Χωρισμός λόγω γονιών-πεθερικών;

[Nimele]

Θέλω τη γνώμη σας στο παρακάτω πρόβλημα που αντιμετωπίζω γιατί δυστυχώς δεν μπορώ να μιλήσω σε κανέναν γι'αυτό. Τα περνώ όλα μόνη μου και ακόμη και στις φίλες μου ντρέπομαι να μιλήσω..

Λοιπόν, είμαι παντρεμένη 12 χρόνια περίπου με 2 παιδιά που πάνε δημοτικό. Ο άντρας μου είναι από επαρχία, οι γονείς του μένουν μόνιμα εκεί ενώ εμείς μένουμε πάνω-κάτω με τους δικούς μου. Στην αρχή η σχέση όλων ήταν πολύ καλή, τα πεθερικά ταιριάζαν μεταξύ τους και κάνανε παρέα και δεν έλειπαν τα οικογενειακά τραπέζια κλπ. Αναγκαστικά επειδή οι γονείς του μένανε στην επαρχία, κάθε Πάσχα, Χριστούγεννα και για λίγο το καλοκαίρι, πηγαίναμε να περάσουμε μαζί τους τις γιορτές, κάτι που δεν μου πολυάρεσε γιατί μου έλειπαν οι γονείς μου και λυπόμουν που τους άφηνα μόνους τους.. Αλλά έλεγα δεν μας βλέπουν οι άλλοι συχνά, οπότε άντε δεν πειράζει... Βέβαια, ξέχασα να πω ότι η πεθερά μου είναι ο τύπος της ανακατώστρας, που μπορεί μπροστά μου να μην λέει πολλά, αλλά έκανε τα παραπονά της στο γιο της γιατί όλο κάτι της ξύνιζε.. Με τον καιρό άρχισε να αναπτύσσεται μεταξύ μας μια παγωμάρα, γιατί αυτή μπορούσε να λέει αυτά που ήθελε και να τον κάνει χάλια αλλά εγώ μια φορά που τόλμησα να της αντιμιλήσω μπροστά στο γιο της, έγινε ο κακός χαμός και άρχισε η κατηφόρα.. Πάντα εγώ ήμουν λάθος.. Να σημειωθεί ότι ο άντρας μου έχει παθολογική αγάπη για την μάνα του, είναι η νούμερο 1 προτεραιότητα στη ζωή του... Το'χει πει ο ίδιος...

Κι ενώ εγώ κουβαλιόμαν όποτε ήθελε και έμενα στο σπίτι των δικών του που σημειωτέον είμασταν ο ένας πάνω στον άλλον, αυτός απόφευγε το αντίθετο σε ένα μεγάλο εξοχικό που έχουν οι δικοί μου και για να πάμε να μείνουμε λίγο το καλοκαίρι, έπρεπε να φύγουν οι δικοί μου γιατί διαφορετικά κατέβαζε μια μούρη μέχρι κάτω γιατί δεν τους ήθελε, κλεινόταν στην κρεβατοκάμαρα κι έμενα οι δικοί μου απορημένοι για το τι συμβαίνει... Λες και ήταν υποχρεωμένοι να φύγουν από το σπίτι τους για να μείνουμε εμείς...

Γενικά ο άντρας μου είναι τύπος που δεν θέλει πολλά πολλά, θέλει την ησυχία του όπως λέει που μεταφράζεται επίσης ότι αν τύχη κάποια γιορτή και μας καλέσουν οι δικοί μου πήγαινε με τα χίλια ζόρια, τώρα πλέον δεν πάει καθόλου και σκαρφίζομαι κάποια δικαιολογία για να μην πάμε.

Το θέμα του είναι ότι ηθελε από μένα να είναι πιο κοντά στους δικούς του (πόσο ακόμη ενώ αυτός μπορούσε να έχει μούτρα και να μην μιλάει στους δικούς μου...

