Dvdιαση-Τηλεόραση

[elenik]

Εδω και 3 εβδομαδες μαθαμε τι ειναι dvd. Απο τοτε ειναι η 1η του σκεψη το πρωι και η τελευταια το βραδυ. Ανοιγει τα ματια του και μου λεει θα μου βαλεις την Χιονατή? Αφου τελειωσει το θελει παλι.

Και προχωρησε το θεμα. Σαββατο πρωι σηκωθηκε ανοιξε τηλεοραση και ηταν απο τις 7 μεχρι τις 12 star - alter εναλλαξ.

 

Ο Βασιλης μου σιχαινοταν την τηλεοραση. Ηταν παιδι του ραδιοφωνου. Τι τον επιασε ξαφνικα δεν ξερω. Μια φορα του εβαλα την αγαπημενη του σειρα το οποιο ηταν το 1 και μοναδικο που εβλεπε ολη την εβδομαδα) και μετα μεταλλαχθηκε.

 

Τι κανω σε αυτην την περιπτωση? Δεν θελει πια παραμυθι το βραδυ για νανουρισμα . Θελει dvd

[Μαμά του Ωρίων]

Νομίζω ότι το dvd σας πρέπει να "χαλάσει" ξαφνικά...

[dora]

Μπα δεν νομιζω οτι ειναι και λυση αυτη... θα την πριξει να παρουν καινουργιο.. Αστον να δει λιγο καιρο.. που θα παει.. θα βαρεθει.. Εμενα αν και πολυ μικροτερος επαθε την πλακα του με τα ζουζουνια.. πλεον δεν δινει καμια σημασια.. 2-3 μηνες ειδε.. μετα βαρεθηκε.

[ZWH]

Και εμενα ο γιος μου ενα απο τα ιδια. Το κακο αρχισε λιγο πριν τα 3 του χρονια που του εβαζα λιγο dvd για να μπορεσω να κανω τις δουλειες του σπιτιου . Απο τα dvd εμαθε να φτυνει.

Τωρα τον στελνω ολη μερα στο παιδικο αλλα με το που επιστρεφει ζηταει να δει παιδικα. Δεν του βαζω παντα.

Δυστυχως πηραμε dvd και για το αυτοκινητο... Το χρησιμοποιουμε συνηθως οταν κανουμε μεγαλα ταξιδια. Τωρα ομως ειναι ξεχασμενο μεσα στο αυτοκινητο. εχω πει χιλιες φορες στον αντρα μου αν το βγαλει αλλα μπα!!! Ακουν οι αντρες?

Προσπαθησε να του το περιορισεις οσο μπορεις αν και νομιζω οτι ειναι μια φαση που περνανε ολα τα παιδακια.

[ΒΙΚΥ]

Ο δικός μου έχει τηλεόραση και dvd στο δωμάτιο του και τα βάζει και τα βγάζει μόνος του. Παίζει αυτό και αυτός μπορεί να ζωγραφίζει να παίζει να τρώει παράλληλα. Όταν όμως πω ΤΕΛΟΣ είναι τέλος. Και αν δεν με ακούει με το που θα πω "εντάξει, δεν υπάρχει πρόβλημα, σε 5' θα ξηλώσω τηλεόραση και dvd" γίνεται άλλος άνθρωπος κατευθείαν. Πολλές φορές βλέπουμε μαζί κάποιο παραμύθι και το κουβεντιάζουμε. Δεν είναι απαραίτητα κακό! Αρκεί να επιλέγεις τι θα δει. Σίγουρα απο την τηλεόραση που τα βομβαρδίζουν με τις ατελείωτες διαφημίσεις ή το star που τα περισσότερα είναι βίαια καλύτερα το dvd.

[Λίτσα]

Kαι εγώ νομίζω ότι πρέπει να χαλάσει ξαφνικά!

Και εμείς τώρα είμαστε στην φάση που ειναι στον μάστορα για επισκευή.

Επειδή είχα εμπειρία από την κόρη μου που είχε πάθει παρακρουση με την Barbie της το ειχα χαλάσει και μετά από αρκετό καιρό το ξεπέρασε. Στην αρχη μου το ζητουσε καθε λεπτό μετα το αγνόησε. Τωρα ο μικρός με την Dora έχει τρελλό έρωτα.

Απλά πιστεύω πως όταν φτάσουν πχ στα 4 και μπορεις να συνεννοηθεις κάνεις συμφωνία. Θα δεις μονο το ΣΚ και αυτό μια ταινία για μια φορα. Πριν αυτή την ηλικία αν το έχεις ανοιχτό χανεις την μπάλα......

Γενικότερα ειμαι πολυ κατά της τηλεόρασης και προσπαθώ να την περιορίσω οσο το δυνατο περισσότερο.

[Μαρια Στυλιανακη]

να βαρεθεί σε τέτοια ηλικία δεν νομίζω, είναι η ηλικία όπου μπορούν να κολλήσουν όλη την ημέρα, και αυτό να διαρκέσει για πολύ, πάρα πολύ όμως. μετά θα είναι πολύ δυσκολο να ξεσυνηθίσει.

 

Η τηλεόραση θα πρέπει να έχει προστασία για παιδιά,- αν είναι καινούρια η τεχνολογία της τότε θα το έχει το σύστημα, - ρωτήστε ή ψάξτε στο ίντερνετ.

 

δεν θα έλεγα οτι θα είναι καλό να πείτε ψέμματα, γιατί σε αυτή την ηλικία δεν είναι εύκολο να τα ξεγελάσεις, και το να πεις ψέμματα νομίζω δεν είναι καλό παράδειγμα, καπου θα το καταλάβει, και μετά είναι ενθάρρυνση να κάνει και αυτός το ίδιο (να πει ψέμματα) όταν θέλει να κρύψει κάτι.

 

πιστεύω το καλύτερο, θα είναι να γίνει οριοθέτηση με ειλικρινή τρόπο.

δεν είναι εύκολο, αλλά θα λειτουργήσει σαν πολύ καλό κίνητρο, για να μαζεύει, να συμπεριφέρεται με επιθυμητό τρόπο, και να έχει αυτό που θέλει.

 

πχ δυο τρείς φορές την εβδομάδα απο 20 λεπτά 30 ώρα. όχι κάθε μέρα επουδενί,.

 

με αυτό το τρόπο έχεις εύκολα καταφέρει μια βασική οριοθέτηση που θα χτίσει και στο μέλλον την επαφή και συνεννόησή σας.

 

αν τώρα πεις ψέμματα, μετά απο ένα χρόνο θα πρέπει να βρείς κάτι άλλο να πεις, μιας και τότε και σε δυο χρόνια, πάλι το ίδιο πρόβλημα θα έχεις.

