ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΣΥΛΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ

[dinami]

Κορίτσια γεια σας. Καιρό έχω να εμφανιστώ. Όμως νιώθω είναι μάταιο να γράφω για θέματα που ξέρετε όλες τόσο καλά. Η ανάγκη μου σήμερα με ωθεί να σας γράψω περισσότερο για να πάρω κουράγιο παρά γνώμες.

Κλείσαμε αισίως τα 2 χρόνια προσπαθειών και νινί ακόμα... γιοκ. Αυτό το καλοκαίρι στις διακοπές άρχισα να παρουσιάζω κρίσεις πανικού (να ξυπνάω το βράδυ ιδρωμένη με ταχυπαλμία χωρίς να μπορώ να πάρω ανάσα και να νομίζω ότι πεθαίνω). Το είχα και πριν από 15 χρόνια αυτό το βρωμοπρόβλημα αλλά το είχα ξεπεράσει. Ξέρω ότι το ξανάπαθα από το υπερβολικό άγχος και τη στεναχώρια για το μωρό. Σκέφτομαι να επισκεφτώ ψυχολόγο. Ούτως ή άλλως δεν την παλεύω άλλο με το θέμα αυτό. Σήμερα μας πήρε κι άλλη ξαδέρφη του άντρα μου (23 ετών!) να μας ανακοινώσει ότι γέννησε. Κι εγώ εκεί στα 36 να εύχομαι σε μεγάλες σε μικρές, σε γυναίκες με προβλήματα, χωρίς προβλήματα, σε γυναίκες που τα έχασαν και ξαναέμειναν, που γέννησαν τελικά, φυσικά ή με εξωσωματικές, όλες μα όλες εκτός από εμένα. Το περασμένο Σάββατο αγόρασα 5(!) μωρουδιακά δώρα για φίλες και συγγενείς. Έβαλα τα κλάματα εκεί στο κατάστημα, γιατί εγώ ποτέ δεν έχω μείνει έγκυος, γιατί εγώ δεν ξέρω πότε θα διαλέξω ρούχα για το παιδί μου.

Συγνώμη αν σας φόρτισα.

[MarcoPolo]

Και εγω τρια χρονια παντρεμενη αυτο εκανα ψωνιζα μωρουδιακα για αλλους και δεν ειχα καν την ελπιδα οτι μπορει να εμενα εγγυος για σοβαρους λογους υγειας που ειχα και εχω.

 

Καταλαβαινω την απελπισια σου αλλα αυτη η μαχη δεν κερδιζεται ετσι. Βαλε το πιο καλο σου χαμογελο και ολη την θετικη σου ενεργεια και πες στον εαυτο σου εγω θα τα καταφερω και θα γινω μανα αργα η γρηγορα. Μολις το πιστεψεις και ηρεμησεις να δεις που ολα θα ερθουν ομαλα εκει που δεν θα το περιμενεις. Μην αφηνεις την λυπη να σε δηλητηριασει και να σε απομακρυνει απο ολα οσα ονειρευεσαι. Κυνηγησε τα με ψηλα το κεφαλι.

[dinami]

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Το ξέρω ότι το περνάνε τόσες γυναίκες εκεί έξω, δεν διεκδικώ καμιά αποκλειστικότητα στον πόνο, μη νομίζεις, όμως βλέπω ότι άλλες επιμένουν, σηκώνουν όπως λες ψηλά το κεφάλι και συνεχίζουν, και τα καταφέρνουν, δεν παθαίνουν κρίσεις πανικού, δεν λυγίζουν όπως εγώ, νιώθω ότι δεν έχω αυτό το "κάτι" που κάνει κάποιους από εμάς μαχητές στη ζωή... νομίζω ότι τα'χω με τον εαυτό μου αυτή την περίοδο.

Σήμερα έκλαψα πάλι τόσο πολύ που πιάστηκε η καρδιά μου από τον πόνο (αληθινά όχι μεταφορικά). Και έχω θέμα με τις εξωσωματικές, δεν θέλω, δεν θέλω τα φάρμακα, τις ορμόνες, δεν μου πάνε καθόλου, ίσως πρέπει να σκεφτώ το θέμα της υιοθεσίας σοβαρά. Απλά λένε ότι κι αυτό παίρνει χρόνο κι εγώ βαρέθηκα να περιμένω..

