ΘΕΛΩ, ΑΛΛΑ ΠΩΣ...

[gelina]

Γεια σας.

Είναι το πρώτο μου μήνυμα στο φορουμ αν και το παρακολουθώ μήνες. Η ανωνυμία που υπάρχει στο φόρουμ αυτό με έκανε να γραφτώ και να σας πω το πρόβλημα μου. Είμαι παντρεμένη 5 χρόνια τώρα και έχω δυο μικρά παιδιά. Δυστυχώς προχώρησα στο γάμο αυτό μετά από ένα τραγικό γεγονός που οι συνέπειες του επηρέασαν και τη σχέση μου με τον άνδρα μου. Γενικά όμως τα πράγματα ήταν νορμάλ. Τα βασικότερα προβλήματα όμως ξεκινήσαν όταν γεννήθηκε το πρώτο παιδί, όπου έπρεπε κάπως να προσαρμόσουμε τη ζωή μας με τα καινούργια δεδομένα. Αυτό όμως ήταν αδύνατο να το δεχτεί. Οι πρώτες μήνες μετά τον ερχομό του παιδιού ήταν για μένα εφιαλτικές, ειδικά το διάστημα που δεν δούλευα λόγω τοκετού. Ερχόταν σπίτι και το πρώτο που έλεγε τι χαμός είναι αυτός εδώ μέσα και τι έκανα όλη μέρα και έπιανε το κεφάλι του από απόγνωση. Βέβαια αυτό συνέχισε και όταν ξεκινησα τη δουλειά. Με τα οικονομικά είχαμε θέμα, δεν μπορούσε να καταλάβει ότι έπρεπε να μαζευτούμε λιγάκι γιατί θα βαράγαμε διάλυση. Όταν έμεινα έγκυος στο δεύτερο παιδί τα πράγματα γίναν χειρότερα. Γενικότερα με τη δεύτερη εγκυμοσύνη είχα διάφορα προβλήματα. Σ' όλα αυτά τα προβλήματα ήταν απών. Το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν πως θα γυρίσει νωρίς για να δει μπάλα και πως θα βγει έξω για ποτό. Με τα παιδιά ασχολείται όσο εγώ κάνω το "κορόιδο". Δηλαδή είναι η ώρα π.χ. του μπάνιου κάνω το κορόιδο για να τα κάνει αυτός μπάνιο. Βέβαια αυτό είναι αρνητικό για μένα γιατί πολλές φορές με κατηγορεί ότι δεν ενδιαφέρομαι, αλλά είναι ο μόνος τρόπος για να ασχοληθεί και να μην ασχολείται με την τηλεόραση. Η σχέση μας σαν ζευγάρι είναι ανύπαρκτη. Θεωρώ ότι είμαστε ακόμα μαζί για τα παιδιά, αλλά κι' αυτό δημιουργεί προβλήματα. Τσακωνόμαστε αρκετά συχνά και αυτό επηρεάζει και τα παιδιά. Είμαι σε μια φάση που έχω ξενερωσει με τα πάντα. Δεν περνάω καλά, δεν θέλω να βγαίνω έξω, δεν θέλω να μιλάω σε κανέναν. Το μόνο που με ενδιαφέρει είναι τα παιδιά και να είναι καλά και ευτυχισμένα.

[AngiCat]

Και; τα παιδιά είναι καλά και ευτυχισμένα; Πως επιρρεάζει αυτή η κατάσταση την οικογένεια γενικότερα και τα παιδιά; Σας βλέπουν να μαλώνετε;

[gelina]

Δυστυχώς μας έχουν δει πολλές φορές να μαλώνουμε. Μάλιστα την τελευταία φορά ο μεγάλος μου γιος (3ετών) φώναξε "σταματήστε". Εκεί σοκαρίστηκα και υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι δεν πρόκειται να ξανατσακωθώ μπροστά τους. Έτσι τώρα απλά δεν απαντάω στις φωνές του και τις παρατηρήσεις του. Βέβαια και αυτό είναι εναντίον μου γιατί και το εκμεταλλεύεται και με κατηγορεί ότι τον "γράφω".

