S.O.S ποια είναι τα συμπτώματα αποβολής?

[zouzou24]

καλησπερα!!!!ειμαι στην 13 εβδομαδα στο πρωτο μου παιδι!!!!εδω και 3 μερες εχω πονους στην κοιλια χαμηλα οι οποιοι δεν περνανε...με ποναει η μεση και πλατη,επισης νιωθω λες και εχω πολλα υγρα πηγαινω στην τουαλετα αλλα δεν εχω κατι...ο γιατροσ μου μου ειπε να παρω ενα ντεπον να μου περασουν οι πονοι αλλα εγω ανυσηχω...πριν 5 μερες εκανα την αυχενικη και ηταν ολα καλα αλλα νιωθω οτι θελω να ξαναπαω να με δει...

[sapientia000]

καλησπερα!!!!ειμαι στην 13 εβδομαδα στο πρωτο μου παιδι!!!!εδω και 3 μερες εχω πονους στην κοιλια χαμηλα οι οποιοι δεν περνανε...με ποναει η μεση και πλατη,επισης νιωθω λες και εχω πολλα υγρα πηγαινω στην τουαλετα αλλα δεν εχω κατι...ο γιατροσ μου μου ειπε να παρω ενα ντεπον να μου περασουν οι πονοι αλλα εγω ανυσηχω...πριν 5 μερες εκανα την αυχενικη και ηταν ολα καλα αλλα νιωθω οτι θελω να ξαναπαω να με δει...

 

 

Καλησπέρα zouozou ! ΝΑ ΠΑΣ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ για υπέρηχο, να δει αν όλα είναι καλά... Η δική μου εμπειρία στην 15η εβδομάδα δεν είχε καλά αποτελέμσατα. Την πρώτη ημέρα ένοιωσα κάτι σαν σφίξιμο στην κοιλιά, την επόμενη ημέρα ένοιωσα έντονους πόνους χαμηλά, κάτι σαν περιόδου, ή κολικου. Μίλησα με την γιατρό μου, η οποία με συμβούλεψε να πάρω μπουσκοπαν πλας και αν δεν υποχωρήσει να πάω για υπέρηχο. Αν υποχωρόυσε υποτίθεται ότι θα ήταν εντερικοί πόνοι. Δυστυχώς για μένα οι πόνοι υποχώρησαν αμέσως, κι εγώ ευησυχάστηκα. Μέχρι εκέινη την στιγμή δεν είχα δείγμα αίματος, ή άλλης έκκρισης. Την επόμενη χαράματα, ξύπνησα από ανησυχία. Ένοιθα ότι κάτι δεν πάει καλά. Άρχισα πάλι να πονάω ήπια. Ντύθηκα για να φύγω και ξαφνικά άρχισε απίστευστη αιμορραγία ασύλληπτης ροής συνοδευόμενη από πόνους που όλο και δυνάμωναν... Λίγες ώρες αργότερα, συστυχώς απέβαλα πάνω στο φορείο ενός μαιευτηρίου...

Ίσως φοβισμένη από την δική μου εμπειρία, θα σε συμβούλευα να μην αφήνεις τίποτα στην τύχη του, ωστόσο δεν θέλω να σε αγχώσω. Η κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή. Ας φιλάμε εμείς όμως τα ρούχα μας...

Εύχομαι να πάνε όλα καλά. Καλή συνέχεια της κυήσεώς σου !!!

[ValentinaP]

Ευχαριστω για τα μηνυματα σας!Η φυση μαλλον ηξερε καλυτερα και γι αυτο μου το πηρε...αυτο σκεφτομαι μονο.Εχω πλημμυρισει στο αιμα και εχω και κατι πονους περιοδου,λιγο πιο εντονους.Αυριο θα παω να με δει η γιατρος μου,ελπιζω να μην χρειαστει και αποξεση.Ευτυχως που με ανταμοιψε η μπεμπουλα μου σημερα(ειπε "μαμα" και κατουριστηκα) Ιωαννα μου κουραγιο,ευχομαι να πανε ολα καλα.

Gia sas koritsia ke mamades. Tha ithela na sas anafero tin diki prosopiki k poli asximi empiria. Tin proigoumeni vdomada eixa kathysterisi sti periodo m k epidei pote m den eixa kathysterisi amesos katalaba pos ime egkyos. Pira ton gyatro m ke tou to anafera k mou ipe na kano analiseis ke na doume. To idio vrady me pire ke mou ipe pos exo arhikes monades k pos ime egkyos 3evdomadon.Eklega apo xara ke ego k o antras m gt thelame poli afto to pedaki k kaname prospathies 3 mines. Tin epomeni mera arxise i antostrofi metriso gia to kako pou mou erhota. Eixa aforitous ponous kato xamila stin koilia, ego nomiza pos ine apo tin egkimosini k arxisa idi oi ponoi mou. Tin epomeni mera oi idioi aforitoi ponoi. To apogeuma otan poga stin toualeta ida arketa kafe. Arhisa to klama den ixera gt mou sinevene afto. Pira tilefono to gyatro m k mou ipe na pao na kano analisei n doume tis monades. Etsi ke piga ke molis itta spiti eixa aimoragia. To mikro m kitaraki eixe idi xathi prin kala kala dimiourgithei. O gyttos lei pos i fisi ekane tin doulia tis. Den katalavo omos gt na mou sinevei olo afto? Tha xana mino egkyos? Tha to xeperaso pote? Mesa se 2 meres irthe i xara k i distyxia. Sas parakalo voithisteme.

[dimitra00]

Gia sas koritsia ke mamades. Tha ithela na sas anafero tin diki prosopiki k poli asximi empiria. Tin proigoumeni vdomada eixa kathysterisi sti periodo m k epidei pote m den eixa kathysterisi amesos katalaba pos ime egkyos. Pira ton gyatro m ke tou to anafera k mou ipe na kano analiseis ke na doume. To idio vrady me pire ke mou ipe pos exo arhikes monades k pos ime egkyos 3evdomadon.Eklega apo xara ke ego k o antras m gt thelame poli afto to pedaki k kaname prospathies 3 mines. Tin epomeni mera arxise i antostrofi metriso gia to kako pou mou erhota. Eixa aforitous ponous kato xamila stin koilia, ego nomiza pos ine apo tin egkimosini k arxisa idi oi ponoi mou. Tin epomeni mera oi idioi aforitoi ponoi. To apogeuma otan poga stin toualeta ida arketa kafe. Arhisa to klama den ixera gt mou sinevene afto. Pira tilefono to gyatro m k mou ipe na pao na kano analisei n doume tis monades. Etsi ke piga ke molis itta spiti eixa aimoragia. To mikro m kitaraki eixe idi xathi prin kala kala dimiourgithei. O gyttos lei pos i fisi ekane tin doulia tis. Den katalavo omos gt na mou sinevei olo afto? Tha xana mino egkyos? Tha to xeperaso pote? Mesa se 2 meres irthe i xara k i distyxia. Sas parakalo voithisteme.

 

μην απελπιζεσαι... οντως αυτο που ειπε ο γιατρος σου , ισχυει. η φυση εκανε τη δουλεια της..

θα ξαναμεινεις βεβαια εγκυος, αποδειξη οτι εμεινες ηδη μια φορα!!

δε ξερω αν θα ακουστει σκληρο αυτο που θα σου πω, αλλα το ειπε ο γιατρος μου σε μια φιλη που απεβαλε πολυ νωρις. δεν εχασες μωρο, εχασες εναν αριθμο κυτταρων. και καπως ειχε δικιο... μετα τις 7 βδομαδες ακους καρδια κλπ...

οποτε, ηρεμησε. θα ξαναμεινεις εγκυος κ συντομα.. αρκει να μην επηρρεαστει η ψυχολογια κ η σχεση σου!!

[val-kos]

εγω ειχα πονους περιοδου κ στη μεση πολυ επισης, επειτα ειδα αιμα, ο γιατρος μου επεμενε οτι δεν ειναι κατι αλλα εγω ηξερα οτι το ονειρο μας τελειωνε εδω...οπως κι εγινε οταν ειδαμε τον υπερυχο που δεν χτυπουσε πια η καρδια του εμβρυου. Μακαρι να γινταν να μην το ζησει καμια κοπελα...

