Πειτε μου μια γνωμη...πριν σαλταρω...

[Σταμ81]

Εγώ θα σου πρότεινα να το δώσεις το όνομα της Παναγίας στο παιδί, έστω και σαν δεύτερο. Να σου το προσέχει... Οχι φυσικά για να κάνεις το χατίρι της πεθεράς σου, αλλά γιατί το τάμα έγινε. Και είναι μην τάξεις σε παιδί και σε αγιο!

Εξάλλου, όπως είπες και εσύ, είχες όντως προβλήματα με την εγκυμοσύνη...

Οσων αφορά το δικό της? Ούτε γιά πλάκα!

 

Μακαρι να μπορουσα να το αποφυγω αλλα μαλλον δεν μπορω!!!Οσο για το ονομα της Παναγιας,πιστευω οτι και να μην το δωσω παλι θα προστατευει τα παιδια μου γιατι την επικαλουμαι καθημερινα...Εγω εκανα ενα ταμα οσο ημουν εγκυος αλλα οχι σχετικα με ονομα.Κατι που υποσχεθηκα να κανω καθε χρονο μια συγκεκριμενη γιορτη.Αρα εγω πιστευω οτι θα ειμαι ενταξει.Εκεινη εταξε κατι χωρις να το συζητησει καν μαζι μας.Αν ελεγε οτι δεν εχει προβλημα να μην βγαλουμε το ονομα της και να δωσουμε της Παναγιας για το καλο του παιδιου,τοτε θα το δεχομουν.Οχι ομως να λεει στον κοσμο οτι το παιδι θα παρει δυο ονοματα χωρις εμεις να ξερουμε τιποτα.Να φανταστειτε οτι οταν το ειπε ετυχε να ειναι μπροστα η νονα της μπεμπας και με πηρε τηλεφωνο να με ρωτησει αν ισχυει κατι τετοιο(με το διπλο ονομα εννοω)γιατι εγω της ειχα πει για ενα ονομα.Εξαλλου η νεα μοδα που παντρευει δυο ονοματα σε ενα καταστρεφοντας και τα δυο δεν μου αρεσει καθολου!

[Lisa8]

Μακαρι να μπορουσα να το αποφυγω αλλα μαλλον δεν μπορω!!!Οσο για το ονομα της Παναγιας,πιστευω οτι και να μην το δωσω παλι θα προστατευει τα παιδια μου γιατι την επικαλουμαι καθημερινα...Εγω εκανα ενα ταμα οσο ημουν εγκυος αλλα οχι σχετικα με ονομα.Κατι που υποσχεθηκα να κανω καθε χρονο μια συγκεκριμενη γιορτη.Αρα εγω πιστευω οτι θα ειμαι ενταξει.Εκεινη εταξε κατι χωρις να το συζητησει καν μαζι μας.Αν ελεγε οτι δεν εχει προβλημα να μην βγαλουμε το ονομα της και να δωσουμε της Παναγιας για το καλο του παιδιου,τοτε θα το δεχομουν.Οχι ομως να λεει στον κοσμο οτι το παιδι θα παρει δυο ονοματα χωρις εμεις να ξερουμε τιποτα.Να φανταστειτε οτι οταν το ειπε ετυχε να ειναι μπροστα η νονα της μπεμπας και με πηρε τηλεφωνο να με ρωτησει αν ισχυει κατι τετοιο(με το διπλο ονομα εννοω)γιατι εγω της ειχα πει για ενα ονομα.Εξαλλου η νεα μοδα που παντρευει δυο ονοματα σε ενα καταστρεφοντας και τα δυο δεν μου αρεσει καθολου!

 

Συμβολή μου, πάντως, γενικά με το θέμα "πεθερά", όσο κάνεις τα χατίρια τόσο πιό πολλά θα ζητάνε (την έχω πατήσει και ξέρω). Πρέπει να κόψεις τον βήχα.

Οσων αφορά στο όνομα, δεν σου πρότεινα να παντρεψεις δύο ονόματα (δηλ. να τα ενώσεις και να φτιάξεις ένα τρίτο όνομα). Αυτό δεν μου αρέσει ούτε εμένα. Σου πρότεινα να δώσεις δύο ονόματα και να τα κρατήσεις ατόφια. Ενα που να αρέσει και στους δυό σας και της Παναγίας.

Υπάρχει και η λύση να δώσεις της πεθεράς σου (εάν δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς) αλλά ως δεύτερο, με πρώτο της Παναγίας!

Δεν θα μπορει να πει τίποτα (εφ'οσων θέλει να δείχνει θρήσκια), και με αυτόν τον τρόπο αποφευγεις να φωνάζεις το παιδι με το δικό της όνομα!

Γιατί ως γνωστόν το α' όνομα χρησιμοποιήται απο όλους!:wink:

Σε όλα υπαρχουν λύσεις...

