ποτε ξερεις οτι εισαι ετοιμη να χωρισεις?

[madia]

καλημερα εγω κοριτσια ειμαι 11 χρονια παντρεμενη και πριν 3.5 χρονια αρχισε το μαρτυριο μου. ο αντρας μου ξεκινησε να δειχνει οτι ειναι αλλου ωσπου μια μερα μου αποκαλυψε οτι εχει μετανιωσει που με παντρευτηκε απο την αρχη του γαμου ηθελε αλλες γυναικες και δεν ειναι καλα. εγω το ζωον λεω δεν πειραζει θα το ξεπερασουμε (αφου επαθα νευρικη ανορεξια και εφτασα 48 κιλα).αφου το πολεμαμε αυτο εγω δηλαδη μονη μου σκαει και αλλη βομβα μαθαινω οτι εδω και 2 χρονια τα εχει με καποια απο τη δουλεια του και την εχει ερωτευτει τρελα. μενω εγκυος στο δευτερο παιδι μου και μου λεει ολα καλα. περασα μια τραγικη (συναισθηματικα)εγκυμοσυνη και αφου γενναω ενω μου εχει πει οτι δεν υπαρχει τιποτα βρισκω ενα γραμμα στη τσαντα του που ειναι η ερωτικη του εξομολογηση σε αυτην 5 μερες λεχωνα εγω :( ηθελα να πεθανω τα παιδια μου δεν υπηρχαν στο μυαλο μου συγνωμη που το λεω και μου ξαναλεει οτι ηταν γραμμα αποχαιρετισμου και τελειωσε σκεφτομαι και το μεγαλο παιδι μου ειναι 10 χρονων εγω δεν δουλευω τωρα και με το μωρο και ειμαι σε ΑΠΟΓΝΩΣΗ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΖΩ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΘΑΝΑΤΟ δεν ξερω αν αυτο που νιωθω ειναι αγαπη και ρωταω εγω τι κανω υπαρχει αγαπη απο αυτον?τα εχω χαμενα.....ειμαι ετοιμη να χωρισω?

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Σε εξεπάτησε αγαπη μου με όλα τα συνθετικά του ΄΄απατάω΄΄. Δες τι μπορείς να κανεις απο δουλειά, δεν ξέρω οι γονείς σου μένουν κοντά? Το σπίτι που μένετε είναι δικό σας? Τα ρωτάω όλα αυτά γιατι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙΣ ΝΑ ΣΤΗΡΙΖΕΣΑΙ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΟΥ και να φυγεις απο αυτον τον άνθρωπο. Πόσο ακόμα θα δέχεσαι τα ψέματα του και να σε πληγώνει και να σε ταπεινώνει?

[misirlou]

madia η ζωη ειναι πολυ μικρη και φευγει γρηγορα.εγω θα ελεγα να πας σε ενα ψυχολογο τον οποιο θα πληρωνει ο κυριος να μαζεψεις τα κομματια του εαυτου σου να αποκτησεις δυναμη,και σιγα σιγα να βρεις μια δουλεια και να στρωσεις τον δρομο για να συνεχισεις την ζωη σου μακρια του.ασε την εξαπατηση καταμερος εκμεταλευσου τον οσο μπορεις και μην φυγεις πριν εσυ να εισαι ετοιμη.και που σε παρτου και τα βρακια του.τωρα για την αγαπη που αναρωτιεσε ενα πραγμα σκεψου!!τι αγαπας επανω του?ολα αυτα που σου προσεφερε?....δεν νομιζω!!!τα παιδια αν η μαμα τους ειναι καλα ειναι και αυτα και δεν θα σταματησετε να ειστε γονεις τους απλα θα σταματησετε να ειστε ζευγαρι,θα ειναι μια χαρα τα παιδια σας

[ΖΑΧΑΡΕΝΙΑ]

Συγνωμη κουκλα μου αλλα δεν εχω καταλαβει ακομα γιατι εισαι με αυτο τον ανθρωπο? πως μπορεις να αγαπας εναν τετοιον ανθρωπο? ειλικρινα δεν μπορω να σου πω τι θα κανεις εσυ αλλα τι θα εκανα εγω θα τον ειχα στειλει απο την πρωτη φορα και ξερεις γιατι ? γιατι δεν θα υπηρχε πλεον εμπιστοσυνη αναμεσα μας. Λες οτι εστειλε γραμμα σε μια αλλη γεματο απο αγαπη και εσυ ? που εισαι σε ολα αυτα σπιτι να μεγαλωνεις παιδια και ο κυριος να περναει καλα.....

