Κόκκινο βιβλίο των απειλούμενων ζώων στην Ελλάδα

[kiknaki]

Απειλούμενα ζώα της Ελλάδας στο «Κόκκινο βιβλίο»

 

 

Εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο για τους επιστήμονες και την πολιτεία το «Κόκκινο βιβλίο των απειλούμενων ζώων της Ελλάδας», που αποκαλύπτει ότι το 15%, 171 είδη σπονδυλόζωων, και το 50%, 297 είδη των ασπόνδυλων, εντάσσονται σε κατηγορίες κινδύνου.

 

 

 

Η ελληνική έκδοση του κόκκινου βιβλίου επικαιροποιήθηκε έπειτα από 17 χρόνια και περιλαμβάνει στοιχεία για ψάρια, αμφίβια, ερπετά, πουλιά, θηλαστικά -θαλάσσια και χερσαία- και πλήθος αναλύσεων με τη συμβολή των περιβαλλοντικών οργανώσεων: Ελληνική Ζωολογική Εταιρεία, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Ελληνική Ερπετολογική Εταιρεία, Ινστιτούτο Σπηλαιολογικών Ερευνών και WWF.

Σε ό,τι αφορά την πολιτεία απαιτείται σαφές πλαίσιο στόχων και μηχανισμών για την προστασία της βιοποικιλότητας, που θα έχει στον πυρήνα του τη σταθερή ενίσχυση της έρευνας σε αυτό τον τομέα, δήλωσε ο Σίνος Γκιώκας, πρόεδρος της Ελληνικής Ζωολογικής Εταιρείας κατά την παρουσίαση χθες της έκδοσης.

Το κόκκινο βιβλίο αξιολογεί συνολικά την κατάσταση 422 ειδών σπονδυλόζωων και 591 ειδών ασπόνδυλων με βάση τα διεθνώς αποδεκτά κριτήρια της Διεθνούς Ενωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN).

Πρόκειται για μία έκδοση, είπε η Παναγιώτα Μαραγκού, συντονίστρια του προγράμματος, που δίνει πληροφορίες και κατευθύνσεις, οι οποίες αν ληφθούν υπ' όψιν θα συμβάλουν στην ελάττωση των κινδύνων για τους πληθυσμούς ζώων που απειλούνται.

Ερευνητές και συντονιστές της έκδοσης προέρχονται από τα Πανεπιστήμια Αριστοτέλειο, Καποδιστριακό, Αθηνών, Θεσσαλίας, και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης κ.ά.

 

http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=125985

 

 

 

 

ΖΩΑ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ(ΒΙΒΛΙΟ)

 

Κοινό δελφίνι Delphinus delphis

 

Δεν υπάρχει παιδί που να μην αγαπά τα δελφίνια και να μην έχει αναμνήσεις από δελφίνι που ακολουθούσε το καράβι των διακοπών. Και όμως το κοινό δελφίνι κινδυνεύει. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Κόκκινου Βιβλίου, «από αριθμητικής άποψης το Θρακικό Πέλαγος μάλλον φιλοξενεί το πιο πολυάριθμο κομμάτι του ελληνικού υποπληθυσμού μεσογειακού δελφινιού. Ενας πολύ μικρός πληθυσμός λίγων δεκάδων κοινών δελφινιών ζει απομονωμένος στον Κορινθιακό Κόλπο, σε νερά με βάθος 500-900 μέτρων, όπου επιβιώνουν μόνο με τη μορφή μεικτών, συμβιωτικών ομάδων με ζωνοδέλφινα. Στην περιοχή του Καλάμου, στο Ιόνιο Πέλαγος, απαντάται ένας επίσης απομονωμένος πια τοπικός πληθυσμός κοινού δελφινιού, ο οποίος όμως έχει μειωθεί δραματικά, από 150 άτομα το 1996 σε 15 το 2007». Συνολικά ο πληθυσμός των κοινών δελφινιών στις ελληνικές θάλασσες εκτιμάται μεταξύ 750 και 4.200 ατόμων. Απειλείται από τη μείωση τροφής λόγω υπεραλίευσης και την τυχαία θανάτωση.

