ΘΕΜΑΤΑΚΙ ΜΕ ΜΑΝΟΥΛΑ...!!

[Stap]

Εγώ έχω περισσότερη ανησυχία για το πριν-νοσοκομείο κ.λπ. για να είμαι σίγουρη ότι δεν θα τρέχω μόνη μου στο νοσοκομείο με τους πόνους (αναλόγως της μέρας-ώρας, δεν ξέρω αν θα μπορεί να έρθει μαζί μου ο άντρας μου....). Να κρατάει την τσάντα μου κλπ τεχνικά-πρακτικά θέματα. (Έχει τύχει σε άλλη να πάει μόνη της στο νοσοκομείο? Με ταξί?)

 

Οπότε θα έρθει πιο πριν (αλλά πόσο πιο πριν??) για να είμαστε σίγουροι 100% ότι κάποιος θα βρίσκεται εδώ μαζί μου εκείνη την ώρα και τις επόμενες πρώτες.

Βέβαια, το σκέφτομαι κι εγώ ότι αυτό σημαίνει ότι οι τελευταίες μας μέρες πριν, μόνοι με τον άντρα μου δε θα είναι όπως ακριβώς θα θέλαμε...αλλά αισθάνομαι μεγαλύτερη σιγουριά έτσι οπότε μάλλον αυτό θα γίνει...

Για μετά...απ' ό,τι ακούω κι εγώ από παλαιότερες μάλλον είναι απαραίτητη η βοήθεια. Θα μείνει κάποιες μέρες κι αν νομίζω ότι δε τη θέλω πια θα της πω να φύγει, δε θα παρεξηγηθεί.

 

Το πρόβλημα είναι η απόσταση, τόσο μάνα όσο και πεθερά είναι αρκετές ώρες μακριά...σε άλλες πόλεις. Στην περίπτωση αυτή βοήθεια σημαίνει κανονική "εγκατάσταση" στο σπίτι....ενώ από άλλες περιπτώσεις από φίλες τα πράγματα ήταν πολύ πιο ομαλά όταν μένουν οι μανάδες στην ίδια πόλη κι έρχονται κάποιες ώρες για βοήθεια...

Δυστυχώς πρέπει να διαλέξουμε το λιγότερο χειρότερο...κι εγώ με το κριτήριο αυτό θα της πω να έρθει, αλλιώς πάλι θα της ζητούσα να έρθει μετά την επιστροφή στο σπίτι. Δεν ξέρω όμως πόσο πριν να της πω. Αρχικά λέγαμε 1 εβδομάδα πριν την ΠΗΤ τώρα πρότεινε να έρθει 2 εβδομάδες πριν....δεν ξέρω τι να κάνω...

[apricot]

νομιζω οτι αν δεν την αφησεις να ερθει θα το μετανοιωσεις οικτρα!!!!!!!!!!!

ειναι δυσκολα τα πραγματα στην αρχη με το μωρο στο σπιτι και αυτο απο πολλες αποψεις.....σιγουρα θα χρειαστεις βοηθεια γιατι ναι μεν νομιζεις τωρα οτι ολα θα ειναι καλα αλλα πολλες φορες ακομη και για ψυχολογικους λογους θα χρειαστεις βοηθεια.

η αποφαση δικη σου αλλα ειναι πραγματα για τα οποια ο αντρας σου δεν θα μπορει να βοηθησει, σκεψου το.

[yasemi]