θα σου πω τι εκανα εγω οταν ειχα τσακωσει τον καλο μου να στελνει μηνυματα στο ιντερνετ σε μια κοπελα εγεινε χαμος πηρα τα παιδια και πηγα στην μανα μου ...

και ακομα και τωρα το εχω στο μυαλο μου και ας εχει περασει τοσος καιρος και με τρωει ποσο μαλλον να ξερω οτι εχει κανει και σχεση .........

Κοιτα τα παιδια σου ,δες τον εαυτο σου και απλα συνεχισε την ζωη σου

Σορρυ αν ειμαι λιγο σκληρη αρα ρε γμτ δεν αξιζει σε κανεναν ανθρωπο να περναει ετσι την ζωη του....

[elenik]

Το αν εισαι ετοιμη να χωρισεις δεν το ξερω.

Το αν εγω θα χωριζα στην περιπτωση σου ..ναι!

 

Το τι ζηταει ο καθενας απο την ζωη του ειναι υποκειμενικο.

Εχω μια θεια η οποια ηξερε οτι ο αντρας της ειναι γυναικας αλλα ελεγε οτι "αφου ειναι ενταξει σαν συζυγος , σαν πατερας κλπ" εγω ειμαι οκ.

Εμενα μου φαινεται τρελλο αλλα εκεινη ηταν μια χαρα . Ηξερε τι ηθελε απο ενα συζυγο και το βρηκε (η αποκλειστικοτητα δεν ηταν στα κριτηρια ). Ηταν συνειδητοποιημενη, ευτυχισμενη και δεν ειχε κανενα καταλοιπο.

 

Δικια σου ειναι η ζωη , εσυ αποφασιζεις τι θελεις.

 

Η misirlou παντως με καλυψε στο τι θα εκανα εγω.

[Niki81]

Εσυ τι κανεις σε ολα αυτά?Εκτος απο το να εχεις γινει χιλια κομματια εννοω.Δλδ βρισκεις το γραμμα και ειπες τι?Θυμωσες ,τσακωθηκατε,εβαλες τα κλαματα,τον παρακαλεσες?Αυτη τη στιγμη εισαι στεναχωρημενη, θυμωμενη,ξενερωμενη?

 

Για μενα εισαι ετοιμη να χωρισεις οταν δεν αντεχεις να βλεπεις τον αλλον μπροστα σου...αλλα βρε κουκλιτσα το θεμα δεν ειναι αυτο.Το θεμα ειναι τι θελεις εσυ.Τι θελεις λοιπον?Ασε τα παιδια απεξω γι'αρχη και σκεψου εσυ για σενα τι θελεις.

 

Στα λεω αυτα γιατι νιωθω οτι ολα ειναι μπλεγμενα στυο μυαλο σου,εισαι μπερδεμενη αναμεσα σε θελω και σε πρεπει.Βαλε τα συναισθηματα σου σε μια ταξη...κατανοησε μονη σου τι θελεις εσυ για σενα.Αυτη ειναι η αρχη.Ενα ενα βημα τη φορα.

 

 

Γενικως συμφωνω με οσα γραφουν οι αλλες κοπελες...απλα για μενα το θεμα δεν ειναι να φυγεις γιατι ετσι σου λενε οι περισσοτεροι...αλλα να καταλαβεις μεσα σου τι ειναι καλο για σενα και να το κανεις γιατι το θελεις και οχι γιατι δεν εχεις αλλη επιλογη.

