Οικονομική εξάρτηση από τους πεθερούς..

[itsme]

Κι εγώ είμαι της άποψης μακριά και από γονείς και από πεθερικά!

Και φυσικά το έχω εφαρμόσει.. Με βοήθησαν πολύ και οι καταστάσεις βέβαια, δεν μπορώ να πω..

Πρέπει όμως και εσύ και ο άντρας σου να νιώθετε έτσι.. αλλιώς είναι δύσκολα..

 

Να σας πω και ένα ωραίο από ΧΑΜΗΛΕΣ ΠΤΗΣΕΙΣ του αρκά που θυμήθηκα(χωρίς να θέλω να μειώσω ή διακωμωδήσω το θέμα)..

 

Πατέρας: "Τι τυχερός που είμαι που θα έχω κάποιον να μου φέρει ένα ποτήρι νερό όταν γεράσω."

Γιος: "Πατέρα, αν εννοείς εμένα καλύτερα να αποφεύγεις τα αλμυρά!"

:D:D

[ellain]

Penelope καλησπερα κι απο μενα. Εγω θα απομακρυνω λιγο το θεμα της οικογενειακης ανισορροπιας απο τα πεθερικα (οχι οτι δεν εχουν το μεριδιο ευθυνης τους κι αυτοι) και θα το ριξω σε εσενα και τον συζυγο. Λεω εσενα γιατι αν και φαινεσαι συνηδειτοποιημενη, δειχνεις να νιωθεις μειονεκτικα στην σχεση σου με τον συζυγο γιατι αυτην την στιγμη δεν δουλευεις και δεν συνεισφερεις οικονομικα. Και τοτε τι νοημα εχει η συντροφικοτητα και η συμπνοια σε εναν γαμο αν για τα χρηματα ο καθενας τραβαει τον δρομο του ή επιτρεπει σε τριτους (εστω κι αν ειναι οι γονεις του) να εισβαλουν ετσι στην σχεση του? Θελω να πω οτι μαλλον εδω κατι δεν εχει ξεκαθαριστει καλα αναμεσα σας. Δεν εχετε κοινο λογαριασμο και κοινο ταμειο? Φαινεται να νιωθεις "λιγη" στη σχεση σου επειδη αυτη την στιγμη ετυχε να μην δουλευεις. Αρα ενα πραγμα που πρεπει να κοιταξεις ειναι ο επαναπροσδιορισμος της θεσης σου μεσα στον γαμο σου.

Και φυσικα το αλλο θεμα ειναι τα πεθερικα σου που οπως πολυ σωστα ειπες κι εσυ "πισω απο καθε κακια πεθερα κρυβεται ενας ανωριμος ενηλικας", αρα πρεπει να συζητηθει το θεμα με τον συζυγο και να θεσεις τα ορια εσυ κι εκεινος. Ορθωσε το αναστημα σου, μην αισθανεσαι μειονεκτικα επειδη δεν προσφερεις οικονομικα τωρα, πρεπει να δρασετε αμεσα και σε κοινη βαση, γιατι θα καταρρευσει το "σπιτικο" και θα μεινουν τα ντουβαρια....

[Penelope78]

Κοπέλες σας ευχαριστώ όλες για τις απαντήσεις.

Είναι σαν να έχω πολλές αδερφές

 

Βοηθήσατε πολύ, δώσατε καλές και σοφές συμβουλές, σαν να καταλάβατε πολύ περισσότερα από αυτά που έγραψα.

Έμεινα για μέρες στους γονείς μου και τον αδερφό μου να ξεθυμάνω και να σκεφτώ. Στους γονείς δεν λέω σχεδόν τίποτα, ο αδερφός μου μου λέει "καλά να πάθεις, γιατί παντρεύτηκες" αστειευόμενος (ναι δυστυχώς έχω αδερφό).

 

Συζήτησα με τον άντρα μου το θέμα των εξοπλισμών και δέχτηκε να τα κάνουμε σιγά-σιγά. Το θεωρούσε φυσιολογικό να τα βάλουν οι γονείς του αφού μπορούν αλλά αφού δεν αισθάνομαι εγώ "άνετα" συμφωνεί να γίνουν σταδιακά. Περιττό να σας πω ότι το εξέλαβε ως υπερευαισθησία και ότι δεν πρέπει να κολλάω σε τέτοια πράγματα. Δεν συζήτησα παραπάνω γιατί έχει φόρτο εργασίας προσωρινά αλλά δεν θα το αφήσω έτσι.