[maria77777]

καλημερα gelina.μηπως να κανονιζες να σου κρατησει καποιος για λιγες ωρες τα παιδια και να βρεθειτε οι δυο σας να συζητησετε:ισως αν του εξηγουσες πως νιωθεις με οσα συμβαινουν να καταλαβαινε οτι υπαρχει θεμα και να βρισκατε μια λυση...

[AngiCat]

Καλύτερα να πας σε κάποιον σύμβουλο γάμου. Σε νιώθω πολύ απογοητευμένη και καταλαβαίνω πως η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί έτσι. Δεν θα μπορούσα να σε συμβουλέψω κάτι άλλο πέρα από το να κάνεις κουράγιο. Ίσως κάποια άλλη κοπέλα που αντιμετώπιζε τα ίδια να μπορεί να σε συμβουλέψει.

[gelina]

Του έχω εξηγήσει πολλές φορές πόσο ασχημα είναι τα πράγματα μεταξύ μας. Τα σκέφτεται για λίγο και μετά πάλι τα ίδια, σαν να μην έχουμε πει τίποτα. Η τελευταία μάλιστα έντονη συζήτηση ήταν πριν τα Χριστούγεννα. Κατάλαβε πόσο ενοχλημένη είμαι σε σημείο που μίλησε και σε κάποια φίλη μου. Το αποτέλεσμα το ίδιο. Από τότε έχω πει ότι θα κανονίσω πάλι μια συζήτηση, αλλά δεν ξέρω τι άλλο να πω και τι να περιμένω.

[gelina]

Καλύτερα να πας σε κάποιον σύμβουλο γάμου. Σε νιώθω πολύ απογοητευμένη και καταλαβαίνω πως η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί έτσι. Δεν θα μπορούσα να σε συμβουλέψω κάτι άλλο πέρα από το να κάνεις κουράγιο. Ίσως κάποια άλλη κοπέλα που αντιμετώπιζε τα ίδια να μπορεί να σε συμβουλέψει.

 

Το ξέρω πως δεν μπορεί να συνεχίσουμε έτσι. Μεγάλωσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον και δεν θα το ήθελα αυτό για τα δικά μου παιδιά. Έχω σκεφτεί τον σύμβουλο γάμου και μάλιστα μια φίλη μου του το πρότεινε και του ίδιου. Όμως τα θεωρεί χαζομάρες αυτά. Βέβαια και εγώ δεν είμαι πολύ υπέρ, γιατί δεν ξέρω αν πραγματικά θέλω να προσπαθήσω.

[lena-aggelos]

τα περναμε ολοι (πιστευω)αυτα.τουλαχιστον οσους ξερω εγω(και εγω μεσα) περναμε τα ιδια και πολλες φορες χειροτερα.πηγαινε μονη σου σε ψυχολογο(στην αρχη)και μετα προσπαθησε να τον πεισεις να παει κι αυτος μονος του και μετα να πατε μαζι.ομως σιγουρεψου οτι η/ο ψυχολογος θα ειναι καλος(γιατι υπαρχουν και πολλοι ασχετοι στην πιατσα-εγω την πατησα με μια ηλιθια).δεν ειναι κακο να πας σε ψυχολογο,ουτε ταμπου.πιστευω οτι θα σας βοηθησει.κι εμεις περναμε κριση εδω και καιρο και κυριως μετα τον ερχομο του μωρου.σε λιγο καιρο ξεκιναω και τη δουλεια και τα πραγματα θα ειναι ακομη πιο δυσκολα.επικεντρωθειτε στις καλες στιγμες που περασατε μαζι και αν εχετε τη δυνατοτητα να αφησετε σε καμια γιαγια τα παιδια,πατε ενα διημερο καπου να ηρεμησετε.γραψε σε χαρτι τα παραπονα που εχεις απο αυτον και πες του τα(λεω να τα γραψεις για να μην ξεχασεις κατι).πες του να κανει το ιδιο.ελπιζω ολα να πανε καλα.παντως να ξερεις οτι ολοι τα ιδια κανουν και λενε(για τις δουλειες στο σπιτι,το οτι εισαι απεριποιητη κλπ κλπ).και κατι τελευταιο...πιστευω οτι ολα τα προβληματα των αντρων ξεκινανε και τελειωνουν με το σεξ.προσπαθησε (ξερω οτι δεν εχεις τη διαθεση) να υπαρχει το σεξ στη σχεση σας σε τακτα χρονικα διαστηματα!

