Η ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ.....

[michel]

Ενημερωθηκα απο το ιατρειο ,οτι η ιστολογικη βγηκε και οτι,ειναι ολα φυσιολογικα!!!!

..μα,τι στο καλο,φταει,τελικα?.......που να ψαξω να βρω μια απαντηση??..πουυυυυ?????

[mairoulaki...]

Ενημερωθηκα απο το ιατρειο ,οτι η ιστολογικη βγηκε και οτι,ειναι ολα φυσιολογικα!!!!

..μα,τι στο καλο,φταει,τελικα?.......που να ψαξω να βρω μια απαντηση??..πουυυυυ?????[/QUO

καλησπερα....αφου ολα εδειξαν οτι ειναι καλα το μονο που μπορεις να κανεις ειναι υπομονη.να εχεις ψυχικη , σωματικη και πνευματικη ηρεμια. ο θεος σου το χρωσταει και δε θα σε αφησει...αργει αλλα ποτε δε λησμονει..καλο βραδυ...

[mousoudi]

Εγώ, πάλι, βρε κορίτσια, δεν πιστεύω καθόλου στα τυχαία περιστατικά και τις ανεξήγητες αποβολές! Και ειδικά στην περίπτωσή σου, michel, με τέτοιο ιστορικό, μόνο τυχαίο δεν είναι! Δυστυχώς, δεν μπορώ να σε κατευθύνω προς τα πού να ψάξεις, αυτό θα πρέπει να το συζητήσεις διεξοδικά με το γιατρό σου, αν δεν απατώμαι τελευταία πήγες στον Χασιάκο.

 

Δες τι θα σου πει κι αυτός κι αν νιώσεις ότι δε σε καλύπτει ψάξε κι αλλού. Πάντως, πρόσφατα, γνωστή μου με αντίστοιχο ανεξήγητο ιστορικό αποβολών πρώτου τριμήνου (όχι 5, αλλά δύο), αφού γύρισε όλα τα μεγάλα ονόματα της Αθήνας και ξόδεψε μια περιουσία σε εξετάσεις, κατέληξε σ΄έναν γιατρό που δεν πιστεύει στα ανεξήγητα φαινόμενα. Της βρήκε κάτι που τόσοι και τόσοι δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν, ένα μικρόβιο (πολύ συνηθισμένο) το μυκόπλασμα στο προστατικό υγρό του άντρα της, που φυσικά περνούσε στο σπέρμα και σκότωνε τα έμβρυα (για να το πω πολύ απλοϊκά). Έκαναν και οι δύο θεραπεία και τώρα βρίσκονται πάλι σε προσπάθεια για μωρό. Αν τελικά έχει αίσια έκβαση η περίπτωση της γνωστής μου, θα σου πω το όνομα του γιατρού, να τον επισκεφτείς, αν θες μια ακόμη γνώμη.

[VeLouTeLa]

Λυπαμαι για οτι περασες.. δεν εχω ζησει κατι αναλογο προσωπικα αλλα νομιζω οτι η ιστορια μιας γνωστης μου ειναι παρομοια με την δικια σου. Η συγκεκριμενη εχασε συνολικα 8 παιδια. Αποβολες, γεννημενα νεκρα. Το μονο που της ειχε ζησει ηταν ενα απο τα διδυμα για ενα μηνα στην θερμοκοιτιδα.Μετα πεθανε και αυτο.Περα απο την λυπη κ τον πονο η συγκεκριμενη πεισμωσε.Εγω θα κανω παιδι ελεγε. Και το εκανε. Την επομενη φορα που εμεινε εγκυος εμεινε στο κρεββατι εννια μηνες.Στην κυριολεξια.Δεν περπατησε παρα μονο αφου γεννησε ενα υγιεστατο κοριτσακι.

Θα βρεις και εσυ την ακρη σου, αρκει να πεισμωσεις κ να εχεις εναν συντροφο που σε στηριζει. Αγαπα τον συντροφο σου, δεν ειναι αναπαραγωγικη μηχανη. Και οταν ερθει με το καλο η εγκυμοσυνη χαλαρωσε, ξεκουρασου ασε τα ρημαδοπιατα απλυτα.

Ευχομαι ολα να πανε καλα.

