Η έμπρακτη αγάπη

[Πάνος Β]

Τον τελευταίο καιρό με έχει απασχολήσει η έμπρακτη αγάπη. Αυτό το λιοπύρι, αυτό το ψήσιμο είναι τόσο επώδυνο και ταυτόχρονα τόσο πλούσιο σε γεύσεις, σε μυρωδιές, σε ουσία. Οι περισσότεροι άνθρωποι αγαπάμε θεωρητικά. Πηγαίνουμε για καφέ με φίλους και ορκιζόμαστε αιώνιες φιλίες. Σε εξωτικούς καλοκαιρινούς παραδείσους, δίνουμε όρκους πίστης και αφοσίωσης στον άνθρωπο μας. Στο δρόμο, δίνουμε ένα πενηνταράκι σε κάποιον που έχει ανάγκη και αισθανόμαστε φιλάνθρωποι. Ο γείτονας έχει ανάγκη από δύο λεμόνια και εμείς εξαντλούμε την καλοσύνη μας, δίνοντας τα.

 

Τι συμβαίνει όμως όταν αλλάξουμε δραστικά τις συνθήκες του πειράματος (που λέγαμε και στη χημεία); Ο καλύτερος μας φίλος επιθυμεί την ίδια προαγωγή που θέλουμε και εμείς. Η καλύτερη μας φίλη είναι ερωτευμένη με το ίδιο αγόρι που είμαστε και εμείς. Ο /Η σύζυγος έχει διαφορετικές βασικές αντιλήψεις για την ζωή. Ο / Η σύζυγος μας απάτησε. Ο πλησίον μας ζητάει την βοήθεια μας όταν εμείς έχουμε νεύρα, είμαστε απασχολημένοι, δεν έχουμε αρκετά ούτε για τον εαυτό μας. Τι συμβαίνει τότε; Πόσο ανιδιοτελείς εμφανιζόμαστε όταν τα ένστικτα επιβίωσης και αυτοσυντήρησης μας λειτουργούν;

 

Υπάρχει ένα εδάφιο στην Καινή Διαθήκη, στις Επιστολές των Αποστόλων, που κινείται γύρω από την ίδια ερώτηση, σε διαφορετικό όμως πλαίσιο. Ο Απόστολος Παύλος ρωτάει το κοινό του: «Ποιο το όφελος αν αγαπάς μονάχα τον άνθρωπο που σε αγαπάει; Να αγαπάς τον άνθρωπο που σε μισεί, τον εχθρό σου...». Το κείμενο είναι σε ελεύθερη απόδοση γιατί δεν το θυμάμαι και απέξω Το νόημα του όμως βρίσκεται στο κέντρο βάρους της ιδέας που πραγματεύομαι. Όσο οι σχέσεις των ανθρώπων δεν δοκιμάζονται, βρίσκονται σε ένα αέρινο επίπεδο όπου όλα είναι ωραία. Ταιριάζουμε, είμαστε αγαπημένοι, είμαστε ευτυχείς. Όσο η αγάπη είναι ασφαλής, είναι θεωρητική. Όταν όμως ανεβαίνει η θερμοκρασία στο δοχείο (τι έχω πάθει σήμερα με τη χημεία; ), οι σχέσεις των ανθρώπων πατάνε στη γη. Δεν ταιριάζουμε και τόσο τελικά, είμαστε αγαπημένοι αλλά μου την σπας, η ευτυχία μου απαιτεί πολύ ιδρώτα βρε παιδί μου. Όταν η αγάπη δοκιμάζεται, τότε είναι μια αγάπη έμπρακτη, γήινη, πραγματική.

 

Υπάρχει μια εικόνα που διαγράφει πολύ ωραία την διαφορά της αγάπης με την έμπρακτη αγάπη. Η αγάπη που βλέπουν οι άλλοι, η ευτυχία ενός σπιτικού, είναι σαν μια πάπια στην λίμνη. Η πάπια λικνίζεται με χάρη στο νερό και μπροστά μας παρουσιάζεται μια εικόνα γαλήνης και ομορφιάς. Αν κοιτάξουμε όμως το κάτω μέρος του σώματος της πάπιας, κάτω από το νερό, τότε θα δούμε δύο ποδαράκια που κινούνται ακατάπαυστα και συνεχώς, σε μια φρενίτιδα που έρχεται σε αντίθεση με την αρμονική, ήρεμη εικόνα του πάνω μισού της πάπιας. Τόσο η ευτυχία όσο και η αγάπη μοιάζουν με την πάπια. Αυτό που βλέπουν όλοι είναι μια όμορφη εικόνα, από κάτω όμως υπάρχουν δύο άνθρωποι, υπάρχει ένα ζευγάρι το οποίο δουλεύει συνεχώς και ακατάπαυστα. Το ζευγάρι είναι οι κωπηλάτες της γαλέρας, είναι οι δύο μαύροι που ιδρώνουν και ματώνουν, φαγώνονται και ξαναμονιάζουν προκειμένου η πάπια να λικνίζεται πάντα με χάρη, πάντα με αρμονία και ισορροπία.

 

Αν δεν υπήρχε η αγάπη, δύο άνθρωποι δεν θα μπορούσαν ποτέ να παντρευτούν, ούτε να συζήσουν. Η καθημερινή σχέση φέρνει τους ανθρώπους τόσο κοντά, που μπορούν να δουν τα σκουλήκια μέσα τους και μέσα στο σύντροφο τους. Χωρίς την αγάπη, κανένας δεν θα συμβίωνε, θα ήμασταν όλοι μόνοι μας. Η αγάπη είναι ο καταλύτης και ο επιταχυντής, η αγάπη είναι το συστατικό που επιτρέπει την χημική αντίδραση μεταξύ δύο ανθρώπων. Όλες οι άλλες θεωρήσεις, συγκρίσεις και συμπερασματολογία πραγματοποιούνται επειδή μας αρέσει να σκεφτόμαστε και να συζητάμε. Χωρίς την αγάπη, όλα μας ξινίζουν στον άλλον. Πω πω, τι βαρετός που είναι, όλο τα ίδια λέει! Πάλι θα βγούμε για φαΐ, πότε θα πάμε και ένα θέατρο; Σιχαίνομαι τις συνήθειες του στην κουζίνα, λερώνει τα πάντα! Μέσα όμως από τα μάτια της αγάπης, όλα είναι θεσπέσια. Ότι και αν κάνει το αντικείμενο του έρωτα μας είναι το καλύτερο στον κόσμο, ακόμα και αν το σιχαινόμαστε οπουδήποτε αλλού κι αν το δούμε. Τι ωραία που τα λέει, δεν χορταίνω να τον ακούω. Τι όμορφα, θα βγούμε έξω να φάμε! Τι γλυκός που είναι στην κουζίνα, σαν αδέξιο κουταβάκι!

 

Εν ολίγοις, η αγάπη βοηθάει δύο ανθρώπους να συγκλίνουν, να λειάνουν τις γωνίες τους και στο τέλος να μπορέσουν επιτυχώς να συμβιώσουν, να κάνουν παιδιά κ.ο.κ. Η αγάπη με τον καιρό βαθαίνει γιατί το ζευγάρι δένεται από πολλές κοινές εμπειρίες και υπάρχει πλέον μια βάση, μια τράπεζα από όπου, στις δύσκολες στιγμές, το ζευγάρι μπορεί να κάνει «αναλήψεις» κάθε φορά που βρίσκεται σε δοκιμασία. Όσο μεγαλύτερη και χρονοβιότερη η έμπρακτη αγάπη, τόσο μεγαλύτερος ο τραπεζικός λογαριασμός. Πόσα και πόσα ζευγάρια της προηγούμενης γενιάς μας λένε: «είμαστε 40 χρόνια μαζί» ή «ξέρετε πόσα έχουμε περάσει εμείς στη ζωή μας;». Πίσω από τα λόγια τους, αυτό που επιδεικνύουν είναι ένας παχυλός τραπεζικός λογαριασμός από έμπρακτη αγάπη, μια αγάπη που δοκιμάστηκε, σφυρηλατήθηκε, έλιωσε και ξανακρύωσε, σαν το ατσάλινο αντικείμενο στα χέρια δύο σιδεράδων (αρσενικού και θηλυκού ) που τελειοποιείται με τα χρόνια σε ένα αντικείμενο τέχνης.

