ΝΑ ΠΑΩ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΩ;;;

[Μαριλίνα]

Ο άντρας μου έχει ένα πάθος: το χωριό του. Αυτό το καλοκαίρι δεν πήγαμε, γιατί αρχές Ιουλίου γεννήθηκε η κόρη μας. Αντ' αυτού, πήγαμε στο εξοχικό της μάνας μου, που είναι στο Σούνιο και ο μπαμπάς - ενώ στην αρχή το είχε αποκλείσει - τελικά ενέδωσε και πηγαινοερχότανε.

Επειδή σε γενικές γραμμές στην Αθήνα έχουμε το πρόβλημα "γυρίζω από τη δουλειά και κάθομαι στον υπολογιστή όλη την ώρα και φωνάζω όταν χάνω αναστατώνοντας τον κόσμο" το χάρηκα που εκεί δεν είχαμε και ασχολιότανε με τον μεγάλο μας γιο κλπ. Ενέδωσα, λοιπόν, και του υποσχέθηκα ότι θα πάμε και μία εβδομάδα στο χωριό.

Έφτασε αυτή η ώρα, αλλά μαζί με αυτή έχουνε φτάσει και οι παλιές συνήθειες: Δουλειά - υπολογιστής και γενικώς ένα "γράψιμο" στην οικογένεια. Στο χωριό αυτός θέλει να τριγυρίζει με τους φίλους του και τα "αξεσουάρ" να μένουνε στο σπίτι.

Αναρωτιέμαι, λοιπόν: Τι θέλω εγώ να πάω εκεί πέρα; Γιατί δεν τον στέλνω μόνο του στη μανούλα του να κάνει ότι θέλει, να γυρίζει όσο θέλει χωρίς γκρίνια κι εγώ να κάτσω στο σπιτάκι μου με τα παιδάκια μου; Τις άλλες φορές δεν το πολυσκεφτόμουνα γιατί είχε ο γιος μου και τα ξαδελφάκια του και περνούσε πολύ ωραία. Αυτή τη φορά δεν θα υπάρχει κανένας, πολύ πιθανό να βρέχει (δυτική Ελλάδα) και να βαριόμαστε αφόρητα. Το κερασάκι στην τούρτα: Το κτήμα στο οποίο είναι το σπίτι δεν έχει πόρτες, άρα ο μεγάλος θέλει διαρκή προσοχή να μη βγει στο δρόμο. Μαντέψτε ποιος θα τρέχει!!!

Του το είπα (ότι δεν θέλω να πάω) και γκρίνιαξε. Άκουσα και το κλασικό "σιγά μην γυρίζω πολύ, τώρα έχω οικογένεια" Ξέρετε, αυτά τα χιλιοειπωμένα, με τα οποία την πατάς μόνο την πρώτη φορά και το αμίμητο "είσαι υποχρεωμένη".

Εσείς στη θέση μου τι θα κάνατε;

[ravT]

Και εγώ έχω πάθος με το χωριό μου και καταλαβαίνω τον άνδρα σου. Αλλά από τότε που έκανα παιδί, αγαπώ και γυρνώ τις ομορφιές του χωριού μου με τον άνδρα και το παιδί μου. Τους φίλους τους βλέπω παράλληλα. Δε λέω στον άνδρα ή τη μάνα μου "κράτα το παιδί, πάω να το παίξω ελεύθερη". Επίσης δεν είσαι υποχρεωμένη ούτε να τον ακολουθήσεις, ούτε να δέχεσαι τη συμπεριφορά αυτή στο σπίτι σου. Η απόφαση νομίζω είναι δική σου αφού πρώτα ζητήσεις και πάρεις τις απαντήσεις που θες

[jesgk]

συνήθειες: Δουλειά - υπολογιστής και γενικώς ένα "γράψιμο" στην οικογένεια. Στο χωριό αυτός θέλει να τριγυρίζει με τους φίλους του και τα "αξεσουάρ" να μένουνε στο σπίτι.

 

Του το είπα (ότι δεν θέλω να πάω) και γκρίνιαξε. Άκουσα και το κλασικό "σιγά μην γυρίζω πολύ, τώρα έχω οικογένεια" Ξέρετε, αυτά τα χιλιοειπωμένα, με τα οποία την πατάς μόνο την πρώτη φορά και το αμίμητο "είσαι υποχρεωμένη".