αυτα διαβαζω και με βριζω..χαχαχχαχ.α..λοιπον μαμα μενει 5 στενα παρακατω πεθερα το ιδιο (προς την αλλη μερια)....εγω γεννησα και δεν φωναξα καμια για βοηθεια κλπ....ηθελα μονη μου εγω και ο αντρας μου και τελος....κοιμομουνα οποτε ηθελα,ετρωγα οποτε ηθελα,εκανα δουλειες με το πασο μου οταν μπορουσα και τελος...αντε να εχεις στα ποδια σου καποιον τωρα εστω και τη μανα σου οταν μεχρι τωρα γενικα δεν την ειχες μεσα στα ποδια σου και εχεις μαθει μονη σου....ειμασταν της αποψης οτι εμεις γιναμε οικογενεια τωρα θα μαθουμε και θα κανουμε μονοι μας οτι ειναι να κανουμε....φαντασου τη πρωτη μερα οταν γυρισα απο το μαιευτηριο (ενταξει ειχε καθαρισει η μανα μου ασχετα οτι εγω ειχα ηδη καθαρισμενα ) που μου εσκασαν μανα-πεθερα-κουνιαδα-αδελφη μου και ο καθενας ελεγε το μακρυ και το κοντο του....αναλαβε ο αντρας μου και τελος...εσεις κανατε τα παιδια σας ωρα να μαθουμε και εμεις το δικο μας και γεια σας.....τωρα στο δευτερο παλι στο σπιτι δεν ηρθε κανεις....μονο εγω και ο αντρας μου μπορουσαμε να χειριστουμε την ολη κατασταση με το μεγαλο παιδι το μικρο παιδι και ολα να μπουνε σε νορμα....

 

δε μιλαω βεβαια για το μαιευτηριο ...εκει καποιον χρειαζεσαι εαν ειδικα γεννησεις σε δημοσιο...(εγω το πρωτο ημουνα με Καισαρικη σε ιδωτικο δε χρειαστηκα καμια βοηθεια...στο δευτερο που ημουνα σε δημοσιο χρειαστηκα γιατι τρεις λαλουν κανεις δε χορευει λογω ελλειψης προσωπικου )

 

γενικα ειμαι κατα του να ερχετε ενας ανθρωπος μονιμα στο σπιτι για βοηθεια οσο και να θελουν μονος σου και οπως τα κταφερεις....οι δουλειες ρε κοριτσια ειναι κατι που ετσι και αλλιως θαπαει πισω....δε θα κατσεις να αγχωθεις μεχρι να σαραντησεις....

[rebeccaz]

κοριτσια καλημερα...εγω ειμαι μαλλον ιδιαζουσσα περιπτωση...η μητερα μου και ολοι οι κοντινοι δικοι μου συγγενεις μενουν αρκετα μακρια..στον γιο μου ημουν μολις 22 ετων...και επειδη η μητερα μου εχει δικες τις επιχειρησεις σαφεστατα δεν μπορουσε να μεινει μαζι μου...εμεινε λιγακι η γιαγια μου...που ειναι πολυ νεα και τα κανει ολα τελεια συν οτι δεν με ενοχλουσε καθολου μα καθολου ισα ισα !!!!τωρα ο γιος μου...ειναι 7 ετων...και προφανως εγω θα γεννησω τις μερες που θα ειναι κοντα να ανοιξει το σχολειο και θα παει δευτερα δημοτικου!δεν εχω κανενα κοντα...συν του οτι η πεθερα μου που μενε διπλα ειναι αναπηρη σε μεγαλο ποσοστο οποτε δεν μπορει να προσφερει...ασε που δεν τη θελω γιατι με την γκρινια με πριζει...η γιαγια μου ειναι πλεον 78 ετων μετα απο τοσα χρονια και δεν ξερω πως θα αφησει τον παππου μου τοσο καιρο αφου προσφατα και αυτος ειχε εμφραγμα και θελει βοηθεια!!!!νιωθω μονη και αβοηθητη και ο συζυγος τι να πρωτοπροσεξει παροτι εχει ολη την καλη διαθεση....σκεφτομαι βασικα το πρωτο μου παιδι...που τις ημερες του μεγαλου αγχους τις καινουργιας σχολικης χρονιας εγω θα ειμαι στο μαιευτηριο..η θα ειμαι...με ενα καινουργιο μωρακι συνεχως....εγω ζηλευω τις κοπελες που μπορουν να εχουν βοηθεια γιατι πιστεψτε με ειναι πολυτιμες ειδικα αν υπαρχει και αλλο μεγαλυτερο παιδακι....