[danae2014]

Εγώ δυστυχώς απέβαλα πριν μια εβδομαδα. Ημουν 5 μηνων. "Γεννησα" φυσιολογικα με επισκληριδιο και πονους και αιμα. Πως αντεξα ενας Θεος το ξερει. Ημουν 14 ωρες με αιμορραγια, θλιψη, απογοητευση και περιμενα να ερθει ο τελευταιος πονος για να τελειωσει το μαρτυριο μου. Μετα μου κανανε αποξεση και μετα απο μια μερα γυρισα σπιτι. Αιμα δεν εχω καθολου. Μονο την πρωτη μερα στο νοσοκομειο ειχα. Τωρα εδω και 6 μερες εχω κατι ανοιχτα πορτοκαλια, καφε, αλλα πολυ λιγα και ανοιχτα. Ελπιζω η περιοδος μου να ερθει κανονικα σε ενα μηνα. Παντως για να προλαβω μερικες πριν κανετε λαθη κτλ. θα σας πω με λιγα λογια τι επαθα εγω. Η εγκυμοσυνη μου ξεκινησε ομαλα χωρις συμπτωματα ιδιαιτερα κτλ. Στην αρχη του 2ου μηνα επαθα μια μεγαλη αποκολληση και εκατσα ενα μηνα στο κρεβατι με 3 utrogestan την μερα. Δυστυχως ειχα την ατυχια ο γιατρος μου να μην με προσεξει αρκετα και να μην μου τονισει την σοβαροτητα της καταστασης μου με αποτελεσμα να με ενθαρρυνει οτι ολα ειναι καλα και οτι η αποκολληση δενυπαρχει πλεον κτλ. Εν τω μεταξυ ειχα διαβασει εγω στο ιντερνετ οτι η αποκολληση δεν περναει ποτε. Τελοσπαντων ας το αφησουμε αυτο. Μετα απο τον δευτερο μηνα ολα πηγαιναν καλα μεχρι και το τελος του τριτου μηνα. Μετα στις αρχες του 4ου εμφανιζω μια μερα ξαφνικα χωρις πονο καθολου, αρκετα πορτοκαλοκκινα υγρα. Πολλα ομως αλλα αυτο κρατησε μια μερα μετα απλως καθαριζα. Του το αναφερω με κοιταει και μου λεει δεν ειναι τιποτα. Δεν μου ειπε ουτε να το δουμε με αλλες εξετασεις ουτε τιποτα. Μετα απο 20 μερες μου ξαναγινεται αλλα και παλι μου ειπε τα ιδια οτι δεν βλεπει κατι. Στην αυχενικη ολα βγηκαν μια χαρα μονο που λογω λιγου χαμηλου PAPP-A μου εδωσε να παιρνω salospir το βραδυ. Λιγο πριν κλεισω τον 5ο μηνα παω για την Β Επιπεδου. Εκει μου βρισκουν 2 δεικτες (ηχογενεις εστιες στην καρδια και υπερηχογενες εντερο) και μου συνιστουν αμνιοπαρακεντηση. Εν τω μεταξυ το υπερηχογενες εντερο ειχε προκληθει λογω του αιματος που ειχε καταπιει το μωρο λογω της αποκολλησης που ειχα παθει. Αυτο συμβαινει συχνα και το ξερουν ολοι. Μαλιστα μου το γραψανε σαν παρατηρηση στις εξετασεις της Β Επιπεδου. Επομενως με την λογικη παντα, το μωρο δεν ειχε τιποτα αλλα μας βαλανε το μικροβιο και μας επιασε αγχος και ειπαμε να την κανουμε. Οχι οτι θα διακοπταμε την κυηση (δυσκολη αποφαση αλλα το θεωρω εγκλημα γενικως) αν εβγαινε κατι κακο απλως ειπαμε για να φυγει το αγχος να την κανω. Φυσικα κανεις δεν μου ειπε οτι υπαρχει και αλλη εξεταση πιο ασφαλης εκτος απο την αμνιο. Νομιζω λεγεται χοριακη λαχνη, κατι τετοιο. Την κανω 5 μερες μετα την Β επιπεδου στο ιδιο ιδιωτικο διαγνωστικο κεντρο. Δεν ειχα μετα συμπτωματα ουτε αιμα ουτε πυρετο τιποτα. Φυσικα παλι κανεις δεν μου ειπε οτι επρεπε να παλουκωθω για καμια εβδομαδα και βαλε. Μονο τις 2-3 πρωτες μερες μου ειπανε να προσεω και τιποτε αλλο. Βγαινουν τα αποτελεσματα ολα φυσιολογικα οπως το περιμεναμε και μετα απο μια μερα με εντονη αιμορραγια το ξημερωμα απεβαλα φυσιολογικα μετα απο 14 ωρες οπως ειπα και στην αρχη. Θελω να τονισω οτι δεν ειχα πονο καθολου, δηλ. ειχα αιμα αλλα οχι πονο. Το μωρο το ειδαμε ζωντανο στον υπερηχο στο μαιευτηριο απλα εχανε αμνιακο υγρο και δεν ηταν βιωσιμο λογω οτι ημουν στην 23η εβδομαδα. Τελικα η αμνιο μου εκανε κακο, γιατι οπως μου ειπε ο γιατρος μετα μου χτυπησανε με την βελονα μια κεντρικη αρτηρια και ετσι προκληθηκε αιμορραγια και αρχισανε σιγα σιγα συσπασεις εχανα υγρα δεν το ειχα αντιληφθει καθολου και εγινε ο,τι εγινε....ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΥΤΕ ΣΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΜΟΥ.

Θελω μεσα απο αυτη την καταχώρησή μου να βοηθησω αλλες κοπελες να μην την πατησουν οπως εγω. ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΜΑ.

Κατα την γνωμη μου η αρχικη αποκολληση προκαλεσε ολο το κακο γιατι δεν εκατσα στο κρεβατι. Εγινε μετα και η αμνιο και το επιταχυνε ολο αυτο. Επομενως σας συμβουλευω οταν συμβει αποκολληση να πιεζετε τον γιατρο σας να σας προτεινει εξετασεις ή ορμονες ή οτιδηποτε αλλο για να μην φτασετε εκει που εφτασα εγω. ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ ΤΗΝ ΑΜΝΙΟ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ. Ισως αν δεν την εκανα να ημουν σε εβδομαδα που να μπορουσα να το σωσουν δεν ξερω. Παντως οποια παθει αποκολληση να μεινει στο κρεβατι με προσοχη και υπομονη. Εγω τωρα ειμαι στην αναζητηση αλλου γιατρου πιο υπευθυνου πιο προληπτικου γιατι καταλαβα πολλα και πλεον δεν θελω να παθω τα ιδια. Η εγκυμοσυνη μου ηταν μια τελεια εγκυμοσυνη χωρις συμπτωματα που ομως ειχε αδοξο τελος επειδη δεν με καθοδηγησε σωστα ο γιατρος μου απο την αρχη. ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΣΑΣ. ΝΑ ΡΩΤΑΤΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.

[mousoudi]

Εγώ δυστυχώς απέβαλα πριν μια εβδομαδα. Ημουν 5 μηνων. "Γεννησα" φυσιολογικα με επισκληριδιο και πονους και αιμα. Πως αντεξα ενας Θεος το ξερει. Ημουν 14 ωρες με αιμορραγια, θλιψη, απογοητευση και περιμενα να ερθει ο τελευταιος πονος για να τελειωσει το μαρτυριο μου. Μετα μου κανανε αποξεση και μετα απο μια μερα γυρισα σπιτι. Αιμα δεν εχω καθολου. Μονο την πρωτη μερα στο νοσοκομειο ειχα. Τωρα εδω και 6 μερες εχω κατι ανοιχτα πορτοκαλια, καφε, αλλα πολυ λιγα και ανοιχτα. Ελπιζω η περιοδος μου να ερθει κανονικα σε ενα μηνα. Παντως για να προλαβω μερικες πριν κανετε λαθη κτλ. θα σας πω με λιγα λογια τι επαθα εγω. Η εγκυμοσυνη μου ξεκινησε ομαλα χωρις συμπτωματα ιδιαιτερα κτλ. Στην αρχη του 2ου μηνα επαθα μια μεγαλη αποκολληση και εκατσα ενα μηνα στο κρεβατι με 3 utrogestan την μερα. Δυστυχως ειχα την ατυχια ο γιατρος μου να μην με προσεξει αρκετα και να μην μου τονισει την σοβαροτητα της καταστασης μου με αποτελεσμα να με ενθαρρυνει οτι ολα ειναι καλα και οτι η αποκολληση δενυπαρχει πλεον κτλ. Εν τω μεταξυ ειχα διαβασει εγω στο ιντερνετ οτι η αποκολληση δεν περναει ποτε. Τελοσπαντων ας το αφησουμε αυτο. Μετα απο τον δευτερο μηνα ολα πηγαιναν καλα μεχρι και το τελος του τριτου μηνα. Μετα στις αρχες του 4ου εμφανιζω μια μερα ξαφνικα χωρις πονο καθολου, αρκετα πορτοκαλοκκινα υγρα. Πολλα ομως αλλα αυτο κρατησε μια μερα μετα απλως καθαριζα. Του το αναφερω με κοιταει και μου λεει δεν ειναι τιποτα. Δεν μου ειπε ουτε να το δουμε με αλλες εξετασεις ουτε τιποτα. Μετα απο 20 μερες μου ξαναγινεται αλλα και παλι μου ειπε τα ιδια οτι δεν βλεπει κατι. Στην αυχενικη ολα βγηκαν μια χαρα μονο που λογω λιγου χαμηλου PAPP-A μου εδωσε να παιρνω salospir το βραδυ. Λιγο πριν κλεισω τον 5ο μηνα παω για την Β Επιπεδου. Εκει μου βρισκουν 2 δεικτες (ηχογενεις εστιες στην καρδια και υπερηχογενες εντερο) και μου συνιστουν αμνιοπαρακεντηση. Εν τω μεταξυ το υπερηχογενες εντερο ειχε προκληθει λογω του αιματος που ειχε καταπιει το μωρο λογω της αποκολλησης που ειχα παθει. Αυτο συμβαινει συχνα και το ξερουν ολοι. Μαλιστα μου το γραψανε σαν παρατηρηση στις εξετασεις της Β Επιπεδου. Επομενως με την λογικη παντα, το μωρο δεν ειχε τιποτα αλλα μας βαλανε το μικροβιο και μας επιασε αγχος και ειπαμε να την κανουμε. Οχι οτι θα διακοπταμε την κυηση (δυσκολη αποφαση αλλα το θεωρω εγκλημα γενικως) αν εβγαινε κατι κακο απλως ειπαμε για να φυγει το αγχος να την κανω. Φυσικα κανεις δεν μου ειπε οτι υπαρχει και αλλη εξεταση πιο ασφαλης εκτος απο την αμνιο. Νομιζω λεγεται χοριακη λαχνη, κατι τετοιο. Την κανω 5 μερες μετα την Β επιπεδου στο ιδιο ιδιωτικο διαγνωστικο κεντρο. Δεν ειχα μετα συμπτωματα ουτε αιμα ουτε πυρετο τιποτα. Φυσικα παλι κανεις δεν μου ειπε οτι επρεπε να παλουκωθω για καμια εβδομαδα και βαλε. Μονο τις 2-3 πρωτες μερες μου ειπανε να προσεω και τιποτε αλλο. Βγαινουν τα αποτελεσματα ολα φυσιολογικα οπως το περιμεναμε και μετα απο μια μερα με εντονη αιμορραγια το ξημερωμα απεβαλα φυσιολογικα μετα απο 14 ωρες οπως ειπα και στην αρχη. Θελω να τονισω οτι δεν ειχα πονο καθολου, δηλ. ειχα αιμα αλλα οχι πονο. Το μωρο το ειδαμε ζωντανο στον υπερηχο στο μαιευτηριο απλα εχανε αμνιακο υγρο και δεν ηταν βιωσιμο λογω οτι ημουν στην 23η εβδομαδα. Τελικα η αμνιο μου εκανε κακο, γιατι οπως μου ειπε ο γιατρος μετα μου χτυπησανε με την βελονα μια κεντρικη αρτηρια και ετσι προκληθηκε αιμορραγια και αρχισανε σιγα σιγα συσπασεις εχανα υγρα δεν το ειχα αντιληφθει καθολου και εγινε ο,τι εγινε....ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΥΤΕ ΣΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΜΟΥ.