[babystar]

Στα περισσότερα που λες lena-aggelos συμφωνώ, αλλά

παντως να ξερεις οτι ολοι τα ιδια κανουν και λενε(για τις δουλειες στο σπιτι,το οτι εισαι απεριποιητη κλπ κλπ).

αυτό δεν είναι αλήθεια...Εμένα προσωπικά ο άντρας μου ποτέ δεν ασχολήθηκε με το αν το σπίτι είναι χάλια ή όχι και στις περιόδους που λόγω μωρού το σπίτι μένει άνω κάτω, γυρνάει από τη δουλειά (στις 6 το απόγευμα) και πιάνει και βάζει ηλεκτρική και συμμαζεύει...

 

Επίσης το

πιστευω οτι ολα τα προβληματα των αντρών ξεκινάνε και τελειωνουν με το σεξ.

είναι λίγο απόλυτο...Ναι μεν χρειάζεται μέσα στο γάμο το σεξ, αλλά δεν είμαι σίγουρη αν κάνοντας σεξ ο άντρας σου gelina θα ξεχάσει το χαμό στο σπίτι, θα αφήσει την τηλεόραση και θα συνειδητοποιήσει ότι μέσα στο γάμο πρέπει και οι δύο να προσφέρουν για να λειτουργεί αρμονικά η οικογένεια...

 

Νομίζω ότι όλο το μυστικό είναι στη φράση κλειδί

Βέβαια και εγώ δεν είμαι πολύ υπέρ, γιατί δεν ξέρω αν πραγματικά θέλω να προσπαθήσω.

που είπες gelina...Ο σύμβουλος γάμου καλός είναι, αλλά πρέπει να ψάξεις μέσα σου αν θέλεις να παλέψεις για αυτό το γάμο...Αν ναι, τότε λύσεις υπάρχουν, αρκεί η επιθυμία να είναι και από τους δυο γονείς...

[ΝΙΚ-16]

Εμένα πάντως η απορία μου είναι οτι αφού είχατε προβλήματα απο το πρώτο παιδί γιατί προχωρήσατε σε δεύτερο!

 

Αν όντως δεν βρίσκεις λύσεις ή δε νιώθεις ευτυχισμένη γνώμη μου να κάνεις κάτι γρήγορα και όσον το δυνατόν πι ήρεμα για τα παιδιά.

[gelina]

Δεν μπορώ να πω ότι δεν κάνει δουλειές στο σπίτι. Τις κάνει όμως αφού προηγουμένως έχει πει ότι έχει πει κάνοντας σε κουρέλι και κάνοντας διάφορα σχόλια, τα οποία βγάζει και προς τα έξω. Και άντε εσύ να εξηγήσεις μετά πως έχουν τα πράγματα. Γενικά είναι άρρωστος με την καθαριότητα. Παρόλο που υπάρχουν δυο μικρά παιδιά στο σπίτι θεωρεί δεδομένο ότι το σπίτι πρέπει να είναι τέλειο. Πολλές φορές μαλώνει και τα παιδιά. Όσο για το σεξ, ναι είναι σημαντικό σε μια σχέση, αλλά όταν εσύ είσαι συνεχώς εκνευρισμένος και θυμωμένος δεν μπορείς να το προσφέρεις. Εγώ τουλάχιστον δεν μπορώ, απλά για να ξελαμπικάρει ο άλλος. Και είναι κάτι που έχω ακούσει από πολλούς ως λύση για το πρόβλημα.

Και ναι babystar δεν ξέρω αν θέλω να το παλέψω γιατί δεν νομίζω να μπορεί να αλλάξει η ζημιά που έχει ήδη γίνει. Έχω κουραστεί να είμαι συνέχεια σε ένταση για να κάνω διάφορα και να μην αναγνωρίζεται.

[gelina]

Εμένα πάντως η απορία μου είναι οτι αφού είχατε προβλήματα απο το πρώτο παιδί γιατί προχωρήσατε σε δεύτερο!