[MarcoPolo]

Βρε κοριτσι μου καταλαβαινω απολυτα πως νιωθεις και πιστεψε με κανεις δεν γεννιεται δυνατος οι συνθηκες σε κανουν θελεις δεν θελεις μερικες φορες. Οι αλλες γυναικες δεν διαφερουν απο εσενα, απλα στην πορεια περνοντας απο πολλες φασεις αποδεχεσαι και πραγματα που δεν πιστευες οτι μπορεις να αντεξεις. Και ακομα και η εξοσωματικη δεν ειναι το δυσκολοτερο που μπορει να αντιμετωπισει καποιος. Μην προδιαθετεις τον εαυτο σου και μην αποφασιζεις πραγματα οταν εισαι σε ευαλωτη φαση. Δωσε στον εαυτο σου χρονο και χορο για να εισαι καλα και μετα ολα τα αλλα. Αν εσυ δεν εισαι ηρεμη και αισιοδοξη πας στον πολεμο χωρις οπλα.

[mimika68]

Κορίτσια γεια σας. Καιρό έχω να εμφανιστώ. Όμως νιώθω είναι μάταιο να γράφω για θέματα που ξέρετε όλες τόσο καλά. Η ανάγκη μου σήμερα με ωθεί να σας γράψω περισσότερο για να πάρω κουράγιο παρά γνώμες.

Κλείσαμε αισίως τα 2 χρόνια προσπαθειών και νινί ακόμα... γιοκ. Αυτό το καλοκαίρι στις διακοπές άρχισα να παρουσιάζω κρίσεις πανικού (να ξυπνάω το βράδυ ιδρωμένη με ταχυπαλμία χωρίς να μπορώ να πάρω ανάσα και να νομίζω ότι πεθαίνω). Το είχα και πριν από 15 χρόνια αυτό το βρωμοπρόβλημα αλλά το είχα ξεπεράσει. Ξέρω ότι το ξανάπαθα από το υπερβολικό άγχος και τη στεναχώρια για το μωρό. Σκέφτομαι να επισκεφτώ ψυχολόγο. Ούτως ή άλλως δεν την παλεύω άλλο με το θέμα αυτό. Σήμερα μας πήρε κι άλλη ξαδέρφη του άντρα μου (23 ετών!) να μας ανακοινώσει ότι γέννησε. Κι εγώ εκεί στα 36 να εύχομαι σε μεγάλες σε μικρές, σε γυναίκες με προβλήματα, χωρίς προβλήματα, σε γυναίκες που τα έχασαν και ξαναέμειναν, που γέννησαν τελικά, φυσικά ή με εξωσωματικές, όλες μα όλες εκτός από εμένα. Το περασμένο Σάββατο αγόρασα 5(!) μωρουδιακά δώρα για φίλες και συγγενείς. Έβαλα τα κλάματα εκεί στο κατάστημα, γιατί εγώ ποτέ δεν έχω μείνει έγκυος, γιατί εγώ δεν ξέρω πότε θα διαλέξω ρούχα για το παιδί μου.

Συγνώμη αν σας φόρτισα.

 

 

Το ξέρω αυτό το συναίσθημα.... Και σε εμένα συνέβη πολλές φορές. Εγώ από την άλλη έχω ένα συρτάρι γεμάτο μωρουδιακά από τα ανήψια μου και όποτε ανοίγω την ντουλάπα με πιάνει.... Έχω φτάσει και στο σημείο να βλέπω ή να ακούω για εγκύους ή για γέννες και να κλαίω με λυγμούς και να σκέφτομαι... "γιατί αυτές και όχι εγώ"... Όμως το μόνο που κάνω κάθε φορά είναι να προσεύχομαι στην Παναγιά και να της λέω ότι αυτή ξέρει καλύτερα πότε θα αποφασίσει να μου χαρίσει το θείο δώρο. Και το πιστεύω ότι θα το κάνει το θαύμα της. Αργά ή γρήγορα θα έχω και εγώ το πολυπόθητο ζουζούνι μου στην αγκαλιά μου.

Μην μπαίνεις στην διαδικασία να σκέφτεσαι ψυχολόγους. Δεν είσαι άρρωστη. Απλά είσαι μια γυναίκα που ζητάει να γίνει ΜΑΝΑ. Δεν είναι παράλογο αυτό. Στάσου λοιπόν με το κεφάλι ψηλά και πες στον εαυτό σου. "Θα γίνει. Όταν θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου θα μείνω και εγώ έγκυος και θα κορδώνομαι με την κοιλίτσα τούρλα" Θα έρθει γλυκιά μου, μην αφήνεις τον χρόνο να σε παίρνει από κάτω. Και όταν θα έρθει όλα αυτά θα είναι σαν ένας κακός εφιάλτης. Υπομονή λοιπόν και επιμονή. Και αν χρειαστεί θα κάνεις και την ορομοθεραπεία σου για να πετύχεις τον στόχο σου. Κάνουμε και αντέχουμε τα πάντα εμείς οι μέλλουσες μανούλες για τα παιδάκια μας!!!!!!!!!!!!

