Προληψη παιδικων ατυχηματων

[ΜΠΟΥΚΙΤΣΑ]

ΠΡΟΛΗΨΗ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ

 

Δευτέρα, 02 Φεβρουάριος 2009

8 παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα στην Ευρώπη από τραυματισμούς μέσα στο σπίτι

Ασφυξία λόγω κατάποσης ξένων σωμάτων είναι η κύρια αιτία θανάτου σε παιδιά ηλικίας 0 - 3 χρόνων στην Ευρώπη.

 

Στην μπανιέρα

 

Όταν ο γονιός λούζει το μωρό και χτυπά τηλέφωνο ή κουδούνι δεν πρέπει να το διακινδυνεύει τρέχοντας να απαντήσει αφήνοντας μόνο του το μωρό, γιατί ο πνιγμός είναι ζήτημα ελάχιστου χρόνου και δεν χρειάζεται πολύ νερό για να γίνει το κακό.

Το ίδιο ισχύει και με τις μικρές πισίνες που χρησιμοποιούνται πολύ συχνά το καλοκαίρι στις αυλές αλλά και στα μπαλκόνια. Το παιδί δεν πρέπει να μένει χωρίς επιτήρηση ούτε για ένα λεπτό. Για τον ίδιο λόγο δεν πρέπει να αφήνονται στο πάτωμα κουβάδες ή λεκάνες με νερό.

 

Δεκατέσσερα παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα στην Ευρώπη από τραυματισμούς, με το 60% αυτώντων ατυχημάτων να συμβαίνουν καθημερινά μέσα στο σπίτι. Σύμφωνα με στοιχεία του υπ. Υγείας κάθε χρόνο εισάγονται σε νοσοκομεία της ΕΕ περίπου 2.240 παιδιά εξαιτίας τραυματισμών και άλλα 28.000 περιθάλπονται σε Τμήματα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών, ενώ άλλες εκατοντάδες χιλιάδες τραυματισμένα παιδιά ζητούν ιατρική φροντίδα από παιδιάτρους και οικογενειακούς ιατρούς.

Είναι αποδεδειγμένο ότι η σωστή και συστηματική πρόληψη μπορεί να μειώσει τον αριθμό και τη σοβαρότητα των παιδικών ατυχημάτων μέχρι και 50%*.

Τα περισσότερα ατυχήματα που αφορούν παιδιά ηλικίας 0 - 6 ετών, συμβαίνουν στο σπίτι και στο σχολείο. Είναι σημαντικό, από μικρή ηλικία να τα μάθουμε να αναγνωρίζουν τους κινδύνους και πώς να τους αποφεύγουν.

 

Ποτέ μόνα τα μωρά

 

Τα βρέφη και τα πολύ μικρά παιδιά δεν πρέπει να μένουν ποτέ μόνα, δηλαδή ούτε για μια στιγμή χωρίς την επίβλεψη από κάποιο ενήλικα. Μόλις το μωράκι αρχίσει να μπουσουλάει χρειάζεται συνεχώς να έχει όλη μας την προσοχή και φροντίδα. Όλο το σπίτι πρέπει από νωρίς να φροντίσετε να είναι ασφαλές για το παιδάκι, ώστε να μειώσετε τον κίνδυνο ατυχημάτων. Το να τραυματιστεί ή να τοποθετήσει ένα παιδάκι κάτι στο στόμα του, με αποτέλεσμα να αποφραχθεί ο αεραγωγός και να μην αναπνέει είναι ζήτημα δευτερολέπτων.

Ασφυξία λόγω κατάποσης ξένων σωμάτων είναι η κύρια αιτία θανάτου σε παιδιά ηλικίας 0 - 3 χρόνων στην Ευρώπη. Μόνο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, 107 παιδικά περιστατικά βλαβών ή ασφυξίας λόγω κατάποσης ή εισρόφησης ξένων σωμάτων καταγράφηκαν τα τελευταία δυο χρόνια.

Δεν πρέπει ποτέ να υπάρχουν ανεξέλεγκτα στο χώρο πολύ μικρά πράγματα (μικρότερα των 5 εκ.) τα οποία μπορεί να σφηνωθούν στο λαιμό του παιδιού (απόφραξη αεραγωγού) και να του προκαλέσουν ασφυξία, όπως π.χ. κομμάτια παιχνιδιών, βώλοι, κέρματα ή ακόμη και μεγάλα κομμάτια φρούτου και φαγητού.

