Nikiiii

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    14
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Converted

  • Επάγγελμα
    μαμά

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Τι να πω, μακάρι να είναι αυτό (τρόπος του λέγειν) και να είναι μια φάση που θα περάσει, γιατί έχω απελπιστεί... Πάντως δεν μοιάζει να σκάνε καινούρια δόντια (έχει ήδη βγάλει τα 6 μπροστά) και δεν μοιάζει να την ενοχλεί κάτι, απλώς μοιάζει να βαριέται και να μην ξέρει τι θέλει...
  2. Καλημέρα σε όλες. Έχω έναν γιο 3μιση χρονών που άρχισε τώρα παιδικό και είναι τέλειος. Έχω και μια μπέμπα 11 μηνών, σε λιγότερο από 1 μήνα θα χρονίσει, που με έχει τρελάνει. Δεν απασχολείται με τίποτα. Βρίσκεται σε φάση που στέκεται όρθια σε καναπέ και τραπέζια μόνη της (δεν περπατάει), αρκουδίζει, κλπ, και αντί να απασχολείται μόνη της και να εξερευνά, να παίζει από δω και από κει, συνεχώς με κοιτάζει και γκρινιάζει. Δεν κάθεται μόνη της ούτε 5 λεπτά. Δεν λέω, αν ήταν μηνών και βαριόταν όλο καθιστή, να το καταλάβω. Τώρα, όμως, έχει τόσα να κάνει... Μέχρι τώρα ήταν σχετικά ήσυχο μωρό. Τελευταία, όμως, μοιάζει να μην θέλει τίποτα. Την παίρνω αγκαλιά... γκρινιάζει. Την αφήνω όρθια σε καναπέ να παίξει, γκρινιάζει. Την βάζω στο χαλί με παιχνίδια μπροστά, γκρινιάζει. Αρκουδίζει 1 λεπτό, γκρινιάζει. Δεν έχει τίποτα ιατρικό, αν πάει εκεί το μυαλό σας, είναι μια χαρά. Απλώς δεν ξέρω πώς να την απασχολήσω. Να μαγειρέψω, να πάω τουαλέτα βρε αδερφέ... Τα απογεύματα που είναι σπίτι και ο μεγάλος, ο καημένος παίζει μια χαρά μόνος του με τα αμαξάκια του και αυτή δίπλα συνεχώς γκρινιάζει. Απορώ πώς την αντέχει και εκείνος. Κοιτάζω συνεχώς το ρολόι πότε θα πάει η ώρα να κοιμηθεί. Η μόνο στιγμή που δεν γκρινιάζει είναι βόλτα με το καρότσι, αλλά δεν γίνεται ΟΛΗ ΜΕΡΑ να την βολτάρω, το καταλαβαίνετε. Η ώρα μέσα στο σπίτι ΔΕΝ περνάει με τίποτα, είναι συνέχεια νιαρ νιαρ νιαρ. Αφού τα περισσότερα απογεύματα τους πηγαίνω κάπου βόλτα με το αυτοκίνητο, για να μην έχω αυτό το πράγμα. Και το σπίτι ολόκληρο είναι τελείως παιδότοπος (από τον μεγάλο) με άπειρα παιχνίδια παντού. Και δεν κάθεται λεπτό μόνη της. Δεν λέω να την αφήσω απ' τα μάτια μου και να φύγω. Απλώς, όπως όλα τα φυσιολογικά μωρά, να παίζει στο χαλί και να την κοιτάζω, να της δίνω παιχνίδια, να είμαι δίπλα, ΑΛΛΑ ΝΑ ΜΗΝ ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΙ. Γίνεται αυτό? Έχω τύψεις γιατί πραγματικά καμιά φορά δεν την αντέχω και αισθάνομαι κακιά μάνα, ή ότι προτιμώ τον μεγάλο που είναι ήσυχος. Καμιά φορά λέω πως με εκμεταλλεύεται και πως πρέπει να την αφήσω και λίγο να κλάψει, αλλά στο τέλος θα καλέσουν οι γείτονες καμιά αστυνομία. Δεν ξέρω τι να κάνω. Καμιά ιδέα?

