δευτερο παιδι

[Λέγκω]

Πολύ ωραίο το άρθρο που μοιράστηκες μαζί μας! Ενδιαφέρομαι για κάποιο σχετικό βιβλίο, αν έχεις υπ'όψιν σου που να αφορά στην έλευση του δεύτερου παιδιού και την ψυχολογία γονέων και πρώτου παιδιού, τους τρόπους χειρισμού της κατάστασης γενικά!!!

Τα μικρά μας θα έχουν (με το καλό) 21 μήνες διαφορά!

Με το καλό να δεχτείτε κι εσείς το νέο μωράκι σας!!!

Σε ευχαριστώ ψαράκι μου κι εσείς το δικό σας!!!

Το άρθρο δεν είναι από ένα συγκεκριμένο βιβλίο... Πάντως ένα απ'τα βιβλία που αναφέρεται είναι αυτό http://www.boukoumanis.gr/frameset.php δεν το έχω διαβάσει αλλά σκέφτομαι να πάω να το παρω.

[DALIA]

όπως λέει και η Ζεττα με δυο μωρά σίγουρα δεν μπορείς να κάνεις ότι με το 1.Αυτός είναι ο λόγος που επιλέξαμε με τον σύζηγο να μην κάνουμε γρήγορα το 2ο.

Κάνουμε πάρα πολλά πράγματα μαζί με τον μικρό.Είμαι αποκλειστικά για εκείνον, πράγμα που δεν θα μπορούσε να γίνει εαν είχα ακόμη ένα στην ουσία μωρό...

[nnm004]

Καλησπερα και απο μενα , εγω εχω 2 ζουζουνακια το ενα 3 ετων παρα 2 μηνων και το αλλο 14 μηνων και 2 βδομαδων . Τα παιδακια μου εχουνε 19 μηνες διαφορα , τοσο θελαμε , θελαμε να μεγαλωσουνε μαζι , να εχουνε παντα παρεα μετα3υ τους μεχρι να βρουνε τις δικιες τους παρεες και γιατι οχι να εχουνε μερικες κοινες παρεες . Να εχουνε κοινα βιωματα σε θεματα ηλικιας , να πανε σχολειο σχεδον μαζι . Βεβαια στην πραξη οσο ειναι ακομα μωρακια δεν ειναι τοσο ευκολο . Οταν γεννηθηκε η Μαρια μας ο Ντινακος ηταν τοσο μικρουλης ακομα , ειχε πολλα ξεσπασματα ζηλειας , δεν μπορουσε ακομα ννα καταλαβει γιατι ηρθε ο νεος μικρος εισβολεας στη ζωη μας , ξυπνουσε ακομα τα βραδια καποιες φορες , ξυπνοπυσε και η μικρη και ειχαμε γινει λιγο ζομπι . Ο αντρας μου ταιζε τη μικρη εγω κοιμιζα τον μεγαλο . Βεβαια μετα το καλοκαιρι γινανε πιο ευκολα τα πραματα , και μετα που εκλεισε το χρονο η μικρη και σταματησε να 3υπναει το βραδυ για μαμ ευχαριστιομαστε νανι , περπαταει απο 10 μηνων και μπορω να πω οτι τωρα πλεον καταλαβαινει πολλα απο αυτα που της λεμε . Ειναι ακομα αρκετα δυσκολα ιδιαιτερα επειδη ειναι τα παιδακια μου σε μια φαση οπου θελουνε να ειναι εκτος καροτσιου αλλα αυτο ειναι αδυνατον , επειδη η Μαρια ειναι μικρουλα ακομα και ο Ντινακος μπορει να ε3αφανιστει σε δευτερολεπτα , εχουμε ακομα κρισεις ζηλειας απο τον μεγαλο , αλλα την αγαπαει και πολυ , πριν μερες η μικρη ειχε σφινωσει κατω απο το κρεββατι γιατι μπηκε να παρει ενα αυτοκινιτακι , και αρχησε να κλαιει , εκεινος ολο αγωνεια πηγε να τη "σωσει" φωναζοντας μπεμπα μπεμπα , αυτο με εστειλε με συγκινησε απιστευτα . Αλλα ειναι και λογικο να ζηλευει , ιδιαιτερα οταν κανει τις πουτανιτσες της η μικρη και εμεις γελαμε μαζι της η συμμετεχουμε σε αυτες εντα3ει εκεινος παιδακι ειναι ,ομως αφιερωνουμε και πολυ χρονο σε εκεινον , παιζω μαζι του , τον βγαζω βολτα μονο του 1 φορα τη βδομαδα , κατι που του κανει παρα πολυ καλο . Βεβαια το πιο ωραιο ειναι να καθομαι και με τα 2 μεσα στο δωματιο τους και να προσπαθουμε να συνεργαστουμε για παιχνιδι . Μην μας φανταστειτε το μικρο σπιτι στο λιβαδι , εχω και εγω τα 3εσπασματα μου , και εμενα με πιανει απελπισια με το βαρος της ευθυνης μας , και οτι ακομα για 1 χρονο ακομα οι μετακινησεις μονη μου θα ειναι δυσκολες , πολλες φορες φοβαμαι οτι αμα παθω κατι και ειμαι μονξη με τα μωρα τι θα γινει μεχρι να ερθει ο αντρας μου ,εχω πολλες φοβιες απιστευτα πολλες , και ειναι και φορες που σκεφτικα οτι ισως δεν καναμε καλα που τα εχουμε με τοσο μικρη διαφορα ηλικιας , ομως κακα τα ψεματα ειμαι πολυ ευτιχησμενη με τα 2 παιδακια μου οσο δυσκολο και να ειναι και ευτυχως που τα καναμε τοσο συντομα και τα 2 . Καποτε λεγαμε και για 3ο αλλα δεν υπαρχει περιπτωση πλεον , ειναι κατι που δεν θα αντεχαμε ουτε εγω ουτε ο αντρας μου .