[polina26]

Λοιπον με την πεθερα μου εχουν γινει διαφορα τα οποια αν αρχισω να λεω θα τελειωσουμε αυριο με αποτελεσμα να μην εχουμε και τις καλυτερες δυνατες σχεσεις.Δεν εχουμε τσακωθει αλλα εγω εχω κοψει τα πολλα πολλα.Το παιδι το βλεπει 1-2 φορες την εβδομαδα και καποιες φορες χρειαστηκε και της το αφησαμε για 1-2 ωρες.Το μωρο θηλαζει αποκλεισικα οποτε δεν καθεται πολυ.Την ακουσα πριν λιγο να μιλαει στο διαδρομο με μια αλλη ενοικο της πολυκατοικιας στηνοποια περιεγραφε πως εμαθα το παιδι μο στο βυζι,και με το που κλαιει του δινω βυζι και ετσι συνηθισε (την εχει φαει η ζηλια που θηλαζω...και το πεισμα γιατι δεν εχει αυτη το παιδι να το μεγαλωσει)...και διαφορα τετοια ωραια τα οποια δε με αφορουν.Την ακουσα ομως να της λεει οτι πριν λιγες μερες που της το αφησαμε για 2 ωρες ενω την πρωτη ωρα καθησε μετα αρχισε να κλαιει και σκεφτηκε η πεθερα μου να το βαλει στο δικο της βυζι για να σταματησει αλλα τελικα μας πηρε τηλεφωνο.

 

Εαν διανοηθω οτι βαζει το παιδι μου να της γλυφει το στηθος...θα σαλταρω.Εχω αδικο ρε σεις?Ιδιο ειναι ενα παιδι που θηλαζει και ιδιο ειναι ενα παιδι που το βαζει η καθε ασχετη στο βυζι της?

 

Παρεπιπτοντως το παιδι ενω πριν καθοταν μαζι της...τον τελευταιο καιρο 3 στις 4 φορες με το που τον παιρνει αγκαλια αυτος αρχιζει και σκουζει ενω με αλλους ανθρωπους δεν το κανει αυτο και καθεται.

 

χα αυτό δεν είναι τίποτα η μάνα της κολλητής μου για να δείξει πως να θηλάζει τον μπέμπη της με το βγήκε απο το μαιευτήριο η κοπέλα πήρε η μάνα της το μωρό στην αγκαλιά της έβγαλε έξω το βυζί της και επι μισή ώρα το μωρο έγλυφε το στήθος της μάνας.. για να δειξει η μανα πως θηλαζουν... παιδιά όταν μου το είπε απλά φρίκαρα

[Perifanos pateras]

χμ...και νομιζα οτι η δικη μου οικογενεια ειχε θεματα! Παντως η γυναικα μου εχει αψογες σχεσεις με την πεθερα της (μανα μου). Δεν ξερω βεβαια αν παιζει ρολο οτι εχουν 11,000 χιλιομετρα αποσταση και εχουν δει η μια την αλλη μονο μια φορα, και δεν καμια κοινη γλωσσα.

[KonstantinaDimitris]

Απλά μου ρχεται να ξεράσω κ μόνο στην εικόνα. Εγώ δεν πιστεύω να έκανε κάτι τέτοιο, αλλά κ σαν κουβέντα δεν λέγεται.... Ούτε σαν κουβέντα... Ο απόλυτος παραλογισμός!!!!

[DIMITRA2]

Πόσο αρρωστημένο....Παρερμήνευσε μάλλον τη λαϊκή ρήση "του παιδιού μου το παιδί είναι δυο φορές παιδί μου". Βάλε τα όρια άμεσα , φαντάζομαι ότι ξέρεις εσύ τον τρόπο

[marlia]

Να τρελλαθώ Παναγία μου! Πού πάμε και μπλέκουμε;;;;;;;;;;;;;; Κοίτα πόσες σελίδες να συζητάμε πώς να φερθείς με το μαλακό στην παλαβή! Δεν ξέρω αν θυμάσαι έχω και τα δικά μου απωθημένα και τρελλαίνομαι! Αφού δεν την έχεις ανάγκη, θα μετακομίσετε κιόλας και ο άντρας σου συμφώνησε να μην κρατάει μόνη της το παιδί, είσαι σε καλό δρόμο. Βέβαια σε έναν δρόμο παλαβομάρας που καμία μας δεν θα έπρεπε να έχει μπει, αλλά... στερνή μου γνώση να σ' είχα πρώτα. Ουστ παλιοσ%#^%γριες! Τόσο δύσκολο ήταν να μας τύχουν νορμάλ άνθρωποι για πεθερές;

[dimmi]

Και οι νύφες πολλές φορές δεν πάνε πίσω, ειδικά όταν κάποια είναι κολλημένη με το θηλασμό και κατηγορεί όσες δε θήλασαν εύκολα θα διαστρεβλώσει όσα λέει η πεθερά...εδώ βλέπεις τόσο φανατισμό εδώ μέσα, σκέψου έξω...καθένας όπως στρώνει κοιμάται, μη φοβάστε τίποτε! Θήλαζε και μη ερεύνα!