 

Αν όντως δεν βρίσκεις λύσεις ή δε νιώθεις ευτυχισμένη γνώμη μου να κάνεις κάτι γρήγορα και όσον το δυνατόν πι ήρεμα για τα παιδιά.

 

Ίσως φανεί εγωιστικό από την πλευρά μου, αλλά ήθελα δεύτερο παιδί και δεν το έχω μετανοιώσει λεπτό. Και φυσικά έτυχε, δεν το είχα προγραμματίσει.

[lena-aggelos]

Εμένα πάντως η απορία μου είναι οτι αφού είχατε προβλήματα απο το πρώτο παιδί γιατί προχωρήσατε σε δεύτερο!

 

Αν όντως δεν βρίσκεις λύσεις ή δε νιώθεις ευτυχισμένη γνώμη μου να κάνεις κάτι γρήγορα και όσον το δυνατόν πι ήρεμα για τα παιδιά.

NIK-16 δεν θελω να σε θιξω αλλα αυτη η ερωτηση ειναι τελειως φαουλ(και η λεξη "φαουλ"ειναι παρα πολυ ηπια σε σχεση με το τι πιστευω για την ερωτηση αυτη!!)

[anti1980]

NIK-16 δεν θελω να σε θιξω αλλα αυτη η ερωτηση ειναι τελειως φαουλ(και η λεξη "φαουλ"ειναι παρα πολυ ηπια σε σχεση με το τι πιστευω για την ερωτηση αυτη!!)

 

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου για το φάουλ. Νόμιζα ότι εδώ μέσα τουλάχιστον θα καταλαβαινόμασταν λίγο ΝΙΚ-16… Σίγουρα είναι λογικό να μπαίνει αυτή η ερώτηση στο μυαλό κάποιων αλλά πιστεύω ότι δε πρέπει να ακούγεται… δεν υπάρχει λόγος…

Αν δεν είχε παιδιά θα ήταν πολύ χρήσιμο να τη συμβούλευες να προσέξει πριν κάνει παιδιά αλλά τώρα ποιος ο λόγος να γράφονται τέτοια πράγματα???

 

Gelina το προηγούμενο post (πριν το δικό σου δηλαδή) το έγραψα εγώ. Και εγώ περνώ δύσκολες ώρες και εγώ έχω άντρα που δε με καταλαβαίνει… Διαφορετικοί λόγοι βέβαια μας έχουν βάλει στη σκέψη του χωρισμού αλλά εγώ θα σου έλεγα πριν κάνεις οτιδήποτε να προσπαθήσεις να καθαρίσεις το μυαλό σου και να σκεφτείς όσο ποιο λογικά γίνεται για σένα και την οικογένεια σου.

Τι έχεις να χάσεις και τι θα κερδίσεις με ένα διαζύγιο και πάνω απʼ όλα να μιλήσεις με τον σύζυγο σου, που πολύ πιθανό να το έχεις κάνει αλλά κάποιοι σύζυγοι (σαν το δικό σου και τον δικό μου) έχουν το μυαλό 5χρονου και πρέπει να τους τα επαναλάβεις ένα εκατομμύριο φόρες μέχρι να τα καταλάβουν.

Οι περισσότεροι να φανταστείς που διάβασαν την ιστορία μου, μου ευχήθηκαν (και πολύ λογικό…) να τελειώσω όσο ποιο γρήγορα γίνεται με αυτόν τον άνθρωπο που είμαι.

Όταν όμως έχει περάσει η καταιγίδα και τα πράγματα ηρεμούν, τα βλέπουμε από άλλη γωνία, βλέπουμε και τα δικά μας λάθη και μετανιώνουμε για ότι έχουμε σκεφτεί και γράψει για τον άνθρωπο μας… κάποτε ζούσαμε όμορφα μαζί τους έτσι δεν είναι??? Τι μας έκανε τότε ευτυχισμένους???