Θελω μεσα απο αυτη την καταχώρησή μου να βοηθησω αλλες κοπελες να μην την πατησουν οπως εγω. ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΜΑ.

Κατα την γνωμη μου η αρχικη αποκολληση προκαλεσε ολο το κακο γιατι δεν εκατσα στο κρεβατι. Εγινε μετα και η αμνιο και το επιταχυνε ολο αυτο. Επομενως σας συμβουλευω οταν συμβει αποκολληση να πιεζετε τον γιατρο σας να σας προτεινει εξετασεις ή ορμονες ή οτιδηποτε αλλο για να μην φτασετε εκει που εφτασα εγω. ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ ΤΗΝ ΑΜΝΙΟ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ. Ισως αν δεν την εκανα να ημουν σε εβδομαδα που να μπορουσα να το σωσουν δεν ξερω. Παντως οποια παθει αποκολληση να μεινει στο κρεβατι με προσοχη και υπομονη. Εγω τωρα ειμαι στην αναζητηση αλλου γιατρου πιο υπευθυνου πιο προληπτικου γιατι καταλαβα πολλα και πλεον δεν θελω να παθω τα ιδια. Η εγκυμοσυνη μου ηταν μια τελεια εγκυμοσυνη χωρις συμπτωματα που ομως ειχε αδοξο τελος επειδη δεν με καθοδηγησε σωστα ο γιατρος μου απο την αρχη. ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΣΑΣ. ΝΑ ΡΩΤΑΤΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.

 

Πωπω βρε κορίτσι μου, ανατρίχιασα όσο διάβαζα την περιπέτειά σου!!! Λυπάμαι τόσο, μα τόσο πολύ!!! Υπήρξες κι εσύ και το μωράκι σου "θύμα" ιατρικής αμέλειας και επιπολαιότητας

Και κατά το ήμισυ σε νιώθω πολύ!!! Έχασα κι εγώ ένα μωράκι στην 17η εβδομάδα από καθαρή αδιαφορία του γιατρού μου (φυσικά τον άλλαξα). Είχα κι εγώ στο πρώτο τρίμηνο όλο καφέ υγρά, αίμα και μια μεγάλη αποκόλληση, που αποδείχτηκε μοιραία. Αυτή σε συνδυασμό με την επιπολαιότητα του γιατρού μου. Αν με παρέπεμπε για έλεγχο θρομβοφιλίας και ξεκινούσα άμεσα αντιπηκτική αγωγή θα το είχαμε σώσει το μωράκι (πέθανε και το γέννησα με πρόκληση). Αλλά αυτός μόνο ουτρογκεστάν μου έδινε και ξάπλα μου έλεγε. Δεν φτάνει άμα έχεις πρόβλημα, ίσα ίσα τα ουτρογκεστάν και η ακινησία επιδεινώνουν τους θρόμβους που τείνει να δημιουργεί το αίμα όταν έχεις έστω και προδιάθεση θρομβοφιλίας. Θέλει συνδυαστική αντιμετώπιση. Αλλά τα δικά μου πια είναι περασμένα....και το πάθημα μου έγινε μάθημα.

 

Θα ήθελα μόνο (και χωρίς να με παρεξηγήσεις σε παρακαλώ) να σε διορθώσω σ΄ένα θεματάκι. Η βιοψία τροφοβλάστης (ή χοριακών λαχνών) που ανέφερες, ειδικά σε περίπτωση αποκόλλησης πλακούντα απαγορεύεται διά ροπάλου και είναι απείρως πιο επικίνδυνη από την αμνιοπαρακέντηση (στην περίπτωση αυτή, γενικότερα έχει ελαφρώς μεγαλύτερα ποσοστά επικινδυνότητας). Η άμνιο θεωρείται "ασφαλέστερη".

 

Επειδή έχω κάνει και τα δύο (άμνιο στο πρώτο μου παιδί) και τώρα τροφοβλάστη στο δεύτερο, θεωρώ ότι έχει τεράστια σημασία αφενός να σε συμβουλέψει σωστά ο γιατρός σου και αφετέρου (και κυρίως) να είναι πολύ πεπειραμένος ο εμβρυολόγος που κάνει την λήψη (είτε της τροφοβλάστης, είτε του αμνιακού υγρού). Πάντα, και είναι εν γνώση μας αυτό, υπάρχει ένας κίνδυνος της τάξης από 0,5 ως 1% να αποβάλουμε μετά από αυτές τις εξετάσεις. Και έχεις δίκιο, μετά χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Αν βέβαια έχει γίνει η ζημιά κατά την λήψη, όσο και να προσέξεις, δυστυχώς δεν φτάνει :(

 

Δεν έχω λόγια να σε παρηγορήσω, τέτοια εμπειρία δεν ξεπερνιέται εύκολα (μάλλον ποτέ δεν ξεπερνιέται, εμένα και τώρα να με ρωτήσεις, η αδικη απώλεια του πρώτου μου παιδιού είναι αγκάθι στην καρδια). Το παίρνεις απόφαση όμως σιγά σιγά και προχωράς την ζωή σου, έχεις πάντα στην καρδιά σου όσα πέρασες, αλλά κοιτάς στο μέλλον.

Καλή σωματική και ψυχική ανάρρωση σου εύχομαι, να βρεις έναν γυναικολόγο αξιόπιστο και υπεύθυνο να σε καθοδηγεί σωστά και γρήγορα να μείνεις πάλι έγκυος, να έχεις μια υπέροχη και τελειόμηνη εγκυμοσύνη και να φέρεις στον κόσμο ένα υγιέστατο μωράκι!!!

[danae2014]

Πωπω βρε κορίτσι μου, ανατρίχιασα όσο διάβαζα την περιπέτειά σου!!! Λυπάμαι τόσο, μα τόσο πολύ!!! Υπήρξες κι εσύ και το μωράκι σου "θύμα" ιατρικής αμέλειας και επιπολαιότητας

Και κατά το ήμισυ σε νιώθω πολύ!!! Έχασα κι εγώ ένα μωράκι στην 17η εβδομάδα από καθαρή αδιαφορία του γιατρού μου (φυσικά τον άλλαξα). Είχα κι εγώ στο πρώτο τρίμηνο όλο καφέ υγρά, αίμα και μια μεγάλη αποκόλληση, που αποδείχτηκε μοιραία. Αυτή σε συνδυασμό με την επιπολαιότητα του γιατρού μου. Αν με παρέπεμπε για έλεγχο θρομβοφιλίας και ξεκινούσα άμεσα αντιπηκτική αγωγή θα το είχαμε σώσει το μωράκι (πέθανε και το γέννησα με πρόκληση). Αλλά αυτός μόνο ουτρογκεστάν μου έδινε και ξάπλα μου έλεγε. Δεν φτάνει άμα έχεις πρόβλημα, ίσα ίσα τα ουτρογκεστάν και η ακινησία επιδεινώνουν τους θρόμβους που τείνει να δημιουργεί το αίμα όταν έχεις έστω και προδιάθεση θρομβοφιλίας. Θέλει συνδυαστική αντιμετώπιση. Αλλά τα δικά μου πια είναι περασμένα....και το πάθημα μου έγινε μάθημα.