[fraoulopoulitsa]

Από ότι καταλαβαίνω αυτή τη στιγμή αντιδράς με βάση τον πόνο που νιώθεις. Είσαι πληγωμένη και αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό. Θέλω να πιστεύω ότι θα πρέπει πρώτα να περάσεις αυτή τη φάση και ύστερα αφού ξεκαθαρίσουν τα πράγματα στο πλευρό σου , να δεις τι τελικά θέλεις να κάνεις. Σίγουρα δεν είναι κατακριτέο ούτε αν φύγεις από αυτό το γάμο (και μην σκεφτείς ποτέ ότι αν το κάνεις είσαι κακή μανούλα), ούτε αν αποφασίσεις να μείνεις και να το παλέψεις.

Φαντάζομαι ότι στη φάση που είσαι με ένα μωρό παιδί και το φυλλοκάρδι σου να τρέμει τι άλλο τυχόν μπορεί να ανακαλύψεις και την πίκρα στην καρδιά για αυτά που ήδη έχεις μάθει δεν είναι δυνατόν να σκεφτείς σωστά. Σε αυτές τις στιγμές λοιπόν της ζωής μας καλό είναι να ζητήσουμε τη βοήθεια κάποιου ειδικού ώστε να μας βοηθήσει να ταξινομήσουμε λίγο τα πράγματα μέσα στο μυαλό μας.

Το μόνο που θα σε συμβούλευα είναι να μην δράσεις παρορμητικά και να κάτσεις να σκεφτείς λίγο τα πράγματα, δηλαδή αν φύγεις από ποιους μπορείς να ζητήσεις βοήθεια με το μεγάλωμα των παιδιών, αν θα μπορέσεις να βρεις δουλειά εύκολα για μπορείς να συντηρείσαι, αν θα μπορέσεις τελικά να ζήσεις μόνη σου. Γιατί δεν δοκιμάζεις για κάποιο διάστημα να του πεις να μείνετε για λίγο χώρια ώστε να δεις αν μπορείς να ανταπεξέλθεις στις δυσκολίες πριν έρθει η οριστική ρήξη? και προς Θεού , μην ανακατέψεις γονείς και σόγια στην κατάσταση γιατί μόνο πιο μπερδεμένη μπορείς να βρεθείς.... Αν θέλεις να μιλήσεις και να το βγάλεις από μέσα σου (που είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις μια που όσο το κρατάς τόσο περισσότερο θα σε φαρμακώνει), μίλησε με φίλες σου , και φυσικά και εμείς εδώ είμαστε για να σε ακούμε-διαβάζουμε...

[ANDEDANTINOS]

καλημερα εγω κοριτσια ειμαι 11 χρονια παντρεμενη και πριν 3.5 χρονια αρχισε το μαρτυριο μου. ο αντρας μου ξεκινησε να δειχνει οτι ειναι αλλου ωσπου μια μερα μου αποκαλυψε οτι εχει μετανιωσει που με παντρευτηκε απο την αρχη του γαμου ηθελε αλλες γυναικες και δεν ειναι καλα. εγω το ζωον λεω δεν πειραζει θα το ξεπερασουμε (αφου επαθα νευρικη ανορεξια και εφτασα 48 κιλα).αφου το πολεμαμε αυτο εγω δηλαδη μονη μου σκαει και αλλη βομβα μαθαινω οτι εδω και 2 χρονια τα εχει με καποια απο τη δουλεια του και την εχει ερωτευτει τρελα. μενω εγκυος στο δευτερο παιδι μου και μου λεει ολα καλα. περασα μια τραγικη (συναισθηματικα)εγκυμοσυνη και αφου γενναω ενω μου εχει πει οτι δεν υπαρχει τιποτα βρισκω ενα γραμμα στη τσαντα του που ειναι η ερωτικη του εξομολογηση σε αυτην 5 μερες λεχωνα εγω :( ηθελα να πεθανω τα παιδια μου δεν υπηρχαν στο μυαλο μου συγνωμη που το λεω και μου ξαναλεει οτι ηταν γραμμα αποχαιρετισμου και τελειωσε σκεφτομαι και το μεγαλο παιδι μου ειναι 10 χρονων εγω δεν δουλευω τωρα και με το μωρο και ειμαι σε ΑΠΟΓΝΩΣΗ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΖΩ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΘΑΝΑΤΟ δεν ξερω αν αυτο που νιωθω ειναι αγαπη και ρωταω εγω τι κανω υπαρχει αγαπη απο αυτον?τα εχω χαμενα.....ειμαι ετοιμη να χωρισω?