 

Στην σημερινή εποχή, στην δική μας γενιά, η ζωή δοκιμάζει λιγότερο το ζευγάρι γιατί η ζωή είναι ευκολότερη. Ίσως είναι περισσότερο πολύπλοκη, αλλά πάντως είναι ευκολότερη και πιο ρηχή. Η έμπρακτη αγάπη ξεχνιέται, τοποθετείται στην άκρη γιατί κανένας δεν την χρειάζεται. Έτσι, όταν έρχονται τα παιδιά, το ζευγάρι δοκιμάζεται στο ύψιστο. Βέβαια και πάλι υπάρχουν πολλές συντομεύσεις και ευκολίες. Η τεχνολογία έχει βοηθήσει σημαντικά, όπως άλλωστε και η ίδια η κοινωνία. Για φανταστείτε να μεγαλώνετε τρία παιδιά σε ένα μικρό σπίτι, μαζί με γονείς, πεθερικά και κάνα ξάδερφο ξεχασμένο από την ζωή και τη μάνα του, χωρίς παιχνίδια και αρκουδάκια, χωρίς παιδότοπους και εκδρομές, χωρίς ρουχαλάκια και στολίδια, χωρίς βιολογικά φρούτα και άπαχο μοσχάρι. Αν κάποιος αρρώσταινε στο σπιτικό θα του δίνατε να πιει μπελλαντόνα. Αν κάποιος πονούσε θα του δίνατε ούζο ή κάποιο μυστήριο αφέψημα που δημιουργεί παραισθήσεις.

 

Όλα αυτά είναι λιγότερο από 100 χρόνια μακριά. Η ανθρωπότητα ζούσε έτσι για το 99.9% του χρόνου της, μέχρι τώρα. Φυσικά, τώρα είμαστε σε καλύτερη θέση. Μια ζωή τόσο έντονη και δύσκολη είναι ένας δυνάστης. Η τεχνολογία μας απελευθέρωσε από ένα πόνο που είναι καθημερινός, μια λιτότητα που βρίσκεται παντού και ένα θάνατο που ζει στην διπλανή πόρτα. Σήμερα έχουμε την ευκαιρία να δώσουμε μια ελεύθερη, πλούσια ζωή στους μικρούληδες μας. Απλά δεν πρέπει να ξεχάσουμε την ουσία της έμπρακτης, δοκιμασμένης αγάπης. Αλλιώς, στην πρώτη μεγάλη δοκιμασία θα αποδειχτεί ότι το οικοδόμημα μας ήταν χτισμένο από άμμο. Δεν είναι περίεργο ότι στον δικό μου κύκλο, που δεν είναι και τόσο μεγάλος, ένα ζευγάρι πήρε διαζύγιο όταν η κόρη τους έγινε τριών, ένα άλλο βρίσκεται σε διάσταση εδώ και 1 χρόνο, από τότε που η κόρη τους έγινε 8 μηνών, και ένας άλλος φίλος μου πήρε διαζύγιο μετά από 5 χρόνια γάμου (η αλήθεια είναι ότι υπάρχει και άλλος ένας τον οποίο δεν τον αναφέρω γιατί είναι η περίπτωση δυστυχίας που σκέφτομαι κάποιες φορές όταν απελπίζομαι και αισθάνομαι ότι όλα έχουν τελειώσει. Τότε σκέφτομαι αυτόν και θυμάμαι ότι υπάρχουν και χειρότερα, πολύ χειρότερα: πριν τρία χρόνια πέθανε ο πατέρας του, μετά η γυναίκα του είχε μια άσχημη αποβολή, πέρσι πέθανε η μητέρα του και την τελευταία φορά που μιλήσαμε μου είπε ότι χώρισε με την γυναίκα του).

[efalcon]

Αγαπητέ Πάνο Β

έχω διαβάσει σχεδόν όλα σου τα ποστ και βρήκα και αυτό που δεν απαντήθηκε ποτέ και... σάστισα.

 

Με φοβίζει που σε ένα ποστ για αγάπη μεταξύ του Άνδρα και της Γυναίκας, που δεν αφορά παιδιά, μωρά κλπ. ουδείς απάντησε. Μήπως κάτι δε βλέπω, μήπως το έχασαν αυτό, μήπως -ως πρωτάρα- δεν ξέρω να διαβάζω σωστά τα ποστς;;;

 

Εν πάσει περιπτώση, καλώς σε βρήκα, σε ευχαριστώ που "υπάρχεις" εδώ, να με εμπνέεις και όταν με το καλό γίνω κι εγώ μανούλα [ακόμη είμαι νιόπαντρη-μεσήλικη ] σίγουρα θα στείλω τα ποστς σου στον καλό μου να τα διαβάσει να παίρνει δύναμη και τόλμη!

 

Θα ήθελα να μείνω λίγο στο:

...«ξέρετε πόσα έχουμε περάσει εμείς στη ζωή μας;». Πίσω από τα λόγια τους, αυτό που επιδεικνύουν είναι ένας παχυλός τραπεζικός λογαριασμός από έμπρακτη αγάπη, μια αγάπη που δοκιμάστηκε, σφυρηλατήθηκε, έλιωσε και ξανακρύωσε, σαν το ατσάλινο αντικείμενο στα χέρια δύο σιδεράδων (αρσενικού και θηλυκού ) που τελειοποιείται με τα χρόνια σε ένα αντικείμενο τέχνης...

 

Το βρήκα απλά μαγικό ως μεταφορά, αν είναι δικής σου έμπνευσης, χίλια μπράβο, και φυσικά εις ανώτερα. Ξέρεις, εμένα με τρομάζει ο χρόνος μόνο στο γεγονός ότι άργησα να (ξανά)βρεθω με τον Άντρα της ζωής μου [ήμασταν συμφοιτητές και φίλοι, χαθήκαμε 13 χρόνια λόγω μετοίκησης δικής του και πρώτου γάμου δικού μου] και ξεκινάμε την Κοινή μας ζωή εγώ στα 36 κι εκείνος στα 38. Θα ήθελα πολύ ο λογαριασμός μας να είναι παχυλός κι εμάς από έμπρακτη αγάπη, αλήθεια. Θέλω τόσα πολλά να ΜΑΣ δώσω, να ΤΟΥ προσφέρω.

 

Καλό μας Μήνα.

Δε θα χαθούμε

Ε.

[Πάνος Β]

Καλημέρα Έλενα

 

Θα ήθελα πολύ ο λογαριασμός μας να είναι παχυλός κι εμάς από έμπρακτη αγάπη, αλήθεια. Θέλω τόσα πολλά να ΜΑΣ δώσω, να ΤΟΥ προσφέρω

 

Τι ωραίος τρόπος να ξεκινάει κάποιος την σχέση του. Είμαι σίγουρος ότι θα γευτείς όλα όσα θέλεις. Γιατί; Γιατί ξεκινάς με το δεξί. Ο περισσότερος κόσμος ξεκινάει πρώτα και μετά αρχίζει και σκέφτεται. Τον αγαπάω; Ήθελα να παντρευτώ; Και τώρα που ήρθαν τα παιδιά, τι κάνουμε;

 

Εσένα, αυτό που σε τρομάζει είναι και αυτό που σε σώνει. Ναι μεν είσαι 36 χρονών αλλά είσαι έτοιμη. Ξέρεις τι θέλεις. Ξέρεις ποιον θέλεις. Επομένως για σένα μπορούν όλα να αρχίσουν τώρα. Η γυναίκα μου κι εγώ είμαστε σαν εσάς, συμφοιτητές και φίλοι, μόνο που δεν λείψαμε για 13 χρόνια!

 

Έτσι, τα μάθαμε όλα ο ένας πάνω στον άλλον. Με τις καλές και τις ανάποδες στιγμές. Εσείς έχετε την γνώση να ξεσκαρτάρετε όλα αυτό το έρμα και να ξεκινήσετε όπως θέλετε την κοινή ζωή σας.