Απο την άλλη οι γονείς μου έχουν γίνει θυσία για μας, εκτός ότι κρατάνε τα παιδιά μετά το σχολείο, τα πηγαίνουν στις εξωσχολικές δραστηριότητες και είναι πάντα εκεί για μας.. Ερχονται στο σπίτι μόνο όταν λείπει ο άντρας μου γιατί από κάποιο σημείο και μετά έβλεπαν ότι αυτός ήταν πολύ βαρύς και με δυσκολία τους χαιρετούσε όταν τους έβλεπε γιατί όπως υποστηρίζει έχει κουραστεί να μένει τόσο κοντά τους.

Εχουν κάνει κι αυτοί τα λάθη τους γιατί πετάνε τις σπόντες τους όταν τον βλέπουν με τα μούτρα κατεβασμένα, γιατί σου λένε, τι του κάναμε και δεν μας θέλει.. Είναι διακριτικοί, δεν έρχονται σπίτι όταν είναι αυτός, να φανταστείτε στη γιορτή μου ήρθαν το πρωί που έλειπε στη δουλειά για να μην το συναντήσουν..

Ουσιαστικά είναι μία κατάσταση τρέλας που ο ένας κατηγορεί τον άλλο για τη συμπεριφορά του προς τους γονείς του.. Εγώ του πρότεινα αν θέλει να πηγαίνουμε να τους βλέπουμε στο χωριό, να νοικιάζουμε να μένουμε κάπου μόνοι μας κατι που το θεωρεί αδιανόητο.. Μου λέει ότι πλέον το γυαλί έχει σπάσει, δεν νιώθει τίποτα για τους δικούς μου, έχει αυτοαπαλλαγεί από οικογενειακές συγκεντρώσεις κλπ., δε θέλει να πηγαίνουμε και ουσιαστικά είναι ένας ξένος...

Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε έτσι τη ζωή μας, αλλά δεν μου αρέσει καθόλου. Δεν είναι ωραίο ούτε να μην μιλάω με τους δικούς του ούτε αυτός με τους δικούς μου. Σε μια τελευταία συζήτηση που είχαμε του είπα ότι ή θα προσπαθήσουμε και οι δύο να αλλάξουν κάποια πράγματα ή θα χωρίσουμε.. Θα πρέπει λίγο να νερωσουμε το κρασί μας γιατί πλέον έχουν αρχίσει να καταλαβαίνουν και τα πιαδιά και να ρωτάνε γιατί δεν πάω πλέον μαζί τους στο χωριό (τα πέρνει και πάνε μόνοι τους...) και γιατί δεν πάμε με τον παππού και τη γιαγιά (τους γονείς μου) να φάμε όλοι μαζί... Τι τους λές;

Σαν σύζηγος και πατέρας είναι άψογος, δεν έχω να πω τίποτα... Απλά έχει κάποια κολλήματα που οφείλονται όλα στην υπερβολική αγάπη προς τη μητέρα του... Κιχ να κάνει η μητέρα του, τον πέρνει από κάτω..

Αλλά δεν μπορώ άλλο αυτή την κατάσταση, θελω την ησυχία μου, θέλω να εκτιμάει τους δικούς μου που τόσα κάνουν για μας, θέλω να βάλει τη μάνα της στη θέση της... Διαφορετικά, ίσως θα είμασταν καλύτερα χώρια.. να μην πιέζεται κανένας, να μην είμαι αναγκασμενη θέλω δε θέλω να πάω στο χωριό για γιορτές, να μην λέω ψέμματα στους δικούς μου ότι δεν μπορούμε να φάμε μαζί τους γιατί κάτι έχουμε κανονίσει, να μην χρειάζεται να δίνω εξηγήσεις.. να είναι ήσηχη βρε αδερφέ...Και το πιο σημαντικό, αν είναι ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ, γιατί τώρα δεν είμαι, κάτι με τρώει...Αλλα προβλήματα δεν έχουμε, μόνο αυτό.. και επειδή θα το βρίσκουμε πάντα μπροστά μας, αν δεν λυθεί, μάλλον οι δρόμοι μας πρέπει να χωρίσουν...