[Nefelirene]

Φυσικά και να την αφήσεις να έρθει , εμένα ο άντρας μου δεν ήθελε να έρθει κανείς στο σπίτι γιατί έγιναν διάφορα λόγω της πεθεράς μου τεσπα.

Γέννησα με καισαρική έμεινε η μαμά μου μαζί αν και τελικά δεν την χρειάστηκα αλλά με βοήθησαν τουλάχιστον στο μπάνιο μου εκείνη και η αδερφή της.

Στο σπίτι η μαμά μου έπαιρνε τα ρούχα και τα έπλενε και για να μην παρεξηγείτε και η πεθερά στέλναμε για σίδερο τα ρούχα του άντρα μου σε εκείνη .

Φαγητό μας έκανε πότε η μια και πότε η άλλη και πραγματικά δεν προλάβαινα.Υπήρχαν μέρες που ένοιωθα ότι το μωρό είχε κολλήσει επάνω μου και περίμενα τουλάχιστον τον άντρα μου να γυρίσει από την δουλεία για να κάνω μπάνιο.Τελικά όμως όλα πήγαν καλά και την μικρή θήλασα και το σπίτι έμαθα να έχω σε τάξη και τα ρούχα μας τελικά και έπλυνα και σιδέρωσα αλλά η βοήθεια της μαμάς είναι "αναγκαία" ακόμα και ψυχολογικά την χρειάζεσαι πλάι σου οπότε να της πεις να έρθει οπωσδήποτε .Με ένα πόνο λοιπόν σου εύχομαι και η βοήθεια να ξέρεις είναι πάντα ευπρόσδεκτη.

[baila]

ΜΗ ΣΤΕΡΕΙς ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΝΟΥΛΑ ΣΟΥ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ

ΒΑΛΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗς

ΔΕ ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΚΙ ΕΣΥ ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΚΟΡΟΥΛΑ ΝΑ ΤΗ ΒΟΗΘΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΟΝΤΑ ΤΗΣ;

[agentP]

Depybal, κι εγώ έτσι σκεφτόμουν και δεν ήθελα κανέναν μες τα πόδια μου, παρόλο που είχα κάνει καισαρική και ο άντρας μου έλειπε πολλές ώρες. Η μαμά μου έμενε τρεις ορόφους πιο πάνω, οπότε δεν υπήρχε θέμα συγκατοίκησης, αλλά και πάλι μετρημένες φορές χρειάστηκα φαγητό, δεν την έβαλα ποτέ να καθαρίσει, την άφηνα μόνο να κατεβαίνει να κάνει χάζι το μωρό.

Όταν γέννησα το δεύτερο παιδί, δεν είχα τη μαμά μου κοντά, γκρίνιαζα στον άντρα μου για βοήθεια, εννοώντας ότι χρειάζομαι τον ίδιο κι αυτός μου έστειλε ένα ωραίο πρωί την πεθερά μου από τις 8 το πρωί ως τις 8 το βράδυ για να με βοηθήσει. Κόντεψα να σκάσω από το κακό μου. Η γυναίκα ακόμα θα θυμάται τα μούτρα μου.

Στην περίπτωσή σου, η μαμά σου θέλει να έρθει γιατί κατ' αρχήν λαχταράει και τρελαίνεται από τη χαρά της να δει το μωρό. Μην της το στερήσεις, γιατί τις μαμάδες δεν πρέπει να τις στεναχωρούμε. Αν δει ότι τα καταφέρνεις, κάποια στιγμή θα φύγει, πιστεύοντας ότι έκανε το καθήκον της, οπότε δες μόνο τα θετικά του πράγματος.

[v & a]

εγω ξεχασα να πω πως ειμαι σε αλλη πολη οποτε αναγκαστικα ηρθε και εγκατασταθηκε σπιτι για καμια 20αρια μερες καθε φορα. μετα γυρισε στη πολη της και τη δουλεια της!

[ninaki10]

Κορίτσια πάντως θεωρώ ότι είναι αναλόγως την περίπτωση.

Καμιά φορα οι μαμάδες δεν ταιριάζουν και παρα πολύ με τις κόρες.

