ο γιος μου δεν εχει φίλους

[kataulipsh]

έχω δυο γιους 13 και 10 ετών, ο μεγάλος μου ο γιος είναι πολύ κλειστό παιδί. Δεν έχει φίλους συναναστρέφεται με παιδιά της ηλικίας του μόνο τις ώρες που είναι στο σχολείο. Μετά το σχολείο κάθεται στο σπίτι δεν βγαινει έξω παρά μόνο με μένα και τον μπαμπά του. Στο σπίτι παίζει με τον αδερφό του και αν θα πάω στη φίλη μου έρχεται μαζί μου. Πως μπορώ να τον κάνω περισσότερο κοινωνικό.

[koufetaki]

σιγουρα δεν ειναι ολα τα παιδια το ιδιο αλλα και ο δικος μου στην ηλικια αυτη και για καποιους μηνες ειχε κλειστει μεσα στο σπιτι εγω ειχα πανικοβληθη και εψαχνα απο δω και απο κει βιβλια και στο ιντερνετ βρηκα αυτο.ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΟΤΗΤΑ ΕΦΗΒΟΥ-ΕΦΗΒΕΙΑ SPECIAL EDUCATION-ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΗ ΔΥΣΚΟΛΙΑειχα μιλησει και αρκετες φορες με τον γυμνασιαρχη του στον οποιο ειχα δωσει την αδεια να του μιλησει και αυτος χωρις να καταλαβει βεβαια το παιδι τπτ.τελικα ηταν φαση που απλα περασε γτ παντα ηταν κοινωνικο παιδι και ειναι,απλα η εφηβεια ειναι πολυ δυσκολη και το μυαλουδακι των παιδιων μας δεν ξερεις που πηγαινει οποτε καλο ειναι σε καθε αλλαγη συμπεριφορας να ειμαστε πολυ προσεχτικοι και διπλα στα παιδια μας.

[Niki81]

Του αρεσει ο αθλητισμος?Στειλτον σε καποιο ομαδικο αθλημα.Οποιο του αρεσει.Θα του κανει πολυ καλο σε ολα.Θα κοινωνικοποιηθει,θα τονωθει η αυτοπεποιθηση του,θα κανει νεους φιλους,θα γυμναστει.

 

Αν δεν του αρεσει ρωτα τον τι θα του αρεσε να κανει σα χομπι.Μουσικη,ζωγραφικη?Αναλογως με το τι του αρεσει θα βρουμε κατι ομορφο και διασκεδαστικο να παρακολουθησει.

 

Στην αρχη μπορει να ειναι διστακτικος,ντροπαλος,να σου πει δε θελω τπτ.Εκει να τον ενθαρρυνεις.Πες του θα κανει νεες παρεες,θα εχει δικη του ομαδα..και ας το δοκιμασει χωρις πιεση να δει πως του φαινεται.Αν δεν του αρεσει μπορει να σταματησει.

 

Σε παρομοιο προβλημα στο οικογενειακο μας περιβαλλον,με ξαδερφακι μου το οποιο ηταν ετσι μαζεμενο.και ενω μεσα στο σπιτι μιλαγε και συμμετειχε σε ολα στο σχολειο κλεινοταν σε σημειο που καποια στιγμη μαθαμε απο τη δασκαλα του πως στην ταξη δεν μιλαει καθολου...η λυση ηταν οι προσκοποι.Απο οταν γραφτηκε στους προσκοπους εγινε ενα αλλο παιδι.Δε φανταζεσαι.Εχει κανει πολλους φιλους ,παιρνει πρωτοβουλιες, διασκεδασει, παει εκδομες.

[BIKY74]

Του αρεσει ο αθλητισμος?Στειλτον σε καποιο ομαδικο αθλημα.Οποιο του αρεσει.Θα του κανει πολυ καλο σε ολα.Θα κοινωνικοποιηθει,θα τονωθει η αυτοπεποιθηση του,θα κανει νεους φιλους,θα γυμναστει.

 

Αν δεν του αρεσει ρωτα τον τι θα του αρεσε να κανει σα χομπι.Μουσικη,ζωγραφικη?Αναλογως με το τι του αρεσει θα βρουμε κατι ομορφο και διασκεδαστικο να παρακολουθησει.

 

Στην αρχη μπορει να ειναι διστακτικος,ντροπαλος,να σου πει δε θελω τπτ.Εκει να τον ενθαρρυνεις.Πες του θα κανει νεες παρεες,θα εχει δικη του ομαδα..και ας το δοκιμασει χωρις πιεση να δει πως του φαινεται.Αν δεν του αρεσει μπορει να σταματησει.

