ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΑΣ!!

[silia29]

Το πρόβλημα μου έχει ως εξής. Έχω μια κόρη 3 μιση χρονών περίπου. Πέρσι την είχα γράψει στην μέση της χρονιάς πρώτη φορά παιδικό σταθμό. Την ίδια περίπου εποχή άρχισε κάποια βράδια να ξυπνάει στον ύπνο της με κλάματα, χωρίς να έχει επαφή με το περιβάλλον και μιλώντας ακαταλαβίστικα. Αυτές οι “κρίσεις”, συνέβαιναν μόνο όταν πηγαίναμε κάπου το βράδυ και την έπαιρνε ο ύπνος στο αμάξι, και ξυπνώντας στο σπίτι άρχιζε μια τέτοια συμπεριφορά. Τότε λοιπόν το είχαμε αποδώσει στον εκνευρισμό της, που την ξυπνούσαμε. Θέλω εδώ να προσθέσω ότι τους τρεις μήνες που την πήγαμε σταθμό, η προσαρμογή της ήταν πολύ δύσκολη, με κλάματα, με εμετούς στον δρόμο για τον σταθμό και όλα τα συναφή. Αυτό κράτησε και τους 3 μήνες, που πήγε σχολείο.

Φέτος λοιπόν που την πήγαμε σταθμό την προηγούμενη βδομάδα, όλα έδειχναν μια χαρά. Δεν έκλαψε ούτε μια φορά, αμέσως άρχιζε να παίζει με όλα τα παιδάκια, μου έλεγε πως περνούσε μια χαρά και κανένα μα κανένα πρωί δεν παραπονέθηκε με την κλασική πια φράση “δεν θέλω να πάω σχολείο”.

Από την Κυριακή το βράδυ λοιπόν, άρχισε την ίδια συμπεριφορά με πέρσι. Το αποκορύφωμα λοιπόν ήταν χτες το βράδυ, που ξυπνούσε ανά δύο ώρες, κλαίγοντας, κάνοντας κάτι παλαβά και στο τέλος μέσα στον ύπνο της και στα αναφιλητά της μου είπε πως δεν θέλει να πηγαίνει σχολείο. Επίσης να προσθέσω πως δύο μέρες τώρα κατουριέται στον ύπνο της, κάτι που δεν το έχει κάνει ποτέ, ούτε ακόμα και όταν προσπαθούσαμε να την κόψουμε. Το περίεργο είναι ότι το πρωί δεν θυμάται τίποτα από όλα αυτά ή τουλάχιστον έτσι λέει. Γενικώς είναι ένα πολύ ευαίσθητο παιδί, που όταν για παράδειγμα χτυπήσει ο μπέμπης μας, κλαίει αυτή.

Έχω κλείσει ραντεβού με μια ειδικό, απλά αναρωτιέμαι αν έχει συμβεί αυτό σε καμία άλλη κοπέλα. Στεναχωριέμαι που τα κρατάει όλα μέσα της και τελικά όλο το άγχος της, της βγαίνει με αυτόν τον τρόπο.

[ANDEDANTINOS]

Το πρόβλημα μου έχει ως εξής. Έχω μια κόρη 3 μιση χρονών περίπου. Πέρσι την είχα γράψει στην μέση της χρονιάς πρώτη φορά παιδικό σταθμό. Την ίδια περίπου εποχή άρχισε κάποια βράδια να ξυπνάει στον ύπνο της με κλάματα, χωρίς να έχει επαφή με το περιβάλλον και μιλώντας ακαταλαβίστικα. Αυτές οι “κρίσεις”, συνέβαιναν μόνο όταν πηγαίναμε κάπου το βράδυ και την έπαιρνε ο ύπνος στο αμάξι, και ξυπνώντας στο σπίτι άρχιζε μια τέτοια συμπεριφορά. Τότε λοιπόν το είχαμε αποδώσει στον εκνευρισμό της, που την ξυπνούσαμε. Θέλω εδώ να προσθέσω ότι τους τρεις μήνες που την πήγαμε σταθμό, η προσαρμογή της ήταν πολύ δύσκολη, με κλάματα, με εμετούς στον δρόμο για τον σταθμό και όλα τα συναφή. Αυτό κράτησε και τους 3 μήνες, που πήγε σχολείο.

Φέτος λοιπόν που την πήγαμε σταθμό την προηγούμενη βδομάδα, όλα έδειχναν μια χαρά. Δεν έκλαψε ούτε μια φορά, αμέσως άρχιζε να παίζει με όλα τα παιδάκια, μου έλεγε πως περνούσε μια χαρά και κανένα μα κανένα πρωί δεν παραπονέθηκε με την κλασική πια φράση “δεν θέλω να πάω σχολείο”.

