SOS!!!ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΤΗΤΑ

ΑΓΑΠΗΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ PARENTS ΓΕΙΑ ΣΑΣ.

ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ ΛΙΤΣΑ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΜΑΜΑ 32 ΕΤΩΝ.ΕΧΩ ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ 2,5 ΧΡΟΝΩΝ-ΤΗΝ ΑΘΗΝΟΥΛΑ ΜΟΥ.

ΖΗΤΑΩ ΑΜΕΣΑ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΞΗΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ 2,5 ΧΡΟΝΩΝ ΛΕΕΙ ΠΟΛΥ ΛΙΓΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ.ΔΗΛ. ΜΑΜΑ,ΓΙΑΓΙΑ,ΜΠΑΜΠΑ κλπ.ΕΝΩ ΜΙΛΑΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΟΤΑΝ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΗΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΚΑΜΙΑ ΛΕΞΗ.ΕΠΙΣΗΣ ΟΤΑΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΕ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.ΠΡΟΤΙΜΑΕΙ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΟΝΗ ΤΗΣ.

ΡΩΤΗΣΑ ΤΟΝ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟ ΤΗΣ Κ ΜΟΥ ΣΥΣΤΗΣΕ ΝΑ ΤΗ ΒΑΛΩ ΣΕ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑ.ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΒΕΛΤΙΩΣΗ (ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΜΟΛΙΣ 2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ)ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΤΡΟΜΕΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.

ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΜΗΝ ΑΓΧΩΝΟΜΑΙ ΟΜΩΣ ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΜΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΝΕΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ.ΠΗΓΑΝ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΣΕ ΛΟΓΕΘΕΡΑΠΕΥΤΗ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΕΙΠΕ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΩ ΣΕ ΝΕΥΡΟΛΟΓΟ ΚΑΙ ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗ. :evil:

ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΓΙΑΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥ.

ΔΩΣΤΕ ΜΟΥ ΤΑ ΦΩΤΑ ΣΑΣ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΓΙΑ ΝΑ ΗΡΕΜΗΣΩ ΛΙΓΟ ΓΙΑΤΙ ΚΟΝΤΕΥΩ ΝΑ ΤΡΕΛΛΑΘΩ!!!!!!!!

Λιτσακι γεια σου

Εμενα η γνωμη μου ειναι να περιμενεις λιγο ακομα. 2 εβδομαδες στον παιδικο ειναι νωρις ακομα!Τωρα θα αρχισει να προσαρμοζεται σιγα-σιγα.

Στο λεω διοτι εγω μολις εβαλα την κορη μου στον παιδικο την εβαλα 18 μηνων,ειδα τεραστια διαφορα και στην ομιλια αλλα και στην κοινωνικοτητα!Ηταν κι εμενα ηταν παρα πολυ κλειστο παιδακι.

Εκανες πολυ καλα που την εστειλες σε παιδικο και ειμαι σιγουρη οτι συντομα θα δεις μεγαλη αλλαγη!

Εξαλλου θα στο ελεγε και ο παιδιατρος αν ηταν κατι πιο σοβαρο.

Κανε υπομονη και μην εχεις αγχος, ολα θα πανε καλα!

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΥΓΕΝΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΟΥ.

ΞΕΡΕΙΣ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΜΟΥ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΟΙ ΓΥΡΩ ΜΟΥ (ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ)ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΕ ΡΩΤΗΣΟΥΝ.ΑΥΤΟ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΟΤΙ ΜΕ ΝΕΥΡΙΑΖΕΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΜΕ ΣΤΕΝΟΧΩΡΕΙ!

Προσπαθησε να χαλαρωσεις και να μην αγχωνεσαι, ολοι ξερουμε οτι το οικογενειακο μας περιβαλλον σε τετοια θεματα πολλες φορες ειναι υπερβολικο!!!!!

Εσυ ξερεις καλυτερα απο τον καθενα το παιδακι σου!

Αστη λιγο να προσαρμοστει, ρωτησε και στον παιδικο πως ειναι η συμπεριφορα της και βλεπεις!

ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΣΕ ΤΑΡΑΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΟΥ!!!