 

Η έμπρακτη αγάπη είναι ένα δύσκολο μάθημα όποια ηλικία και να είσαι. Αν υπάρχουν παιδιά είναι ακόμα δυσκολότερο - αλλά και ευκολότερο. Είναι δυσκολότερο γιατί το ζευγάρι υπάρχει μαζί για ένα κλάσμα του χρόνου που είχε πριν τα παιδιά. Είναι ευκολότερο γιατί τα παιδιά είναι ο πιο άμεσος τρόπος να την μάθεις. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν τόσες περιπτώσεις όσες και άνθρωποι. Ένα φιλικό μου ζευγάρι δυσκολεύονται αφάνταστα στην έμπρακτη αγάπη. Μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν. Έτσι, έχουν τα δικά τους χόμπυ ο καθένας, τους δικούς του φίλους κ.ο.κ.

 

Από την άλλη μεριά, ο καλύτερος μου φίλος είναι ακόμα ελεύθερος κι όμως γνωρίζει άψογα τι θα πει να αγαπάς έμπρακτα. Κάθε φορά που τον χρειάστηκα, έκανα στην πάντα τις δικές του ανάγκες και έβαλε τις δικές μου πρώτες. Όταν περνάμε καλά, ποτέ δεν μου επιβάλλει τις απόψεις ή τις προτιμήσεις του. Και όταν ανεβαίνουν οι θερμοκρασίες, είναι πρώτος στην υποστήριξη. Αν ποτέ βρισκόμουν σε πλοίο που κινδυνεύει στην θάλασσα, αυτόν θα διάλεγα για συνταξιδιώτη. Εύχομαι απλά να μπορώ να κάνω κι εγώ το ίδιο γι' αυτόν.

 

Η μαγική λέξη που οδηγεί στην έμπρακτη αγάπη είναι η υποστήριξη. Είναι το σύνθημα της. Είναι ο μυστικός κωδικός που ανοίγει την πόρτα της. Υποστήριζε τον άντρα σου και βοήθησε τον να σε υποστηρίζει κι αυτός. Να κάνετε την υποστήριξη το δικό σας, προσωπικό πρωτάθλημα. Να τρέχετε να προλάβετε τον άλλον. Να αγωνίζεστε ποιος θα υποστηρίξει πρώτος ή περισσότερο. Σε κάποια πλαίσια βέβαια

 

Διότι όταν υποστηρίζεις, είσαι εκεί. Για τον άλλον. Είσαι ο άνθρωπος του, είσαι ο άλλος του εαυτός. Και εισχωρείς σιγά σιγά στην καρδιά του. Σε εμπιστεύεται. Ξέρει ότι μπορεί να βασιστεί σε σένα. Σε ευγνωμονεί. Σε λατρεύει γι' αυτό. Επιπλέον, μέσω της υποστήριξης κι εσύ λειαίνεσαι. Οι εξοχές σου, τα εξογκώματα του χαρακτήρα σου που τσιμπάνε και ενοχλούν τον άλλον (όλοι τα έχουμε αυτά), με την υποστήριξη λειαίνουν, εξομαλύνονται. Η υποστήριξη είναι η πλάνη που φτιάχνει το ξύλο λείο, έτοιμο να εφαρμόσει με το άλλο ξύλο, το ξύλο της καρδιάς του.

 

Η αγάπη δεν πρέπει να μένει θεωρητική. Πρέπει σιγά σιγά να κουμπώσει στην κοινή ζωή του ζεύγους. Μπράβο σου Έλενα που το θέτεις σκοπό σου από τώρα. Αυτό λέει πολλά για σένα και για το ζευγάρι σας. Σας εύχομαι ότι καλύτερο μέσα από την καρδιά μου και ποτέ να μην διστάσεις να χτυπήσεις την πόρτα μου.

 

Φιλικά,

 

Πάνος

[Ellemphriem]

Τι ωραίος τρόπος να ξεκινάει κάποιος την σχέση του. Είμαι σίγουρος ότι θα γευτείς όλα όσα θέλεις. Γιατί; Γιατί ξεκινάς με το δεξί. Ο περισσότερος κόσμος ξεκινάει πρώτα και μετά αρχίζει και σκέφτεται. Τον αγαπάω; Ήθελα να παντρευτώ; Και τώρα που ήρθαν τα παιδιά, τι κάνουμε;

 

 

Καλα τωρα και εσυ Πανο μην κοβεις και φλεβες οτι ετσι ειναι. Ναι μεν καλη η αρχη αλλα δεεεεεεεεεν ξερεις πως στα γυρναει η πο@τανα η ζωη. Και οχι ποιητης δεν ειμαι. Ξεκινησα με τον υπερτατο ερωτα με τον αντρα μου. Να ζω και να αναπνεω την ανασα του και να θελω παιδια ΜΟΝΟ μαζι του. Οικογενεια και σπιτι ΜΟΝΟ με αυτον τον ανθρωπο. Με ΠΟΙΟ.....πολυ δεξι ποδι ΔΕΝ γινοταν να αρχισω.......και μια χαρα ......και μετα απο καιρο ηρθε το παιδι πατησα με το αριστερο να παω ενα βημα μπροστα και πατησα μεσα στον βουρκο......

 

Ποτε δεν ξερεις τι σου φερνει η ζωη......και πως σου τα γυρναει. Το ξαναλεω και πειτε με ηλιθια. ΜΕΤΑ τα παιδια καμια σχεση δεν εχει αυτο που ειχες με αυτο που ερχετε. Τωρα τι και πως......ο χρονος θα τα δειξει για ολους μας.......αλλα φιλε μου η πολυ ποιηση καλη ειναι για τα βιβλια και για την θεωρια, αλλα οχι για την ζωη. Πρακτικα ΔΕΝ ειναι ετσι η ζωη......ειναι γεματη σκ@τα, πονο και δυσκολιες. Και εκει ειναι που ξεχνιεται η ποιηση και βγαινουν μπροστα αλλα πραγματα.....ξερω πολυ καλα τι λεω.....

 

μετα συγχωρησεως κιολας.......

[Melduck]

ελλεμφριεμ ΑΚΡΙΒΩΣ μεσα στο μυαλο μου

οχι τοσο για το πως αλλαζει την κατασταση ενα παιδι, οσο για την πολλη θεωρια

οκ ωραια η ποιηση και εγω προσωπικα την πρωτη φορα που διαβασα μηνυμα του Πανου ξετρελλαθηκα! το θαυμαζω πολυ αυτο το ταλεντο (εγω εννοειται δεν το εχω, οπως και κανενα αλλο καλλιτεχνικο)

ωραια ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ

δεν με ενοχλουν φυσικα αυτα τα ποστς, απλα δε με βοηθανε στην καθημερινοτητα μου

[Ellemphriem]

ελλεμφριεμ ΑΚΡΙΒΩΣ μεσα στο μυαλο μου

οχι τοσο για το πως αλλαζει την κατασταση ενα παιδι, οσο για την πολλη θεωρια

οκ ωραια η ποιηση και εγω προσωπικα την πρωτη φορα που διαβασα μηνυμα του Πανου ξετρελλαθηκα! το θαυμαζω πολυ αυτο το ταλεντο (εγω εννοειται δεν το εχω, οπως και κανενα αλλο καλλιτεχνικο)

ωραια ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ

δεν με ενοχλουν φυσικα αυτα τα ποστς, απλα δε με βοηθανε στην καθημερινοτητα μου

 

Το αυτο και εδω. Καλα ειναι τα διαβαζεις και ξεχνιεσαι αλλα δεν εχουν ουσια...σε μενα εννοω και μονο *σε αυτα που ζω καθε μαμημενη μερα*.....

 

Συγνωμη Πανο και σε συμπαθω κιολας.....

[my_Kelly]

Η καθημερινότητα δεν είναι ονειρική, σίγουρα. Τα ωραία λόγια και οι "κεντημένες" περιγραφές δεν κολλάνε την ώρα που είσαστε αγκαλιά στο κρεβάρι πχ και λες του άντρα σου "αγάπη μου σ'ευχαριστώ που μου χάρισες ΑΥΤΗ" εννοώντας την κόρη σας φυσικά κι εκείνος απαντάει "το αριστερό ή το δεξί?" (αυτί).