 

ΥΓ marlia μου το θέμα είναι παλιό

[demi1981]

Τόσο δύσκολο ήταν να μας τύχουν νορμάλ άνθρωποι για πεθερές;

 

Νορμάλ και πεθερά δεν πάνε ποτέ μαζί!!!! Πρέπει να ξεκινήσουμε μια σελίδα για το βραβείο της χειρότερης πεθεράς σε σχέση με τα παιδιά μας Κορίτσια μην μπαίνεται στο κόπο....... έχω ήδη κερδίσει

[polina26]

Τόσο δύσκολο ήταν να μας τύχουν νορμάλ άνθρωποι για πεθερές;

 

Νορμάλ και πεθερά δεν πάνε ποτέ μαζί!!!! Πρέπει να ξεκινήσουμε μια σελίδα για το βραβείο της χειρότερης πεθεράς σε σχέση με τα παιδιά μας Κορίτσια μην μπαίνεται στο κόπο....... έχω ήδη κερδίσει

 

αχααχαχαχ... μην το λες .. μην το λες.. εγω είμαι τυχερή ευτυχώς η πεθερά μου τρώγεται της κολλητής μου όμως όσο και να την βράσεις δεν παίζει να μαλακώσει με την καμιά,, ένα μόνο σου λέω νιόπαντρο το ζευγάρι κατάφερε και τους χώρισε απο εκει και πέρα τι να πεις

[dimmi]

Νορμάλ και πεθερά δεν πάνε ποτέ μαζί!!!! Πρέπει να ξεκινήσουμε μια σελίδα για το βραβείο της χειρότερης πεθεράς σε σχέση με τα παιδιά μας Κορίτσια μην μπαίνεται στο κόπο....... έχω ήδη κερδίσει

χαχαχ μην το λέτε! Δείτε εδώ http://www.parentscafe.gr στο θέμα για τις πεθερές!

[demi1981]

Μεταξύ σοβαρού και αστείου βέβαια και για να πω την αλήθεια, μπορεί να θεωρώ την πεθερά μου την χειρότερη αλλά μάλλον και εγώ είμαι η χειρότερη νύφη αφού τώρα και στο δρόμο να βρεθούμε ούτε καλημέρα δεν θα πούμε: Οπότε σίγουρα αποκλείεται να αφήνα την πεθερά μου να μπει ανάμεσα σε μένα και τον άντρα μου!!!!!!!!!!!

[Niki81]

Καλε που το ξεθαψατε το θεματακι μου?Να μου τα θυμισετε να αρχισω να φορτωνω παλι?Ειμαι και λεχωνα...δε με λυπαστε?

[mariaVdr]

Νικη αυτά τα θέματα είναι πάντα Hot...Να σου ζήσει το μωράκι σου!!!

[Maraki+]

Καλε που το ξεθαψατε το θεματακι μου?Να μου τα θυμισετε να αρχισω να φορτωνω παλι?Ειμαι και λεχωνα...δε με λυπαστε?

Μπορεί να βάλει πλώρη να θηλάσει και το δεύτερο παιδί σου, βρε!

Να σου ζήσουν τα παιδάκια σου.

[Niki81]

Σ'ευχαριστω πολυ...κι εσυ με το καλο...

 

Α και θα πω και κατι για ολες τις πρωομανουλες...Μη αφηνετε κανεναν και τπτ να σας χαλασει τις τοσο ευτυχισμενες στιγμες με τα μωρακια σας.Κρατηστε μακρυα σας οποιον και οτι σας χαλαει την ηρεμια σας και αφοσιωθειτε στον υπεροχο αυτο ρολο της μητροτητας...γιατι τα ατιμα μεγαλωνουν γρηγορα...

Οποιος θελει να σταθει διπλα σας....να σαςβοηθησει και να χαρει με τη χαρα σας....οφειλει να το κανει με τους δικους σας κανονες και θα πρεπει να σεβαστει την οικογενεια σας.

 

Προσωπικα σπαταλησα πολυ ενεργεια και εσπασα πολλακις τα νευρα μου με τα τερτιπια της πεθερας μου...Επιασα πατο...κοντεψα να αρρωστησω...αλλα τοτε ξυπνησα και αποφασισα πως τελικα ο ρολος της κακιας νυφης μου παει καλυτερα....χαχαχα..Ετσι κι αλλιως για την πεθερουλα μου ο μονος τροπος να με θεωρησει καλη νυφη ηταν να δεχτω να μπει στη ζωη μας...στο σπιτι μας...να μας κανει κουμαντο και φυσικα να αφησω εκεινη να μεγαλωσει τα παιδια μου.Απο τη στιγμη που δε δεχομουν κατι τετοιο ημουν αυτοματως κακια.Παντως ως κακια νυφη πλεον περναω πολυ καλυτερα...βρηκα την ηρεμια μου...τις ισορροπιες μου και το χαμογελο μου.

[marlia]

Σ'ευχαριστω πολυ...κι εσυ με το καλο...

 

Α και θα πω και κατι για ολες τις πρωομανουλες...Μη αφηνετε κανεναν και τπτ να σας χαλασει τις τοσο ευτυχισμενες στιγμες με τα μωρακια σας.Κρατηστε μακρυα σας οποιον και οτι σας χαλαει την ηρεμια σας και αφοσιωθειτε στον υπεροχο αυτο ρολο της μητροτητας...γιατι τα ατιμα μεγαλωνουν γρηγορα...

Οποιος θελει να σταθει διπλα σας....να σαςβοηθησει και να χαρει με τη χαρα σας....οφειλει να το κανει με τους δικους σας κανονες και θα πρεπει να σεβαστει την οικογενεια σας.

