Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

3/7/2008 σταμάτησα την δουλειά γιατί μπήκα στον 8ο.

21/8/2008 γέννησα το πιτσικάκι μου και από τότε είμασταν αυτοκόλλητοι. Τον μεγάλωσα μόνη μου, ολομόναχη γιατί δεν είχα καμία βοήθεια ούτε απο την μαμά μου ούτε από την πεθερά μου. Μόνο ο άντρας μου τα απογεύματα που επέστρεφε από την δουλειά με βοηθούσε.

9 μήνες μαζί, 9 μήνες είμασταν κολλητάρια, 9 μήνες ευτυχίας, με κάποιες μικρές κρίσεις που τις έχω μετανιώσει.

 

25/5/2009 η χειρότερη μερά. Επιστροφή στην δουλειά.

Δεν μπορώ να σας περιγράψω την στεναχώρια μου, το άγχος μου το πόσο κακή μάνα ένιωσα που παράτησα μετά από τόσους μήνες το παιδάκι μου για να πάω στην δουλειά. Έκλαιγα και θυμάμαι ακόμα τα ματάκια του γεμάτα απορία σαν να μου έλεγαν "Που πάς?" "Που με αφήνεις". Μου λείπει το παιδάκι μου, μου λείπει τόσο πολύ, νιώθω ότι με ξέχασε και δεν θα με αγαπάει το ίδιο.


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν

αχ, αχ μη στεναχωριεσαι, ειναι φυσικο να αισθανεσαι ετσι μετα απο τοσο καιρο που εισασταν αυτοκολλητοι αλλα σκεψου οτι σιγουρα θα περανει καλα αυτες τις ωρες, ποιος τον προσεχει; (;), οχι οπως με εσενα αλλα θα ειναι καλα, αυτο να θυμασαι και επισης οταν θα γυριζεις σπιτι θα περνατε ακομα καλυτερα γιατι τοτε θα παιζετε, θα κανετε δραστηριοτητες μαζι, θα ειναι ωραιος ο χρονος σας, οπως και πριν, θα δεις θα ειναι καλα.

Εννοειται οτι δεν σε ξεχασε!!! σε λατρευει και καθε μερα περισσοτερο, και αν ειναι δυσκολα λιγο στην αρχη να δεις ολα θα πανε καλα και θα βρειτε τις ισορροπιες

Μη σταναχωριεσαι, ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΕΙ!!!

Η Κατερινούλα μου εχει αποκτησει αδερφούλη 

Δημοσιεύτηκαν

θα επιστρεψω στην δουλεια τελος νοεμβριου... να πω οτι το σκεφτομαι απο τωρα... ενας αναστεγμος μονο μου βγηκε μολις διαβασα το μνμ σου... η μαμα μου δουλευε και μαλιστα πολυ... τοτε δεν καταλαβαινα γιατι και δεν με ενοιαζε... εγω ηθελα εκεινη.. τωρα ξερω οτι το εκανε για να μην μου λειψει τιποτα... και την αγαπουσα και τοτε αλλα και τωρα παρα πολυ! και δεν αλλαζε τιποτα επειδη ελειπε... εγω παντα σ εκεινη ελεγα τα "μυστικα" μου και παντα εκεινη περιμενα να γυρισει... οποτε απο θεμα αγαπης δεν πιστευω οτι υπαρχει θεμα αλλα απο θεμα ελλειψης.. σταματαω γιατι θα με παρουν τα ζουμια..

hI1Vp3.png

1CJdp2.png

Δημοσιεύτηκαν

δεν νομιζω οτι θα λειπεις ολη μερα απο αυτο που εγραψες αλλα τις ωρες που πρεπει να να βγαζετε τα προς το ζειν τις δυσκολες αυτες μερες. Και εμενα η μαμα μου ελειπε ολη μερα, μεχρι αργα το βραδι, πολλες φορες στεναχωριομουν αλλα πραγματικα δεν την αγαπουσα λιγοτερο γιατι ακομα και μικρη καταλαβαινα οτι το εκανε για να καταφερουμε να ζησουμε (φαντασου οτι τοτε ουτε φροντιστηρια ειχαμε ουτε αλλες δραστηριοτητες)

τωρα ειναι ακομα πιο δυσκολα τα πραγματα για ολους. Να δεις ολα θα πανε καλα και θα βρειτε τους ρυθμους σας

Η Κατερινούλα μου εχει αποκτησει αδερφούλη 

Δημοσιεύτηκαν

Χμμμ να δεις τι μου θυμιζει....???? Εμενα!!!