Μην αγχωνεσαι κοριτσακι μου,καθε παιδακι εχει τους δικους του ρυθμους αναπτυξης,που μπορει να διαφερουν πολυ απο το ενα παιδι στο αλλο.

Αποτελεσματα θα δεις απο τον σταθμο,απλα ειναι πολυ νωρις ακομα.

Μην αγχωνεσαι λοιπον και φυσικα μην αγχωνεις και το μικρο σου... .Ειναι μικρο ακομα για να πεις με σιγουρια αν υπαρχει προβλημα,τις περισσοτερες φορες "λυνεται" η γλωσσα τους τοσο οσο δεν το περιμενεις !!!!

ΜΠΟΥΚΙΤΣΑ ΜΟΥ Σ'ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΚΙ'ΕΣΕΝΑ.

ΤΕΛΙΚΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΙΣΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΤΟΥ Κ' ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΩ ΜΕ ΤΟ ΕΝΤΣΙΚΤΟ ΜΟΥ.

Μην αγχωνεσαι Λιτσα...παρολο που η δικια μου ειναι το αντιθετο απο αυτο που περιγραφεις...στο θεμα της ομιλιας! Αλλα και εμενα παιζει καλυτερα μονη της παρα με παιδακια και ειμαι σιγουρη οτι φταιει το γεγονος οτι εχει μαθει να ειναι μονο του, δεν παει ακομα παιδικο!

Να ξερεις οτι τα βοηθαει πολυ να τους μιλας συνεχεια..δλδ..μαγειρευεις? περιεγραφε ακριβως τι κανεις π.χ. βαζω το κρεμυδι το λαδι τα φασολακια κλπ. 1-2-3 και θα εκπλαγεις απο την προοδο

Λιτσάκι είμαστε ακριβώς η περ'ιπτωση σου.Ο γιος μου στην ηλικία των 2,5 ετών έλεγε ελάχιστες λέξεις και αρκετά κινέζικά.Εντελώς ξαφνικά άρχισε να λύνεται η γλώσσα του και ένα μήνα σχεδόν μετά έχει περάσει από το πουθενά στην φάση του παπαγαλισμού.Βέβαια εμείς κάνουμε υπερπροσπάθειες που η αλήθεια έιναι ότι δεν κάναμε πριν.Δηλαδή του διαβάζουμε απαραιτήτως βιβλία κάθε ημέρα πρωί και απόγεμα, του μιλάμε αργά και σταθερά συνεχώς και του ζητάμε να επαναλάβει αυτά που είπαμε.Μπορεί να τοναγ΄χώσαμε λιγάκι αλλά τι να κάνουμε που εμείς αγχωθήκαμε περισσότερο?Η παιδίατρος μας είπε να μην ανησυχούμε και ότι κάθε παιδί έχει τους δικούς του ρυθμούς και θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι να κλείσει τα τρία έτη προτού επισκεφτο'ύμε λογοθεραπευτή.Ελπίζω να το αποφύγουμε.Τώρα βέβαι λέει λεξούλες αλλά όχι καθαρά κααι κόβει στις περισσότερες την αρχή αλλά τουλάχιστον προσπαθεί.Αχ στα είπα και αγχώθηκα για τον δικό μου....έχουμε πολύ δ΄ρομο μπροστά μας

Κορίτσια εγώ είμαι νέα στο Forum και βρίσκω πολύ ενδιαφέρον τους προβληματισμούς σας. Ο γιόκας μου είναι 1 χρόνου αλλά από αυτά που βιώνω κάθε μέρα μαζί του πιστεύω ότι βοηθάει πολύ στα παιδιά το να τους διαβάζεις βιβλία-παραμύθια και ας μην καταλαβαίνουν και πολλά, δεν πειράζει. Αυτά έχουν τον δικό τους τρόπο να αφομειώνουν λέξεις και ήχους, ακόμα και συναισθήματα. Επίσης πιστεύω ότι βοηθάει πολύ και αυτό που γράφει η Zouzounitsa79, ότι δηλαδή όταν π.χ. μαγειρεύεις να τους λές τι κάνεις ή ακόμα και όταν τα ντύνεις να τους λές: π.χ. "Τώρα η μαμά σου φοράει το μπλουζάκι, το παντελονάκι κτλ." Αλλά όπως λένε και οι παιδίατροι το κάθε παιδάκι έχει το δικό του χαρακτήρα και την δική του ώρα που θα μιλήσει ή θα περπατήσει. Της φίλης μου όταν έγινε 1 χρόνων μιλούσε πολύ καλά και ο δικός μου ακόμα δεν λέει τίποτα, μόνο μιμήται ένα-δυό ζωάκια. Εντάξει, τι πρέπει να κάνω? να αγχωθώ, το κάθε παιδί είναι διαφορετικό. Να ακούτε πάντα αυτά που έχουν να σας πούν και ας μην μιλάνε ακόμα!!