  3. Διαφημίσεις


  4. Βρήκα αυτά για το σπιράλ στο ίντερνετ: "Λειτουργεί αδρανοποιώντας το σπέρμα να φτάσει στο ωάριο καθώς επίσης και το γονιμοποιημένο ωάριο να εμφυτευτεί στη μήτρα". "Το σπιράλ προκαλεί αντίδραση ξένου σώματος μέσα στο ενδομήτριο και έτσι αφ'ενός εμποδίζει την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων και αφ'ετέρου εμποδίζει την εμφύτευση του εμβρύου στη μήτρα"... κλπ
  5. Όλες οι απόψεις σωστές και τεκμηριωμένες, πραγματικά με βοηθάτε στο να πάρω την απόφαση, θα πρέπει να τα σκεφτώ πολύ όλα αυτά, ευχαριστώ, να'στε καλά... Απαντώ έτσι for the record σε μερικά: -Λόγω διαφόρων θεμάτων (εντάξει, δεν θα έλεγα προβλημάτων) υγείας, η εγκυμοσύνη είναι για μένα μια κατάσταση φοβερά δυσάρεστη, βγαίνει με την ψυχή στο στόμα, και για το λόγο αυτό έχει και δυσάρεστες επιπτώσεις στους γύρω μου. Δεν θέλω με τίποτα να ξαναμείνω έγκυος. Θεωρώ ότι δυο παιδιά είναι υπέρ αρκετά για μένα, τις δυνατότητες και τις δυνάμεις μου, και πέρα απ' αυτό, είναι μια χαρά οικογένεια, κλπ. -Για ηθικούς και θρησκευτικούς λόγους, δεν θα προέβαινα ποτέ σε "διακοπή κύησης" (όπως κομψά λέγεται αλλά ας μην μπούμε σε αυτό το θέμα). Για αυτόν τον λόγο ψάχνω κάτι μόνιμο, οριστικό και απολύτως σίγουρο. Δηλ. δεν μπορώ να ρισκάρω... αν ξαναμείνω έγκυος σίγουρα θα το κρατήσω -πράγμα που δεν θέλω. -Το σπιράλ δεν το θέλω διότι τη μέθοδο τη θεωρώ μια μορφή έκτρωσης. Δεν ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ τη σύλληψη, αλλά εμποδίζει το ΗΔΗ γονιμοποιημένο ωάριο να εγκατασταθεί στη μήτρα. Το γονιμοποιημένο ωάριο -μια εν δυνάμει ψυχούλα- πηγαίνει να πιαστεί στην μήτρα της μαμάς του για να ζήσει, και εκεί συναντάει το σπιράλ, σκοτώνεται και αποβάλεται. Στην ίδια κατηγορία βάζω το χάπι της επόμενης ημέρας. Άλλο η πρόληψη της σύλληψης και άλλο η καταστροφή του γονιμοποιημένου ωαρίου -άποψή μου... -Αντισυλληπτικά δεν μπορώ να πάρω διότι πάσχω από ημικρανίες -οποιαδήποτε μεταβολή στις ορμόνες μου, μου προκαλεί ημικρανικές κρίσεις -κάτι απ' το οποίο υποφέρω και στις εγκυμοσύνες... -Ο άντρας μου δεν θα είχε αντίρρηση να στειρωθεί εκείνος, αλλά δεν το θέλω διότι δεν είναι τόσο αποτελεσματικό όσο η γυναικεία στείρωση (Έχει ποσοστό αποτυχίας). -Το έχω σκεφτεί σοβαρά και το παραθυράκι της εξωσωματικής που έχετε πολλές αναφέρει, εντάξει είναι ακραίο αλλά για την περίπτωση του "χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο" δεν είναι άσχημο...