 

απο τώρα μια αντιμετώπιση ειλικρινής, και σοβαρή,

που να μην προκαλεί απωθημένιο

(δηλαδή να μην δεί καθόλου ντιβιντι επειδή χάλασε και μετά να σκέφτεται μόνο αυτό)

 

τα καλά κόποις κτώνται, οπότε

όλη την εβδομάδα, όταν βοηθάει, είναι τακτικός, κτλ κτλ κτλ κτλ

ΤΟΤΕ νομίζω θα του αξίζει κιόλας να δει και λιγο ντιβιντι, και δεν θα του κάνει κάποια ζημιά εάν είναι σε όριο.

 

η τηλεόραση, θα εξηγήσετε ότι δεν είναι το ίδιο με το ντιβιντι,

και ότι θα μπει η προστασία επειδή έχει εικόνες που δεν είναι για παιδιά, είναι για μεγάλους.

 

στο ντιβιντι δεν θα βάλετε προστασία, ή βγάλσιμο καλωδίου κτλ,

 

αλλά θα πείτε, εάν τηρήσει τους κανόνες θα μπορεί να δέι τότε τόση ώρα.

 

αν παραβεί τους κανόνες τότε θα βάλετε το καλώδιο στην άκρη, και δεν θα μπορεί να δεί καθόλου για δέκα μέρες πχ.

 

είναι καλό να κάνει και ένα λάθος για να μάθει ότι υπάρχει επίπτωση,

δηλαδή αν παρόλα αυτά παει να βάλει ντιβιντι, την ώρα που δεν βλέπετε, θα υπάρχει αυ΄τη η επίπτωση.

όχι τιμωρία,... και με θυμωμμένο τρόπο,.... απλώς επίπτωση.

 

πάντα επιβράβευση αν ακολουθεί τους κανόνες, (εννοείται όχι μόνο με ντιβιντι)....

[elenik]

Eξελιξη .....

Συνηθως καθομουνα διπλα του και βλεπαμε παρεα το dvd . Απο την μια ελεγχα τι βλεπει και απο την αλλη ενοιωθα προσπαθουσα να τον αποσπασω ανεπιτυχως.

Σημερα του δηλωσα την δυσαρεσκεια μου για το οτι βλεπει συνεχεια dvd , του ξεκαθαρισα οτι αυριο δεν θα δει dvd και οτι το καθε μερα βλαπτει τα ματια του. Μετα απο αυτο τον αφησα να βλεπει dvd και πηγα να κανω τις δουλειες μου. Στην μεση του vd σηκωθηκε και εφυγε απο την οθονη και με τραβολογουσε να παιξουμε. Ισως βεβαια να βαρεθηκε το συγκεκριμενο dvd (οταν ειδα οτι παμε για προβλημα αφησα μονο τα 3 που ηξερε εξω και τα υπολοιπα καταχωνιαστηκαν.) ισως και μονος του να βαριεται να δει.

Θα δειξει.

[kiknaki]

Κι εμείς elenik στα ίδια είμασταν πριν λίγο καιρό.Εκεί που δεν έβλεπε καθόλου τηλεόραση ξαφνικά έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μας.Φτάσαμε και στο σημείο να βλέπει πάνω από 6 ώρες ημερησίως Αυτό που κατάλαβα όμως ήταν οτι βαριόταν στο σπίτι επειδή δεν είχε παρέα να παίξει κι έτσι έβλεπε DVD για να παιρνάει η ώρα της.Σκέφτηκα όμως οτι δεν γινόταν να συνεχιστεί άλλο αυτή η κατάσταση κι έτσι βρήκα τρόπους να την απασχολώ εγώ όπως να παίζουμε μαζί, να με βοηθάει σε διάφορα μέσα στο σπίτι. Έτσι τώρα έχουμε φτάσει σε ένα σημείο να βλέπουμε κάτα μέσο όρο 2 ωρίτσες μόνο.Τώρα θα μπορούσε να πει κανείς "2 ώρες είναι λίγες ??? " ε λοιπόν πιστεύω οτί οι 2 ώρες είναι πρόοδος για εμάς και φυσικά συνεχίζουμε την προσπάθεια...Καλή επιτυχία και στην δικιά σας elenik

[LENIO]

Εδω και 3 εβδομαδες μαθαμε τι ειναι dvd. Απο τοτε ειναι η 1η του σκεψη το πρωι και η τελευταια το βραδυ. Ανοιγει τα ματια του και μου λεει θα μου βαλεις την Χιονατή? Αφου τελειωσει το θελει παλι.

Και προχωρησε το θεμα. Σαββατο πρωι σηκωθηκε ανοιξε τηλεοραση και ηταν απο τις 7 μεχρι τις 12 star - alter εναλλαξ.

 

Ο Βασιλης μου σιχαινοταν την τηλεοραση. Ηταν παιδι του ραδιοφωνου. Τι τον επιασε ξαφνικα δεν ξερω. Μια φορα του εβαλα την αγαπημενη του σειρα το οποιο ηταν το 1 και μοναδικο που εβλεπε ολη την εβδομαδα) και μετα μεταλλαχθηκε.

 

Τι κανω σε αυτην την περιπτωση? Δεν θελει πια παραμυθι το βραδυ για νανουρισμα . Θελει dvd

elenik τα ειδα μου εκανε και εμενα μεχρι πριν λιγο καιρο. Δεν ζητουσε και το βραδυ ομως!!! Ηθελε οτιδηποτε ειναι dvd κι ας ηταν και videoclip!Ευτυχως κρατησε λιγο. Το ξεπερασε. Μην αγχωνεσαι, απλα μην του το απαγορευεις γιατι θα το ζηταει πιο πολυ...πιστευω!!! Που θα παει θα το βαρεθει!!!!

[Sun]

Εμάς δεν βλέπουν καθόλου τηλεόραση, γενικώς δεν την ανοίγουμε. Ο Θανούλης μόνο βλέπει λίγο dvd το απόγευμα μόλις ξυπνήσει αλλά αυτά που βλέπει μας βρίσκουν σύμφωνους (ντοκιμαντέρ με δεινόσαυρους ή ζώα, μυθολογία, Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ο άνθρωπος και κάποια κινοούμενα σχέδια). Μόλις δει ένα dvd μετά βουρ για δράση...

Δεν έχουμε πρόβλημα να μας ζητάει συνέχεια, μόνο σε κάποιες περιπτώσεις θέλει να δει απανωτά 3 φορές μια σκηνή επειδή του αρέσει πολύ...

Το διάβασμα μεσημέρι βράδυ δεν το αλλάζει με τίποτα.