Λιτσακι αρχικα ηρεμησε. Μην αφηνεις κανεναν να σου λεει τι πρεπει και τι δεν πρεπει να κανει το παιδι σου και να σε αγχωνει πιθανοτατα χωρις λογο.

Το διαστημα που ειναι στον παιδικο ειναι παρα μα παρα πολυ μικρο.

Καλα πηραν το παιδι και το πηγαν σε λογοθεραπευτη χωρις την εγκριση σου . Θα ειχε γινει Ο ΧΑΜΟΣ!!!

Ειναι δικο σου παιδι και δεν εχουν κανενα τετοιο δικαιωμα. Η θεση του συζυγου πια ειναι? Μπορει να σε στηριξει ωστε να μπουν οι ΛΟΙΠΟΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ στην θεση τους?

Τωρα οσον αφορα το παιδι. Ο παιδιατρος μου λεει οτι την ομιλια ενος παιδιου την ψαχνουμε μετα τα 3 χρονια.

Δεν απανταω σαν ειδικος αλλα ολα τα παιδια ετσι δεν κανουν ?Αν θυμαμαι καλα μετα τα 3+ (μην πω παραπανω) ο Βασιλης επαιξε με αλλα παιδακια . Απ οσο ξερω μαλιστα ετσι ειναι και το φυσιολογικο.

Καποια στιγμη που μου μπηκαν καποιες ιδεες πηρα το παιδι και πηγα σε ειδικο. Απο εκει και περα ηρεμησα .

Τα παραμυθια οντως κανουν πολυ καλη δουλεια.

Ομαδικό παιχνίδι

Στην ηλικία των τριών χρόνων το παράλληλο παιχνίδι (δύο παιδιά παίζουν στον ίδιο χώρο το καθένα χωριστά από το άλλο) αρχίζει να δίνει τη θέση του στα παιχνίδια συνεργασίας και αλληλεπίδρασης. Το παιδί απολαμβάνει όλο και περισσότερο να παίζει με άλλα παιδιά και να συμμετέχει σε ομαδικά παιχνίδια, καθώς μαθαίνει να μοιράζεται, να περιμένει τη σειρά του και να είναι μέλος μιας ομάδας. Γιʼ αυτό και είναι η καλύτερη στιγμή για να το στείλετε, αν θέλετε, στον παιδικό σταθμό ή να φροντίσετε να το φέρνετε συχνά σε επαφή για παιχνίδι με άλλα παιδιά. Επιδιώξτε ακόμα να ενθαρρύνετε δραστηριότητες, όπου το ομαδικό παιχνίδι αποτελεί ανταμοιβή. Για παράδειγμα, όταν δύο παιδιά παίζουν και χτίζουν ένα πύργο με τουβλάκια, μπορεί να νιώσουν μεγάλη ικανοποίηση με το αποτέλεσμα του παιχνιδιού τους κι έτσι να τονιστεί το κομμάτι της συνεργασίας και του μοιράσματος. Επίσης, καλό είναι να υπάρχουν στο σπίτι παιχνίδια που ευνοούν τη συνεργασία μεταξύ των παιδιών, όπως σετ κατασκευών ή αν έχετε κήπο και αυλή, να υπάρχουν κούνιες και τσουλήθρα.

http://www.in.gr/Reviews/placeholder.asp?lngReviewID=38464&lngChapterID=40587&lngItemID=40617

Για την ομιλια:

Τρεις λόγοι... ανησυχίας

Όσο χαρούμενο κι να είναι το παιδί σας που καταφέρνει και βρίσκει εύκολα κάποιο τρόπο για να το καταλαβαίνουν οι άλλοι, σίγουρα θα μπει στη διαδικασία να χρησιμοποιεί λέξεις και προτάσεις από τη στιγμή που θα έχει κάποιο κίνητρο. Παρʼ όλα αυτά, υπάρχουν και μερικά σημάδια που μπορεί και να προδίδουν ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα και ότι πρέπει να το λύσετε χωρίς καθυστερήσεις.