Τα παιδιά πρέπει να παίζουν μόνο με παιγνίδια κατάλληλα για την ηλικία τους και όχι με επικίνδυνα (χωρίς ευρωπαϊκές προδιαγραφές ασφαλείας). Πρέπει να αποφεύγονται μικρά παιγνίδια που χωράνε στο στόμα και μπορούν να αποφράξουν τον αεραγωγό καθώς και παιγνίδια με χαλαρά άκρα που μπορούν τα παιδιά να σχίσουν ή και να μασήσουν. Τα μάτια στις κούκλες και στα αρκουδάκια πρέπει να είναι γερά ή και να αφαιρούνται για να μην μπορεί το παιδάκι να τα τραβήξει και να τα καταπιεί. Τα μικρά κορδόνια πρέπει επίσης να αφαιρούνται διότι μπορεί να προκαλέσουν πνιγμό. Στα παιδικά ρούχα θα πρέπει να αποφεύγονται οι λωρίδες, τα μακριά σάλια και τα κορδόνια.

 

Επικίνδυνα αντικείμενα

 

Αντικείμενα όπως ψαλίδια και μαχαίρια που είναι κοφτερά και μυτερά πρέπει να τοποθετούνται πάντοτε ψηλά. Σπίρτα, αναπτήρες, χημικά καθαρισμού, πρέπει να φυλάσσονται ψηλά σε ερμάρια, κλειδωμένα, για να μην μπορούν να έχουν πρόσβαση τα παιδιά. Στο χώρο της κουζίνας ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί και στη φύλαξη των γυαλικών, πιάτων και ποτηριών.

Παρατηρούνται συχνά ατυχήματα από πόση χλωρίνης, νέφτι, πετρελαίου και άλλων επικινδύνων υγρών που υπάρχουν στις κουζίνες. Και αυτά πρέπει πάντα να κλειδώνονται. Τα παιδιά εξερευνούν το χώρο και όταν ακόμα τα βάζουμε ψηλά σκαρφαλώνουν. Ενδείκνυται τα μπουκάλια με τα χημικά να κλείνουν με πώματα ασφαλείας που δεν μπορεί να τα ανοίξει ένα παιδί, όπως τα ειδικά πώματα των φαρμάκων που έχουν επιβληθεί στις χώρες της ΕΕ.

Όλα τα φάρμακα θα πρέπει να βρίσκονται τοποθετημένα σε ψηλά ερμαράκια και κλειδωμένα. Τα χάπια δεν πρέπει να φυλάσσονται σε κομοδίνα ή πορτοφόλια ή σε μέρη που είναι προσιτά από παιδιά. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί όταν τα χάπια είναι χρωματιστά και μοιάζουν με καραμέλες.

Στο καθιστικό δεν πρέπει να αφήνουμε έπιπλα και καρέκλες ανεξέλεγκτα, γιατί τα παιδιά τρέχουν αστόχαστα, χτυπούν ή σκοντάφτουν. Δεν πρέπει ακόμα να αιωρούνται καλώδια (π.χ. σιδερώστρας) στη μέση του δωματίου.

Οι πλαστικές σακούλες -που παίζοντας τα παιδιά φορούν στο κεφάλι τους- πρέπει να έχουν στο κάτω μέρος τους τρύπες γιατί υπάρχει κίνδυνος πνιγμού και ασφυξίας. Κίνδυνος ασφυξίας υπάρχει και με μακριά κορδόνια δεμένα στα κρεβάτια ή με οποιαδήποτε κορδέλα ή σπάγκο που μπορεί να τυλιχτεί στο λαιμό την ώρα του ύπνου και να προκαλέσει ασφυξία.

Τα πολύ μεγάλα και μαλακά μαξιλάρια πρέπει να αποφεύγονται γιατί το κεφάλι βυθίζεται μέσα επικίνδυνα.

Προς αποφυγήν ηλεκτροπληξίας -που είναι πάντα μία σοβαρή και επικίνδυνη κατάσταση και έχει κοστίσει τη ζωή πολλών παιδιών- μία πρώτη κίνηση είναι η χρήση πριζών ασφαλείας ή η χρήση καλυμμάτων για πρίζες.

Τα όπλα πρέπει να είναι πάντοτε αποσυναρμολογημένα και κλειδωμένα σε ασφαλείς οπλοθήκες.

 

Εγκαύματα

 

Στην μπανιέρα πρέπει να τοποθετείται πρώτα το κρύο νερό και μετά το ζεστό, λίγο - λίγο. Τα παιδιά δεν πρέπει ποτέ να πλησιάζουν σε σόμπες, αναμμένο τζάκι, ή άλλες εστίες φωτιάς. Στην ηλεκτρική κουζίνα καλό θα είναι να τοποθετηθούν ειδικά πλέγματα για να μην μπορεί το μωρό να τραβήξει κάποια κατσαρόλα και ζεματιστεί. Επίσης, καλό θα είναι το μαγείρεμα να γίνεται στα πίσω μάτια της κουζίνας, με τα χερούλια της κατσαρόλας στραμμένα προς τον τοίχο.