[PASOUMI]

εγω ειμαι 31 κ ο μικρος κοντευει τα 2. παιδια ποτε δεν ηθελα πολυ κ ουτε που το σκεφτομουνα μεχρι που μεχρι που γεννησα. απο τοτε εχω ξετραλαθει ( κ δεν το περιμενα αυτο με μενα). δεν μπορω να πω οτι εχω κουραστει ιδιαιτερα απο ξενυχτια, αντροφη κλπ κλπ μεχρι στιγμης γιατι ο μικρος ειναι καλοβολος.πλεον θελω σιγουρα πολυ να κανω κ αλλα παιδια, το ιδανικο για μενα, άλλα 2. κ για μας αλλα πιο πολυ για το μικρο, να εχει αδερφια. αλλα δεν θελω ακομα. θελω να ευχαριστηθω πρωτα το μικρο κ θεωρω οτι η ιδανικη διαφορα ηλικιας για μενα ειναι 3-4 χρονια.να εχει ξεπεταχτει κ ο μικρος κ να μου ερθει κ μενα πιο ομαλα.

οι πιο πολυ μου λενε αντε κανε τωρα κ ενα δετυτερο για να τα μεγαλωσεις μαζι κ να μην "κλειστεις" πολλα χρονια. αλλα εγω ειμαι της αλλης σχολης...

[DALIA]

PASOUMI της ίδιας σχολής είμαστε

[nnm004]

Γιατι ομως να κλειστητε ?εμεις ειμαστε σχεδον καθημερινα εξω για καφε , περπατημα , ψωνια , σε παιδοτοπους . Ναι οκ δεν μπορουμε να βγουμε για βραδυ σε καμια περιπτωση αλλα εμεις ουτε οταν ειχαμε 1 μονο παιδακι μπορουσαμε και θελαμε να το κανουμε , δεν εχουμε κανενα να μας κραταει τα μικρα εδω Θεσσ/νικη , εχουμε βεβαια στη Λαρισα , θα μπορουσαμε να κοιμιζουμε τα μωρα να τα κραταει η πεθερα μου και να παμε για κανα ποτο . Δεν το καναμε ουτε 1 φορα , πρωτα απο ολα κοιμουνται μετα τις 9.00 οποτε που να τρεχουμε τοσο αργα , επειτα δεν μενουμε οταν παμε μεσα στη Λαρισα αλλα σε ενα χωριο 20 λεπτα μακρια και επειτα μας αρεσει τοσο το βραδυ σπιτι οι 2 μας που βαριομαστε να μπουμε στη διαδικασια για ε3ω . Τελικα βγαινει η πεθερα μου και καλα κανει αυτη εχει μεγαλα παιδια . Προσωπικα θεωρω οτι βγαινω παρα παρα πολυ και οτι δεν εχω κλειστει καθολου , σημερα λογου χαρην ειχε ρεπο ο αντρας μου , το πρωι πηγαμε σε κατι τραπεζες για κατι δουλειες ολοι μαζι , μετα στο κεντρο για να αλλαξουμε κατι παιδικα ρουχα στο Φωκα , μετα πηγαμε για φαγητο αρχησε να τσιριζει ο πιτσιρικας εγινε ΠΑΝΙΚΟς , νευριασα εγω μαλωσαμε με τον δικο μου το ξεπερναμε , μας κοιμηθηκε ο πιτσιρικας στο αμαξι και πηγαμε για καφε στο κοσμος , η μικρη δεν κοιμηθηκε αλλα οκ εκεινη παιζει με τα παιχνιδια της και τρυγιρναει γυρω γυρω απο μας και δεν εχουμε προβλημα και μετα πηγαμε για κατι αλλα ψωνια .ΕΕΕ ποσο περιστοτερο εξω να ειναι ενας ανθρωπος .Κλεινομαι μονο οταν εχει υπηρεσια ο Παναγιωτης και τα πρωινα που δεν βγαινω που λειπει στη δουλεια . Μεσα δεν κλεινεσε αρκει να βαλεις στη ζωη τα παιδια και να τα θεωρεις μερος της βολτας .