Μένει μέσα στο «καβούκι» του και αργεί να αντιδράσει. Είναι πιθανό να ευθύνεται κάποιο πρόβλημα ακοής γιʼ αυτό. Συμβουλευτείτε τον παιδίατρό σας.

Μένει αμίλητο, απομονώνεται και το βλέμμα του είναι απλανές. Ένα ψυχολογικό πρόβλημα ίσως να κρύβεται πίσω από αυτή τη συμπεριφορά. Μη διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια.

Εκνευρίζεται κάθε φορά που δεν μπορείτε να καταλάβετε αυτά που θέλει να πει. Αν δείξει κάποια επιθυμία για επικοινωνία με λέξεις, αλλά δεν τα καταφέρνει, θα ήταν καλό να ζητήσετε από τον παιδίατρο να σας συστήσει κάποιον ειδικό παιδίατρο ή λογοθεραπευτή προκειμένου να αξιολογήσει το παιδί. Μία και μόνο επίσκεψη πολλές φορές είναι αρκετή για να σχηματίσει γνώμη ο ειδικός και να σας πει τι πρέπει να κάνετε.

http://www.madata.gr/index.php?news=8352

Γειά σου Λιτσάκι!

Απ΄αυτά που λες,δεν φαίνεται να έχει κάποιο πρόβλημα το παιδί.

Μην ακούς τους γύρω γιατί θα σε τρελάνουν,και κόψε τους τον αέρα που αποφασίζουν άλλοι για το δικό σου το παιδί.

Απ΄ότι έχω διαβάσει τα παιδιά σ΄αυτήν την ηλικία παίζουν μόνα τους.

Άρα αυτό δεν είναι πρόβλημα.

Το θέμα της ομιλίας θα πρέπει να σε απασχολήσει μέτά τα τρία.

Αυτό που θα πρέπει να κοιτάξεις είναι αν το παιδί καταλαβαίνει αυτά που του λες.Όταν του ζητάς κάτι στο ΄φερνει? Εκτελεί διάφορες απλές εντολές?

Αυτό μου είχε πει η παιδίατρος όταν την είχα ρωτήσει για τον δικό μου.

Είναι 28 μηνών και δεν μιλάει κανονικά ακόμα.Λέει πολλές λέξεις αλλά όχι ολόκληρες.Παράδειγμα:το παγωτό το λέει τοτό. το θέλω το λέει χέω.

Σήμερα το πρωί μόλις ξύπνησε μου λέει: Τοτό χέω! άντε να τον καταλάβει τώρα κάποιος που δεν τον ξέρει.

Εγώ όλόκληρο το μαμά το άκουσα όταν ήταν 20 μηνών.Μέχρι τότε με έλεγε -μα.

Κάτσε και γράψε σε ένα χαρτί τις λέξεις που λέει.

Εγώ που το έκανα μου βγήκαν γύρω στις 50 και ΄γω νόμιζα οτι δεν λέει πολλές.

Σ΄αυτή την ηλικία συνήθως λένε από 40 ως 60 λέξεις.

Όμως όλα είναι σχετικά και το κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό ανάπτυξης.

Προσπάθησε να του μιλάς όσο περισσότερο μπορείς,σαν να μιλάς σε μεγάλο παιδί και θα δεις μεγάλη διαφορά.

Μην αγχώνεσαι!