Κι εγώ ακόμα δεν έχω αποφασίσει τι θέλω.

Η μητέρα μου είναι πολύ μεγάλη σε ηλικία και το χάσμα αναμεσα μας είναι αγεφύρωτο!!!!!! Έχει παλιές ιδεές και το θέμα είναι οτι θέλει να τις επιβάλει κιόλας. Για λίγες μέρες έρχεται στο σπίτι υποτείθεται για να βοηθήσει αλλά αυτό που καταφέρνει είναι να με βγάλει από τα ρούχα μου!!! Να μου λείπει η βοήθεια της, άσε που δεν παίρνει πρωτοβουλίες για δουλείες παρά μόνο αν της πω εγώ ή αν δει ότι πιάνω να κάνω κάτι τότε θα ενδιαφερθεί κι εγώ διστάζω να της λέω συνέχεια είναι και 70 χρονών..

Τώρα που θα γεννήσω θα προτιμούσα να είναι η πεθερά μου με την οποία έχουμε αριστες σχέσεις και είναι και αρκετά νεότερη...

Το πρόβλημα μου είναι πως αν μάθει η μάνα μου οτι θα έρθει να με βοήθησει η πεθερά μου ποιος την κρατάει...!! Θα έρθει κι εκείνη και θα τις έχω και τις δύο μες στα πόδια μου:confused:

Εντομεταξύ δεν μένουμε στην ίδια πόλη οπότε θα είναι ολη μέρα στο σπίτι μας.....................

Από τη μία θέλω να είμαι μόνη μου με τον αντρούλη μου ο οποίος με βοηθάει πάρα πολύ σε όλα εκτός από το φαγητό!! Αλλά φοβάμαι οτι δε θα τα καταφέρω είναι και το πρώτο και νομίζω οτι μια μικρή βοήθεια θα την χρειαστώ. Ο άντρας μου επιμένει ότι πρέπει να έρθουν να βοηθήσουν αλλά εγώ έχω τις αμφιβολίες μου.

Πως να το χειριστώ όμως το θέμα;;;;;;;;;:roll:

[True]

Η μαμά σου θα θέλει να έρθει ούτως ή άλλως για να δει το εγγονάκι της έτσι δεν είναι; Το ίδιο και η πεθερά...

 

Δύσκολος ο γρίφος... Κάνε αυτό που νιώθεις ή άστο κι όπως βγει. Κρίμα είναι να πιέζεσαι από τώρα με τέτοιες σκέψεις.

 

Πάντως είναι μεγάλο θέμα αυτό με τις μαμάδες... Η "βοήθεια" μπορεί να καταλήξει σε φοβερές φαγωμάρες... Συμφωνώ ότι εξαρτάται από τη σχέση μαμάς-κόρης και τα περιθώρια συνεννόησης...

[depybal]

Koριτσάκια μου, σας ευχαριστώ πάρα πολύ!!!με πείσατε τελικά!γιατί να της στερήσω τη χαρά?εξάλλου από ότι βλέπω ...θα την χρειαστώ σίγουρα..γιατί ο άνδρας μου και πολλές ώρες λείπει λόγω δουλειάς...και δεν είναι από αυτούς που κάνουν δουλειές!μην νομίζετε..είμαι και γω μπερδεμένη..έχω και το άγχος μου να δω το μωράκι...να γεννήσω..είναι τόσα πολλά άγνωστα πραγματάκια!!σας ευχαριστώ πάρα πολύ και πάλι!!!είστε τέλειες "φίλες"!!

[vera]

Απλα καλυτερα να ρθει αφου γεννησεις, για το λογο οτι μπορει να μη γεννησεις για δυο βδομαδες ακομα και θα ειστε ο ενας πανω στον αλλον δημιουργωντας αγχος σε σενα......εγω την πρωτη φορα γεννησα την 41η βδομαδα με προκληση....και τωρα που μαι 39+ ακομα περιμενω......γιατι να ταλαιπωρηθειτε απο πριν?