[fido-dido]

basika sugnomi to lathos diko mou, to paidi mou itan kala ego den imoun. perasa barias morfis epiloxeio katathlipsi. parakalousa ton pryxiatro pou me parakolouthouse na me kleisei mesa gia na glutoso eno i logiki mou elege pos auto ithela panta meta apo mia sxesi deka xronon me ton antra mou. to latreua to moro mese stin koilia mou, pos itan dunaton otan to kratousa na thelo na pethano? eniotha treli. ekana therapeia kai paei. i kori moy exei ginei i kaluteri mou fili. fobamai na to ksanaperaso. den ksero an tha bgo pali soa, an tha xaso ti sxesi poy extisa me tin kori mou kai an tha eimai ekei gia to deytero paidi moy

περασα κι εγω καταθλιψη μετα την εγκυμοσυνη και σε νοιωθω απολυτα. σ εμανα μως ηταν αλλιως τα πραγματα, στην αρχη δεν ηθελα τον αντρα μου ουτε να με αγγιζει δν τον αφηνα, μετα φοβομουν οτι θα με χωριζε ο αντρας μου και θα μου επαιρνε το παιδι, δν ηθελα να παω πουθενα χωρις το μωρο, μετα ενοιωθα οτι με επνιγε το σπιτι, αργησα και να παω σε γιατρο θεραπεια εκανα οταν η μπεμπα εφτασε 10 μηνων. δεν ξερω αν εφταιξε απο μονη της η γεννα, απο τη μια ενοιωσα πραγματι τι κλειστηκα μεσα, κουραζομουν αρκετα με το μωρο, δν προλαβαινα τιποτα, ειχα αδυνατισει πολυ και δν κοιμομουν καλα, απο την αλλη οι γυρω μου με γεμιζανε και ενοχες οταν εκανα κατι για τον εαυτο μου, πχ αγοραζα ρουχα ή πηγαινα μια βολτα ή εμπαινα στο ιντερνετ την ωρα που η μικρη κοιμοταν, και ενοιωθα ακομα πιο χαλια, επισης μου την ελεγαν που δν ημουν καλα ενω "εχω βοηθεια και δε μου λειπει τιποτα", (στην πραγματικοτητα μου λειπουν πολλα αλλα δν ειναι υλικα), μονο ο αντρουλης μου εκανε υπομονη και με βοηθησε να το ξεπερασω, οσο μπορουσε βεβαια γιατι λογω δουλειας ελειπε πολλες ωρες απο το σπιτι.

μην νιωθεις ενοχες γι αυτο που περασες, τωρα στο δευτερο παιδακι ξερεις καποια πραγματα και δε θα σου φανουν βουνο, επισης κανενας δε σε υποχρεωνει να αγαπησεις και να δεθεις με το παιδι απο την ωρα που θα το παρες σπιτι, η σχεση για να χτιστει θελει το χρονο της......

και κατι αλλο οτι και να σου λενε οι αλλοι μην ακους κανεναν. οταν εχει καλο καιρο να παιρνεις τα μικρα σου και να πηγαινεις μια βολτα στο παρκο ή σε μια καφετερια, ακομα και πριν κλεισεις τις 40 μερες, ακομα και διακοπες μπορεις ν κανεις μαζι με τα παιδακια σου, δεν παθαινουν τιποτα, κι αν εχεις καποιον να σου προσεχει τα παιδια βγες ενα βραδυ να το ξενυχτησεις με τον αντρα σου ή την παρεα σου.

μην σε κανουν να νοιωθεις οτι αφου εκανες παιδια τελειωσε η ζωη σου, τιποτα δεν τελειωσε!!!!!

[fido-dido]

Ενημερωθηκα απο το ιατρειο ,οτι η ιστολογικη βγηκε και οτι,ειναι ολα φυσιολογικα!!!!

..μα,τι στο καλο,φταει,τελικα?.......που να ψαξω να βρω μια απαντηση??..πουυυυυ?????

κοριτσι μο τι εχεις περασει! πραγματικα θαυμαζω τ κουραγιο σου, εγω θα τα ειχα παρατησει!