Πολυ σημαντικο και αυτο που λεει η Ελένη...τους μιλαμε σαν να ειναι μεγαλοι συνομιλητες και οχι μωρα!!Δεν μιλαμε μωρουδιστικα εμεις...αυτο μπορει να κανει οτι θελει Εννοειτε πως καμια φορα πανω στο παιχνιδι δεν πειραζει να πουμε και κανενα ναζιαρικο αλλα σε γενικες γραμμες του φερομαστε σαν σε ενηλικα

Κανονικά το θέμα της ομιλίας ελέγχεται μετά τα τρία, εάν μέχρι τότε δεν έχει διευρύνει το λεξιλόγιο της και δεν έχει καθαρίσει αρκούντως ικανοποιητικά ο τρόπος ομολίας της, καλό θα ήταν να είχες μια εκτίμηση από λογοπεδικό ή λογοθεραπευτή, χωρίς φυσικά να πανικοβάλλεσαι, ακόμη και εαν χρειαστεί να κάνει κάποιες λογοθεραπείες δεν χάλασε και ο κόσμος, δεν είναι τίποτα το φοβερό. Τώρα όσον αφορά την έλλειψη κοινωνικότητας που αναφέρεις, θα πρέπει να αρχίσει να σε ανησυχεί σε περίπτωση που είναι γενικευμένη. Δηλαδή το παιδί σου σας δίνει σημασία; αποζηταεί την παρουσία σας;Αντιδράει στα λόγια σας;καταλαβσίνει τι της λέτε; εκτελεί απλές εντολές, εάν συμβαίνουν όλα αυτά δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας. Ανησυχία εμπνέει ένα παιδί εντελλώς απόμακρο από όλους και όλα κλεισμένο στο δικό του κόσμο. Μπορεί το παιδί σου απλά να μην έχει μάθει να παίζει με άλλα παιδάκια. Το παιχνίδι της κοινωνικοποίησης βασίζεται στην αλληλεπίδραση, επομένως εφόσον ίσως δεν είχε παρέες απο συνομίλικα σαφώς και δεν γνωρίζει πώς να πλησιάσει και να παίξει μαζί τους. Πιστεύω πως ο παιδικός σταθμός θα βοηθήσει σημαντικά. Εάν βέβαια περάσει κάποιο εύλογο διάστημα και δεν έχεις πρόοδο καλό θα ήταν να πάρεις την γνώμη κάποιου ειδικού και κυρίως κάποιου νευρολόγου αναπτυξιολόγου, και ένος λογοπεδικού.

ΑΓΑΠΗΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ PARENTS ΓΕΙΑ ΣΑΣ.

 

ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ ΛΙΤΣΑ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΜΑΜΑ 32 ΕΤΩΝ.ΕΧΩ ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ 2,5 ΧΡΟΝΩΝ-ΤΗΝ ΑΘΗΝΟΥΛΑ ΜΟΥ.

ΖΗΤΑΩ ΑΜΕΣΑ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΞΗΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ 2,5 ΧΡΟΝΩΝ ΛΕΕΙ ΠΟΛΥ ΛΙΓΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ.ΔΗΛ. ΜΑΜΑ,ΓΙΑΓΙΑ,ΜΠΑΜΠΑ κλπ.ΕΝΩ ΜΙΛΑΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΟΤΑΝ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΗΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΚΑΜΙΑ ΛΕΞΗ.ΕΠΙΣΗΣ ΟΤΑΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΕ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.ΠΡΟΤΙΜΑΕΙ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΟΝΗ ΤΗΣ.

ΡΩΤΗΣΑ ΤΟΝ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟ ΤΗΣ Κ ΜΟΥ ΣΥΣΤΗΣΕ ΝΑ ΤΗ ΒΑΛΩ ΣΕ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑ.ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΒΕΛΤΙΩΣΗ (ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΜΟΛΙΣ 2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ)ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΤΡΟΜΕΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.

ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΜΗΝ ΑΓΧΩΝΟΜΑΙ ΟΜΩΣ ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΜΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΝΕΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ.ΠΗΓΑΝ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΣΕ ΛΟΓΕΘΕΡΑΠΕΥΤΗ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΕΙΠΕ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΩ ΣΕ ΝΕΥΡΟΛΟΓΟ ΚΑΙ ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗ.:evil:

ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΓΙΑΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥ.

ΔΩΣΤΕ ΜΟΥ ΤΑ ΦΩΤΑ ΣΑΣ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΓΙΑ ΝΑ ΗΡΕΜΗΣΩ ΛΙΓΟ ΓΙΑΤΙ ΚΟΝΤΕΥΩ ΝΑ ΤΡΕΛΛΑΘΩ!!!!!!!!

