εχασα και εγω το μωρακι μου

[veti]

Σιγουρα θα σου ερχονται αυτες οι εικονες για καιρο,και θα σκεφτεσαι οταν μενεις μονη σου και θα πονας,δεν ειναι καθολου ευκολο.

Προσπαθησε να κανεις πραγματα και να ξεχνιεσαι,και το κυριοτερο να βγαινεις και να επικοινωνεις με ατομα που εσυ πιστευεις πως θα σε κανουν να νιωσεις καλυτερα.

Οσο για την κοπελα που λες οτι δεν μπορεις να την δεις και να την παρεις τηλεφωνο ειναι λογικο,μην ριχνεις ευθυνες στον εαυτο σου.

Και εγω στην αρχη δεν ηθελα να βλεπω εγκυους με επιανε κατι.

Παρε τον χρονο σου και θα ηρεμησεις,η κοπελα θα καταλαβει και δεν θα σε κατηγορησει.

[Σνουφελ μου]

και εγώ πριν ένα μήνα έχασα το μωρό μου στον 7ο μήνα. 30 εβδομάδων ήμουνα. Δεν είχα κανένα πρόβλημα. Τουλάχιστον έτσι έδειχναν οι εξετάσεις. Πήγα στο νοσοκομείο επειδή δεν την άκουγα και εκεί διαπιστώθηκε πως δε ζει. Η καρδιά της σταμάτησε την ημέρα των γενεθλίων μου στις 7/12, ενώ όταν μάθαμε πως δε ζει ήταν τα γενέθλια του άντρα μου στις 10/12. Ωραίο δώρο πήραμε και οι δυο. Το βράδυ έκανα εισαγωγή στο νοσοκομείο και ο άντρας μου έμεινε και αυτός μαζί μου. Όλο το βράδυ έκλαιγα και όποτε πήγαινε να με πάρει ο ύπνος ξυπνούσα και έλεγα: όνειρο είναι, δεν μπορεί να είναι αλήθεια, τώρα θα ξυπνήσω και θα είμαι στο κρεββάτι μου και όλα θα είναι όπως πριν. Και μετά η απογοήτευση... Ακουγα τα άλλα μωράκια να κλαίνε και να σκέφτομαι πως το δικό είναι νεκρό. Καμιά άλλη μητέρα να μην περάσει αυτό το μαρτύριο. Καμιά.

 

 

πω πω βρε κοριστι μου....με πηρανε τα κλαματα....:cry:Εχω βιωσει το φοβο της απωλειας.Πικρα.....

[mari-anna]

πω πω βρε κοριστι μου....με πηρανε τα κλαματα....:cry:Εχω βιωσει το φοβο της απωλειας.Πικρα.....

exo xasei kai ego to moro mou 27 edbomadon...o ponos einai aperigraftos...,eyxomai kamia ma kamia mama ston kozmo na min pernaei pote mia tetoia katastasi..

[egoeimai]

Πραγματικά λυπάμαι βρε κορίτσια για όλα τα μωράκια.. Εμείς χάσαμε τον μπεμπούλη στην 25 εβδομάδα και ενώ όλα πήγαιναν καλά, εξαιτίας ενός οικογενειακού περιστατικού στεναχωρήθηκα,με έπιασαν οι πόνοι γέννησα και τον χάσαμε. Ακόμα δεν το πιστεύω τρεις μήνες μετά και κατηγορώ τον εαυτό μου που δεν κατάφερα να είμαι ήρεμη ή δεν έκανα κάτι να το προλάβω.Ελπίζω να έχετε όλες την αγάπη του συντρόφου σας, όπως και γω, και με πολύ δύναμη να ξαναπροσπαθήσουμε.

[egoeimai]

Mary Poppins έχεις απόλυτο δίκιο.. Μια φίλη μου γέννησε ένα παιδάκι στον 9ο μήνα το οποίο βγήκε νεκρό και πνιγμένο από τον ομφάλιο λώρο. Το παιδάκι το κήδεψαν κιόλας.

Πρέπει πρώτα να πάρεις την δύναμη για τον εαυτό σου, για να είναι το επόμενο εστία ευτυχίας και όχι το πλασματάκι που θα την 'πληρώσει'..

Κουράγιο σε όλες τις μανούλες που περνούν τα ίδια..

 

Και εμείς μπήκαμε στην ίδια διαδικασία(της κηδείας εννοώ) παρόλο που ήμουν στον 6ο. Το νοσοκομείο δεν μας κατηύθυνε σωστά νομίζω, δεν ήξεραν και αυτοί τι έπρεπε να γίνει... μπάχαλο! Εμάς γεννήθηκε ζωντανό βέβαια δεν ξέρω αν αλλάζει κάτι. Τελικά ζήσαμε αυτή την πολύ οδυνηρή εμπειρία και ακόμα βλέπω εφιάλτες.

[depybal]

καρδούλα μου,δεν έχω λόγια..στενοχωρήθηκα για το τι πέρασες και περνάς. σε παρακαλώ..μη κάνεις τέτοιες σκέψεις..δεν φταις εσύ για ότι συνέβει...δεν θέλω να σε κουράσω...να κάνεις μια υπέροχη οικογένεια!κοίτα να μην εξαντληθείς και κοίταξε λίγο να ηρεμήσεις..

[Renatadros]

Και εγώ δυστυχώς έχασα τα πρώτα μωράκια μου, που ήταν δίδυμα και τώρα μετά από 1 1/2 μήνα έχω το κουράγιο να διαβάσω ανάλογες εμπειρίες στο φόρουμ. Τελικά ο χρόνος βοηθάει, αλλά δεν σβήνει τα σημάδια. Πάντως τα λόγια της mary poppins ήταν καταπληκτικά, τα διαβάζω ξανά και ξανά και με παρηγορούν!

Ελπίζω όλες μας να μπορέσουμε να βρούμε την δύναμη να πάμε παρακάτω και να μας πάνε καλύτερα τα πράγματα, γιατί κανείς δεν αξίζει τέτοιο πόνο!!