Μου αρέσει να διαβάζω όμορφες σκέψεις δωσμένες κομψά και λογοτεχνικά. Αλλά ως λογοτεχνικό είδος και μέχρι εκεί. Η πραγματικότητα εμπεριέχει σκληρές και άκομψες λέξεις και καταστάσεις όμως..

[efalcon]

...επειδή πολύ "μαυρίσατε" αυτό το θέμα που ουσιαστικά ΔΕΝ αγνοεί τις δυσκολίες, ίσα-ίσα που τονίζει πως μόνο η ΕΜΠΡΑΚΤΗ (αυτή των πράξεων και όχι των λόγων, hello ???) αγάπη είναι ικανή να λιαίνει τα προβλήματα (συνοπτικά τα λέω, γιατί κι εγώ δε διαθέτω το χάρισμα του Πάνου Β.)

 

Θα χάριζα το παρακάτω link στον Πάνο Β. μόνο ως ένδειξη ευχαριστίας για την έμπνευση, αλλά κάτι μου λέει πως κι εσείς κορίτσια πρέπει να το δείτε και να ξεκινήσετε να προσπαθήσετε να αγαπήσετε ΕΜΠΡΑΚΤΑ τον εαυτό σας και μετά να ζητάτε από τον Άλλον περισσότερα... Γνώμη μου ως πιο έμπειρη στην αγάπη, ναι, την έμπρακτη και όχι αυτή του "θέλω να κάνω τα παιδιά σου", "θέλω να μείνουμε για πάντα μαζί" και άλλα τέτοια γλαφυρά ερωτικά λογάκια που οδηγούν στην απόλυτη ξενέρα όταν ο έρως αποχωρεί.... με ελαφρά πηδηματάκια ή με "το αριστερό στο βούρκο"!!!

 

Καλό μας μήνα και ΑΓΑΠΑΤΕ ΕΑΥΤΟΝ!!! Πάνω από όλα και όλους!!!

[efalcon]

...το κομμάτι που λείπει συναντά το μεγάλο Ο...

 

 

http://www.youtube.com/watch?v=32LpVEg8LI0

 

 

αφιερωμένο σε όσους αγαπάνε εαυτόν και όσους ΘΕΛΟΥΝ να το καταφέρουν!

[efalcon]

Αγαπητέ Πάνο Β. καλημέρα!

 

για να μην αφήσω τη δική μας κουβέντα, θέλω να σου γράψω και κάτι ακόμα σχετικά με την τελευταία σου παράγραφο:

Απλά δεν πρέπει να ξεχάσουμε την ουσία της έμπρακτης, δοκιμασμένης αγάπης. Αλλιώς, στην πρώτη μεγάλη δοκιμασία θα αποδειχτεί ότι το οικοδόμημα μας ήταν χτισμένο από άμμο. Δεν είναι περίεργο ότι στον δικό μου κύκλο, που δεν είναι και τόσο μεγάλος, ένα ζευγάρι πήρε διαζύγιο όταν η κόρη τους έγινε τριών, ένα άλλο βρίσκεται σε διάσταση εδώ και 1 χρόνο, από τότε που η κόρη τους έγινε 8 μηνών, και ένας άλλος φίλος μου πήρε διαζύγιο μετά από 5 χρόνια γάμου (η αλήθεια είναι ότι υπάρχει και άλλος ένας τον οποίο δεν τον αναφέρω γιατί είναι η περίπτωση δυστυχίας που σκέφτομαι κάποιες φορές όταν απελπίζομαι και αισθάνομαι ότι όλα έχουν τελειώσει. Τότε σκέφτομαι αυτόν και θυμάμαι ότι υπάρχουν και χειρότερα, πολύ χειρότερα: πριν τρία χρόνια πέθανε ο πατέρας του, μετά η γυναίκα του είχε μια άσχημη αποβολή, πέρσι πέθανε η μητέρα του και την τελευταία φορά που μιλήσαμε μου είπε ότι χώρισε με την γυναίκα του).

 

Πολλά ζευγάρια κλονίζονται από την άφιξη ενός παιδιού (ή και παραπάνω) γιατί δεν ήταν έτοιμα να μοιραστούν χώρο και χρόνο.

Πιστεύω ότι άνθρωποι που δεν έχουν μάθει να ζουν με τη μοναξιά τους για μεγάλο διάστημα, δε γνωρίζουν τι σημαίνει να μένεις μόνος χωρίς παρέα, ενδιαφέρον, τρυφερότητα από τον Άλλον. Η συνέπεια είναι ότι όταν έρχεται το παιδί, χάνεις την πρωτιά δηλαδή παύεις να είσαι το #1, γίνεσαι #2,3 ή και πολύ χειρότερα, ανάλογα με το χώρο και το χρόνο που καταλαμβάνει το Παιδί που ήρθε στον κόσμο.

 

Φαντάζομαι ότι όσο πιο μεγάλες είναι οι δυσκολίες (οικονομικές, χωροταξικές, κοινωνικές) τόσο πιο δύσκολο γίνεται και να ζεις στο περιθώριο μέσα στο ίδιο σου το σπίτι, από την άλλη βέβαια ποιος / ποια μπορεί να χωρίσει όταν δεν του/ της φτάνουν τα λεφτά ούτε καν για να συντηρήσει εαυτόν; Αποτέλεσμα είναι να μένουν μαζί πολλά ζευγάρια που δεν έχουν μάθει να αγαπιούνται αληθινά, δίνοντας χώρο και χρόνο τους στο Παιδί που φέρνουν οι ίδιοι στον κόσμο...

 

Καλό μήνα και πάλι, πάντα με αισιοδοξία!

[Melduck]

προσωπικα δεν ειχα σκοπο να "μαυρισω" το θεμα

απαντησα για να εξηγησω πως δεν χρειζεται να "σαστιζουμε" που το θεμα δεν ειχε απαντησεις

καταλαβα πως το θεμα μιλαει για την αγαπη των πραξεων και οχι των λογων, ευτυχως ξερω να διαβαζω και να εκτιμαω κιολας και αυτο που διαβαζω (εχω μιλησει ξανα για το ταλεντο του Πανου)

απλα, δεν με βοηθαει ουσιαστικα να διαβαζω κατι που ξερω πολυ καλα στη θεωρια (και ας μην ξερω να το πω με ομορφα λογια)

 

(ειναι σα ν'ανοιξω ενα ποστ που να λεει οτι πρεπει να σεβομαστε ο ενας τον αλλον - λογικοτατο αλλα ποσοι θα μπουν στον κοπο να μου πουν "ναι ετσι ειναι, οπως τα λες"?)

[Ellemphriem]

Δεν μαυρισε κανενας κανενα θεμα. Εκφραστηκε μια αλλη αποψη για αυτα που διαβαστηκανε. Αυτο που λεω ειναι ενα ζοφερο μερος της πραγματικοτητας. Για πιο λογο γινεται ετσι? Μην το ψαχνεις. Δεν ειναι ΠΟΤΕ ενας λογος και ποτε ιδιος σε ολες τις περιπτωσεις. Και ξαναλεω και κρατα την ουσια αυτου που λεω. Καλη η θεωρια. Αλλα στην πραξη χωλενει το πραγμα.....καλα τα λεει ο Πανουλης, αλλα εμενα αυτα που λεει πρακτικα δεν δουλεψαν. Γιατι? Γιατι χιλιους δυο λογους. Και απαντησα σε εκεινον λοιπον στο κομματι και ΜΟΝΟ που ειπε οτι απαξ και λατρευεις τον ανθρωπο σου μαλλον θα πετυχει γιατι ξεκινας καλα. Και ειπα οτι μην γελιεσαι ΦΙΛΕ Πανο......ΔΕΝ ειναι ετσι παντα......ολα τα αλλα για μενα παραμενουν λογοτεχνια....και ξερει πολυ καλα ο Πανος τι λεω.....τα εχουμε ξαναπει......

[ΖΩΗ76]

. .......Πόσα και πόσα ζευγάρια της προηγούμενης γενιάς μας λένε: «είμαστε 40 χρόνια μαζί» ή «ξέρετε πόσα έχουμε περάσει εμείς στη ζωή μας;». Πίσω από τα λόγια τους, αυτό που επιδεικνύουν είναι ένας παχυλός τραπεζικός λογαριασμός από έμπρακτη αγάπη, μια αγάπη που δοκιμάστηκε, σφυρηλατήθηκε, έλιωσε και ξανακρύωσε, σαν το ατσάλινο αντικείμενο στα χέρια δύο σιδεράδων (αρσενικού και θηλυκού ) που τελειοποιείται με τα χρόνια σε ένα αντικείμενο τέχνης.