[dwraki]

κοπελα μου καλη...κανε υπομονη κ θα δεις οτι αυτη η ημερα δεν θα αργησει να ερθει!ετσι εκανα κι εγω, τα ιδια λογια ελεγα με σενα και μια μερα εγινε το θαυμα!!!!!παλεβα 3 χρονια κ κατι αλλα ο θεος δεν με ξεχασε....κ να με σημερα με το μωρακι μου αγκαλιτσα.!!!!!!!!!!!!!!!!χαλαρωσε κ θα δεις που θα ερθει,πιστεψε το κ θα γινει.να σαι σιγουρη γλυκια μου κι ολα θα πανε καλα!!!!

[zitamar]

εγω θα συμφωνήσω να κάνεις υπομονή αλλα θα ήθελα να σου αλλαξω γνωμη για τις εξωσωματικές!! Οσο και να μην μας αρέσει η διαδικασία ,οι ενέσεις,τα φάρμακα ο σκοπός μας είναι ιερός και πρεπει να προσπαθήσουμε με οποιοδήποτε τρόπο. Σε συγχαίρω που σκέφτεσαι την υιοθεσία και θα στην προτεινα αλλα σίγουρα υπάρχουν ζευγάρια που προσπάθησαν με πολλους τρόπους,εξωσωματικές,και τελικα δεν μπορεσαν να αποκτήσουν αυτό το πολύτιμο μωρό και προχώρησαν αναγκαία στην υιοθεσία!

πάρε δύναμη απο όλες μας και προχώρα δυναμικά πάντα μαζί με τον αντρουλη σου. Εγω μετα απο προσπάθειες,εξετάσεις,σπερματεγχύσεις και εξωσωματικές κλαματα και ψυχολογία χάλια,είχα πείσμα και είπα θα προσπαθήσω ότι και να γίνει, έμεινα μετα απο 4 χρονια + έγκυος και ελπίζω όλα να πανε καλα,όπως και σε σένα απλα να το πιστέψεις και να προσευχηθείς και σίγουρα θα έρθει αυτη η στιγμή ....

[dwraki]

zitaman συμφωνω απολυτα μαζι σου.....

[ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ]

Καλή μου κοπέλα γειά σου,

Πρώτη φορά σου γράφω και θέλω να πιστέψεις ότι σε καταλαβάινω πολύ!!!!

Δεν θα σου πω πολλά μόνο 2 πράγματα!! Κατ΄αρχήν το να πας σε ψυχολόγο για μένα θα ήταν το καλύτρερο που μπορείς να κάνεις. Οι κρίσεις πανικού δεν είναι σίγουρα αρρώστια αλλά θα βοηθηθείς πολύ και μην ξεχνάς ότι η ψυχολογία παίζει πολυ σημαντικό ρόλο. Ακόμα θα σου πρότεινα (αφού δεν σου αρέσουν και τα φάρμακα) να πας σε έναν ομοιοπαθητικό γιατρό. Αυτό έκανα κι εγώ γι ατο ίδιο πρόβλημα και τώρα δόξα το θεό είαμι μια χαρα!! (Μπορώ να σου συστήσω αν θέλεις).

Ακόμα αν θέλεις, επειδή ανέφερες πιο πάνω για υιοθεσία, μπορείς να μου πεις , αν θες βέβαια, πιο ακριβώς είναι το πρόβλήμα? τι σου λένε οι γιατροί? Αν θέλεις στείλε μου ΠΜ. και θα σου απαντήσω κι εγώ.

Σε φιλώ γλυκά και σου εύχομαι τα καλύτερα!!

[vasfa]

Ποσο σε καταλαβαινω δεν λεγεται! Ολοι γνωστοι και φιλοι, συγγενεις που τους ριχνω και 10 χρονια γινονται γονεις κι εμεις τιποτα!Αποκτουν 1ο, 2ο παιδι, αποκτουν διδυμα, μεχρι 3δυμα φυσιολογικα μια γνωστη μου, σε ηλικιες 30, 33, 41 ετων μια φιλη μου κι εγω περιοριζομαι στο ρολο του επισκεπτη με το δωρακι υπο μαλης!! Ασε τα βαφτισια, μια περιουσια φετος το καλοκαιρι, σε 4 βαφτισεις πηγα!Τι να πω!Πλεον δεν θελω να ακουω για εγκυμοσυνες,συχαινομαι να παιρνω τηλ για συγχαρητηρια και να επισκεπτομαι νεογεννητα! Νιωθω μειονεκτικα, στενοχωριεμαι, ουτε παρεα δεν θελω να τους κανω τους περισσοτερους! Κοιταζω τα παπουτσια μου οταν βρισκομαστε!

Μην πειτε ο Θεος ειναι μεγαλος, σιγουρα ειναι αλλα για μερικους ανθρωπους δεν εχει ελεος! Ζητω συγνωμη εκ των προτερων γι'αυτο που ειπα, μπορει να ειναι βλασφημια αλλα εγω αυτο βιωνω! Εμεινα εγκυος πριν 4 χρονια, απεβαλα και μετα απο 2 χρονια προσπαθειων ο αντρας μου εχει προβλημα και χρειαζομαστε υποβοηθηση!ΕΛΕΟΣ!!!

