ΣΟΣ! ΜΑΜΑ-ΚΛΙΜΑΚΤΗΡΙΟΣ-ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

[mag279]

Κοριτσια καλησπερα!

Θελω τις αποψεις σας κ την συμπαρασταση σας σε αυτο που ζω. Λοπον η μαμα μου μπηκε κλιμακτηριο πριν 3 χρονια. Με τις ορμονικες αλλαγες λογικο ειναι να ανεβοκατεβει η πιεση μεχρι να συνηθισει ο οργανισμος στα νεα δεδομενα. Το θεμα ειναι οτι εχουμε παει σε ολες τις ειδικοτητες των γιατρων που υπαρχουν κ ολα ειναι μια χαρα. Παιρνει ενα ηπιο χαπι για την πιεση (που η πιεση που εχει δεν θεωρειται πιεση αλλα τελος παντων). Λοιπον ολο αυτο τον καιρο η μαμα μου εχει παραιτηθει απο ολα μαγειρεματα καθαρισματα κλπ κ δεν κανει τιποτα. Την εχει πιασει καταθλιψη. Ολη μερα καθεται σε μια καρεκλα μετραει τους παλμους της κ το βραδυ δεν κοιμαται καλα γιατι φοβαται μην πεθανει. Προσπαθω αρκετο καιρο να την βοηθησω κ της εχω πει να παμε σε καποιον ειδικο να την δει (συγκεκριμενα σε αυτον που πηγα εγω οταν με ειχε πιασει επιλοχειος καταθλιψη) αλλα δεν θελει λεει οτι φοβαται.

Δεν αντεχω αλλο εχω φτασει στα ορια μου. Την βλεπω ετσι κ στεναχωριεμαι. Το θεμα ειναι οτι δεν μπορω να κανω παρα πολλα γιατι εχω κ την κορη μου 13 μηνων. Αφου να φανταστειτε ουτε στην γεννα μου δεν ηρθε! Κ εγω βασιζομουνα στην βοηθεια της σαν πιο εμπειρη αφου μεγαλωσε 2 παιδια αλλα τζιφος τι να κανω παιδευομαι μονη μου. Κι εκτος αυτου ειναι σαν να εχει πεσει ουρανοκατεβατη με το θεμα του παιδιου. Σαν να μην ξερει απο παιδια ολα της φαινονται παραξενα ολο ρωταει γιατι κανει ετσι γιατι κανει το αλλο.

Τι αλλο να κανω για να την βοηθησω? Ειναι κριμα κ για την ιδια γιατι δεν χαιρεται με σημαντικα γεγονοτα που συμβαινουν στη ζωη της.

Ουφ θα σκασω δεν μπορω αλλο αλλα καπου ηθελα να μιλησω! Θελω την μαμα μου οπως ηταν πριν που δεν το εβαζε κατω με τιποτα!

Σας ευχαριστω που με ακουσατε κ σορρυ αν σας κουρασα!!!!

[Απόλλωνας-Δανάη]

Πεισε την να παει σε καποιον ειδικο γιατι μονο καλο θα της κανει.Και σιγα σιγα θα το ξεπερασει.Μην στεναχωριεσαι ολοι οι γονεις περνανε την φαση τους ο καθενας με τον δικο του τροπο!!

[mag279]

Πεισε την να παει σε καποιον ειδικο γιατι μονο καλο θα της κανει.Και σιγα σιγα θα το ξεπερασει.Μην στεναχωριεσαι ολοι οι γονεις περνανε την φαση τους ο καθενας με τον δικο του τροπο!!

Συμφωνω με αυτο που λες περναει την φαση της αλλα τοσο πολυ?

Και τι αλλο να κανω για να την πεισω? Το μονο που μενει ειναι να την παω σηκωτη με το ζορι.

[mag279]

Α! Ξεχασα να σας πω κ το αλλο. Η γιαγια μου κ η θεια μου ειναι σε ψυχιατρικη κλινικη η καθε μια για ξεχωριστο λογο.