Πείτε μου, ΑΞΙΖΕΙ να στερήσω τα παιδιά από τον πατέρα τους γιατί εμείς δεν τα πάμε καλά με τα πεθερικά; Κι από την άλλη είναι ώραίο οι γονείς μου να κάνουν τόοοοοοοοσα για μας κι ο άλλος να σφυρίζει αδιάφορα και να μη θέλει να έχει καμία σχέση μαζί τους; Μπορείς να συνεχίσεις έτσι τη ζωή;

[ΟΛΓΑ78]

Νομίζω ότι από μόνη σου ξέρεις κατά βάθος την απάντηση στο ερώτημά σου. Καλός σύζυγος, καλός πατέρας, τι άλλο θέλεις? Είναι εν μέρει λογικό να έχει ψυχραθεί κάπως με τους γονείς σου, καθώς δεν είναι και ό,τι καλύτερο είτε για ένα γαμπρό είτε για μία νύφη να είναι τόσο κοντά με τα πεθερικά του, συν του ότι και οι γονείς σου όπως αναφέρεις έχουν μια ανάλογη στάση απέναντί του. Βέβαια, αυτό δεν δικαιολογεί την απόλυτη άρνησή του στο να τους βλέπει και να τους επισκέπτεται, ακόμη και όταν πρόκειται για τυπικούς λόγους. Από την άλλη, το καλό είναι ότι εσύ δεν βλέπεις τόσο συχνά τα πεθερικά σου, άρα μπορείς να κάνεις τα στραβά μάτια σε κάτι που σε ενοχλεί σε αυτά τις λίγες φορές που συναντιέστε. Το θέμα είναι να συζητήσεις μαζί του το πρόβλημα, να του επισημάνεις ότι τον καταλαβαίνεις σε περίπτωση που έχει κουραστεί κι αυτός, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνει πέρα τους γονείς σου, τουλάχιστο στα τυπικά, μια που σας έχουν βοηθήσει τόσο. Από την άλλη, ίσως θα έπρεπε να σταματήσεις να του παραπονιέσαι συνέχεια για τους δικούς του, να τον αφήσεις να πάρει μια ανάσα και σε συνέχεια αυτού να μην αισθάνεται εγκλωβισμένος, με τους γονείς σου τριγύρω του. Ίσως θα έπρεπε να κάνεις και μια κουβέντα στους γονείς σου, αν και από αυτά που περιγράφεις φαίνονται συνεννοήσιμοι, να είναι πιο ελαστικοί μαζί του και να μην του την "λένε" ίσως κάποιες φορές. Το παν είναι να έρθεις εσύ πιο κοντά του, είναι αμαρτία να μην έχετε άλλα προβλήματα και λόγω τρίτων να προκύπτουν. Κάλή τύχη!

[Μαίρη-Ν]

Ποσο σε καταλαβαινω !!!! Μα ποσο!!!!!

[Alice6]

Μου έχει ανέβει το αίμα στο κεφάλι με αυτά που διαβάζω. Άμα είναι η μητέρα του η νο 1 προτεραιότητα στη ζωή του να πάει να ζήσει μαζί της.-ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ....

[nikol1981]

Σορρυ αλλα σκέφτεσαι εγωιστικα!!!

Δλδ όταν ο χριστιανός ήθελε ναπαει να δει οτυς γονείς του Χριστούγεννα Πάσχα κτλ εσυ χαλιωσουν γτ λυποσουν τους δικούς σου που τουυς αφηνες μμόνους!!!!αυτο είναι καθαρά εγωισμός.ωραία ας πηγαίνατε αλλου διακοπές μακριά απο όλους.γι αυτο θύμωσε ο άνθρωπος εσυ έβλεπες τους δικούς κάθε μέρα κ αυτός μόνο στις αργειες κ κει εσυ γκρινιαζες .κ η πεθερά σου ποτέ προλάβε να του πιπιλισειε το μυαλό????εξ αποστάσεως???

[Alice6]

Nicol, οι γιορτές είναι άλλο θέμα. Όλοι εκείνες τις ημέρες θέλουμε να είμαστε με τους ανθρώπους που αγαπάμε, οπότε πολύ λογικό είναι να θέλει η κοπέλα να περνάει και ορισμένες φορές τις γιορτές με τους γονείς της. Και ναι, το πρήξιμο δουλεύει και εξ αποστάσεως.

[alcyon]

Αυτά που λες είναι η κορυφή του παγόβουνου.