[apricot]

και εμεις βγαινουμε εξω με τα παιδια και παμε για καφε καθε σαββατοκυριακο αλλα μου εχει λειψει η ανεξαρτησια του να κανω οτι θελω οποτε θελω! βεβαια μην τα θελουμε και ολα δικα μας....

[ψαράκι]

Σε ευχαριστώ ψαράκι μου κι εσείς το δικό σας!!!

Το άρθρο δεν είναι από ένα συγκεκριμένο βιβλίο... Πάντως ένα απ'τα βιβλία που αναφέρεται είναι αυτό http://www.boukoumanis.gr/frameset.php δεν το έχω διαβάσει αλλά σκέφτομαι να πάω να το παρω.

 

Λέγκω σ' ευχαριστώ για το site! Μήπως μπορείς να μου γράψεις τον τίτλο του βιβλίου γιατί ψιλοχάθηκα μέσα σε τόσους τίτλους. Είναι αυτό που μιλάει για τη ζήλια?

ΑΑΑΑΑΑ!!!! Το βρήκα!!! Άκυρη η παράκληση! Λες για το "περισσότερα από ένα"! Και πάλι ευχαριστώ!

[babystar]

μου εχει λειψει η ανεξαρτησια του να κανω οτι θελω οποτε θελω!μου εχει λειψει η ανεξαρτησια του να κανω οτι θελω οποτε θελω!

Ταπεινή μου άποψη, αυτό το παθαίνεις ανεξάρτητα από τον αριθμό παιδιών...Όταν έρθει ένα παιδί στην οικογένεια, αλλάζει όλη η ζωή έτσι κι αλλιώς, οπότε δεν μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις όποτε το θέλεις!

 

Grafistria, πολύ σε χαίρομαι!Και ειδικά το

Μεσα δεν κλεινεσε αρκει να βαλεις στη ζωη τα παιδια και να τα θεωρεις μερος της βολτας .

με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη!Έτσι όπως είσαι και εσύ είναι και η κουμπάρα μου,μόνο που εκείνη έχει 2 κορίτσια, αλλά δεν έχει σημασία. Και εκείνης βόλτες και ταξίδια, δεν της έχουν λείψει...

 

Νομίζω έχει να κάνει με το πώς βλέπει κανείς τα πράγματα και είναι λίγο στο μυαλό μας το αν θα νιώσουμε κλεισμένοι ή όχι..Δεν ξέρω. Απλά με ενδιαφέρει να ακούσει την άποψη από μαμάδες με 2 παιδάκια, πώς είναι τα πράγματα στην πράξη...Αν και καταλήγω ότι είναι τελείως προσωπικό για τον καθένα το πώς βλέπει τα πράγματα με 2 παιδιά...

[natasaZ]

Ποτε δεν σκεφτηκα οτι θα μείνω μονο με ενα παιδι. Ηθελα παιδια και μαλιστα με μικρη διαφορα. Εγω εχω με τον μεγαλο μου αδελφο 11 μηνες διαφορα και με το μικρο 22. Ημαστε παντα μια παρεα από μονοι μας. Οταν λοιπον γεννησα, τη δευτερη μερα ρωτησα το γιατρο, να παω τωρα και για το δευτερο? Και μου ειπε μετα από ενα εξαμηνο (οπου κι εμεινα εγκυος, αλλα δεν προχωρησε η εγκυμοσυνη). Τωρα ειμαι πάλι εγκυος, θα εχουν ακριβως δυο χρονια τα παιδια, και η μικρη το περιμενει πως και πως. Σηκωνει τη μπλουζα μου και λεει νινι οχι αλλο νανι, ελα εξω παιξουμε.