 

Ωραίο παράδειγμα, αλλά ας μην το γενικεύουμε. Υπάρχουν πολλά ζευγάρια της προηγούμενης γενιάς που είναι τόοοοοσα χρόνια μαζί- ναι...

Δυστυχώς δεν σημαίνει πάντα ότι αγαπιούνται...

Μπορεί απλά να "ανέχονται" ο ένας τον άλλον -λόγω ανασφάλειας (μην μείνω μόνος π.χ)- λόγω προτύπων (εμείς στην οικογένειά μας δεν χωρίζουμε) κλπ κλπ...(λογω "θυσίας"-για τα παιδιά...πόσους και πόσους της προηγουμενης γενιάς δεν έχετε ακούσει να λένε "θυσιάστηκα για τα παιδιά μου και τον ανέχομαι τόσα χρόνια!!")

Τώρα βέβαια έχουμε φτάσει στο άλλο σημείο, χωρίζουμε για ψήλου πήδημα..Στα άκρα λοιπόν οι ΄γενιές...από τα "ταμπού" στην "στην επιπόλαια-κακώς νοούμενη απελευθέρωση"....

και όπως πάντα΄η αλήθεια είναι κάπου στη μέση!!

 

Στην σημερινή εποχή, στην δική μας γενιά, η ζωή δοκιμάζει λιγότερο το ζευγάρι γιατί η ζωή είναι ευκολότερη. Ίσως είναι περισσότερο πολύπλοκη, αλλά πάντως είναι ευκολότερη και πιο ρηχή. Η έμπρακτη αγάπη ξεχνιέται, τοποθετείται στην άκρη γιατί κανένας δεν την χρειάζεται. Έτσι, όταν έρχονται τα παιδιά, το ζευγάρι δοκιμάζεται στο ύψιστο. Βέβαια και πάλι υπάρχουν πολλές συντομεύσεις και ευκολίες. Η τεχνολογία έχει βοηθήσει σημαντικά, όπως άλλωστε και η ίδια η κοινωνία. Για φανταστείτε να μεγαλώνετε τρία παιδιά σε ένα μικρό σπίτι, μαζί με γονείς, πεθερικά και κάνα ξάδερφο ξεχασμένο από την ζωή και τη μάνα του, χωρίς παιχνίδια και αρκουδάκια, χωρίς παιδότοπους και εκδρομές, χωρίς ρουχαλάκια και στολίδια, χωρίς βιολογικά φρούτα και άπαχο μοσχάρι. Αν κάποιος αρρώσταινε στο σπιτικό θα του δίνατε να πιει μπελλαντόνα. Αν κάποιος πονούσε θα του δίνατε ούζο ή κάποιο μυστήριο αφέψημα που δημιουργεί παραισθήσεις.

 

Πάλι γενικεύσεις....εγώ πάλι πιστεύω ότι τα ζευγάρια σήμερα δοκιμάζονται περισσότερο από ποτέ...Το ότι έχουμε περισσότερα υλικά αγαθά- δεν σημαίνει ότι μας κάνουν κιόλας τη ζωή ευκολότερη....

 

Αλλιώς, στην πρώτη μεγάλη δοκιμασία θα αποδειχτεί ότι το οικοδόμημα μας ήταν χτισμένο από άμμο. Δεν είναι περίεργο ότι στον δικό μου κύκλο, που δεν είναι και τόσο μεγάλος, ένα ζευγάρι πήρε διαζύγιο όταν η κόρη τους έγινε τριών, ένα άλλο βρίσκεται σε διάσταση εδώ και 1 χρόνο, από τότε που η κόρη τους έγινε 8 μηνών, και ένας άλλος φίλος μου πήρε διαζύγιο μετά από 5 χρόνια γάμου (η αλήθεια είναι ότι υπάρχει και άλλος ένας τον οποίο δεν τον αναφέρω γιατί είναι η περίπτωση δυστυχίας που σκέφτομαι κάποιες φορές όταν απελπίζομαι και αισθάνομαι ότι όλα έχουν τελειώσει. Τότε σκέφτομαι αυτόν και θυμάμαι ότι υπάρχουν και χειρότερα, πολύ χειρότερα: πριν τρία χρόνια πέθανε ο πατέρας του, μετά η γυναίκα του είχε μια άσχημη αποβολή, πέρσι πέθανε η μητέρα του και την τελευταία φορά που μιλήσαμε μου είπε ότι χώρισε με την γυναίκα του).

 

η λέξη "δοκιμασία" είναι πολύ μεγάλη κουβέντα...

Άλλοι θεωρούν ότι είναι "δοκιμασία" για το ζευγάρι -που δεν έχει τόσο χρόνο ο ένας για τον άλλο όταν έρχονται τα παιδιά στη ζωή τους...και διαμορφώνεται διαφορετικά η σχέση(όπως εσύ Πάνο, που απ' ότι έχω καταλάβει αυτό είναι το κεντρικό σου ζητούμενο στα περίσσότερα από τα post σου /μπορεί και να κάνω λάθος, αλλά αυτήν την εντύπωση μου έχεις δώσει)....Άλλοι πάλι έχουν να αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα υγείας / και η παραπάνω σκέψη τους κάνει να χαμογελούν λέγοντας:

"Είναι αυτά προβλήματα ρε παιδιά, που δοκιμάζουν και το έμπρακτο της αγάπης κιόλας;":shock::shock:

Για τον καθένα το πρόβλημα του είναι και "μοναδικό"-αρα και μοναδικά ουσιώδες...Αλλά ας μη λέμε μεγάλες κουβέντες με βαρύγδουπες λέξεις..όπως "δοκιμασία"-"έμπρακτη αγάπη"- νόημα ζωής κλπ κλπ κλπ- απεικονίζοντας καταστάσεις που μόνο έμπρακτη αγάπη δεν συνιστούν, γιατί πάλι στα ίδια καταλήγουμε...κάνουμε την "έμπρακτη αγάπη"-θεωρητική..

[efalcon]

...ό,τι δε μας σκοτώνει, μας κάνει πιο δυνατούς.

 

Και η πρόταση αυτή -αν και "κλεμμένη"- δεν είναι ΔΙΟΛΟΥ θεωρητική.

 

Για εμένα - μετά από ένα τροχαίο που παρολίγο να μείνω "φυτό", ένα επίπονο διαζύγιο μετά από μία 7ετή σχέση & συμβίωση, 3 χρόνια απόλυτης μοναξιάς σε 4 τοίχους και πολλές ώρες self-help με βοήθεια από ειδικό και βιβλία - μετράει να δίνεις λύσεις στον εαυτό σου ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΑΓΑΠΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ και όχι να ψάχνεις δικαιολογίες που "όλα σου πάνε στραβά".

 

Δικαιολογίες, μιζέρια και μοιραλατρικά σχόλια τύπου "όλα τα στραβά σε εμένα συμβαίνουν" είναι πολύ συνηθισμένα και τα βρίσκω πλέον κουραστικά και ανώριμα.

 

Όποιος παίρνει τη ζωή ΤΟΥ/ΤΗΣ στα χέρια του, γνωρίζει πολύ καλά και με ποιον/ποιαν είναι και ΓΙΑΤΙ είναι με αυτόν/ αυτήν. Τότε και μόνο τότε έχει ουσία και αξία η έμπρακτη αγάπη αλλιώς "άλλα λόγια να αγαπιόμαστε".

 

υ.γ. σας ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας και χάρηκα για τη γνωριμία (είμαι νέα εδώ και απολαμβάνω τη γνώση σας και τη συνεισφορά σας).

[Ellemphriem]

Όποιος παίρνει τη ζωή ΤΟΥ/ΤΗΣ στα χέρια του, γνωρίζει πολύ καλά και με ποιον/ποιαν είναι και ΓΙΑΤΙ είναι με αυτόν/ αυτήν. Τότε και μόνο τότε έχει ουσία και αξία η έμπρακτη αγάπη αλλιώς "άλλα λόγια να αγαπιόμαστε".