 

Προσωπικα σπαταλησα πολυ ενεργεια και εσπασα πολλακις τα νευρα μου με τα τερτιπια της πεθερας μου...Επιασα πατο...κοντεψα να αρρωστησω...αλλα τοτε ξυπνησα και αποφασισα πως τελικα ο ρολος της κακιας νυφης μου παει καλυτερα....χαχαχα..Ετσι κι αλλιως για την πεθερουλα μου ο μονος τροπος να με θεωρησει καλη νυφη ηταν να δεχτω να μπει στη ζωη μας...στο σπιτι μας...να μας κανει κουμαντο και φυσικα να αφησω εκεινη να μεγαλωσει τα παιδια μου.Απο τη στιγμη που δε δεχομουν κατι τετοιο ημουν αυτοματως κακια.Παντως ως κακια νυφη πλεον περναω πολυ καλυτερα...βρηκα την ηρεμια μου...τις ισορροπιες μου και το χαμογελο μου.

 

Δεν το είχα συνειδητοποιήσει ότι είναι παλιό θέμα. Η ντίμι με συνέφερε. Α γεια σου, όπως τα λες είναι!

[demi1981]

Κορίτσια το θέμα πεθερά δυστυχώς ποτέ δεν παλιώνει......... Πάντως συμφωνώ με την Niki 81 ο καλός αποδεδειγμένος συνδυασμός είναι ή κακιά πεθερά με κακιά νύφη ή αν έχεις το κοκαλάκι της νυχτερίδας καλή πεθερά με καλή νύφη. Αναλόγως ...... και πράττεις.

 

Niki να σε ρωτήσω κάτι? Της έχεις δώσει και τα ειδικά σουτιέν θηλασμού???????? χιχιχιχιχι Σορρυ μου φαίνεται τόσο αστείο:):)

[vania]

Καλημέρα σας! Αυτές τις μέρες έχω διαβάσει σχεδόν όλα τα θέματα που αφορούν την "πεθερά" γιατί πραγματικά ήθελα να δω πώς αιθάνονται και οι άλλες μανούλες, και δεν σας κρύβω ότι χάρηκα όταν διαπίστωσα ότι τελικά λίγο πολύ τα ίδια συναισθήματα έχουμε όλες.

Η δική μου ιστορία έχει ως εξής: Με τον άντρα μου έιμαστε συνολικά 8 χρόνια μαζί εκ των οποίων τα τελευταία 3 χρόνια παντρεμένοι. Μετά από αρκετές προσπάθειες(και μια αποβολή) έμεινα έγκυος και τωρα το μωράκι μας είναι 3 μηνών.

Με την πεθερά μου είχαμε πολύ καλές σχέσεις μέχρι που γέννησα. Μετά όλα άλλαξαν...

Η αλήθεια είναι ότι έχω φιλοσοφήσει πολύ το θέμα και έχω κάνει και την αυτοκρίτική μου προκειμένου να καταλάβω γιατί ΟΛΑ μου φαίνονται διαφορετικά τώρα.

Πριν γεννήσω, δεν είχαμε κανένα πρόβλημα μεταξύ μας. Δεν ανακατευότανε στο σπίτι μου. Πολλές φορές μάλιστα όταν ήμουνα έγκυος, προτιμούσα να πάω να κάτσω μαζί της παρά να πάω στην μάνα μου. Με το που γέννησα, αυτό που αισθάνθηκα ήταν ότι σήκωσε τα μανίκια και ανέλαβε δράση. ήταν απίστευτο το πόσο πολύ, μα πόσο πολύ ήτανε στα πόδια μου! όλη την ώρα μου έλεγε τι να κάνω με το παιδί (άλλαξε πάνα, καντο μπάνιο, βάλτο για ύπνο, φόρα του αυτά τα ρούχα, κλπ κλπ) Και ξέρετε τώρα πώς είναι η ψυχολογία της λεχώνας και ιδιαίτερα όταν γίνεσαι για πρώτη φορά μανούλα. Δεν ξέρεις τι σου γίνεται, έχεις φοβερές ανασφάλειες και θες να βρεις τον ρυθμό σου και τι πραγματικά έσενα σου ταιριάζει. Όχι τι ταιριάζει σε άλλους.

Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και με στεναχώρησε ταυτόχρονα ήτανε ότι αν δεν έκανα αυτό που μου έλεγε, όπως ακριβώς μου το έλεγε και την στιγμή που εκείνη το ήθελε, μούτρωνε και θύμωνε. Μάλιστα τον πρώτο καιρό όταν ήθελε να μου δείξει κάτι πάνω στο παιδί, χόντραινε την φωνή της και μου έταζε το δάχτυλο "Έτσι θα το κάνεις αυτό...." Και όταν της έλεγα "Εγώ θέλω έτσι" ή "Θα το κάνω αργότερα" αναστέναζε βαρία και έλεγε "αχ αχ αχ" και κούναγε το κεφάλι.