[babystar]

Με το καλό!Πολύ σε χαίρομαι!

 

Η αλήθεια είναι ότι όσο το αναλύω, χειρότερα είναι, αφού θα κάνω που θα κάνω, αφού θέλω 3-4 παιδιά που θέλω, τι το σκέφτομαι?Πράξη θέλει, όχι σκέψη!

[natasaZ]

Εμενα οι εγκυμοσυνες μου δεν ηταν οι καλυτερες. Υπηρχαν προβληματα. Ειδικα στο πρωτο πολυ αγχος και πολυ κλάμα. Βεβαια το αποτέλεσμα αξιζει τα πάντα. Αλλα ο αντρας μου το εχει ξεκοψει από τωρα οτι αποκλειεται τριτο (λογω εγκυμοσυνης κι οχι αριθμο παιδιων). Για αυτό και θα ηθελα να ηταν τωρα διδυμα. Ουτε κι εγω πολυθελω να ξαναπερασω τα ιδια. Μηπως το τριτο να μου το φερει ο πελαργός??

[BlueButterfly]

Γεια σας. Είμαι νεο μελος. Μολις γραφτηκα γιατι διαβασα αυτο το θεμα και με ενδιαφερει να ακουσω και τις γνωμες αλλων για την περιπτωση μου. Έχω ενα αγορακι 9 χρονων το οποιο λατρευω, ειναι η ζωη μου. Οταν ηταν 3 χρονων μαθαμε οτι εχει στοιχεια αυτισμου. Ειναι δυσκολο να σας αναλυσω τι κανει και τι οχι. Κολλαει σε μερικα πραγματα που εμεις τα θεωρουμε δεδομενα. Σχολειο παει κανονικα στη Τριτη δημοτικου (εχασε μια χρονια γιατι η ψυχολογος συνεστησε να παει 2 χρονιες νηπιαγωγειο). Στα μαθηματα του παει καλα αν και δυσκολευετε στα μαθηματικα.Ειναι ενα πολυ καλο και ευγενικο παιδακι και γι αυτο στο σχολειο μερικα παιδια το εχουν βρει ευκολο θυμα και τον πειραζουν και ο δικος μου στεναχωριετε ευκολα. Το θεμα μου ειναι οτι ο αντρας μου και εγω θελουμε να κανουμε δευτερο παιδι αλλα προσωπικα εγω κολλαω σε δυο πραγματα. Πρωτο και κυριοτερο..φοβαμαι οτι και το δευτερο παιδι θα εχει αυτισμο ..μηπως και σε μεγαλυτερο βαθμο και δευτερον..η μνεγαλη διαφορα ηλικιας. Τόσα χρόνια ειχαμε επικεντρωθει στον Τακη και οντως καναμε καλη δουλεια. Τωρα και ο ιδιος μας ζηταει αδερφακι. Τα εγραψα λιγο μπερδεμενα γιατι πρεπει να φυγω.

[κλάρα]

Αγάπητη bluebytterfly καταρχην συχαρητήρια για την αγάπη και την φρόντίδα που προσφέρεις στον μικρό σου αν και από τα λεγόμενά σου καταλαβαίνω ότι έχεις ένα ευαίσθητο αγοράκι και όχι ένα αυτιστικό.Είσαι αξιέπαινη που έχεις κατάφέρει να το μεγαλωσεις σωστά .........Πάντως η απόφαση να κάνεις ένα παιδάκι την θεωρω σωστή και για τον μικρό σου από την στιγμή που στο ζητάει και ο ίδιος. ¨Οσο για την διαφορα ηλικίας που θα έχουν μεταξύ τους τα δύο παιδιά δεν πρέπει να σε στεναχωρεί καθόλου.Τα διδυμα μου εμένα έχουν διαφορά με τον μπέμπη μου 9,5 χρόνια και η τρίτη μου 7,5 αυτό που βγάζουν είναι μια απέραντη τρυφερότητα και φροντίδα προς το μωρό μας το λατρεύουν και δεν υπάρχει ούτε ένα ιχνός ζήλιας ή παράπονου προς εμένα και τον μπάμπά τους για την λίγο παραπάνο προσοχη που δίχνουμε στο μωρό .Τώρα μάλιστα που ο μπέμπης μας έγινε 5 μηνων και κάνει χαρούλες μάλώνουν ποιός απο όλους θα του μιλήσει και θα το παίξει....

Ζήτα όμως και μία γνώμη και από καποιον ειδικο γιατί κάθε παιδί αντιδρά διαφορετικά....