malecon

Σκανταλιά. Το αγνοείτε ή κάνετε παρατήρηση?

    Recommended Posts

    Ήθελα να σας ρωτήσω τι κάνετε όταν το μωρό σας κάνει κάτι που δεν σας βρίσκει σύμφωνη είτε για να τραβήξει την προσοχή σας είτε γιατί έτσι παίζει. Η κόρη μου πχ ανοίγει το συρτάρι και πετάει έξω τα πράγματα. Δεν με νοιάζει να τα μαζέψω αλλά κινδυνεύει να χτυπήσει τα δάχτυλά της. Ή ξετυλίγει για παιχνίδι το χαρτί υγείας και μετά πρέπει να το μαζεύω από το σπίτι. Τι είναι καλύτερο να κάνω? Να την αγνοήσω ώστε να μην το συνδέσει ότι έτσι θα κερδίζει την προσοχή μου όταν το θέλει? Ή να της κάνω παρατήρηση?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Την πρώτη φορά που το κάνει προσπαθώ να της εξηγήσω γιατί δεν πρέπει να το κάνει. Το ίδιο και τη δεύτερη και την τρίτη. Από εκεί και πέρα της αποσπάω την προσοχή πριν προλάβει να κάνει κάτι και την απομακρύνω από το επίμαχο σημείο αφού πρώτα της υπενθυμίσω τι έχουμε πει. Στο μπάνιο της απαγορεύω να μπει μόνη της και της επιτρέπεται μέχρι ενός σημείου μόνο (όσο ανοίγει η πόρτα). Φυσικά υπάρχουν φορές που ξεχνάμε την πόρτα ανοικτή και τρέχει να κάνει τη σκανδαλιά αλλά την προλαβαίνω.

     

    Με το συρτάρι πάντως κάποια στιγμή τα χτύπησε τα δάχτυλά της... Έκτοτε το κάνει όλο και πιο αραιά... Γενικά είμαι της άποψης πως τελικά μόνο όταν πάθει αυτό το οποίο το έχεις προειδοποιήσει ότι θα πάθει... θα πειστεί. Απλώς το θέμα είναι να το πάθει με το λιγότερο δυνατό κόστος. Έτσι σταμάτησε π.χ. να σηκώνεται όρθια όταν χωνόταν κάτω από το τραπέζι... Έπρεπε να χτυπήσει για να το εμπεδώσει :lol:


    δεν υπαρχει λαθος και σωστο υπαρχει ΜΟΝΟ διαφορετικο!

    (Λορέτα Ποντικίνα)

    Ξέρω τα πάντα αλλά δεν μπορώ να σας τα αποκαλύψω!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το να της αποσπώ την προσοχή με "αφέλεια" δηλ να μην δείχνω ότι έχω καταλάβει ότι πάει να κάνει σκανταλιά το εφαρμόζω και εγώ συχνά. Όμως έτσι δεν φεύγει η έννοια της σκανταλιάς από το μυαλό της :P. Ενώ αν αδιαφορήσω τότε σίγουρα δεν θα το ερμηνεύσει ως σκανταλιά που κάνει την μαμά να τρέχει σαν τρελλή, αυτό σκέφτομαι. Τις δυο περιπτώσεις τις ανέφερα ενδεικτικά, ως μια που μπορεί να χτυπήσει και μια που δεν τρεχει και τίποτα αν την κάνει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    εγω του λεω "μη το κανεις αυτο ειναι κακο και θα χτυπησεις" βεβαια μπορει να χρειαστει να το πω πολλες φορες εχω παρατηρησεις ομως οτι οταν το πω 3-4 φορες και μετα ο τονος της φωνης μου γινει πιο αυστηρως δε το ξανακανει και οταν περναω ξανα απο το ιδιο σημειο παντα γυρισει και με κοιταει


    [sIGPIC][/sIGPIC]ο μπεμπακος μου γεννηθηκε 17/12/2009

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Να την χαίρεσαι malecon μου :)

     

    Δεν εννοούσα απόσπαση προσοχής στο αδιάφορο ;) Διασπάω την προσοχή και ταυτόχρονα εξηγώ και τα ήδη εξηγημένα...π.χ.

