Ενα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και ενα..ΑΝΤΙΟ..[Τάκης Πιερρουτσάκος]

Ενα τεραστιο ευχαριστω στον ανθρωπο, πανω απ'ολα και μετα γυναικολογο, που ηταν διπλα μου σε ο,τι και οποτε τον χρειαστηκα, που εφερε στον κοσμο τις δυο κορες μου, που εκανε τις εγκυμοσυνες και τις γεννες μου υπεροχες, που μου κραταγε σφιχτα το χερι οταν πονουσα, που με ξυπναγε στο Μητερα με φιλια, που ηταν στο τηλεφωνο στις 03:00 τα ξημερωματα για να τον ρωτησω....γιατρε ποτε θα με πιασουν οι πονοι........που ηταν διπλα μου σε οποια επιλογη μου και με στηριζε....που τον αγαπουσα σαν οικογενεια μου...Τελος ενα μεγαλο ευχαριστω που εσωσε την ζωη της μανουλας μου.....

Εφυγε τοσο πολυ γρηγορα.......

ΑΝΤΙΟ και παντα θα εισαι μεσα στην καρδια μου......Ευχαριστω Παναγιωτη Πιερρουτσακο.....

καλο του ταξιδι..

εφυγε κοριτσια?ποτε?

Με σοκ και οδύνη πληροφορήθηκα για το θάνατο του γιατρού μου, που πριν από ενάμιση χρόνο μοιράστηκα μαζί του την ομορφότερη στιγμή της ζωής μου, τη γέννηση του γιου μου....

Λεγόταν Παναγιώτης Πιερρουτσάκος, ήταν μόλις 56 ετών..... Πολλά χρόνια στο ΜΗΤΕΡΑ, και τώρα ήταν από τους ιδρυτές του ΡΕΑ. Δεν πρόλαβε, δυστυχώς, να χαρεί το όραμά του....

Δεν ξέρω αν είχατε κάποιες από εσάς ανάλογη εμπειρία, αλλά είναι πολύ τραυματική και οδυνηρή.... Δεν το πιστεύω ότι δεν θα ξαναδώ τον άνθρωπο που πρωτοάκουσε - με ένα γλυκό χαμόγελο μάλιστα - την καρδούλα του παιδιού μου στην πρώτη εξέταση της εγκυμοσύνης μου, ότι δεν θα ξαναμπώ στο ιατρείο που έζησα 9 υπέροχους μήνες μέχρι τη μεγάλη ώρα του τοκετού....

Αντίο γιατρέ,

Σε ευχαριστούμε για όλα

Γαλάτεια - Κοσμάς και ο μικρός Βασίλης (που δεν πρόλαβες να τον δεις τώρα που μεγαλώνει...)

Φοβερό πραγματικά..... Είμαστε συγκλονισμένοι.... Αυτή την ώρα κηδεύεται...... Θα μας λείψει πολύ

Δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ.... Ήταν πρώτα ΑΝΘΡΩΠΟΣ και μετά γιατρός..... Δεν ξέρω πού θα ξαναβρώ αυτή την αίσθηση εμπιστοσύνης, ασφάλειας κια τρυφερότητας που ενέπνεε.....

οσοι τον ξεραν συγγενεις μου και το ειπα κλαψαν!!!δεν το εχω ξαναδει αυτο!!

ΗΞΕΡΑ ΚΑΙΡΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ. ΤΟ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΑ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ. ΗΜΟΥΝ ΕΚΕΙ ΧΘΕΣ. ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΑΛΛΑ ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΤΟΥ (ΕΤΣΙ ΜΑΣ ΕΛΕΓΕ). ΗΤΑΝ ΟΛΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ.

ΕΦΥΓΕΣ ΝΩΡΙΣ.

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΓΙΑΤΡΕ ΜΟΥ!

ΜΟΥ ΕΣΩΣΕΣ ΤΗ ΖΩΗ, ΜΟΥ ΕΔΩΣΕΣ ΤΡΙΑ ΥΠΕΡΟΧΑ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙΑ.

Απο την στιγμη που εμαθα τα ασχημα νεα για την υγεια του ημουν σε αναμενα καρβουνα....ρωταγα οποιονδηποτε μπορουσε να ξερει κατι για να μαθω...ειχα την ελπιδα οτι θα μαθω πως παει καλητερα....ματαια ομως.