 

Θα ήθελα μόνο (και χωρίς να με παρεξηγήσεις σε παρακαλώ) να σε διορθώσω σ΄ένα θεματάκι. Η βιοψία τροφοβλάστης (ή χοριακών λαχνών) που ανέφερες, ειδικά σε περίπτωση αποκόλλησης πλακούντα απαγορεύεται διά ροπάλου και είναι απείρως πιο επικίνδυνη από την αμνιοπαρακέντηση (στην περίπτωση αυτή, γενικότερα έχει ελαφρώς μεγαλύτερα ποσοστά επικινδυνότητας). Η άμνιο θεωρείται "ασφαλέστερη".

 

Επειδή έχω κάνει και τα δύο (άμνιο στο πρώτο μου παιδί) και τώρα τροφοβλάστη στο δεύτερο, θεωρώ ότι έχει τεράστια σημασία αφενός να σε συμβουλέψει σωστά ο γιατρός σου και αφετέρου (και κυρίως) να είναι πολύ πεπειραμένος ο εμβρυολόγος που κάνει την λήψη (είτε της τροφοβλάστης, είτε του αμνιακού υγρού). Πάντα, και είναι εν γνώση μας αυτό, υπάρχει ένας κίνδυνος της τάξης από 0,5 ως 1% να αποβάλουμε μετά από αυτές τις εξετάσεις. Και έχεις δίκιο, μετά χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Αν βέβαια έχει γίνει η ζημιά κατά την λήψη, όσο και να προσέξεις, δυστυχώς δεν φτάνει :(

 

Δεν έχω λόγια να σε παρηγορήσω, τέτοια εμπειρία δεν ξεπερνιέται εύκολα (μάλλον ποτέ δεν ξεπερνιέται, εμένα και τώρα να με ρωτήσεις, η αδικη απώλεια του πρώτου μου παιδιού είναι αγκάθι στην καρδια). Το παίρνεις απόφαση όμως σιγά σιγά και προχωράς την ζωή σου, έχεις πάντα στην καρδιά σου όσα πέρασες, αλλά κοιτάς στο μέλλον.

Καλή σωματική και ψυχική ανάρρωση σου εύχομαι, να βρεις έναν γυναικολόγο αξιόπιστο και υπεύθυνο να σε καθοδηγεί σωστά και γρήγορα να μείνεις πάλι έγκυος, να έχεις μια υπέροχη και τελειόμηνη εγκυμοσύνη και να φέρεις στον κόσμο ένα υγιέστατο μωράκι!!!

 

ενταξει η αληθεια ειναι οτι δεν γνωριζω πολλα για την χοριακη λαχνη οποτε το παιρνω πισω, αλλα παντως το μονο σιγουρο ειναι οτι οσες ειχατε ή εχετε θεματα αποκολλησης καλο θα ηταν να αποφυγετε την αμνιοπαρακεντηση!

[mousoudi]

ενταξει η αληθεια ειναι οτι δεν γνωριζω πολλα για την χοριακη λαχνη οποτε το παιρνω πισω, αλλα παντως το μονο σιγουρο ειναι οτι οσες ειχατε ή εχετε θεματα αποκολλησης καλο θα ηταν να αποφυγετε την αμνιοπαρακεντηση!

 

Σ΄αυτό έχεις δίκιο, ο κίνδυνος στις περιπτώσεις αυτές είναι σαφώς μεγαλύτερος!!!

[danae2014]

Σ΄αυτό έχεις δίκιο, ο κίνδυνος στις περιπτώσεις αυτές είναι σαφώς μεγαλύτερος!!!

 

Εγω πάντως ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατί ο γιατρός μου δεν μου είπε να παλουκωθώ να κάτσω στο κρεβατι αφού είχα τόσο μεγάλη αποκόλληση. Αναρωτιέμαι αν εχει συμβει και σε αλλη κοπελα αυτο. Δηλαδη να σου δινει 15 μερες μονο να κατσεις και μετα απλως να σε καθησυχαζει οτι "κολλησε" και οτι εισαι ενταξει τωρα απλα να μην κουραζεσαι κτλ. ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΚΟΛΛΑΕΙ. Ετσι δεν ειναι; Θα παω τωρα σε εναν αλλο γιατρο και θα του δειξω τους υπερηχους με την αποκολληση και τους τελευταιους που φαινεται οτι και καλα κολλησε, για να μου πει την γνωμη του. Και θα σας πω. Αλλα σου λεω μια γνωστη μου που ειχε αποκολληση και στα δυο παιδια της την ειχε και ηταν στο κρεβατι 6 μηνες! Και εγω αλωνιζα σαν το κατσικι ηρεμη και ωραια οτι ολα ειναι καλα!

[mousoudi]

Εγω πάντως ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατί ο γιατρός μου δεν μου είπε να παλουκωθώ να κάτσω στο κρεβατι αφού είχα τόσο μεγάλη αποκόλληση. Αναρωτιέμαι αν εχει συμβει και σε αλλη κοπελα αυτο. Δηλαδη να σου δινει 15 μερες μονο να κατσεις και μετα απλως να σε καθησυχαζει οτι "κολλησε" και οτι εισαι ενταξει τωρα απλα να μην κουραζεσαι κτλ. ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΚΟΛΛΑΕΙ. Ετσι δεν ειναι;

 

Εγώ από όσο ξέρω κολλάει και αυτό φαίνεται υπερηχογραφικά. Αν δεν κολλήσει λογικά εξακολουθείς να έχεις αίμα ή τουλάχιστον φαίνεται στον υπέρηχο. Γιατρός δεν είμαι, αλλά η λογική μου λέει ότι είναι κάτι σαν να έχεις μια πληγή. Επουλώνεται κάποια στιγμή, έτσι δεν είναι; Σημάδι μπορεί να αφήσει, αλλά κλείνει η πληγή και δεν έχεις άλλες συνέπειες. Το θέμα είναι πόσο κακό έχει γίνει κατά την αποκόλληση. και υπάρχουν δύο ειδών αποκολλήσεις (αυτό μου το εξήγησε γυναικολόγος, δεν το λέω από το μυαλό μου): η περιφερική αποκόλληση, αυτή δηλ. που συμβαίνει στις άκρες του πλακούντα (αυτή δίνει άμεση αιμορραγία) και η κεντρική, αυτή δλδ που συμβαίνει στο κέντρο του πλακούντα και είναι πιο ύπουλη, γιατί δίνει σημάδια πολύ αργά. Επίσης υπάρχει η μερική και η ολική αποκόλληση (η δεύτερη είναι η χειρότερη, αλλά ξέρω κοπέλες που ακόμη και αυτή αποκαταστάθηκε και γέννησαν τελειόμηνα παιδιά). Εγώ είχα περιφερική, μερική αποκόλληση που προκλήθηκε από θρόμβο, αλλά ούτε αυτό μου το είπε ο γιατρός μου, κι εγώ όταν ψάχτηκα μετά το κατάλαβα.

 

Θα παω τωρα σε εναν αλλο γιατρο και θα του δειξω τους υπερηχους με την αποκολληση και τους τελευταιους που φαινεται οτι και καλα κολλησε, για να μου πει την γνωμη του. Και θα σας πω. Αλλα σου λεω μια γνωστη μου που ειχε αποκολληση και στα δυο παιδια της την ειχε και ηταν στο κρεβατι 6 μηνες! Και εγω αλωνιζα σαν το κατσικι ηρεμη και ωραια οτι ολα ειναι καλα!

 

Μην συγκρίνεις περιπτώσεις μεταξύ τους καλύτερα. Όταν εγώ έχασα το παιδάκι μου συνέπεσα με φίλη μου, που με ακατάσχετη αιμορραγία από αποκόλληση και νοσηλεία 2 εβδ. στο νοσοκομείο, πρόσεξε άλλον ένα μήνα χαλαρά και μετά έκανε τα πάντα: ταξίδια, δουλειά, μέχρι και ανακαίνιση στο σπίτι τους. Εγώ με 3 μήνες ξάπλα αυστηρή το έχασα το μωράκι.

Η εντύπωση που μου δημιουργήθηκε εμένα από την δική σου περίπτωση είναι ότι αφού είχες αποκόλληση, ακόμη κι αν είχε κλείσει (που αυτό εγώ δεν μπορώ να το ξέρω φυσικά, μόνο γιατρός μπορεί να το κρίνει) δεν έπρεπε να συμβουλέψει να κάνεις άμνιο. Και για μένα, όπως το κατάλαβα, το λάθος έγινε στην άμνιο από όποιον σου την έκανε. Εφόσον όλα φαίνονται στην οθόνη και δεν πηγαίνουν στα τυφλά όπως παλιότερα, δεν νοείται να χτυπήσει κανείς κεντρική αρτηρία. Αυτό με ή χωρίς αποκόλληση είναι αρκετό να κάνει ζημιά.