[ninaki10]

Η μαμά σου θα θέλει να έρθει ούτως ή άλλως για να δει το εγγονάκι της έτσι δεν είναι; Το ίδιο και η πεθερά...

 

Δύσκολος ο γρίφος... Κάνε αυτό που νιώθεις ή άστο κι όπως βγει. Κρίμα είναι να πιέζεσαι από τώρα με τέτοιες σκέψεις.

 

Πάντως είναι μεγάλο θέμα αυτό με τις μαμάδες... Η "βοήθεια" μπορεί να καταλήξει σε φοβερές φαγωμάρες... Συμφωνώ ότι εξαρτάται από τη σχέση μαμάς-κόρης και τα περιθώρια συνεννόησης...

 

Σίγουρα θα έρθει να δει το μωρό αλλά άλλο να καθήσει 3-4 μέρες κι άλλο 40!!!!!

Μάλλον θα το αφήσω κι όπως έρθει. Κι αν δω ότι κουράζομαι περισσότερο θα ξεκαθαρίσω τη θέση μου και θα τα πω έξω από τα δόντια καμιά φορά χρειάζεται κι αυτό. Ξέρω ότι στεναχωριούνται σαν γονείς αλλά δε γίνεται αλλιώς.

[στελλα α.σ]

ποσο ποναει αυτο το θεμα κοριτσια.εμενα η πεθερα μου αποφασισε να ερθει λιγο πριν γεννησω-τωρα ποτε εννοει αυτη δεν ξερω πητ εχω 15/5 παντως-και θα καθησει και αφου γεννησω.μενει σε αλλη πολη και ειναι και το πρωτο εγγονι,το καταλαβαινω αλλα θα προτιμουσα τη μανουλα μου.η μαμα μου μενει στην ιδια πολη με μας αλλα λεει οτι εφοσον θα εχεις την πεθερα σου τι να με κανεις και μενα στα ποδια σου?παντως στο θεμα του μωρου εχω αποφασισει να μην ακουω καμια παρα μονο την παιδιατρο.θα ηθελα παντως τη μανουλα μου να ερχεται καποιες ωριτσες,για παρεα πιο πολυ.τουλαχιστο στη μαμα σου εχεις το θαρρος να της πεις αν κατι δε σου αρεσει και να μην παρεξηγηθει.π.χ η πεθερα μου οταν ερχεται μου σκουπιζει το σπιτι με τη σκουπα του μπαλκονιου.μαλλον θα φοβαται μην τη ρουφηξει η ηλεκτρικη.και δυστυχως δεν μπορω να της το πω γιατι φοβαμαι μην την προσβαλλω.το μονο που μπορουμε να κανουμε ειναι τεραστια υπομονη ειτε ειναι μανα ειτε πεθερα

[vera]

Καλα....μια φορα ηρθε η πεθερα μου σπιτι (οταν παντρευτηκαμε) κι εγινε το σωσε......σκηνικα απειρου καλλους, αναστατωσε ολο το σπιτι, μου ανακατεψε ολα τα πραγματα, μου γεμισε νερα ολο το παρκε του σαλονιου κοντεψα να την πνιξω.........ειχε χαλασει ολα τα καθαριστικα που ειχα σπιτι (συμπεριλαμβανομενου και του υγρου για τα πιατα) για να καταφερει να βγαλει τους λεκεδες που εκαναν οι γλαστρες στα πλακακια του μπαλκονιου, ενω ηξερε πολυ καλα οτι δεν βγαινουν παρα με ειδικα χημικα....ειχε γινει το σαλονι σαν βαλτος.........και δεν μπορουσα να πω τιποτα!!!! Το δικο της σπιτι δεν το καθαριζε ποτε.........τα ιδια βεβαια κανει και η μανα μου......το δικο της μπορει να χει 2 ποντους σκονη στα επιπλα αλλα ολο εμενα κριτικαρει κι ανακατευει........