Αγαπητη dinami- για καποιο λογο διαλεξες αυτο το ψευδωνυμο- σου ευχομαι να βρεις το κουραγιο να αντισταθεις σ'αυτες τις σκεψεις που κανεις. Αφου ζεις σε μεγαλη πολη με κεντρα εξωσωματικης να σκεφτεις αμεσα αυτο το ενδεχομενο για να ερθεις πιο κοντα στο ονειρο σου!ΔΕν εχει σημασια ο τροπος αλλα το αποτελεσμα!Εμεις ζουμε σε μικρη επαρχιακη πολη και δεν ειναι ευκολο να απευθυνθουμε εκει αμεσα! Καλη τυχη σου ευχομαι!!

[dinami]

Κορίτσια σας ευχαριστώ όλες! Μου δίνετε θάρρος και μόνο που μπορώ να μοιραστώ κάτι τέτοιο μαζί σας. Πριν λίγο χάζευα πάλι στο προφίλ μου στο Facebook (ανάθεμα την αυτή την "κλειδαρότρυπα"!) φωτογραφίες από βαφτίσεις και καλοκαιρινές διακοπές όλων των φίλων μου με τα μωρά τους (κάποια παιδάκια ολόκληρα πια) και έτοιμη ήμουν να τα μπήξω πάλι αλλά το έκλεισα πριν με πάρει πολύ από κάτω.

Ήθελα να τονίσω ότι στον ψυχολόγο δεν πάει όποιος αισθάνεται "άρρωστος" αλλά αδύναμος για κάποια περίοδο στη ζωή του. Το έχω δοκιμάσει και στο παρελθόν και με βοήθησε πολύ. Απλά δεν είμαι υπέρ του να κάνεις ψυχανάλυση για μια ζωή και να μην μπορείς να αντιμετωπίσεις τίποτα μόνος σου γιατί τότε δεν είναι βοήθεια αλλά εξάρτηση.

Επίσης να πω σε κάποια από τις κοπέλες που μίλησε για Ομοιοπαθητική ότι κάνω εδώ και 15 χρόνια και είναι ένας από τους λόγους που δεν θέλω να κάνω εξωσωματική. Ο οργανισμός μου έχει καταπολεμήσει ασθένειες που η κλασική ιατρική θεωρούσε ανίατες και πλέον δύσκολα αρρωσταίνει ακόμα και με τις κλασικές γρίπες. Νιώθω τόσο καλά οργανικά που νιώθω ότι με το φόρτωμα των ορμονών της εξωσωματικής είναι σαν να δίνω μια σε όλα αυτά και να τα γκρεμίζω. Έκανα τόσα χρόνια να φτιάξω έναν γερό οργανισμό, και τώρα στο βωμό του μωρού... "τα κάνουμε όλα"... όπως λενε οι περισότερες. Εγώ θέλω να πιστεύω ότι για χάρη των παιδιών μας πρέπει να σεβόμαστε πάνω από όλα τους εαυτούς μας. Δεν είμαι απόλυτα κατά, τον Ιούλιο προσπάθησα να κάνω σε φυσικό κύκλο αλλά χάσαμε την ωορρηξία για 2 ώρες και δεν υπήρχε ωάριο να συλλέξουν δυστυχώς. ίσως τώρα δοκιμάσω άλλη μια με φάρμακα και τέλος. Δεν νομίζω ότι θα προσπαθήσω παραπάνω από αυτό.

Το πρόβλημά μου είναι μια βουλωμένη σάλπιγγα... και πάπαλα. Τίποτε άλλο. Έχω κάνει υστεροσαλπιγγογραφίες, λαπαροσκοπήσεις, ορμονικές, καλλιέργειες και όλων των ειδών τις εξετάσεις κι εγώ και ο άντρας μου. Τίποτα. Είμαστε υγιέστατοι. Απλά και οι δυο με βαριά και κουρασμένη ψυχολογία. Είμαι στο τσακ από το να παραιτηθώ. Τι να πω, για κάποιες ακόμα και αυτό πέτυχε, όταν λεει παραιτήθηκαν έμειναν, για'μένα η ζωή σήμαινε πάντα επιμονή και υπομονή... όχι το αντίθετο. Όμως σιγά σιγά, αρχίζει να φαίνεται αναπόφευκτη η παραίτηση.

Μην σας κουράζω άλλο.

Καλή επιτυχία σε όλες.

