ΜΩΡΑ ΥΨΗΛΩΝ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ

[babyfeb]

Καλησπέρα!

 

Επειδή ακούω συχνά αυτόν τον χαρακτηρισμό και δεν ξέρω ακριβώς τι σημαίνει, ήθελα και τις δικές σας εμπειρίες - συμβουλές γιατί νομίζω πως το μπουμπουκάκι μου πέφτει σε αυτήν την κατηγορία!

 

Το κοριτσάκι μας θα γίνει 2 μηνών την Τρίτη και την θηλάζω αποκλειστικά (όπως έγραψα και αλλού, οφείλεται πολύ και στο forum!). Έχουμε περάσει τη φάση των κολικών για 6 περίπου εβδομάδες, με τρομερό κλάμα και σφίξιμο και πόνους για τρίωρα (συνήθως 10 με 1 το βράδυ) αλλά τις τελευταίες 2 εβδομάδες αυτό έχει υποχωρήσει κάπως (ίσως κάνει διάλειμμα - κάπου έχω διαβάσει ότι οι κολικοί μπορεί να υποχωρήσουν για ένα διάστημα και να επανέλθουν). Το θέμα είναι πως το μωράκι μας, ειδικά από το μεσημέρι και μετά, γίνεται άλλος άνθρωπος, δηλαδή είναι πολύ νευρικό, δεν κοιμάται με τίποτα, θέλει συνέχεια αγκαλιές, τρώει κάθε μισή με μια ώρα (ενώ το πρωί τρώει κάθε 2 - 3 ώρες), κοιμάται στο στήθος και αν τη βάλω στην κούνια ξυπνάει και κλαίει, πολλές φορές ζορίζεται και στο στήθος, δηλαδή ενώ θέλει να φάει, το στόμα της πάει να πιάσει θηλή και με το χέρι της σπρώχνει το στήθος μακριά σαν να μην το θέλει, όταν είναι στην κούνια παλεύει σαν μποξέρ (χέρια πόδια κουνιούνται συνέχεια!) και γενίκώς δεν ηρεμεί με τίποτα. Αυτή η ιστορία συνήθως ξεκινά το απόγευμα, με αποκορύφωμα μετά τις 22:00 όπου τρώει σχεδόν κάθε μισάωρο με 1 ώρα (!) και τελικά ησυχάζει στις 3 το πρωί (δηλαδή επιτέλους κοιμάται και ξυπνάει κατά τις 6 για να φάει).

 

Να πω εδώ πως από τις 6 το πρωί που τρώει, συνήθως κοιμάται μέχρι τις 8 ή 9, όπου ξανατρώει και ξανακοιμάται για κανα 2ωρο και μετά πάλι τρώει γύρω στις 12:00, κοιμάται λίγο και μετά ξεκινά η ανησυχία. Δηλαδή το πρωί είναι μια χαρά, και από το μεσημέρι - απόγευμα αρχίζει ο πόλεμος!

 

Αν έχετε παρόμοιες εμπειρίες, με ενδιαφέρει πως το αντιμετωπίζετε και αν έχετε συμβουλές για να ηρεμεί κάπως. Δεν ξέρω αν όντως αυτό σημαίνει μωρό υψηλών απαιτήσεων, πάντως γεγονός είναι πως θέλει πολλά χάδια, αγκαλιές, να μην είναι μόνη της, και γενικώς να βρίσκεται στο στήθος συχνά.

 

Κατα τα άλλα, είναι ότι καλύτερο μου έχει συμβεί!!!

[galat]

ακριβώς έτσι είναι και η δική μου!!!Με την μόνη διαφορά ότι "λυσσαει' ολη μερα αλλα κοιμαται το βραδυ απο τις 9 εως τις7 το πρωι σερι...

 

σφιγκεται τραβιεται με την θηλη στο στομα...κι εγω το απεδιδα σε κολικους αλλα δεν κλαιει κιόλας...απλα ζοριζεται...τι να πω κανω υπομονη οτι θα περασει...

 

και φαγητό...θελει συνεχεια σε σημειο που ολη μερα να μην κανω τιποτα αλλο...

 

παντως ειναι πολυ χαρουμενη κατα τα αλλα...

οσο για αγκαλιες...με το πο καταλαβει τα σεντονια....ξυπναει η πονηρουλα...προτιμαει τη μανουλα!

 

για λιγο καιρο ειχα βρει ως κόλπο ενα μομπιλ και ψιλοχαζευε στο πορτ μπεμπε,τωρα κι αυτό το βαρεθηκε, ασε που ισα ισα χωραει πια στο πορτ μπεμπε... (το χρησιμοποιω την ημερα προσαρτημενο σε καρότσι)

[annastasia]

Welcome to the club... πλεον δεν είμαι σε αυτό το club βέβαια, μέχρι τους 6 μήνες όμως ήμουν!