Εσείς στη θέση μου τι θα κάνατε;

Ειμαι πολύ ευαίσθητη στο θέμα αυτό, θα σου πω την δική μου ιστορία.Ο μπαμπάς μου κατάγεται από ένα χωριό της Δυτ. Πελοποννήσου, κάθε φορά που πήγαιναμε ο πατέρας μου ήταν με τα αδέρφια του εξω και η μαμά μου "δουλάρα" στο σπίτι, από λόγια και καλό τρόπο δεν έπαιρνε, έτσι θυμάμαι έντονα κάποια Χριστούγεννα εγώ με 40 πυρετό, η μητέρα μου δεν ήθελε να πάει για τους γνωστούς λόγους αποφάσισε να φύγει μονος του για να βοηθήσει τον αδερφό του να μαζεψουν ελιές.Η μητέρα μου πήρε τηλ (μιλάμε για το ΄85 που για τηλ πηγαιναμε περίπτερο) και του είπε οτι δεν ήρθε από την Ιταλία για να ειναι κλεισμενη μονη της σε ένα σπιτι και αν μέσα σε 3 ώρες δεν επέστρεφε σπίτι δεν θα μας ξαναέβλεπε ποτε, χωρίς μεταφορικό του μέσο σε 2 ώρες ήταν πίσω. Τα πράγματα άλλαξαν από τότε κατά πολύ. Δεν σου προτείνω να κάνεις κάτι τέτοιο και να φτάσετε σε ακραίες καταστάσεις αλλά το να του εξηγήσεις προκαταβολικά οτι δεν σκοπέυεις να κάνεις τη γλάστρα όσο εισαστε κάτω θα ήταν μια καλή ιδέα.

[Rasputin]

Όταν υπόσχεσαι κάτι, να το κάνεις αν θες να σε παίρνει στα σοβαρά ή να σε πιστεύει κάποιος. Οι συνθήκες που παρουσιάζεις δεν είναι αρκετές για να μην κρατήσεις την υπόσχεσή σου. Εκτός αν δεν είναι σημαντικό για σένα να έχει κάποιο βάρος ο λόγος σου. Οπότε κάνε οτι να ναι.

[Aeriko]

Βασικά... υπάρχει και η ανάγκη των παιδιών να είναι με τους παππούδες και του πατέρα με τους γονείς του. Πέρα από τη δική σου ανάγκη του να έχεις τον πατέρα των παιδιών σου συμμετέχοντα που πρέπει να το παλέψεις ξεκινώντας από το ίδιο σας το σπίτι. Εγώ θα πήγαινα και θα φρόντιζα να καταστήσω σαφές ότι το "έχω οικογένεια" δεν μπορεί να είναι απλώς μια πρόταση αλλά προϋποθέτει και κάποιες υποχρεώσεις οπουδήποτε και αν είναι αυτή η οικογένεια!

 

Όσο για τον υπολογιστή... κάπου έχω φυλαγμένους κανά δυο ιούς για περίπτωση ανάγκης... μήπως τους θες;

[Μαριλίνα]

Θα συμφωνήσω με όλες τις προλαλήσασες (καλά, το σκότωσα από ορθογραφία)

 

Rasputin,

είναι τόσες οι δικές του υποσχέσεις που δεν έχει τηρήσει, που είναι το τελευταίο που με νοιάζει. :mad:

 

Aeriko,

θα συμφωνήσω μαζί σου... με μία μικρή διαφορά: Η πεθερά μου τα τελευταία δύο χρόνια από όταν πέθανε ο πεθερός μου, μένει ουσιαστικά στην Αθήνα όλο το χειμώνα, κυρίως σε μία αδελφή του άντρα μου. Έρχεται και από εμάς. Θέλεις να σου πω πέρισυ το χειμώνα πόσες φορές είχε πάει ο άντρας μου να την επισκεφτεί (εξαιρούνται οι οικογενειακές μαζώξεις σε γιορτές): 1. Το "θέλω να δω τη μανούλα μου" το θυμάται όποτε θέλει να πάει στο χωριό.

Μαζί με άλλα πετυχημένα σλόγκαν:

- Το αυτοκίνητο πρέπει να βγει στην εθνική γιατί θα μπουκώσει.

- Η γυναίκα του ξαδέλφου μου έμεινε έγκυος. Άντε, θα πάω να της δώσω τα συγχαρίκια.