καλησπερα!το ιδιο ανησυχουσα κι εγω για το μεγαλο μου γιο το δημητρη (2.11.06).ολοι τον συγκριναν με την ξαδερφη του που ειναι 20 μερες μεγαλυτερη κ μιλησε 12 μηνων.ο δημητρης μεχρι 20 μηνων δεν ελεγε ουτε μαμα-μπαμπα...πηγαμε σε νευρολογο,παιδοψυχολογο,ωρλ,ακουολογο,λογοθεραπευτη κ αναπτυξιολογο.μας συστησαν παιδικο σταθμο και για την ομιλια αλλα κ για κοινονικοποιηση,γιατι ηταν κλεισμενος στον εαυτο του κ αγχωθηκα πολυ.εγω ειχα ηδη το δευτερο παιδι κ περιμενα το τριτο οταν εγιναν ολα αυτα.τωρα,μετα απο 6 μηνες στον παιδικο,βλεπω μεγαλη διαφορα στο παιδι.η αναπτυξιολογος μας ειπε να μην ανησυχουμε κ οτι το καθε παιδι εχει το δικο του ρυθμο αναπτυξης.γνωμη μου ειναι να μην ανησυχεις κ να μη βαλεις το παιδι κ τον εαυτο σου σε διαδικασιες γιατρων κ περιπλοκων εξετασεων,κ να χαρεις την εγκυμοσυνη σου.αν θες καποια αλλη πληροφορια,στη διαθεση σου.

Όπως έχω πει πολλές φορές εδώ στο foroum έχω δύο παιδιά που δεν μοιάζουν σε τίποτα μεταξύ τους !!!! Το ίδιο φυσικά ισχύει και στο θέμα της ομιλίας …….

Ο γιος μου άρχισε να σχηματίζει προτάσεις τον Μάιο του 2008 (ήταν 28 μηνών)

Η κόρη μου άρχισε να σχηματίζει προτάσεις τον Ιούνιο του 2008 (ήταν 15 μηνών)

Έχουν δηλαδή 13,5 μήνες διαφορά και μίλησαν με 1 μήνα διαφορά

Το κάθε παιδί έχει το δικό του ρυθμό ανάπτυξης. Δεν νομίζω ότι πρέπει να ανησυχείς

Εγώ πάντως να σου πω την αλήθεια θεωρώ ότι ο γιος μου ήταν στο μέσο όρο και το περίεργο ήταν της κόρης μου (απλά ήταν θετικό οπότε δεν ανησύχησα). Και στο βρεφικό που την πηγαίνω τις τελευταίες μέρες είναι το μόνο παιδάκι που μιλάει τόσο πολύ

Λιτσακι, αφενος ειναι πολυ νωρις να δεις αποτελεσματα απο τον παιδικο.

Εμενα η κορη μου πηγε 18 μηνων και ηταν λιγολογο παιδι και τωρα απλα δε σταματαει.

Μαζι με αλλα παιδακια παιζουν τα παιδια μετα τα 3.

2-3 περνανε ενα εγωιστικο σταδιο οπου δεν συνεργαζονται ευκολα με αλλα παιδια και φυσικα δε θελουν να μοιραζονται και τα παιχνιδια τους.

Εγω δε βρισκω τοσο κακο να συμβουλευεται καποιος εναν λογοθεραπευτη, αλλα αυτο πρεπει να το κανει ο γονιος και οχι αλλος τριτος και αυτο για να καθησυχαζεται και εαν τελικα υπαρχει καποιο προβλημα, να το βρισκει εγκαιρως.

Για το λογοθεραπευτη που πηγαν οι γιαγιαδες και εκανε διαγνωση χωρις να δει το παιδι, δεν εχω λογια. Αν ειναι αληθεια (γιατι μπορει να ειναι φουμαρα της γιαγιας για να σε τρομαξει και να πας), μια καλη ιδεα θα ηταν να του παρουν την αδεια για λιγο για να το ξανασκεφτει...

Σε καθε περιπτωση 2,5 ετων δεν ειναι απαραιτητο το παιδι να γινεται αντιληπτο απο τους αλλους στην ομιλια του και σε καθε περιπτωση η προσωπικη μου γνωμη θα ηταν να περιμενεις μεχρι τα 3 (θα υπαρχει και η επιδραση του παιδικου) και τοτε να επισκεφτεις εναν λογοθεραπευτη, εαν ακομα βλεπεις οτι κατι δεν παει καλα.