 

υ.γ. σας ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας και χάρηκα για τη γνωριμία (είμαι νέα εδώ και απολαμβάνω τη γνώση σας και τη συνεισφορά σας).

 

Συμφωνω στο οτι δεν σε σκοτωνει σε κανει πιο δυνατο. Λυπαμαι που περασες τοσο δυσκολα. Αλλο τοσο 'ισως' να περασα και εγω ποτε δεν ξερεις. Αλλα θα μου επιτρεψεις να σου πω οτι σε αυτο το κομματι διαφωνω. Γιατι υπαρχουν περιπτωσεις που εχεις παρει την ζωη απο τα μαλλια, ξερεις γιατι εισαι και με ποιον (ή τουλαχιστον ετσι νομιζεις) και δυστυχως μια, δυο ή χιλιες καταστασεις στην ζωη γυρνανε τα πραγματα και ανακαλυπτεις πως (ωχ) υπηρχε και αυτη η πλευρα που δεν ειχα δει, και κοιτα να δεις πως γυρνανε τα πραγματα.......αν συμβει αυτο δεν σημαινει ουτε οτι λαθος ξεκινησες ουτε οτι δεν ειχε παρει την ζωη σου στα χερια σου. Σημαινει οτι η ζωη εχει αποιρες παραμετρους και ο συνδιασμος τους μπορει να αλλαξει την ροτα της απο εκει που δεν το περιμενεις. Και οχι αυτο δεν ειναι μοιρολατρικο, ειναι η πραγματικοτητα. Που ειναι η μοιρολατρια? ΟΤΑΝ συμβει το απροσμενο και σου καψει την ψυχη να γυρισεις και να πεις 'ωχ μανα μου τι επαθα'.....αντι να αποφασισεις ΠΩΣ θα κινηθεις απο εδω και κατω βαση καινουργιων δεδομενων.

 

Δυστυχως οσο και κατασταλαγμενος και συνειδητοποιημενος και αν εισαι 'ισως' καποια στιγμη βγουν τα πραγματα οπως με τπτ δεν θα το περιμενες (ο παππους μου καλη του ωρα πεθανε 103....ελεγε μεχρι να πεθανει....'ακομα μαθαινω κορη μου, ακομα μαθαινω')....τπτ δεν ειναι δεδομενο στην ζωη. Αλλα ολο αυτο ειναι τελειως οφφ τοπικ του Πανου. Εκεινος μιλαει για σφιριλατισμα στις σχεσεις......πως γινοταν παλια και αν γινεται τωρα....δεν θα μπω σε αυτο μιας και ολο αυτο που εγραψε το θεωρω λαθος απο την βαση του. Δεν μπορεις να κρινεις οτι οι παλιοι σφιριλατιζαν την σχεση τους επειδη δεν ειχαν να φανε και ζουσαν στο 2*2 και αυτο ηταν επιτυχια. Αναγκη ηταν και γιαυτο εμεναν μαζι.....και οπως ειπε και η Ζωη.....(που αυτο που εχει περασει ΚΑΝΕΝΑΣ μας να μην το περασει/συγνωμη για την αναφορα Ζωη)....ποσους δεν εχουμε ακουσει να καταριουνται την ωρα και την στιγμη που χαλασαν τοσα χρονια μονο και μονο για τα παιδια.....

[babystar]

Με τον άντρα μου είμαστε μαζί συνολικά κάτι λιγότερο από 7 χρόνια. Συζούμε από τον πρώτο χρόνο, κάναμε τα πάντα μαζί, στα 3 χρόνια αποφασίσαμε και παντρευτήκαμε, λίγο μετά έμεινα έγκυος. Κάναμε το μωρό, τώρα περιμένουμε με το καλό το δεύτερο.

 

Σήμερα με συγκίνησε τόσο, που βλέποντας τυχαία το θέμα μετά, δεν άντεξα και είπα να γράψω...

 

Το βραδάκι και ενώ όλη μέρα δούλευε και γύρισε στις 7 το απόγευμα σπίτι, πάντα ευδιάθετος και χαμογελαστός, εγώ ζαλιζόμουν και ανακατευόμουν-αυτή η εγκυμοσύνη δε μου πάει- και ξάπλωνα στον καναπέ. Η μικρή είχε κοιμηθεί και ο αγαπημένος μου καθάριζε την κουζίνα. Και ξαφνικά έρχεται με ένα ποτήρι νερό μισό-μισό (μισό ζεστό, μισό κρύο, όπως το πίνω) και μου το δίνει-ΔΕΝ του το είχα ζητήσει. Το παίρνω, το πίνω (διψούσα πολύ) και μου λέει απλά "ήξερα ότι το ήθελες".

 

Για μένα αυτό είναι η αγάπη προς εμένα-αυτά τα μικρά και καθημερινά. Αυτά που με κάνουν και τον αγαπώ κάθε μέρα πιο πολύ, αυτά που όταν το βράδυ θα καθίσουμε στον καναπέ θα αγκαλιαστούμε, παρόλη την κούραση και ένταση της μέρας. Νιώθω τόσο τυχερή που τον έχω στη ζωή μου, που τον γνώρισα και είναι η οικογένεια μου.Είναι το άλλο μου μισό, ό,τι δεν είμαι εγώ είναι αυτός και ό,τι είμαι εγώ, δεν είναι αυτός. Προσωπική άποψη και εμπειρία, ναι, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι η σχέση μας δε δοκιμάζεται, απλά το παλεύουμε όσο μπορούμε...Και προς το παρόν, ό,τι ένταση και να υπάρξει ανάμεσα μας, το μόνο που μένει είναι η αγάπη μας, στο τέλος της μέρας.

 

(μπορεί να λέω και ασυναρτησίες, δεν ξέρω...)

[Ellemphriem]

Το βραδάκι και ενώ όλη μέρα δούλευε και γύρισε στις 7 το απόγευμα σπίτι, πάντα ευδιάθετος και χαμογελαστός, εγώ ζαλιζόμουν και ανακατευόμουν-αυτή η εγκυμοσύνη δε μου πάει- και ξάπλωνα στον καναπέ. Η μικρή είχε κοιμηθεί και ο αγαπημένος μου καθάριζε την κουζίνα. Και ξαφνικά έρχεται με ένα ποτήρι νερό μισό-μισό (μισό ζεστό, μισό κρύο, όπως το πίνω) και μου το δίνει-ΔΕΝ του το είχα ζητήσει. Το παίρνω, το πίνω (διψούσα πολύ) και μου λέει απλά "ήξερα ότι το ήθελες".

 

(μπορεί να λέω και ασυναρτησίες, δεν ξέρω...)

 

Πολυ με συγκινησες Τα λες τελεια. Ειμαι πολυ χαρουμενη για σενα φιλεναδα. Αυτο ειναι αγαπη οντως.... Και συγχαρητηρια για την καρδουλα. Αντε το επομενο να δουμε αν ειναι αδερφη ή αδερφος.......χεχε

[babystar]

Πολυ με συγκινησες Τα λες τελεια. Ειμαι πολυ χαρουμενη για σενα φιλεναδα. Αυτο ειναι αγαπη οντως.... Και συγχαρητηρια για την καρδουλα. Αντε το επομενο να δουμε αν ειναι αδερφη ή αδερφος.......χεχε

 

 

Κι εγώ έτσι νιώθω, ότι αυτό είναι αγάπη-αυτό το "ασήμαντο" ποτήρι νερό.

 

(μη νομίζεις ότι σε ξέχασα ή ότι αδιαφορώ, θα σου απαντήσω όταν βρω τα λόγια για αυτό που μου περιέγραψες-ξέρεις εσύ.)

[Ellemphriem]

Κι εγώ έτσι νιώθω, ότι αυτό είναι αγάπη-αυτό το "ασήμαντο" ποτήρι νερό.

 

(μη νομίζεις ότι σε ξέχασα ή ότι αδιαφορώ, θα σου απαντήσω όταν βρω τα λόγια για αυτό που μου περιέγραψες-ξέρεις εσύ.)

 

Αμ αυτα ειναι τα σημαντικα....