- Το υποσχέθηκα στον τάδε ότι θα πάω να του φτιάξω τον υπολογιστή

κλπ...

 

Όσο για την οικογένειά του: "Μα καλά, σας πήγα βόλτα μετά από άπειρους καυγάδες, γκρίνιες κλπ μία μέρα πριν φύγουμε απο όλες αυτές τις 10. Δεν σας πήγα;;;" :shock:

 

Όσο για τους ιούς... θα το έχω στα υπόψιν... προσεχώς. Κάνω τη διπλωματική μου τώρα και δεν με παίρνει... :mrgreen:

[Rasputin]

Τι να πω. Ή όλες με τους σκάρτους άντρες έρχεστε στο Parents.gr ή τα περιγράφετε μονομερώς ή κάτι άλλο που δε μπορώ να συλλάβω συμβαίνει.

[Aeriko]

Μήπως να βρεις ένα φόρουμ που να γράφουν οι σύζυγοι ράσπυ για να μην απορείς;

[balabol]

΄Έλα ρε συ ρασπ η γυναίκα σου δεν σου μουρμουράει καθόλου δηλαδή? για τίποτα?

 

μαριλίνα εφόσον το έταξες να πας, αλλά να τους εξηγήσεις ότι αν αρχίσει τα ίδια και σε αφήσει μόνη σου αυτή τη φορά, θα είναι και η τελευταία.

Όλοι μουρμουράμε και άντρες και γυναίκες..... κάτι μας φταίει πάντα, σκοπός είναι να κατλαβαίνουμε πότε να μεγαλοποιούμε κάτι και πότε οχι.

 

Εγώ προσωπικά ήμουνα κλεισμένη σπίτι γιατί ο άντρας μου δουλεύει πάντα 2-10 και είχα φρικάρει.........ώσπου έκανα κατάσχεση στο αμάξι του πατέρα μου,

Ακομα και όταν είναι σπίτι του λέω "πάω εκεί με το παιδί, θα΄ρθεις?"..........απλά πράγματα.

[Rasputin]

Καλά ντε. φεύγω!

[Ellemphriem]

Αλλου ειναι το προβλημα σας κουκλα μου. Οχι το χωριο. Αλλου πρεπει να επικεντρω8εις για να ησυχασετε. Οσο για το τα3ιδι ητε πας ητε οχι το κεντρικο σου προβλημα 8α παραμεινει........

[salvia:)]

κ εμενα ο δικος μου εχει ενα θεμα με το χωριο του.

μεχρι τωρα παντα τον αφηνα να πηγαινει μονος του κι ας κανει ο,τι θελει εκει.εγω δεν πηγαινα με την δικαιολογια οτι "δεν θελω να με πιασουν στο στομα τους οι κουτσομπολες" (που δεν ηταν κ ψεμματα).

φυσικα ομως κι αυτος δεν αντεχε να κατσει εκει πανω απο 3 μερες χωρις εμενα! (παιδια δεν εχουμε φαντασου αν ειχαμε ποσο αστραπη θα ερχοταν)

 

παντως γνωμη μου ειναι να συμφωνησετε πως θα πατε αλλα με την προυποθεση πως αν νιωσεις οτι σας παραμελει η οτι σου φορτωνει ολη τη δουλεια με τα παιδια και το σπιτι κι αυτος περα βρεχει θα φυγετε μολις του το ζητησεις.

ετσι κι αυτος θα παρει αυτο που θελει (να παει στο χωριο)

κι εσυ θα αποφυγεις αυτο που δεν θες (να σε παραμελησει)

[salvia:)]

΄Έλα ρε συ ρασπ η γυναίκα σου δεν σου μουρμουράει καθόλου δηλαδή? για τίποτα?

.

 

 

πως δεν μουρμουραει... απλα ο ρασπυ δεν της δινει σημασια και δεν το καταλαβαινει.κλασικος αντρας

[sadamo]

Για να καταλάβω, όταν λες παίζει όλη την ημέρα στο κομπιούτερ τί εννοείς;

[Μαριλίνα]

Αλλου ειναι το προβλημα σας κουκλα μου. Οχι το χωριο. Αλλου πρεπει να επικεντρω8εις για να ησυχασετε. Οσο για το τα3ιδι ητε πας ητε οχι το κεντρικο σου προβλημα 8α παραμεινει........