 

 

ΦΕΥΓΕΙΣ ΟΤΑΝ ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΗ , ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΝΤΩΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΚΟΥΜΑΝΤΑ ΣΟΥ ......................

[kalamaraki]

Το αν εισαι ετοιμη να χωρισεις δεν το ξερω.

Το αν εγω θα χωριζα στην περιπτωση σου ..ναι!

 

Το τι ζηταει ο καθενας απο την ζωη του ειναι υποκειμενικο.

Εχω μια θεια η οποια ηξερε οτι ο αντρας της ειναι γυναικας αλλα ελεγε οτι "αφου ειναι ενταξει σαν συζυγος , σαν πατερας κλπ" εγω ειμαι οκ.

Εμενα μου φαινεται τρελλο αλλα εκεινη ηταν μια χαρα . Ηξερε τι ηθελε απο ενα συζυγο και το βρηκε (η αποκλειστικοτητα δεν ηταν στα κριτηρια ). Ηταν συνειδητοποιημενη, ευτυχισμενη και δεν ειχε κανενα καταλοιπο.

 

Δικια σου ειναι η ζωη , εσυ αποφασιζεις τι θελεις.

 

Η misirlou παντως με καλυψε στο τι θα εκανα εγω.

 

Συμφωνώ απόλυτα!

[madia]

σας ευχαριστω παρα πολυ για το ενδιαφερον σας οσο αναφορα καποιες ερωτησεις που μου κανατε θα σας πω το εξης. το ειρωνικο στην υποθεση ειναι οτι το σπιτι που μενω ειναι δικο μου υπαρχει ενα εξοχικο δικο μου για να μπορουν τα παιδια να κανουν μπανια το καλοκαιρι οι γονεις μου μενουν στο κατω οροφο απο μενα οι σχεσεις μου ειναι πολυ καλες και ομως εγω νιωθω οτι δεν μπορω να κανω τιποτα ειμαι ανικανη εφοσον δεν εχω δουλεψει ποτε νιωθω αχρηστη που να παω 35 χρονων? και αυτος βλεποντας με ετσι με αυτη την ηττοπαθεια τοσο πιο πολυ μου τα χωνει.ενω βλεπεις το( προσωπο) ειναι πονεμενη δεν της ηρθαν καλα τα πραγματα οποτε ειναι αξια ενω εγω που δεν δουλεψα ποτε η που δεν μου ετυχαν κακουχιες ειμαι αχρηστη σαν ανθρωπος αλλα και σαν μανα. και το εχω πιστεψει... τωρα το μονο που κανω ειναι να ειμαι θεατης στη ζωη μου.:sad:

[nicole23]

Είσαι πολύ μικρή. Ξέρω γυναίκες που ξανάρχισαν την ζωή τους στα 40 και 45 και τα κατάφεραν. Μάλλον η ψυχή σου είναι γερασμένη. Η απόφαση είναι δική σου. Θέλεις να ζεις στην ταπείνωση? Θέλεις να είσαι θεατής, όπως λες, της ζωής σου? Τότε μη χωρίζεις. Δεύτερη ζωή όμως δεν έχει που λέει και ο ποιητής. Δε θα έχεις άλλη ευκαιρία να ζήσεις σαν άνθρωπος.