Κλαιω...δεν μπορω να καταλαβω το ΓΙΑΤΙ...γιατι να φευγουν τοσο καλοι ανθρωποι τοσο νωρις.

Εφερα στον κοσμο μαζι του τα δυο παιδακια μου....δεν μπορω να το χωνεψω οτι δεν θα τον ξαναδω....

Θελω τοσα πολλα να γραψω αλλα δεν υπαρχουν πια λογια ,οτι και να πω για τον Τακη ειναι λίγο,οσες και οσοι ειχαμε την τυχη να τον γνωρισουμε το ξερουμε καλα αυτο.

Ειμαι τυχερη που σε γνωρισα ,ειμαι τυχερη που περασα μαζι σου τις δυο σημαντικοτερες ημερες της ζωης μου την γεννηση των παιδιων μου.

Ας σε αγκαλιασει ο Θεος οπως αγκαλιαζες και εσυ εμας.

Καλή αντάμωση Τακη μας.

Εφερα στον κοσμο μαζι του τα δυο παιδακια μου....δεν μπορω να το χωνεψω οτι δεν θα τον ξαναδω....

Ειμαι τυχερη που σε γνωρισα ,ειμαι τυχερη που περασα μαζι σου τις δυο σημαντικοτερες ημερες της ζωης μου την γεννηση των παιδιων μου.

 

Ας σε αγκαλιασει ο Θεος οπως αγκαλιαζες και εσυ εμας.

ΑΥΤΟ.....ΑΠΛΑ....

Από εδώ και στο εξής κάθε φορά που θα περνάω έξω από το γραφείο του δεν θα κοιτάζω πλέον ψηλά... από τα 22 μου, μικρή κοπέλα, που πρωτοπήγα μέχρι και σήμερα -στα 36- ήταν ο άνθρωπος-γιατρός που θα με καθησύχαζε πάντοτε με ένα γλυκό χαμόγελο, που θα μου χτύπαγε την πλάτη, που θα μου έβαζε γκάζια για τα κιλά της εγκυμοσύνης, που μου έλεγε να προσέχω τον άντρα μου και την σχέση μας σαν ζευγάρι... που κάναμε πλάκα την τελευταία φορά που τον είδα και λέγαμε "Άντε και το 3ο στο ΡΕΑ"....

μας άφησε νωρίς... και δεν το έχω πιστέψει ακόμη: ότι θα πρέπει να βρω άλλον γιατρό να εμπιστευτώ...

Πήγα στην κηδεία του. Τί να πεις... Η θλίψη όλων ζωγραφισμένη στα μάτια τους και ήταν ίσως η πρώτη φορά -είμαι σχεδόν σίγουρη- που ο Τάκης ήταν στο επίκεντρο της προσοχής μας... χωρίς να το έχει επιδιώξει... γιατί δεν ήταν τέτοιος άνθρωπος. Αντίθετα, ήταν πολύ χαμηλών τόνων και δεν επεδίωκε κάτι άλλο πέρα από την υγεία των γυναικών που παρακολουθούσε...

Θα μας λείψεις πολύ γιατρέ ! Εύχομαι να είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει και η ψυχή σου να βρει την θέση της στον Παράδεισο !

Καλή αντάμωση !

Τακούλη μου καλό σου ταξίδι θα ZEIΣ για πάντα στη καρδιά το μυαλό και τη ψυχή μου. Ήσουν πολλά γιατρός φίλος οικογένεια μα πάνω από όλα ήσουν ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!! Θα σε αγαπάω πάντα και είμαι σίγουρη ότι θα μας προσέχεις από εκεί ψηλά που θα λάμπεις γιατί ήσουν είσαι και θα είσαι το φωτινότερο AΣTEPI!!!

Τώρα ξέρω οτι θα προσέχεις τα αγγελούδια μου θα είστε μαζι και εγω δεν θα στεναχωριέμαι αλλο!!!

Καλό σου ταξίδι!!!