Ρωτα οποιον θες ποσο χαλια ενιωσα... Πως δεν με πηραν κ στο ψιλο εδω μεσα...

Δεν λεω πως τωρα νιωθω καλυτερα... αφου να φανταστεις εγω ζηλευω τον μπαμπα μας που μενει μαζι του.. κ σκεψου το παιδι μου ειναι με τον μπαμπα του οχι με καποιον ξενο...


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Ηρεμηστε καλε μαμαδες...Τα παιδια μας πρεπει να ειναι κ λιγο ανεξαρτητα. Κ ναι, να ξερετε οτι μπορουν να περασουν καλα κ μακρυα μας.. Αυτο που εμεις πρεπει να διασφαλισουμε ειναι οτι τις ωρες που δεν ειναι μαζι μας ειναι με ανθρωπους που τα φροντιζουν κ τους φερονται καλα, ειτε ειναι παπουδες, ειτε νταντα, ειτε στο σταθμο..

Καποια στιγμη θα γινοταν κ αυτο, δεν ειναι κ τοσο τραγικο.. Μη σας πω οτι εμενα μου εκανε καλο οταν γυρισα στη δουλεια, γιατι ολη μερα σπιτι με το μωρο τα ειχα παιξει..

Δημοσιεύτηκαν

Ρε κορίτσια και εγω που θέλω να επιστρέψω στην δουλεια ειμαι ανώμαλη??Να το κοιτάξω μήπως? Κάθομαι και γω από τον Ιουλιο 2008 και επιστρέφω το Σεπτέμβρη και έχω αρχίσει να σβηνω μέρες! Το λατρεύω το μωρό μου αλλά νομίζω ότι αν κάτσω και άλλο σπιτι θα λαλήσω! Ξέρω ότι στην αρχή το μυαλό μου θα ειναι σπίτι μαζί του και θα ανυπομονώ να το πάρω αγκαλια αλλά πρέπει να δουλευουμε σ'αυτή τη ζωή και όχι μόνο για οικονομικούς λόγους αλλά και για λόγους ολοκλήρωσης. Να βγαίνουμε, να μιλάμε με άλλους κι οχι μονο για μωρά. Νομίζω οτι ο γιος μου προτιμά τη μαμά του να ειναι ένας γεμάτος άνθρωπος που όταν γυρνά σπίτι θα ασχολήται αποκλειστικά μαζί του αλλά παραλληλα θα έχει και τη δική της ζωή.

s-age.pngs-age.png

Δημοσιεύτηκαν

Έτσι έλεγα και εγώ. Δεν αντέχω άλλο σπίτι, θέλώ να γυρίσω στην δουλειά μου, θέλω να περιποιηθώ τον εαυτό μου, θέλω θέλω θέλω. Μέχρι που ήρθε εκείνη η ημέρα που ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί. Σίγουρα νιώθω πολύ καλύτερα όχι όπως την πρώτη μέρα. Και το παιδάκι μου είναι σε πολύ καλά χέρια, δεν ανησυχώ για αυτό. Ξέρω όμως ότι του λείπω γιατί όταν επιστρέφω σπίτι κάνει σαν παλαβό, δεν ξεκολλάει από πάνω μου. Και ξέρω ότι μου λείπει και εμένα πάρα πολύ. Σίγουρα η δουλειά μου κάνει και καλό από την άλλη, η αλήθεια είναι ότι ξεκουράζομαι στην δουλειά. Πολύ ανάμεικτα συναισθήματα. Από την μία έτσι από την άλλη αλλιώς. Πιστεύω πως θα στρώσουμε σε λίγο καιρό και εγώ και αυτός

Δημοσιεύτηκαν

αχ τι να πω κι εγω βρε κορίτσια που 63 μερες αφού γέννησα γυρισα στη δουλεια σε ωραριο Δευτέρα -Παρασκεύή κάθε μερα σπαστό???? στην αρχη μεχρι να σαραντησει ελεγα αντε να παω στη δουλειά να αλλαξω παραστάσεις, αλλα οταν γύρισα μου κακοφανηκε. Την μπεμπα την βλεπω λιγο το μεσημερι και καμια ωρα πριν κοιμηθεί το βραδυ. Ευτυχώς που υπάρχει και το Σαββατοκύριακο και τη χαιρόμαστε.