 

Δεν ξέρω τι θα βγει, μπήκα σε μία οικογένεια που δεν με αποδέχεται, δεν με αγαπάει και με θεωρεί βάρος για το παιδί της (κι ας μην είμαι στην πράξη). όταν είχαμε επισκεφθεί μία θεία του συζύγου είχε σχολιάσει το τι θα κάνουμε επειδή δεν δουλεύω, κάτι που είχε πληροφορηθεί από.....(σασπένς)...... την πεθερά μου.

Με διαβάλλουν κι από πάνω.

Ήταν σαν να με χαστούκισε, λες και δεν μου φτάνει η δική μου αγωνία (να βρώ δουλειά, να τακτοποιήσω υποχρεώσεις, να προλάβω να κάνω μωράκι και γενικώς να ζήσω ζωή γιατί η ανεργία μου στερεί την ίδια τη ζωή) πρέπει να δέχομαι και τα σχόλια υποστάθμης.

 

Ως "ανθρωπολογικό" φαινόμενο πάντως, δίνουμε τρομερή αξία στα χρήματα. Πριν γνωριστούμε τόσο καλά με τα πεθερικά μου και ενώ δούλευα, δεν είχαν τάσεις να με προσβάλλουν, να μου κάνουν κήρυγμα, να με υποτιμούν τόσο εμφανώς. Αυτά "ξύπνησαν" όταν έμαθαν όλα τα ..οικονομικά μου στοιχεία. Άλλο κακό και αυτό, τα ξέρουν όλα γιατί ο συζυγός μου τα λέει όλα. Θα συζητήσουμε για ώρες μου φαίνεται. Και στον ίδιο τον σύζυγο βγαίνουν καινούργια χαρακτηριστικά..παραδοσιακά, του τύπου να δουλεύεις λίγο για να κρατάς και το σπίτι.. ντόϊνγκ!

 

Σας φιλώ και σας..σφίγγω!

Ευχηθείτε μου καλή τύχη

[Σοφία Δ]

Παιδιά καλημέρα

 

είμαι σίγουρη ότι ο τίτλος μου τα λέει όλα και ας είμαι φρέσκια στο forum

ο σύζυγος αγόρασε σπίτι με χρήματα των γονιών του στο οποίο λέω..να μείνω κι εγώ

 

το ερώτημα είναι: σε τι βαθμό πρέπει να ανεχτώ την παρεμβατικότητα των πεθερικών μου;

 

προς το παρόν λόγω της οικτρής οικονομικής μου κατάστασης βλέπω το σπίτι ως φιλοξενούμενη και λέω συνέχεια ναι (για να μην ακούσω ότι δεν συνεισφέρω και άρα δεν δικαιούμαι δια να ομιλώ). Κρατάω την άποψή μου για τον εαυτό μου και τους ακούω να σχεδιάζουν τα πάντα (από κατσαρόλες μέχρι κουρτίνες) χωρίς να αντιδρώ.

η πλάκα είναι ότι πετιούνται υπονοούμενα ότι με συντηρεί αλλά αυτό δεν ισχύει καθόλου γιατί τα προσωπικα μου έξοδα τα καλύπτω

και φυσικά έχουν αυτοκαλεστεί για χειμώνες, γιορτές κλπ από τώρα, αφού μένουν Κόρινθο κι εμείς Αθήνα

επίσης καταλαβαίνω ότι με απεχθάνονται που δεν συμβάλλω αλλά ταυτοχρόνως ότι τους ικανοποιεί γιατί αποφασίζουν και διατάζουν

Ο άντρας μου είναι άβουλος και νομίζω ότι αισθάνεται υποχρεωμένος απέναντί τους

Με αυτήν την κατάσταση δεν θέλω ούτε παιδάκι να προσπαθήσω να κάνω

Από τον άντρα μου απομακρύνομαι, δεν του μιλάω σχεδόν καθόλου.

Πραγματικά και να χωρίζαμε (πολιτικό κάναμε έτσι κι αλλιώς) νομίζω θα χαίρονταν τα πεθερικά μου

το ερώτημα παραμένει...: σε τι βαθμό πρέπει να ανεχτώ την παρεμβατικότητα των πεθερικών μου;

 

οι απόψεις σας ευπρόσδεκτες, ευχαριστώ

 