Ποτέ δεν είναι αργά να δουλέψεις να σπουδάσεις, να κάνεις ο,τι θέλεις. Μόνο σταμάτα να λυπάσαι τον εαυτό σου γιατί αυτό δε θα σε βοηθήσει σε τίποτα.

Καλό κουράγιο!

[PRW]

Πρώτα από όλα πιστεύω πως πρέπει να απόκτήσεις ΕΣΥ λίγη εκτίμηση για τον εαυτό σου και όλα τα υπόλοιπα ερχονται μόνα τους.

[misirlou]

ακου με λιγο.καποιες φορες μας συμβαινουν στην ζωη πραγματα που δεν ειναι καλα....ή ετσι τα βλεπουμε στην αρχη,εγω νομιζω οτι ειναι μαθημα ζωης αυτο για σενα και το αποτελεσμα αυτου θα ειναι να ΞΥΠΝΗΣΕΙΣ απο τον ληθαργο που βρισκεσε!πανε σε ενα ψυχολογο θα σε βοηθηση πολυ και βημα βημα θα την βρεις την ακρη.οπως ξερεις συμπεριφερομαστε εμεις στον εαυτο μας ετσι μας συμπεριφερονται και οι γυρω μας.απο την στιγμη που νομιζεις και λεω νομιζεις οτι δεν αξιζεις τοτε πως θελεις να σε δει ο ανθρωπος που ζεις μαζι του?και τα παιδια σου αργοτερα θα δεις θα σου την πουν καποια στιγμη!ειμαστε ολοι μοναδικοι και αξιζουμε για αυτο βγαλτο απο το μυαλο σου και φυσικα δεν εισαι μικρη εισαι στην καλυτερη ηλικια για να δημιουργησεις τις καλυτερες συνθηκες για τον εαυτο σου αντε ανεβα λιγοοοοο!!!

[barbita]

madia μου, αρχικά έιναι πολύλ λυπηρό αυτό που σου συμβαίνει και δυστυχώς είναι ένα πολύ συχνό πρόβλημασ και πιστέυω από τους χειρότερους φόβους πολλών ανθρώπων. παρ' όλα αυτά προσπάθησε να βάλεις τη ζωή σου σε τάξη. τι εννοώ αρχικά ψυχολογικά είπες ότι βιώνεις πόνο σαν πένθος, που σημαίνει ότι άν χωρίσεις θα πονέσεις για αρκετό χρονικό διάστημα αλλά κάποια στιγμή θα προχωρήσεις, δεν θα είσαι κάθε μέρα με την ανασφάλεια και τη στεναχώρια. ειναι πολύ θετικό ότι μένεις κοντά στους δικούς σου και καλό θα είναι να μαθεις αν μπορούν και πώς να σου συμπαρασταθούν αν χωρίσεις. βρες δουλειά!!! έστω και λίγες ώρες να ανεξαρτητοποιηθείς λίγο να αποκτήσεις αυτοεκτίμηση και γιατί όχι να κάνεις νέο κύκλο, είσαι πάρα πολύ νέα ακόμα άλλες δεν έχουν κάνει άκόμα οικογένεια. πίστεψε στον εαυτό σου και θα τα καταφέρεις. όσο για τα παιδάκια σου δεν είναι ότι καλύτερο, αλλά επειδή λογικά κάποια στιγμή θα αρχίσουν και τα προβλήματα μέσα στο σπίτι, αυτό θα είναι χειρότερο. σου εύχομαι ολόψυχα ότι κι αν ακολουθήσεις να σου βγει σε καλο

[elenik]

και ομως εγω νιωθω οτι δεν μπορω να κανω τιποτα ειμαι ανικανη εφοσον δεν εχω δουλεψει ποτε νιωθω αχρηστη που να παω 35 χρονων?

Μας δουλευεις ετσι?

35 χρονων κοπελα εισαι. Εχεις μια ζωη μπροστα σου. Αλλες δεν εχουν ξεκινησει καν οικογενεια στην ηληκια σου.