 

Στα λέω αυτά γιατί και εγώ είμαι σε παρόμοια φάση… και σε καταλαβαίνω… ότι και αν ακούς ή διαβάσεις, εσύ είσαι που θα πάρεις τη τελική απόφαση για την οικογένεια σου και το τίμημα όποιο και αν είναι αυτό εσύ θα το υποστείς…

 

Αν μπορώ να σου δώσω μια συμβουλή είναι να προσπαθήσεις να συγκρατηθείς με νύχια και με δόντια για να μη τσακωθείς με τον άντρα σου μπροστά στα παιδάκια σου, αλλά αντί να σκύβεις το κεφάλι και να μη μιλάς, να του λες όσο ποιο ψιθυριστά γίνεται οτι θα τα πείτε άλλη ώρα γιατί σας ακούνε τα παιδιά. Και καλό είναι να βρεις κάποια ώρα (να τα αφήσεις για λίγο σε κάποιον δικό σου ή την ώρα που κοιμούνται αν είσαι σίγουρη ότι δε θα ανέβουν οι εντάσεις και τα ξυπνήσετε)και να μιλήσετε.

[babystar]

Εμένα πάντως η απορία μου είναι οτι αφού είχατε προβλήματα απο το πρώτο παιδί γιατί προχωρήσατε σε δεύτερο!

 

Πολύ καλή μου φίλη, όταν στο πρώτο είχε προβλήματα με τον άντρα της και έμεινε έγκυος, όλοι της λέγανε γιατί και κακώς...Τότε μου είχε εξηγήσει λοιπόν, ότι σύμφωνα με τη λογική της, ακόμα και αν χώριζε, ήθελε το μεγάλο της παιδί, να έχει αδεφάκι από τον ίδιο πατέρα..Σωστό/λάθος, δε θα το κρίνω εγώ, αυτή έτσι το σκεφτόταν...

 

Στο κάτω κάτω τα παιδιά υπάρχουν...Δεν έχει καν νόημα, ακόμα και η ίδια η gelina να το σκέφτεται ή να μετανιώνει...

 

Συμφωνώ με την anti, σκέψου τι σε έκανε κάποτε ευτυχισμένη και πάλεψε το...Ο γάμος είναι για τα εύκολα, αλλά και για τα δύσκολα...

 

Μπορεί να μην είμαστε στην ίδια φάση, αλλά κατανόηση υπάρχει, διαφορετικά δε θα διάβαζα το post σου...

[gelina]

Εδώ και πολύ καιρό σκέφτομαι τον χωρισμό. Θεωρώ ότι όταν δεν υπάρχει σεβασμός μεταξύ δυο ανθρώπων δεν μπορείς να συνεχίσεις, ακόμα και να θυμηθείς όμορφες στιγμές. Εγώ προσωπικά έχω σταματήσει να τον εκτιμάω. Νοιώθω ότι δεν μπορεί να μου προσφέρει αυτά που ζητάω από τον άλλο. Δεν νοιώθω ασφάλεια κοντά του. Τα τελευταία χρόνια έχω μάθει να κάνω πράγματα μόνη μου. Μόνη πήγαινα στους γιατρούς όταν ήμουν έγκυος, μόνη στον παιδίατρο (η παιδίατρος των παιδιών μας δεν τον έχει δει ποτέ), μόνη για τα ψώνια, μόνη έβρισκα λύσεις όταν προέκυπτε κάποιο θέμα, εγώ διαχειρίζομαι τα οικονομικά και τον κυνηγάω για να τα πάρω. Ο καθένας βγαίνει μόνος του με τις δικές του παρέες. Πλέον δεν υπολογίζω την γνώμη του που άλλωστε βέβαια δεν ενδιαφέρεται και να την πει γιατί έχει βολευτεί.Θεωρώ ότι αφού δεν συμμετέχει σ' όλα αυτά πως μπορεί να εχει και άποψη. Το ξέρω ότι δεν είναι σωστό, αλλά πλέον έτσι σκέφτομαι.Οι δικοί του λένε, υποτιμητικά πάντα, ότι οι ρόλοι μας έχουν αλλάξει και οτι είμαι ο άντρας του σπιτιού. Δεν είχα φανταστεί τη ζωή μου ως άνδρας του σπιτιού, αλλά δεν μπορούσα διαφορετικά. Έχω κουραστεί όμως

[babystar]

Στον τίτλο του θέματος γράφεις "θέλω, αλλά πώς?". Τι θέλεις?