Xωρίς να τον ξέρω,ευχομαι να έχει ενα καλό ταξίδι .Με συγκινήσατε βρε κορίτσια.Μακάρι να ήταν όλοι οι γυναικολόγοι έτσι όπως τον περιγράφετε.

Δέν ήταν απλά γυναικολόγος ήταν παθολόγος ,ορθοπεδικός, ψυχολόγος, νευρολόγος, ΩΡΛ ήταν τα πάντα ότι και να είχα τον έπερνα τηλ και ήταν πάντα εκεί για να με βοηθήσει δεν μου είπε ποτέ δεν ξέρω, δέν μου είπε ποτέ δεν είναι ειδικότητα μου, είχε μια απάντηση για κάθε μου ερώτηση, με καθυσήχαζε σε κάθε μου ξέσπασμα, με αγγάλιαζε όταν έκλαιγα μετά απο μια αποτυχία και μου έδινε κουράγιο να συνεχίζω τις προσπάθειες. Και τώρα έφυγε η γή κάτω απο τα πόδια μου!!!

Πήγα στο ΡΕΑ και έκατσα στη καφετέρεια και κοίταζα τους γιατρούς ούτε ένας δεν μου έκανε το κλίκ όπως μου το έκανε ο Τακούλης μου όταν τον είδα πρώτη φορά(χωρής να θέλω να προσβάλω κανένα γιατρό)Αλλά ξέρω οτι θα με βοηθήσει απο εκέι ψηλά γιατί πάντα μου έλεγε "δεν τα παρατάμε ότι και να γίνει πείσμα και πάμε για άλλα θα τα καταφέρουμε θα δείς"...

Μετα την δευτερη γεννα μου πηγα να με δει στο εικοσαημερο οπως μου ειχε πει...ολα καλα ολα τελεια τωρα να ξαναρθεις τον Φεβρουαριο μου λεει για ΠΑΠ....δεν πηγα...το αφηνα και το αφηνα και τελικα δεν προλαβα....

Θα μπορουσα να τον ειχα δει αλλη μια φορα....δεν πηγα

Τελευταία φορά που τον είδα ήταν 5/1/2011 και στο τηλ μηλήσαμε 19/2/2011 ήμουν άρρωστη με τον Η1Ν1 και ήθελα να τον ρώτησω τι αντιβίωση να πάρω γιατί δεν εμπιστευόμουν κανέναν μετά απο λιγες μέρες που τον ξαναπήρα τηλ να του πώ οτι όλα πάνε καλά και τη γλήτωσα το κιν του ήταν κλειστό πήρα στο γραφείο και μου είπε η Ελένη τα άσχημα νέα απο εκείνη την ημέρα καλούσα κάθε μέρα στο κιν του με την ελπίδα οτι θα μου απαντήσει αλλά...

Τελευταια φορα που τον ειδα ηταν λιγες μερες πριν μπει στο νοσοκομειο....Ηταν τοσο ταλαιπωρημενος και κουρασμενος κι ομως δεν ειχε χασει το χιουμορ του, το πειραγμα του.....Ειχα παει για τεστ παπ και αφου τελειωσαμε, ηθελα να μου ψαξει τον λαιμο για κατι που ειχα βγαλει και παρ'ολο που ο ωρλ μου ειχε επιβεβαιωσει οτι δεν ειναι τπτ ηθελα τη γνωμη του ΤΑΚΗ.....η απαντηση του ηταν "επειδη εγω δεν σου βρισκω τπτ...φευγοντας πηγαινε σε εναν ψυχιατρο και αυτος θα σου βρει σιγουρα κατι....".....!

Γιατρέ μου, καλό σου ταξίδι! Το κενό που αφήνεις είναι αναπλήρωτο για όλους όσους σε γνώριζαν! Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ! Μετά από δύο συνεχόμενες εγκυμοσύνες που μου φάνηκαν παιχνίδι με εσένα να με στηρίζεις και να με ηρεμείς, σκόπευα να το επαναλάβω και για τρίτη φορά. Δυστυχώς, όμως, έφυγες νωρίς.. Σε ευχαριστώ για όλα

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΑΚΗ ΜΟΥ,

ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ.