  6. Γειά σε όλες, Σε ένα μήνα με το καλό γεννάω το δεύτερο παιδί μου, και έχω αποφασίσει ότι δεν θέλω με τίποτα άλλα παιδιά, για διάφορους προσωπικούς αλλά και ιατρικούς λόγους. Ο άντρας μου δεν διαφωνεί. Το θέμα είναι ότι πηγαίνω με προγραμματισμένη καισαρική και σκέφτομαι πολύ σοβαρά να μου κάνει ο γιατρός μου μόνιμη στείρωση -είναι μοναδική ευκαιρία (η μέθοδος απαιτεί χειρουργική επέμβαση/λαπαροσκόπηση). Το συζήτησα μαζί του και μου είπε πως κατά την καισαρική είναι πανεύκολο - η μέθοδος είναι να κόψει τις σάλπιγγές μου ώστε η σύλληψη στο μέλλον να είναι αδύνατη. Δηλαδή ωοθήκες υπάρχουν, ωάρια παράγονται, ωορηξία περίοδος όλα κανονικά, απλά δεν υπάρχει η δίοδος στην οποία το σπέρμα συναντά το ωάριο. Το πρόβλημα, λέει, είναι μήπως το μετανιώσω για διάφορους λόγους. Όλους τους έχω σκεφτεί και δεν νομίζω να μετανιώσω ποτέ. Το θέμα μου είναι αν η διαδικασία αυτή έχει παρενέργειες στη γυναίκα (πχ. να επηρεάζει τη διάθεση, να φέρνει κατάθλιψη, δυσμινόροια, πόνους οποιασδήποτε φύσης, κλπ, οτιδήποτε συνδέεται με αλλαγή ορμονών και γενικά με γυναικολογικά προβλήματα). Ο γιατρός είπε όχι, με τίποτα. Ξέρει καμία κάτι σχετικά?
  7. Γειά σου Zoi_m Είμαι πολύ καλύτερα, ευχαριστώ. Εμένα ο γιατρός μου δεν μου είχε πει απαραίτητα ξάπλα, αλλά γενικά καθισιό, ξεκούραση και να μην κινούμαι πολύ. Δηλ. μπορώ να κάτσω στον καναπέ μου στο σαλόνι, ή στο μπαλκόνι, ή και όλη μέρα μπροστά στο κομπιούτερ, να κινηθώ λίγο μέσα στο σπίτι κλπ. Απλά όχι πολύ. Στο λέω γιατί έχει μεγάλη διαφορά απ' το να είσαι συνεχώς στο κρεβάτι -δεν ξέρω βέβαια, αν στο είπε ο γιατρός σου έτσι πρέπει να κάνεις. Επίσης μου είχε πει όσο καλυτερεύω και σπανίζουν τα "φαινόμενα" να κρίνω από μόνη μου και να ξανοίγομαι σιγά σιγά. Είναι ότι έχω και το πρώτο μου παιδάκι, 2 χρονών βλέπεις. Πχ πήγα και μια βόλτα με τον άντρα μου και τον μικρό και έκατσα από το αμάξι σε παγκάκι. Δηλ. εφόσον το περπάτημα δεν είναι πολύ, σκάλες, κλπ μπορώ να πάω και κάπου. Σιγά σιγά θα ξανοίγομαι και περισσότερο, βλέποντας και κάνοντας. Το πρεπάρ γιατί θες να το ελαττώσεις? Εγώ προτιμώ να παίρνω το χάπι και να κάνω περισσότερα πράγματα παρά να το ελαττώσω και να παλουκωθώ παραπάνω και να φοβάμαι. Σιγά, ο γιατρός μου με διαβεβαίωσε ότι δεν βλάπτει σε καμία περίπτωση το μωρό ή τη μάνα, γιατί να το κόψω? Τις ταχυκαρδίες και το τρέμουλο δεν τα νιώθω πια καν, το έχω συνηθίσει... Σου εύχομαι όλο και καλύτερα, όλα θα πάνε καλά, θα δεις. Είσαι και πολύ κοντά πια. Εγώ είμαι 22 (ωωωχ ωχ). Γειά σου greek.mother Ναι, απλώς είχα διαβάσει ότι οι braxton hicks μπορούν να ξεκινήσουν και από το δεύτερο τρίμηνο σε πολλές περιπτώσεις, γι αυτό. Για το πρεπάρ, εγώ νομίζω ότι η δόση είναι 1 χάπι ανά εξάωρο, και οι γιατροί το κάνουν μισό ανά τρίωρο λόγω των ταχυκαρδιών που φέρνει. Κοίταξε τώρα τι γίνεται με αυτές τις κ...