 

Ως παιδί χωρισμένων γονιών, υποστηρίζω ότι αν ένας γάμος κατέληξε να είναι βασανιστικός για τα μέλη της οικογένειας, καλύτερα να χωρίζουν οι γονείς. Τα παιδιά θα είναι πιο ευτυχισμένα και πιο ήρεμα με γονείς χωρισμένους, παρά με γονείς που μαλώνουν αλλά μένουν κάτω από την ίδια στέγη για λόγους που και οι ίδιοι δεν ξέρουν...Πάντα από προσωπική εμπειρία..

 

Τι σε κρατάει στο γάμο αυτό?

[anti1980]

Αχ πόσο σε καταλαβαίνω… λες και τα έχω γράψει εγώ…

Ακριβώς έτσι…

 

Δυστυχώς είμαι στη ίδια θέση με σένα και δε μπορώ να σου δώσω καμιά συμβουλή στο τι θα κάνεις, το μόνο που μπορώ να σου πω για να σου ελαφρύνω το συναίσθημα αυτό που νιώθεις, είναι ότι δεν είσαι η μόνη που περνάει τέτοιες καταστάσεις… αν είμαστε 5-6 εδώ μέσα, φαντάσου εκτός τι γίνεται…

 

Κουράγιο και υπομονή και αυτό στο λέω, για να το ακούσω και εγώ…

[gelina]

Νομίζω ότι αυτό που με κρατάει αρχικά είναι το άγχος αν θα τα καταφέρω οικονομικά μόνη μου. Δεν παίρνω και τα τρελά λεφτά και τα έξοδα είναι πολλά. Δεύτερον δεν ξέρω αν είμαι έτοιμη να αντιμετωπίσω όλους αυτούς που θα θελήσουν να μπουν στη μέση και να προσπαθήσουν να με μεταπείσουν. Και πάνω από όλα, πως θα κάνω τον άνδρα μου να καταλάβει επιτέλους τους λόγους που πήρα αυτήν την απόφαση και να αντιμετωπίσω ίσως την επιμονή του να ξαναπροσπαθήσουμε. Το έχω ξαναζήσει αυτό, όχι ως παντρεμένη βέβαια, και είναι αρκετά ψυχοφθόρο.Ξέρω ότι θα στεναχωρηθεί γιατί είχε ήδη έναν αποτυχημένο γάμο που πλέον πιστεύω ότι διαλύθηκε για τους ίδιους περίπου λόγους.

Δεν μπορώ άλλους τσακωμούς, θέλω να γυρίζω σπίτι μου με χαρά, θέλω ηρεμία.

[lena-aggelos]

Νομίζω ότι αυτό που με κρατάει αρχικά είναι το άγχος αν θα τα καταφέρω οικονομικά μόνη μου. Δεν παίρνω και τα τρελά λεφτά και τα έξοδα είναι πολλά. Δεύτερον δεν ξέρω αν είμαι έτοιμη να αντιμετωπίσω όλους αυτούς που θα θελήσουν να μπουν στη μέση και να προσπαθήσουν να με μεταπείσουν. Και πάνω από όλα, πως θα κάνω τον άνδρα μου να καταλάβει επιτέλους τους λόγους που πήρα αυτήν την απόφαση και να αντιμετωπίσω ίσως την επιμονή του να ξαναπροσπαθήσουμε. Το έχω ξαναζήσει αυτό, όχι ως παντρεμένη βέβαια, και είναι αρκετά ψυχοφθόρο.Ξέρω ότι θα στεναχωρηθεί γιατί είχε ήδη έναν αποτυχημένο γάμο που πλέον πιστεύω ότι διαλύθηκε για τους ίδιους περίπου λόγους.

Δεν μπορώ άλλους τσακωμούς, θέλω να γυρίζω σπίτι μου με χαρά, θέλω ηρεμία.

gelina ακουσε με και πηγαινε σε εναν ψυχολογο.εστω και κρυφα απο τον αντρα σου.πηγαινε για σενα,για να σε βοηθησει να ξεκαθαρισεις τι θελεις κι αν θελεις.στην ιδια φαση ημουν κι εγω(δεν ξερω ακομα αν την ξεπερασα)

[marron]

Γεια σου gelina!