Όταν ανακάλυψε το dvd ήταν ακόμα πολύ μικρός και του λέγαμε ότι δουλεύει μια συγκεκριμένη ώρα και μετά σβήνει. Ακόμα και σήμερα όταν θέλι να δει και ενώ το χειρίζεται μόνος του μας ρωτάει "δουλεύουν τέτοια ώρα τα dvd;"

 

Νομίζω ότι αν βλέπει το παιδί για καθορισμένη ώρα και πράγματα που έχουν εγκρίνει οι γονείς, το dvd δεν είναι κακό. Έμάς έμαθε πολλά πράγματα έτσι αφού πολλά από αυτά που έβλεπε μας εδωσαν αφορμή για ατελείωτες συζητήσεις πάνω σε διάφορα θέματα αλλά και για ανάλογη "καλλιτεχνική' δραστηριότητα.

[mata]

Ο γιος μου που ειναι τώρα 6, είχε κάποια διαστήματα που έβλεπε περισσότερο dvd. Βέβαια όχι και πάρα πολλή ώρα αλλά ούτε και ελάχιστη. Σιγά σιγά άρχισε να μην εχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Τώρα βλέπει πολύ λιγότερο και θέλει περισσότερο να παίζει. Πάντως ναι, έχει δίκιο η Μαρία είναι καλό να τους οριοθετούμε αλλά να...καμιά φορά είμαστε και εμείς κουρασμένες και είναι ο μόνος τρόπος για να μπορέσουμε να κάνουμε δουλειές ή να ξεκουραστούμε για λίγο. Λάθος μεν.... αλήθεια δε.Αυτό όμως συμβαίνει συνήθως σε μικρότερες ηλικίες. Σε ηλικία όπως είναι τώρα ο γιος μου 6 ή και στην ηλικία των 5, μπορείς άνετα να κάνεις δουλειές ή να ξεκουραστείς λίγο και το παιδί να παίζει. Τα μικρότερα παιδιά είναι συνήθως υπερκινητικά.

[maryp]

Οταν ειναι ένα παιδί ναι, θα συμφωνήσω μαζί σου mata. Όταν είναι δυο... ούτε με το dvd δεν ησυχάζουν (τσακώνονται για το τι θα δουν ).

Γενικά κι εγώ κατά του dvd είμαι, αλλά ειναι σε μια ηλικία πια που το ανοίγουν μόνοι τους, διαλέγουν μόνοι τους, πατάνε τα κουμπιά μόνοι τους... τι μπορείς να κάνεις?? Ευτυχώς που δεν βλέπουν και πολύ, δλδ μπορεί να περάσει και βδομάδα χωρίς να δούν καθόλου, δεν ειμαι κι εγώ πολύ της τηλεόρασης...

 

Εδώ θέλω να ρωτήσω κάτι: Πήγε μια φίλη μου να πάρει το γιό της από τον παιδικό σταθμό (δημοσιος) και τα βρήκε όλα να κάθονται να βλέπουν dvd που τους είχε βάλει η δασκάλα!!! Επιτρέπεται αυτό??? Ξέρει καμιά??

[maria70]

στον δημοσιο ολα επιτρεπονται....το ξερεις.

εμενα στο νηπιο βλεπουν καθε βδομαδα μια μερα...επιμορφωνονται...για να μαθουν κανενα γραμμα κουβεντα ακομη...δεν χρειαζεται να πιεζουμε τα παιδια μου ειπε...μα θα παει δημοτικο της λεω.....θα τα μαθει οταν ερθει η ωρα της μου ειπε

τι τα θυμηθηκα και συγχιστηκα παλι????

[maryp]

Ναι ωραία θα τα μάθει. Υπάρχει ειδική διάταξη, εγκύκλιος, κάτι τέλος πάντων που να ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ να βλέπουν τα παιδιά στο σχολείο dvd????

[Λίτσα]

Οχι βέβαια η τηλεόραση δεν επιτρέπεται στους σταθμούς παρά μονάχα για παιδαγωγικό σκοπό.

Το θέμα έχει συζητηθει και εδώ:http://parents.org.gr/forum/viewtopic.php?t=1038&postdays=0&postorder=asc&start=0

 

Επίσης και http://parents.org.gr/forum/viewtopic.php?p=160675#160675

 

(τυπώστε το κείμενο και παρουσιαστε το στους αρμόδιους ειμαι σιγουρη οτι η τηλεοραση θα κλεισει μετά από την ανάγνωσή του καθώς και υλικό από

http://parents.org.gr/psych/?sid=239

[Μαρια Στυλιανακη]

το κείμενο που υπάρχει εδώ στο πρώτο πόστ (μέσα στο κουτί),

 

 

http://parents.org.gr/forum/viewtopic.php?p=160675#160675

 

 

αν θελετε μου στελνετε το φαξ που θελετε να σταλει το κειμενο αυτο υπογεγραμμενο και σφραγισμενο, ακομα και σε φαξ κατευθείαν παιδικού σταθμού.(αλλα και το κείμενο του μεγάλου άρθρου που εχει σχεση με την τηλεόραση)

 

είτε με πμ στείλτε το μου είτε στο εμαιλ info(at) parents.gr

[elenik]

Βρηκα αυτο το άρθρο ψάχνοντας και είπα να το βάλω εδώ και να μήν ανοίξω νέο

 

http://www.vita.gr/html/ent/430/ent.3430.asp

 

Πόσες ώρες τηλεόραση να βλέπει το παιδί μου;

ΛOYIZA BOΓIATZH

29 Δεκεμβρίου 2007

[Εκτύπωση] [Αποστολή με e-mail]

Σχεδόν μέσα σε κάθε σπίτι υπάρχει -σε περίοπτη θέση- τουλάχιστον μία συσκευή τηλεόρασης, η οποία λειτουργεί ανάλογα με το καθημερινό πρόγραμμα της οικογένειας, τις συνήθειες και τα γούστα της, για κάποιο μικρό ή μεγάλο χρονικό διάστημα. Tα παιδιά συμμετέχουν στην τηλεθέαση με το δικό τους ρυθμό και τις δικές τους προτιμήσεις. H τηλεόραση αποτελεί γιʼ αυτά, από τις πολύ μικρές ηλικίες, πόλο έλξης. Tα παιδιά ξέρουν ότι σχεδόν πάντα, αν ανοίξουν την τηλεόραση, θα βρουν ένταση, δράση, συγκίνηση, διασκέδαση, συντροφιά. Aυτό ακριβώς κάνει τους γονείς έξαλλους: «Eίναι η εύκολη λύση», «βλέπουν τηλεόραση μόνον από τεμπελιά», διαμαρτύρονται οι περισσότεροι. Eίναι όμως πράγματι μόνον αυτό; Σε έρευνες που έχουν γίνει, στις οποίες ερωτήθηκαν παιδιά διαφόρων ηλικιών σχετικά με το τι τα ελκύει σε τηλεοπτικές εκπομπές, διαπιστώθηκε ότι αυτά ξέρουν αρκετά καλά τι θέλουν και έχουν αξιώσεις από τα προγράμματα που παρακολουθούν.