Λετε να εχει κ η μαμα μου την ιδια καταληξη? Δεν θελω να το σκεφτομαι με τιποτα αυτο το ενδεχομενο!

Μηπως ειναι κατι κληρονομικο?

Ουφ! Θα σκασω κ απο την αφαγια εχω μεινει μιση!

[ZWH]

Μιλησε με τον γυναικολογο σου ή με τον δικο της για να σε κατευθυνει.

Κατι οι ορμονες κατι που νιωθουν οτι στερουνται την γυναικεια τους υποσταση, δεν θελουν και πολυ για να παθουν καταθλιψη ή να αντιδρουν περιεργα.

Η μητερα μου εδω και 7 χρονια περιπου περναει διαφορες φασεις.

Για πολλα χρονια μας ελεγε οτι ειχε εξαψεις. Σιγουρα υπαρχουν αλλα οχι στον βαθμο που ελεγε η μαμα μου. Απλα ζητουσε την προσοχη μας. Μετα φροντιζε αποκλειστικα τον εαυτο της, την επιασε μια ωραιοπαθεια κτλ κτλ....

Ορμονες συμπληρωματα κτλ δεν πηρε καθολου η δικη μου η μαμα.

Ευχομαι να βρεις την λυση και να την βοηθησεις.

[mag279]

Εχουμε παει σε ολους τους γιατρους δεν εχει τιποτα ολα ειναι στο μυαλο της! Νομιζει οτι κατι εχει κ πως αν βγει λιγο παραεξω κατι θα παθει!

Κ ειναι ακομα νεα!

[mirantini]

Η μαμά μου γύρω στα 52 αν θυμάμαι καλά, έκανε ολική αφαίρεση και μετά έπεσε σε κλιμακτήριο με όλα τα συμπτώματα κανονικά άσχετα με την αφαίρεση που είχε κάνει.... μετά απο λίγο καιρό άρχισε και η κατάθλιψη έτσι όπως περιγράφεις και η μαμά σου.... δεν έχουν όρεξη να κάνουν τίποτα και παραμελούν τελείως τον εαυτό τους..... χάνοντας κιλά, χάνουν μυική δύναμη και αυτό ρίχνει τελείως τον οργανισμό..... έκλαιγε συνεχώς, χωρίς λόγο και αυτό το καταλάβαινε, γιατί θυμάμαι έλεγε "δεν ξέρω τι έχω αλλά θέλω συνέχεια να κλαίω και δεν έχω κουράγιο να κάνω τίποτα" .... ούτε κοιμόταν ιδιαίτερα....

Προσπαθούσαμε συνεχώς να της λέμε ότι δεν συμβαίνει τίποτα που να την στενοχωρεί και ότι όλα είναι στο μυαλό της..... την ρωτούσαμε αν της αρέσει αυτή η κατάσταση, αν θα ήθελε να συνέλθει, να ξαναφάει και της θυμίζαμε ότι πρέπει να είναι καλά για να βοηθάει και τον πατέρα μας που είναι διαβητικός μη τυχόν πέσει σε κώμα....

Ομολογώ ότι αυτό που την ταρακούνησε ήταν η υγεία του πατέρα μου..... κατάλαβε ότι πρέπει να βοηθήσει τον εαυτό της για να είναι ικανή να τον προσέχει..... και βέβαια πες πες την πείσαμε και επισκέφθηκε γιατρό ο οποίος της έδωσε κάποια αγωγή, για λίγες μέρες μόνο στην αρχή..... (για να την πεισει). Βλέποντας την βελτίωση η μάνα μου, πήρε τα πάνω της και συνέχισε τα χάπια για κανα δυο μήνες και επιτέλους όλα καλά.

Τώρα που είναι κοντά 80 χρονών μετά μάλιστα που έχασε και τα δυο αδέλφια της μέσα σε 1 χρόνο και μια επέμβαση που έκανε πριν 1 μήνα, πάλι τα ίδια και ίσως χειρότερα απο την άποψη του φαγητού..... έχασε πολλά κιλά και σερνεται..... και πάλι όμως κατάλαβε πως εκείνα τα χάπια που είχε πάρει παλαιότερα θα την βοηθούσαν και ξαναπήγε στον γιατρό απο μόνη της.... σε πληροφορώ ότι άρχισαν να πηγαίνουν και για μπάνιο στη θάλασσα.....