 

και να σου πω κατσε στα αυγα σου τωρα και μην ασχολησε.....το μυαλο σου στο μικρακι τωρα και στο μεγαλουλακι....αντε φιλια......

[Πάνος Β]

Καλημέρα σε όλες,

 

για δες τι βγήκε μέσα από τα κιτάπια

 

Θα ήθελα να σταθώ σε κάποια γενικότερα σχόλια που ακούστηκαν, ξεκινώντας από την

 

my beba,

 

Μου αρέσει να διαβάζω όμορφες σκέψεις δωσμένες κομψά και λογοτεχνικά. Αλλά ως λογοτεχνικό είδος και μέχρι εκεί. Η πραγματικότητα εμπεριέχει σκληρές και άκομψες λέξεις και καταστάσεις όμως..

 

Δεν γράφω λογοτεχνία εδώ πέρα. Η λογοτεχνία είναι πολύ διαφορετική. Η μεγαλύτερη της διαφορά βρίσκεται στο γεγονός ότι είναι φανταστική. Ότι γράφω εδώ μέσα είναι πραγματικό και υπάρχει τουλάχιστον ένας άνθρωπος στον κόσμο να το αποδείξει: εγώ (απόδειξη ύπαρξης που λέγαμε και στα μαθηματικά). Τώρα αν υπάρχουν κι άλλοι αναμένουμε να δούμε...

 

Μελίνα,

 

ελλεμφριεμ ΑΚΡΙΒΩΣ μεσα στο μυαλο μου

οχι τοσο για το πως αλλαζει την κατασταση ενα παιδι, οσο για την πολλη θεωρια

οκ ωραια η ποιηση και εγω προσωπικα την πρωτη φορα που διαβασα μηνυμα του Πανου ξετρελλαθηκα! το θαυμαζω πολυ αυτο το ταλεντο (εγω εννοειται δεν το εχω, οπως και κανενα αλλο καλλιτεχνικο)

ωραια ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ

δεν με ενοχλουν φυσικα αυτα τα ποστς, απλα δε με βοηθανε στην καθημερινοτητα μου

 

Είναι πολύ λυπηρό πως δεν σε βοηθούν τα κείμενα μου στην πραγματικότητα σου. Ειδικά που γι' αυτό το λόγο τα γράφω. Να σε ρωτήσω, προσπάθησες να τα εφαρμόσεις ή αποφάσισες εξ' αρχής ότι δεν λειτουργούν;

 

Την θεωρία μην την αποπαίρνεις και μην την δαιμονοποιείς. Αν δεν είχαμε την θεωρία δεν θα προοδεύαμε στον κόσμο που φτιάξαμε. Θα κάναμε τα ίδια λάθη ξανά και ξανά.

 

Θα μπορούσες απλά να πεις ότι η θεωρία δεν είναι αρκετή. Γιατί πράγματι, δεν είναι. Θέλει και την πράξη. Και το κυριώτερο: θέλει τον τεχνίτη που θα κουμπώσει την γενική θεωρία στην ειδική πράξη. Γιατί άλλη είναι η πράξη η δική σου και άλλη η δική μου. Η θεωρία μας είναι κοινή αλλά η πράξη μας όχι. Είναι σαν ένα καθιστικό που θέλουμε να βάλουμε στο σαλόνι μας. Όλοι χρειαζόμαστε ένα καθιστικό για τους ίδιους λόγους. Αλλά δεν χρειαζόμαστε το ίδιο καθιστικό. Άλλες διαστάσεις έχεις εσύ, άλλες εγώ. Άλλη διακόσμηση, άλλα χρώματα κ.λπ. κ.λπ.

 

Εγώ θα σου πρότεινα να σκεφτείς, ειδικά πια, όχι γενικά, γιατί δεν σε βοηθούν. Που δεν κουμπώνει η θεωρία στην δική σου πράξη; Ή δεν συμφωνείς θεωρητικά; Διότι άλλη η μια ερώτηση και άλλη η άλλη. Για παράδειγμα, θεωρητικά μπορείς να πιστεύεις ότι δεν υπάρχει η έμπρακτη αγάπη. ή ότι υπάρχει μονάχα στην θρησκεία. Πρακτικά, μπορείς να πιστεύεις ότι εσύ δεν έχεις ελπίδα να αγαπήσεις έμπρακτα. ή ότι εσύ δεν την θέλεις για Α, Β, Γ λόγους.

 

Ελλέμφριεμ

 

Το αυτο και εδω. Καλα ειναι τα διαβαζεις και ξεχνιεσαι αλλα δεν εχουν ουσια...σε μενα εννοω και μονο *σε αυτα που ζω καθε μαμημενη μερα*.....

 

Συγνωμη Πανο και σε συμπαθω κιολας.....

 

Κι εγώ σε συμπαθώ. Γι' αυτό το λόγο στενοχωρήθηκα περισσότερο από όλους μ' εσένα.

 

Θέλω να μου απαντήσεις κι εσύ ειδικά πια, όχι γενικά. Που δεν κουμπώνει η θεωρία της έμπρακτης αγάπης που περιγράφω με την δική σου πράξη;

 

Πριν (και αν) απαντήσεις, θέλω να σκεφτείς τα παρακάτω. Όλα στην ζωή έχουν εξαίρεση. Είναι ο μόνος κανόνας της ζωής που δεν έχει εξαίρεση ( ). Κάποιες φορές στην ζωή μας, είμαστε η εξαίρεση. Δεν γίνεται όμως να είμαστε πάντα η εξαίρεση. Αν παρατηρήσουμε ότι συχνά είμαστε η εξαίρεση, τότε κάτι άλλο συμβαίνει.

 

Ανέφερες κάποια στιγμή ότι "ξέρει ο Πάνος". Ξέρω ορισμένα αλλά είναι πολλά που δεν ξέρω. Πρώτα πρώτα, δεν είχα καταλάβει ότι είναι άλυτο το θέμα σου. Είναι; Πες μου, με ενδιαφέρει.

 

Το ύφος των απαντήσεων σου μου δίνει να καταλάβω ότι δεν πιστεύεις ότι υπάρχει έμπρακτη αγάπη. Έτσι είναι; Καλύτερα πες μου εσύ, ποια και πως είναι η έμπρακτη αγάπη;

 

Αν πιστεύεις ότι μπορεί να φτάσουμε σε σημεία που δεν προτίθεσαι να αποκαλύψεις δημόσια, πολύ ευχαρίστως να συνεχίσουμε με ιδιωτική συζήτηση, πμ ή εμαιλ

 

Όλες,

 

δεν μου αρέσει να μονοπωλώ τις συζητήσεις, γι' αυτό και τελευταία προσπαθώ να γράψω λιγότερο (θέλω όμως λίγη δουλειά ακόμα... ). Ξέρω ότι μερικές φορές είμαι βαρύς στο γράψιμο μου, προσπαθήστε όμως να συμμετάσχετε. Διαφωνείτε με αυτά που λέω; Δώστε την δική σας άποψη. Μιλήστε την δική σας θεωρία. Δεν είναι γόνιμο σε μια συζήτηση να αρκείστε στο "δεν συμφωνώ". Είναι μια κριτική - αδιέξοδο. Πέστε, γιατί δεν συμφωνείτε; Που; Αλλά και όσες συμφωνείτε, μιλήστε για τα δικά σας παραδείγματα (όσες δεν το κάνετε). Προσθέστε στη συζήτηση. θυμηθείτε ότι μιλάμε δέκα αλλά διαβάζουν εκατό, χίλιοι αύριο. Στο internet, ότι γράφει δεν ξεγράφει (εκτός όταν διαγραφεί ή μπει ιός )

[Melduck]

"Είναι πολύ λυπηρό πως δεν σε βοηθούν τα κείμενα μου στην πραγματικότητα σου. Ειδικά που γι' αυτό το λόγο τα γράφω. Να σε ρωτήσω, προσπάθησες να τα εφαρμόσεις ή αποφάσισες εξ' αρχής ότι δεν λειτουργούν;"

 

 

Πανο καλημερα

 

Μαλλον παρεξηγησες αυτα που εγραψα

Δεν ειπα πουθενα πως διαφωνω με αυτα που γραφεις

Το "δεν με βοηθουν" σημαινει απλα πως γνωριζα ηδη, πριν διαβασω το ποστ σου,τι σημαινει εμπρακτη αγαπη και προσπαθω να την εφαρμοζω στη ζωη μου.