Το χειρότερο είναι ότι μόλις σαράντησα πήγαμε διακοπές στο εξοχικό μας και βέβαια ήταν και η πεθερά μου εκει. Εγώ δεν ήθελα με τίποτα γιατί ήξερα ότι αν δεν την αντέχω τα απογεύματα που έρχεται στο σπίτι πώς θα την αντέξω 2 εβδομάδες όλη μερα μαζί. Αλλά ό άντρας μου είχε κουραστεί πολέ όλη την χρονία και ήθελα ξεκούραση. Εκεί λοιπόν ήταν το δράμα μου το μεγάλο. Από την στεναχώρια μου μου κόπηκε εντελώς το γάλα. Όταν φύγαμε από την αθήνα να πάμε στο εξοχικό είχα τόσο πολύ γάλα που λέρωνα τις μπλούζες μου, και μέτά από 2 εβδομάδες δεν έβγαζα στάλα, με απότέλεσμα να του δώσω ξένο με το που γυρίσαμε. (θέλω να πιστευώ ότι μπορεί και να ήτανε τυχαίο ότι μου σταμάτησε αλλά με όσους το έχω συζητήσει μου έχουνε πει ότι η ψυχολογία παίζει σημαντικό ρολο στην παραγωγή γάλακτος. Εγώ κάθε βράδυ έκλαιγα από τα νευρα μου καθώς δεν μπορούσα να τα πω σε κανέναν και ιδίως στον άντρα μου που και αδυναμία της έχει τρελλή και ήθελε να ξεκουραστεί απελπισμένα μετά από ένα πολύ δύσκολο χειμών) Διάβασε σε πολλές κοπέλες ότι η πεθερά τους έπαιρνε το παιδί από τα χέρια. Αυτό ήταν ένα από τα πολλά που έκανε και συνεχίζει με πολλή άνεση να κάνει. Κάθε φορά που το είχε ο άντρας μου αγκαλιά δεν κουνιόταν από την θεση της και έλεγε " ο μπαμπάς, ο μπαμπάς το έχει τώρα" Με το που τον έπαιρνα εγώ, τσουπ πεταγότανε από τη θέση της και ερχότανε και μου τον έπαιρνε λέγοντας ταυτόχρονα.." Οχι όλο στην μαμά, όχι όλο στην μαμα" άσε που ένα απόγευμα είχαμε πάει για μπανιο , τον μικρό τον είχε η πεθερά μου και όταν γυρίσαμε κοιμότανε το παιδί πήγα να του φυλίσω τις πατούσες και βάζει το χέρι της εμπόδιο λέγοντας" Μη μη θα το ξυπνήσεις το μωρό" . ένα από τα πολλά που είχε πει (γιατί με τόσα που λέιε το δευτερόλεπτο δεν τα θυμάμαι) "κοίτα πώς κοιτάει το μωρό το μπαμπά του" Κοίτα πώς κοιτάζει έμενα την γιαγιά του και γενικότερα όποιον δικό της συγγενή" και μια φορ΄λέιε η συνυφάδα μου "Vania, κοίτα πώς σε κοιτάει ο μπεμπής" και γυρνάει με ένα απαξιωτικό τόνο και λέει "Έλα μωρέ, όλους με τον ίδιο τρόπο τους κοτάζει" Και άλλα πολλά έχει πει (ευτυχώς κυρίως πετάει σπόντες) Τέλος πάντων επειδή είδα ότι έγραψα ένα κατεβατο και μάλλον κάπου στη μέση σταματήσατε να διαβάζετε(χι χι χι) μετά από πολλή σκέψη κατέληξα στο συμπέρασμα ότι και αυτή φταίει και αλλά και εγώ. Εγώ γιατί αν πάταγα γερά στα πόδια μου και αισθανόμουνα σίγουρη για τον ευατό μου δεν θα α΄φηνα τα λόγια της και τις πράξεις της να με επηρεάσουν τόσο πολύ. Κάπου εδω μέσα μια κοπέλα έγραψε " Μάνα είσαι εσύ και καμία άλλη και αυτό δεν αλλάζει. Υπάρχουν παιδιά που πάνε σε ψυχολόγο επειδή δεν έχουν καλές σχέσεις με την μάνα και όχι με την γιαγια" Μεγάλη κουβέντα και πολυ μα πολύ σωστή!

[polina26]

Καλημέρα σας! Αυτές τις μέρες έχω διαβάσει σχεδόν όλα τα θέματα που αφορούν την "πεθερά" γιατί πραγματικά ήθελα να δω πώς αιθάνονται και οι άλλες μανούλες, και δεν σας κρύβω ότι χάρηκα όταν διαπίστωσα ότι τελικά λίγο πολύ τα ίδια συναισθήματα έχουμε όλες.

Η δική μου ιστορία έχει ως εξής: Με τον άντρα μου έιμαστε συνολικά 8 χρόνια μαζί εκ των οποίων τα τελευταία 3 χρόνια παντρεμένοι. Μετά από αρκετές προσπάθειες(και μια αποβολή) έμεινα έγκυος και τωρα το μωράκι μας είναι 3 μηνών.

Με την πεθερά μου είχαμε πολύ καλές σχέσεις μέχρι που γέννησα. Μετά όλα άλλαξαν...

Η αλήθεια είναι ότι έχω φιλοσοφήσει πολύ το θέμα και έχω κάνει και την αυτοκρίτική μου προκειμένου να καταλάβω γιατί ΟΛΑ μου φαίνονται διαφορετικά τώρα.