     

    Έχουμε πει ότι δεν ανοίγουμε το συρτάρι... έλα να πάμε να βάλουμε τις μπότες σου στη θέση τους ή μήπως να πάμε να παίξουμε στη σκηνή σου; (το δεύτερο είναι στανταράκι και πιάνει πάντα :lol: )


    δεν υπαρχει λαθος και σωστο υπαρχει ΜΟΝΟ διαφορετικο!

    (Λορέτα Ποντικίνα)

    Ξέρω τα πάντα αλλά δεν μπορώ να σας τα αποκαλύψω!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το δικό μου το τερατάκι γμτ με γράφει πολλές φορές όταν της λέω όχι. Ίσως και να το διασκεδάζει (σώωωωωωωπα :D). Ενώ την κοπέλα που την προσέχει την ακούει. Ίσως σε αυτές τις περιπτώσεις να χρειάζεται η αδιαφορία. Το να λέμε όχι και να εξηγούμε και τον λόγο το βρίσκω αρκετά σωστό για να καταλάβει ότι δεν το λέμε μόνο για να το πούμε.

     

    Thanks Αερικό!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    πιστεύω οτι οταν το παιδί κάνει μιά "σκανταλια" πχ με το χαρτι υγείας για πρώτη φορά απλώς ανακαλύπτει τον κόσμο και δεν τεστάρει την ανοχή της μανούλας, ανάλογα λοιπόν με την αντίδραση, το παιδί μπορεί να το ξανακάνει ή όχι. Εξηγούμε λοιπόν οτι το χαρτί το χρειαζόμαστε για να σκουπιστούμε κτλ και προτεινουμε κάτι εναλλακτικό.

    εγώ επέτρεπα στην κουζίνα ένα ντουλάπι με ταπερ να τα βγάζει και να τα βάζει, τα υπόλοιπα όμως δεν τα άνοιξε ποτέ.

    και θα συμφωνήσω πως αν πάθουν θα μάθουν.


    4cgjp3.png yUvep3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    My treasure στην κουζίνα κι εγώ το ίδιο έχω κάνει... Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν δοκιμάζει μία ή δύο φορές την ημέρα να ανοίξει και τα άλλα ντουλάπια ;) Είναι πολύ και στο παιδί. Η δική μου (και υποψιάζομαι και της malecon :lol: ) είναι αντιδραστικό πλάσμα γιατί έχει και γονίδια τοπ παιδί :lol: Αυτό που θα της πεις όχι αυτό θα κάνει :D

     

    Τώρα είμαστε στη φάση του "δεν πειράζουμε τα πράγματα του μπαμπά και της μαμάς"... Δεύτερη εβδομάδα εκπαίδευσης!


    δεν υπαρχει λαθος και σωστο υπαρχει ΜΟΝΟ διαφορετικο!

    (Λορέτα Ποντικίνα)

    Ξέρω τα πάντα αλλά δεν μπορώ να σας τα αποκαλύψω!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αυτό που λέει η my treasure είναι πολύ σωστό! Και εγώ έχω αφήσει πράγματα που δεν με ενοχλεί να τα πειράξει για να εκτονώνεται και να μην νιώθει πως ό,τι και να κάνει είναι απαγορευμένο. Και εχω μπει και εγώ στην διαδικασία να εξηγώ πως κάποια πράγματα είναι του μπαμπά και της μαμάς και μόνο αυτοί τα πιάνουν (πχ μάτια της κουζίνας :P)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    My treasure στην κουζίνα κι εγώ το ίδιο έχω κάνει... Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν δοκιμάζει μία ή δύο φορές την ημέρα να ανοίξει και τα άλλα ντουλάπια ;) Είναι πολύ και στο παιδί. Η δική μου (και υποψιάζομαι και της malecon :lol: ) είναι αντιδραστικό πλάσμα γιατί έχει και γονίδια τοπ παιδί :lol: Αυτό που θα της πεις όχι αυτό θα κάνει :D

     

    Τώρα είμαστε στη φάση του "δεν πειράζουμε τα πράγματα του μπαμπά και της μαμάς"... Δεύτερη εβδομάδα εκπαίδευσης!