κατι παρομοιο με σενα περναει και μια φιλη μου, ειχε μεχρι τωρα 4 αποβολες απο φυσιολογικη συλληψη και 1 μετα απο ξωσωματικη. για εξωσωματικη δεν το ξαναπροσπαθησε μιας και δε μπορει να διαθεσει ξανα τοσα χρηματα, συνεχιζε να προσπαθει φυσιολογικα, αλλα εκανε και χαρτια για υιοθεσια εδω και δυο χρνια αλλα ακομα δν τις εχουν απαντησει. θελει πολυ παιδια, και οι γιατροι δεν τους βρισκουν καμια αιτια, εχουν κανει τι εξετασεις υπαρχουν κα τιποτα. πλον οι πιθανοτητες που της δινουν εινα μικρες γιατι εχει μια ωοθηκη -την αλλη την αφαιρεσαν μαζι με κυστη, και κοντευει τα 40.

τι να πω, να πανεολα καλα στην επομενη προσπαθεα, βρες εναν καλο γιατρο και απο τη στιγμη που θα μθεις οτι εισαι εγκυος ξαπλωσε στο κρεβατι και σηκω οταν ειναι να γεννησει! και κυριως προσπαθησε να μην αγχωνεσαι! σου ευχομαι μ ενα γερο μωρακι συντομα!

[sungirl]

michel πρόσεξέ σε παρακαλώ το μήνυμά μου,

 

φώναξε στο πλάι σου τον Αρχάγγελο Μιχαήλ (γνωστό και ως Ταξιάρχης) παρακάλεσέ τον να σου χαρίσει το παιδάκι που θέλεις, τάξε του το όνομά του, τη βάπτισή του ή ό,τι άλλο εσύ θέλεις. Η προσευχή που σου γράφω παρακάτω ας γίνει η καθημερινή σου συνήθεια κάθε βράδυ πριν πέσεις για ύπνο...

 

"έχων σε προστάτην και βοηθόν, φύλακα και ρύστην της ψυχής μου της ταπεινής,

Μιχαήλ πρωτάρχα και Μέγα Ταξιάρχα, εν ώρα του κινδύνου συ μοι βοήθησον".

 

Είμαι σίγουρη πως θα σε βοηθήσει, το έχει κάνει πολλές φορές, και υποσχέσου του πως μόλις κρατήσεις το παιδάκι σου στην αγκαλιά σου με την πρώτη ευκαιρία θα του το πας να προσκυνήσετε μαζί στη Μυτιλήνη όπου είναι και ο Ναός του.

 

Μια προσευχούλα έχεις και από μένα (αν μετράει) στον Άγιο για να κρατήσεις γρήγορα το μωράκι σου (που τόσο σου αξίζει!) στην αγκαλιά σου.

 

P.S. Δεν μου αρέσει να λέω διάφορες ιστορίες για να πείσω κανέναν για τίποτα οπότε απλά αρκέσου στο ότι όντως βοηθάει όταν το ζητάς ειδικά τις μανούλες to be, ούτε είμαι "της εκκλησίας" μη φανταστείς, αλλά θέλεις τυχαία, θέλεις για κάποιο λόγο, έπεσα πάνω στην ιστορία σου.....σας εύχομαι το επόμενό σας "ταξίδι" να είναι απάνεμο και στο λιμάνι που θ' αράξετε στο τέλος του ταξιδιού να κατεβείτε όχι 2 αλλά 3 πια από το καράβι...

 

Γιάννα

[vasdeli]

michel πρόσεξέ σε παρακαλώ το μήνυμά μου,

 

φώναξε στο πλάι σου τον Αρχάγγελο Μιχαήλ (γνωστό και ως Ταξιάρχης) παρακάλεσέ τον να σου χαρίσει το παιδάκι που θέλεις, τάξε του το όνομά του, τη βάπτισή του ή ό,τι άλλο εσύ θέλεις. Η προσευχή που σου γράφω παρακάτω ας γίνει η καθημερινή σου συνήθεια κάθε βράδυ πριν πέσεις για ύπνο...

 

"έχων σε προστάτην και βοηθόν, φύλακα και ρύστην της ψυχής μου της ταπεινής,

Μιχαήλ πρωτάρχα και Μέγα Ταξιάρχα, εν ώρα του κινδύνου συ μοι βοήθησον".

 

Είμαι σίγουρη πως θα σε βοηθήσει, το έχει κάνει πολλές φορές, και υποσχέσου του πως μόλις κρατήσεις το παιδάκι σου στην αγκαλιά σου με την πρώτη ευκαιρία θα του το πας να προσκυνήσετε μαζί στη Μυτιλήνη όπου είναι και ο Ναός του.