 

Για να φτάνεις στο σημείο να συγκρίνεις τις σχέσεις νύφης-πεθεράς, γαμπρού-πεθεράς... με ένα διαζύγιο, τότε...

...υπάρχουν βαθύτερα αίτια που είτε αυτή τη στιγμή δε θες να τα αναλύσεις εδώ ή ίσως να μην τα έχεις ακόμα προσδιορίσει. (Σημασία δεν έχει να τα πεις σε εμάς, αλλά να τα ταυτοποιήσεις εσύ η ίδια).

 

Αναζήτησε λίγο τις αιτίες περισσότερο. Όχι τις αφορμες... Κάπου μέσα σου ίσως τις ξέρεις ήδη...

 

Κανένας δε μπορεί να σου πει τι να κάνεις. Ούτε να πάρει τη μία ή την άλλη "απόφαση" αντί για σένα.

[tzini]

και ερχομαι να ρωτησω κ εγω. μηπως ειναι ενας απ τους δυο σας μοναχοπαιδι?

[Ev]

από τη στιγμη που κανιε οικογενεια ...τα παιδια του πρεπει να ειναι νο1 προτεραιοτητα στη ζωη του αντρα σου και μετα εσυ....και μετα πλεον οι γονεις του!

Κοιτα εγω θα ελεγα να συζητησεις οσο μπορεις...να τον κανιες να καταλαβει οτι εχει οικογενιεα που πρεπει να δωσει βαρος περισσοτερο σε αυτην! Μη του κατηγορησεις με τιποτα τη μανα του γιατι τη εβαψες!! Απλα δωσε εμφαση σε εσας σαν οικογενεια!

Οι γονεις σου που σου κρατανε τα παιδια και ειναι κλεισμενοι μεσα χωρις να εχουν υποχρεωση να το κανουν....αυτο δεν το σκεφτεται και να πει εστω και ενα ευχαριστω??

κατα τα αλλα ...απο αυτα που λενε οι παππουδογιαγιαδες και εσυ και ο αντρας σου δεν πρεπει να δινεται σημασια γιατι λογω ηλικιας και λογω αλλου τροπου που εχουν μεγαλωσει πολλα απο αυτα εμας μας φαινονται...πως να το πω??κοτσανες???!!

Φυσικα δεν τιθεται θεμα να χωρισεις λογω γονιων.....αν εινια δυνατον! Απλα προσπαθησε να δωσεις στον αντρα σου να καταλαβει οτι στους δυο τριτος δεν χωρει....σε αποφασεις και γενικα σε πραγματα που αφορουν την οικογενεια ...ακομα κι αν αυτη ειναι η μαμα του!

Και φυσικα θα τρεξει αν εκεινη παθει κατι .... και θα τη πονεσει και θα τη νοιαστει....καμια νυφη δεν επιτρεπεται να κοψει αυτο το δεσμο....αλλα ολα εχουν και ορια και φυσικα προτεραιοτητες......ρωτησε τον απλα....αν χρειαζοταν την ιδια στιγμη να τρεξει σε αναγκη για τη μανα του ή για τα παιδια του....που θα πηγαινε πρωτα.....και αν παρεις την απαντηση που θες ....θα καταλαβεις στο βαθος βαθος που ειναι οι προταιρεοτητες του!

Αλλα με τιποτα μη χωρισεις γι αυτο....εχεις δυο παιδια ενα καλο πατερα και οικογενειαρχη και θα χωρισεις επειδη το θελει η πεθερα??? με τιποτα....μη τους δωσεις την ικανοποιηση και μη τους κανεις το χατηρι.....κι αν θες να φανεις εξυπνη και να κρατας κοντα σου τον αντρα σου μη τους πηγαινεις και πολυ κοντρα σε μικροπραγματα που δεν εχουν ουσιαστικη σημασια γιατι μετα εσυ χαλιεσαι και η οικογενεια σου για βλακειες! Για παραδειγμα αν διαφωνησεις για τη πεθερα σου για τις δουλειες μεσα στο σπιτι ....αστη να περασει το δικο της ....και τι εγινε?? Αν ομως διαφωνησετε σε αλλα ουσιαστικα πραγματα που αφορουν τη μορφβση και τη διαπαιδαγωγηση των παιδιων εκει μην αφηνεις να περναει κανενος!