     

    Καλό κουράγιο, αν της δ'ωσεις κάτι της μαμάς και κάτι του μπαμπά δεν θα αρκεστεί? Εγώ τους έχω χαρίσει από ένα αποσμητικο (τελειωμένο) σπρει στην κορη δικο μου στο γιο μου του μπαμπα, ξετρελλάθηκαν. ! Υποσχ'εθηκα και στην κόρη την πουδρα μου με το καθρεφτάκι οταν μου τελειωσει.


    4cgjp3.png yUvep3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Υποσχ'εθηκα και στην κόρη την πουδρα μου με το καθρεφτάκι οταν μου τελειωσει.

    Εμένα θέλει το δαχτυλίδι που φοράω 8-)8-):cool: Και η βέρα της κάνει. Ενός έτους και μου θέλει κοσμήματα...Και να πεις ότι φοράω πολλά, πώς της ήρθε δεν το καταλαβαίνω :P

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Της δίνω κάποια πράγματα... δεν είναι όλα απαγορευμενα... απλώς θέλω να σταματήσει να πειράζει ότι είναι πάνω στα κομοδίνα και στα ράφια που φτάνει. Δεν μπορώ να κρύψω τα πάντα... έτσι ξέρει ότι μπορεί να πάρει για λίγο τη βούρτσα της μαμάς αλλά όχι τα μπουκάλια με τις κολώνιες. Δηλαδή ναι σε κάποια και στάνταρ όχι σε ό,τι είναι επικίνδυνο.

     

    Το καινούργιο κόλλημά μας δε είναι τα βιβλία... ή έχει βαρεθεί τα βιβλία της ή απλώς θέλει αυτά που κρατάμε εμείς τα οποία θεωρητικά για εκείνη δεν παρουσιάζουν και μεγάλο ενδιαφέρον αφού δεν έχουν εικόνες. Αν της το δώσεις το πιθανότερο είναι να το σκίσει οπότε είμαστε στη φάση τα βιβλία της μαμάς τα πιάνει μόνο η μαμά και τα βιβλία τα δικά σου εσύ... να δούμε που θα πάει...


    δεν υπαρχει λαθος και σωστο υπαρχει ΜΟΝΟ διαφορετικο!

    (Λορέτα Ποντικίνα)

    Ξέρω τα πάντα αλλά δεν μπορώ να σας τα αποκαλύψω!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κοριτσια καλημερα και απο μενα.ο δικος μου ο ταραξιας δεν εκουει τιποτα,ΤΙΠΟΤΑ!!!!οπου του λες μη εκει θα παει.εχω δοκιμασει τα παντα και με ηρεμο τροπο και με πιο "αγριο" αλλα δε χαμπαριαζει τιποτα,βαζει και τα γελια που κανει σκανταλια.εχω αναγκαστει να παρω τα παντα σε αποσταση βολης,να βαλω ταπες σε πριζες ασφαλειες σε ντουλαπια,συρταρια,συρταριερες μεχρι και στο καπακι της λεκανης εχω βαλει!!!το σκατακι εντομεταξυ δε μιλαει ακομα,ετσι προχθες γυρισα για ενα λεπτο να βαλω σελτε στην αλλαξιερα και εξαφανιστηκε.γιαννη που εισαι?γιααααααννηηηηηηη,ΓΙΑΑΑΑΑΑΑΝΝΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ!!!!!!!!!!πουθενα ο γιαννης,με επιασε η ψυχη μου τον εχασα δεν απαντουσε αρχισα να ψαχνω παντου κατω απο τραπεζια στη τουαλετα στο σαλονι μεσα στις ντουλαπες(δεν εχει μπει ποτε αλλα ξερω και γω?)και τελικα τον βρηκα μεσα στο δωματιο μας στα σκοταδια ορθιο στο κομοδινο να προσπαθει να πιασει το ψαλιδακι του!!!!θα μας πεθανουν μωρε αυτα τα πλασματακια!!!δε ξερω τι να κανω για να με ακουσει.οχι μονο εμενα αλλα και τον μπαμπα του.εχω δοκιμασει πολλα αλλα τιποτα μεχρι στιγμης εν εχει αποτελεσμα.τι να κανω?του δινω και γω μερικα πραγματα αλλα μετα απο λιγο τα βαριεται και ψαχνει καινουργιες περιπετειες!!καμια ιδεα?


