Καρκινος στην οικογένεια (και φοβος κληρονομικοτητας)

Γεια σας .

Είμαι 32, παντρεμένη εδώ και 2 χρόνια και σκέφτομαι να ξεκινήσω προσπάθειες για εξωσωματική. Με απασχολεί όμως ένα θέμα , που θέλω να το μοιραστώ μαζί σας. Στην οικογενεια μου είχαμε την φοβερή ατυχία του καρκίνου. Η μαμά μου & η πρώτη μου ξαδερφη είχαν καρκίνο του μαστού ( η ξαδερφη μου στα 40 της) και μια θεια τη χασαμε δυστυχώς από ένα φοβερό καρκίνο που λένε ότι ξεκίνησε στην ωοθήκη.

Όλα αυτά με φοβίζουν πολύ, καταρχήν για τον εαυτό μου αλλά και αν κάνω κοριτσάκι, θα του μεταδωσω προδιάθεση για καρκίνο; Είχε καμιά σας τέτοια θέματα

Θα σου πρότεινα για το θέμα που σε απασχολεί να συνεργαστείς με ιατρό γενετηστή και από προσωπική μου εμπειρία. Αυτός θα μελετήσει την πιθανότητα κληρονομικότητας, αλλά και θα σου προτείνει και τις απαραίτητες εξετάσεις κατά την εγκυμοσύνη (πολλές από τις οποίες ταυτίζονται με αυτές που δείνει και ο μαιευτήρας σου). Αν θέλεις, ζήτησέ μου να σου στείλω τα στοιχεία επικοινωνίας με την δική μου γενετήστρια.

Καταλαβαίνω ότι είναι λεπτό θέμα και δεν χωράνε πολλά λόγια, αλλά για εμένα, που βέβαια δεν είμαι παρά μια μαμά με πολλές ανησυχίες για το γενικότερο μέλλον των παιδιών σήμερα, θα σου έλεγα να το ψάξεις όσο μπορείς και να το τολμήσεις τελικά.

Έχω μία φίλη με το ίδιο θέμα. Έκανε εξωσωματικές (2), κοριτσάκι, απλά ψάχνεται πιο συχνά από εμάς και το παιδί, όταν θα φτάσει στην κατάλληλη ηλικία, επίσης.

Μου είπε ότι οι ορμόνες δεν βλάπτουν, όπως προκύπτει από τα πειράματα που έχουν γίνει, όμως εκείνη ήταν αδύνατη, οπότε πήρε έτσι κι αλλιώς τη μικρή δόση. ΕΠίσης ο γιατρός της της είπε ότι στον καρκίνο δεν υπάρχει αυτό που λέμε κληρονομικότητα, αλλά προδιάθεση. Οπότε γενικά προσέχει λίγο περισσότερο τη διατροφή της, δεν χρησιμοποιεί κινητό, αποφεύγει την ακτινοβολία κλπ. Καλύτερα βέβαια είναι να μοιραστείς τις ανησυχίες σου με το γιατρό σου.

Όλοι λίγο πολύ έχουμε περιστατικά καρκίνου στις οικογένειές μας.

θα συμφωνήσω με την kyra. Υπάρχουν οι λεγόμενοι παράγοντες κινδύνου (π.χ. ηλικία, διατροφή, άσκηση, άλλα μέλη της οικογένειας με την ίδια πάθηση), αλλά τίποτε από όλα αυτά δεν μπορεί να αποτελέσει εγγύηση ότι θα συμβεί κάτι κακό. Είναι πολλές γυναίκες π.χ. που έχουν το γονίδιο της προδιάθεσης για τον καρκίνο του μαστού και δεν νοσούν ποτέ. Κι αυτό όχι απαραίτητα γιατί κάνουν καλή ζωή, απλά ακόμη τα θέματα των γονιδίων και του καρκίνου δεν τα έχουμε κατανοήσει πλήρως, και δεν ξέρουμε γιατί μία γυναίκα νοσεί και μία άλλη όχι. Ακόμη λοιπόν κι αν διαπιστώσει ένας γενετιστής ότι έχεις το γονίδιο, δεν θα σου πει να μην προχωρήσεις σε τεκνοποίηση.

Σκέψου επίσης ότι η κληρονομικότητα ισχύει για 7 γενιές (τα 7 ζωνάρια που λέει ο λαός). Άρα, ποτέ δεν ξέρουμε τι κληροδοτούμε στα παιδιά μας, αλλά αυτό δεν μας σταματά στο να δημιουργήσουμε ζωή, κι ας πάρει αυτή μετά το δρόμο της