[Melia13]

Κατ αρχην να σου πω οτι δεν μ αρεσει καθολου η εκφραση "θελω να βαλει τη μανα του στη θεση της". Η θεση της ειναι αυτη που θελουμε να εχουμε ολες μας σαν μανες στη ζωη των παιδιων μας, ΨΗΛΑ. Απο κει και επειτα συμφωνω με καποια που ειπε οτι τα προβληματα πρεπει να ειναι δικα σας , βαθυτερα κι αν τα ψαξεις θα τα βρεις. Αυτη η καθημερινη συνυπαρξη με τους δικους σου τον εχει κουρασει , απαλλαξε τους λιγο απο τα πολλα καθηκοντα που τους εχεις αναθεσει, ετσι ωστε να ειναι λιγοτερο μεσα στα ποδια σας. Ισως ο αντρας σου νοιωθει υπο συνεχη επιτηρηση και ελεγχο. Μη του τονιζεις συνεχεια τις θυσιες που κανουν για σας και ποση υποχρεωση θα επρεπε να τους εχετε. Συμφωνω μαζι σου οτι δεν μπορειτε ολες τις γιορτες να τις κανετε στο χωριο του, μοιραστε τις Πασχα στο χωριο, Χριστουγενα στην πολη. Οσο για τις διακοπες μονοι σας βρε παιδια, παλι με τους γονεις??? Ουτε τους δικους του αλλα ουτε και τους δικους σου.

[marandnik]

Κατανοώ ότι ο άνδρας σου μπορεί να νιώθει πνιγμένος όταν ζει τόσο κοντά στα πεθερικά του και εξαρτάται τόσο η ζωή του από αυτά...

 

Οπότε, μπορείς να του προτείνεις είτε να μετακομίσετε κάπου πιο μακριά και αυτόνομα είτε απλά να βγάλετε τους γονείς σου από την καθημερινή ζωή σας.

 

Πράγμα που σημαίνει ότι θα πρέπει να βρείτε κάποιον άλλον να κρατάει τα παιδιά σας μετά το σχολείο ή να κανονίσετε τις δουλειές σας έτσι ώστε να το κάνει αυτό κάποιος από εσάς τους δυο. Επίσης, θα πρέπει να αρχίσετε να πηγαίνετε οι ίδιοι τα παιδιά στις εξωσχολικές δραστηριότητες....

 

Ίσως τότε, να αισθανθεί καλύτερα ο άνδρας σου. Ξέρεις η ανεξαρτησία έχει και το τίμημά της...

[popi1987]

με ολο το θαρρος ο αντρας σου νομιζει οτι ειναι ο βασιλιας της αγγλιας . για πες του αφου δεν γουσταρεις τους δικους μου ναα μην μας κρατανε τα παιδια ουτε στα εξωσχολικα να δει τι γλυκα ,

εμ ε οχι

εμενα στην αρχη μ εκανε τετοια αλλα του εξηγησα καποια πραγματα και συγα συγα δεν εχει επιλογη

[Rea_1971]

Διαζύγιο. Μια οικογένεια διαλύεται. Τα όνειρα ενός ζευγαριού διαλύονται. Τα παιδιά στερούνται τον ισχυρότερο δεσμό.

 

Κορίτσι μου πως μπορείς να χρησιμοποιείς τόσο εύκολα αυτή τη λέξη;; Διαζύγιο. Για ψύλλου πήδημα...

[Morchelina]

Ίσως τότε, να αισθανθεί καλύτερα ο άνδρας σου. Ξέρεις η ανεξαρτησία έχει και το τίμημά της...

 

Ωραία η τιμωρία του μπαμπά, στα 4 θα πάει στα πεθερικά παρακαλώντας για τη βοήθειά τους.