Επίσης, αν διαβάσεις αυτά που βρήκαν στο μωράκι σου στην β΄επιπέδου δεν είναι τρομερά ευρήματα και συχνά δεν σημαίνουν τίποτα. Αν έχεις αποκλείσει τα τρία βασικά σύνδρομα, ούτε που τους δίνουν μετά σημασία...θα μπορούσες να κάνεις, εφόσον ήσουν σε ομάδα υψηλού κινδύνου λόγω ιστορικού, την νέα εξέταση αίματος που δίνει πολύ ψηλά ποσοστά (μέχρι 97%). Δεν είναι διαγνωστική, αλλά οπωσδήποτε αν σου έβγαζε πολύ καλά νούμερα, δε θα είχες λόγο να φοβάσαι...

Κοριτσάκι μου καλό, όπως κι εγώ την πρώτη φορά, έπεσες "θύμα" λάθος ιατρικών χειρισμών μάλλον. Ακόμη και οι συνεχείς αιμορραγίες σου ίσως να οφείλονταν σε αιματολογικό θέμα, ίσως και όχι...ο σωστός γιατρός, όταν έχει τόσα σημάδια, δεν πρέπει να τα αγνοεί...ας τα ψάξει κι αν αποδειχτεί ότι δεν είναι τίποτα, τότε να σου πει απλά ξεκουράσου λίγο.

Δεν ξέρω, μου θύμισες την εποχή που σαν την παλαβή έψαχνα να βρω τι φταίει για τον χαμό του παιδιού μου, για να μην το ξαναπάθω σε επόμενη εγκυμοσύνη. Σε νιώθω πολύ, αλλά η συμβουλή μου είναι ψάξε όσο θέλεις, πάρε όσο χρόνο θέλεις, αλλά μόλις τελειώσει αυτή η αναζήτηση, άφησέ το πίσω σου (όσο είναι ανθρωπίνως δυνατό) και δες με αισιοδοξία το μέλλον.

[danae2014]

Κοριτσάκι μου καλό, όπως κι εγώ την πρώτη φορά, έπεσες "θύμα" λάθος ιατρικών χειρισμών μάλλον. Ακόμη και οι συνεχείς αιμορραγίες σου ίσως να οφείλονταν σε αιματολογικό θέμα, ίσως και όχι...ο σωστός γιατρός, όταν έχει τόσα σημάδια, δεν πρέπει να τα αγνοεί...ας τα ψάξει κι αν αποδειχτεί ότι δεν είναι τίποτα, τότε να σου πει απλά ξεκουράσου λίγο.

Δεν ξέρω, μου θύμισες την εποχή που σαν την παλαβή έψαχνα να βρω τι φταίει για τον χαμό του παιδιού μου, για να μην το ξαναπάθω σε επόμενη εγκυμοσύνη. Σε νιώθω πολύ, αλλά η συμβουλή μου είναι ψάξε όσο θέλεις, πάρε όσο χρόνο θέλεις, αλλά μόλις τελειώσει αυτή η αναζήτηση, άφησέ το πίσω σου (όσο είναι ανθρωπίνως δυνατό) και δες με αισιοδοξία το μέλλον.

 

Ναι έτσι είναι έχεις δίκιο. Οντως οι εγκυμοσυνες ειναι διαφορετικες μεταξυ τους. Τελικα και εγω νομιζω οτι η αμνιο την εκανε την ζημια. Μαλιστα η αμνιο εγινε χωρις την παρουσια του γιατρου μου και μετα μου ειπαν φιλες μου οτι κακως γιατι παντα πρεπει να γινεται με την παρουσια του γιατρου σου.....Τετοια ωρα τετοια λογια! Η πλακα ειναι οτι μετα που πηγα για να μιλησουμε αφου ειχε γινει οτι ειχε γινει, μου ειπε οτι η αμνιο μαλλον εκανε την ζημια και οταν του ειπα οτι δεν ξανακανω αμνιο μου κανει: ε ναι θα βρουμε κατι αλλο να κανεις αν χρειαστει. Και τοτε σκεφτομαι μεσα μου και λεω: γιατι δεν μου το ειχε προτεινει νωριτερα;;; δηλ. την αλλη λυση την αιματολογικη......ΓΙΑΤΙ;;;;;; οπως λες και συ πρεπει να ηρεμησω και να μην το σκεφτομαι πολυ γιατι ακρη δεν θα βγαλω και μαλλον κακο κανω στην ψυχολογια μου....

[danae2014]

Α και κάτι αλλο αγαπητη μου φιλη mousoudi, εγω συνεχιζα να παιρνω 2 salospir των 80mg και μετα την Β Επιπεδου παρολο που τα αποτελεσματα ειχαν βγει μια χαρα και το μωρο αναπτυσσοτανε κανονικα. Ενω διαβασα οτι την ασπιρινη την παιρνεις μεχρι την Β Επιπεδου και αν δουν προβλημα παλι τοτε σου λενε να την συνεχισεις. Αρα σκεψου οτι εκτος της αιμορραγιας που μπορει να ειχα λογω της αποκολλησης και καπου μαζευοταν μεσα μου κτλ. (ξερω και γω γιατρος ειμαι επαιρνα και τις ασπιρινες που ειναι αντιπηκτικο.....εγινε και αυτο με την αμνιο και ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ! η ασπιρινη στην προκειμενη περιπτωση δεν βοηθησε!

[mousoudi]

Α και κάτι αλλο αγαπητη μου φιλη mousoudi, εγω συνεχιζα να παιρνω 2 salospir των 80mg και μετα την Β Επιπεδου παρολο που τα αποτελεσματα ειχαν βγει μια χαρα και το μωρο αναπτυσσοτανε κανονικα. Ενω διαβασα οτι την ασπιρινη την παιρνεις μεχρι την Β Επιπεδου και αν δουν προβλημα παλι τοτε σου λενε να την συνεχισεις. Αρα σκεψου οτι εκτος της αιμορραγιας που μπορει να ειχα λογω της αποκολλησης και καπου μαζευοταν μεσα μου κτλ. (ξερω και γω γιατρος ειμαι επαιρνα και τις ασπιρινες που ειναι αντιπηκτικο.....εγινε και αυτο με την αμνιο και ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ! η ασπιρινη στην προκειμενη περιπτωση δεν βοηθησε!

 

Κοίτα, κανονικά θα έπρεπε να σε παρακολουθεί και αιματολόγος εφόσον έπαιρνες αντιπηκτική αγωγή. Εκείνος είναι ο ειδικός που ανάλογα με τις ανάγκες σου θα καθορίσει την αγωγή. Πάντως να ξέρεις (κι αυτό στο λέω από καθαρά προσωπική μου πείρα με εγκυμοσύνες όπου και με καφέ ή λίγο αίμα εξακολουθούσα να παίρνω σαλοσπίρ και να κάνω την ένεσή μου και όλα πήγαν κατ΄ευχή) ότι αν το θέμα είναι αιματολογικό πρέπει να συνεχίσεις την αγωγή. Δλδ, αν η αιμορραγία οφείλεται σε θρόμβο, η αγωγή τον βοηθάει να διαλυθεί πιο εύκολα και να μην δημιουργηθεί άλλος. Μπορεί να έχει ως συνέπεια να έχεις πιο έντονο αίμα, γιατί αραιώνει το αίμα, αλλά δεν βγαίνει περισσότερο από όσο επρόκειτο να βγει ούτως ή άλλως. Αυτό μου το έχει πει αιματολόγος. Αν βέβαια στο έδωσε έτσι, εκεί δεν ξέρω, πιθανότατα να έκανε ζημιά.

Το θέμα είναι ότι 2 σαλοσπίρ είναι μεγάλη ποσότητα, αν δεν δικαιολογείται από προηγούμενες εξετάσεις πήξης αίματος. Και επίσης έχε υπόψη ότι άλλο πράγμα αντιμετωπίζει η σαλοσπίρη κι άλλο η ηπαρίνη (η ένεση δλδ).

Άκρως φιλική συμβουλή: κάνε έλεγχο θρομβοφιλίας σε αιματολόγο που ειδικεύεται σε θρομβοφιλία κύησης και σε επόμενη εγκυμοσύνη σου ζήτα την καθοδήγησή του. Κάθε ειδικότητα καλό είναι να περιορίζεται στα της ειδικότητας. Ο γυναικολόγος μπορεί να έχει γνώσεις αιματολογίας, αλλά αιματολόγος δεν είναι, και το αντίθετο βέβαια.

[mousoudi]

Ναι έτσι είναι έχεις δίκιο. Οντως οι εγκυμοσυνες ειναι διαφορετικες μεταξυ τους. Τελικα και εγω νομιζω οτι η αμνιο την εκανε την ζημια. Μαλιστα η αμνιο εγινε χωρις την παρουσια του γιατρου μου και μετα μου ειπαν φιλες μου οτι κακως γιατι παντα πρεπει να γινεται με την παρουσια του γιατρου σου.....