    qcKmp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και 2α γεννέθλια. Χρόνια σας πολλά κε Γιάννη!!! Όσο για εσένα μαμά του Γιάννη το να κάνεις υπομονή πώς σου φαίνεται? :D:D:D Εμένα τουλάχιστον είναι συνεργάσιμη σε γενικές γραμμές αν και δεν κάθεται δευτερόλεπτο ήρεμη

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    malecon ευχαριστουμε για τα χρονια πολλα,ουτε στα γεννεθλια δε κατσαμε ησυχοι χωσαμε και το χερι μεσα στη τουρτα και μετα το γλυφαμε με απολαυση!!!οσο για την υπομονη μονο αυτο κανω πια,το εχω παρει αποφαση οτι θα τρεχω συνεχεια αφου ουτε ο δικος μου βαζει το πισινο του κατω για πανω απο ενα λεπτο!το θεμα ειναι οτι δε περπεταει ακομα και ειμαι συνεχεια σε επιφυλακη!!!τι να κανεις θα 30ρισουν καποια στιγμη!!

     

     

    ΥΓ.το nickname σου μου θυμιζει ενα παραδοσιακο γλυκο της ροδου,το μελεκουνι.καθε φορα που σε βλεπω με πιανει μια λιγουρα!!!!:-D:-Dsorry για το off topic!


    qcKmp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    και εμενα η δικη μού η μπεμπα κανει τα ιδια,21μηνων,οταν κατι δεν ειναι δικο της και ξερει οτι θα την μαλωσω παρολαυτα το αρπαζει και λεει αναλογως ποιανου ειναι ''μαμα''? ''μπαμπα?''της λεω οτι ειναι της μαμας και της το παιρνω.Η δικια μου παλι δεν ειναι υπερκινιτικη αλλα οτι φτανει το μποι της το αρπαζει οποτε πρεπει συνεχως να εχω το νου μου..στην κουζινα της εχω ενα ντουλαπι με δικα της πλαστικα πιατα και στα υπολοιπα εχω ασφαλειες..ε εκανα το λαθος προχθες και της ανοιξα το συρταρι με τις κουταλες και ομολογω οτι επαιξε αρκετη ωρα μονη της γιατι μπορεσα και μαγειρεψα χωρις να την εχω στα ποδια μου..αλλα τωρα παει και το ανοιγει και αυτο ενω πριν δεν πλησιαζε..

    πιστευω οτι αν τα αφησεις μια φορα να κανουν κατι μετα το θελουν συνεχεια...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γενικά είμαι της άποψης πως τελικά μόνο όταν πάθει αυτό το οποίο το έχεις προειδοποιήσει ότι θα πάθει... θα πειστεί.

     

    ..εγώ διαπίστωσα ( πλέον ο δικός μου είναι 5 ) ότι αυτό που λες ισχύει.