Δημοσιεύτηκαν

Αχ βρε Chrysa! πως το άντεξες κοριτσάκι μου?

Τουλάχιστον το κράτος έκανε ένα καλό με αυτό το εξάμηνο. Μας άφησε λίγο να μεγαλώσουμε τα παιδάκια μας πριν τα αποχωριστούμε.

Η αλήθεια είναι ότι δεν τον χορταίνω όσο θα ήθελα. Κοιμάται και νωρίς το βράδυ γύρω στις 8:30 οπότε ο χρόνος που θα περάσω μαζί του είναι λιγότερο από 2 ώρες, γιατί κάποιος πρέπει να φροντίσει και το σπίτι (φαγητό μωρού, φαγητό δικό μας, καθάρισμα, πλυντήριο, σίδερο κοκ). Το θέμα είναι να βρω τις ισσοροπίες και να οργανωθώ λιγάκι όπως είπε και η ngeo23


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
3/7/2008 σταμάτησα την δουλειά γιατί μπήκα στον 8ο.

21/8/2008 γέννησα το πιτσικάκι μου και από τότε είμασταν αυτοκόλλητοι. Τον μεγάλωσα μόνη μου, ολομόναχη γιατί δεν είχα καμία βοήθεια ούτε απο την μαμά μου ούτε από την πεθερά μου. Μόνο ο άντρας μου τα απογεύματα που επέστρεφε από την δουλειά με βοηθούσε.

9 μήνες μαζί, 9 μήνες είμασταν κολλητάρια, 9 μήνες ευτυχίας, με κάποιες μικρές κρίσεις που τις έχω μετανιώσει.

 

25/5/2009 η χειρότερη μερά. Επιστροφή στην δουλειά.

Δεν μπορώ να σας περιγράψω την στεναχώρια μου, το άγχος μου το πόσο κακή μάνα ένιωσα που παράτησα μετά από τόσους μήνες το παιδάκι μου για να πάω στην δουλειά. Έκλαιγα και θυμάμαι ακόμα τα ματάκια του γεμάτα απορία σαν να μου έλεγαν "Που πάς?" "Που με αφήνεις". Μου λείπει το παιδάκι μου, μου λείπει τόσο πολύ, νιώθω ότι με ξέχασε και δεν θα με αγαπάει το ίδιο.

 

 

 

Κι εγώ ΚΑΤ την ίδια μέρα με σένα γύρισα στη δουλειά.....:(:(

Ευτυχώς έχω πολύ κοντά τη μαμά μου και κρατάει εκείνη τη μπέμπα.

Τη Δευτέρα που πήγα πρώτη μέρα με επιασε ένας πονοκέφαλος ασ'τα να πάνε...Γύρισα και εκανα εμετό μέχρι το βράδυ, είχα ξεσυνηθίσει βλέπεις αφού είχα να πάω για δουλειά απο τις 4/7/08....

 

Πάντως δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα!!!