 

Εγώ θέλω να ρωτήσεις τον εαυτό σου για τα παρακάτω :

1. Πώς ήταν οι σχέσεις σας πριν τα παιδιά;

Εξακολουθούσε να σε φέρνει σε αμηχανία ο τρόπος του, σχετικά με το τι προσφέρεις μέσα στο σπίτι και την οικογένεια;

2. Λες στο πρώτο μήνυμα ότι παντρεύτηκες έπειτα από ένα δυσάρεστο γεγονός. Αυτό δεν μου αρέσει σαν αρχή. Στη συνέχεια ως παντρεμένη, ένιωσες καθόλου καλά ή σε σκιάζει ακόμα αυτό το γεγονός;

3. Ποιες είναι οι σχέσεις σας με τις οικογένειές σας;

Μήπως επεμβαίνει κάποιος τρίτος; Κάποιος αδελφός-η, κάποια μαμά-μπαμπάς; Και τα λόγια που σου λέει δεν είναι δικά του;

4. Μήπως δεν μπορεί να σου πει, κι εκείνος, τα χιλιάδες που τον προβληματίζουν, και αντί γι' αυτό ξεσπάει επάνω σου και του φταίει το σπίτι;

[Morchelina]

Προφανώς είναι ανώριμος και δεν έχει καταλάβει ότι το να μεγαλώνεις δυό μικρά παιδιά και να δουλεύεις είναι αγώνας και όχι χόμπυ και θα πρέπει να του το μάθεις εσύ με οδυνηρό τρόπο. Ανέφερες κάποια καλά στοιχεία ότι σε βοηθάει με το σπίτι και με τα παιδιά όταν του το ζητάς, ότι σου έχει αφήσει τη διαχείριση των οικονομικών, ότι δεν θέλει να χωρίσετε, επομένως ίσως δεν είναι και η χειρότερη περίπτωση.

 

Νομίζω ότι αυτό που βιώνεται τώρα είναι πάρα πολύ συχνό και έχει να κάνει πιο πολύ με το στρες από την ανατροφή των παιδιών και το ότι ο άντρας σου δεν μπορεί να το διαχειριστεί και προτιμάει να την κοπανάει. Όταν τα παιδιά μεγαλώνουν τα πράγματα καλυτερεύουν αλλά αυτό μπορεί να πάρει άλλη μια πενταετία και σίγουρα δεν μπορείς να την περάσεις έτσι.

 

Τρίξτου τα δόντια, παίξε όλα τα χαρτιά σου και βάλτον σε σειρά. Τάξη στα οικονομικά και στα προσωπικά του έξοδα, δεν βγαίνω δεν βγαίνεις ώστε να αφιερώνει πιο πολύ χρόνο στα παιδιά και να δένεται μαζί τους. Φρόντισε τα πρακτικά θέματα και μετά ασχολήσου με τα συναισθηματικά. Μην σκέφτεσαι τι έγινε αλλά αν μπορεί να γίνει κάτι καλό. Αφού τον στρώσεις φρόντισε να έρθετε πιο κοντά, κανά διήμερο μόνοι σας, κοινές εξόδους, κάτι καλό είχε και τον πήρες.

[Dimitra83]

εγω λεω να βρεις μια δικιολογιαα για να λειψεις 2-3 μερες κ να τον αφησεις μονο ττου με τα παιδια.να γυρισεις πιο νωρις απο οτι πεις.πχ αντι μετα απο 3 μερες γυρνα κρυφα μετα απο 2. κ τοτε θα δεις πως θα εχει κ τα παιδια το σπιτι!θα πρεπει να τα ντυνει να τα ταιζει να τα κοιμιζει να μαγειρευει να καθαριζει να τα κανει μπανιο να παιζει μαζι τους να τα αλλαζει οταν λερωθουν κλπ κ να παει κ στη δουλεια.κ μετα πες του ''ειδες τι περναω?''μονο ετσι θα καταλαβει ποιος ειναι ο ρολος σου εκει μεσα κ ποσο σημαντικη εισαι

[gelina]

Οι σχέσεις μας πριν τα παιδιά δεν ήταν και οι καλύτερες, απλά δεν είχαμε υποχρεώσεις πέρα από τους εαυτούς μας. Το μόνιμο πρόβλημα μας ήταν τα οικονομικά. Είναι της νοοτροπίας ότι έχουμε χαλάμε και ίσως και περισσότερα. Εμείς να είμαστε καλά και ας μην πληρώνονται οι λογαριασμοί. Δυστυχώς έτσι μεγάλωσε. Εγώ πάλι είμαι της νοοτροπίας ότι προσέχουμε για να έχουμε. Απλά τότε ήταν υποφερτά. Με τα παιδιά όμως αλλάζουν όλα και οι υποχρεώσεις μας και οι προτεραιότητές μας.