Δεν έχω καμία "χρυσή" συμβουλή εκτός από υπομονήηηηη, αυτό που μπορώ να πω όμως είναι πως μετά τους 6 μήνες το παιδάκι μου έγινε άλλος άνθρωπος. Η τωρινή τους δηλαδή συμπεριφορά (των μωρών σας) δεν προδικάζει τίποτα για το μέλλον!

[stella71]

Και μένα μια από τα ίδια κορίτσια, αν και τελευταία έχει αραιώσει κάπως τα γεύματα και πριν προλάβουμε να χαρούμε εδώ και μια βδομάδα την πιάνει πόνος και μουγκρίζει χωρίς να την παρηγορεί ούτε το στήθος πια

Πάντως συχνότατα όταν έχει δυσφορία όταν τρώει ή είναι ξαπλωμένη, είναι επειδή θέλει να ρευτεί (ένα ΠΟΛΥ ηχηρό ρέψιμο). Δοκίμασε να τη σηκώνεις babyfeb μήπως φταίει αυτό.

Ως αντίδοτο στο κλάμα, εκτός από τις θαυματουργές βόλτες με το αυτοκίνητο έχουμε επινοήσει και βόλτες με το καρότσι από την κουζίνα στο σαλόνι πάλι και πάλι και πάλι..

[ΛΗΤΩ]

Από την αρχή είχα καταλάβει ότι το μωρό μου ήταν μωρό υψηλών απαιτήσεων...

Έκλαιγε συνέχεια,όχι γιατί πόναγε,δεν μου έκανε καθόλου κολικούς..έκλαιγε γιατί ήθελε συνέχεια το στήθος μου,έκλαιγε γιατί δεν ήθελε να είναι καθόλου μόνη της,έκλαιγε γιατί δεν ήθελε να κοιμηθεί τη νύχτα,έκλαιγε γιατί ήθελε να κοιμάται όπου της άρεσε,στο ριλάξ,στο καρότσι,στην αγκαλιά μου αλλά όχι στο κρεβάτι της...αποφάσισε μόνη της ότι δεν γούσταρε το μπιμπερό 2 μηνών και μου το πέταξε στα μούτρα...από τότε το έχουμε μόνο για παιχνίδι...αποφάσισε μόνη της ότι δεν θα βάλει ποτέ πιπίλα στο στόμα της-τι πλαστικούρα είναι αυτή,εγώ θέλω το στήθος της μαμάς μου να πιπιλίζω...ο μπαμπας της έλεγε ότι απλά είναι μωρό με έντονη προσωπικότητα, η ουσία είναι όμως ότι 10 μήνες τώρα μόνο μια νυχτα έχουμε κοιμηθεί σερί 8ωρο...τι να κάνουμε;το μωρό μας είναι υψηλών απαιτήσεων

Τι θα κάνεις;;;Τίποτα παραπάνω από υπομονή...να το αγαπάς πολύ έτσι όπως είναι,ζωηρό γκρινιάρικο,κλαψιάρικο,ανήσυχο...σίγουρα κάποιο ρόλο παίζουν και τα γονίδια!!!!

Θα έρθει κάποια στιγμή που θα στρώσουν τα πράγματα,θα βρει τρόπο να ηρεμήσει..εμάς με το που μπουσούλησε 8,5 μηνών σταμάτησε αυτόματα τη γκρίνια..ένοιωσε ανεξάρτητη,πάει μόνη της όπου θέλει,εξερευνά το χώρο γύρω της,άρχισε να γελάει περισσότερο από πριν,κουράζεται περισσότερο από πριν οπότε κοιμάται και περισσότερο από πριν...

Υπομονή λοιπόν και αγάπη!!!!Μπορεί να έρθουν στιγμές που θα νοιώσεις τα νεύρα σου τσατάλια,αλλά ο καιρός περνάει υπερβολικά γρήγορα..θα μεγαλώσει και κάποια στιγμή θα στρώσει...η γιαγιά μου έλεγε "ανήσυχο στην κούνια,ήσυχο στη ρούγα"..συνήθως τα δύσκολα μωρά εξελίσσονται σε ήσυχα παιδάκια...υπάρχουν και εξαιρέσεις βέβαια,ελπίζω να μην ανήκουμε σε αυτές..

[ΛΗΤΩ]

Ως αντίδοτο στο κλάμα, εκτός από τις θαυματουργές βόλτες με το αυτοκίνητο έχουμε επινοήσει και βόλτες με το καρότσι από την κουζίνα στο σαλόνι πάλι και πάλι και πάλι..

 

Αυτό με το καρότσι το κάναμε 7 μήνες....

[frene]

Ως αντίδοτο στο κλάμα, εκτός από τις θαυματουργές βόλτες με το αυτοκίνητο έχουμε επινοήσει και βόλτες με το καρότσι από την κουζίνα στο σαλόνι πάλι και πάλι και πάλι..