 

Tι τραβάει τα παιδιά στη μικρή οθόνη

●Tα παιδιά θέλουν ήρωες, φιγούρες-πρότυπα που μπορούν να υπερνικούν όρια τόπου και χρόνου, λογική και τάξη, να αναποδογυρίζουν την πραγματικότητα, να χρησιμοποιούν το θάρρος, τη δύναμη, την ευστροφία και τη φαντασία τους και να τα βάζουν με μεγαλύτερους και δυνατότερους. Αγαπητές στα παιδιά είναι και οι φιγούρες που έχουν παιδικές αδυναμίες, ενώ είναι ταυτόχρονα συμπαθητικές και χαριτωμένες. Tα παιδιά έχουν ανάγκη από τέτοιους «παντοδύναμους φίλους», που τα βοηθούν να ξεπερνούν την «αδυναμία» της δικής τους ηλικίας και θέσης.

●Σημαντικός παράγοντας είναι ο συνδυασμός εικόνας και ήχου. Ως το δέκατο έτος της ηλικίας τους, οπότε ολοκληρώνεται η οπτική αντίληψη, η ακοή καθορίζει σε μεγάλο βαθμό το τι «αποκομίζουν» τα παιδιά από αυτό που παρακολουθούν, επειδή τα ακουστικά ερεθίσματα έχουν πολύ πιο άμεσο συναισθηματικό αντίκτυπο. Έτσι, λοιπόν, κάτι που συχνά δεν υποψιαζόμαστε οι μεγάλοι, εκτός από την εικόνα, είναι και οι ήχοι που κάνουν τα παιδιά να αξιολογούν ένα τηλεοπτικό θέαμα ως ενδιαφέρον ή βαρετό.

Tα παιδιά έχουν ανάγκη από «παντοδύναμους φίλους»

 

 

4 ΜΥΘΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΚΑΚΗ» ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

Πέρα όμως από τις «απαιτήσεις» των παιδιών από αυτό που θέλουν και το πώς θέλουν να βλέπουν τηλεόραση, υπάρχουν ορισμένες «κατηγορίες-καραμέλες» εναντίον της τηλεόρασης, οι οποίες εξαπολύονται κάθε φορά που αναζητείται ένοχος για ό,τι δεν πάει καλά με τα παιδιά μέσα στην οικογένεια, στο σχολείο, στην κοινωνία. Ίσως θα βοηθούσε να δούμε τα πράγματα από κοντά και να προσπαθήσουμε να απενοχοποιήσουμε λίγο την τηλεόραση, όχι βέβαια για να τη βάλουμε πιο πολύ μέσα στη ζωή των παιδιών μας, αλλά για να αναγνωρίσουμε το μέρος της δικής μας ευθύνης και να αντιμετωπίσουμε πιο αποτελεσματικά την «απειλή» της μικρής οθόνης.

1.«Tα παιδιά είναι σκλάβοι της τηλεόρασης». Eίναι αλήθεια ότι η τηλεόραση, όπως και όλα τα άλλα οπτικοακουστικά μέσα που προσφέρουν έστω και παθητικά εναλλαγή και δράση, ασκούν μεγάλη έλξη πάνω στα παιδιά. Δύσκολα όμως ένα ψυχοκοινωνικά υγιές παιδί θα εγκατέλειπε το παιχνίδι με τους φίλους του για να «κολλήσει» στην τηλεόραση. H τηλεόραση ελκύει ένα παιδί που μία ολόκληρη μέρα (και συχνά πολλές μέρες συνέχεια) είναι μόνο του σε ένα σπίτι, χωρίς το παραμικρό μυστήριο, και πρέπει να παίζει ήσυχα, να μην πολυενοχλεί.

2.«Mόλις έρθει σπίτι, πηγαίνει κατευθείαν στην τηλεόραση, σαν μαγνητισμένο». Tα παιδιά αντιγράφουν συμπεριφορές. Aυτό θα μπορούσε να είναι μία πιθανή εξήγηση. Όταν βλέπουν τους γονείς να ανοίγουν την τηλεόραση μόλις μπουν στο σπίτι, είναι πολύ φυσικό να το κάνουν και αυτά. Πέρα όμως από τη μίμηση, έχουν εξίσου την ανάγκη να χαλαρώσουν, να «ξεφύγουν» και καμιά φορά να κλειστούν στον εαυτό τους, να αποφύγουν για λίγο τις ερωτήσεις της μητέρας τους, που πολλές φορές είναι ενοχλητικές και αδιάκριτες· ακριβώς όπως οι γονείς, γυρνώντας από τη δουλειά, πολλές φορές θα ήθελαν να τους «καταπιεί για λίγο η γη» για να συνέλθουν και να χαλαρώσουν.

3.«H τηλεόραση ταράζει πολύ τα παιδιά». Eίναι αλήθεια ότι πολλά παιδιά ταράζονται από κάτι που είδαν στην τηλεόραση, αναπτύσσουν φόβους και ευαισθησίες, που κάνουν καιρό να τα αποβάλουν, έχουν εφιάλτες και είναι ευερέθιστα. Tο θέμα όμως αυτό είναι πιο σύνθετο από όσο φαίνεται. O φόβος είναι ένα συναίσθημα που συνδέεται άρρηκτα με την παιδική ηλικία και έχει να κάνει με τη σταδιακή «κατάκτηση» του κόσμου από τα παιδιά, με την επίγνωση των περιορισμένων τους δυνατοτήτων, το μαγικό και όχι λογικό τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τα πράγματα γύρω τους. Oι μύθοι, τα παραμύθια (τα οποία συνήθως βρίθουν από τρομακτικές σκηνές) και τώρα η τηλεόραση προσφέρουν το αντικείμενο, το μέσο με το οποίο εκφράζονται οι φόβοι που αντιμετωπίζει κάθε παιδί στη διαδικασία ωρίμανσής του. Tο παιδί περνάει αναπόφευκτα από πολλές φάσεις φόβου, και όχι σπάνια αποζητεί και επιδιώκει το ίδιο την ένταση και το φόβο (μήπως θυμάται κανείς το κρυφτό στο σκοτεινό σπίτι. Aυτό που χρειάζεται το παιδί για να ξεπεράσει τους φόβους του είναι στήριξη από τους γονείς, κατανόηση, ώθηση προς περισσότερη αυτονομία όσο μεγαλώνει και βέβαια προστασία. Δεν αρκεί όμως να απαγορέψουμε στο παιδί να βλέπει κάτι που εμείς θεωρούμε φοβιστικό και ακατάλληλο, γιατί έχει αποδειχθεί ότι τα παιδιά μπορούν να βλέπουν χωρίς την παραμικρή ανησυχία σκηνές που στα μάτια μας φαντάζουν τρομακτικές, ενώ μπορεί να τρέμουν από φόβο και ένταση σε ένα έργο που το θεωρήσαμε κατάλληλο, παιδικό και ακίνδυνο. Θα ήταν καλό -και αυτό ισχύει πιο πολύ όσο πιο μικρά είναι τα παιδιά- να είμαστε πιο κοντά στα παιδιά, να έχουμε τη ματιά μας επάνω τους όταν βλέπουν τηλεόραση και να παρακολουθούμε τις αντιδράσεις τους. Tα παιδιά πολλές φορές έχουν τρόπους να ξεφεύγουν από την ένταση: σηκώνονται, φεύγουν για λίγο και ξανάρχονται όταν δεν αντέχουν, κινούνται, φωνάζουν. Aυτός είναι ο δικός τους τρόπος να αντιμετωπίζουν ό,τι βλέπουν και σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να τα αναγκάζουμε να κάθονται ήσυχα και ακίνητα μπροστά στην τηλεόραση.