 

Προσπάθησε να βάλεις σκέψεις στην μαμά σου για το τι πραγματικά θέλει..... της αρέσει η κατάστασή της, την αντιλαμβάνεται, θέλει να συνεχίσει έτσι ?

Πεστης πόσο την χρειάζεσαι κοντά σου, έτσι όπως ήταν, οχι για βοήθεια με το παιδί, αλλά για σένα..... κάντην να νιώσει απαραίτητη και να αποκτήσει θέληση..... και αν τελικά είναι αρνητική να επισκεφτει γιατρό, ναι, παρτην με το ζόρι.... μην αφήσεις την κατάσταση να προχωρήσει.....

Τώρα για κληρονομικότητα δεν ξέρω..... η γιαγιά που λες είναι η μητέρα της ? το μόνο που ξέρω είναι οτι ο γιατρός παίρνοντας ιστορικό ρωτάει και για την υπόλοιπη οικογένεια..... αυτό όμως δεν σημαίνει κάτι...... πηγαινέ την τώρα που είναι στην αρχή..... και όλα θα πάνε καλά....

 

 

Οταν λέω για γιατρό εννοώ ψυχίατρο, όχι γυναικολόγο.....

[angels4]

Πρέπει να πάει σε ειδικό οπωσδήποτε μόνο εκείνος μπορεί να την βοηθήσει. Ξέρω από γνωστή μου η οποία αντιμετώπιζε παρόμοιο θέμα με την μαμά της ότι πήρε ψυχολόγο στο σπίτι της, παρουσιάζοντάς την σαν φίλη της.

Εύχομαι ότι καλύτερο για την μαμά σου.

[mag279]

Αχ κοριτσια σας ευχαριστω για το ενδιαφερον!

 

Mirantini μου της τα εχω πει ολα αυτα που λες αλλα νομιζω οτι πανε χαμενα! Δεν παιρνει απο λογια. Η γιαγια ειναι η μητερα της!

 

Σκεφτηκα να κανω αυτο που λεει κ η anoula79 να φερω τον ειδικο στο σπιτι σαν φιλο του αντρα μου. Πιστευω μεσα απο την κουβεντα κ πιθανον απο καποιες κινησεις της μαμας μου να βγαλει καποια ακρη ο γιατρος! Το θεμα ειναι να δεχτει να παρει τα χαπια που πιθανως θα δωσει ο γιατρος.

[poukis]

Καπως ετσι ειναι κ η μαμα μου κ επειδη μενουμε διπλα ολο το βαρος το περναω εγω κ εχω κ δυο παιδακια.Εμενα η μαμα μου κατα διαστηματα νομιζει οτι εχει διαφορες ασθενειες.Οταν ημουν εγκυος στην μικρη μου νομιζε οτι εχει λευχαιμια,τρεχα στους γιατρους για να την πεισουν οτι δεν εχει κατι,μετα που γεννησα νομιζε οτι εχει καρκινο στον οισοφαγο,τρεχα παλι στους γιατρους.Το τελευταιο διαστημα εχει παθει λεει ανια.Ξεχναει λεει συνεχεια,τρεχαμε παλι στους γιατρους.Την πηρα κ την πηγα σε ψυχολογο πριν λιγο καιρο γιατι δεν αντεχα αλλο,τις ειπε οτι το αγχος τις βγαινει στο να νομιζει οτι εχει διαφορες αρρωστιες.Σε ψυχιατρο επρεπε αλλα ουτε να το ακουσει δεν ηθελε.Καταλαβαινω πως εισαι,ειναι πολυ ψυχοφθορο ολο αυτο που περνας.Δεν εχω καποια συμβουλη να σου δωσω παρα μονο περαστικα κ υπομονη σε σενα!