Penelope78, καλημέρα

Με συγχωρείς, αλλά αυτό είναι το λάθος σου. Αφήνεις να σε υποτιμούν, να σε υποκαθιστούν, να σε υποβιβάζουν και να σε παραγκωνίζουν. Η παρεμβατικότητα των πεθερικών σου οφείλεται ναι μεν στο ότι τέτοιοι άνθρωποι/χαρακτήρες είναι αλλά και στο ότι βρήκαν έδαφος και πράττουν αναλόγως.... Αφυπνίσου, πες μια μέρα στην πεθερά σου "πάμε μαζί να διαλέξουμε κουρτίνες"? ή αν θέλεις να το "τραβήξεις" λίγο, πες της μια μέρα "α, δεν χρειάζεται να ψάχνεις για κουρτίνες, πήγα σε ένα μαγαζί και έκλεισα". Δεν μας λες βέβαια πως είναι τα οικονομικά της οικογένειά σας, αλλά διαχωρίζεις τα δικά σου οικονομικά από αυτά του συζύγου σου. Δηλαδή, δεν μπορείτε ούτε τις κουρτίνες να πάρετε μόνοι σας? Αν ναι, μην τα περιμένεις και εσύ από τα πεθερικά σου, κάνε κάτι μόνη σου. Αν οι δικοί σου γονείς μπορούν σε κάτι να βοηθήσουν, δέξου την βοήθειά τους. Μένοντας τελείως άπραγη είναι σαν να συναινείς σε αυτήν την κατάσταση.

Το σημαντικότερο, ΒΡΕΣ ΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ. Συγνώμη κιόλας που στο λέω, αλλά μου είναι αδιανόητο για μια νέα κοπέλα που δεν έχει παιδιά να κάθεται σπίτι όλη μέρα. Κάνε κάτι για να εμπλακείς, να κερδίσεις ίσως τον σεβασμό τους αλλά ΚΑΙ του άντρα σου. Έχεις επιτρέψει να πιστέψουν και τα πεθερικά σου και ο άντρας σου ότι είσαι αμελητέα ποσότητα και φοβάμαι ότι σε αυτό φταις και εσύ. Χαρακτηρίζεις τον άντρα σου «άβουλο», αλλά δεν βλέπω πουθενά την δική σου βούληση. Διαφωνώ βέβαια ότι η αξία μιας νύφης κρίνεται από τα αν βοηθάει οικονομικά ή όχι, αλλά προσπάθησε να «ξαναμπεις» στο παιχνίδι χωρίς να μοιρολατρείς αλλά και χωρίς να φυγοπονείς και βοήθησε να πιστέψει και ο άντρας σου ότι μπορείτε να κάνετε πράγματα μαζί αντί να τα περιμένετε έτοιμα από τα πεθερικά σου. Συν Αθηνά και χείρα κίνει…… if you know what I mean……

Φιλικά

Σοφία Δ

[Penelope78]

τα οικονομικά της οικογένειάς μου είναι άθλια και χρωστάμε κιόλας.

 

"διαχωρίζω" τα δικά μου οικονομικά από του συζύγου μου διότι είναι περιορισμένα δεν συγκρίνονται με τα δικά του και ως εκ τούτου δεν θέλω να παρεξηγηθώ από εκείνον ή τους δικούς του.

 

Κουρτίνες ναι μπορώ να πάρω αλλά από ικέα ή λαϊκή ενώ η μητέρα του άντρα μου θέλει ακριβές.

 

Δεν περιμένω τίποτα από τα πεθερικά μου, αυτό που κάνω είναι ένας προϋπολογισμός σπιτιού με αυτά που αποταμίευσα όσο δούλευα.

 

Προσπαθώ να κάνω ότι σκεφτώ και μπορώ μόνη μου.

 

Μένω άπραγη (προς το παρόν) γιατί έχω έχω μείνει άφωνη με τη συμπεριφορά τους.

 

Λες να μην ψάχνω για δουλειά?Εμένα μου είναι διανοητό να κάθομαι σπίτι όλη μέρα?

 

Τον σεβασμό τους δεν τον είχα και όταν δούλευα και πλέον δεν με ενδιαφέρει να με σεβαστούν.

 

και δεν φυγοπονώ και σταματώ να απολογούμαι εδώ.

 

συμφωνώ στην ουσία του μηνύματός σου (που είναι να σταθώ ξανά στα ποδια μου και να μιλήσω για τα αυτονόητα) αλλά οι διατυπώσεις σου είναι αστήρικτες και άδικες.

[s e v i]

penelope78 μου εχουν πεταχτει τα ματια με αυτα που γραφεις....anyway...

οτι και να σου γραψουμε εμεις εδω το θεμα ειναι να βρεις εσυ τη δυναμη και να απαιτησεις τον σεβασμο τους!!!