Λίτσα κι εγώ με τη σειρά μου θα σου πω ότι απ' όσα ξέρω μετά τα τρία χρόνια αρχίζουμε και ψάχνουμε το θέμα της λογοθεραπείας. Κι εμένα τα τρία μου παιδιά μίλησαν σε τελείως διαφορετική ηλικία. Ο τελευταίος μάλιστα (που υποτίθεται ότι "έπρεπε" να μιλήσει πιο γρήγορα γιατί άκουγε και τα άλλα παιδιά να μιλάνε) μέχρι δύο χρονών και δύο μηνών έλεγε μόνο αυτά που περιγράφεις κι εσύ για το δικό σου. Ξαφνικά, ένα μήνα μετά άρχισε να τα λέει σχεδόν όλα. Τρίβαμε τα μάτια μας με την αλλαγή. Ούτε τον είχαμε πιέσει ούτε τίποτα. Βέβαια πάντα μιλάμε πολύ στα παιδιά μας (και τα μεγάλα και τον μικρούλη). Κάτι που έκανα επίσης είναι ότι δεν έδειξα ποτέ ότι δεν καταλάβαινα τις δικές του λέξεις. Έβρισκα έναν τρόπο να του δείξω ότι κατάλαβα ακόμη κι αν μου έλεγε μπούρδες. Ξέρω πως τα παιδιά σε αυτή την ηλικία εκνευρίζονται πολύ όταν δεν τα καταλαβαίνουν...

Ως προς το άλλο θέμα, των γιαγιάδων, εγώ είμαι κάθετη: τα παιδιά είναι των γονιών και μόνο οι γονείς αποφασίζουν για το πότε θα πάνε σε έναν γιατρό, σε έναν ψυχολόγο, στον φίλο τους να παίξουν, κ.λπ.... Αν αφήσετε να μπουν έτσι δυναμικά από τώρα στη ζωή του παιδιού σας, θα περάσετε μεγάλες ταλαιπωρίες και μεγάλους τσακωμούς. Βάλτε τα πράγματα από τώρα στη θέση τους, γιατί μετά δεν θα συμμαζεύονται με τίποτα.

Σου εύχομαι με το καλό και το δεύτερο παιδάκι σου και μην ξεχνάς ότι ο καλύτερος σύμβουλος σε όλα τα προβλήματα είναι η ψυχραιμία...

Να παραθεσω και τη δικη μου εμπειρια. Ο δικος μου απο νεογεννητο σχεδον ολη μερα εβγαζε φωνουλες. εναμιση μηνων αρχισε τα αγκου ολη μερα. εξιμησι μηνων ειπε μαμα και γιαγια και αργοτερα μπαμπα και τα ελεγε συχνα. συνεχιστηκε η ταση να μιλησει μεχρι δεκα μηνων που αρχισε να μπουσουλαει.Τοτε σταματησε οποιαδηποτε προσπαθεια να μιλησει. Δεν εβγαζε πια ηχους. Μαλλον ενδιαφεροταν για ολα αυτα που εφτανε και επιανε και ανακαλυπτε μπουσουλωντας. Αρχισε να λεει σπανια καποιες λεξουλες στα 2 και κυριως να μιλαει αλαμπουρνεζικα ολη μερα στα παιχνιδια του και σε μας και στο τηλεφωνο και σε ολους απαντουσε ετσι για 3 περιπου μηνες. Στα δυομισυ ειπε την πρωτη μικρη κανονικη του προτασουλα και μιλησε πολυ πολυ γρηγορα μετα. Να σημειωσω οτι εμας μας αρεσε παντα να του μιλαμε με ιδιαιτερο τονο στη φωνη μας αλλα κανονικες λεξεις.

Πιστευω παντως οτι ειναι στο παιδι ποτε θα μιλησει. Εχω δει τεραστιες διαφορες σε αδερφια, ακομη και σε διδυμα. Αυτο που ειχα παντα υποψη μου ηταν οτι αν δεν μπορει να πει προταση στα τρια, τοτε θα επισκεπτομουν λογοθεραπευτη.