 

Μια προσευχούλα έχεις και από μένα (αν μετράει) στον Άγιο για να κρατήσεις γρήγορα το μωράκι σου (που τόσο σου αξίζει!) στην αγκαλιά σου.

 

P.S. Δεν μου αρέσει να λέω διάφορες ιστορίες για να πείσω κανέναν για τίποτα οπότε απλά αρκέσου στο ότι όντως βοηθάει όταν το ζητάς ειδικά τις μανούλες to be, ούτε είμαι "της εκκλησίας" μη φανταστείς, αλλά θέλεις τυχαία, θέλεις για κάποιο λόγο, έπεσα πάνω στην ιστορία σου.....σας εύχομαι το επόμενό σας "ταξίδι" να είναι απάνεμο και στο λιμάνι που θ' αράξετε στο τέλος του ταξιδιού να κατεβείτε όχι 2 αλλά 3 πια από το καράβι...

 

Γιάννα

 

Γιάννα, με συγκίνησε το μήνυμά σου....

 

Εγώ μένω στην Μυτιλήνη(δεν είμαι όμως από εδώ) και μπορώ να πιστοποιήσω αυτό που λέει η Γιάννα...Ο Ταξιάρχης είναι πράγματι προστάτης των μαμάδων to be....Κάποτε είχα διαβάσει σε ένα βιβλίο ευγονίας ότι πρέπει οι μανούλες να προσεύχονται σε αυτόν για να τις βοηθήσει να αποκτήσουν μωράκι..

 

Εδώ στο νησί τον ευλαβούνται πάρα πολύ τον Ταξιάρχη και είναι φυσικά πολύ θαυματουργός...

Συγκεκριμένα, το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε γιόρταζε το μοναστήρι του στο Μαανταμάδος....δεν μπορείτε να φανταστείτε τι έγινε...40.000 κόσμος πέρασε...αλλά το πιο συγκινητικό ήταν οι άνθρωποι που έκαναν πεζοπορία από το λιμάνι της Μυτιλήνης έως το μοναστήρι στο Μανταμάδος....40 χλμ με τα πόδιά....και καθώς οδηγούσαμε βλέπαμε ζευγάρια με καρότσια, πεζοι να περπατάνε στα δεξιά και αριστερά του δρόμου......ήταν συγκλονιστικό!!!

 

Ναι, Μισέλ....κάντο!

Και θα έρθεις να πιούμε καφέ όταν θα προσκυνήσεις με το μπεμπέ αγκαλιά...

[michel]

..για να ειμαι ελικρινης,εχω χασει την πιστη μου...οχι οτι ημουν και τοσο της εκκλησιας,αλλα...εναν σεβασμο,και πιστη στον Θεο..τα ειχα..ναι ........

..τωρα?.....δεν θελω να σκεφτομαι....δεν θελω να ελπιζω....δεν θελω να πιστευω τιποτα.....για την ωρα ,νιωθω αυτο το απιστευτο "κενο" μεσα μου...που δεν γεμιζει με τιποτα...ο'τι και αν κανω.....θα ηθελα,βεβαια,να προχωρησω με καποιες διαδικασιες,να κανω το επομενο βημα,αλλα....προς το παρον ειμαι στην αναμονη περιοδου,που μου εχει σπασει κυριολεκτικα,τα νευρα,και δεν εχει ερθει.....πανε 44 μερες,σημερα.....ας ερθει με το καλο(για να νιωσω παλι γυναικα..φυσιολογικη γυναικα!)..και μετα...βλεπουμε!

 

.....ευχαριστω κοριτσια,για τις συμβουλες σας,δεν ξερω ομως,ποσο μπορει να "πιασει" μια προσευχη,οταν ταυτοχρονα,εγω λεω οτι "δεν τα πολυπιστευω αυτα!"....τελος παντων.........

............εχω στο ψυγειο μου,καποια κουτια πουρεγον 600,που ληγουν 5/2011,σημερα το θυμηθηκα,ειναι κριμα να πανε χαμενα,μιας και εγω δεν προκειται με τιποτα να τα χρησιμοποιησω αυτο το μηνα....αν καποια κοπελα τα χρειαζεται,ευχαρ'ιστως, τα χαριζω,για να φανουν χρησιμα,και ...γουρικα,ελπιζω,!