 

Εγώ προτείνω να απομακρυνθούν τελείως και οι δύο από τα πεθερικά τους για ένα διάστημα με αμοιβαία συμφωνία για να μπορέσουν να αποστασιοποιηθούν από το θέμα, να ανασάνουν και να το δουν στις πραγματικές του διαστάσεις. Να σταματήσουν να το συζητάνε και να δηλητηριάζουν τη ζωή τους. Και όλα αυτά, ότι τα παιδιά ρωτάνε, και οι ψιλοπαρεξηγήσεις με τους γονιούς, είναι δευτερεύοντα μπροστά στην προοπτική του χωρισμού.

[mmdad]

Εμεις στην οικογενια των γονιων μου ειμασταν σε μια παρομοια φαση (οχι διαζυγιου ευτυχως). Μεναμε κοντα στα αδελφια του πατερα μου και περνουσαμε τις γιορτες μαζι τους. Οσο ειμασταν στην Αθηνα πηγαιναμε μια επισκεψη για καφε στους συγγενεις της μητερας μου αλλα δεν εχαμε κανει Χριστουγεννα ή Πρωτοχρονια μαζι τους..Φυσικα η μητερα μου στεναχωριοταν..

Τωρα ειμαστε σε καπως αντιθετη φαση. Η μητερα μου εχει ερθει και μενει μαζι μας απο οταν αρχισα να δουλευω και φυσικα δεν μπορουμε να συναντησουμε τοσο συχνα τους συγγενεις του αντρα μου..

Οταν υπαρχει συνβιωση με την μια πλευρα ειναι αναποφευκτο μια και "παραγνωριζομαστε" να υπαρχουν τριβες. Επισης ειναι λογικο η αλλη πλευρα να νιωθει απομωνομενη και να διαμαρτυρεται.

Υποχωρησεις χρειαζονται απο ολους... Και εμενα θα μου φαινοταν λογικο στις διακοπες να πηγαινει κανεις στους πιο μακρυνους. Μηπως να τους καλουσατε και εσεις που και που για να κανετε πχ Χριστουγεννα ολοι μαζι? (για το Πασχα αν ειναι μεταξυ πολης και εξοχης χμμμ). Για τις καλοκαιρινες διακοπες τωρα εχετε την δυνατοτητα να πατε καπου μονοι σας? Πηγαινετε... Φυσικα και δεν ειναι λογικο να φυγουν οι γονεις σου για να πατε μονοι σας απο την αλλη σιγουρα δεν θα μπρει να γυρναει ο ανθρωπος με το "σωβρακο" οταν τα πεθερικα του ειναι διπλα...

[MissPiggy]

Ωραία η τιμωρία του μπαμπά, στα 4 θα πάει στα πεθερικά παρακαλώντας για τη βοήθειά τους.

 

Εγώ προτείνω να απομακρυνθούν τελείως και οι δύο από τα πεθερικά τους για ένα διάστημα με αμοιβαία συμφωνία για να μπορέσουν να αποστασιοποιηθούν από το θέμα, να ανασάνουν και να το δουν στις πραγματικές του διαστάσεις. Να σταματήσουν να το συζητάνε και να δηλητηριάζουν τη ζωή τους. Και όλα αυτά, ότι τα παιδιά ρωτάνε, και οι ψιλοπαρεξηγήσεις με τους γονιούς, είναι δευτερεύοντα μπροστά στην προοπτική του χωρισμού.

 

Καλησπέρα,

Και εγω ακριβώς αυτό θα σου πρότεινα.

Μακρια απ'ολους για λίγο καιρό να ηρεμήσετε εσεις μεταξύ σας και να στηριχτείτε μονο στους εαυτους σας!

Και τοτε ελπιζω θα καταλαβετε και οι 2 την σημασια των πεθερικών στη ζωή σας και στη ζωη των παιδιων σας και θα θέσετε νέα πλαισια επικοινωνίας.

