μαμα δε θελω να ειμαι μονος μου στο σπιτι, θελω να παιζω καθε μερα με ενα παιδακι

[mamvas]

Ο γιος μου τον τελευταιο μηνα κλαιει καθε μερα που τον παιρνω για να παμε σπιτι, δε θελει να παιζει μονος του, θελει παντα κι ενα παιδακι να ερχεται μαζι μας σπιτι η να παμε εμεις.

Βλεπει 2 ξαδερφια του και παιδακια φιλων 2 φορες τη βδομαδα ισως και 3 και παιζουν αρκετη ωρα. Πηγαινει και στο προνηπιο 6 ωρες τη μερα. Οποτε μπορω τον πηγαινω παιδικη χαρα, περιπου 4 φορες τη βδομαδα το καλοκαιρι και 2 το χειμωνα.

Ικανοποιημενος δεν ειναι. Θελει συνεχως παρεα. Τι να κανω; Οσο μπορω ασχολουμαι κι εγω μαζι του, αλλα εχω και δουλειες και αναγκη για λιγη ξεκουραση μολις γυριζω απο τη δουλεια.

Για προσωπικους μας λογους, αλλο παιδακι δε θα κανουμε, ειναι μοναχοπαιδι. Μηπως εχετε καποια συμβουλη να μου δωσετε;

[ΤΙΓΡΑΚΙ]

κοριτσακι μου νομιζω οτι η λυση σιγουρα δεν ειναι το δευτερο bebe ασχετα για ποιους λογους ο καθενας δεν μπορει να κανει.εγω ειμαι σχετικα νεα μαμα αφου ο μικρος μου ειναι μολις 13μηνων οποτε δεν εχω εμπειρια για να σου πω.ισως μανουλες αλλες να εχουν να σου πουν χρησιμες συμβουλες.αν ομως λεω αν τον εγραφες σε καποια δραστηριοτητα ετσι ωστε να απασχολητε καλυτερα και να εχει ενα ενδιαφερον ισως μια εργασια για το σπιτι.λεω εγω τωρα χωρις να ξερω ακομα σε αυτη την ηλικια τι θα ηταν καλο για τον μικρο.και φυσικα ο μικρος απο οτι καταλαβαινω ειναι δραστηριος και θελει συνεχεια παιχνιδι για ξεκινα εσυ να κανετε καπιοα παιχνιδια ησυχιας στο σπιτι μπας και χαλαρωσει και εκεινος π.χ πες του σημερα θα φτιαξεις ενα παζλ και αυριο θα μαγειρεψουμε μαζι ενα γλυκο.

[ΤΙΓΡΑΚΙ]

και φυσικα πες του:"ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΧΕΙΣ ΕΜΑΣ"

[mamvas]

Σε ευχαριστω πολυ. Το εχω δοκιμασει ομως κι αυτο. Εχουμε πολλα παζλ, 2 επιτραπεζια παιχνιδια, πολλα παραμυθια και βιβλια ζωγραφικης και μερικα παιδικα dvd για περιπτωσεις μεγαλης γκρινιας. Του λεω συνεχως οτι δεν ειναι μονος του στο σπιτι, ειμαστε κι εμεις μαζι του που τον αγαπαμε περισσοτερο απο ολους, και κλαιγοντας λεει > το ξεεερωωω! αλλα εγω θελω και ενα παιδακι που να το ξερω και να παιζω μαζιιιι τουουου!!! Ακομη και στην παιδικη χαρα δεν ικανοποιειται πληρως γιατι παιζει με αγνωστα παιδια καθε φορα.

Ισως να ειναι απλα ενα ακομη καπριτσιο, αλλα δεν μπορω να αδιαφορησω αυτο του το παραπονο, γιατι κι εγω ειμαι ανθρωπος που δεν αντεχω τη μοναξια και χρειαζομαι παντα τους φιλους μου και το ενιωθα εντονα αυτο και απο μικρη.

Αν ξερει καποιος που μπορει να οφειλεται η αλλαγη αυτη της διαθεσης του, αφου τοσο καιρο χαιροταν να τον παρω σπιτι, και τι να κανω για να καλυψω την αναγκη του αυτη η να την ξεπερασει, θα το εκτιμουσα ιδιαιτερως.

[george-kate]

κ εμενα ο γιοσ μου ειναι τριων και συνεχεια μου το λεει αυτο!κ μ λεει οτι 8ελει να παει σχολειο!εκανε κ φανταστικουσ φιλους και μου τουσ δειχνει..