[latiatoula]

Michelaki, εγώ μόνο δύο πράγματα θέλω να σου πω: το πρώτο, ότι εύχομαι αυτή η περιπέτεια σύντομα να έχει αίσιο τέλος. Και το δεύτερο, ότι εκτός από τις προσπάθειες για το μπεμπέ, να μην ξεχνάς να κάνεις πράγματα και για τη Michel.

[nommar]

michel καμια φορα τα λογια ειναι πολυ φτωχα...πονεσα πολυ με αυτα που γραφεις...ευχομαι ολα να πανε καλα και πραγματικα ευχομαι να μην χασεις τον εαυτο σου ....γιατι και εγω καποια στιγμη με εχασα οταν προσπαθουσα για μωρακι 2 1/2 χρονια...σου στελνω την αγαπη μου....

[marmi]

Στενοχωρηθηκα πολύ με αυτά που διάβασα και ήθελα να σου πω ότι μοιάζουν παρά πολύ αυτά που γράφεις με ότι πέρασα και γω,έχασα 4 μωρακια!

Αυτό όμως που θέλω να σου πω είναι ότι τώρα έχω ένα μπεμπη 7 μηνών με πολύ δύσκολη εγκυμοσύνη συνεχείς αποκκολλησεις με αιμοραγιες,περιδεση όλα τα φάρμακα που μπορείς να φανταστείς!εννοείται κρεβάτι ακινησία και μέσα έξω στο Νοσοκομειο,γεννησα Προωρα έμεινε 1 μήνα στη θερμοκοιτιδα αλλά τα καταφέραμε!είναι καλά και είναι μαζί μας!τον αγκαλιαζω και δεν το πιστεύω ακόμα ότι ήρθε!

Όλα όσα έζησα πριν μου νομίζω ότι δεν τα έζησα,ότι μου τα έχουν πει,θυμάμαι τον πόνο και την απόγνωση που ένιωθα!Ήταν τρομερό είχα αλλάξει δεν ήμουν εγώ

όμως τώρα χαμογελαω δεν ποναω πια!ευχαριστώ το Θεο που μας βοήθησε!

Πίστεψε με θα τα καταφέρεις και ΕΣΥ!!!!!!

Στο εύχομαι μέσα από την ψυχή μου!όλα θα πανε καλά θα το δεις!

Υπομονή και επιμονή στο όνειρο,θα έρθει!!!!!

[mylife10]

Michel,και εγώ έτσι έλεγα. Οτι δεν τα "πολυπιστεύω" αυτά. Στην τελευταία μου όμως εγκυμοσύνη είχα την πίστη που έπρεπε να έχω και όλα προχώρησαν! Θα έρθει.....και θα μείνει.......!! Είναι φυσιολογικό να αισθάνεσαι τώρα έτσι, σε καταλαβαίνω απόλυτα. Θα έρθει η στιγμή, όταν θα κρατάς το μωρό σου(και δεν θα το πιστεύεις!) που όλα αυτά που έχεις περάσει θα έιναι μία μακρινή ανάμνηση.Απλά όλες αυτές οι δυσκολίες είναι ένα απαραίτητο δυστυχώς στάδιο για να περάσεις στην απόλυτη ευτυχία. Υπομονή...........

[sungirl]

..για να ειμαι ελικρινης,εχω χασει την πιστη μου...οχι οτι ημουν και τοσο της εκκλησιας,αλλα...εναν σεβασμο,και πιστη στον Θεο..τα ειχα..ναι ........

..τωρα?.....δεν θελω να σκεφτομαι....δεν θελω να ελπιζω....δεν θελω να πιστευω τιποτα.....για την ωρα ,νιωθω αυτο το απιστευτο "κενο" μεσα μου...που δεν γεμιζει με τιποτα...ο'τι και αν κανω.....θα ηθελα,βεβαια,να προχωρησω με καποιες διαδικασιες,να κανω το επομενο βημα,αλλα....προς το παρον ειμαι στην αναμονη περιοδου,που μου εχει σπασει κυριολεκτικα,τα νευρα,και δεν εχει ερθει.....πανε 44 μερες,σημερα.....ας ερθει με το καλο(για να νιωσω παλι γυναικα..φυσιολογικη γυναικα!)..και μετα...βλεπουμε!