ο αντρας σου πρεπει να τους βαλει στη θεση τους..αν δεν μπορειτε να τα βρειτε απο τωρα αστο καλυτερα...λυπαμαι πολυ που θα το πω αλλα συνηθως δεν φτιαχνουν τα πραγματα αλλα χειροτερευουν στο μελλον....

θα σου πω κατι και μην με παρεξηγησεις ...(και αδερφη μου να ησουν το ιδιο θα ελεγα)..αν ο αντρας σου δεν μπορει να σε στηριξει και να σε κανει ευτυχισμενη τι να τον κανεις? εγω θα τον ειχα στειλει παρεα με τισ κατσαρολες στη μαμα του..και παλι σου λεω δεν θελω να σε επηρεασω με αυτο που εγραψα ειναι καθαρα η γνωμη μου...

 

penelope78

["διαχωρίζω" τα δικά μου οικονομικά από του συζύγου μου διότι είναι περιορισμένα δεν συγκρίνονται με τα δικά του και ως εκ τούτου δεν θέλω να παρεξηγηθώ από εκείνον ή τους δικούς του.

 

 

αν ειναι ο αντρας σου να σε παρεξηγησει επειδη τα οικονομικα του ειναι καλυτερα τι να πω?υποτηθετε ειστε ζευγαρι οχι συνεταιροι...βρες μια δουλιτσα θα νιωσεις μεγαλυτερη αυτοπεποιθηση...

[Σοφία Δ]

τα οικονομικά της οικογένειάς μου είναι άθλια και χρωστάμε κιόλας.

 

"διαχωρίζω" τα δικά μου οικονομικά από του συζύγου μου διότι είναι περιορισμένα δεν συγκρίνονται με τα δικά του και ως εκ τούτου δεν θέλω να παρεξηγηθώ από εκείνον ή τους δικούς του.

 

Κουρτίνες ναι μπορώ να πάρω αλλά από ικέα ή λαϊκή ενώ η μητέρα του άντρα μου θέλει ακριβές.

 

Δεν περιμένω τίποτα από τα πεθερικά μου, αυτό που κάνω είναι ένας προϋπολογισμός σπιτιού με αυτά που αποταμίευσα όσο δούλευα.

 

Προσπαθώ να κάνω ότι σκεφτώ και μπορώ μόνη μου.

 

Μένω άπραγη (προς το παρόν) γιατί έχω έχω μείνει άφωνη με τη συμπεριφορά τους.

 

Λες να μην ψάχνω για δουλειά?Εμένα μου είναι διανοητό να κάθομαι σπίτι όλη μέρα?

 

Τον σεβασμό τους δεν τον είχα και όταν δούλευα και πλέον δεν με ενδιαφέρει να με σεβαστούν.

 

και δεν φυγοπονώ και σταματώ να απολογούμαι εδώ.

 

συμφωνώ στην ουσία του μηνύματός σου (που είναι να σταθώ ξανά στα ποδια μου και να μιλήσω για τα αυτονόητα) αλλά οι διατυπώσεις σου είναι αστήρικτες και άδικες.

 

Penelope78, καλημέρα

 

Σου μίλησα όπως μιλάω σε μια φίλη μου που έχει αντίστοιχο πρόβλημα που η οικονομική άνεση των πεθερικών της αντί να είναι τύχη και ευλογία έχει καταντήσει το μεγαλύτερό τους πρόβλημα (άκουσον, άκουσον). Δεν σου λέω ότι φταις εσύ για το πρόβλημα, αλλά για το πως το δέχεσαι. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΛΕΩ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙΣ ΚΟΜΠΑΡΣΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ !!! Να μη θεωρήσεις μέσα σου ότι όντως υστερείς έναντι αυτών, γιατί ΔΕΝ είναι έτσι. Απ' ότι κατάλαβα τα πεθερικά σου είναι ΚΑΙ σνομπ συν όλων των άλλων και νοιάζονται υπερβολικά πολύ για την "εικόνα" τους. Γιατί νομίζω ότι αν εύρισκες δουλειά σε ένα ζαχαροπλαστείο, θα το θεωρούσαν μάλλον υποτιμητικό.....

Θα συμφωνήσω λοιπόν με αυτούς που σου είπαν να δεις τη σχέση σου με τον άντρα σου προσπαθώντας ήρεμα να του εξηγήσεις τι είναι αυτό που σε ενοχλεί. Και σου λέω ήρεμα γιατί μπορεί και να μη σε καταλάβει. Μην ξεχνάς ότι γαλουγήθηκε πιστεύοντας ότι αυτός που έχει το χρήμα, έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο σε όλα......

 

Πάντα φιλικά,

 

Σοφία Δ