 

Βεβαια, το να γνωριζει κανεις τη θεωρια δε σημαινει πως την εφαρμοζει κιολας.

Ισως να μη θελει, εκει παω πασο

Ισως ομως να μην μπορει λογω ειδικων συνθηκων η προβληματων η οτιδηποτε αλλο. Σε αυτην την περιπτωση, δεν ξερω αν το κειμενο σου θα βοηθησει, γιατι ειναι πολυ γενικο και δεν αναφερεται στις ειδικες συνθηκες - προβληματα του καθενος.

[Aeriko]

Με τον άντρα μου είμαστε μαζί συνολικά κάτι λιγότερο από 7 χρόνια. Συζούμε από τον πρώτο χρόνο, κάναμε τα πάντα μαζί, στα 3 χρόνια αποφασίσαμε και παντρευτήκαμε, λίγο μετά έμεινα έγκυος. Κάναμε το μωρό, τώρα περιμένουμε με το καλό το δεύτερο.

 

Σήμερα με συγκίνησε τόσο, που βλέποντας τυχαία το θέμα μετά, δεν άντεξα και είπα να γράψω...

 

Το βραδάκι και ενώ όλη μέρα δούλευε και γύρισε στις 7 το απόγευμα σπίτι, πάντα ευδιάθετος και χαμογελαστός, εγώ ζαλιζόμουν και ανακατευόμουν-αυτή η εγκυμοσύνη δε μου πάει- και ξάπλωνα στον καναπέ. Η μικρή είχε κοιμηθεί και ο αγαπημένος μου καθάριζε την κουζίνα. Και ξαφνικά έρχεται με ένα ποτήρι νερό μισό-μισό (μισό ζεστό, μισό κρύο, όπως το πίνω) και μου το δίνει-ΔΕΝ του το είχα ζητήσει. Το παίρνω, το πίνω (διψούσα πολύ) και μου λέει απλά "ήξερα ότι το ήθελες".

 

Για μένα αυτό είναι η αγάπη προς εμένα-αυτά τα μικρά και καθημερινά. Αυτά που με κάνουν και τον αγαπώ κάθε μέρα πιο πολύ, αυτά που όταν το βράδυ θα καθίσουμε στον καναπέ θα αγκαλιαστούμε, παρόλη την κούραση και ένταση της μέρας. Νιώθω τόσο τυχερή που τον έχω στη ζωή μου, που τον γνώρισα και είναι η οικογένεια μου.Είναι το άλλο μου μισό, ό,τι δεν είμαι εγώ είναι αυτός και ό,τι είμαι εγώ, δεν είναι αυτός. Προσωπική άποψη και εμπειρία, ναι, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι η σχέση μας δε δοκιμάζεται, απλά το παλεύουμε όσο μπορούμε...Και προς το παρόν, ό,τι ένταση και να υπάρξει ανάμεσα μας, το μόνο που μένει είναι η αγάπη μας, στο τέλος της μέρας.

 

(μπορεί να λέω και ασυναρτησίες, δεν ξέρω...)

 

Το αυτό! (εντάξει δεν είμαι έγκυος αλλά το ποτήρι με το νερό θα μου το φέρει, όπως θα μου θυμήσει να πάρω τα μυοχαλαρωτικά για τα χέρια μου στο τέλος τη μέρας ή θα μου τα φέρει ο ίδιος κ.λπ.)

 

Και αυτό είναι έμπρακτη αγάπη! Και με κάνει να αναρωτιέμαι τι κέρδισα τόσα χρόνια που έμπρακτα αγαπούσα φίλους και γνωστούς και ήμουν εκεί όταν με χρειάζονταν; Που είναι όλοι αυτοί τώρα που τους χρειάζομαι εγώ; Καλώς ή κακώς και να θέλεις να "αγιάσεις" δεν σε αφήνουν Πάνο. Γιατί δεν φτάνει να θέλεις να δώσεις εσύ. Πρέπει να μπορούν και οι άλλοι να πάρουν. Οι σχέσεις είναι αλληλεπίδραση και η αγάπη είναι το πιο εγωιστικό συναίσθημα όλων των συναισθημάτων.

[Ellemphriem]

Το αυτό! (εντάξει δεν είμαι έγκυος αλλά το ποτήρι με το νερό θα μου το φέρει, όπως θα μου θυμήσει να πάρω τα μυοχαλαρωτικά για τα χέρια μου στο τέλος τη μέρας ή θα μου τα φέρει ο ίδιος κ.λπ.)

 

Αυτο ειναι εμπρακτη αγαπη και δινει θαρρος να ξερεις οτι υπαρχει. Υπαρχει ομως και η αλλη πλευρα. Του να ζητησεις ενα ποτηρι νερο για το παιδι ενω το ταιζεις και να γυρισει και να σου πει 'κουλη εισαι? τραβα παρτο μονη σου'......

[Ellemphriem]

Ελλέμφριεμ

 

 

 

Κι εγώ σε συμπαθώ. Γι' αυτό το λόγο στενοχωρήθηκα περισσότερο από όλους μ' εσένα.

 

Θέλω να μου απαντήσεις κι εσύ ειδικά πια, όχι γενικά. Που δεν κουμπώνει η θεωρία της έμπρακτης αγάπης που περιγράφω με την δική σου πράξη;

 

Πριν (και αν) απαντήσεις, θέλω να σκεφτείς τα παρακάτω. Όλα στην ζωή έχουν εξαίρεση. Είναι ο μόνος κανόνας της ζωής που δεν έχει εξαίρεση ( ). Κάποιες φορές στην ζωή μας, είμαστε η εξαίρεση. Δεν γίνεται όμως να είμαστε πάντα η εξαίρεση. Αν παρατηρήσουμε ότι συχνά είμαστε η εξαίρεση, τότε κάτι άλλο συμβαίνει.

 

Ανέφερες κάποια στιγμή ότι "ξέρει ο Πάνος". Ξέρω ορισμένα αλλά είναι πολλά που δεν ξέρω. Πρώτα πρώτα, δεν είχα καταλάβει ότι είναι άλυτο το θέμα σου. Είναι; Πες μου, με ενδιαφέρει.

 

Το ύφος των απαντήσεων σου μου δίνει να καταλάβω ότι δεν πιστεύεις ότι υπάρχει έμπρακτη αγάπη. Έτσι είναι; Καλύτερα πες μου εσύ, ποια και πως είναι η έμπρακτη αγάπη;

 

Αν πιστεύεις ότι μπορεί να φτάσουμε σε σημεία που δεν προτίθεσαι να αποκαλύψεις δημόσια, πολύ ευχαρίστως να συνεχίσουμε με ιδιωτική συζήτηση, πμ ή εμαιλ

 

Θα τα πουμε απο πμ ισως Πανο, δεν θελω να επεκταθω εδω μεσα αλλο. Εχω ηδη πει περισσοτερα απο οσα επρεπε σε αλλα ποστ κυριως γιατι εσκαγα. Αλλα μεχρι εκει καλα ειναι. Μολις βρω χρονο θα σου πω δυο πραγματα, ποιος ξερει ισως να βοηθησεις.....αν και χλωμο το κοβω......

[Aeriko]

Αυτο ειναι εμπρακτη αγαπη και δινει θαρρος να ξερεις οτι υπαρχει. Υπαρχει ομως και η αλλη πλευρα. Του να ζητησεις ενα ποτηρι νερο για το παιδι ενω το ταιζεις και να γυρισει και να σου πει 'κουλη εισαι? τραβα παρτο μονη σου'......

 

Αυτό καλό μου είναι απλώς αναισθησία δεν είναι η άλλη πλευρά και σίγουρα δεν είναι ο κανόνας! Γιατί αν δεχτώ πως είναι ο κανόνας πρέπει να ζητήσω από τώρα από όλες τις αγορομάνες να τους κάνουν λοβοτομή τώρα που είναι μικρά αν πρόκειται στο μέλλον να γίνουν έτσι και να λουστεί έναν τέτοιο η κόρη μου!