 

.....ευχαριστω κοριτσια,για τις συμβουλες σας,δεν ξερω ομως,ποσο μπορει να "πιασει" μια προσευχη,οταν ταυτοχρονα,εγω λεω οτι "δεν τα πολυπιστευω αυτα!"....τελος παντων.........

............

 

Να θυμάσαι πως ό,τι φαίνεται βουνό στους ανθρώπους, είναι παιχνιδάκι για το Θεό....αν έχεις το κουράγιο προσπάθησέ το....

[vasdeli]

Μισέλ....θα μπορούσα να σου στείλω λαδάκι από την καντήλα του Ταξιάρχη, από το Μανταμάδο αν θελήσεις....

[sstef]

ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΤΕΝΑΧΩΡΗΘΗΚΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ,ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΣΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΘΕΣΗ ΠΛΗΝ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΕΧΕΙ ΒΙΩΣΕΙ ...ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΛΟΙΠΟΝ ΟΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΤΙΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΣΟΥ ..ΠΕΣ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΚΥΚΛΟΣ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΝΟΥ ΠΟΥ ΕΚΛΕΙΣΕ ΔΥΣΤΥΧΩΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΔΕΝ ΓΥΡΙΖΕΙ ΠΙΣΩ ... ΚΑΝΕ ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΥΓΕΙΑ ....ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ! ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΕΝΑ ΜΩΡΟ ΣΥΝΤΟΜΑ ΔΙΧΩΣ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΟΝΟ!

[φίλη]

Μισέλ, καλή μου να'ξερες πόσο πολύ σε νιώθω. Δεν έχω περάσει όλα όσα πέρασες εσύ, είχα μόνο μία παλίνδρομη, αλλά ο αγώνας μου να αποκτήσω ενα παιδάκι είναι αρκετά μεγάλος τα τελευταία χρόνια κι ακόμα δεν έχει πετύχει.

Θέλω να σου γράψω λόγια παρηγοριάς αλλά με δυσκολία τα χέρια μου κινούνται πάνω στα πλήκτρα, ίσως γιατί κι εγώ δεν πολυπιστεύω σ'αυτά. Πέφτω κι εγώ πολύ συχνά σε απελπισία, αλλά βρίσκω τη δύναμη και προσεύχομαι παντού και πάντα. Νιώθω ότι είναι κάτι που με γαληνεύει, δεν με αφήνει να χαθώ στις άσχημες σκέψεις μου και μου δίνει δύναμη να συνεχίσω.

Μισελάκι μην τα παρατάς και μη σταματάς να ελπίζεις, γιατί ποτέ δεν ξέρουμε τι μας επιφυλάσσει το μέλλον. Να σκέφτεσαι πάντα θετικά, όσο δύσκολο κι αν φαίνεται. Να δεις που σίγουρα δε θα μείνεις χωρίς παιδάκι

[laloo37]

Μισελ πραγματικα θαυμαζω το κουραγιο σου....Δεν θα σου πω κατι αλλο γιατι τα εχουν πει ολα τα κοριτσια.Διαβασα ολα τα μνμ απ την αρχη και απ οτι ειδα,αν δεν κανω λαθος,δεν σου εχει πει καποιος για προεμφυτευτικο ελεγχο.Αυτο γινεται σε περιπτωσεις σαν τη δικη σου....Μονο με διαδικασια εξωσωματικης,κανουν βιοψια στα εμβρυα και επιλεγουν τα υγειη.Τσεκαρε το ειναι σημαντικο!

[michel]

...μου το εχουν προτεινει,και μαλιστα απο το κεντρο του χασιακου.αλλα εγω φοβηθηκα τοσο πολυ,τοτε,απο την μεγαλη δοση φαρμακων που μου ειπε να παρω,που δεν ξαναπηγα ποτε στην κλινικη...αν ειχα ακουσει τοτε,τον Μουστ.,απο το κεντρο...τωρα ξερεις που θα ημουν?...........σπιτι με το μωρακι μου αγκαλια...ειμαι σιγουρη γι'αυτο που λεω!!!!!