 

Ανυποφορες και οι δυο, (η πεθερα μου δεν ζει πλεον οποτε απο κει δεν εχω αλλα τετοια σκηνικα) .....αυτη τη φορα προτιμησα να ετοιμασω μονη το σπιτι για το μωρο, να ξεπατωθω με την κοιλια στο στομα παρα να ρθει η μητερα μου για βοηθεια..........αλλα μετα την γεννα πρεπει να την ανεχθω, δεν γινεται αλλιως.......την προηγουμενη φορα δυσκολευτηκα παρα πολυ να συνελθω παρολο που γεννησα φυσιολογικα, ειχα τετοιο θεμα με τα ραμματα που σερνομουν για περπατησω, δεν μπορουσα να κανω τιποτα μεχρι να σαραντησω......και το μωρο ηταν πολυ απαιτητικο....

[True]

... θα προτιμουσα τη μανουλα μου.η μαμα μου μενει στην ιδια πολη με μας αλλα λεει οτι εφοσον θα εχεις την πεθερα σου τι να με κανεις και μενα στα ποδια σου?παντως στο θεμα του μωρου εχω αποφασισει να μην ακουω καμια παρα μονο την παιδιατρο.θα ηθελα παντως τη μανουλα μου να ερχεται καποιες ωριτσες,για παρεα πιο πολυ.τουλαχιστο στη μαμα σου εχεις το θαρρος να της πεις αν κατι δε σου αρεσει και να μην παρεξηγηθει.....το μονο που μπορουμε να κανουμε ειναι τεραστια υπομονη ειτε ειναι μανα ειτε πεθερα

 

Αν θέλεις τη μανούλα σου, τότε να της το πεις να έρθει, κι ας είναι και οι δυο μαζί. Το σημαντικό είναι να είσαι εσύ καλά, για να είναι και το μωράκι σας καλά. Όλα τα άλλα είναι περιτό άγχος...

[στελλα α.σ]

της το ζητησα αλλα ειναι τοσο διακριτικη που δεν θα το κανει.μου λεει θα ερχομαι λιγο να σας δω και θα φευγω.σκεψου την πεθερα 24 ωρες και η μανουλα 2?αυτο που με φοβιζει εινα μεχρι το που θα φανει η πεθερα.θα κανει μνο ενα φαγητο η θα κλαιει το μωρο το βραδυ γιατι πειναει και πριν ξυπνησω εγω αυτη θα τρεχει στην κρεββατοκαμαρα μας για να δει γιατι κλαιει το μωρο?τις προαλλες μιλουσαμε στο τηλ και με ρωταει-οταν θα καθεστε στο σαλονι και θα βλεπετε τηλεοραση πως θα το ακουτε το μωρο αμα θα κλαιει στο δωματιο του?με τα αυτια θα το ακουμε.λες και εχουμε 5 στρεμματα σπιτι.πως θα συγκρατω τα νευρα μου αν μου λεει τετοια κουφα?

[_mpoumpou_]

Εγώ πάλι δεν εχω αποφασίσει για το τι θα κάνω...!

Η αλήθεια είναι ότι δεν θέλω κανένα στα πόδια μου, θα ηθελα ιδανικά να μπορέσω να ανταπεξέλθω μονη μου σε όλα οσο είναι εφικτό..

Στην πραγματικότητα λίγες είναι οι μαμάδες/ πεθερές που δεν ανακατεύονται, δεν κριτικάρουν - υποβιβαζουν και απλά βοηθούν υποστηρικτικά.

 

Ειδικα για όσες είναι το πρώτο παιδάκι, νομιζω οτι το τελευταιο που θέλουμε είναι να μας κάνουν να νιώσουμε άχρηστες...

