ΠΩΣ ΝΑ ΕΛΕΓΞΩ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ???

[babette]

Γεια σας,

 

είμαι μαμά ενός αγοριού 21 μηνών. Είναι μια χαρά δόξα τω Θεώ σε όλα. Απλώς τον τελευταίο καιρό που έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα, του αρέσει να λέει "όχι" κ.λπ. έχει δυσκολέψει τρομερά το ντύσιμο. Μόλις βγάλουμε την λερωμένη πάνα και πλυθούμε δεν κάθεται με τίποτα να του βάλω καθαρή. Δεν θέλει τις πάνες βρακάκι που μπορώ να τις βάλω στο όρθιο, και έτσι δεν ξαπλώνει. Προχθές που έπρεπε να ντυθεί για να πάμε κάπου εγκαίρως τον κυνήγαγα γύρω-γύρω και μόλις τον έπιανα και τον έβαζα να ξαπλώσει για να βάλουμε πάνα γύρναγε και ξαναέφευγε. Στην αρχή ήμουν ήρεμη και σοβαρή και του εξηγούσα, μετά από λίγο όμως μου έμπηξε τα νύχια του στο λαιμό μου (αυτό είναι επίσης κάτι που έχει αρχίσει να κάνει συχνά και με όλους, να βάζει το χέρι του στο λαιμό και να τσιμπάει πολύ δυνατά) και παρότι προσπαθώ να μην συγχυστώ και να του πω πώς δεν το κάνουμε αυτό γιατί πονάει όταν το επαναλαμβάνει δεν μπορώ να συγκρατήσω μια κραυγή πόνου γιατί ειλικρινά με πονάει πολύ. Μετά του είπα ότι έκανε "Βαβά" στην μαμά και τώρα πονάει, αλλά το μόνο που είπε ήταν "ναι" χωρίς να επηρεαστεί ιδιαίτερα. Στο τέλος και μετά από πολλές προσπάθειες να βάλουμε την πάνα ξέφυγα και του φώναξα "Άγγελα σταμάτα" αλλά πολύ δυνατά...πάγωσε για 2-3 δευτερόλεπτα και μετά άρχισε πάλι το παιχνίδι, να φεύγει και να μην κάθεται. Στο τέλος έφυγα γιατί μου ήρθε να "τον πνίξω" και πηγα στο δωμάτιό μου κοπανώντας την πόρτα πίσω μου. Εκείνος έτρεξε και άρχισε να κλαίει και να με φωνάζει. Σχεδόν αμέσως του άνοιξα και τελικά αφού του είπα ότι αν δεν κάτσει εγώ θα φύγω γιατί πρέπει και εκείνος θα μείνει μόνος του (άλλο μέγα λάθος μου το ξέρω) βάλαμε την πάνα και για το επόμενο τέταρτο ήμουν γεμάτη θυμό: οδηγούσα χωρίς να μιλάω, του έβαζα το μπουφάν με απότομες κινήσεις και γενικά ήμουν πολύ θυμωμένη. ξέρω ότι δεν το χειρίστηκα καλά και για αυτό θέλω την συμβουλή σας:

-πώς πρέπει να χειρίζομαι τέτοιου είδους καταστάσεις?

-τι να κάνω όταν δεν στέκεται να ντυθεί?

-πώς να αντιμετωπίσω το τσίμπημα/πνίξιμο στον λαιμό που κάνει στους άλλους?

(γενικά να πώ ότι δεν είναι ένα επιθετικό παιδί, από αυτά που χτυπάνε τα άλλα, παίρνουν παιχνίδια κ.λπ., μάλλον το αντίθετο και γενικά έχει όλη μου την προσοχή και αγάπη καθώς δεν δουλεύω πολλές ώρες και του αφιερώνω αρκετό και ποιοτικό νομίζω χρόνο).

Συγνώμη για το εκτενές (!) μήνυμα αλλά ήθελα να τα εξηγήσω αναλυτικά...

Ευχαριστώ,

[SKEK]

-πώς πρέπει να χειρίζομαι τέτοιου είδους καταστάσεις?

-τι να κάνω όταν δεν στέκεται να ντυθεί?

-πώς να αντιμετωπίσω το τσίμπημα/πνίξιμο στον λαιμό που κάνει στους άλλους?

(γενικά να πώ ότι δεν είναι ένα επιθετικό παιδί, από αυτά που χτυπάνε τα άλλα, παίρνουν παιχνίδια κ.λπ., μάλλον το αντίθετο και γενικά έχει όλη μου την προσοχή και αγάπη καθώς δεν δουλεύω πολλές ώρες και του αφιερώνω αρκετό και ποιοτικό νομίζω χρόνο).

Συγνώμη για το εκτενές (!) μήνυμα αλλά ήθελα να τα εξηγήσω αναλυτικά...

Ευχαριστώ,

 

Να σου πω τι κάνω εγώ και πιάνει?

 

Όταν δε στέκεται να ντυθεί της λέω οκ εγώ φεύγω και κάτσε εδώ. Την κατεβάζω κάτω και την αφήνω. Παίρνω την τσάντα μου τάχα ετοιμάζομαι και βλέποντας με λέει οκ θα ντυθώ ή τρέχει μόνη της και φέρνει τα ρούχα της.