 

Πόσο θα ήθελα να μην χρειάζεται να δουλεύω!!!!:lol::lol:

Δημοσιεύτηκαν

Νομίζω ότι από τη στιγμή που γινομαστε μαμάδες γινομαστε....διχασμένες προσωπικότητες. Κι εγώ ξέρω πως μόλις γυρίσω στη δουλεια θα μου λειπει τόσο πολύ το μικρό μου που θα θέλω να γυρνάω σπίτι. Και θα πάω και όταν ο μικρούλης θα ειναι 14 μηνών. ίσως όταν γυρνάς αμέσως στη δουλεια (πέρα από την πίκρα ότι εισαι ξενυχτησμένη κλπ) είναι καλύτερα ψυχολογικά γιατί δεν έχεις δεθει-συνηθίσει τόσο το μωρό. Αργότερα δένεσαι περισσότερο και συ και αυτό μαζί σου και τα πράγματα ειναι δυσκολότερα. άσε που το πιανει και το άγχος αποχωρισμου. Εμένα μου κρατάει μούτρα κάθε φορά που τον αφήνω με καμμια γιαγιά για ώρες.

s-age.pngs-age.png

Δημοσιεύτηκαν

εγώ επέστρεψα για σεμινάρια-ακόμα χειρότερα..ούτε μειωμένο,ούτε να αργήσω λίγο,ούτε...,ούτε....τίποτα!!!και έχω και διάβασμα..

αλλά το σ/κ δεν ξεκολλάμε..τρώμε εξω,δεν κάνω τίποτα όταν είναι ξύπνια..

και τις καθημερινές,φευγω 7 και κοιμάται..και επιστρέφω 7..οπότε μέχρι τις 9 που κοιμάται πάλι κάνουμε πράγματα μαζί..όταν κοιμηθεί,κάνω τίποτα..

δεν με νοιάζει..ας μείνουν και άπλυτα,και ασιδέρωτα και να έχουμε σκόνη..ο χρόνος με την κορούλα μου είναι πολύτιμος!!

4Z1vp3.png

είμαι ερωτευμένη με την κόρη μου!!!!!!!!!!!!!

Δημοσιεύτηκαν
εγώ επέστρεψα για σεμινάρια-ακόμα χειρότερα..ούτε μειωμένο,ούτε να αργήσω λίγο,ούτε...,ούτε....τίποτα!!!και έχω και διάβασμα..

αλλά το σ/κ δεν ξεκολλάμε..τρώμε εξω,δεν κάνω τίποτα όταν είναι ξύπνια..

και τις καθημερινές,φευγω 7 και κοιμάται..και επιστρέφω 7..οπότε μέχρι τις 9 που κοιμάται πάλι κάνουμε πράγματα μαζί..όταν κοιμηθεί,κάνω τίποτα..

δεν με νοιάζει..ας μείνουν και άπλυτα,και ασιδέρωτα και να έχουμε σκόνη..ο χρόνος με την κορούλα μου είναι πολύτιμος!!

 

Δεν έχεις άδικο και εγώ το Σ/Κ εκτός από το σίδερό του δεν έκανα τίποτα. Είμουν συνέχεια μαζί του και αυτός δεν ξεκολλούσε από πάνω μου. Εδώ με τον άντρα μου μιλούσα και δεν του έδινα σημασία για λίγο και νευρίαζε.Οπότε είπα τι σπίτι και βλακείες, θέλω να είμαι με το παιδί μου,

  • 1 month later...
Δημοσιεύτηκαν

Μια από τα ίδια και εγώ...

 

Είμαστε αυτοκόλλητες από την πρώτη ώρα που γεννήθηκε. Εδώ και 7,5 μήνες δηλ.

 

Την έχω αφήσει συνολικά 2 φορές, από 2 ώρες. Στον μπαμπά της.

 

Εδώ και καιρό σκέφτομαι πώς θα γυρίσω στη δουλειά, στις 8/12. Με πιάνει κατάθλιψη. Δεν θέλω καθόλου. Και κατά τα άλλα αγαπώ τη δουλειά μου και είναι πολύ ευχάριστη. Αλλά και μόνο που σκέφτομαι ότι θα χάνω ώρες από το μωρό μου, τρελλαίνομαι. Ότι θα χάνω πολλά από τα "πρώτα" της...Και δεν έχουμε βρει ακόμα λύση ποιος θα την κρατάει...Κανώ πολύ άσχημες σκέψεις και δεν ξέρω πώς θα το αντέξω.

 

Και αν φύγει και το καλοκαίρι, τότε θα το σκέφτομαι πιο πολύ και θα απελπιστώ ακόμα πιο πολύ...