 

Νομίζω κάθε οικογένεια θέλει τον χρόνο της να προσαρμοστεί

[στελλα α.σ]

σιγουρα.οποτε ερχεται η μαμα μου κοιταω το σπιτι να ειναι στην τριχα γιατι παντα κατι βρισκει να πει.μου λεει θα ερθω για καφε και με πιανει πανικος να συμμαζεψω.ενα διαστημα οποτε ερχοταν κοιτουσε το καπατι της τουαλετας μην εχει καμια σταγονα.και γω καταντησα ''υστερω'' να κυνηγαω τον αντρα μου καθε φορα που παει τουαλετα και πεταχτει καμια σταγονα.ολες,και μανες και πεθερες εχουν τις παραξενιες τους.αλλα και καθε γυναικα εχει το δικο της τροπο και αυτη ξερει πως θα φροντισει το σπιτι της και το νοικοκυριο της.προτιμω να ερχεται και απλα να μου κανει παρεα και να πεναει η ωρα.ενα φαγητο,τι διαολο δε θα προλαβαινω να φτιαχνω?δε θα κοιμαται ποτε το μωρο?

[vera]

Βασικα πρεπει να βρειτε εναν τροπο να απενεργοποιειτε την ακοη σας οταν μιλανε....ειναι παρα πολυ δυσκολο να μην εκνευριζεσαι, το ξερω απο πρωτο χερι, αλλα δεν γινεται αλλιως....θα κανετε αυθυποβολη......και να τσακωνεσαι δεν υπαρχει λογος γιατι ετσι γινονται πιο ενοχλητικες........

 

Ο πρωτος καιρος ειναι πολυ δυσκολος κοριτσια, βαλε η κουραση, οι ορμονες, η ασχετοσυνη που νιωθουν οι πρωτομανες (οσα κι αν εχεις διαβασει φτανεις στο σημειο να αμφιβαλεις) ...θυμαμαι δεν μου εσπαγε τα νευρα μονο η μανα μου, αλλα και οσοι συγγενεις επαιρναν τηλεφωνο......μεχρι και ο πεθερος ειχε αποψη για το αν πρεπει αν δωσω συμπληρωμα στο μωρο.......επειδη τον αγνοουσαμε, εφθασε να μιλησει στον πατερα μου πως επρεπε να με πεισουν οτι δεν ειχα γαλα.......κι αυτο επειδη το μωρο γκρινιαζε για κανα 5 λεπτο........

 

Δε μου εφθαναν τα αλλα, ηρθε κι αυτος απο την επαρχια σπιτι μας και επρεπε να του τα εχουμε ολα ετοιμα.......ασε τις επισκεψεις σπιτι απο ολους τους γνωστους που κουβαληθηκαν απο την πρωτη μερα, μαζι με τα παιδια τους..........

 

Ειναι δυσκολα τον πρωτο καιρο, πολυ δυσκολα......θελει τρομερη αναισθησια για να τους αντεξεις.........να βρειτε τροπο να παιρνετε την βοηθεια που χρειαζεστε χωρις να φθειρεστε ψυχολογικα.........

[DALIA]

Εγώ τις λατρεύω και τις 2 (μαμά πεθερά ) αλλά ήθελα εκείνες οι πρώτες ώρες/μέρες με το μωρό να είναι αποκλειστικά για εμάς τους 3.

Μπορεί να δυσκολεύτηκα αλλά τα κατάφερα μια χαρά...

[vera]

Στελλα ολα ειναι σχετικα.........αναλογως το παιδι κι αναλογως πως θα παει ο τοκετος σου.........το δικο μου κοιμοταν ελαχιστα.......επειδη θηλαζα αποκλειστικα ημουν συνεχεια με το μωρο στο στηθος......το βραδυ σχεδον αυπνη.......περιμενα να ρθει το πρωι να φθασει η μητερα μου σπιτι να το κρατησει, να κοιμηθω λιγο.........αν μπορουσα να κοιμηθω με την φασαρια που κανανε ολοι.......

 

Γενικα αν θηλασεις να ξερεις οτι τα μωρα πεινανε πιο συχνα και θηλαζουν για αρκετη ωρα (και αρκετες ωρες)...υπαρχουν και τυχερες που τα μωρα κοιμουνται περισσοτερο........

 

Αλλα επαναλαμβανω ειναι πολλη μεγαλη βοηθεια να υπαρχει ανθρωπος να κανει ψωνια, μαγειρεμα, καθαρισμα και σιδερωμα τον πρωτο καιρο.......η μαμα χρειαζεται οση ξεκουραση γινεται περισσοτερο.....