Πριν γεννήσω, δεν είχαμε κανένα πρόβλημα μεταξύ μας. Δεν ανακατευότανε στο σπίτι μου. Πολλές φορές μάλιστα όταν ήμουνα έγκυος, προτιμούσα να πάω να κάτσω μαζί της παρά να πάω στην μάνα μου. Με το που γέννησα, αυτό που αισθάνθηκα ήταν ότι σήκωσε τα μανίκια και ανέλαβε δράση. ήταν απίστευτο το πόσο πολύ, μα πόσο πολύ ήτανε στα πόδια μου! όλη την ώρα μου έλεγε τι να κάνω με το παιδί (άλλαξε πάνα, καντο μπάνιο, βάλτο για ύπνο, φόρα του αυτά τα ρούχα, κλπ κλπ) Και ξέρετε τώρα πώς είναι η ψυχολογία της λεχώνας και ιδιαίτερα όταν γίνεσαι για πρώτη φορά μανούλα. Δεν ξέρεις τι σου γίνεται, έχεις φοβερές ανασφάλειες και θες να βρεις τον ρυθμό σου και τι πραγματικά έσενα σου ταιριάζει. Όχι τι ταιριάζει σε άλλους.

Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και με στεναχώρησε ταυτόχρονα ήτανε ότι αν δεν έκανα αυτό που μου έλεγε, όπως ακριβώς μου το έλεγε και την στιγμή που εκείνη το ήθελε, μούτρωνε και θύμωνε. Μάλιστα τον πρώτο καιρό όταν ήθελε να μου δείξει κάτι πάνω στο παιδί, χόντραινε την φωνή της και μου έταζε το δάχτυλο "Έτσι θα το κάνεις αυτό...." Και όταν της έλεγα "Εγώ θέλω έτσι" ή "Θα το κάνω αργότερα" αναστέναζε βαρία και έλεγε "αχ αχ αχ" και κούναγε το κεφάλι.

Το χειρότερο είναι ότι μόλις σαράντησα πήγαμε διακοπές στο εξοχικό μας και βέβαια ήταν και η πεθερά μου εκει. Εγώ δεν ήθελα με τίποτα γιατί ήξερα ότι αν δεν την αντέχω τα απογεύματα που έρχεται στο σπίτι πώς θα την αντέξω 2 εβδομάδες όλη μερα μαζί. Αλλά ό άντρας μου είχε κουραστεί πολέ όλη την χρονία και ήθελα ξεκούραση. Εκεί λοιπόν ήταν το δράμα μου το μεγάλο. Από την στεναχώρια μου μου κόπηκε εντελώς το γάλα. Όταν φύγαμε από την αθήνα να πάμε στο εξοχικό είχα τόσο πολύ γάλα που λέρωνα τις μπλούζες μου, και μέτά από 2 εβδομάδες δεν έβγαζα στάλα, με απότέλεσμα να του δώσω ξένο με το που γυρίσαμε. (θέλω να πιστευώ ότι μπορεί και να ήτανε τυχαίο ότι μου σταμάτησε αλλά με όσους το έχω συζητήσει μου έχουνε πει ότι η ψυχολογία παίζει σημαντικό ρολο στην παραγωγή γάλακτος. Εγώ κάθε βράδυ έκλαιγα από τα νευρα μου καθώς δεν μπορούσα να τα πω σε κανέναν και ιδίως στον άντρα μου που και αδυναμία της έχει τρελλή και ήθελε να ξεκουραστεί απελπισμένα μετά από ένα πολύ δύσκολο χειμών) Διάβασε σε πολλές κοπέλες ότι η πεθερά τους έπαιρνε το παιδί από τα χέρια. Αυτό ήταν ένα από τα πολλά που έκανε και συνεχίζει με πολλή άνεση να κάνει. Κάθε φορά που το είχε ο άντρας μου αγκαλιά δεν κουνιόταν από την θεση της και έλεγε " ο μπαμπάς, ο μπαμπάς το έχει τώρα" Με το που τον έπαιρνα εγώ, τσουπ πεταγότανε από τη θέση της και ερχότανε και μου τον έπαιρνε λέγοντας ταυτόχρονα.." Οχι όλο στην μαμά, όχι όλο στην μαμα" άσε που ένα απόγευμα είχαμε πάει για μπανιο , τον μικρό τον είχε η πεθερά μου και όταν γυρίσαμε κοιμότανε το παιδί πήγα να του φυλίσω τις πατούσες και βάζει το χέρι της εμπόδιο λέγοντας" Μη μη θα το ξυπνήσεις το μωρό" . ένα από τα πολλά που είχε πει (γιατί με τόσα που λέιε το δευτερόλεπτο δεν τα θυμάμαι) "κοίτα πώς κοιτάει το μωρό το μπαμπά του" Κοίτα πώς κοιτάζει έμενα την γιαγιά του και γενικότερα όποιον δικό της συγγενή" και μια φορ΄λέιε η συνυφάδα μου "Vania, κοίτα πώς σε κοιτάει ο μπεμπής" και γυρνάει με ένα απαξιωτικό τόνο και λέει "Έλα μωρέ, όλους με τον ίδιο τρόπο τους κοτάζει" Και άλλα πολλά έχει πει (ευτυχώς κυρίως πετάει σπόντες) Τέλος πάντων επειδή είδα ότι έγραψα ένα κατεβατο και μάλλον κάπου στη μέση σταματήσατε να διαβάζετε(χι χι χι) μετά από πολλή σκέψη κατέληξα στο συμπέρασμα ότι και αυτή φταίει και αλλά και εγώ. Εγώ γιατί αν πάταγα γερά στα πόδια μου και αισθανόμουνα σίγουρη για τον ευατό μου δεν θα α΄φηνα τα λόγια της και τις πράξεις της να με επηρεάσουν τόσο πολύ. Κάπου εδω μέσα μια κοπέλα έγραψε " Μάνα είσαι εσύ και καμία άλλη και αυτό δεν αλλάζει. Υπάρχουν παιδιά που πάνε σε ψυχολόγο επειδή δεν έχουν καλές σχέσεις με την μάνα και όχι με την γιαγια" Μεγάλη κουβέντα και πολυ μα πολύ σωστή!