 

Ναι, θα συμφωνήσω, δεν είναι αυτό το βασικό πρόβλημα. Το έγραψα, το βασικό είναι ότι, παίζοντας όλη μέρα στο κομπιούτερ (ότι να'ναι παίζει, sadamo, διάφορα παιχνίδια) μας παραμελεί. :twisted: Άρα δεν βρίσκω τον λόγο να μας παραμελεί και εκεί και δεν είναι τυχαίο ότι είναι η πρώτη φορά που το συζητάω τόσο σοβαρά.

 

salvia, το έχω επιχειρήσει. Το θέμα είναι, ότι, όταν πάμε, όλα ξεχνιούνται και ακολουθεί... το πρόγραμμά του. Ξέρει ότι εγώ δεν μπορώ να φύγω με δύο παιδιά και απλά όταν χάνω την ψυχραιμία μου... μας ακούει όλο το χωριό. Όσο για το να μην πάω, τώρα παίζει, γιατί, όπως είπα, ο καιρός δεν είναι καλός, το παιδί μου δεν θα έχει παρέα, άρα δεν πάω... ελαφρά την καρδία. Το Πάσχα (που θα είναι και η επόμενη επίσημη εξόρμηση) δεν παίζει αυτό, γιατί ούτε εγώ θα θέλω να κάτσω μόνη στην Αθήνα, ο γιος μου θα έχει τα ξαδελφάκια του και θα έχει και πολύ καλύτερο καιρό. Το ότι το καλοκαιρι θα κάτσω στο εξοχικό μου με τα παιδάκια μου δύο μήνες και ας πάει μόνος του - επειδή είναι και πολύ νωρίς - του το αφήνω για kinder έκπληξη :mrgreen::mrgreen:

 

Rasputin, δε νομίζω ότι κανείς από εμάς λέει ότι ήμαστε οι τέλειες γυναίκες και μόνο οι άντρες είναι σκάρτοι. Απλώς... όντως ακούς μονομερώς. Εάν μίλαγαν και οι άντρες θα είχανε πολλά να μας προσάψουν. :wink:

[miamama]

Αλλου ειναι το προβλημα σας κουκλα μου. Οχι το χωριο. Αλλου πρεπει να επικεντρω8εις για να ησυχασετε. Οσο για το τα3ιδι ητε πας ητε οχι το κεντρικο σου προβλημα 8α παραμεινει........

συμφωνώ...πρέπει να διεκδικήσεις πράγματα...δεν μπορεί να ασχολείσαι εσύ με τα παιδιά μόνο... συζητήστε την συμπεριφορά του και μετά πήγαινε και το ταξιδάκι σου...αν κάνει τα ίδια,πές του το ξανά και ξανά...

[miamama]

το 2ο σου είναι πολύ μωρό ακόμα...γιαύτο είναι δύσκολο να τα βγάλεις πέρα...

[Rea_1971]

Εκτός απο τη συνέπεια των λόγων (το τι κάνει ο άλλος είναι αδιάφορο, το ζητούμενο είναι εμείς τι κάνουμε σαν άτομα, και οχι οι συμψηφισμοί), προτιμας πραγματικά να κρατήσεις τα παιδιά σου στην Αθήνα κλεισμένα σε ένα διαμέρισμα αντί να πάτε στο χωριό; Άντε πηγαίνετε να ξεδώσετε, πάρε και τα αθλητικά σου να κάνεις πρωινό τρέξιμο, και θα περάστε χάρμα.

[Αγγελίνα#2]

ΑΑΑΑΧΧΧ Μαριλίνα μου ΠΟΣΟ σε καταλαβαίνω! Κι ο δικός μου το είχε αυτό το θέμα με το κομπιούτερ χρόνια, το ανεχόμουν όσο είχα μόνο τον πρώτο, αλλά όταν αρχισα να σκέφτομαι για δεύτερο του το ξεκαθάρισα: εγώ δεύτερο παιδί με αυτές τις συνθήκες ΔΕΝ κάνω κι ούτε σκοπεύω να αφήσω το γιο μου μοναχοπαίδι για το κ...λοκομπιούτερ σου, εδώ και τώρα, ή τα παιχνίδια ή εμείς! Να δεις πως το 'κοψε! Πάντως είναι εξάρτηση κανονική...αρρώστια.