οσυσπάσεις. Σε τόσο μικρή ηλικία κύησης, ο γιατρός δεν μπορεί με τίποτα να ξέρει τι νιώθεις. Τα μηχανήματα δεν μπορούν να πιάσουν συσπάσεις πριν την 24η εβδομάδα. Οπότε, δεν μπορεί να ξέρει τι είναι αυτά τα πετρώματα, πώς τα ερμηνεύει η έγκυος, από τι είναι κλπ. Μπορεί όπως λες να είναι από τις κινήσεις του μωρού, μπορεί να είναι από την ανάπτυξη, μπορεί μπορεί μπορεί, μπορεί όμως και να είναι κάτι τρομερά επικίνδυνο (ο γιατρός μου πχ μου έχει αναφέρει αποβολές από συσπάσεις). Οπότε, γίνεται και ο γιατρός υπερβολικός και η έγκυος, κανείς δεν θέλει να ρισκάρει. Αυτό είναι και το γ...ώτο με αυτό το πρόβλημα και το συζητάμε οι παθούσες σαν τρελές. Ότι δεν ξέρεις ΤΙ είναι και ΑΝ είναι, κλπ. Μπορεί δηλ κι εγώ να μη βάλω κ..ο κάτω και να πάνε όλα καλά, μπορεί και να ανέβω μια σκάλα και να γίνει κακό. Γι αυτό παλουκώνομαι, παίρνω τα χάπια και μετράω να περάσει ο καιρός: τικ τακ τικ τακ τικ τακ...
  8. Zoi_m ΝΑΙ, είναι απίστευτο, καλά τόσο ίδιες? Και εγώ είμαι πάρα πολύ λεπτό άτομο, μικροκαμωμένη (45 κιλά), λες γι αυτό να τις νιώθω κ εγώ τόσο? Όντως, χρειάζεται ηρεμία. Πρόσφατα βρήκα ότι με ανακουφίζουν πάρα πολύ οι βαθιές αναπνοές. Εάν νιώσω ενόχληση, ξαπλώνω στο πλάι με τα πόδια λυγισμένα και παίρνω βαθιές αναπνοές με το διάφραγμα, να φουσκώνει δηλ. η κοιλιά με κάθε εισπνοή, και αμέσως νιώθω λες και οι μύες μου (της κοιλιάς, της μήτρας κλπ) χαλαρώνουν και ηρεμούν τελείως.Φυσικά είμαι με το πρεπάρ, μισό κάθε τρεις-τέσσερις ώρες. Αλλά δεν ανησυχώ πια τόσο. Ναι, η αλήθεια είναι ότι σταδιακά μειώνονται, αλλά και μαθαίνουμε να ζούμε με αυτό και το διαχειριζόμαστε πιο χαλαρά και πιο ψύχραιμα. Απλώς προσοχή, ξεκούραση και ηρεμία! Εύχομαι σε όλες όλα να πάνε καλά!! Όλο και περισσότερα που διαβάζω και ακούω για το θέμα αυτό μαρτυρούν ότι δεν είναι τίποτα, αρκεί να προσέχουμε και να το παρακολουθούμε. Μάνες, κουράγιο...
  9. Κορίτσια σας ευχαριστώ πολύ. Ξέρετε, δεν έψαχνα αφορμή να σηκωθώ και να χορεύω, αλλά μια νότα αισιοδοξίας. Τώρα ναι, καταλαβαίνω πως με προσοχή και ξεκούραση θα πάνε όλα καλά. zoi_m μου φαίνεται ότι μοιάζουν πάρα πολύ οι περιπτώσεις μας. Ναι, και ο δικός μου γιατρός είχε πει ότι φοβάται πολύ τις συσπάσεις διότι μια δυνατή μπορεί να προκαλέσει αποκόλληση. Ένιωσα καλύτερα που είπες ότι μπορεί σταδιακά να μειωθούν. Ευχαριστώ πολύ για το μήνυμά σου. Άντε, κουράγιο και στις δυο μας και με το καλό με τα μωράκια μας.