 

ένα μόνο σου λέω εκνευτίστηκα που το δοιάβασα και πραγματικά αναρωτιέμαι κουκλίτσα μου πως αντέχεις... λοιπόν αν θες μια συμβουλή κόψτης τον αερά (μην σου πω τον κώλο καλυτερα ) γιατί όσο περνάει ο καιρός και το αφήνεις θα γίνονται χειρότερα τα πράγματα. επίσης μίλα στον άντρα σου και αν θυμώσει ξύδι πες του πως αυτό με την μάνα του πρέπει να σταματήσει ΤΩΡΑ!! δεν θα τρελαθείς εσύ για αυτή... και στην ουσία ποιανού είναι το παιδί δικό της ή δικό σου??? βαλε όρια και αν σου πουνε τίποτα απειλησέ τους ότι δεν θα ξαναδούνε το παιδί μπας και βάλουν μυαλλό

[demi1981]

Κουκλίτσα πρέπει να σου πω ότι σίγουρα λόγω της ψυχολογίας σου σίγουρα έπαιξε σημαντικό ρόλο το ότι σου κόπηκε το γάλα. Εδώ νομίζω ότι είναι το δικό σου λάθος!!! Από την ώρα που έβλεπες λόγω λοχείας, λόγω ορμονών, λόγω το ότι η πεθερά σου δεν ήταν πολύ συνεργάσιμη όλο αυτό σε επηρρέαζε τόσο πολύ έπρεπε να πατήσει πόδι και έπρεπε να χτυπήσεις χέρι στο τραπέζι.... Να σε ρωτήσω κάτι χωρίς να θέλω να ρίξω λάδι στην φωτιά. Υποθέτω ότι πολλά από τα σκηνικά που έχουν συμβεί έχουν γίνει μπροστά στον σύζυγο, σίγουρα σε ξέρει πολύ καλά μετά από τόσο χρόνια γάμου οπότε είδε ότι στενοχωρήθηκες ή ότι εκνευρίστηκες, εκείνος το συζήτησε μαζί σου, είπε κάτι εκείνη την ώρα? Αν όχι νομίζω ότι έχει σιγουρα μερίδιο ευθύνης σε όλο αυτό. Και να πώ και την καλοπροαίρετη εκδοχή..... σε αυτό που είπες . Κάθε φορά που το είχε ο άντρας μου αγκαλιά δεν κουνιόταν από την θεση της και έλεγε " ο μπαμπάς, ο μπαμπάς το έχει τώρα" Με το που τον έπαιρνα εγώ, τσουπ πεταγότανε από τη θέση της και ερχότανε και μου τον έπαιρνε λέγοντας ταυτόχρονα.." Οχι όλο στην μαμά, όχι όλο στην μαμα" Μήπως λεω μήπως ήθελε να σε ξεκουράσει γιατί όλοι ξέρουμε ότι αυτην την περίοδο για σένα είναι αρκετά κουραστικά.

Μια τελευταία συμβουλή απο εμένα γλυκιά μου. Αφορά ακόμα και τις πρωτόμαμες: Κανείς δεν ξέρει να φροντίζει το μώρό όσο η μαμά του, όσο άσχετη και εαν είναι. Ακόμα και σε σύγκριση με γυναίκα που έχει 10 παιδιά. Είναι κάτι σαν ένσικτο. Γι' αυτό πάτα γερά στα πόδια σου και προχώρα μόνη σου, δεν χρειάζεται να έρχεται κάθε μέρα ούτε η μαμά σου ούτε η πεθερά σου....ΚΑΝΕΙΣ.

[vera]

Καλημέρα σας! Αυτές τις μέρες έχω διαβάσει σχεδόν όλα τα θέματα που αφορούν την "πεθερά" γιατί πραγματικά ήθελα να δω πώς αιθάνονται και οι άλλες μανούλες, και δεν σας κρύβω ότι χάρηκα όταν διαπίστωσα ότι τελικά λίγο πολύ τα ίδια συναισθήματα έχουμε όλες.

Η δική μου ιστορία έχει ως εξής: Με τον άντρα μου έιμαστε συνολικά 8 χρόνια μαζί εκ των οποίων τα τελευταία 3 χρόνια παντρεμένοι. Μετά από αρκετές προσπάθειες(και μια αποβολή) έμεινα έγκυος και τωρα το μωράκι μας είναι 3 μηνών.

Με την πεθερά μου είχαμε πολύ καλές σχέσεις μέχρι που γέννησα. Μετά όλα άλλαξαν...