Στο θέμα μας τώρα, πεστου κι εσύ, θα πάμε αλλά αν με παρατάς όλη μέρα και γυρνάς, σηκώνομαι και φεύγω μόνη μου κι όταν γυρίσεις σπίτι ψάξε να μας βρεις!

[sadamo]

Κορίτσια ξέρω περίπτωση που το ζευγάρι χώρισε λόγω κομπιουτερ.Η κοπελα δεν μπορουσε να καταλαβει πως δεν βαριοταν να παιζει ολη μερα πασιεντζες, οπως της ελεγε και τελικα ανακαλυψε ότι αυτός έπαιζε όλη μέρα τυχερά παινίδια στο ίντερνετ

[rkt]

Τι να πω. Ή όλες με τους σκάρτους άντρες έρχεστε στο Parents.gr ή τα περιγράφετε μονομερώς ή κάτι άλλο που δε μπορώ να συλλάβω συμβαίνει.

:D:D:D:D:D

Κάποια στιγμή θα το συλλάβεις!

 

Εγώ στο χωριό του άντρα μου δεν πάω. Εγώ έχω το ανάποδο πρόβλημα από σένα. Δεν πάει πουθενά και το να με κλειδώσει σε ένα σπίτι δεν το βρίσκω του γούστου μου. Προτιμώ το δικό μου.

Και το κατέστησα σαφές πολλάααααααααααα χρόνια πριν. Οπότε, μόλις ρίξει την ιδέα (αραια και που) ξέρει και την απάντηση. Μία φορά κάθε 2-3 χρόνια, αυθημερόν και τέλος. :mrgreen:

Επεξεργάστηκαν 29 Σεπτεμβρίου,2010 by rkt
Ετσι μουρθε!

[Alice6]

Κορίτσια (και αγόρι?) την ουσία την έγραψε η αγαπητή μας Εlle (και πάλι). Αλλού είναι το πρόβλημα. Υπάρχει ουσιαστικό πρόβλημα που δεν έχει να κάνει με το χωριό. ΄Αμα το βρει το κορίτσι μας και το λύσει, δεν θα έχει στο μέλλον τέτοια διλήμματα. Εδώ δυστυχώς θέλει και λίγο τσαμπουκά το θέμα....

[Μαριλίνα]

ΑΑΑΑΧΧΧ Μαριλίνα μου ΠΟΣΟ σε καταλαβαίνω! Κι ο δικός μου το είχε αυτό το θέμα με το κομπιούτερ χρόνια, το ανεχόμουν όσο είχα μόνο τον πρώτο, αλλά όταν αρχισα να σκέφτομαι για δεύτερο του το ξεκαθάρισα: εγώ δεύτερο παιδί με αυτές τις συνθήκες ΔΕΝ κάνω κι ούτε σκοπεύω να αφήσω το γιο μου μοναχοπαίδι για το κ...λοκομπιούτερ σου, εδώ και τώρα, ή τα παιχνίδια ή εμείς! Να δεις πως το 'κοψε! Πάντως είναι εξάρτηση κανονική...αρρώστια.

Στο θέμα μας τώρα, πεστου κι εσύ, θα πάμε αλλά αν με παρατάς όλη μέρα και γυρνάς, σηκώνομαι και φεύγω μόνη μου κι όταν γυρίσεις σπίτι ψάξε να μας βρεις!

 

Λες και διαβάζω μέρος της ιστορίας μου. Μόνο που εμένα δεν με έπαιρνε να περιμένω για το δεύτερο παιδί και δεν υπήρχε πιθανότητα (ως μοναχοπαίδι) να αφήσω και τον γιο μου. Μόνο που η δεύτερη φορά ήταν διαφορετική. Ήξερα τι με περίμενε.

Μπράβο σου που τα κατάφερες τόσο καλά. Το θέμα είναι πως να φύγω μόνη μου, οεο; με δύο μικρά παιδιά και χωρίς να οδηγώ; Λες παίρνω το ΚΤΕΛ αλλά το παίρνεις τόσο εύκολα απόφαση; Άσε που όταν είσαι εκεί λες "άντε, λίγες μέρες είναι θα περάσουν".

 

Η αλήθεια είναι πως άκουσα πολλές απόψεις και μου δώσατε τροφή για πολλή σκέψη.

[aria1980]

πηγαινε..απλα αμα αρχιζει κ σαφηνει μονη σου σπιτι ολη μερα,ξαναγυρισε..