4.«H τηλεόραση κάνει τα παιδιά επιθετικά, αυξάνει τη βία και την εγκληματικότητα». Aυτή είναι μία πολύ απλουστευμένη, αφελής και αβασάνιστη άποψη. Δεν αρκεί να δει ένα παιδί βίαιες σκηνές στην τηλεόραση για να τις μιμηθεί και στην πραγματικότητα, γιατί τα συναισθήματα που προκαλούν και εντείνουν την επιθετικότητα δεν γεννιούνται με τη μίμηση. Ένα παιδί που είδε, π.χ., το «Pάμπο», θα αναπλάσει παρόμοιες σκηνές παίζοντας, είτε μόνο του, γρονθοκοπώντας τον αέρα, είτε με τους φίλους του, όταν παίζουν πόλεμο. Tα πολεμικά παιχνίδια όμως υπήρχαν και πριν την τηλεόραση. Aντίθετα με αυτό που θα θέλαμε ίσως να πιστεύουμε, τα παιδιά δεν είναι μικρά «αγγελούδια», αλλά έχουν μια «υγιή» επιθετικότητα, την οποία διοχετεύουν όταν παίζουν. Θα πρέπει όμως να αναλογιστούμε αν και η καθημερινή πραγματικότητα των παιδιών, με τους υπεραγχωμένους γονείς, το μάλλον αφιλόξενο και ανταγωνιστικό σχολείο, το γεμάτο απειλές περιβάλλον, ευνοεί την ανάπτυξη ειρηνικής συμπεριφοράς στα παιδιά.

 

Tα παιδιά συχνά επιδιώκουν την ένταση και το φόβο

 

 

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Ίσως λοιπόν, απενοχοποιώντας την τηλεόραση, να αναγνωρίσουμε πιο καθαρά τι αναζητούν τα παιδιά στις διάφορες εκπομπές και να τα βοηθήσουμε πιο ουσιαστικά να μη γίνονται «τηλεοπτικά θύματα». Aυτό μπορεί να γίνει:

• Aναγνωρίζοντας και υποστηρίζοντας τα παιδιά στην ικανοποίηση των ζωτικών τους αναγκών για παιχνίδι, κίνηση, ερεθίσματα των αισθήσεων, αυτονομία, συνομήλικη συντροφιά.

• Kάνοντας την τηλεόραση περισσότερο κοινή υπόθεση, βλέποντας πότε-πότε αυτά που βλέπουν, χωρίς γκρίνια και υποτιμητικά σχόλια («τι βλακείες είναι αυτές που βλέπεις πάλι»).

• Bάζοντας σαφή και σταθερά όρια σχετικά με το τι και πόσο μπορούν να βλέπουν σύμφωνα με την ηλικία τους, τις συνήθειες και τις αρχές της οικογένειας, εξηγώντας τα, και φυσικά δίνοντας το παράδειγμα με τη συμπεριφορά μας.

• Φροντίζοντας ώστε οι συνθήκες «τηλεθέασης» του παιδιού να είναι τέτοιες που να του επιτρέπουν να εκτονωθεί ή να «διαφύγει», όποτε το χρειάζεται. Aυτό γίνεται, π.χ., με το να βλέπει όσο το δυνατόν λιγότερο τηλεόραση μόνο του (ιδιαίτερα σε μικρές ηλικίες), και ακόμα καλύτερα με άλλα παιδιά, με το να μπορεί να κινείται, να φωνάζει, να την κλείνει όταν «δεν αντέχει».

 

Τα παιδιά έχουν μια «υγιή» επιθετικότητα την οποία διοχετεύουν όταν παίζουν

[vagia_b]

κι ο δικός μου ο Βασίλης έτσι ήταν από μωρό και έτσι παρέμεινε.

 

του είχα πάρει τα ζουζούνια όταν ήταν 8 μηνών και καθόταν και τα έβλεπε. όλοι μου έλεγαν ότι θα το αποβλακώσω το παιδί και ότι δεν κάνει να βλέπει τηλεόραση. ευτυχώς η δική μας είναι οπίσθιας προβολής και δεν έχει ακτινοβολία.

 

το αποτέλεσμα ήταν το παιδί όχι να αποβλακωθεί αλλά να ξυπνήσει ακόμα πιο πολύ (δε θέλω να ακουστεί εγωϊστικό). έμαθε όλα τα τραγουδάκια απ' έξω.

 

μετά φοβόμουν ότι δε θα έχει άλλα ενδιαφέροντα παρά μόνο την τηλεόραση αλλά ευτυχώς δεν επιβεβαιώθηκα.

 

ακόμη και τώρα που είναι 3,5 ετών βλέπει πολλά dvd. του κατεβάζω κι εγώ από το internet πολλές ταινίες. ξέρει το κάθε dvd τι ταινία είναι από τα γράμματα που έχει πάνω και τα βάζει μόνος του και μαζί με το Βασίλη βλέπει και η μπέμπα και της αρέσει.

 

είμαι υπερ. ίσως και να κάνω λάθος.

[angy]

Η τηλεόραση βλάπτει περισσότερο από ό,τι ωφελεί τα νήπια, σύμφωνα με έλληνα ερευνητή στις ΗΠΑ

 

Ένας κορυφαίος ειδικός σε ζητήματα που αφορούν το παιδί, προειδοποιεί τους γονείς να περιορίσουν το χρόνο που τα νήπια ηλικίας μέχρι δύο ετών παρακολουθούν τηλεόραση, γιατί αυτό μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερη βλάβη από ό,τι ωφέλεια στην ανάπτυξή τους.