Το οτι φοβασαι κατι που δεν εχεις ξαναζησει ειναι λογικο και φυσιολογικο.

Οταν πηρα το διπλωμα αυτοκινητου κοιταγα τ αμαξι και ελεγα "εγω.θα οδηγησω αυτο. Και θα ζησουν οι γυρω μου? Μπαααα"

Την 1η φορα ετρεμα

την 2η μου ψιλοοαρεσε

τωρα πια δεν μπορω να καταλαβω πως ζουσα χωρις αυτο

 

εγω που δεν δουλεψα ποτε η που δεν μου ετυχαν κακουχιες ειμαι αχρηστη σαν ανθρωπος αλλα και σαν μανα. και το εχω πιστεψει.

εσυ καλη επιτελουσες εργο. ΜΕΓΑΛΩΝΕΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ. Εχουμε ξεχασει νομιζω ποσο σημαντικος ειναι ο ρολος της μανας.

 

..τωρα το μονο που κανω ειναι να ειμαι θεατης στη ζωη μου.:sad:

Εσυ θα αποφασισεις ποτε θα την παρεις στα χερια σου και θα την ζησεις αντι να κοιτας τα προσεχως.

Εκεινη απλα περιμενει να κανεις το 1ο βημα προς τα εμπρος :D:D:D

[hara pallini]

Λυπαμαι αλλα αν δεν το εχεις καταλαβει η σχεση εχει ληξει, παραμενει το τυπικο μονο. Σφιξε τα δοντια, εχε δυναμη και παρε τον ελεγχο της καταστασης γιατι αν μεινεις νομιζω οτι θα ζησεις ακομα μεγαλυτερο εξευτελισμο και η αξιοπρεπεια σου καποια στιγμη δεν θα το αντεξει...

Δυστυχως πολλες φορες με τη γεννηση των παιδιων φτιαχνονται μονο ζωες, δεν φτιαχνουν σχεσεις-το αντιθετο, χαλανε... Εχε δυναμη και ζητα βοηθεια απο δικους σου. Καλη τυχη και να σου ζησουν τα παιδακια!!!

[casperαki]

νομιζω πως πρεπει πρωτα απο ολα να αρχισεις να σκεφτεσαι διαφορετικα για τον εαυτο σου.Εγω εχω ενα παιδακι και ειναι δυσκολα για μενα να κραταω σπιτι και παιδι να εχω τον ελεγχο του σπιτιου και σε πληροφορω οτι αυτο που κανουμε ειναι πολυ πιο δυσκολο απο οτιδηποτε δουλεια.Θελει αντοχη γερα νευρα και δεν εχεις ρεπο ουτε πληρωνεσαι και ειναι 24 ωρες την ημερα.

Για αυτο να μην μειωνεις καθολυο τον εαυτο σου.Να σκεφτεσαι τους καθημερινους αγωνες που δινεις και τις θυσιες που κανεις για να εχεις καλα το παιδι σου και μεχρι τωρα τον αντρα σου.

Αν καταφερεις να βλεπεις τα πραγματα λιγακι πιο αισιοδοξα για να μπορεσεις να αποκτησεις λιγο τσαγανο και να απαλαχτεις απο την διαθεση που εχεις και να νιωθεις αδικημενη και στεναχωρεμενη και ενα τιποτα και να κλαις.

Ναι ειναι λογικο να περασεις απο διαφορα σταδια οταν συμβαινει κατι τετοιο στην ζωη σου!Αλλα ερχεται και η φαση που δυναμωνεις.Αλλα για να ερθει πρεπει να αρχισεις να σκεφτεσαι λιγο θετικα.

Οτι πιο πολυτιμο εχεις ειναι τα παιδακια σου.Οφειλεις και σε εκεινα να δυναμωσεις.

Το σπιτι λες ειναι δικο σου.!αυτο ειναι παρα πολυ καλο!δεν θα χρειαστει να μετακομισεις να ψαχνεις κτλ που δυστυχως αναγκαζονται πολλες κοπελες να κανουν οταν χωρισουν.