Η αλήθεια είναι ότι έχω φιλοσοφήσει πολύ το θέμα και έχω κάνει και την αυτοκρίτική μου προκειμένου να καταλάβω γιατί ΟΛΑ μου φαίνονται διαφορετικά τώρα.

Πριν γεννήσω, δεν είχαμε κανένα πρόβλημα μεταξύ μας...................

 

Προσπαθει να σε υποκαταστησει, ειναι κατι σαν φυσικο ενστικτο σε μαμαδες και πεθερες. Σταματα να κλαις και πατα ποδι. Δε χρειαζεται να κανεις θεμα, απλα οταν πχ παει να σου παρει το παιδι δεν την αφηνεις και το κρατας λεγοντας η μαμα του το θελει. Με τροπο θα κανεις αυτο που θες κι ασε την να λεει οτι θελει. Αυτα που τραβας εσυ απο την πεθερα εγω τα ειχα απο τη μανα μου. Κανε εσυ τη δουλεια σου κι ασε την ατον κοσμο της.

[isabell]

τσαντίστηκα και μόνο που το διάβασα :evil:!!!! μα γιατί την αφήνεις και ανακατεύεται τόσο;;; γίνε ''κακιά'' και πάτα πόδι ύψωσε ανάστημα μην τα δέχεσαι όλα όσα κάνει! ας μουτρώσει ας θυμώσει ας κάνει ότι θέλει από το να σκάσεις εσύ καλύτερα αυτή το παιδί σου χρειάζεται πρώτα τη μάνα του όχι πρώτα τη γιαγιά του! προσπάθησε δεν είναι δύσκολο για αρχή μην της δίνεις τόσο εύκολα το παιδί όπως είπε και η vera και μίλα και στον άντρα σου γιατί από εκεί ξεκινάνε όλα αν της τρίξει λίγο αυτός τα δόντια θα δεις πως θα μαζευτεί.. και πήγαινε και καμια βόλτα με το παιδί μην είσαι όλη μέρα σπίτι γιατί θα έρχεται κι αυτή, να εξαφανίζεσαι να φεύγεις από το σπίτι

[vera]

Καλυτερα να μην ανακατεψει τον αντρα της. Συνηθως δεν βοηθανε ουτε στα σοβαρα περιστατικα ποσο μαλλον σε τετοια. Απλα ας γινει αναισθητη, ας μη προσπαθει να γινεται αρεστη στη πεθερα της και να κανει οτι θελει, οπως θελει αγνοωντας με τροπο την πεθερα. Κι ας αναστεναζει αυτη και λεει οτι σποντες θελει. Το θεμα ειναι να σκασει αυτη κι οχι η κοπελα! Ετσι ειναι δυστυχως αυτα οι περισσοτερες τα περναμε, ηρθε η ωρα να γινει κι αυτη λιγο σκληροπετση. Και η πεθερσ θα καταλαβει οτι περασε η σειρα της να παριστανει τη μαμα, τα δικα της παιδια μεγαλωσαν. Ας πλεξει κανα ζιπουνακι καλυτερα.

[dimmi]

Γιατί δεν λες της πεθεράς πως νιώθεις? Είπες πρίν ήταν Οκ οι σχέσεις σας, εγώ θα της έλεγα τους προβληματισμούς μου, δεν νομίζω ότι είναι κακό.

Κι αν πειραχτεί ξυδάκι. θα τα είχα βγάλει από μέσα μου και θα είχα ηρεμήσει.

 

Πάντως δεν βλέπω να έκανε κάτι φοβερό η πεθερά σου, ίσως να τα εννούσε αλλιώς όπως σου έιπε και άλλη κοπέλα αποπάνω.

Μπορείς να το διευκρινίσεις αντί να σε πονάει.

 

Οσο για το γάλα, ίσως όντας αυτοκόλλητη με την πεθερά να μη θήλαζες/αντλούσες όσο και όπως έπρεπε και να σου μειώθηκε. Ισως και από το άγχος σου.

Ομως το άγχος δε σημαίνει ότι στο δημιούργησε εκείνη.

Το είχες και το απέδωσες εκεί.

 

Πάντως τον άντρα σου δεν το βλέπω σε όλα αυτά, δεν του τα λες? Κάπου πρέπει να τα πείς. Απορώ πως τα κρατάς μέσα σου.

 

Με το γάλα είχα αντίστοιχη εμπειρία (μειώθηκε απότομα από το πολύ άγχος/στεναχώρια μου), συνέβησαν κάποια ατυχή περιστατικά ενώ ήμουν λεχώνα, αλλά και πρίν γεννήσω. Οταν είδα πως επηρεάζουν το γάλα μου, είτε η αγωνία για το πότε θα πάω δουλειά, είτε η πεθερά, είτε οι δικοί μου, είτε ο άντρας μου με υποδείξεις, τους έκανα όλους στην άκρη, ηρέμησα, και συνέχισα. Είίπα "ο Θεός είναι μεγάλος, ό,τι είναι να γίνει θα γίνει"

Εκανε αρκετές μέρες να επανέλθει η καλή μας αγελάδα, ώς τότε χτυπούσα το κεφάλι μου στον τοίχο που άφησε να με στεναχωρήσουν, αρκετή μαυρίλα είχα με τα λόχεια.