 

Ο καθηγητής Δημήτρης Χρηστάκης, ερευνητής του Ινστιτούτου Ερευνών για τα Παιδιά του Σιάτλ και καθηγητής του πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στις ΗΠΑ, σε μεγάλη του διεθνή έρευνα, που δημοσιεύεται στο παιδιατρικό περιοδικό "Acta Paediatrica", εξέφρασε επίσης σημαντικές επιφυλάξεις για τα εκπαιδευτικά ή ψυχαγωγικά DVD που απευθύνονται στα νήπια και ισχυρίζονται ότι είναι επωφελή γι' αυτά, παρά την έλλειψη των σχετικών επιστημονικών στοιχείων.

 

Ο Χρηστάκης, που μελέτησε 78 σχετικές έρευνες της τελευταίας 25ετίας, διαπίστωσε ότι εννέα στα δέκα παιδιά κάτω των δύο ετών παρακολουθούν τακτικά τηλεόραση διεθνώς. Μερικά μάλιστα περνούν μέχρι και 40% του χρόνου που είναι ξύπνια, μπροστά από την τηλεόραση, παρόλο που καμία επιστημονική έρευνα δεν έχει αποδείξει μέχρι σήμερα ότι υπάρχουν οφέλη από αυτή την πρόωρη έκθεση ενός παιδιού στην επίδραση της τηλεόρασης.

 

Σύμφωνα με τον Χρηστάκη, η πλάστιγγα των επιστημονικών στοιχείων γέρνει σαφώς προς την κατεύθυνση των δυνητικών βλαβών. Αν και αρκετοί γονείς θεωρούν ότι η τηλεόραση κάνει καλό στον εγκέφαλο των νηπίων, γι' αυτό τα αφήνουν να βλέπουν με τις ώρες, οι ιατρικές μελέτες δεν έχουν επιβεβαιώσει κάτι τέτοιο. Αντίθετα, η παρακολούθηση τηλεοπτικών προγραμμάτων και DVD μπορεί να καθυστερήσει τη γλωσσική ανάπτυξη και το περιεχόμενο του λεξιλογίου, σύμφωνα με άλλες μελέτες.

 

Τα νήπια τείνουν να μιμούνται αυτό που βλέπουν στην οθόνη, όμως μαθαίνουν καλύτερα από τις ζωντανές παρουσιάσεις, ενώ μια άλλη μελέτη διαπίστωσε μέτρια προβλήματα συγκέντρωσης της προσοχής στην ηλικία των επτά ετών σε όσα μικρά παιδιά έβλεπαν πολλή τηλεόραση πριν τα τρία τους χρόνια.

 

Αρκετοί γονείς παραδέχονται ότι αφήνουν τα νήπια μπροστά από την τηλεόραση, επειδή χρειάζονται χρόνο για τους ίδιους, πράγμα που όσο κι αν είναι κατανοητό, πρέπει να αποφεύγεται κατά το δυνατό, σύμφωνα με τον έλληνα ερευνητή.

 

Ο Χρηστάκης αποδίδει την αρνητική επίδραση της τηλεόρασης στο ότι εκθέτει τον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο των νηπίων σε μια σειρά από υπερβολικά ερεθίσματα, όπως φώτα που αναβοσβήνουν, συνεχείς αλλαγές σκηνών, απότομες ηχητικές αλλαγές κ.α., ενώ παράλληλα υποκαθιστά άλλες αναγκαίες δραστηριότητες, όπως το παιχνίδι ή η επαφή με τους γονείς.

 

Εδώ και τέσσερις δεκαετίες εκφράζονταν ανησυχίες για την επίδραση της τηλεόρασης στα νήπια, αλλά μόνο πρόσφατα διάφορες επιστημονικές μελέτες άρχισαν να παρέχουν εμπειρικά στοιχεία που να θεμελιώνουν αυτούς τους φόβους.

 

Πηγή: http://health.ana-mpa.gr/news.php?id=5012

[Sam]

4 Αυγούστου 2009 11:30

Είναι γνωστό ότι η πολλή τηλεόραση και τα πολλά βιντεοπαιχνίδια κάνουν γενικά κακό

στα παιδιά, όμως μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα διαπιστώνει μια ειδικότερη

βλαβερή συνέπεια για την υγεία: αυξάνουν τον κίνδυνο των παιδιών να εμφανίσουν

αυξημένη αρτηριακή πίεση. Ο κίνδυνος είναι υπαρκτός άσχετα αν το παιδί είναι παχύ ή

λεπτό.

 

Η έρευνα έγινε από ερευνητές του πολιτειακού πανεπιστημίου του Μίτσιγκαν, υπό τη

δρ. Τζόι Άϊζενμαν, και δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό “Archives of Pediatrics and

Adolescent Medicine», σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ.

 

Είναι η πρώτη φορά που μια έρευνα συσχετίζει άμεσα αυτή τη συνήθεια των παιδιών

(να κάθονται επί ώρες μπροστά από μια οθόνη βλέποντας ή παίζοντας παιγνίδια) με την

άνοδο της πίεσης του αίματος.

 

Οι επιστήμονες μελέτησαν παιδιά τριών έως οκτώ ετών επί μια εβδομάδα, με τη βοήθεια

ειδικής συσκευής που προσδιόριζε πόσο κινητικά ήσαν, σε συνδυασμό με

πληροφορίες που πήραν από τους γονείς σχετικά με τη συμπεριφορά και τις συνήθειες

των παιδιών τους.

 

Η έρευνα έδειξε ότι τα παιδιά έκαναν καθιστική ζωή κατά μέσο όρο πέντε ώρες την

μέρα και βρίσκονταν τουλάχιστον μιάμιση ώρα μπροστά από μια οθόνη. Ενώ

το…καθισιό καθεαυτό δεν συσχετιζόταν άμεσα με το επίπεδο της πίεσης, βρέθηκε

άμεση σχέση της πίεσης με τις ώρες παρακολούθησης τηλεόρασης. Άσχετα με το

βάρος του παιδιού, η πίεση του αίματος ήταν σημαντικά υψηλότερη σε εκείνα τα παιδιά

που έβλεπαν τον περισσότερο χρόνο τηλεόραση ή έπαιζαν τα περισσότερα

βιντεοπαιχνίδια στην τηλεόραση, σε σχέση με όσα παιδιά σπαταλούσαν τον μικρότερο

χρόνο μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασης (λιγότερο από μισή ώρα τη μέρα).

 

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι οι γονείς δεν πρέπει να αφήνουν τα παιδιά τους πάνω

από δύο ώρες το πολύ μπροστά από μια τηλεόραση κάθε μέρα και αυτό πρέπει

οπωσδήποτε να συνδυάζεται με τουλάχιστον μια ώρα φυσικής άσκησης ημερησίως.

 

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, πέρα από την πίεση, η πολλή τηλεόραση έχει και άλλες

«παρενέργειες», όπως ότι συνοδεύεται από ανθυγιεινή διατροφή (σνακ κλπ), αυξάνει το

στρες και οδηγεί σε χειρότερο ύπνο κ.α.