 

Κι εδώ οι εμπειρίες μας είναι διαφορετικές. Και τις δύο φορές έκανα χωρίς την παρουσία του γιατρού μου, αλλά ο γιατρός μου πίνει νερό στο όνομα της εμβρυολόγου. Θεωρεί ότι οι εγκυμονούσες του είναι στα καλύτερα χέρια. Εννοείται είναι σε ανοιχτή γραμμή μαζί τους πριν και μετά την εξέταση. Και δεν ξέρω και καμία φίλη μου δλδ που να ήταν παρών ο γυναικολόγος στην εξέταση...τέλος πάντων, αυτά είναι τακτικές που δεν τις γνωρίζουμε, είτε έτσι είτε αλλιώς, σημασία έχει να ξέρει τι κάνει αυτός που έχει την βελόνα στο χέρι και σε τρυπάει...

 

Τετοια ωρα τετοια λογια! Η πλακα ειναι οτι μετα που πηγα για να μιλησουμε αφου ειχε γινει οτι ειχε γινει, μου ειπε οτι η αμνιο μαλλον εκανε την ζημια και οταν του ειπα οτι δεν ξανακανω αμνιο μου κανει: ε ναι θα βρουμε κατι αλλο να κανεις αν χρειαστει. Και τοτε σκεφτομαι μεσα μου και λεω: γιατι δεν μου το ειχε προτεινει νωριτερα;;; δηλ. την αλλη λυση την αιματολογικη......ΓΙΑΤΙ;;;;;; οπως λες και συ πρεπει να ηρεμησω και να μην το σκεφτομαι πολυ γιατι ακρη δεν θα βγαλω και μαλλον κακο κανω στην ψυχολογια μου....

 

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ!!!!!!!!!!!!!!!! Με συγχωρείς, αλλά μ΄αυτό το σχόλιο εξοργίστηκα!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Και ναι, ηρέμησε κοριτσάκι μου όσο μπορείς, δυστυχώς ότι έγινε δεν αλλάζει. Μακάρι να διορθωνόταν η ζημιά, αλλά δεν γίνεται . Βαθειά ανάσα, ψηλά το κεφάλι και μέχρι την επόμενη φορά που θα δεις θετικό τεστάκι (πολύ πολύ σύντομα εύχομαι) φρόντισε να έχεις βρει τον γιατρό που θα σου εμπνέει την μεγαλύτερη δυνατή εμπιστοσύνη. Πλέον θα μπορείς να κρίνεις καλύτερα, δυστυχώς μέσα από τις εμπειρίες μαθαίνουμε κι εμείς

[danae2014]

Και ναι, ηρέμησε κοριτσάκι μου όσο μπορείς, δυστυχώς ότι έγινε δεν αλλάζει. Μακάρι να διορθωνόταν η ζημιά, αλλά δεν γίνεται . Βαθειά ανάσα, ψηλά το κεφάλι και μέχρι την επόμενη φορά που θα δεις θετικό τεστάκι (πολύ πολύ σύντομα εύχομαι) φρόντισε να έχεις βρει τον γιατρό που θα σου εμπνέει την μεγαλύτερη δυνατή εμπιστοσύνη. Πλέον θα μπορείς να κρίνεις καλύτερα, δυστυχώς μέσα από τις εμπειρίες μαθαίνουμε κι εμείς

 

Mousoudi μου ο τεως γιατρος μας ειπε σε 6 μηνες. Τωρα δεν ξερω αν πει κατι αλλο ο καινουργιος. Μαλλον κι αυτος θα πει το ιδιο επειδη ηταν αποβολη με αποξεση και ημουν και 5 μηνων. Ειχα διαβασει καπου οτι αν κανεις αποξεση ξαναδοκιμαζεις μετα απο τοσους μηνες οσους ησουν σαν εγκυος. Δηλ. εγω ειχα κλεισει τους 5 μηνες αρα θα περιμενω αλλους τοσους περιπου για να ξαναδοκιμασουμε.....:cry: Αυτο ειναι που με στενοχωρει...θα γινομουν πιο γρηγορα καλα ψυχολογικα αν μου λεγανε να δοκιμασω νωριτερα αλλα και απο την αλλη δεν θελω να κανω κατι λαθος και να μου στοιχισει μια δευτερη εγκυμοσυνη!

[mousoudi]

Mousoudi μου ο τεως γιατρος μας ειπε σε 6 μηνες. Τωρα δεν ξερω αν πει κατι αλλο ο καινουργιος. Μαλλον κι αυτος θα πει το ιδιο επειδη ηταν αποβολη με αποξεση και ημουν και 5 μηνων. Ειχα διαβασει καπου οτι αν κανεις αποξεση ξαναδοκιμαζεις μετα απο τοσους μηνες οσους ησουν σαν εγκυος. Δηλ. εγω ειχα κλεισει τους 5 μηνες αρα θα περιμενω αλλους τοσους περιπου για να ξαναδοκιμασουμε.....:cry: Αυτο ειναι που με στενοχωρει...θα γινομουν πιο γρηγορα καλα ψυχολογικα αν μου λεγανε να δοκιμασω νωριτερα αλλα και απο την αλλη δεν θελω να κανω κατι λαθος και να μου στοιχισει μια δευτερη εγκυμοσυνη!

 

Να πω την αλήθεια δεν το ξέρω αυτό...Εγώ ήμουν 4,5 μηνών όταν έκανα προκληση τοκετού. Ο τότε γιατρός μου, αλλά και οι άλλοι που πήγα μετά από αυτόν, μου είπαν ότι σε ένα τρίμηνο αν θέλω μπορώ ν αρχίσω τις προσπάθειες. Βέβαια τελικά πέρασαν 7 μήνες για να ξεκινήσω, αλλά οφειλόταν στα μικρόβια που δεν έφευγαν με τίποτα! Μόλις καθάρισα άρχισα και στον 2ο μήνα έπιασα τον γιο μου

 

Ρώτα και άλλον γιατρό για το 6μηνο που λες κι αν σου πουν κι άλλοι το ίδιο, αυτό να κάνεις. Μπορεί τώρα το διάστημα να σου φαίνεται μεγάλο, αλλά ξέρεις τελικά νομίζω πιο πολύ το έχει ανάγκη η ψυχή μας κι όχι τόσο το σώμα μας...τώρα που σκέφτομαι τα δικά μου λέω ότι αν είχα ξεκινήσει άμεσα μετά την αποβολή ο φόβος μου στην εγκυμοσύνη θα ήταν απείρως μεγαλύτερος. Εγώ μετά από τρεις μήνες ακόμη έκανα εξετάσεις και το μυαλό μου ήταν κολλημένο στα όσα πέρασα. Αλλά σιγά σιγά και το αποδέχτηκα και πείσμωσα ότι εγώ παιδί θα κάνω πάση θυσία!!!! Είναι πολλά τα στάδια που περνάμε μετά από τέτοιες επώδυνες εμπειρίες....

 

Όλα θα γίνουν όπως πρέπει, θα με θυμηθείς όταν θα κρατάς το παιδάκι σου αγκαλιά :p:p:p

[danae2014]

Βέβαια τελικά πέρασαν 7 μήνες για να ξεκινήσω, αλλά οφειλόταν στα μικρόβια που δεν έφευγαν με τίποτα! Μόλις καθάρισα άρχισα και στον 2ο μήνα έπιασα τον γιο μου

 

Ρώτα και άλλον γιατρό για το 6μηνο που λες κι αν σου πουν κι άλλοι το ίδιο, αυτό να κάνεις. Μπορεί τώρα το διάστημα να σου φαίνεται μεγάλο, αλλά ξέρεις τελικά νομίζω πιο πολύ το έχει ανάγκη η ψυχή μας κι όχι τόσο το σώμα μας...τώρα που σκέφτομαι τα δικά μου λέω ότι αν είχα ξεκινήσει άμεσα μετά την αποβολή ο φόβος μου στην εγκυμοσύνη θα ήταν απείρως μεγαλύτερος. Εγώ μετά από τρεις μήνες ακόμη έκανα εξετάσεις και το μυαλό μου ήταν κολλημένο στα όσα πέρασα. Αλλά σιγά σιγά και το αποδέχτηκα και πείσμωσα ότι εγώ παιδί θα κάνω πάση θυσία!!!! Είναι πολλά τα στάδια που περνάμε μετά από τέτοιες επώδυνες εμπειρίες....

 

Όλα θα γίνουν όπως πρέπει, θα με θυμηθείς όταν θα κρατάς το παιδάκι σου αγκαλιά :p:p:p

 

εχεις πολυ δικιο. τωρα λεω οτι μονο αν ξαναμεινω εγκυος θα γιατρευτω ψυχικα (παντα βεβαια κατι μενει στο πισω μερος του μυαλου σου για την χαμενη ψυχουλα που ειχες μεσα σου εστω και αυτους τους λιγους μηνες). Ομως δεν πρεπει να βιαζομαι γιατι μεσα μου βιαζομαι να μεινω ξανα εγκυος αλλα παραλληλα οπως λες και συ φοβαμαι πολυ γιατι σκεφτομαι τι περασα τι αγωνιες κτλ.