 

Λύκος Canis lupus

 

Αρκεί να κοιτάξει κανείς τη φωτογραφία αυτή για να αντιληφθεί ότι το παραμύθι για τον κακό λύκο δεν έχει βάση. Ολα τα είδη, του ανθρώπου συμπεριλαμβανομένου, είμαστε κρίκοι της ίδιας αλυσίδας και κάθε σπάσιμο κρίκου είναι απώλεια και κόστος για όλα τα είδη. Η μείωση της διαθεσιμότητας τροφής, ο κατακερματισμός των βιοτόπων και η ανθρωπογενής θνησιμότητα έχουν φτάσει τον αριθμό των λύκων στην Ελλάδα σε περίπου 600 άτομα!

 

 

Ερυθρός ή κυανόπτερος τόνος Τhunnus thynnus

 

Τον γνωρίζουμε ως μεζέ αλλά απ΄ ό,τι φαίνεται δεν θα μπορούμε να τον απολαμβάνουμε για πολύ καιρό ακόμη αν δεν αντιληφθούμε ότι πρέπει να σεβαστούμε τους κανόνες που λένε πότε και σε τι ποσότητες μπορούμε να τον αλιεύουμε. Το ψάρι αυτό, που ταξιδεύει από τον Ατλαντικό και γεννά στην Ανατολική Μεσόγειο, κρίνεται «κινδυνεύον» και αιτία είναι η υπεραλίευση. Σύμφωνα με στοιχεία του WWF τα οποία υπάρχουν στο Κόκκινο Βιβλίο, το 2007, αν και το επιτρεπόμενο όριο αλίευσης ερυθρού τόνου που είχε τεθεί ήταν 29.500 τόνοι, στην πραγματικότητα αλιεύτηκε ποσότητα περίπου 61.000 τόνων.

 

Αγριοκάτσικο Capra aegagrus

 

Το ξέρουμε ως κρι-κρι αλλά οι επιστήμονες μας πληροφορούν ότι κακώς υιοθετήσαμε αυτό το όνομα για το «αγρίμι» της Κρήτης που κατατάσσεται στα κινδυνεύοντα ελληνικά είδη. Απειλείται από τη λαθροθηρία αλλά και λόγω του υβριδισμού του με την κοινή κατσίκα. Σήμερα το μεγαλύτερο τμήμα του φυσικού πληθυσμού του εντοπίζεται στον Εθνικό Δρυμό των Λευκών Ορέων.

 

 

Μεσογειακή χελώνα Τestudo hermanni

 

Ο γνωστός μύθος του Αισώπου εξοικειώνει τα παιδιά με την αργή στο περπάτημα χελώνα αλλά οι πιθανότητες τα σημερινά παιδιά να τη δουν να περπατά σε μη προστατευμένες περιοχές μειώνεται και οι αιτίες είναι πολλές: εντατικοποίηση καλλιεργειών, οικοπεδοποίηση, πυρκαϊές, συλλογή για κατοικίδιο και... διατροφή από ορισμένες μειονότητες. Αν και εξαπλώνεται σε ολόκληρη σχεδόν την ελληνική επικράτεια, υπάρχουν γενετικές ποικιλομορφίες μεταξύ των ατόμων που ζουν σε διαφορετικές περιοχές, πράγμα που καθιστά την ανάγκη προστασίας της μεγαλύτερη.

 

 

Ελάφι Cervus elaphus

 

Επαληθεύονται τα παιδικά παραμύθια όπου πάντα το ελαφάκι είναι ευαίσθητο, κινδυνεύει και χρήζει βοήθειας. «Κρισίμως κινδυνεύον» είναι σήμερα το ελάφι το οποίο εντοπιζόταν στη Βόρεια και Κεντρική Ελλάδα και στην Εύβοια, ενώ ως το 1940 ζούσε σε όλα τα δάση της Μακεδονίας και της Θράκης. Σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο, «σήμερα ο μοναδικός φυσικός πληθυσμός 20-30 ατόμων ζει στα δάση της Ροδόπης». Οσο γι΄ αυτά που βλέπει κανείς στην Πάρνηθα (περισσότερα πριν από τις πυρκαϊές του 2007), προέρχονται από εισαγωγές που έγιναν τον 20ό αιώνα από τη Δανία, τη Βουλγαρία και την πρώην Γιουγκοσλαβία.

 

 

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=266324&ct=33&dt=03/05/2009