Εχεις και την μαμα σου αν καταλαβα καλα απο κατω σου να μια τεραστια βοηθεια για να βρεις δουλεια!

Οσο για το δεν εχεις ξαναδουλεψει δεν τρεχει τιποτα.Αν δουλευες και ειχες σταματησει λογω γεννας για καποιο διαστημα και εμενες εκτος χωρου εργασιας και ΠΑΛΙ θα ηταν δυσκολα στην αρχη να βρεις ισσοροπιες.Εισαι παρα πολυ νεα 35 χρονων κοπελα να μαυριζεις την ζωουλα σου με ασχημες σκεψεις!

Αν αποφασισιεις να μεινεις μαζι του η οχι δεν μπορω να σε συμβουλεψε.Γιατι το λογικο το ξερουμε ολες πιο ειναι.Απο εκει και περα εσυ ομως αποφασιζεις.ΑΣΧΕΤΩΣ απο την αποφση σου ομως αλλαξε το μυαλο σου!Μην αφηνεις κανεναν νασε μειωσει ξανα με λογια και με πραξεις!

Εισαι σπουδαια και το ξερεις.!!!!!!!!!!!!!!!!

[Σαλονικιός]

καλημερα εγω κοριτσια ειμαι 11 χρονια παντρεμενη και πριν 3.5 χρονια αρχισε το μαρτυριο μου. ο αντρας μου ξεκινησε να δειχνει οτι ειναι αλλου ωσπου μια μερα μου αποκαλυψε οτι εχει μετανιωσει που με παντρευτηκε απο την αρχη του γαμου ηθελε αλλες γυναικες και δεν ειναι καλα. εγω το ζωον λεω δεν πειραζει θα το ξεπερασουμε (αφου επαθα νευρικη ανορεξια και εφτασα 48 κιλα).αφου το πολεμαμε αυτο εγω δηλαδη μονη μου σκαει και αλλη βομβα μαθαινω οτι εδω και 2 χρονια τα εχει με καποια απο τη δουλεια του και την εχει ερωτευτει τρελα. μενω εγκυος στο δευτερο παιδι μου και μου λεει ολα καλα. περασα μια τραγικη (συναισθηματικα)εγκυμοσυνη και αφου γενναω ενω μου εχει πει οτι δεν υπαρχει τιποτα βρισκω ενα γραμμα στη τσαντα του που ειναι η ερωτικη του εξομολογηση σε αυτην 5 μερες λεχωνα εγω :( ηθελα να πεθανω τα παιδια μου δεν υπηρχαν στο μυαλο μου συγνωμη που το λεω και μου ξαναλεει οτι ηταν γραμμα αποχαιρετισμου και τελειωσε σκεφτομαι και το μεγαλο παιδι μου ειναι 10 χρονων εγω δεν δουλευω τωρα και με το μωρο και ειμαι σε ΑΠΟΓΝΩΣΗ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΖΩ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΘΑΝΑΤΟ δεν ξερω αν αυτο που νιωθω ειναι αγαπη και ρωταω εγω τι κανω υπαρχει αγαπη απο αυτον?τα εχω χαμενα.....ειμαι ετοιμη να χωρισω?

Καλησπέρα σε όλους και όλες. Είμαι άνδρας από Θεσσαλονίκη, όταν ήμουν μικρός είχαν χωρίσει οι γονείς μου και ο πατέρας μου έφυγε και από τότε δεν του μιλάω γιατί μαλώσαμε. Η μάνα μου είχε υποφέρει πολύ μαζί του. Τυχαία έπεσα σε αυτήν την ιστοσελίδα και έκανα εγγραφή για να μπορέσω να σας απαντήσω. Λοιπόν, madia, επειδή καταλαβαίνω απόλυτα το πόσο υποφέρεις με αυτό που σου συμβαίνει, άκου την γνώμη μου αν θες:

Χώρισέ τον αμέσως. Διώξε τον από το σπίτι, και βρες έναν καλό δικηγόρο, για να μην μπορέσει αυτός να σου πάρει τίποτα από την περιουσία την δική σου. Αν αυτός αρνείται να σου δώσει διαζύγιο, οταν περάσουν 4 χρόνια που θα τον έχεις διώξει, θα βγει μόνο του το διαζύγιο (αυτόματο διαζύγιο). Ο νόμος περί αυτομάτου διαζυγίου λέει ότι πρέπει να συμπληρωθούν "4 έτη μακράν στέγης και κλίνης". Χωριό έχεις; Αν έχεις, και αν σου αρέσει εκεί, πάρε και τα παιδάκια σου και πήγαινε εκεί. Να μην ταλαιπωρείσαι ψυχολογικά ούτε εσύ ούτε τα παιδάκια. επίσης, πρέπει να ζητήσεις την παρέα των φιλικών και συγγενικών προσώπων που σε αγαπάνε.

Και να θυμάσαι ένα πράγμα: Οι πρόγονοί μας, οι αρχαίοι Έλληνες, μάς δίδαξαν ότι όταν ο άνθρωπος έχει ΠΙΣΤΗ στον εαυτό του και στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις, μπορεί να καταφέρει ΤΑ ΠΑΝΤΑ.

Θα σταθείς ΓΕΡΑ στα πόδια σου, θα πάρεις δύο βαθιές αναπνοές, και θα πεις στον εαυτό σου: Mπορώ να καταφέρω ΤΑ ΠΑΝΤΑ, θα το ξεπεράσω ΚΑΙ ΑΥΤΟ!

[Σαλονικιός]

σας ευχαριστω παρα πολυ για το ενδιαφερον σας οσο αναφορα καποιες ερωτησεις που μου κανατε θα σας πω το εξης. το ειρωνικο στην υποθεση ειναι οτι το σπιτι που μενω ειναι δικο μου υπαρχει ενα εξοχικο δικο μου για να μπορουν τα παιδια να κανουν μπανια το καλοκαιρι οι γονεις μου μενουν στο κατω οροφο απο μενα οι σχεσεις μου ειναι πολυ καλες και ομως εγω νιωθω οτι δεν μπορω να κανω τιποτα ειμαι ανικανη εφοσον δεν εχω δουλεψει ποτε νιωθω αχρηστη που να παω 35 χρονων? και αυτος βλεποντας με ετσι με αυτη την ηττοπαθεια τοσο πιο πολυ μου τα χωνει.ενω βλεπεις το( προσωπο) ειναι πονεμενη δεν της ηρθαν καλα τα πραγματα οποτε ειναι αξια ενω εγω που δεν δουλεψα ποτε η που δεν μου ετυχαν κακουχιες ειμαι αχρηστη σαν ανθρωπος αλλα και σαν μανα. και το εχω πιστεψει... τωρα το μονο που κανω ειναι να ειμαι θεατης στη ζωη μου.:sad:

Α, τότε αλλάζει το πράγμα! Αφού έχεις και εξοχικό και μένουν και οι γονείς σου κοντά σου, αυτό είναι πολύ ευχάριστο.

Διώξτον λοιπόν τον άνδρα σου, να ησυχάσεις.

Σου το ξαναλέω, και θα στο λέω μέχρι να μου καεί ο υπολογιστής.

Ψαξε και ΒΡΕΣ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ!

ΠΙΣΤΕΨΕ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ!

[mineli899]

Α, τότε αλλάζει το πράγμα! Αφού έχεις και εξοχικό και μένουν και οι γονείς σου κοντά σου, αυτό είναι πολύ ευχάριστο.

Διώξτον λοιπόν τον άνδρα σου, να ησυχάσεις.

Σου το ξαναλέω, και θα στο λέω μέχρι να μου καεί ο υπολογιστής.

Ψαξε και ΒΡΕΣ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ!

ΠΙΣΤΕΨΕ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ!

συμφωνω απολυτα μαζι σου:!::!::!:

[chris2008]

Τι νέα madia? Τα κατάφερες?