Για το τριμηνο που λες το εχω ακουσει πολυ συχνα αλλα ναι θα κανω οτι μου πει ο γιατρος. Ισως χρειαστει και γω να κανω εξετασεις προληπτικα. Μαλιστα διαβασα καπου οτι μια προληψη για την αποκολληση ειναι να παρεις φυλλικο οξυ τρεις μηνες πριν μεινεις εγκυος. Το φυλλικο οξυ ειναι απαραιτητο για την αναπτυξη του πλακουντα. Εχω γινει ειδικος αυτες τις μερες, σκεφτομαι να παω να δωσω για Μαιευτικη!

[mousoudi]

εχεις πολυ δικιο. τωρα λεω οτι μονο αν ξαναμεινω εγκυος θα γιατρευτω ψυχικα (παντα βεβαια κατι μενει στο πισω μερος του μυαλου σου για την χαμενη ψυχουλα που ειχες μεσα σου εστω και αυτους τους λιγους μηνες). Ομως δεν πρεπει να βιαζομαι γιατι μεσα μου βιαζομαι να μεινω ξανα εγκυος αλλα παραλληλα οπως λες και συ φοβαμαι πολυ γιατι σκεφτομαι τι περασα τι αγωνιες κτλ.

 

Έτσι είναι...βιαζόμαστε για να καλύψουμε το κενό που νιώθουμε, αλλά ο φόβος είναι βαθειά ριζωμένος μέσα μας...

 

Για το τριμηνο που λες το εχω ακουσει πολυ συχνα αλλα ναι θα κανω οτι μου πει ο γιατρος. Ισως χρειαστει και γω να κανω εξετασεις προληπτικα. Μαλιστα διαβασα καπου οτι μια προληψη για την αποκολληση ειναι να παρεις φυλλικο οξυ τρεις μηνες πριν μεινεις εγκυος. Το φυλλικο οξυ ειναι απαραιτητο για την αναπτυξη του πλακουντα. Εχω γινει ειδικος αυτες τις μερες, σκεφτομαι να παω να δωσω για Μαιευτικη!

 

Το φυλικό οξύ μεταξύ άλλων βοηθάει πολύ και στην αποφυγή παθήσεων όπως π.χ. το λαγόχειλο στα μωρά. Γενικά είναι πολύ χρήσιμη βιταμίνη για τις γυναίκες που θέλουν να μείνουν έγκυες και φυσικά για τις εγκυμονούσες.

Και φυσικά θα γίνεις ειδικός , τώρα στη μαιευτική και σε λίγο και στην παιδιατρική :p:p

[danae2014]

 

Και φυσικά θα γίνεις ειδικός , τώρα στη μαιευτική και σε λίγο και στην παιδιατρική :p:p

 

μακαρι να γινω και στην παιδιατρικη....η αληθεια ειναι οτι απογοητευτηκα δεν το περιμενα, ολα πηγαιναν καλα (εμ βεβαια αφου με καθησυχαζε ο γιατρος...)....τελοσπαντων ας ειμαστε αισιοδοξοι! αυριο θα παω σε εναν γιατρο για να μου σφραγισει την αδεια για την δουλεια και με την ευκαιρια θα του πω τι εγινε να μου πει κι αυτος την γνωμη του. Θα σου πω αυριο τα αποτελεσματα. Τωρα βεβαια ο καθενας θα λεει το μακρυ του και το κοντο του αλλα ας κανω μια ερωτηση παραπανω δεν βλαπτει.

[mousoudi]

μακαρι να γινω και στην παιδιατρικη....

 

Θα γίνεις, να είσαι σίγουρη!!!!

 

η αληθεια ειναι οτι απογοητευτηκα δεν το περιμενα, ολα πηγαιναν καλα (εμ βεβαια αφου με καθησυχαζε ο γιατρος...)....τελοσπαντων ας ειμαστε αισιοδοξοι!

 

Φυσικά να είσαι αισιόδοξη!!!! Η ουσία είναι ότι μένεις έγκυος και με σωστή καθοδήγηση δεν θα έχεις πρόβλημα κανένα!!!!

 

αυριο θα παω σε εναν γιατρο για να μου σφραγισει την αδεια για την δουλεια και με την ευκαιρια θα του πω τι εγινε να μου πει κι αυτος την γνωμη του. Θα σου πω αυριο τα αποτελεσματα. Τωρα βεβαια ο καθενας θα λεει το μακρυ του και το κοντο του αλλα ας κανω μια ερωτηση παραπανω δεν βλαπτει.

 

Πολύ σωστά!!!! Ξέρεις όμως, επειδή το πέρασα κι άκουσα πολλά, από τραβηγμένα μέχρι αληθοφανή, στο τέλος απέκτησα καλό κριτήριο και μπόρεσα να φιλτράρω αυτά που μου είχαν πει και να καταλήξω στο τι έφταιγε και τι όχι. Και φυσικά να αποκτήσω και τελική γνώμη για τον κάθε γιατρό. Και ξέρεις τι άλλο με βοήθησε; Ο καθένας εξετάζοντάς με κάτι βρήκε, ο ένας τα μικρόβια, ο άλλος τους πολύποδες, ο άλλος την καρδιόσχημη μήτρα, η αιματολόγος την θρομβοφιλία....ήταν μεγάλη η περιπλάνηση στους γιατρούς, αλλά άξιζε τον κόπο!!!

 

Περιμένω νέα σου!!!

[danae2014]

Πολύ σωστά!!!! Ξέρεις όμως, επειδή το πέρασα κι άκουσα πολλά, από τραβηγμένα μέχρι αληθοφανή, στο τέλος απέκτησα καλό κριτήριο και μπόρεσα να φιλτράρω αυτά που μου είχαν πει και να καταλήξω στο τι έφταιγε και τι όχι. Και φυσικά να αποκτήσω και τελική γνώμη για τον κάθε γιατρό. Και ξέρεις τι άλλο με βοήθησε; Ο καθένας εξετάζοντάς με κάτι βρήκε, ο ένας τα μικρόβια, ο άλλος τους πολύποδες, ο άλλος την καρδιόσχημη μήτρα, η αιματολόγος την θρομβοφιλία....ήταν μεγάλη η περιπλάνηση στους γιατρούς, αλλά άξιζε τον κόπο!!!

 

Περιμένω νέα σου!!!

 

ελπιζω να μην ξεφευγω απο το θεμα αλλα αυτο με την καρδιοσχημη μητρα ποτε στο βρηκανε; Πρεπει να κανεις ειδικες εξετασεις; Λοιπον πηγα στον γιατρο σημερα για να μου σφραγισει την αναρρωτικη (επρεπε να παω σε δημοσιο νοσοκομειο) και τον ρωτησα και για την περιπτωση μου αλλα δεν μου αφιερωσε τον χρονο που θα ηθελα. Ισως να ειχε και κοσμο μετα δεν ξερω. Παντως για την αμνιο μου ειπε οτι ειναι επικινδυνη εξεταση. Εγω ξερεις τι εχω καταλαβει; Οτι καποιοι γιατροι ειναι υπερ και καποιοι κατα. Ειναι που θα πεσεις τελικα!

[mousoudi]

ελπιζω να μην ξεφευγω απο το θεμα αλλα αυτο με την καρδιοσχημη μητρα ποτε στο βρηκανε;

 

Αυτό κανονικά οφείλει να το δει ο κάθε γιατρός, η καρδιόσχημη μήτρα δεν είναι κάτι που σου ξεφεύγει αν προσέχεις τι βλέπεις...όταν μου το έδειξε ένας γιατρός σε απλό υπέρηχο (εννοείται μετά από την άτυχη εγκυμοσύνη) το κατάλαβα αμέσως κι εγώ. Και πάλι ήμουν δύσπιστη γιατί δεν πίστευα ότι ούτε αυτό είχε δει ο πρώην γιατρός μου, γι΄αυτό έκανα σαλπιγγογραφία που έδειξε κάτι μικρές σκιές (συμφύσεις τις ερμήνευσε ο ακτινολόγος). Για να δω τι ήταν αυτές οι συμφύσεις έκανα υστεροσκόπηση και εκεί φάνηκε ότι ήταν τρεις μικροί πολύποδες. Γι΄αυτό σου λέω, για άλλο πήγαινα, άλλο έβρισκα...Βέβαια ήταν τόσο ήπια η μορφή της καρδιόσχημης μήτρας μου που δεν είχε τελικά καμία επίπτωση στην εγκυμοσύνη μου.

 

Πρεπει να κανεις ειδικες εξετασεις; Λοιπον πηγα στον γιατρο σημερα για να μου σφραγισει την αναρρωτικη (επρεπε να παω σε δημοσιο νοσοκομειο) και τον ρωτησα και για την περιπτωση μου αλλα δεν μου αφιερωσε τον χρονο που θα ηθελα. Ισως να ειχε και κοσμο μετα δεν ξερω. Παντως για την αμνιο μου ειπε οτι ειναι επικινδυνη εξεταση. Εγω ξερεις τι εχω καταλαβει; Οτι καποιοι γιατροι ειναι υπερ και καποιοι κατα. Ειναι που θα πεσεις τελικα!