 

Αυτό με το καρότσι το κάναμε 7 μήνες....

Και εμεις κουζινα-σαλονι και παλι απο την αρχη, αλλα πιανει!!!!!!!

[manina]

λένε πως τα ηρεμεί ο θόρυβος απο την ηλεκτρική σκούπα και απο τον απορροφητήρα για δοκίμασε...

[annastasia]

λένε πως τα ηρεμεί ο θόρυβος απο την ηλεκτρική σκούπα και απο τον απορροφητήρα για δοκίμασε...

 

 

Αααααχχχ.... εμένα δεν έπιανε το "κόλπο"!!!

[katerina24]

και το πιστολακι μαλλιων!!!

[Marle]

Κι εμείς τον Ιάσονα από την κοιλιά ακόμα, τον λέγαμε "ατίθασο μπεμπούλη" γιατί από τότε είχε δείξει τις ...διαθέσεις του! Να φανταστείς babyfeb πως το μόνο βράδι που κοιμήθηκε σερί, ήταν το πρώτο της ζωής του! Από τότε όχι μόνο ξύπναγε και ξυπνάει συχνά πυκνά τη νύχτα, αλλά και την ημέρα δεν κοιμότανε σχεδόν καθόλου. Ζήτημα ήταν αν κοιμότανε δύο ώρες μέσα στην ημέρα Και βέβαια ξύπνιος ήτανε (και είναι) ο ασταμάτητος! κουνάει χέρια-πόδια, μαλώνει με το στήθος μου, δε μένει ακίνητος ούτε λεπτό!

Τώρα τελευταία δείχνει σημάδια βελτίωσης Ξυπνάει τα περισσότερα βράδια δύο με τρεις φορές και έχει αρχίσει να κοιμάται μιάμιση ώρα το πρωί κατά τις 11-12 και το απόγευμα κατά τις 16.00.

Τώρα πια βέβαια δεν θέλει αγκαλιές, που ήθελε στην ηλικία της δικιάς σου (δεν καθότανε ούτε σε καρότσι, ούτε σε ρηλάξ, ούτε σε πάρκο -μόνο αγκαλιά ), τώρα θέλει να τον έχουμε όρθιο και να περπατάει, πάνω-κάτω το σπίτι πάνω από 30 φορές την ημέρα! Τουλάχιστον θα χάσουμε και κανένα κιλό έτσι ΄

Φούλαρε λοιπόν τις "μηχανές" με πολύ υπομονή και κουράγιο ώσπου να μεγαλώσει λίγο και να αρχίσει να προσαρμόζεται....

[babyfeb]

Ευχαριστώ για τις απαντήσεις!

 

Έχω καταλάβει πως θέλει υπομονή και κουράγιο, αλλά σκέφτομαι, όταν θα γυρίσω στη δουλειά, σε 2 μήνες περίπου, ποιός θα έχει την υπομονή να ασχολείται όλη μέρα με το ζιζάνιο?!!!

 

Επίσης, πώς δέχτηκαν τα μωράκια σας τη διακοπή θηλασμού (όσες από εσάς σταματήσατε)? Σκέφτομαι πως όταν συμβεί αυτό, θα πάθει ενα ψιλο - σοκ από το στήθος της μαμάς στο μπουκάλι.

[aglaia]

Έχω καταλάβει πως θέλει υπομονή και κουράγιο, αλλά σκέφτομαι, όταν θα γυρίσω στη δουλειά, σε 2 μήνες περίπου, ποιός θα έχει την υπομονή να ασχολείται όλη μέρα με το ζιζάνιο?!!!

 

Τα μωρά μεγαλώνοντας αλλάζουν συμπεριφορά. Άσε το πρόβλημα σε αυτόν που θα προσέχει το μωρό.

 

Επίσης, πώς δέχτηκαν τα μωράκια σας τη διακοπή θηλασμού (όσες από εσάς σταματήσατε)? Σκέφτομαι πως όταν συμβεί αυτό, θα πάθει ενα ψιλο - σοκ από το στήθος της μαμάς στο μπουκάλι.

 

Για να μην πάθει σοκ είναι καλά η διακοπή να γίνει σταδιακά. Δεν έχεις λόγο να αρνηθείς το παιδί από τη μια μέρα στην άλλη. Αν δεν θέλεις να συνεχίσεις το θηλασμό, αρχίζεις σταδιακά και του δίνεις κάποια γεύματα με το μπουκάλι. Όσο πιο σταδιακά γίνεται τόσο λιγότερο τραυματική είναι η εμπειρία. Είναι καλύτερα να ξεκινήσεις 3 εβδομάδες νωρίτερα τον αποθηλασμό για να δώσεις χρόνο στο μωρό να συνηθίσει παρά να το κάνεις από τη μια μέρα στην άλλη.