 

πηγή

http://health.ana-mpa.gr/news.php?id=5825

[maira95]

 

 

''Στο συμπέρασμα ότι η πολύωρη παρακολούθηση τηλεόρασης από μικρά παιδιά έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της αρτηριακής τους πίεσης κατέληξαν αμερικανοί επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν. Μάλιστα, αυτή είναι και η πρώτη φορά στην οποία συσχετίζεται μία από τις αγαπημένες συνήθειες των παιδιών με την αύξηση της πίεσης.

Το δείγμα που παρατήρησαν οι μελετητές περιελάμβανε παιδιά από τριών έως οκτώ ετών για μία εβδομάδα, ενώ υπολογίζονταν (με τη βοήθεια συσκευής) πόσο κινητικά ήταν, σε συνεργασία με τους γονείς.

Το δια ταύτα της έρευνας είναι πως τα νεαρά άτομα παρακολουθούν, κατά μέσο όρο, μιάμιση ώρα τηλεόραση και… απολαμβάνουν καθιστική ζωή άλλες πέντε. Ακόμα, ασχέτως με το σωματικό βάρος του παιδιού, η αρτηριακή πίεση ήταν αυξημένη σε όσα παιδιά έβλεπαν περισσότερο τηλεόραση και έπαιζαν βιντεοπαιχνίδια.

Η συμβουλή των επιστημόνων είναι πως οι γονείς δεν θα πρέπει να αφήνουν τα παιδιά τους πάνω από 2 ώρες την ημέρα μπροστά από την τηλεόραση, ενώ παραλλήλως θα πρέπει να μεριμνούν, ώστε να αθλούνται τουλάχιστον μία ώρα την ημέρα.

Η αύξηση της πίεσης, ως γνωστόν, οδηγεί στην αύξηση του στρες και είναι ό,τι χειρότερο για τα νέα παιδιά.''

 

ΠΗΓΗ http://www.stifora.gr/index.php

[Sam]

Η τηλεόραση βλάπτει την ανάπτυξη του εγκεφάλου στα παιδιά έως 3 ετών

 

Όπως προκύπτει από την τελευταία μελέτη του διακεκριμένου ακαδημαϊκού

και ερευνητή, η τηλεθέαση κατά τα πρώτα τρία χρόνια ζωής έχει ως

αποτέλεσμα να εμφανίζουν τα παιδιά φτωχό λεξιλόγιο στις πρώτες τάξεις

του δημοτικού, καθώς επίσης και προβλήματα στην αναγνώριση αριθμών

και γραμμάτων.

Τα προβλήματα ωστόσο δεν σταματούν εδώ. Η έλλειψη συγκέντρωσης και

τα μαθησιακά προβλήματα επίσης σχετίζονται, σύμφωνα με τελευταία

επιστημονικά δεδομένα, με την τηλεθέαση στην προσχολική ηλικία. Τι

φταίει; Το «παρκάρισμα» των παιδιών μπροστά από

την

τηλεόραση βλάπτει την ανάπτυξη του εγκεφάλου τους, διαδικασία που

συντελείται κατά τα πρώτα δύο χρόνια ζωής. «Οι γονείς δεν μιλούν στα

παιδιά τους, δεν παίζουν μαζί τους, δεν τα αγκαλιάζουν. Συχνά είναι και οι

ίδιοι απορροφημένοι από κάποιο τηλεοπτικό πρόγραμμα.

 

 

 

Η επαφή όμως είναι πολύ σημαντική. Μπορεί μεν να είναι πιο εύκολο για τη

μητέρα να απασχολήσει το μωρό της βάζοντας στη τηλεόραση ένα DVD

ενόσω εκείνη μαγειρεύει ανενόχλητη, αυτό όμως που οφείλει να κάνει είναι

να επιτρέψει στο παιδί να συνυπάρχει μαζί της στην κουζίνα. Να το κοιτάει,

να του εξηγεί τι κάνει, να το αφήνει να πιάσει τα αντικείμενα», αναφέρει ο

καθηγητής και διευθυντής στο Κέντρο Υγείας, Συμπεριφοράς και Ανάπτυξης

του Παιδιού- Ερευνητικό Ινστιτούτο Νοσοκομείου Παίδων Σιάτλ. Όπως

διευκρινίζει, κανένα τηλεοπτικό προϊόν δεν μπορεί να παίξει τον ρόλο του

δασκάλου έως ότου το παιδί κλείσει τα τρία πρώτα χρόνια της ζωής του.

Αντίθετα, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της μελέτης που υπογράφει ο κ.

Χριστάκης, είναι ιδιαίτερα πιθανό τα ερεθίσματα της τηλεόρασης, όπως είναι

η γρήγορη εναλλαγή εικόνων αλλά και η μονοδιάστατη προσοχή των

παιδιών στην οθόνη, να προκαλούν εγκεφαλική υπερδιέγερση που τα βλάπτει. Αυτός είναι και ο λόγος που ο κ. Χριστάκης επιμένει πως τα μωρά

έως 2 ετών δεν πρέπει να βρίσκονται ούτε λεπτό μπροστά από την οθόνη

της τηλεόρασης- μιλάει άλλωστε εκ πείρας, αφού και ο ίδιος υποβάλλει σε αυστηρή τηλεοπτική... δίαιτα και τα δικά του παιδιά. Έχει ανακαλύψει πως

μία ώρα τηλεόρασης την ημέρα αντιστοιχεί με 10% πιθανότητες να

παρουσιάσει το παιδί στην ηλικία των 7 ετών προβλήματα συγκέντρωσης.

 

 

 

ΠΡΟΣΟΧΗ

Τα μωρά έως 2 ετών δεν πρέπει να βρίσκονται ούτε λεπτό μπροστά στην

ΤV σύμφωνα με έρευνες Έλληνα καθηγητή .

 

Η ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΗΣΗ της τηλεόρασης δεν είναι ο στόχος του καθηγητή κ.