 

Σε παρομοιο προβλημα στο οικογενειακο μας περιβαλλον,με ξαδερφακι μου το οποιο ηταν ετσι μαζεμενο.και ενω μεσα στο σπιτι μιλαγε και συμμετειχε σε ολα στο σχολειο κλεινοταν σε σημειο που καποια στιγμη μαθαμε απο τη δασκαλα του πως στην ταξη δεν μιλαει καθολου...η λυση ηταν οι προσκοποι.Απο οταν γραφτηκε στους προσκοπους εγινε ενα αλλο παιδι.Δε φανταζεσαι.Εχει κανει πολλους φιλους ,παιρνει πρωτοβουλιες, διασκεδασει, παει εκδομες.

 

συμφωνω με ολ'αυτα......

ο γιοι μου οι μεγαλοι ειναι 11 +9.λιγο πιο μικροι απο τον δικο σου.

ο μεγαλος του μοιαζει θα σου ελεγα και λιγο.

τον εβαλα οπου μπορουσα....

σε μπασκετ χορο ζωγραφικη......

το καλο ειναι οτι στο μπασκετ ολα τα παιδια ειναι απο το σχολειο και ετσι γνωριζονται......

δεν υπαρχει καποιο παιδι απο το σχολειο που να κανει περισσοτερο παρεα και να τον καλεσετε και στο σπιτι;;

απο την παρεα σας δεν υπαρχει παιδι στην ηλικια του που να μπορουν να συνταφτιστουν;

μιλα και με το σχολειο να δεις εκει το παιδι πως ειναι;;;

[koufetaki]

ο δικος μου γιος παει ταεκβοντο απο τα 5του χρονια και βεβαια καλο ειναι να ασχολουντε με κατι τα παιδια αλλα δεν νομιζω η εσωστρεφια σε αυτη την φαση να παιζει καποιο ρολο με τις ασχολιες του αλλο το να βλεπει συναθλητες 2-3φορες την εβδομαδα και αλλο να μην κανει προσπαθεια να εχει παρεες ο προσκοπισμος ειναι πολυ καλη ιδεα πηγαινει η κορη μου ταα τελευταια χρονια αλλη κατασταση εκει πανε και εκδρομουλες!

[Eviri]

Καλησπέρα kataulipsh. Συμφωνώ με όλα όσα είπαν τα κορίτσια. Θα δεις διαφορά αν το παιδί έχει την ευκαιρία να συναναστραφεί περισσότερες ώρες εκτός σχολείου με άλλα παιδιά. Οι αθλητικές δραστηριότητες σαφώς έχουν πολλαπλά οφέλη αλλά και κάποιο είδος χορού (παραδοσιακοί, λάτιν κλπ) θα είναι καλή επιλογή γιατί συνήθως δίνουν συχνές παραστάσεις μπροστά σε κόσμο και αναγκάζουν τους μαθητές τους να βγουν από το καβούκι της ντροπής.

Σίγουρα σε οποιαδήποτε δραστηριότητα να τον παροτρύνεις να καλεί τα παιδιά στο σπίτι σας συχνά. Με αυτόν τον τρόπο θα του ανταποδώσουν το κάλεσμα και θα κάνει δειλά δειλά ένα κύκλο φίλων.

[elenik]

Συνεβαινε παντα αυτο ή τελευταια μονο?

Κι εγω πιστευω οτι κατι ομαδικο που να του αρεσει (αθλημα, μουσικη, θεατρο,χορος ή οτι επιλεξει) θα ηταν κατι καλο.

Μπορει να μην δενει με τα παιδια σχολειο και αν ο κυκλος σας ειναι περιορισμενος και δεν περιλαμβανει συνομηλικους να μην εχει βρει παρεα που να αντιστοιχει σε αυτα που θελει.

[georgiamami]

έχω δυο γιους 13 και 10 ετών, ο μεγάλος μου ο γιος είναι πολύ κλειστό παιδί. Δεν έχει φίλους συναναστρέφεται με παιδιά της ηλικίας του μόνο τις ώρες που είναι στο σχολείο. Μετά το σχολείο κάθεται στο σπίτι δεν βγαινει έξω παρά μόνο με μένα και τον μπαμπά του. Στο σπίτι παίζει με τον αδερφό του και αν θα πάω στη φίλη μου έρχεται μαζί μου. Πως μπορώ να τον κάνω περισσότερο κοινωνικό.