 

Δανάη μου, όλες οι επεμβατικές μέθοδοι έχουν ένα ρίσκο, αυτό είναι γεγονός και δεν υπάρχει γιατρός που να μην το παραδέχεται. Όποιος πει ότι δεν υπάρχει ο παραμικρός κίνδυνος ή ψεύδεται ή είναι άσχετος.

Πάντως αν δεν συντρέχει πραγματικός λόγος, καλό είναι να αποφεύγονται!

[danae2014]

Δανάη μου, όλες οι επεμβατικές μέθοδοι έχουν ένα ρίσκο, αυτό είναι γεγονός και δεν υπάρχει γιατρός που να μην το παραδέχεται. Όποιος πει ότι δεν υπάρχει ο παραμικρός κίνδυνος ή ψεύδεται ή είναι άσχετος.

Πάντως αν δεν συντρέχει πραγματικός λόγος, καλό είναι να αποφεύγονται!

 

σιγουρα γι αυτο και γω αποφασισα να γραψω τι μου συνεβει για να σωσω καμια κοπελα, να προλαβω καποιο κακο. Διοτι οπως εγω διαβαζα το forum και επαιρνα ιδεες ετσι και μια αλλη κοπελα θα διαβασει τι γραφω και θα προσεξει. Παντως πριν την αμνιο πρεπει να ειχα συσπασεις και δεν το ειχα καταλαβει. Νομιζα πως ηταν το παιδι. Τωρα που το σκεφτομαι πρεπει να ηταν πριν....ή μετα;;; δεν νομιζω. Θυμαμαι οτι ειχα αρχισει να νιωθω κατι φτερουγισματα και μου ειπαν οτι ετσι το νιωθεις στην αρχη. Ομως μερικες φορες τα ενιωθα χαμηλα....αυτο πρεπει να ηταν συσπαση στην μητρα. Το συγκρινα με την αποβολη στο μαιευτηριο. Διοτι και εκει τοσες ωρες που περιμενα για να αποβαλω οποτε ενιωθα το φτερουγισμα χαμηλα αμεσως ενιωθα να βγαζω αιμα απο κατω (συγγνωμη κιολας αλλα πως να το περιγραψω), ειδοποιουσα την νοσοκομα με επλενε και μου εβαζε νεα πανια (θλιβερες εικονες ας μην τις θυμαμαι). Και τοτε συνειδητοποιησα τι ασχετη που ημουν. Συσπασεις ειχα και ελεγα οτι ηταν το παιδι! Οποια κοπελα θελει να με ρωτησει οτιδηποτε και μπορω να βοηθησω χωρις να κανω τον γιατρο ας γραψει εδω ή να μου στειλει μηνυμα.

[mousoudi]

σιγουρα γι αυτο και γω αποφασισα να γραψω τι μου συνεβει για να σωσω καμια κοπελα, να προλαβω καποιο κακο. Διοτι οπως εγω διαβαζα το forum και επαιρνα ιδεες ετσι και μια αλλη κοπελα θα διαβασει τι γραφω και θα προσεξει. Παντως πριν την αμνιο πρεπει να ειχα συσπασεις και δεν το ειχα καταλαβει. Νομιζα πως ηταν το παιδι. Τωρα που το σκεφτομαι πρεπει να ηταν πριν....ή μετα;;; δεν νομιζω. Θυμαμαι οτι ειχα αρχισει να νιωθω κατι φτερουγισματα και μου ειπαν οτι ετσι το νιωθεις στην αρχη. Ομως μερικες φορες τα ενιωθα χαμηλα....αυτο πρεπει να ηταν συσπαση στην μητρα. Το συγκρινα με την αποβολη στο μαιευτηριο. Διοτι και εκει τοσες ωρες που περιμενα για να αποβαλω οποτε ενιωθα το φτερουγισμα χαμηλα αμεσως ενιωθα να βγαζω αιμα απο κατω (συγγνωμη κιολας αλλα πως να το περιγραψω), ειδοποιουσα την νοσοκομα με επλενε και μου εβαζε νεα πανια (θλιβερες εικονες ας μην τις θυμαμαι). Και τοτε συνειδητοποιησα τι ασχετη που ημουν. Συσπασεις ειχα και ελεγα οτι ηταν το παιδι! Οποια κοπελα θελει να με ρωτησει οτιδηποτε και μπορω να βοηθησω χωρις να κανω τον γιατρο ας γραψει εδω ή να μου στειλει μηνυμα.

 

Πολλά καταλαβαίνουμε εκ των υστέρων....πράγματι το μωρό στην αρχή το νιώθεις σαν φτερούγισμα ή γαργαλητό ή σαν ένα γλυκό τρέμουλο στην μήτρα. Επίσης συσπασούλες μπορεί να έχουμε και να είναι πολύ φυσιολογικό, χωρίς να σημαίνει κάτι κακό απαραίτητα. Αν είναι δυνατές τις νιώθεις σαν πέτρωμα της κοιλιάς κυρίως στην περιοχή κάτω από τον αφαλό που επεκτείνεται και χαμηλότερα (αυτό μου είχαν εξηγήσει η μαίες όταν στον γιο μου έκανα το καθιερωμένο καρδιοτοκογράφημα όταν μπήκα στο μήνα μου).

Τώρα αν έχεις και αίμα μαζί με τις συσπάσεις, σίγουρα δεν είναι καλό. Και φυσικά όταν κάνουμε τροφοβλάστη ή άμνιο θέλουμε την μήτρα τελείως χαλαρή, χωρίς συσπάσεις. Γι΄αυτό πολλοί γιατροί δίνουν μαγνήσιο τις μέρες μετά τις εξετάσεις αυτές, για να είναι η μήτρα χαλαρή. Κι επίσης για να αποφευχθεί ο κίνδυνος κάποιας μόλυνσης δίνουν και μια ήπια αντιβίωση συμβατή με την εγκυμοσύνη. Εγώ και τις δύο φορές πήρα και από τα δύο. Άλλοι πάλι δεν δίνουν τίποτα και συνήθως δεν έχουν πρόβλημα οι γυναίκες. Εμένα ο γιατρός μου είναι γενικά της πρόληψης και ακολουθώ τις οδηγίες του. Είναι σχολές και σχολές, δεν ξέρω κιόλας....

Αυτά στα γράφω κυρίως για να ξέρεις σε περίπτωση που αν (ό μη γένοιτο) χρειαστεί για πραγματικά σοβαρό λόγο (όπως είχα εγώ) να κάνεις πάλι κάποια εξέταση να ξέρεις τι να κάνεις και πώς να το χειριστείς.

Βασικές προϋποθέσεις για γυναίκες με βεβαρυμένο ιστορικό:

α) δεν πειράζουμε την μήτρα μας παρά μόνο αν είναι πραγματικά επιβεβλημένο

β) αν αποφασίσουμε να κάνουμε μια επεμβατική εξέταση πηγαίνουμε σε πιστοποιημένο εμβρυολόγο με πείρα και μηδενικά ποσοστά αποτυχίας στις εξετάσεις που έχει κάνει

γ) μετά παλουκωνόμαστε γερά τις 2-3 πρώτες μέρες και προσέχουμε πολύ τις επόμενες 10 μέρες περίπου.

δ) αν είμαστε φοβιτσιάρες (όπως εγώ) παίρνουμε μια ήπια αντιβίωση και μαγνήσιο και χαλαρώνουμε από όλα

 

Και μετά έρχονται και τα καλά αποτελέσματα και ηρεμούμε για τα καλά!!!!

 

Δυστυχώς κάποιες φορές μαθαίνουμε με τον δύσκολο τρόπο....και μας μένουν μεγάλες φοβίες που δεν φεύγουν ποτέ....Η δυσκολότερη απόφαση για μένα ήταν να κάνω τροφοβλάστη, έτρεμα για τον πλακούντα μου μετά από όσα έχω ζήσει. Αλλά έτρεμα και στην ιδέα να μην είναι καλά το μωρό μου ή να είναι καλά τώρα και απο το άγχος μου να το βλάψω εγώ η ίδια. Πήρα βαθειά ανάσα και πήγα...η καρδούλα μου το ξέρει πόσο φοβόμουν μέχρι να περάσει η επικίνδυνη περίοδος....μακάρι καμιά γυναίκα να μην περνάει τέτοιες αγωνίες, αλλά έλα που όλα μέσα στο παιχνίδι είναι....

 

Δανάη η συνέχεια θα είναι πολύ καλύτερη, αυτό πρέπει να το πιστέψεις για να ηρεμήσει η ψυχή σου!!!! Η επόμενη εγκυμοσύνη θα έρθει σύντομα κι εσύ θα είσαι πιο έμπειρη και πιο υποψιασμένη. Όλα θα πάνε περίφημα και γρήγορα θα είσαι μανούλα. Αυτό μόνο να σκέφτεσαι, όλο το υπόλοιπο να το κάνεις πολύτιμη γνώση για το μέλλον....

 

Καλημέρα και καλό μήνα σου εύχομαι!!!!