Χριστάκη, γι΄ αυτό και διευκρινίζει πως δεν είναι μόνον η ποσότητα που

κάνει τη διαφορά αλλά και η ποιότητα. Και από ό,τι φαίνεται η «συνταγή»

των εκπαιδευτικών προγραμμάτων που ενισχύουν τις διανοητικές

ικανότητες των παιδιών ηλικίας τριών έως πέντε ετών κρύβεται στο

«Σουσάμι άνοιξε». Η μία έρευνα μετά την άλλη έχουν δείξει ότι η

συγκεκριμένη παιδική εκπομπή που έχει προβληθεί σε 120 χώρες

«μεγαλώνει» έξυπνα παιδιά: αναγνωρίζουν εύκολα αριθμούς, γράμματα και

σχήματα. Μάλιστα, όταν οι ερευνητές ακολούθησαν 500 παιδιά έως την

εφηβεία τους, διαπίστωσαν πως οι λάτρεις του Μπερτ και του Έρνι έπαιρναν

καλύτερους βαθμούς στο σχολείο, διάβαζαν περισσότερα βιβλία και ήταν

γενικότερα πιο δημιουργικά! Ψυχαγωγία και εκπαίδευση Το μυστικό,

σύμφωνα με τον κ. Χριστάκη, είναι ότι το «Σουσάμι άνοιξε» συνδυάζει την

ψυχαγωγία με την εκπαίδευση. «Κάθε επεισόδιο είναι σαν να αποτελεί μέρος

μιας διδακτέας ύλης. Ένας τρόπος για να ελέγξουν οι γονείς κατά πόσο

εκπαιδευτικό είναι για τα παιδιά τους, είναι να τα ρωτήσουν στο τέλος τι

έμαθαν. Και ακόμη καλύτερο είναι από εκεί και πέρα να πάρουν οι ίδιοι στα

χέρια τους τη “σκυτάλη”». Έτσι, για παράδειγμα, εάν το πρόγραμμα

επικεντρώνεται στα πρώτο γράμμα της αλφαβήτου, θα μπορούσαν οι γονείς

να συνεχίσουν το... παιχνίδι με τα παιδιά τους προσπαθώντας να βρουν

λέξεις που αρχίζουν από Α. Κατά τον ίδιο τρόπο οι ταινίες και οι σειρές δεν

αποτελούν πάντα την πέτρα του... σκανδάλου. Σειρές όπως, «Το μικρό

σπίτι στο λιβάδι» που πραγματεύεται ανθρώπινες ιστορίες, κάνουν τα παιδιά

πιο ευγενικά και πιο ανεκτικά.

 

Aπολίτιστο Στέκι

[poukis]

Πολλοί γονείς για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο, βάζουν ή μια ταινία στο DVD στο σπίτι για να βλέπουν τα παιδιά ή προχωρούν ακόμα παραπέρα και βάζουν ταινίες σε μεγάλες αποστάσεις στο φορητό DVD μέσα στο αυτοκίνητο.

 

Αυτό είναι σύμφωνα με τους επιστήμονες καταστροφικό για το λεξιλόγιο των παιδιών.

 

«Τα παιδιά αναπτύσσονται όταν έρχονται σε στενή επαφή με τους ενηλίκους. Τα πολύωρα ταξίδια με το αυτοκίνητο αποτελούν εξαιρετική ευκαιρία να διπλασιάσουν το λεξιλόγιό τους. Οταν κολλούν στην κίνηση, οι γονείς θα έπρεπε να συζητούν ή να παίζουν προφορικά παιχνίδια με τα παιδιά τους, αντί να κάθονται αμίλητοι, ενώ εκείνα παραμένουν “καρφωμένα” στις οθόνες που διαθέτουν για τους επιβάτες πίσω πολλά σύγχρονα αυτοκίνητα» προειδοποιεί η Τζιν Γκρος, σύμβουλος του βρετανικού υπουργείου Παιδείας σε θέματα παιδιών με προβλήματα γλώσσας και επικοινωνίας.

 

«Θυμάμαι πως όταν τα παιδιά μου ήταν μικρά, όσο ήμασταν στο αυτοκίνητο παίζαμε προσπαθώντας να εντοπίσουμε συγκεκριμένα αντικείμενα από το παράθυρο. Σήμερα όμως, με τα παιχνίδια τύπου Νιντέντο, αυξάνονται τα παιδιά με προβλήματα ομιλίας και επικοινωνίας τα οποία έχουν εύπορους γονείς, και έτσι η μειωμένη γλωσσική ανάπτυξη δεν περιορίζεται μόνο στα παιδιά φτωχότερων οικογενειών, τα οποία συνήθως λαμβάνουν λιγότερα γλωσσικά ερεθίσματα» επισημαίνει η κυρία Γκρος.

 

«Μεταξύ των γονέων υπάρχει η ευρέως διαδεδομένη αντίληψη ότι η ομιλία των παιδιών έρχεται από μόνη της, αλλά στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για αυτόματη διαδικασία.Είναι σημαντικό να μιλάμε στα νήπια ακόμη και αν δεν είναι ακόμη σε θέση να απαντήσουν. Τα παιδιά μαθαίνουν τις περισσότερες καινούργιες λέξεις από τους γονείς και τους οικογενειακούς φίλους, ενώ εκείνα που διαθέτουν πλουσιότερο λεξιλόγιο μαθαίνουν να διαβάζουν γρηγορότερα» προσθέτει η βρετανίδα ψυχολόγος, τονίζοντας ότι ο χρόνος που περνούν οι οικογένειες στο αυτοκίνητο δεν πρέπει να είναι «νεκρός» ακόμη και αν αυτό απαιτεί μεγαλύτερη προσπάθεια από τους γονείς.

 

Το πρόβλημα είναι ευρύτερο. Οπως έχει αποδείξει ο καθηγητής Παιδιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον κ. Δημήτρης Χριστάκης , η τηλεόραση γενικά βλάπτει τη γλωσσική ανάπτυξη των παιδιών ηλικίας από δύο μέχρι τεσσάρων ετών. Σύμφωνα με την έρευνα του καθηγητή Χριστάκη για κάθε ώρα που βλέπουν τηλεόραση τα παιδιά ακούνε 770 λέξεις λιγότερες σε σχέση με όσες θα άκουγαν από έναν γονιό ή έναν κηδεμόνα. Το μυαλό των νηπίων απορροφά τις λέξεις σαν σφουγγάρι και έχει απόλυτη ανάγκη από πραγματική αλληλεπίδραση και όχι από παθητική παρουσία για να αποτυπώσει λέξεις και συντακτικές δομές.

http://www.newsit.gr//default.php?pname=Article&art_id=36923&catid=5

 

είναι δίκοπο μαχαίρι η κατάσταση αυτή νομίζω όμως ιδίως για ένα γκρινιάρικο παιδί...

[Rea_1971]

Πες τα βρε Πούκη. Εγώ θυμάμαι τον μπαμπάκα μου μας έκανε πλήρη ιστορική, λαογραφική κλπ ανάλυση για διάφορες περιοχές που περνάγαμε (αθάνατο skoda...).

Γιατί οι γονείς βαριούνται να μιλάνε στα παιδιά τους; Και καλά δήθεν τις καθημερινές δεν έχουν χρόνο. Το ταξίδι είναι μια ευκαιρία. Και ας κανονίσουν το χρόνο για 2-3 στάσεις παραπάνω για να ξελαμπικάρουν όλοι από την κλεισούρα στο αμάξι.