Πιθανον, τα παιδια του σχολειου δεν τον καλυπτουν σαν ατομα.Φυσικα και πρεπει να διευρυνει τον κυκλο του μεσα και σε αλλους χωρους (ομαδικα αθληματα, μουσικη, φροντιστηριο γλωσσων κλπ) ωστε να του δοθει η δυνατοτητα να βρει και να επιλεξει τον ή τους καταλληλους φιλους για τον χαρακτηρα του. Αν παλι δεν βρει φιλους, τοτε δυο πιθανοτητες υπαρχουν : α) δεν μπορει να κανει φιλους ((και να ψαξεις το γιατι) ή β)δεν βρισκει πραγματικα ευκολα ανθρωπους που να νιωθει ζεστα και φιλικα και ειδικα αν μενετε σε τοπο με λιγο πληθυσμο.

Για να σε παρηγορησω, ειχα κι εγω με τον μεγαλο γιο μου παρομοιο προβλημα και ανησυχουσα. Η αληθεια ειναι πως δυσκολευοταν να ξανοιχτει και να διασκεδασει με αλλα παιδια (τα λιγα που υπηρχαν στην περιοχη) αλλα σταδιακα απο Α'Λυκειου και μετα δεν μπορω να τον <<μαζεψω>>.Τωρα ως φοιτητης, τριγυριζει ολη την Ελλαδα με ΦΙΛΟΥΣ. Και δεν σου λεω οταν ερχεται σπιτι... γινεται χαμος απο παιδια.

[Vangelis21]

Η κοινωνια αρχιζει απο την οικογενεια οπως και τα περισσοτερα πραγματα ετσι κι αλλιως. Αν το παιδι δεν εχει μαθει να ειναι "εξω" που λεμε απο μικρο, ειναι λογικο να παει εκει. Δε λεω πως αυτο συνεβη με σας αλλα γενικα ετσι ειναι. Εγω σου προτεινω τα το βοηθησεις εσυ το θεμα. Κανονισε συναντησεις με αλλα φιλικα ζευγαρια που εχουν παιδια. Προτιμησε συνηθειες εκτος σπιτιου κι οχι βιβλια, υπολογιστες, επιτραπεζια κτλ.

Μην ανησυχεις παντως. Αν εισαι διατεθημενη να προσπαθησεις στειλε μου μηνυμα να σε βοηθησω πιο αναλυτικα.

[freedom1210]

γεια σας !!! χρειαζομαι βοήθεια .... ο γιός μου είναι 15 χρονών και ειναι πολυ ατίθασος . δεν τον νοιαζει τπτ , βριζει τσακώνετε στο σχολειο αλλα το χειροτερο ειναι οτι δεν έχει φίλους ... δεν ξέρω τι να κανω . δεν μπορω να τον βλέπω 15 χρονων και να είναι όλη μερα σπίτι .... και ειναι πολυ εμφανισιμος - γυμνασμενος και παρολαυτα νιωθω πως δεν ειναι αποδεχτος στην κοινωνοία !!!! σας παρακαλω δοστε μου καμια συμβουλή !!!!

[Niki81]

Ο ιδιος τι λεει?εχεις συζητησει μαζι του?

[Eviri]

freedom 1210 έχεις κάνει μια ενδοσκόπηση στην ψυχή και το μυαλό του γιου σου να δεις τις πραγματικές αιτίες τις απομόνωσής του και των ξεσπασμάτων του; Για να μην έχει ούτε φίλους θα πει ότι ή αυτός δεν θέλει κανέναν, άρα απομονώθηκε, ή οι άλλοι δεν τον θέλουν, άρα πάλι πρέπει να βρεις την αιτία.

 

Τα ξεσπάσματα που λες με βρισιές και τσακωμούς τα έχει μόνο στο σχολείο ή και στο σπίτι; Μήπως έχει κάποια ερωτική απογοήτευση; Η σχέση σου με τον άντρα σου είναι καλή; Ή μήπως το παιδί έχει κρατήσει μέσα του άσχημες καταστάσεις από την οικογενειακή σας ζωή; Αυτό δεν στο ρωτάω για να μας κάνεις εξομολόγηση, αλλά για να καταλήξεις εσύ σε συμπεράσματα με τη δική μας βοήθεια.

[STELLINI2]

Και εμένα ο γιος μου είχε ένα θέμα με τη δημιουργία φίλων. Στο σχολείο, στην πρώτη τάξη ήταν ένα δράμα, αλλά σιγά σιγά το παλέψαμε και ξεκίνησε να είναι δεκτικός και να ανοίγεται περισσότερο.

Αυτό που εμείς κάναμε ήταν να τον γράψουμε σε αθλητικές δραστηριότητες και να έχει το ελεύθερο να καλεί παιδιά στο σπίτι. Όμως η αλήθεια είναι ότι το ξεκινήσαμε πολύ νωρίς.