..μολις θα ειχα γεννησει...αλλα.....φαινεται οτι παρ'ολη την ηλικια μου(κοτζαμαν γυναικα!!!)...δεν εχω αλλαξει αυτο που με χαρακτηριζε παντα.."ξεροκεφαλη"..απο μικρη....ακομα και τωρα......οποτε....δεν μιλαω καθολου,και προχωραω,γιατι δεν μου φταει κανεις,που δεν πηγα περσι να ξεκινησω αρχες σεπτεμβρη...απλα...κατι δεν μου αρεσε εκει....η κρυομαρα τους...η μεγαλη δοση φαρμακων....η αναμονη στο ιατρειο.....τελος παντων....τωρα θα δειξει...ας ερθει η ριμαδα η περιοδος..και βλεπουμε...αλλα τωρα...ουτε αυτη με θελει.....48 ημερες σημερα ..και ακομα..τιποτα!

[bp-IOLH]

Μισελάκι μου, μη στενοχωριέσαι και για την περίοδο. Θα έρθει. Κι εμένα τη 2η φορά έκανε 60 μέρες να μου έρθει.

Όσο αγχώνεσαι, τόσο θα καθυστερεί.

Εγώ είχα σκάσει τότε από το κακό μου που δεν ερχότανε, κάθε μέρα την περίμενα κι αυτή τίποτε.

Φέτος που δεν με ένοιαξε, μου ήρθε κανονικότατα.

Έχουμε που έχουμε τόσα άγχη, μην έχουμε και τη περίοδο.

Ο καιρός ζέστανε, πήγαινε να κάνεις κανά μπανάκι αύριο, οπότε χάρη σου κάνει που δεν έρχεται η κυρία!!!!!!!!

[michel]

...62 μερες σημερα,και η περιοδος..πουθενα!ποση υπομονη,πια.......

 

....τι να κανω?.............

[beloved]

μηπως να μιλησεις με το γιατρο σου?διαβασα την ιστορια σου και λυπαμαι πολυ....εχεις ομως τη θεληση και θα το καταφερεις αυτο που θελεις!!!σου ευχομαι τα καλυτερα!!!!

[ValiaK]

...62 μερες σημερα,και η περιοδος..πουθενα!ποση υπομονη,πια.......

 

....τι να κανω?.............

michelακι μου, παρε τηλ το γιατρό σου μηπως σου πει να κανεις καμια ορμονολογική εξεταση, τυπου προγεστερονη η οιστραδιολη. όταν οι γιατροί τις βλεπουν αυτες τις εξετασεις μπορούν να υπολογισουν με μεγαλη ακριβεια ποτε θα σου ερθει περιοδος (ο δικος μου τουλαχιστον μπορεί). βεβαια, δεν ξερω αν ισχυει το ιδιο και μετά απο αποξεση, αλλά δε χανει κατι να τον ρωτήσεις!

κοιτα να δεις που ευχομαστε να κατεβουν οι Ρώσσοι!!!

[Lucky?]

Διαβάζω την ιστορία σου και κλαίω...

Εγώ δεν έχω περάσει τίποτα μπροστά στα δικά σου έτσι απλά δε θα σου πω τίποτα.

Το μόνο που θα σου πω είναι πως εσύ είναι λογικό να αισθάνεσαι θυμό και να χάνεις την πίστη σου. Γι' αυτό θα προσεύχομαι εγώ για 'σένα. Στο υπόσχομαι αυτό...

Μην τα βάλεις κάτω σε παρακαλώ.

[konelen]

...62 μερες σημερα,και η περιοδος..πουθενα!ποση υπομονη,πια.......

 

....τι να κανω?.............

 

 

mishel γεια σου και απο μενα.Διάβασα την ιστορια σου η οποία είναι ακριβος μα ακριβος σαν τη δική μου , έπαθα πλάκα νομιζα οτι τα είχα γράψει εγω και δεν το θυμόμουν.Και εγω εχω χασει τη πίστη μου ,αλλά προσπαθω να ελπιζω για κατι καλύτερο.Μην απελπίζεσαι ,θα τα καταφέρουμε στο τέλος ,δύναμη θέλει .Μην ανυσηχεις θα ερθει η περιοδό σου,δώσε λιγο χρόνο στον ευατό σου να ηρεμησεις και να μην σκέφτεσε τίποτα ,σου μιλάω εκ πείρας πια, τι να πω και εγω που την 3 φορα εκανε 5 μηνες να ερθει. Αν επιτρέπεται ποσο χρονων εισαι;