ΠΕΙΣΜΑ!

[ΕΛΕΝΑΧ]

Καλημέρα! Η Χαρά μου είναι 3,3 χρονών. Γενικά είναι πολύ πεισματάρα αλλά δεν είχα καταλάβει πόσο! Η αλήθεια είναι ότι στην μεταξύ μας σχέση θέτοντας όρια και με πολύ συζήτηση ΄κι εγώ και ο΄άντρας μου είχαμε βρεί τις ισορροπίες μας. Το θέμα είναι ότι ξεκίνησε παιδικό. Εννοείτε ότι έχουμε και κλάματα και αντίδραση αλλά αυτά είναι μέσα στο πρόγραμμα θα το ξεπεράσουμε. Το θέμα είναι ότι ενώ ξεπέρασε αυτήν την εβδομάδα τα κλάματα τώρα που πρέπει να κάνει πράγματα λέει σε όλα όχι μου το είπε και η δασκάλα της αυτό. Και ξέρω ότι δεν το κάνει επειδή δεν θέλει ή επειδή δεν της αρέσει αλλά το κάνει από το πείσμα της. Εν τω μεταξύ ένα άλλο κακό είναι ότι κολλάει πολύ σε πράγματα και επαναλαμβάνεται δηλ. της έχει κολλήσει ότι δεν θέλει να κατεβαίνει στον κήπο του σχολείου και αυτό μπορεί να το λέει από το πρωί ως το βράδυ δεν συμβιβάζεται να το συζητήσει δεν ακούει. Γενικά κολλάει σε πράγματα σε επαναλαμβάνεται πολύ. Πώς μπορούμε να το χειριστούμε αυτό? Τώρα καταλαβαίνω ότι είναι το θέμα του σχολείου και της έχουνε πέσει όλα μαζί αλλά γενικά πώς μπορούμε να χειριζόμαστε το πείσμα της?

[Mafalda2]

Εγώ η μόνη λύση που έχω βρει με το πείσμα της είναι να της δίνω τις επιλογές και να αποφασίζει μόνη της. Δηλαδή εγώ θα της έλεγα ότι αν δε θες να βγεις στον κήπο δεν πειράζει αλλά όλα τα παιδάκια θα είναι έξω, θα παίζουν και θα περνάνε ωραία και εσύ θα είσαι μόνη σου μέσα. Πάντως εσύ αποφασίζεις... Και μετά θα την άφηνα μόνη της να αποφασίσει χωρίς να το ξανασυζητήσω και χωρίς να της πω το κλασσικό (αν πάρει τη σωστή απόφαση) "είδες που στα έλεγε η μαμά?" το οποίο τόσο με εκνεύριζε όταν ήμουνα εγώ παιδί! Έτσι αισθάνεται ότι δεν κάνει κάτι επειδή της το επιβάλλω αλλά επειδή το επιλέγει μόνη της. Διπλωματία παιδί μου! μόνο έτσι θα τα βγάλουμε πέρα!!!! Πάντως σε ζητήματα σημαντικά έχει μάθει ότι όταν πω κάτι με το ύφος που θα το πω δεν την παίρνει να πει όχι... Για όλα τα άλλα μπορεί να αποφασίζει μόνη της!

[apricot]

Δεν ξερω καποια λυση γιατι ουτε εγω βρηκα για την κορη μου που σε ολα λεει οχι!! παντως δεν νομιζω οτι φταιει ο παιδικος μαλλον ειναι της ηλικιας αυτη η αρνηση και το πεισμα. Εγω τωρα τελευταια την περνω μονο με το καλο (πολυ δυσκολο αυτο αφου μου κανει τα νευρα τσαταλια) και κατι καταφερνω.Oμως πως να συγκρατεις παντα τα νευρα σου απο τα συνεχη ΟΧΙ;;

[ΕΛΕΝΑΧ]

Ωραίο αυτό με την δική της απόφαση θα προσπαθήσω να το εφαρμόσω. όσο εφαρμόζετε γιατί δεν κάνει εύκολα πίσω δηλ.κάθεται σε ένα σκαμπό και κοιτάει τα παιδάκια να παίζουν στον κήπο μόνο και μόνο γιατί δεν περνάει το δικό της και δεν κάθεται μέσα. Αλλα όπου μπορώ θα το εφαρμόσω. Κι εγώ ΄την πιάνω γενικά με το καλό και συζητάμε πολύ. Τώρα βέβαια της έχουν πέσει και όλα μαζί η αλήθεια είναι με το ξεκίνημα στον παιδικό. Αυτές τις μέρες την λέξη "δεν θέλω" μπορεί να την λέει και γύρω στις 300 φορές! Δύσκολο πράγμα η προσαρμογή στο σχολείο άλλο να στο λένε και άλλο να το περνάς!

[Mafalda2]

Αν τη συζητάς πολύ μπορείς αντί να της λές "μάζεψε τα παιχνίδια σου" και μετά "έλα να φάμε" οπότε θα μαζέψεις 2 "δε θέλω"να της λες "θες να μαζέψεις πρώτα τα παιχνίδια σου και μετά να έρθεις να φάμε?" ή "να έρθεις να φάμε πρώτα και μετά τα παιχνίδια σου?" Η απάντηση δε μπορεί να είναι δε θέλω (ή τουλάχιστον θα είναι δύσκολο) οπότε θα πρέπει να επιλέξει κάτι από τα 2. Σε κάποια πράγματα πιάνει, σε κάποια άλλα όχι... Γενικώς πάντως δώστης πρωτοβουλίες και ενθάρρυνέ την να αποφασίζει μόνη της... Σε εμάς συνήθως πιάνει...