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Το ξέρω το καταλαβαίνω σε νιώθω, ούτως ή άλλως εγώ το είχα ανοίξει αυτό το post. Όλα φαίνονται βουνό, αλλά όταν θα επιστρέψεις, όλα θα αλλάξουν, θα μπεις σε μία σειρά. Εμένα τελικά μου έκανε καλό που επέστρεψα. Άλλαξε η ψυχολογία μου, με αποτέλεσμα να καλυτερέψει και η σχέση με τον άντρα μου, αλλά και ο χρόνος που περνάω με το παιδί μου πλέον είναι ποιοτικός. Μου λείπει, αλλά πλέον όταν είμαι μαζί του με χορταίνει και τον χορταίνω. Δεν κάνω πια διαδικαστικά πράματα, που όταν είσαι και συνέχεια στο σπίτι κάποιες στιγμές βαριέσαι και να μιλήσεις! Μην ανησυχείς. Όλα θα φτιάξουν.

Δημοσιεύτηκαν

Εγώ επιστρέφω 1η Σεπτεμβρίου και κάθε φορά που το σκέφτομαι πιάνεται η ψυχή μου. :cry::cry::cry:

Από την άλλη σκέφτομαι ότι είμαι τυχερή γιατί κάθησα μαζί του έναν ολόκληρο χρόνο, η δουλειά μου είναι κοντά στο σπίτι μου (2 τετράγωνα) οπότε ανα πάσα στιγμή μπορώ να πεταχτὠ να τον δώ και επιπλέον σχολάω σχετικά νωρίς 3 και τέταρτο!

Σκέφτομαι ότι θα μπορούσαν να είναι πολύ χειρότερα τα πράγματα και παρηγοριέμαι!:!!

  • 1 month later...
Δημοσιεύτηκαν

Κι εγω γύρισα στην δουλειά ένα χρόνο αφού γέννησα. Ηθελα και γύρισα, θα μπορούσα να μείνω σπίτι περισσότερο και να μην έχω μετά καθόλου μειωμένο ωράριο αλλά δεν το προτίμησα.

Είχα κουραστεί στο σπίτι. Ο άντρας μου έλειπε όλη μέρα (γυρίζει στις 8.30 το βράδυ)

και ένα χρόνο είχα το μωρό μόνη μου.

Εναν χρόνο μέσα στον οποίο είχα να ετοιμάσω γάμο και βάφτιση επίσης.

Έχοντας το μωρό και την φροντίδα του σπιτιού.

Οι μόνες μου κουβέντες ήταν ντα. αγκου, μαμ κτλ. και. Υπήρχαν φορές που πνιγόμουν

και έλεγα "δεν αντέχω άλλο"...

Στο τέλος τελος είχα ξεχάσει να μιλάω και να επικοινωνώ.

Τουλάχιστον στην δουλειά λες και μία κουβάντα με έναν άνθρωπο. Εντάξει, είναι όντως δύσκολο στην αρχή να αποχωρίζεσαι το μωρό σου μετά από τόσο καιρό, αλλά αν είναι σε καλά χέρια και δεν ανυσηχείς, αυτό συνηθίζεται.

Εκ του αποτελέσματος βλέπω ότι καλά έκανα, και μπορεί η σωματική κούραση να είναι τώρα μεγαλύτερη, αλλά ψυχολογικά είμαι πολύ καλύτερα!! Αυτά, τα ωραία από μένα, κάνε κουράγιο και θα δεις ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα!!

y9qxp2.pngGgOLp3.png
Δημοσιεύτηκαν

Ρε κορίτσια χαίρομαι που όσες γυρίσατε στη δουλεια όσο ασχημα και αν αισθανθηκατε στην αρχη τελικά σας βγήκε σε καλο. Αρχίζω πάλι δουλεια 14/10 και ήδη μετραω αντίστροφα από τη μια γιατί έχω κουραστει απο την αλλη ξερω πως θα μου λειψει το μικρό μου, ειναι και οτι ειναι πολύ δεμένος μαζί μου....χιλιες σκέψεις.

s-age.pngs-age.png

  • 2 εβδομάδες μετά...
Δημοσιεύτηκαν

καλημέρα σε όλες!! γύρισα στη δουλειά μετά από 1,5 χρόνο στις 31/8/2009. 2-3 ημέρες πριν είχαν αρχίσει τα ψυχολογικά μου, που θα αφήνω το παιδί, τι μάνα είμαι εγώ, πως θα τα βολεύω κ.λ.π.