Από την Κυριακή το βράδυ λοιπόν, άρχισε την ίδια συμπεριφορά με πέρσι. Το αποκορύφωμα λοιπόν ήταν χτες το βράδυ, που ξυπνούσε ανά δύο ώρες, κλαίγοντας, κάνοντας κάτι παλαβά και στο τέλος μέσα στον ύπνο της και στα αναφιλητά της μου είπε πως δεν θέλει να πηγαίνει σχολείο. Επίσης να προσθέσω πως δύο μέρες τώρα κατουριέται στον ύπνο της, κάτι που δεν το έχει κάνει ποτέ, ούτε ακόμα και όταν προσπαθούσαμε να την κόψουμε. Το περίεργο είναι ότι το πρωί δεν θυμάται τίποτα από όλα αυτά ή τουλάχιστον έτσι λέει. Γενικώς είναι ένα πολύ ευαίσθητο παιδί, που όταν για παράδειγμα χτυπήσει ο μπέμπης μας, κλαίει αυτή.

Έχω κλείσει ραντεβού με μια ειδικό, απλά αναρωτιέμαι αν έχει συμβεί αυτό σε καμία άλλη κοπέλα. Στεναχωριέμαι που τα κρατάει όλα μέσα της και τελικά όλο το άγχος της, της βγαίνει με αυτόν τον τρόπο.

 

 

σε καταλαβαινω απολυτα γιατι εχω και εγω προβλημα με το 1 απο τα διδυμακια μου 2,5 χρονων .Πηγαινουμε 1 φορα παιδικοα και εδω και δεκα μερες κλαιει και αντι να πηγαινει καλυτερα καθ ε μερα χειροτερευει πχ σημερα δεν ηθελε καν να κατεβει απο το αυτοκινητο εκλαιγε , εκανε τσισα του επενω του 6 φορες κλπ

[LA LATINA]

συνεβη κατι παρομοιο στην ξαδερφη μου... πηγε το παιδακι της στα 3 μιση στον παιδικο (το παιδακι προερχομενο απο παππου παπα- το λεω για να καταλαβετε ουτε μια φορα δεν του φωναξε κανεις, δε συζηταμε για ξυλο- το δικο μου ας πουμε εφαγε και μερικες στον πωπουδακο-

ξαφνικα το παιδι ξυπνουσε κλαιγοντας τρομοκρατημενο, δεν ηθελε να φαει, με το που καταλαβαινε οτι στριβουν για τον παιδικο το επιανε πανικος....σημειωτεον ο παιδικος ενος φιλου του θειου μας του παπα...

μετα απο εναν σπαρακτικο χειμωνα, το παιδι τους ειπε οτι καποια κυρια το μαλωσε για να φαει με το ζορι (συρε βρες τι ειδους μαλωμα) και το εδειρε!!! η ξαδερφη μου εφαγε ενα σωρο λεφτα στους παιδοψυχολογους ολη τη σεζον, και ηταν χαλια στενοχωρημενη!

τελικα φετος αλλαξανε παιδικο, και ο μικρουλης ειναι μια χαρα ευτυχισμενος, πηγαινει χωφρις κανενα προβλημα και δε θελει να φυγει!

[silia29]

συνεβη κατι παρομοιο στην ξαδερφη μου... πηγε το παιδακι της στα 3 μιση στον παιδικο (το παιδακι προερχομενο απο παππου παπα- το λεω για να καταλαβετε ουτε μια φορα δεν του φωναξε κανεις, δε συζηταμε για ξυλο- το δικο μου ας πουμε εφαγε και μερικες στον πωπουδακο-

ξαφνικα το παιδι ξυπνουσε κλαιγοντας τρομοκρατημενο, δεν ηθελε να φαει, με το που καταλαβαινε οτι στριβουν για τον παιδικο το επιανε πανικος....σημειωτεον ο παιδικος ενος φιλου του θειου μας του παπα...

μετα απο εναν σπαρακτικο χειμωνα, το παιδι τους ειπε οτι καποια κυρια το μαλωσε για να φαει με το ζορι (συρε βρες τι ειδους μαλωμα) και το εδειρε!!! η ξαδερφη μου εφαγε ενα σωρο λεφτα στους παιδοψυχολογους ολη τη σεζον, και ηταν χαλια στενοχωρημενη!

τελικα φετος αλλαξανε παιδικο, και ο μικρουλης ειναι μια χαρα ευτυχισμενος, πηγαινει χωφρις κανενα προβλημα και δε θελει να φυγει!

 

Στέλλα, σε μας δεν παίζει αυτό γιατί πέρσι την πήγαινα εκεί που δουλεύει η μαμά μου και φέτος την πάω σε έναν της περιοχής μου, λόγω του ότι της μαμάς μου είναι πολύ μακριά.