8ελω να τον στειλω νηπιαγωγειο αλλα φοβαμε απ την γριπη κ ειπα νατο αναβαλω για λιγο....προς το παρον τον περνω πολλες πολλεσ βολτεσ στο παρκο για να ξεδινει....νωμιζω ειναι μια λυση..

[mamacita]

Λύση ούτε κι εγώ έχω, αλλά έχω το ίδιο πρόβλημα!!!!

Από τα 3-3,5 και μετά ήθελε να παίζει με φίλους της κι όχι με άγνωστα παιδιά σε κάποια παιδική χαρά. Άρχισε δηλαδή να κάνει αυτό που λέμε παρέες. Μόνιμη ερώτηση είναι η εξής: " Σε ποια φίλη μου θα πάμε σήμερα ή ποιος φίλος μου θα έρθει;"

Επίσης δεν θέλει να παίζει καθόλου μόνη της. Δηλαδή, αν ξεχαστεί μπορεί να παίξει μόνη της στο δωμάτιό της και πάνω από μία ώρα. Αλλά αν κάνουμε καμιά φασαρία και μας "θυμηθεί' ότι είμαστε εκεί, μας φωνάζει για να παίξουμε μαζί κι αν της πούμε ότι δεν μπορούμε εκείνη τη στιγμή, την πιάνει η μοναξιά της και λέει ή με φίλους ή μαζί σας, μόνη μου δε μπορώ να παίξω!!!!

Πάντως εγώ στην ηλικία της (5 χρονών είναι τώρα) ήμουν κάθε μέρα έξω και έπαιζα με τα παιδάκια της γειτονιάς. Ενώ αυτά τα καημένα τα δικά μας περιμένουν πότε θα βρούμε 2-3 ώρες μάξιμουμ για να τα πάμε κάπου.

Μα, ειδικά τα καλοκαίρια, 2-3 ώρες ήταν το μάξιμουμ που ήμουν σπίτι, δηλαδή το μεσημέρι, μέχρι να γίνει απόγευμα και να ξαναβγώ. Θυμάμαι ότι ήταν πολύ βαρετά τα μεσημέρια στο σπίτι και ήμουν και από τα παιδιά που διάβαζα, έκανα ασκησούλες κ.λ.π. και η μαμά μου έπαιζε αρκετά μαζί μου.

Άρα, τα παιδιά μας μάλλον φυσιολογικά αντιδρούν, οι δικές μας υποχρεώσεις και τα νέα κοινωνικά δεδομένα είναι το πρόβλημα!!!

[ζιζελ]

Ο γιός μου είναι 4.5 ετών.Έχω κι εγώ το ίδιο πρόβλημα ,άν και ήταν πιό έντονο πρίν το καλοκαίρι.Το πρωί πηγαίνει στον παιδικό σταθμό(προνήπιο),το μεσημέρι γυρίζει , τρώει ,κοιμάται και το απόγευμα για να τον απασχολήσω τον έγραψα στο κολυμβητήριο .Στην αρχή και εκεί μου ζήταγε φίλους του ...Του εξήγησα όμως ότι οι γονείς των φίλων του δεν μπορούν να ακολουθήσουν στο κολυμβητήριο έπρεπε ο΄ποτε ο μικρός να διαλέξει άν θα ήθελε να πάει ή να κάτσει στο σπίτι...Και το καλό βέβαια είναι ότι ''έπιασε'' αυτό και έτσι αισίως πηγαίνουμε στο κολυμβητήριο .Βέβαια να σημειώσω ότι του αρέσει πάρα πολύ η ιδέα του να κολυμπάει χωρίς βοηθητικά μέσα και για αυτό και συμφώνησε.

Άν του πρότινες λοιπόν κάτι τέτοιο??

[mamvas]

Ειναι καλη ιδεα, μου αρεσει σαν δραστηριοτητα το κολυμβητηριο καθως και η μουσικοκινητικη, αλλα φοβαμαι φετος με τη γριππη να ειμαστε πολλες ωρες σε κλειστους χωρους, οσο μπορω το αποφευγω. Προνηπιο παμε αναγκαστικα, και δε θελω να γινουμε αντικοινωνικοι και να μην πηγαινουμε και σε παρτυ. Αλλα οτι αλλο μπορω θελω να το αποφυγω φετος. Ετσι δραστηριοτητες απο του χρονου. Σπαω το κεφαλι μου να βρω με ποιον αλλο τροπο θα τον ηρεμησω λιγο, στεναχωριεμαι ετσι που τον βλεπω να κλαιει με παραπονο ζητωντας φιλους.