 

Για το τσίμπημα και κάθε είδους χειροδικία η δικιά μου το έκοψε αλλά χρειάστηκε να της επαναλαμβάνουμε συνέχεια όταν το έκανε ότι "Απαγορεύεται να δέρνουμε και να πονάμε τους άλλους. Θα σου αρέσει αν σου το κάνει κάποιος?" Στις αρχές δεν το πολυκαταλάβαινε και έλεγα και γω τσάμπα τα λέμε να τα ακούμε εμείς. Από την άλλη αν αντιμετωπίσεις τη βία με βία (φωνές ή ξύλο ή βίαιες κινήσεις) θα λάβει το μύνημα ότι ο δυνατότερος κερδίζει χρησιμοποιώντας βία.

[rena95]

Κι εγω συμφωνω οτι το να του δωσεις να καταλαβει οτι αν δε ντυθει εγκαιρως θα φυγεις και θα τον αφησεις ειναι μια καλη λυση. Δεν ειναι σε ηλικια που μπορει να αντιλυφθει πληρως το τι πρεπει να κανει αλλα νομιζω οτι μπορει να καταλαβει οτι οι πραξεις του εχουν συνεπειες. Αρα..μου λεει η μαμα οτι πρεπει να ντυθβω κι εγω αποφασιζω πως δε θελω? Τοτε η μαμα θα φυγει μονη της! Ειναι σκληρο αλλα επειδη κι εγω αντιμετωπιζω το ιδιο προβλημα θεωρω οτι ειναι η μονη λυση.

Οσο για το τσιμπημα, εμεις εχουμε κατι παρομοιο. Δηλαδη οταν δει ενα παιδακι που να μεν αγαπα αλλα ζηλευει κι ολας, θα το παρει αγκαλιτσα και θα σφιξει θα σφιξει μεχρι το παιδακι να βαλει τα κλαματα. Οταν τον μαλωνω μου λεει..μαμα..αγκαλιτσα εκανα! Τοτε του δινω κι εγω μια ιδια "αγκαλιτσα" για να καταλαβει τι προκαλει η αγκαλιτσα του!

Μην αγχωνεσαι γιατι τα παιδια περνανε συνεχεια φασεις και πολλες φορες δε μπορουμε να κανουμε κατι για να τις αντιμετωπισουμε..απλα υπομονη μεχρι να ερθει η επομενη!!!

[mmdad]

Και που εισαι ακομη....

[vickygirl79]

και εμεις περασαμε αυτη τη τρελη φαση με το ντυσιμο οπου μας σπαγανε κανονικα τα νευρα...

η παραπανω λυση επιασε κ σε εμας..θελει να ρθεις?ντυσου τωρα.δεν ντυνεσαι?εγω φευγω εσυ δεν ερχεσαι..τελος

τωρα αμα τη δεις...μια ωρα πριν εχει ετοιμα τα ρουχα της...(τωρα ετοιμαζομαστε για τη δευτερη φαση πανικου με το μωρο...αλλα τωρα....ξερω τι θα κανω)

[mmdad]

Παντως σε εμας το "φυγω" δεν πιανει.. Εγω βγαινω, κλειδωνω την πορτα, καλω το ασανσερ και το στελνω κατω (και καθομαι με το αυτι στην πορτα) αλλα παρα τον θρηνω αρνηται να ετοιμαστει..

[babette]

κορίτσια σας ευχαριστώ όλες για τις απαντήσεις...

με το άλλο θέμα του τσιμπήματος - επιθετικότητας προς μαμά-μπαμπά (και κλωτσιές καμιά φορά στο ντύσιμο) πώς πρέπει να το χειριστώ. Το τσίμπημα - πνίξιμο στον λαιμό το κάνει και σε άσχετες φάσεις όχι μόνο όταν αρνείται να ετοιμαστεί. Βλέπω ότι το θεωρεί αστείο...

[mmdad]

κορίτσια σας ευχαριστώ όλες για τις απαντήσεις...

με το άλλο θέμα του τσιμπήματος - επιθετικότητας προς μαμά-μπαμπά (και κλωτσιές καμιά φορά στο ντύσιμο) πώς πρέπει να το χειριστώ. Το τσίμπημα - πνίξιμο στον λαιμό το κάνει και σε άσχετες φάσεις όχι μόνο όταν αρνείται να ετοιμαστεί. Βλέπω ότι το θεωρεί αστείο...

 

Του μιλας αυστηρα, τον μαλωνεις και απομακρυνεις τα χερια του. Και φυσικα δεν γελας οταν το κανει γιατι καλα στους μεγαλους τι μπορει να κανει ενα παιδακι? Οταν ομως το κανει σε αλλα παιδακια σκουρα τα πραγματα... Εμεις γελαγαμε οταν μας χτυπαγε ο μεγαλος αλλα οταν αρχισε να χτυπαει τα παιδακια στον παιδικο ή τον μικρο επαψε να ειναι αστειο. Δεν καταλαβαινε ομως γιατι ενω στην αρχη γελαγαμε μετα αρχισαμε να τον μαλωνουμε..