Η αλήθεια marron είναι ότι εκείνο το γεγονός εξακολουθεί να με κυνηγάει και νομίζω ότι θα με κυνηγάει πάντα. Και ξέρω ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στο πως σκέφτομαι, πως αισθάνομαι και στη σχέση μου με τον άνδρα μου, αλλά και τους γύρω μου.

Με τις οικογένειες μας οι σχέσεις είναι καλές αν και τελευταία νομίζω ότι η οικογένεια του με αποφεύγει. Από διάφορα που πετάει κατά καιρούς ο σύζυγος (τα πετάει και όποιον πάρει ο χάρος) καταλαβαίνω ότι δεν τους αρέσει που κάνω κουμάντο στα οικονομικά και προσπαθώ να τον βάλω σε ένα πρόγραμμα. Θεωρούν ότι εγώ είμαι η αιτία που δεν βγαίνει κάθε σαββατοκύριακο και δεν γυρνάει τύφλα.

Morchelina, τι άλλο να κάνω για να βάλω τάξη, έχω γίνει κατάσκοπος, μέχρι που σημειώνω πότε δουλεύει υπερωρίες για να τα ζητάω στο τέλος του μήνα. Και μάλιστα έχω καταλάβει ότι κρύβει και λεφτά. Τι άλλο να κάνω, να του βάλω και κάμερα για να κάνει το αυτονόητο;

Dimitra, το έχω ψιλοκάνει αυτό και δεν χαμπαριάζει. Βρίσκω και τον μπελά μου γιατί θεωρεί πως εγώ και η μάνα μου έχουμε κακομάθει τα παιδιά και δεν κάθονται ήσυχα. Και μιλάμε για παιδιά 3 ετών και μηνών. Προσπαθεί αυτή τη μια μέρα ή δυο μέρες που θα χρειαστεί να τα κρατήσει να προσαρμόσει το δικό τους πρόγραμμα στο δικό του και αυτό φυσικά προκαλεί εκνευρισμό. Οπότε πλέον το αποφεύγω.

[Morchelina]

Δυστυχώς καλείσαι να παίξεις το ρόλο της μαμάς του και αυτός του άτακτου παιδιού και με δύο μικρά που σε έχουν πραγματική ανάγκη είναι πολύ ψυχοχθόρο. Θα παίξεις το χαρτί του χωρισμού αν χρειαστεί, με προσωρινή επιμέλεια, προσωρινή διατροφή, κλπ και όπου σε βγάλει.

 

Άφηνέ του τα παιδιά όσο μπορείς, είναι βασικό. Αν δεν τίθεται θέμα ασφάλειας τους ας βγουν και λίγο από το πρόγραμμά τους. Θα τον εκπαιδεύσουν στην υπευθυνότητα, να σκεφτεί ότι οι ανάγκες τους είναι πάνω από τις δικές του. Θέσε όρους, μοίρασε τις ευθύνες στα ίσα και κράτα λογαριασμό. Μία εβδομάδα εσύ κάνεις δουλειές στο σπίτι, τα παιδιά στο πάρκο με τον μπαμπά, σουπεμάρκετ, κλπ. Την άλλη εβδομάδα το αντίθετο. Καθημερινά εσύ μαγειρεύεις, αυτός τα πιάτα. Μην επαναπαύεσαι π.χ. στη μητέρα σου για να βρίσκει ευκαιρία αυτός να την κοπανάει. Αυτός για καφέ μία φορά την εβδομάδα και εσύ το ίδιο ή πάνε αγορά, πάντως βγες από το σπίτι χωρίς παιδιά. Βάλτου όριο ένα μήνα, μετά άλλον ένα, μετά άλλον ένα για να συμμορφωθεί αλλιώς γεια. Μην σε τουμπάρει με τα συναισθηματικά, οι πράξεις μετράνε.