Θυμηθηκα κι αλλο ενα παραδειγμα: Η αδερφη μου δυο χρονια μικροτερη απο μενα, δεν μιλουσε καθολου μεχρι τα τρια. ελεγε μονο τα βασικα μαμα μπαμπα νελο κλπ. Μια ωραια πρωια ειμασταν στο μπαλκονι και περασε ενα αεροπλανο. Κι εκεινη ειπε «κοιτα μαμα ενα αεροπλανο περασε».Ολα σωστα ακομη και το ρ. Κουφαθηκε η μαμα μου. Απο τοτε ξεκινησε να μιλαει και τα ειπε ολα φαρσι.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΑΝ.ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ!!!!!

ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΟΤΙ ΕΚΑΝΑ ΤΕΛΙΚΑ ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΟΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΟΥΛΑΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΒΓΗΚΑΝ ΚΑΛΕΣ.ΟΠΩΣ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΜΟΥ ΣΥΝΕΣΤΗΣΑΝ ΚΑΙ ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ κ.α. ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ.ΕΓΩ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΜΠΩ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ.

ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΘΑ ΣΥΝΕΛΘΕΙ ΠΟΛΥ ΜΕ ΤΟ ΣΤΑΘΜΟ ΟΠΩΣ ΚΙ'ΕΣΕΙΣ.

ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΟΤΙ ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΤ'ΕΥΧΗΝ!!!ΦΙΛΑΚΙΑ ΣΕ ΟΛΕΣ!!!

Λιτσάκι

νομίζω ότι τζάμπα αγχώνεσαι.

Βλέπω τον γιο μου (27 μηνών) που κάνει σχεδόν κάθε μέρα παρέα με ένα κοριτσάκι 5 μήνες μεγαλύτερό του. Ενώ τα πάνε πολύ καλά μαζί, παίζουνε μαζί κλπ, κάποιες στιγμές τον βλέπω να θέλει να παίξει μόνος του.

Το ίδιο συμβαίνει και οταν πάμε μαζί στην παιδική χαρά. Ενώ συνήθως κυνηγιούνται και πάνε μαζί, ξαφνικά... λοξοδρομούνε και χωρίζουνε οι δρόμοι τους.

Ο παιδικός σταθμός που πας το παιδάκι σου δεν έχει παιδίατρο-ψυχολόγο για να τους πεις τους προβληματισμούς σου;

Επίσης, να πω ότι το παιδί της ξαδέλφης μου αλλά και της κουνιάδας μου μέχρι τα τρία τους λέγανε "μαμά", "μπαμπά" και τώρα μιλάνε και τα δύο κανονικότατα (5 & 6 ετών). Νομίζω, λοιπόν, ότι άδικα έχεις αγχωθεί και αγχώνεις και το παιδάκι σου!!

μολις χθες παρακολουθησα μια ομιλια σχετικη με τη λογοθεραπεια στο σταθμο του γιου μου...ο ελεγχος για προβληματα ομιλιας πρεπει να γινεται μετα τα 3,5 με ενα απλο τεστ που μπορει ο ειδικος να καταλαβει αν το παιδι χρειαζεται παρακολουθηση η οχι...μεχρι τοτε να μιλαμε αργα και καθαρα στα παιδια μας ,να μην τα πιεζουμε να πουν σωστα τις λεξεις,απλως να επαναλαμβανουμε το σωστο σε μορφη απαντησης σαυτο που μας ειπαν π.χ.τοτο χεω -α θελεις παγωτο...

μην κανεις στο παιδι ασκοπες εξετασεις

ειδικα μαγνητικη!!

Γεια σε ολους,ειμαι η λενα και ειμαι μητερα τριων παιδιων.Οπρωτος μου ογιος αργησε να μιλησει και η αιτια ηταν οι υπερτροφικες αμυγδαλες και επισης υπερτροφικα κρεατακια που ειχε στην μυτη του,αφου εμοιαζαν με παιδι 10 ετων ενω ο μικρος ηταν μολις τεσσαρων.Η επεμβαση κρατησε δυο ωρες και μεσα σ'ενα τριμηνο αρχιζε και ελεγε τα παντα και δεν εχει σταματιμο,παντως ψαξτε και αυτο το ενδεχομενο το ειδα στο παιδι μου και το λεω σε αναλλογες περιπτωσεις