Τελευταια φορα που τον ειδα ηταν λιγες μερες πριν μπει στο νοσοκομειο....Ηταν τοσο ταλαιπωρημενος και κουρασμενος κι ομως δεν ειχε χασει το χιουμορ του, το πειραγμα του.....Ειχα παει για τεστ παπ και αφου τελειωσαμε, ηθελα να μου ψαξει τον λαιμο για κατι που ειχα βγαλει και παρ'ολο που ο ωρλ μου ειχε επιβεβαιωσει οτι δεν ειναι τπτ ηθελα τη γνωμη του ΤΑΚΗ.....η απαντηση του ηταν "επειδη εγω δεν σου βρισκω τπτ...φευγοντας πηγαινε σε εναν ψυχιατρο και αυτος θα σου βρει σιγουρα κατι....".....!

Ναι αυτός ήταν ο Τακούλης μας!!!

Αυτος ηταν....ηταν?

Αρνουμαι να σβησω το τηλ του απο το κιν μου, αρνουμαι να πεταξω την καρτα του απο το πορτοφολι μου, που καθε φορα που το ανοιγα και την εβλεπε καποια κοπελα μου ελεγε "κι εσυ τον Τακη εχεις γιατρο...κι εγω..."!

Αυτος ηταν....ηταν?

Αρνουμαι να σβησω το τηλ του απο το κιν μου, αρνουμαι να πεταξω την καρτα του απο το πορτοφολι μου, που καθε φορα που το ανοιγα και την εβλεπε καποια κοπελα μου ελεγε "κι εσυ τον Τακη εχεις γιατρο...κι εγω..."!

Μία απο τα ίδια αρνούμαι να πιστέψω οτι ο Τάκης μας είναι τώρα στη γειτονιά των Αγγέλων...Είμαι θυμωμένη τα βάζω με Το Θεό.ΓΙΑΤΙ???Μα κανείς δεν μπορεί να μου πει...κάτι που να με κάνει να το δεχτώ!

ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΦΤΩΧΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΨΟΥΝ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ. Ο ΤΑΚΗΣ ΗΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Η ΜΟΝΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΤΩΡΑ ΖΕΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ. ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΤΟΥ ΠΙΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ¨ΜΑΓΙΚΟ¨ΤΟΥ ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΑΠΑΛΥΝΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΧΑΡΑΓΜΕΝΟ ΤΟ ΗΡΕΜΟ ΚΑΙ ΓΕΛΑΣΤΟ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟ ΝΑ ΜΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΕΥΕΙ. ΜΠΟΡΕΙ Ο ΘΕΟΥΛΗΣ ΝΑ ΜΑΣ ΤΟΝ ΠΗΡΕ ΝΩΡΙΣ ΑΛΛΑ ΣΤΑΘΗΚΑΜΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΤΥΧΕΡΕΣ ΠΟΥ ΗΡΘΕ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΓΙΑΤΡΟΥΛΗ ΜΟΥ Σ' ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ! ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ!

Μία απο τα ίδια αρνούμαι να πιστέψω οτι ο Τάκης μας είναι τώρα στη γειτονιά των Αγγέλων...Είμαι θυμωμένη τα βάζω με Το Θεό.ΓΙΑΤΙ???Μα κανείς δεν μπορεί να μου πει...κάτι που να με κάνει να το δεχτώ!

ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΚΟΡΙΤΣΙΑ. ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΧΩ ΣΒΗΣΕΙ ΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΚΙΟΛΑΣ. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΝΑ ΜΟΥ ΓΕΛΑΕΙ.

ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΚΟΡΙΤΣΙΑ. ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΧΩ ΣΒΗΣΕΙ ΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΚΙΟΛΑΣ. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΝΑ ΜΟΥ ΓΕΛΑΕΙ.

Αυτή η εικόνα είναι συνέχεια στα όνειρα μου τον βλέπω να μου λέει οτι θα τα καταφέρουμε και το πιστεύω ότι θα με βοηθίσει όλες μας, θα είναι δίπλα μας, (όσες τον έχουμε ακόμα ανάγκη) θα είναι εκεί είμαι σιγουρη!!!

με συγκινησατε...τι κριμα που εφυγε,απο οτι καταλαβαινω οσες τον γνωρισαν υπηρξαν πραγματικα τυχερες!!!!!