 

Υ.Γ. Δεν θα σταματήσω να πιστεύω ποτέ στην Παναγία και το Θεό και να ελπίζω ότι τη σωστή στιγμή θα με κάνουν μάνα. Αν όχι, τι να πω, ίσως να είναι για καλύτερο. Τι ξέρω εγώ;

[yulunga]

dinami, γεια σου. ειχαμε μιλησει και στον παρελθον... εγω πηρα τον χρονο μου..το καλοκαιρι δεν ασχοληθηκα καθολου με το θεμα..ειχα πει απο φθινοπωρο εξωσωματικη. και να μαι ετοιμη για την καινμουργια αυτη διαδικασια που με εχει κανει να ελπιζω ξανα και να προσμονω!

ευχομαι και σε σενα να βρεισ ακριβωσ τι θελεισ και τι σου ταιριαζει και να εχεισ και εσυ και ολεσ μασ συντομα θετικα αποτελεσματα!

πρεπει να σκεφτεσαι θετικα και οπωσ ειχα πει και πιο παλια να μην ξεχνασ αυτα που εχεισ.

[ιανουαριος 2010]

καλη μου κοπελα παρε δυναμη και προχωρα.. κανεις δεν χανεται..

καλη μου φιλη και γειτονισσα μου μετα απο 9 ολοκληρα χρονια προσπαθειων καταφερε και εκανε 2 υγιεστατα παιδακια ενα αγορακι και ενα κοριτσακι.. διδυμα! ειχε τρομερα προβληματα και ολοι τις ειχαν αποκλεισει το ενδεχομενο τεκνοποιησης αλλα.. ο Θεος αποφασισε αλλιως.. εκαναν βεβαια εξωσωματικη αλλα το θεμα ειναι πως απο εκει που δεν ειχαν κανενα παιδακι εφτασαν να χουν δυο!! πιστη και ελπιδα.. αισιοδοξια και να προσεχεις την υγεια σου..

υ.γ. αυτο που λες με τα μωρουδιακα.. πριν 8 μηνες εχασα το αγορακι μου και απο τοτε εχω αγορασει 7 φορες ρουχακια για νεογεννητο... δεν ειχα ομως το κουραγιο να παω επισκεψη απλως εστειλα τα δωρα..:cry:

ευχομαι τα καλυτερα..

[dinami]

Τι να πω βρε κορίτσια... οι δοκιμασίες πολλές και έντονες για όλες μας... κουράγιο τι να πω. Ξέρω πως γίνομαι προκλητική - ειδικά όταν ακούω ιστορίες σαν την προηγούμενη - όταν λέω πως θα'θελα να είχα μείνει έστω έγκυος για μια φορά και ας το είχα χάσει... Απλά δεν έχω βιώσει ποτέ το συναίσθημα, δεν έχω πει ποτέ αυτές τις δυο λέξεις μαζί "είμαι" "έγκυος", δεν έχω δει ποτέ θετικό τεστ (μάλλον το είδα μια φορά και ήταν ψευδές, και άλλη μια φορά είδα θετική χοριακή και μου είχαν δώσει άλλης γυναίκας!), είναι τόσο αυτονόητες για κάποιες άλλες που ούτε συνειδητοποιούν πόσο τυχερές είναι, με βγάζει από τα ρούχα μου.

Τέλος πάντων, είμαι καλύτερα τώρα, με νέες σκέψεις και νέες αποφάσεις, να συνεχίσω τη ζωή μου χωρίς να περιστρέφεται γύρω από το μωρό κάθε μου κίνηση, να δηλώσω εθελοντής στο ίδρυμα Μητέρα, ώστε να φροντίσω από κοντά παιδιά που τα έχουν εγκαταλείψει, να πάρουν λίγες από τις πληγές μου και εγώ λίγες από τις δικές τους. Πολλά σκέφτομαι, όλα αυτά που κάνει τον κόσμο να λέει γύρω μας "και η ζωή συνεχίζεται".. γιατί συνεχίζεται κορίτσια και σημασία έχει να τη ζούμε όχι να την κλαίμε. Αυτή είναι η ουσία.

Και πάλι σας ευχαριστώ.

 

Υ.Γ. yulunga μου σε θυμάμαι, εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία στην προσπάθειά σου, κάπου προς τα εκεί προσανατολίζομαι κι εγώ σιγά σιγά... αλλά με ψυχραιμία

[Liontarina sofia]

dinami μεσ'το μυαλομου εισαι

Αυτο το ''ειμαι εγγυος'' και γω σκεφτομαι οτι ποτε δε το πα δεν εχω φτασει ουτε καν μεχρι εκει

Κανε κουραγιο και ισως αυτο που λενε ολα τα κοριτσια αν σταματησουμε να το σκεφτομαστε θα ερθει

Οσο για τη ψυχαναλυση και γω εκανα σε μια δυσκολη περιοδο της ζωης μου και με βοηθησε παρα πολυ

Ειναι λυτρωση κατα την αποψη μου

[robenula]

αχ βρε κοριτσια μου και εγω που εχω πει 2 φορες οτι ειμαι εγκυος τι εχω καταλαβει?δυο φορες χειρουργειο,το απολυτο κενο,και στο νοσοκομειο να κλαινε τα μωρα των αλλων.και εγω να μην εχω τ ι π ο τ α.να λεμε ολοι να μεινουμε εγκυος και να κανουμε ενα γερο παιδακι

[yulunga]

καλημερα κοριτσια,

και εγω αυτο το ειμαι εγκυοσ θελω τοσο πολυ να το πζητωκραυγασω καποια στιγμη..ουτε ενα + δεν εχω δει και ολο αυτο σκεφτομαι... αλλα ναι πιο πολυ απο ολα θελω να εχω μια καλη εγκυμοσυνη και ενα γερο μωρακι οποτε ασ ερθει οταν ολεσ αυτεσ οι προυποθεσεις θα υπαρχουν.

επισησ το να "το ξεχασεισ" δεν νοπμιζω οτι λειτουργει...εγω απλα δεν το σκεφτηκα 3 μηνες τωρα των διακοπων αλλα δεν ειπα δεν θελω να κανω παιδι απλα ειπα θα το αφησω για τωρα, δλδ ουτε θα κοιταω μερεσ ουτε τιποτα..και παλι ομωσ δεν ηρθε. ομωσ με βοηθησε ωστε να μπω στη διαδικασια τησ εξωσωματικησ φρεσκια..δλδ τωρα περιμενω πωσ και πωσ να αδιαθετησω (!!!!) ωστε να ξεκινησω που και παλι αργω ακομα γιατι θα κανω το μακρυ πρωτοκολλο οποτε τον αλλ ομηνα η εμβρυομεταφορα. αλλα και πλαι και μονο που θα ξεκινησω ολο αυτο με εχει γεμισει προσμονη και χαρα!

[dinami]

Κι εγώ που το πήρα απόφαση yulunga μου, προέκυψε ένας πολύποδας στο έντερο και πρέπει να κάνω κολονοσκόπηση και πολυπεκτομή πρώτα και μετά να προσπαθήσω με εξωσωματική γιατί το πρώτο απαιτεί μέθη και δεν μπορείς να έχεις υπόνοια εγκυμοσύνης και να υποστείς ναρκώσεις...

Τέλος πάντων, θα τελειώσω γρήγορα με το θέμα αυτό, δεν το θεωρώ και πολύ σοβαρό, απλώς βλέπω ότι η στεναχώρια έχει αντίκτυπο στο σώμα και τρομάζω μερικές φορές. Λένε όλοι ότι αν μείνεις για καιρό σε παρατεταμένη θλίψη το σώμα νοσεί, γι'αυτό θέλω να αντιμετωπίσω τις εσωτερικές πληγές μου για να μη βγάλω άλλες εξωτερικές...

Πάντως άσχετο, το μοιράζομαι τώρα μαζί σας, χθες ασχολήθηκα για ώρες με τον κήπο μου, έβγαλα τα ξερόχορτα, κλάδεψα τις τριανταφυλλιές, σκάλισα, πότισα... είναι πολύ χαλαρωτική διαδικασία και τη συστήνω σε όλες τις κοπέλες που είναι φορτισμένες με το θέμα της τεκνοποίησης. Σε γειώνει απόλυτα, και μόνο ότι ασχολείσαι με τα φυτά που είναι ζωντανοί οργανισμοί σαν εμάς, θέλουν φροντίδα και αγάπη για να ανθίσουν, είναι τόσο ωραίο!

Πρέπει να βρούμε τρικ, να χαλαρώνουμε και να απασχολούμε το μυαλό μας με άλλα, εγώ εκεί καταλήγω.

[ΡΟΥΜΠΗ]

Γλυκειά μου dinami, άστους όλους και κοίτα τον άντρα σου, την σχέση σας, αγάπησε τον εαυτό σου από την αρχή και φαντάσου οτι είσαι ελεύθερη από όλα-ξέρω ακριβώς πώς αισθάνεσαι,είδες πόσες είμαστε στην ίδια θέση;τι έχουμε εμείς πια;

Δεν ξέρω αν ως εθελόντρια στο Μητέρα θα νιώσεις καλύτερα, αν νομίζεις οτι θα ξεχαστείς κάντο.Μήπως να έκανες κάτι που να μην περιλαμβάνει παιδιά, κάτι μόνο για σένα;

όσο γιαυτό με τις βαφτίσεις, το είχα κι εγώ.Λες και το κάνουν επίτηδες, φέτος μας κάλεσαν σε βαφτίσεις περισσότερες φορές απόσες παω σουπερμάρκετ την βδομάδα!έλεος!σταμάτησα κι εγώ να πηγαίνω, χωρίς δικαιολογίες,το είπα ευθέως στον άντρα μου αλλά δεν έκατσα σπίτι.

Μην λες οτι θα ήθελες να το βιώσεις κι ας το έχανες, το έλεγα κι εγώ και μουρθε η γλύκα.Άσε πια αυτό με τις μικρότερες κοπέλες.Πριν κανα μήνα είδα μια γνωστή που έπαιρνα το κοριτσάκι της στα γόνατα, το θυμάμαι μωρό κλπ.Τι κάνει η Δ;τη ρώτησα.Α, έχει έναν αγόραρο 2 ετών.Να σου πω την αμαρτία μου, ένιωσα ένα αγκαθάκι αλλά λεω, δεν βαριέσαι,βρήκα έναν άνθρωπο που με λατρεύει, είμαι καλά στην υγεία μου, θα ρθει κι αυτό... Αφού βρε χαζούλα, πιάνουμε σειρά, άσε να μας την παίρνουν, θα ρθει και για μας!

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Εγώ καλη μου θα σε συμβούλευα να δοκιμάσεις την εξωσωματικη . Αυτό θα πω και τίποτα άλλο.

[ΡΟΥΜΠΗ]

Τώρα το είδα, μπράβο! η κηπουρική είναι υπέροχη, έρχεσαι σε επαφή με τη φύση κι έχεις και τα λουλουδάκια σου που ανθίζουν, έτσι όπως το περιγράφεις καταλαβαίνει κανείς πόσο καλή μανούλα θα γίνεις!

[karkinaki]

κοριτσια λετε για εγκυμοσυνες αλλων ανθρωπων να σας πω εγω για ενα περιστατικο που μου συνεβη χτες το απογευμα....ημουν στο δρομο και συναντησα μια παλια συνεργατη που ερχοταν στη δουλεια μου και ειχα να τη δω 3 χρονια...αρχισε να με ρωταει για συναδεσλφους..ο ταδε τι κανει; της απανταω : ααα μολις γεννησε η γυναικα του, η Χ τι κανει; ΜΟΛΙς ΓΕΝΝΗΣΕ ΤΟ 2Ο ΠΑΙΔΑΚΙ ΤΗς, Α ωραια μου λεει... η Γ?? α εχει ενα χρονο που γεννησε τα διδυμα...α μπραβο...(!), η Α??? εχει 3 χρονων κορη!!! κοριτσια....μολις τοτε συναιδητοποιησα οτι 5 ανθρωποι που ξερω απο την εταιρια σ αυτα τα 3 χρονια τεκνοποιησαν και γω σα το μ!#$%% περιμενω...το χρυσο αυγο....τεσπα,

αλλη ιστορια το προηγουμενο σκ ημουν σε βαφτιση αυτο εχω αλλη και σε 3 βδομαδες αλλη....αυτη ειναι η ζωη ...πρεπει να το παρουμε αποφαση οτι θα δυσκολευτουμε ..αλλα που θα παει θα μας σκασει...

Δυναμη ...κακως δε ξαναπροσπαθεις σε φυσικο κυκλο χωρις ορμονες...ειμαστε σε πολυ παρομοια φαση..και γω εχω περασει απο κρισεις πανικου και τα χω βαψει μαυρα αλλα μετα τη τρικυμια ερχεται η ηρεμια οποτε ανασκουμπωσου και προσπαθησε ξανα ..ενα ωαριο εχασες θα ερθει επομενο!!!ειμαστε σε παρομοια φαση!και γω τον επομενο παω σε φυσικο και γω δε θελω ορμονες ...καθολου ..βρες τι σου παει και καντο για να γαληνεψεις!

 

καλη επιτυχια

[Doram]

Γλυκιά μου, η πίστη στο Θεό θα σε βοηθήσει να δεις την αλήθεια. Συμφωνώ ότι θα πρέπει να ζητήσεις τη βοήθεια ενός ψυχολόγου για τις κρίσεις πανικού. Η ιδέα που είχες για το "Μητέρα" μου ακούγεται καταπληκτική. Ίσως να ρωτήσει και γι'αυτό το θέμα τον ψυχολόγο σου.

 

Σου εύχομαι να είσαι υγιής, και αφού θέλεις τόσο πολύ να γίνεις μανούλα, ο Θεός να σου στείλει ένα παιδάκι, είτε της κοιλιάς, είτε της καρδιάς

[latiatoula]

εγω θα συμφωνήσω να κάνεις υπομονή αλλα θα ήθελα να σου αλλαξω γνωμη για τις εξωσωματικές!! Οσο και να μην μας αρέσει η διαδικασία ,οι ενέσεις,τα φάρμακα ο σκοπός μας είναι ιερός και πρεπει να προσπαθήσουμε με οποιοδήποτε τρόπο. Σε συγχαίρω που σκέφτεσαι την υιοθεσία και θα στην προτεινα αλλα σίγουρα υπάρχουν ζευγάρια που προσπάθησαν με πολλους τρόπους,εξωσωματικές,και τελικα δεν μπορεσαν να αποκτήσουν αυτό το πολύτιμο μωρό και προχώρησαν αναγκαία στην υιοθεσία!

πάρε δύναμη απο όλες μας και προχώρα δυναμικά πάντα μαζί με τον αντρουλη σου. Εγω μετα απο προσπάθειες,εξετάσεις,σπερματεγχύσεις και εξωσωματικές κλαματα και ψυχολογία χάλια,είχα πείσμα και είπα θα προσπαθήσω ότι και να γίνει, έμεινα μετα απο 4 χρονια + έγκυος και ελπίζω όλα να πανε καλα,όπως και σε σένα απλα να το πιστέψεις και να προσευχηθείς και σίγουρα θα έρθει αυτη η στιγμή ....

 

Συμφωνώ με τη φίλη μας τη Ζίταμαρ! Εγώ είμαι 37 ετών, παλεύω 2 χρόνια. Στον περίγυρο μου, δεν έχω απλώς κορίτσια με αναπάντεχες εγκυμοσύνες, έχω και πιο άσχημες καταστάσεις, δυστυχώς, έχω κορίτσια δικά μου (ας μην πω λεπτομέρειες) που έχουν κάνει πάνω από μία έκτρωση. Και με έπιανε το παράπονο, έλεγα γιατί αυτές και όχι εγώ που θέλω 10 παιδιά? Αλλά, έχω αποφασίσει να μην πτοηθώ και να παλέψω όσο πάει! Το καλοκαίρι, έκανα την πρώτη μου προσπάθεια για εξωσωματική, δεν πήγε καλά, δεν την ολοκληρώσαμε, αλλά δεν πειράζει, πάμε για άλλα.

Δεν σου γράφω για να σου πω τα δικά μου, σου γράφω για να σου πω ότι δεν ήταν τίποτα. Μόνο το οικονομικό είναι ένα ζόρι, αλλά δεν πειράζει, αξίζει για να αποκτήσω ένα παιδί να στερηθώ. Φίλη, προσπαθώ και εγώ να σου αλλάξω γνώμη για τη διαδικασία της εξωσωματικής. Φυσικά και να δεις ειδικό, αν το αισθάνεσαι, καθόλου ντροπή δεν είναι και καλό θα κάνει....αλλά μην απορρίπτεις και την εξωσωματικής. Από την άλλη και η υιοθεσία, είναι θεάρεστο έργο. Συζήτησέ τα με τον άντρα σου και θα βρείτε την κατάλληλη λύση. Μην φοβάσαι, μην κλαις, μην πέφτεις ψυχολογικά όσο μπορείς! Απλά, πάρε τη ζωή σου στα χέρια σου και βάλε τα δυνατά σου για να πετύχεις το στόχο σου!

[κλάρα]

κορίτσια καλησπέρα...σας διαβασα ολες και αυτες που καταφεραν και αυτες που ακομα προσπαθουν......

εμένα η ζωη μου εμαθε κατι...εαν επιθυμεις κατι πολύ τοτε αν το παλεψεις θα το αποκτησεις.....οποτε το μονο που πρεπει να κανεται ειναι να παλευεται για τον σκοπο σας.....

Σας καταλαβαινω απόλυτα περασα και εγω απο αυτες τις καταστασεις με αποβολες ,με αγωνια για το αν θα μου ερθει περιοδος ή οχι,με την απογοητευση μετα,με τους γυρω μου να κανουν μωρακια και εγω οχι.....4 πολύ δυσκολα χρονια που δεν θελω να τα θυμαμε......

με μια σαλπιγγα κλειστη οι γιατροι μου δινανε πιθανοτητες μονο με εξωσωματικη αλλά εγω φοβομουν τα χαπια και τις ορμονες και αφου ήμουν και μικρη(26 χρονων τοτε...)ειπα να προσπαθησω πρωτα με σπερματενχυση και δεν υπηρχε φως θα εκανα εξωσωματικη....με την δευτερη προσπάθεια...διδυμα...τελεια ...και ειπα τωρα οκ εκλεισα ως μανα μου φτανουν γερα να ναι......και ΧΑΛΑΡΩΣΑ....και μεσα σε 15 μηνες ξανα εγκυος χωρις βοηθεια..!!!!!...και δεν σταματησα εκει.......και σημερα εχω 4 υπεροχα παιδακια...!!!!!

Κοριτσια θελει πιστη και θεληση.......και να κινηγας το ονειρο σου......

Ευχομαι ολες να αποκτησεται το μωρακι σας......