το παιδί μένει κυρίως στην πεθερά μου και λίγο στη μάνα μου, η οποία δουλεύει, οπότε ξέρω ότι στις γιαγιάδες περνάει καλά γιατί είναι όλο βόλτες, παιχνίδια και χατήρια.

την πρώτη μέρα δεν μου φάνηκε σχεδόν καθόλου. νόμιζα ότι είχα έρθει στη δουλειά σαν επισκέπτρια. την δεύτερη όμως τα είδα όλα. τον κατέβασε η πεθερά μου και περίμενα στο αμάξι. με το που με είδε, ΕΚΑΝΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΜΕ ΕΊΔΕ!!! ΤΟ ΣΚΑΤΟ!!! σε όλη τη διαδρομή ούτε μιλούσε ούτε λαλούσε. όταν στα φανάρια γυρνούσα και τον κοιτούσα μου έριχνε μια υποτιμητική ματιά και κοιτούσε έξω!!! οδηγούσα και έκλαιγα!!!! νευριάζει εύκολα, σφίγγει τις γροθιές του και τσιρίζει με το παραμικρό, όταν του χαλάς χατήρι, βάζει τα κλάματα και γενικά είναι ευερέθιστος. το συζήτησα με την παιδίατρο και μου είπε ότι καταλαβαίνει απόλυτα που τον αφήνω και φεύγω. φάση είναι και θα περάσει, μου είπε, θα προσαρμοστεί.

ξέρω ότι το να μένουμε κάποιες ώρες μακριά κάνει καλά και σε μένα (είχα κλειστεί στο σπίτι 1,5 χρόνο - χωρίς φίλες και εξόδους) και σε αυτόν γιατί δεν θέλω να εξαρτάται απόλυτα από μένα. το δύσκολο πιστεύω θα είναι όταν θα πρέπει να πάει παιδικό, που θα τον αφήνω σε ξένα χέρια. μόνο που το σκέφτομαι, τρελαίνομαι!!!!!

πιστεύω ότι ο χρόνος θα δείξει ότι

Δημοσιεύτηκαν

Χτες ΄πήγα πρώτη μέρα δουλεια μετά από 13 μήνες που ειμαστε κολλημένοι με τον Κωνσταντίνο. Το παιδί εμεινε στην πεθερά μου και επειδή άργησε στη δουλεια ο άντρας μου, το πήρε κατά τις 19.00 από το πρωί. Τελικά γυρισε σπίτι κατά τις 20.00 και ο μικρούλης δεν με κοιταγε, ειχε νευρα, οταν εκανα να τον παρω αγκαλια εκανε οτι δεν ηθελε και τιναζοταν, αντιδρουσε. Οταν τελικά με το ζορι σχεδον τον πήρα σφιχτη αγκαλια, εβαλε τα κλαματα (σχεδον 5 λεπτά εκλαιγε με πολλά δακρυακια) και δεν ξεκολλαγε απο πάνω μου. Το βραδυ που τον ταιζα με χαιδευε στο μαγουλο. Αλλά κατά τα αλλα μου έριχνε κάτι ματιες τυπου "με παρατησες". Να πω εδω ότι τις προηγουμενες 4 μέρες λειπαμε προγραμματισμένο ταξίδι και ειχε μεινει στη μαμά μου και την επομενη που γυρισαμε πήγα δουλεια (εσπευσμένα λογω εκλογών) οποτε οι αλλαγες ήταν πολλες για αυτον,.

 

Το ξέρω ότι θα συνηθισει αλλά σπαράζει η καρδια μου να τον βλεπω ετσι και νιωθω οτι υποφερει για να κλαιει τοσο σπαρακτικα. Χτες κλαιγαμε μαζι όταν τον εβλεπα να αντιδρα ετσι.

s-age.pngs-age.png

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...