Τα πιο συχνά εγκαύματα παιδιών είναι από καφέ, τσάι, λάδι ή σούπα καυτή, που πέφτει επάνω τους σκοντάφτοντας ή όταν πίνουμε κάτι ζεστό. Όταν πίνετε ζεστό ρόφημα να μην κρατάτε τα παιδάκια πάνω στα πόδια σας. Καλύτερα να μην χρησιμοποιείτε τραπεζομάντιλα όταν βρίσκονται βρέφη και μικρά παιδάκια στο χώρο.

 

Πτώσεις από ύψος

 

Θα πρέπει να υπάρχει στα παράθυρα μηχανισμός για να μην ανοίγουν περισσότερο από 10 - 15 εκατοστά, ώστε να αποφεύγονται οι πτώσεις των μικρών παιδιών.

Τα μπαλκόνια πρέπει να έχουν κατάλληλα ψηλά προστατευτικά κάγκελα και τα παιδιά δεν πρέπει ποτέ να αφήνονται μόνα στο μπαλκόνι.

Επιπρόσθετα δεν πρέπει να αφήνονται καρέκλες ή άλλα αντικείμενα κοντά στα κάγκελα, έτσι ώστε τα παιδιά να μην μπορούν να ανέβουν πάνω και σκύψουν προς το κενό. Κατάλληλα κάγκελα είναι όσα έχουν ύψος το λιγότερο 1.50 εκ., ενώ θα πρέπει να είναι κάθετα κάγκελα χωρίς διάφορα διακοσμητικά σχέδια, ώστε τα παιδιά να μπορούν να πατάνε απάνω.

Οι γυάλινες μπαλκονόπορτες πρέπει να είναι ορατές από τα παιδιά. Τα αυτοκόλλητα πρέπει να τοποθετούνται στις τζαμόπορτες στο ύψος του παιδιού.

 

Κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις

 

Ποτέ μην αφήνετε μόνα τους τα βρέφη σε κρεβατάκια χωρίς προστατευτικό περιμετρικό κιγκλίδωμα από τη μέσα πλευρά του κρεβατιού ή στον καναπέ σε παιδικές αλλάκτρες ή σε άλλα μέρη απ' όπου μπορούν να πέσουν.

Τα έπιπλα, τραπεζάκια και όλες οι αιχμηρές γωνίες επίπλων πρέπει να καλύπτονται με ειδικό περίβλημα. Επικίνδυνο είναι και όταν το παιδί στέκεται πάνω στον καναπέ ή και ακόμη σε ένα καρεκλάκι. Είναι ένας από τους συχνότερους τρόπους που πέφτει κανείς στο σπίτι και παθαίνει άσχημα κατάγματα και κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.

Οι βιβλιοθήκες και τα ντουλάπια πρέπει να στερεώνονται καλά στον τοίχο.

Προσοχή στα υγρά πατώματα και τα μικρά χαλάκια.

Υπάρχουν ειδικά στηρίγματα, ώστε να αποφεύγεται το απότομο κλείσιμο της πόρτας και η παγίδευση των δακτύλων σε αυτή.

Τα παιδιά δεν πρέπει να παίζουν με μεγάλες μπάλες, βαριές και σκληρές, που δεν αντιστοιχούν στην ηλικία τους, γιατί έτσι υπάρχει πιθανότητα να πάθουν κατάγματα ή και διαστρέμματα όπως αυτό φάνηκε από την Ευρωπαϊκή Έρευνα EHLASS στα νοσοκομεία.

Ποδηλασία πρέπει να γίνεται σε μεγάλες αυλές με ανοικτούς και ασφαλείς χώρους, στα πάρκα ή στους ποδηλατοδρόμους.

Είναι απαραίτητος ο συχνός έλεγχος της κατάστασης των φρένων, της πίεσης των ελαστικών και του ύψους του καθίσματος των ποδηλάτων των παιδιών. Τα παιδιά πρέπει πάντοτε να φοράνε τον κατάλληλο ποδηλατικό εξοπλισμό και προστατευτικό κράνος.

 

*Από άρθρο του Χρήστου Αντωνιάδη, λειτουργού Ασφάλειας και Υγείας στο υπ. Παιδείας και Πολιτισμού.