[στελλα α.σ]

θα ημουν γαιδουρα αν ελεγα οτι η πεθερα μου ειναι κακια.το ξερω οτι μ'αγαπαειαπλα δε θελω υποδειξεις στο θεμα του μωρο.ο δε πεθερος μου.... παμε να τους δουμε και μας βαζει αυτος τα πραγματα και τις βαλιτσες στο αυτοκινητο γιατι εμεις φυσικα ειμαστε χαζοι και δεν μπορουμε και μονο αυτος ξερει πως.δε ξερω πως θα ειναι η καθημερινοτητα μας με το μωρο αλλα ξερω οτι εχω πολυ μεγαλες αντοχες.δε με πειραζει το να μην κοιμαμαι πολυ η να χαλασει κατι απο τη ρουτινα μου.θα παρει αδεια και ο αντρας μου οποτε θα καταφερουμε να προσαρμοστουμε.αλλα και παλι αυτα τα λεω με επιφυλαξη

[DALIA]

θα ημουν γαιδουρα αν ελεγα οτι η πεθερα μου ειναι κακια.το ξερω οτι μ'αγαπαειαπλα δε θελω υποδειξεις στο θεμα του μωρο.ο δε πεθερος μου.... παμε να τους δουμε και μας βαζει αυτος τα πραγματα και τις βαλιτσες στο αυτοκινητο γιατι εμεις φυσικα ειμαστε χαζοι και δεν μπορουμε και μονο αυτος ξερει πως.δε ξερω πως θα ειναι η καθημερινοτητα μας με το μωρο αλλα ξερω οτι εχω πολυ μεγαλες αντοχες.δε με πειραζει το να μην κοιμαμαι πολυ η να χαλασει κατι απο τη ρουτινα μου.θα παρει αδεια και ο αντρας μου οποτε θα καταφερουμε να προσαρμοστουμε.αλλα και παλι αυτα τα λεω με επιφυλαξη

 

 

Κοριτσάκι μου και μόνο που το πιστεύεις να είσαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρεις. Ακριβώς το ίδιο αισθανόμουν και εγώ και τα κατάφερα..

( να διευκρηνίσω ότι μιλάμε για τον πρώτο καιρό που και εγώ θήλαζα αποκλειστικά για 2 μήνες )

[στελλα α.σ]

και γω ετσι πιστευω.νιωθω οτι εχω φτασει σε ενα σημειο στη ζωη μου που οτι ηθελα να κανω το εκανα.μπουζουκια,ξενυχτια,ταξιδια,σχεσεις.και μετα το γαμο το μονο που μου ελειπε απο τη ζωη μου ηταν ενα μωρο.ολες μου οι αναγκες συνειδητα θα μπουν σε δευτερη μοιρα.ειμαι ετοιμη να αφιερωσω τα παντα στο μωρο και ο υπνος που θα στερουμαι καθημερινα νομιζω πως ειναι το λιγοτερο.αλλα και παλι αν κατι χρειαστω εχω τη δυνατοτητα να ζητησω βοηθεια απο τη μαμα μου.η πεθερα οσο καλη και χρυση να ειναι ποτε δεν θα τη νιωσεις σα τη μανουλα σου.η καημενη η μανουλα μου κλαιει γιατι φοβαται μην πονεσει πολυ το κοριτσακι της στη γεννα και η πεθερα μου ελεγε να μην παρουμε καροτσι γιατι εχει του αντρα μου το καροτσι που ειναι σε αριστη κατασταση και μονο 30 χρονων καροτσι.η μερα με τη νυχτα.περα που φαγωνεται με τα κιλα του μωρου.της ειπα οτι ο γιατρος ειπε οτι ο μπεμπης θα γεννηθει 3300-3500 και μου λεει μονο τοσο λιγο?εγω και τα δυο παιδια τα εκενα πανω απο 4000.γιατι ο μπεμπης να βγει τοσο μικρος?δεν τρως?