[anna15]

Νομίζω ότι η λύση είναι μία-αν και δύσκολη στην εποχή μας....Παίρνεις τα παιδιά και τον αντρούλη σου και μετακομίζεις....Σημασία έχει να σωθεί η οικογένεια και το ζευγάρι...εγώ κατάλαβα ότι και εσύ είσαι δυσαρεστημένη με την πεθερά σου αλλά οι δικοί σου σε βοηθούν..αυτός -όσο και αν διαφωνώ με το να είναι νο1 η μητέρα του-έχει επίσης το δικαίωμα να είναι δυσαρεστημένος με τα πεθερικά του καινα είναι με το μέρος των γονιών του...πρέπει πιστευώ και οι δύο να απογαλακτιστείτε και να προσπαθήσετε να σώσετε το σπίτι σας...οσο δύσκολο και αν είναι αυτό για σένα

[Nimele]

Κορίτσια ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας, αλλά πρέπει να πω ότι προβληματίστηκα πιο πολύ!!

Δεν ξέρω τι εντύπωση δόθηκε, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θέλω να εννοηθεί ότι εμένα θα μου άρεσε να διαλύσω το σπίτι μου για την πεθερά μου.. Το αστείο ξέρετε ποιο είναι; Εγώ μαζί της εκτός μίας ή δύο φορές δεν έχω λογοφέρει.. Ολα γίνονται διαμέσου του άντρα μου όχι τόσο με όσα μου λέει, αλλά όταν τον βλέπω πόσο στεναχωρημένος είναι που η "μαμά" πειράχτηκε με κάτι που είπα ή δεν είπα, που έκανα ή δεν έκανα, και με τα χίλια ζόρια μου το λέει...

Σας είπα ότι είναι βαρύς τύπος, καταθληπτικός θα έλεγα και αλλάζει γρήγορα διάθεση..

Εχουμε συζητήσει πολλές φορές το ενδεχόμενο να αλλάξουμε σπίτι για να αποφύγουμε τα πάνω κάτω αλλά βλέπω ότι δειλιάζει λίγο.. Μία η κρίση, μία που να ψάχνουμε... Εχει βολευτεί ότι η δουλειά του είναι κοντά στο σπίτι... Αλλά και πάλι.. Πείτε μου... Πόσες από εσάς θα τους άρεσε να γιορτάζει ο γονιός τους και ο άντρας τους να μην θέλει να πάει επίσκεψη ακόμη κι αν αυτή είναι στον αποκάτω όροφο; Θα μου πείτε, πήγαινε μόνη σου... Το'χω κάνει κι αυτό, κι άκουσα τα μύρια από τους δικούς μου.. δεν μας θέλει, τι του κάναμε κλπ.... Τελικά ποιός πληγώνεται στο τέλος; Και γιατί να κάνω εγώ την καλή και στο τέλος να μην αναγνωρίζεται και τίποτα;

Ισως θα έπρεπε να μιλάμε περισσότερο... αλλά κλείνεται στον εαυτό του και δεν θέλει να ακούει λέξη... Ισως θα έπρεπε να μιλήσουμε ξεκάθαρα στους γονείς..Να μην ξαναπατήσω εγώ να μην ξαναπατήσει αυτός... να είμαστε οι αόρατοι σύζυγοι, σαν να μην υπάρχουμε για τους γονείς του άλλου... Γίνεται;

[tzini]

nimele,

να σε ξαναρωτησω αν επιτρεπετε. ειναι κανενας απ τους 2 σας μοναχοπαιδι?

[manoulina]

Συμφωνώ με τις κοπέλες που είπαν να μετακομίσετε.

 

Δεν ήμουν ποτέ υπέρ του να είναι κοντά σε συγγενείς το ζευγάρι. Ακόμη κι ένα στενό διαφορά είναι σημαντικό. Το έζησα στο πατρικό μου με την αδερφή μου που έμενε απο πάνω μας. Παρ'όλο που οι δικοί μου είναι διακριτικοί υπήρχαν προβλήματα και παρεξηγήσεις κάποιες φορές, όπου βέβαια η αδερφή μου βρισκόταν στη μέση. Γι'αυτό και επέλεξα να φύγω μακριά απο γονείς, αδέρφια και πεθερικά. Δεν θα έχω βοήθεια όταν κάνω παιδιά αλλά θα έχω το κεφάλι μου ήσυχο. Αλλωστε ούτε οι πρώτοι θα είμαστε ούτε οι τελευταίοι.