    εγώ στις σκανδαλιές ή αδιαφορούσα παντελώς ή ξεκαρδιζόμουν ανάλογα την περίπτωση..Κακά τα ψέματα κάποιες σκανδαλιές είναι για πολύ γέλιο.

    Το καλό με τον δικό μου όταν ήταν σ'εκείνη την ηλικία, ότι ποτέ δεν ασχολείθηκε με πράγματα που δεν ήταν για εκείνον...π.χ. ντουλάπια, συρτάρια. Ίσως δεν έβρισκε ενδιαφέρον...


    rQGhp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σχετικά με τα συρτάρια σκέφτηκα να την αφήνω να κάνει ρημαδιο τα συρτάρια της ντουλάπας της που έχουν κενό μεταξύ τους και δεν κινδυνεύει να χτυπήσει. Δεν με πειράζει να χτυπήσει, άλλωστε έτσι θα καταλάβει τον κίνδυνο, αλλά έχω πρόβλημα εγώ όταν βλέπω κάποιον να πονάει δεν το αντέχω (πάλι καλά που δεν έγινα γιατρός)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Σχετικά με τα συρτάρια σκέφτηκα να την αφήνω να κάνει ρημαδιο τα συρτάρια της ντουλάπας της που έχουν κενό μεταξύ τους και δεν κινδυνεύει να χτυπήσει. Δεν με πειράζει να χτυπήσει, άλλωστε έτσι θα καταλάβει τον κίνδυνο, αλλά έχω πρόβλημα εγώ όταν βλέπω κάποιον να πονάει δεν το αντέχω (πάλι καλά που δεν έγινα γιατρός)

    Μπορείς να της δείξεις τι θα πάθει “κλείνοντας” τα δάχτυλα της στο συρτάρι – όχι εντελώς- ισα ισα για να το καταλάβει .


    4cgjp3.png yUvep3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μπορείς να της δείξεις τι θα πάθει “κλείνοντας” τα δάχτυλα της στο συρτάρι – όχι εντελώς- ισα ισα για να το καταλάβει .

    Δεν εχει πτοηθεί :D Ούτε και αφούν πιάστηκαν κανονικά τα δάχτυλά της όταν έπαιζε μόνη της.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αναλογως την σκανταλια......

     

    Αυτες με τα συρταρια, το χαρτι τουαλετας, το ανοιγοκλειμα της ντουλαπας τα αγνοω....και απλως συμμαζευω μετα......η προσπαθω να του αποσπασω την προσοχη με ενα παιχνιδι.

     

    Τις περισσοτερες φορες ο σκοπος της σκανταλιας ειναι:

    Μαμα βαριεμαι...θελω να παιξω....ΜΑΖΙ σου......η απλως η αναγκη για "βλακεια". Εξευρενηση των δυνατοτητων του το λεω εγω...η ποια ειναι τα ορια σου μαμα??

     

    Υπαρχουν ομως σκανταλιες που δεν μπορω να αγνοησω..Οπως το σκαρφαλωμα στο τραπεζι.

    Χαμηλωνω στο υψος του και του λεω: Αγαπη μου θα χτυπησεις , θα κλαις και θα πονας.

    Δεν πιανει παντα....

    Οταν δεν πιανει αφηνω οτι κανω και ασχολουμαι μαζι του.....

    Ειναι και 18 μηνων ......και φοβαμαι μηπως αυτο που κανει ειναι η επιθυμια για εξευρενηση και μονο και οχι η αποσπαση της προσοχης της μαμας.

     

    Κια υστερα σκεφτομαι και το αλλο...

    Ποσες σκανταλιες εχετε κανει μικρες?? Απειρες ετσι???

    Ε δεν γινεται σε καθε σκανταλια να εισαι καπως....

     

    Δεν ξερω....Μπορει να ειναι και λαθος τροπος αντιμετωπισης αυτος.

    Αλλα μ αρεσουν οι σκανταλιες του......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα