ΕΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΡΩΩ ΚΟΥΤΟΧΟΡΤΟ????

[αγγελακια]

σας ευχαριστω ολες για τις απαντησεις σας.παντα πιστευα οτι οταν σε μια οικογενεια γινεται κατι τετοιο παντα φταινε και οι 2.στη δικη μας περιπτωση δεν λεω οτι εγω ειμαι τελεια γιατι το τελειο δεν υπαρχει αλλα προσπαθω οσο μπορω να τα φερω ολα σε μια ισοροπια για να ειναι ολοι ευχαριστημενοι.δεν λεω υπαρχουν μερες που γκρινιαζω,ναι οταν ειμαι κλεισμενη μεσα στο σπιτι 24 ωρες το εικοσιτετραωρο και περιμενω απο εσενα να πουμε μια κουβεντα ή να με πας μια βολτα και το αποφευγεις τοτε ναι θα γκρινιαξω.αλλα περα απο αυτο σε ολα τα αλλα ειμαι σωστη,το σεβομαι οταν ερχεται κομματια απο τη δουλεια και ποτε δεν τον εχω πιεσει να με βγαλει εξω,η απαιτηση μου φανταστειτε ειναι 1-2 φορες τη βδομαδα και αυτο οποτε μπορει εκεινος.αν αυτο εχει να μου προσαψει ως δικαιολογια για ολο αυτο τοτε δεν αξιζει να ασχολουμε.τον εχω ρωτησει να μου πει τι κανω λαθος οταν συζηταμε και μου λεει οτι δεν εχει παραπονο αοο εμενα για τιποτα και λεει οτι καταλαβαινει οτι η κλεισουρα μου την εχει δωσει στα νευρα.του λεω οτι οπως ανεχομαι εγω τα νευρα σου θελω και εσυ να ανεχεσαι τα δικα μου οποτε μου τη βιδωνει για το οτιδήποτε,δεν ειμαι παραλογη πιστευω.

η αληθεια ειναι οτι εχω μπερδευτει...δεν ξερω αν τελικα του μιλησω ή αν περιμενω τοπ επομενο χτύπημα...θα πραξω αναλογα με την συμπεριφορα του απεναντι μου ή το καλύτερο ειναι να περιμενω την επόμενη αναλυτικη του κινητού του,εκει θα φανουν ολα

 

ετσι σε θελω μην τρελαινεσαι

ο γαμος θελει υποχωρησεις μεχρι ενα σημειο παντα

κανεις δεν ειναι τελειος

 

το δυσκολο ειναι να βρει την μεση λυση

 

κανε λιγο υπομονη...ολα θα δειξουν

[nantia84]

Καλημερα κορίτσια.επαναφ΄λερω το θέμα διοτι έχω δυστυχως άσχημες εξελίξεις....τελικά το παραπάνω θέμα συνεχίστηκε για αρκετό διάστημα με κορύφωση πριν περίπου 20 μέρες που η κατάσταση είχε γίνει ανυπόφορη διότι έιχε γίνει αυτοκόλητος με το κινητό του,εφευγε για βολτες ή για δουλειες ξαφνικά και ενα βράδυ τον έπιασα στα πράσα ενω μιλούσε στο κινητό μαζι της και της έλεγε γλυκόλογα....εννοειτε οτι έχασα τη γη κατω απο τα πόδια μου και χωρίς να χάσω την ψυχραιμία μου του είπα να το συζητησουμε,το παιδι ευτυχως κοιμοταν.μου παραδέχτηκε οτι τα έχουν αλλα δεν έχει γίνει κατι παραπάνω(δεν ξέρω αν αυτο ειναι αλήθεια) και οτι την έχει μόνο φιλήσει...μετα απο πολλες συζητήσεις αποφάσησα να του δώσω μια δεύτερη ευκαιρια,ειμαι και ευκολη και δυστυχως τον αγαπάω...μετα όμως απο 2 μέρες μεταλαχτηκε,δεν με ακουμπούσε,δενβ με πλησίαζε,μου μιλουσε αποτομα και μου έλεγε οτι χρειάζεται χρόνο...αντι να θέλω εγω τον χρόνο τον ήθελε αυτος!!!περνούσαν οι μέρες και εγω ένα ψυχολόγικο ράκος.μίλησα με τον αδερφό μου και μου είπε φυσικα να σηκωθω να φύγω...το θεμα είναι οτι αυτος μέχρι και σήμερα εξακολουθει να βγαίνει μόνος του,ειναι πολυ απόμακρος και μιλάμε πλεόν μόνο για τα τυπικα...δεν υπάρχει τίποτα να μας ενώνει.όποτε του μιλάω και του λέω να συζητήσουμε γιατι έχει αυτη τη συμπεριφορά μου λέει οτι όσο του το συζητάω τόσο τον απομακρύνω....αλλα δεν μπορώ,ΠΝΙΓΟΜΑΙ!!!!δεν άντεξα όμως...μίλησα στους γονείς μου,χωρίς να το ξέρει.βέβαια κάτι είχαν πάρει χαμπάρι διότι δεν έιναι ο ίδιος άνθρωπος που ήταν παλία.οι δικοι μου είναι με το μέρος μου και με στηρίζουν απόλυτα και μου λένε να σηκωθω να φύγω απο εκει...αλλα νοιωθω οτι φοβάμαι...φοβάμαι οτι εγω το προκάλεσα όλο αυτο,οτι θα μου πουν οι δικοι του οτι δεν του έδωσα ευκαιρια και οτι με την πρωτη δυσκολια τα παράτησα...αλλα ειλικρινα σας μιλάω,την απιστία μπορω να την συγχωρήσω και εγώ ήμουν αυτη που τον παρακαλούσε να ξαναπροσπαθήσουμε,αλλα αυτη η συμπεριφορα η απόμακρη είναι που δεν μπορω.ξερω οτι ειναι μαζι της,μακαρι να μπορουσα να το αποδείξω κιολας οτι όποτε φευγει παει σε αυτην....φοβάμαι όλα αυτα που θα έρθουν,δεν μπορω τους τσακωμους,δεν νομίζω οτι μπορω να το αντιμέτωπισω όλο αυτο,φοβάμαι οσο δεν εχω φοβηθει ποτε στη ζωη μου,αλλα απο την άλλη λεω οτι τέτοια συμπεριφορα δεν μου αξίζει....σκέφτομαι και το παιδι μου οτι δεν κάνει να με βλέπει έτσι,το ξέρετε οτι δεν μου ζήτησε ποτε συγνώμη για ότι έγινε?ούτε προσπάθησε να αλλάξει τη συμεριφορα του για να με προσεγγίσει.νοιωθω πλέον οτι δεν αξίζω τίποτα,οτι για να μου συμπεριφέρετε έτσι ο άντρας μου που πριν απο λίγους μήνες γέννησα το παιδι μας οτι είμαι για πέταμαπλεον περιμένω την κατάλληλη στίγμη για να του πω οτι φεύγω,αλλα μέσα μου τρέμω....πιστέυτε οτι τα παρατάω εύκολα?οτι πρέπει να δωσω και άλλη ευκαιρια?βοηθείστε με γιατι θα καταρευσω...

[SKEK]

Αχ βρε Νάντια μου, λυπάμαι για όσα περνάς πάρα πολύ αλλάσου το είπα και πιο παλιά, λάβε τα μέτρα σου γιατί αλλιώς εσύ θα βασανίζεσαι.

 

Η συμπεριφορά του υποδηλώνει ενοχή και η σιωπή που κρατάει δείχνει ότι ακόμα συνεχίζει με την άλλη, έστω και αν σβήνει τα ίχνη του.

 

Η γνώμη μου είναι ότι δεν έχει το θάρρος να διαλύσει το γάμο σας αλλά είναι πέρα για πέρα αλλού.

 

Από εκεί και πέρα εσύ αποφασίζεις αν θέλεις να μείνεις ή αν θες να φύγεις.

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Καλημερα κορίτσια.επαναφ΄λερω το θέμα διοτι έχω δυστυχως άσχημες εξελίξεις....τελικά το παραπάνω θέμα συνεχίστηκε για αρκετό διάστημα με κορύφωση πριν περίπου 20 μέρες που η κατάσταση είχε γίνει ανυπόφορη διότι έιχε γίνει αυτοκόλητος με το κινητό του,εφευγε για βολτες ή για δουλειες ξαφνικά και ενα βράδυ τον έπιασα στα πράσα ενω μιλούσε στο κινητό μαζι της και της έλεγε γλυκόλογα....εννοειτε οτι έχασα τη γη κατω απο τα πόδια μου και χωρίς να χάσω την ψυχραιμία μου του είπα να το συζητησουμε,το παιδι ευτυχως κοιμοταν.μου παραδέχτηκε οτι τα έχουν αλλα δεν έχει γίνει κατι παραπάνω(δεν ξέρω αν αυτο ειναι αλήθεια) και οτι την έχει μόνο φιλήσει...μετα απο πολλες συζητήσεις αποφάσησα να του δώσω μια δεύτερη ευκαιρια,ειμαι και ευκολη και δυστυχως τον αγαπάω...μετα όμως απο 2 μέρες μεταλαχτηκε,δεν με ακουμπούσε,δενβ με πλησίαζε,μου μιλουσε αποτομα και μου έλεγε οτι χρειάζεται χρόνο...αντι να θέλω εγω τον χρόνο τον ήθελε αυτος!!!περνούσαν οι μέρες και εγω ένα ψυχολόγικο ράκος.μίλησα με τον αδερφό μου και μου είπε φυσικα να σηκωθω να φύγω...το θεμα είναι οτι αυτος μέχρι και σήμερα εξακολουθει να βγαίνει μόνος του,ειναι πολυ απόμακρος και μιλάμε πλεόν μόνο για τα τυπικα...δεν υπάρχει τίποτα να μας ενώνει.όποτε του μιλάω και του λέω να συζητήσουμε γιατι έχει αυτη τη συμπεριφορά μου λέει οτι όσο του το συζητάω τόσο τον απομακρύνω....αλλα δεν μπορώ,ΠΝΙΓΟΜΑΙ!!!!δεν άντεξα όμως...μίλησα στους γονείς μου,χωρίς να το ξέρει.βέβαια κάτι είχαν πάρει χαμπάρι διότι δεν έιναι ο ίδιος άνθρωπος που ήταν παλία.οι δικοι μου είναι με το μέρος μου και με στηρίζουν απόλυτα και μου λένε να σηκωθω να φύγω απο εκει...αλλα νοιωθω οτι φοβάμαι...φοβάμαι οτι εγω το προκάλεσα όλο αυτο,οτι θα μου πουν οι δικοι του οτι δεν του έδωσα ευκαιρια και οτι με την πρωτη δυσκολια τα παράτησα...αλλα ειλικρινα σας μιλάω,την απιστία μπορω να την συγχωρήσω και εγώ ήμουν αυτη που τον παρακαλούσε να ξαναπροσπαθήσουμε,αλλα αυτη η συμπεριφορα η απόμακρη είναι που δεν μπορω.ξερω οτι ειναι μαζι της,μακαρι να μπορουσα να το αποδείξω κιολας οτι όποτε φευγει παει σε αυτην....φοβάμαι όλα αυτα που θα έρθουν,δεν μπορω τους τσακωμους,δεν νομίζω οτι μπορω να το αντιμέτωπισω όλο αυτο,φοβάμαι οσο δεν εχω φοβηθει ποτε στη ζωη μου,αλλα απο την άλλη λεω οτι τέτοια συμπεριφορα δεν μου αξίζει....σκέφτομαι και το παιδι μου οτι δεν κάνει να με βλέπει έτσι,το ξέρετε οτι δεν μου ζήτησε ποτε συγνώμη για ότι έγινε?ούτε προσπάθησε να αλλάξει τη συμεριφορα του για να με προσεγγίσει.νοιωθω πλέον οτι δεν αξίζω τίποτα,οτι για να μου συμπεριφέρετε έτσι ο άντρας μου που πριν απο λίγους μήνες γέννησα το παιδι μας οτι είμαι για πέταμαπλεον περιμένω την κατάλληλη στίγμη για να του πω οτι φεύγω,αλλα μέσα μου τρέμω....πιστέυτε οτι τα παρατάω εύκολα?οτι πρέπει να δωσω και άλλη ευκαιρια?βοηθείστε με γιατι θα καταρευσω...

 

 

Nαντια ακουσε με κοριτσακι μου οπως και θα ακουσεις αργοτερα κι αλλα κοριτσια. Αν δεν φυγεις τωρα ........ θα σε χωρισει αυτος. Δυστυχςω ειμαι σιγουρη για αυτο. Μεσα του εχει ηρεμησει οτι το εμαθες και τωρα ειδες ξεκινησε να σου κανει και μουτρα το τερας. Φυγε να σωσεις την αξιοπρεπεια σου και την τιμη σου. Δεν σε μαζεψε απο τον δρομο και σου εκανε χαρη . Το καταλαβαινω οτι τον αγαπας (φαινεται οτι εχεις μαγαλειο ψυχης και υπομονης) αλλα πλεον η κατασταση θα ξεφυγει. Θα αρχισει να σε προσβαλλει και να σε μειωνει. Θα ακουσεις σιγουρα οτι υπηρξες και κακή συζυγος . Τιποτα καλο δεν θα ακουσεις . Το σπιτι ειναι με νοικι η δικο του?

[nantia84]

Αχ βρε Νάντια μου, λυπάμαι για όσα περνάς πάρα πολύ αλλάσου το είπα και πιο παλιά, λάβε τα μέτρα σου γιατί αλλιώς εσύ θα βασανίζεσαι.

 

Η συμπεριφορά του υποδηλώνει ενοχή και η σιωπή που κρατάει δείχνει ότι ακόμα συνεχίζει με την άλλη, έστω και αν σβήνει τα ίχνη του.

 

Η γνώμη μου είναι ότι δεν έχει το θάρρος να διαλύσει το γάμο σας αλλά είναι πέρα για πέρα αλλού.

 

Από εκεί και πέρα εσύ αποφασίζεις αν θέλεις να μείνεις ή αν θες να φύγεις.

 

 

καλήμερα skek.σ'ευχαριστώ που για άλλη μια φορά εισαι εδω...φοβαμαι πολυ,φοβάμαι να είμαι μόνη μου,αν και τοσο καιρό μόνη μου είμαι.μου δέιχνει πλεόν οτι δεν τον ενδιαφέρω καθόλου,όυτε το πως αισθάνομαι ούτε για το τι θα κάνω.προσπάθησα,πραγματικά προσπάθησα,του είπα μάλιστα οτι όλοι οι άνθρωποι κάνουν λάθοι και να είμαστε δυνατοι μπορούμε να το ξεπεράσουμε και το μόνο που μου λέει είναι οτι δεν ξέρει,οτι ναι μεν με αγαπάει αλλα αυτη τη στιγμη δεν νοιωθει το να με αγκαλίασει το να φιλήσει,το να μου πει μια γλυκια κουβένταπονάω πολυ,προσπαθω να γελάω και να παιζω με το μωρο μου αλλα ειμαι διαλυμένη.δεν περίμενα να τελειώσουν όλα τόσο γρήγορα.απλά φοβαμαι μήπως κάνω λάθος μου θα φύγω,μήπως ειμαι αγανακτισμένη και εκνευρισμενη και λειτουργω με θυμο,αλλα απο την άλλη ειναι η απομακρυ συμπεριφορα του που με κανει και λεω οτι όλα τελειωσαν.τους πρωτους μήνες με το μωρο μας έπρεπε να ήταν οι πιο ευτυχισμενοι τις ζωης μας αλλα μεχρι στιγμής μόνο λύπες μου έχει δώσει αυτος ο άνθρωπος...αν δεν έιχα και το μωρο μου θα είχα σαλταρει πραγματικα.δεν μπορω να καταλάβω πως μπόρεσε να ρισκαρει την οικογενεια του και το παιδι του χωρις δευτερη σκεψη και οτι δεν κάνει καμια υποχωρηση...μαλλον όλα εχουν τελειωσει απλα εγω αρνούμε να το πιστεψω...

[SKEK]

καλήμερα skek.σ'ευχαριστώ που για άλλη μια φορά εισαι εδω...φοβαμαι πολυ,φοβάμαι να είμαι μόνη μου,αν και τοσο καιρό μόνη μου είμαι.μου δέιχνει πλεόν οτι δεν τον ενδιαφέρω καθόλου,όυτε το πως αισθάνομαι ούτε για το τι θα κάνω.προσπάθησα,πραγματικά προσπάθησα,του είπα μάλιστα οτι όλοι οι άνθρωποι κάνουν λάθοι και να είμαστε δυνατοι μπορούμε να το ξεπεράσουμε και το μόνο που μου λέει είναι οτι δεν ξέρει,οτι ναι μεν με αγαπάει αλλα αυτη τη στιγμη δεν νοιωθει το να με αγκαλίασει το να φιλήσει,το να μου πει μια γλυκια κουβένταπονάω πολυ,προσπαθω να γελάω και να παιζω με το μωρο μου αλλα ειμαι διαλυμένη.δεν περίμενα να τελειώσουν όλα τόσο γρήγορα.απλά φοβαμαι μήπως κάνω λάθος μου θα φύγω,μήπως ειμαι αγανακτισμένη και εκνευρισμενη και λειτουργω με θυμο,αλλα απο την άλλη ειναι η απομακρυ συμπεριφορα του που με κανει και λεω οτι όλα τελειωσαν.τους πρωτους μήνες με το μωρο μας έπρεπε να ήταν οι πιο ευτυχισμενοι τις ζωης μας αλλα μεχρι στιγμής μόνο λύπες μου έχει δώσει αυτος ο άνθρωπος...αν δεν έιχα και το μωρο μου θα είχα σαλταρει πραγματικα.δεν μπορω να καταλάβω πως μπόρεσε να ρισκαρει την οικογενεια του και το παιδι του χωρις δευτερη σκεψη και οτι δεν κάνει καμια υποχωρηση...μαλλον όλα εχουν τελειωσει απλα εγω αρνούμε να το πιστεψω...

 

Οι πρώτοι μήνες ενός ζευγαριού (για να μην πω ο πρώτος χρόνος) είναι όντως δύσκολοι και περνούμε οι πλήστοι μια κρίση, αυτό είναι σίγουρο. Του είπες να χωρίσετε και αρνήθηκε? Αν όχι, έχω την εντύπωση ότι από σένα περιμένει να το πεις για να το αποδεκτεί. Μπορεί όμως να κάνω και λάθος.

[baila]

ναντια μου καλημερα, μολις διαβασα την ιστορια σου και συμφωνω με πολλα απο αυτα που εγραψαν παλιοτερα οι αλλες κοπελες

τελικα υπηρχε και φωτια μαζι με τον καπνο, αλλα το σημαντικοτερο σου το ελεγε το ενστικτο σου

 

ο συζυγος πρεπει να ειναι εξαιρετικα ανωριμος, ζοριστηκε με τηφαση του γαμου-εγκυμοσυνης-παιδιου και ειπε να το ριξει εξω

αυτο δε σημαινει οτι δε μπορει ακομα να σε αγαπαει

εν τω μεταξυ φανταζομαι οτι και η αλλη θα τον πιεζει και θα του λειε τι θα γινει και αυτος θα βρισκει δικαιολογιες οτι δε μπορω να χωρισ τωρα που ειναι εγκυος η γυναικα μου, τωρα εχει μικρο παιδι...

δυστυχως κλασικες δικαιολογιες

νομιζω οτι σας θελει και τις δυο

 

τωρα μηπως να του αφηνες το χωρο και το χρονο που θελει και να αρχιζες να κοιτας κι εσυ να κανεις καποια πραγματα για τον εαυτο σου;

αφου λες οτι οι γονεις σου σε βοηθανε μπορεις π.χ. 1 φορα την εβδομαδα να βγαινεις με τις φιλες σου και να βρεις και καποια αλλη δραστηριοτητα εκτος σπιτιου

μηπως πρεπει να αρχισει να ανησυχει κι αυτος για σενα;

χωρις να σημαινει οτι πρεπει να κενεις κι εσυ αλλη σχεση

μαλλον σε εχει πολυ δεδομενη

 

δεν εχεις αναφερει αν βρισκατε χρονο για αν ειστε οι δυο σας π.χ. να βγειτε για φαγητο η για ενα ποτο

 

και πες του οτι κι εσυ θες χρονο να σκεφτεις

 

περιποιησου τον εαυτο σου και ανεβασε την ψυχολογια σου, μην αισθανεσαι μειονεκτικα

και νομιζω οτι σε σχεση μετην αλλη εχεις εσυ το πανω χερι

ΠΑΡΕ ΤΑ ΠΑΝΩ ΣΟΥ

 

ευχομαι ναειναι μια κριση και να περασει γρηγορα

[nantia84]

καλημερα σωτηρία,το σπίτι είναι δικό του αλλα εχω και εγ δικο μου και οι γονεις μου με περιμένουν με ανοιχτες αγκαλες...οι ιδιοι μου οι γονεις θέλουν να φυγω το συντομοτερο απο εκει διοτι με βλέπουν πως έχχ καταντήσει,μεσα σε 3 μηνες εχω χάσει 25 κιλα(πλακα πλακα παντα ηθελα να χασω τα περιτα κιλα που ειχα)και πελον δεν έχω όρεξη για τίποτα.δεν ξέρω αν φταιει αυτος ή αν φταίει αυτη.έμενα αυτη τη στιγμη η προταιρεοτητα μου ειναι να περάσουν λίγες μέρες να ηρεμήσει και εκείνος και να κάτσω να του μιλήσω.θέλω να του πω οτι θέλω να φύγω αλλα θα ήθελα να έχουμε καλες σχέσεις για το παιδι,γιατι θέλω να έρχεται και να το βλεπει,να το πηγαίνουμε μαζί στο γιατρο,σε γενέθλια...δεν θέλω να το ξεγράψει.το οτι θα φύγω ειναι σίγουρο,απλα δεν ξέρω να ειμαι ψυχολογικα έτοιμη για οτι ακολουθήσει...

[nantia84]

ναντια μου καλημερα, μολις διαβασα την ιστορια σου και συμφωνω με πολλα απο αυτα που εγραψαν παλιοτερα οι αλλες κοπελες

τελικα υπηρχε και φωτια μαζι με τον καπνο, αλλα το σημαντικοτερο σου το ελεγε το ενστικτο σου

 

ο συζυγος πρεπει να ειναι εξαιρετικα ανωριμος, ζοριστηκε με τηφαση του γαμου-εγκυμοσυνης-παιδιου και ειπε να το ριξει εξω

αυτο δε σημαινει οτι δε μπορει ακομα να σε αγαπαει

εν τω μεταξυ φανταζομαι οτι και η αλλη θα τον πιεζει και θα του λειε τι θα γινει και αυτος θα βρισκει δικαιολογιες οτι δε μπορω να χωρισ τωρα που ειναι εγκυος η γυναικα μου, τωρα εχει μικρο παιδι...

δυστυχως κλασικες δικαιολογιες

νομιζω οτι σας θελει και τις δυο

 

τωρα μηπως να του αφηνες το χωρο και το χρονο που θελει και να αρχιζες να κοιτας κι εσυ να κανεις καποια πραγματα για τον εαυτο σου;

αφου λες οτι οι γονεις σου σε βοηθανε μπορεις π.χ. 1 φορα την εβδομαδα να βγαινεις με τις φιλες σου και να βρεις και καποια αλλη δραστηριοτητα εκτος σπιτιου

μηπως πρεπει να αρχισει να ανησυχει κι αυτος για σενα;

χωρις να σημαινει οτι πρεπει να κενεις κι εσυ αλλη σχεση

μαλλον σε εχει πολυ δεδομενη

 

δεν εχεις αναφερει αν βρισκατε χρονο για αν ειστε οι δυο σας π.χ. να βγειτε για φαγητο η για ενα ποτο

 

και πες του οτι κι εσυ θες χρονο να σκεφτεις

 

περιποιησου τον εαυτο σου και ανεβασε την ψυχολογια σου, μην αισθανεσαι μειονεκτικα

και νομιζω οτι σε σχεση μετην αλλη εχεις εσυ το πανω χερι

ΠΑΡΕ ΤΑ ΠΑΝΩ ΣΟΥ

 

ευχομαι ναειναι μια κριση και να περασει γρηγορα

 

 

καλημερα baila,τις τελευταιες μέρες δεν μιλάμε,ειμαστε στα τυπικα,ο μονος χρόνος που μπορω να δώσω ειναι η βδομάδα που μπάινει διοτι έχει προηγηθει και ένας μήνας υπομονη πιο πριν.του είπε οτι μπορει να περναει καποια φάση τώρα με το παιδι,οτι μπορει να αγχωθηκε και να νοιωθει εγκλωβισμενος και να χρειάζεται επιβεβαιωση,αλλα πιστεψε με ποτε δεν τον παραμέλησα,βγαιναμε και για φαγητο και για καφε,αλλα ήταν καλα διοτι ήταν μαζι της και εγω ήμουν κεφατη και χαρωπη διοτι δεν ήξερα.του λέω οτι δεν θέλω να κλεισουμε το σπίτι μας με την πρωτη δυσκολια αλλα δεν θέλω να με κοροιδευει αλλο,κουραστηκα πια.ο ιδιος μου λεει οτι έχει κανει λαθοι,οτι εγω δεν φταιω πουθενα,οτι δεν το αξίζω ολο αυτο,αλλα δεν κάνει και καμια προσπαθεια να το αλλάξει.

[christine06]

Είσαι πολύ τυχερή που έχει 2 γονείς να σε αγαπάνε και να σε στηρίζουν...

Είσαι πολύ τυχερή που έχεις το παιδάκι σου γερό και την υγεία σου....

Είσαι νέα και δυνατή και έχεις όλη τη ζωη μπροστά σου....

Είσαι λογική και θέλεις άσχετα με όσα συνέβησαν το παιδί σου να διατηρήσει τις σχέσεις του με τον μπαμπά του....

Είσαι γενικά πολύ καλή για να υπομένεις τέτοια συμπεριφορά από τον άντρα σου!

Πάρε λοιπόν το παιδί σου και πήγαινε στους γονείς σου...μην περιμένεις άλλο.

Η σχέση σας ως ζευγάρι έχει τελειώσει...θέλεις δε θέλεις, εσύ όμως ως γυναίκα είσαι ακόμα στην αρχή...πάρε τη ζωή σου λοιπόν στα χέρια σου. Για σένα και το παιδί σου

[nantia84]

Οι πρώτοι μήνες ενός ζευγαριού (για να μην πω ο πρώτος χρόνος) είναι όντως δύσκολοι και περνούμε οι πλήστοι μια κρίση, αυτό είναι σίγουρο. Του είπες να χωρίσετε και αρνήθηκε? Αν όχι, έχω την εντύπωση ότι από σένα περιμένει να το πεις για να το αποδεκτεί. Μπορεί όμως να κάνω και λάθος.

 

 

το έχω να αφήσει να εννοειθει οτι θέλω να φύγω αλλα χωρις απειλες και τελεσίγραφα,μάλιστα του έριξα και το μπαλάκι να αποφασίσει αυτοςαλλα καμια απάντηση και καμια αντιδραση.δεν κανει αυτος την κίνηση γιατι μάλλον θέλει να βγω εγω η κακια που τον εγκαταλέιπω,γιατι η αληθεια είναι οτι πέρα απο την ομολογια του και μια αναλυτικη λογαριασμου του που εχω που γίνεται χαμος απο τα μνμ και τα τηλεφωνα που έχει κάνει δεν έχω κάτι αλλο χειροπιαστο.αυτος μπορει κάλλιστα στους δικούς του να αρνηθει τα πάντα και να πει οτι τα βγάζω απο το μυαλο μου...δεν ξερω είμαι μπερδεμένη...

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

καλημερα σωτηρία,το σπίτι είναι δικό του αλλα εχω και εγ δικο μου και οι γονεις μου με περιμένουν με ανοιχτες αγκαλες...οι ιδιοι μου οι γονεις θέλουν να φυγω το συντομοτερο απο εκει διοτι με βλέπουν πως έχχ καταντήσει,μεσα σε 3 μηνες εχω χάσει 25 κιλα(πλακα πλακα παντα ηθελα να χασω τα περιτα κιλα που ειχα)και πελον δεν έχω όρεξη για τίποτα.δεν ξέρω αν φταιει αυτος ή αν φταίει αυτη.έμενα αυτη τη στιγμη η προταιρεοτητα μου ειναι να περάσουν λίγες μέρες να ηρεμήσει και εκείνος και να κάτσω να του μιλήσω.θέλω να του πω οτι θέλω να φύγω αλλα θα ήθελα να έχουμε καλες σχέσεις για το παιδι,γιατι θέλω να έρχεται και να το βλεπει,να το πηγαίνουμε μαζί στο γιατρο,σε γενέθλια...δεν θέλω να το ξεγράψει.το οτι θα φύγω ειναι σίγουρο,απλα δεν ξέρω να ειμαι ψυχολογικα έτοιμη για οτι ακολουθήσει...

 

Γλυκια μου απλα θελεις να τον βλεπεις..... ξέρεις μέσα σου οτι την επαφη με το παιδι εσυ με τον χαρακτηρα που έχεις δεν προκειται να του την στερησεις. Απλα τωρα σου φαινονται ολα βουνο και δεν μπορεις να κοψεις τον ομφαλιο λωρο του γαμου γιατι εχεις ελπιδα οτι μπορει να ειναι μια τρελα ....... Σκεψου ομως γλυκια μου για ποσο καιρο θα ΥΠΟΜΕΝΕΙΣ τις τρελες του ?

[my_Kelly]

Δεν καταλαβαίνω κάτι. Εδώ κινδυνεύει να διαλυθεί ο γάμος σου, εσύ γιατί κόπτεσαι τόοοοοσο πολύ τι θα πουν οι δικοί του? Τι ανάγκη τους έχεις? Εφόσον λες πως σε στηρίζουν απόλυτα οι δικοί σου μη σε νοιάζει τίποτα.

[nantia84]

Είσαι πολύ τυχερή που έχει 2 γονείς να σε αγαπάνε και να σε στηρίζουν...

Είσαι πολύ τυχερή που έχεις το παιδάκι σου γερό και την υγεία σου....

Είσαι νέα και δυνατή και έχεις όλη τη ζωη μπροστά σου....

Είσαι λογική και θέλεις άσχετα με όσα συνέβησαν το παιδί σου να διατηρήσει τις σχέσεις του με τον μπαμπά του....

Είσαι γενικά πολύ καλή για να υπομένεις τέτοια συμπεριφορά από τον άντρα σου!

Πάρε λοιπόν το παιδί σου και πήγαινε στους γονείς σου...μην περιμένεις άλλο.

Η σχέση σας ως ζευγάρι έχει τελειώσει...θέλεις δε θέλεις, εσύ όμως ως γυναίκα είσαι ακόμα στην αρχή...πάρε τη ζωή σου λοιπόν στα χέρια σου. Για σένα και το παιδί σου

 

 

 

εχεις δίκιο,το ξέρω οτι δεν πρεπει να να υπομένω όλα αυτα,το ξέρω οτι έχω τη συμπαράσταση των γονιών μου και όλων τον δικών μου ανθρωπων που θα με στηρίξουν αφάνταστα,πάντα είμασταν δεμένο σοι.απλα μέσα μου φοβάμαι πάρα πολυ.έφτασα στο σημειο μετα που τον έπιασα στα πρασα να της μιλαει να τον παρακαλώ να μου δώσει λίγη σημασια,να τον παρακαλαω να ξαναπροσπαθήσουμε για το παιδι,να τον παρακαλάω να δώσει μια δευτερη ευκαιρια στο γάμο μας,αλλα σε όλα πήρα μια ψυχρη αντιμετωπιση με επιθετικότητα και κανενα σημαδι μεταμελειας.το ξέρω οτι ειμαι μικρη και έχω ολη τη ζωη μπροστα μου,απλα στη φάση που ειμαι πιστευω οτι η ζωη μου έχει τελέιωσει,οτι οτι θυσιες έκανα για αυτο τον άνθρωπο πήγαν ολες χαμένες.δεν ξέρω γιατι φοβάμαι τοσο να κάνω το βήμα για να φύγω.μάλλον όμως με λίγες ακομα μέρες γράψιμο και αδιαφοριας θα στρωσω....τι να πω πλεον,

[baila]

αυτος δε θελει να προσπαθησετε; (σορυ για το αυτος αλλα μου την εχει δωσει)

[nantia84]

Δεν καταλαβαίνω κάτι. Εδώ κινδυνεύει να διαλυθεί ο γάμος σου, εσύ γιατί κόπτεσαι τόοοοοσο πολύ τι θα πουν οι δικοί του? Τι ανάγκη τους έχεις? Εφόσον λες πως σε στηρίζουν απόλυτα οι δικοί σου μη σε νοιάζει τίποτα.

 

 

οταν λεώ οτι φοβάμαι τι θα πουν οι δικοι του,εννοω οτι απο τη στιγμη που δεν έχω κατι χειροπιαστο ώς αποδειξη και αυτος μπορει να αρνηθει τα πάντα και να πει οτι εγω ζηλευω υπερβολικα και τα βγαζω απο το μυαλο μου,τοτε θα γυρισουν να πουν οτι δεν δίνω ευκαιρια στο γαμο μας και οτι τα παραταω και δεν σκεφτομαι το παιδι,το ξερω οτι αυτο που σκεφτομαι ειναι χαζο...αλλα μεσα στο πανικο μου δεν ξερω αν μπορω να το περασω και αυτο,δλδ το να με κατηγορησουν εμενα.

[christine06]

οταν λεώ οτι φοβάμαι τι θα πουν οι δικοι του,εννοω οτι απο τη στιγμη που δεν έχω κατι χειροπιαστο ώς αποδειξη και αυτος μπορει να αρνηθει τα πάντα και να πει οτι εγω ζηλευω υπερβολικα και τα βγαζω απο το μυαλο μου,τοτε θα γυρισουν να πουν οτι δεν δίνω ευκαιρια στο γαμο μας και οτι τα παραταω και δεν σκεφτομαι το παιδι,το ξερω οτι αυτο που σκεφτομαι ειναι χαζο...αλλα μεσα στο πανικο μου δεν ξερω αν μπορω να το περασω και αυτο,δλδ το να με κατηγορησουν εμενα.

 

Βρε κοριτσάκι παραδέχτηκε ότι έχει σχέση, δεν τη διακόπτει και φοβάσαι μην κατηγορηθείς ότι εσύ διέλυσες αυτό τον γάμο? Κάθε νοήμων άνθρωπος καταλαβαίνει....

[nantia84]

αυτος δε θελει να προσπαθησετε; (σορυ για το αυτος αλλα μου την εχει δωσει)

 

δεν ειναι λεει τωρα ετοιμος για να προσπαθησουμε,μαλλον θελει να κανει την τρελα του και νομιζει οτι μετα θα περιμενω.δεν δειχνει την παραμικρη μεταμελεια και καμια προσπαθεια για να με προσεγγισει.αντι να μου πει αυτος συγνωμη για οτι εκανα,ηταν μια τρελα,θελω να προσπαθησουμε και θα κανω οτι μπορω για να σου δειξω οτι αξιζω μια δευτερη προσπαθεια (ξερεις αυτα θελω πραγματικα να ακουσω) αυτος το μονο που κανει ειναι να αδιαφορει και να συνεχιζει να βγαινει μονος του.αρα δεν μου δειχνει οτι θελει να προσπαθησουμε.

[nantia84]

Γλυκια μου απλα θελεις να τον βλεπεις..... ξέρεις μέσα σου οτι την επαφη με το παιδι εσυ με τον χαρακτηρα που έχεις δεν προκειται να του την στερησεις. Απλα τωρα σου φαινονται ολα βουνο και δεν μπορεις να κοψεις τον ομφαλιο λωρο του γαμου γιατι εχεις ελπιδα οτι μπορει να ειναι μια τρελα ....... Σκεψου ομως γλυκια μου για ποσο καιρο θα ΥΠΟΜΕΝΕΙΣ τις τρελες του ?

 

 

εχεις απολυτο δικιο σωτηρια μου...θελω να τον βλεπω,δεν ειμαι τελειως αναισθητη για να πω οτι δεν τον αγαπαω,θελω να πιστευω οτι αυτος ο πονος θα φυγει με τον καιροαπλα εχω την αναγκη να μου δειξει οτι με θελει,οτι με αγαπαει οτι με χρειαζεται και με υπολογιζει.οταν του λεω γιατι ειναι τοσο ψυχρος απεναντι μου,μου λεει οτι αυτο αισθανεται και δεν θελει να προσποιητε και να κανει κατι που δεν το νοιωθει...εκει να δεις πως με τσακιζει:cry:

[mama tou konstantinou]

κοριτσάκι μου θέλω κατ' αρχάς να σου πω ότι εγώ σαν άνθρωπος και σαν μυαλό συμφωνώ απόλυτα με SKEK και Σωτηρία στο συγκεκριμένο θέμα

δεν θα σε παρακινήσω για τίποτα όλα είναι προσωπικές μου απόψεις και βιώματα.

κάποιους μήνες προν παντρευτώ τον άντρα μου κάποια στιγμή μένει το τότε αμάξι μας από μπαταρία, φωνάζουμε την οδ. βοήθεια και μένω εγώ μόνη στο αμάξι με το τότε καινούργιο κινητό του το οποίο έβγαζε φωτογραφίες (πολύ λίγα μοντέλα τότε έβγαζαν φωτ. και είπα να το σκαλίσω λίγο), φυσικά είπα να σκαλίσω και τα μηνύματά του (εδώ παρένθεση..πάντα του είχα δώσει το ελεύθερο να κοιτάει το κιν. μου , να δέχεται τις κλήσεις μου όταν πχ είμαι στο μπάνιο και γενικά δεν είχα τίποτα να κρύψω ήμουν άνετη)

βλέπω λοιπόν καταιγισμό μηνυμάτων από συνάδελφό του την οποία ψιλοήξερα με τα απίστευτα γλυκόλογα και ερωτικές καληνύχτες και χαρακτηρισμούς...έγινα έξαλλη , ένιωθα την καρδιά μου να χτυπάει σαν τρελή, έβγαλα τη βέρα μου και τον περίμενα, ήρθε του πέταξα τη βέρα στη μάπα, άρχισα να τον χτυπάω με την τσάντα μου κλαίγοντας (κι ' άλλη παρένθεση, στην αρχή της σχέσης μας ο κύριος ήταν πάρα πολύ ζηλιάρης προσπάθησα πάρα πολύ και εν τέλει κέρδισα την εμπιστοσύνη του, μου φαινόταν αδιανόητο ενώ μου είχε ανοίξει την καρδιά του τότε και μου είχε πει ότι φοβάται να μη με χάσει λόγω άλλου άντρα τρελαίνεται στη σκέψη, να μου κάνει τα ίδια) του είπα φυσικά ότι χωρίζουμε, γάμος δεν πρόκειτε να γίνει και γενικά να μη στα πολυλογώ δεν αναγνώριζα τον εαυτό μου ο καβγάς δεν είχε προηγούμενο, είμαι κάθετη στο θέμα της απιστίας δεν τη συγχωρώ , τη θεωρώ γυαλί σπασμένο που και δεν κολλάει ποτέ και ενίοτε σε κόβει...

αποτέλεσμα; γατάκι ο κύριος..μέσα στις συγνώμες μου ορκιζόταν σε πολύ σημαντικά πράγματα για αυτόν ότι ουδέποτε έγινε κάτι, παραδέχτηκε βέβαια ότι ε..κάποια δικαιωματάκια τα έδωσε (τι μας λες και όλο αυτό θα κοπεί μαχαίρι, όπως και κόπηκε αλλά για κάποιο διάστημα του έβγαλα την πίστη, ήμουν ένα κινούμενο ανέκφραστο παγόβουνο (και όχι επίτηδες φίλη μου γιατί απλά αυτό αντικατόπτριζε το μέσα μου)..ε ο καιρός που πέρασε μας γιάτρεψε και τέλος καλό

[baila]

εχεις απολυτο δικιο σωτηρια μου...θελω να τον βλεπω,δεν ειμαι τελειως αναισθητη για να πω οτι δεν τον αγαπαω,θελω να πιστευω οτι αυτος ο πονος θα φυγει με τον καιροαπλα εχω την αναγκη να μου δειξει οτι με θελει,οτι με αγαπαει οτι με χρειαζεται και με υπολογιζει.οταν του λεω γιατι ειναι τοσο ψυχρος απεναντι μου,μου λεει οτι αυτο αισθανεται και δεν θελει να προσποιητε και να κανει κατι που δεν το νοιωθει...εκει να δεις πως με τσακιζει:cry:

 

παντως αν ειναι να χωρισετε καλυτερα να εισαι σιγουρη

παιζει να φυγεις και μετα να σε ξαναπροσεγγισει και να κερατωνει την αλλη μαζι σου

το λεω γιατι βλεπω οτι ακομα τον θες

[nantia84]

το μονο που φοβουνται οι δικοι μου ειναι μη με ντουμπαρει παλι οταν δει οτι ειμαι αποφασισμενη να φυγω και με αρχισει στα παρακαλια και εγω ενδωσω.η αληθεια ειναι οτι δεν ξερω τι να κανω.δεν μου ειναι ευκολο να δωσω σε όλα ενα τέλος,θέλω να παλέψω απλα ξερω και εγω μεσα μου οτι δεν προκειτε να τον ξαναεμπιστευτω και αυτο παντα θα μας τρωει...ξερω επισης οτι οταν καποιος κανει απο την αρχη του γαμου αυτα τα πραγματα φαντασου τι θα κανει σε μερικα χρονια.μακαρι να βρω τι δυναμη να τα καταφερω,μακαρι να μπορουσα να πατησω ενα κουμπι να κοιμηθω και να ξυπνησω και να εχουν περασει όλα,να εχει περασει ο πονος που νοιωθω,να εχει περασει η αγαπη που νοιωθω για αυτον,να εχουν περασει η φοβοι μου οτι δεν μπορω να σταθω στα ποδια μου,να περασουν ολα και να ειμαι παλι ευτυχισμενη...θελω απλα να μην φοβαμαι

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

εχεις απολυτο δικιο σωτηρια μου...θελω να τον βλεπω,δεν ειμαι τελειως αναισθητη για να πω οτι δεν τον αγαπαω,θελω να πιστευω οτι αυτος ο πονος θα φυγει με τον καιροαπλα εχω την αναγκη να μου δειξει οτι με θελει,οτι με αγαπαει οτι με χρειαζεται και με υπολογιζει.οταν του λεω γιατι ειναι τοσο ψυχρος απεναντι μου,μου λεει οτι αυτο αισθανεται και δεν θελει να προσποιητε και να κανει κατι που δεν το νοιωθει...εκει να δεις πως με τσακιζει:cry:

 

 

Αγαπη μου μονο αναισθητη δεν μπορει να σε πει κανενας εσενα. Τον αγαπας ακομα πιο πολυ και απο τον ευατο σου που εχασες 25 κιλα και που αυριο μεθαυριο το παιδακι σου θα σε βλεπει να κλαις ακομα και κρυφα να το κανεις το παιδι καταλαβαινει ποτε η μανουλα του ειναι στενοχωρημενη. Πρεπει να το τελειωσεις τωρα .

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

παντως αν ειναι να χωρισετε καλυτερα να εισαι σιγουρη

παιζει να φυγεις και μετα να σε ξαναπροσεγγισει και να κερατωνει την αλλη μαζι σου

το λεω γιατι βλεπω οτι ακομα τον θες

 

Αυτο ειναι σιγουρο ετσι δεν θα εχει και τυψεις ο ελεεινος γιατι θα σκεφτεται εγω της ειπα την αληθεια αυτη θελει να με κραταει με το ζορι .... ας τα υπομενει λοιπον

[nantia84]

επειδη οι γονεις μου βλεπουν οτι ειμαι μπερδεμενη και οτι φοβαμαι μηπως κανω την κινηση εν βρασμο και οτι οντος μπορει να πηγαινει σε δουλεις που μου λεει,μου προτειναν να βαλουν καποιον να τον παρακολουθησει για να το εμπεδωσω μια και καλη.η αληθεια ειναι οτι το θελω και εγω,αν οντως δω οτι ακομα με κοροιδευει ενω μου λεει οτι ολα τελειωσαν με εκεινη τοτε θα μου ειναι πολυ πιο ευκολο,δεν θα με τρωει οτι ειχα εστω και μια αμφιβολια.το ξερω οτι ολες θα πειτε οτι ειναι κατινια αυτο που σκεφτομαι να κανω,αλλα ειναι ο μονος τροπος για να ειμαι 100% σιγουρη για την αποφαση μου.οι δικοι μου μολις δωσω σημα θα το κανουν,αλλα φοβαμαι την αληθεια που θα αποκαλυφτει...δεν θελω να το κανω για να το χρησιμοποιησω εναντιον του,μπορει να μην του το αποκαλυψω και ποτε,απλα θελω να ειμαι σιγουρη.δεν ξερω ανα με καταλαβαινετε,μπορει και να παραλογιζομαι...