Το οτι έχει βολευτεί ο άντρας σου με τη δουλειά του που είναι κοντά δε λέει τίποτα. Μπορείτε να βρείτε σπίτι στην ίδια περιοχή. Δεν είπε κανείς να γίνετε μετανάστες.

[riniw 1980]

ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ!!!!!

και να βρείτε ένα σπίτι σε άλλη πόλη ίσης χιλιομετρικής απόστασης κι απο τους δικούς του κι απ'τους δικούς σου....κι εσύ θα φύγεις λίγο απ'το φουστάνι της μαμας σου και θα νιώσεις πως είναι να είναι οι δικοί σου μακριά κι εκείνος θα χάσει τους λόγους που έχει να μουτρώνει με τους δικούς σου....θα του λες τώρα μένω κι εγώ μακριά τους και θα έχεις και πάτημα

[marilou01]

nimele, η συμπεριφορά που περιγράφεις είναι κάπως παρόμοια με εκείνη του πατέρα μου απέναντι στους γονείς της μαμάς μου, πριν χωρίσουν. Φυσικά ο λόγος του διαζυγίου τους δεν ήταν αυτός, ήταν το γεγονός ότι ο πατέρας μου είναι εξαιρετικά ανασφαλής (και καταθλιπτικός συμπτωματικά?) και εξωτερίκευε αυτή την ανασφάλεια με αυταρχισμό, οπότε μοιραία κάποια στιγμή η μητέρα μου απλά κουράστηκε..Πριν αποφασίσεις όμως κάτι τόσο δραστικό, προσπάθησε να δεις καθαρά τι είναι αυτό που φταίει και κάνει τον άντρα σου να αντιδράει έτσι..Μήπως αισθάνεται ότι ορίζουν τη ζωή του οι γονείς σου ή κι εσύ (άσχετα από το αν αυτο αληθεύει)? Μήπως η προτεραιότητα που δίνει στη μητέρα του σε έχει ξενερώσει και αυτό βγαίνει στη σχέση σας, οπότε αμύνεται επιτιθέμενος?

[marilou01]

nimele,

να σε ξαναρωτησω αν επιτρεπετε. ειναι κανενας απ τους 2 σας μοναχοπαιδι?

 

tzini, νομίζω ότι καταλαβαίνω το πνεύμα της ερώτησής σου

Εγώ είμαι μοναχοπαίδι και εκτός του ότι συνήθως είμαι ανυποχώρητη (τεράστιο πρόβλημα σε ένα γάμο), έχω αδυναμία στη μητέρα μου..σε βαθμό που αν δεν είχα τον άντρα που έχω, θα είχα πρόβλημα στο γάμο μου, είμαι σίγουρη.

[MiLoupaki]

Διαζύγιο. Μια οικογένεια διαλύεται. Τα όνειρα ενός ζευγαριού διαλύονται. Τα παιδιά στερούνται τον ισχυρότερο δεσμό.

 

Κορίτσι μου πως μπορείς να χρησιμοποιείς τόσο εύκολα αυτή τη λέξη;; Διαζύγιο. Για ψύλλου πήδημα...

 

Συμφωνώ !!! υπάρχουν πολυ ποιο σοβαρότερα προβληματα κ δεν χωρίζουν...

[(άλλα) φρούτα!]

Nimele, αν για σένα είναι άψογος εκτός από πατέρας και ως σύζυγος όπως λες, τότε ναι, αξίζει να δώσετε πολλές ακόμα ευκαιρίες στο γάμο σας.

Με την προϋπόθεση ότι έχετε ακόμα αισθήματα μεταξύ σας...

 

Να μετακομίσετε είναι δύσκολο πρακτικά, αλλά να αραιώσετε λίγο με τους γονείς σου (που αντικειμενικά προσφέρουν), μάλλον επιβάλλεται. 'Ασ΄τον να αναλάβει κάποιες ευθύνες για τα παιδιά, ξαλαφρώνοντας λίγο και τους δικούς σου. Μαζί με αυτόν και εσύ βέβαια!

 

Μακάρι να μπορέσετε να ξεπεράσετε τέτοια εμπόδια γιατί είναι κρίμα να χαλάνε γάμοι με παιδιά για τέτοια...