[voutakos]

Καλησπερα.Ειναι μερα βραδυ Πρωτοχρονιας και ειμαι σε μαυρη απελπισια. Ο γιος μου 16 χρονων και δεν εχει ενα φιλο να του στείλει χρονια πολλά. Ενω ασχολείται με πολλα πραγματα μουσική, δραστηριοτητεσ στο βουνο και στη θάλασσα ,εχει προσκοληθεί στον πατερα του και δεν εχει καθολου φιλικες παρεες. Ενω ειναι πολυ ανοικτος στις δικεσ μας παρεες , δεν επιδιωκει δικεσ του. Δεν ξερω πωσ να το αντιμετωπισω.

[Anastasia92]

Καλησπέρα και καλή χρονιά!

 

Δεν είμαι μανούλα αλλά πιστεύω πως μπορώ να βοηθήσω γιατί έχω περάσει τη κατάσταση που περιγράφεται με τα παιδιά σας....

Καταρχάς πρέπει να παρατηρήσετε,αν αυτό είναι κάτι που το παιδί το είχε πάντα, δηλαδή πάντα ήταν σπιτόγατός; πάντα απέφευγε να βγαίνει έξω; πάντα προτιμούσε να κάθεται μόνος παρά με παιδάκια; Ή ήταν κοινωνικός, με παρέες, φίλους, βόλτες και ξαφνικά τα σταμάτησε όλα;

Το λέω αυτό γιατί πλην του ότι ήμαστε στην εφηβεία και όντως μας πιάνουν κάποιες "κρίσεις" κατά την γνώμη μου τώρα αρχίζουμε και χτίζουμε σχέσεις μεταξύ μας, και ρωτάω εγώ τώρα, μήπως τσακώθηκε με τους φίλους του; μήπως έγινε κάτι που ουσιαστικά τον έριξε στα μάτια των άλλων παιδιών και τον απομόνωσαν;Μήπως τον απειλούν και φοβάται να βγει από το σπίτι; για κοιτάξτε λίγο και αυτή την εκδοχή...

Για παράδειγμα εγώ είμαι κλειστός χαρακτήρας, σε ότι αφορά τους γονείς μου, γενικά ποτέ δεν είχα πολύ δεμένη σχέση μαζί τους οπότε δεν τους έλεγα και αυτά που με απασχολούσαν, όταν ήμουν στα 13-14 ενώ είχα πάρα πολλές ασχολίες (ποντιακά,κιθάρα,μοντέρνο χορό,ζωγραφική) τσακώθηκα με τις φίλες μου, κάτι το οποίο με στεναχώρησε-με πόνεσε-με πλήγωσε και για πρώτη φορά ένιωσα την προδοσία! εε από τότε τα σταμάτησα ΌΛΑ!είχα κλειστεί στο σπίτι και έβγαινα μόνο για σχολείο και φροντιστήριο! οι γονείς μου έτριβαν τα μάτια τους! δεν το πίστευαν! από εκεί που δεν έβαζα κ*λο κάτω και πάντα είχα ασχολίες και φίλους τα σταμάτησα και κλείστηκα μέσα σε 4ς τοίχους! Περιττό να πω πως αυτή η ιστορία με κυνηγάει μέχρι και τώρα, στα 18 και δε μπορώ εύκολα ούτε να εμπιστευτώ άτομα ούτε να κάνω φιλίες ούτε τίποτα!

 

Γενικά αν είχα μιλήσει στους γονείς μου τότε, πιστεύω πως θα ήταν καλύτερα τα πράγματα, δεν θα είχα κλειστεί τόσο στον εαυτό μου, δε θα περνούσα τα βράδια μυζεριάζοντας στο κρεβάτι μου και κλαίγοντας, δεν θα είχα αρχίσει το κάπνισμα δεν,δεν,δεν,δεν......................!

 

Ότι και να φταίει πάντως, βοηθήστε τα! και ας είναι αρνητικά στην αρχή κάντε προσπάθεια και βρείτε τι πραγματικά κρύβεται πίσω από αυτή τη συμπεριφορά! Για τις ασχολίες που είπαν όλες,ναι είναι καλή ιδέα, αλλά πολλές φορές μας φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα γιατί πολλές φορές πιέζουμε το παιδί να πάει να κάνει κάτι που δε του αρέσε! Κάντε μια χαλαρή συζήτηση για το τι του αρέσε, αν θέλει να κάνετε μαζί μια έρευνα για συλλόγους-σχολές κλπ να πάτε να ρωτήσετε πληροφορίες και γενικά να τον βάλετε στο λούκι να ψάξει τι πραγματικά τον ενδιαφέρει και τον ευχαριστεί!