  10. Ευχαριστώ για τις απαντήσεις. Αυτές οι συσπάσεις φεύγουν ποτέ? Ή έστω να μειώνονται? ή συνεχίζουν μέχρι το τέλος της εγκυμοσύνης? Δηλ. ζούμε με αυτές και απλά ξεκουραζόμαστε ή είναι επικίνδυνες και πρέπει να εξαλειφθούν?
  11. Γεια σε όλες, Το πρόβλημά μου είναι το εξής: Λίγο πριν μπω στον 5ο μήνα (δεύτερη εγκυμοσύνη), άρχισα να έχω μικροσυσπάσεις, τα γνωστά "τεντώματα"/ "σφηξίματα" της μήτρας, λίγο κάτω από τον αφαλό. Ο γιατρός μου μου έδωσε αμέσως πρεπαρ και μου είπε να ξεκουραστώ. Παρ' όλ' αυτά, δεν υποχώρησαν. Τότε, με εισήγαγε σε κλινική ώστε να πάρω πρεπάρ ενδοφλεβίως με ορό μέχρι να υποχωρήσουν. Μ' αυτά και μ' αυτά, έμεινα μια βδομάδα στο νοσοκομείο, με ψυχολογία χάλια και νεύρα τσατάλια. Τώρα που με το καλό βγήκα, είμαι σε στάνταρ αγωγή πρεπάρ (μισό ανά τρίωρο) και πλήρη ακινησία (πάλι με ψυχολογία χάλια και νεύρα τσατάλια). Ο γιατρός μου μου είπε ότι αν ενταθούν, θα ξαναμπώ στην κλινική. Κάνοντας όμως έρευνα στο ίντερνετ, διαπίστωσα σχεδόν μετά βεβαιότητας ότι οι συσπάσεις που νιώθω είναι οι λεγόμενες braxton hicks, πλήρως ακίνδυνες, οι οποίες μπορούν να ξεκινήσουν από το δεύτερο τρίμηνο, ειδικά σε δεύτερη ή τρίτη κύηση (hallo? Όπως εγώ). Όλα τα συμπτώματα που βρήκα στο ίντερνετ που υποδεικνύουν braxton hicks, είναι ακριβώς αυτά που έχω: Συγκεκριμένα: -Δεν συνοδεύονται από πόνο σε καμία περίπτωση. -Είναι ακανόνιστες, τυχαίες, δεν εντείνονται, φεύγουν για πολλές ώρες και ξανάρχονται. -Υποχωρούν εάν αλλάξω στάση σώματος. Στην κλινική, έλεγα και στους γιατρούς και στις μαίες «Βρε παιδιά, αν ξαπλώσω στο πλάι φεύγουν» και μου έλεγαν «Δεν έχει σημασία». Τι να πω! -Εντείνονται αν είναι γεμάτη η κύστη και φεύγουν αμέσως μόλις ουρήσω. -Ανακουφίζονται με πρεπάρ αλλά δεν υποχωρούν πλήρως. Αντιθέτως, κάτι διάβασα για buscopan αλλά δεν μπορώ να πάρω φάρμακο χωρίς συγκατάθεση του γιατρού μου. -Περιορίζονται μόνο στο κέντρο της κοιλιάς κάτω απ’ τον αφαλό και δεν απλώνονται σε όλη την κοιλιά. -Δεν επηρεάζουν τον τράχηλο, να του προκαλέσουν διαστολή – πράγμα που επιβεβαιώθηκε σε υπέρηχο που μου έκαναν στην κλινική. ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ… Τι να κάνω εγώ τώρα; Βάζω το χέρι μου στη φωτιά ότι είναι braxton hicks, αλλά μπορώ να πάρω το ρίσκο πάνω μου; Γιατί ο γιατρός δεν μου το αναφέρει καν και με έχει καθηλωμένη λες και αν σηκωθώ θα αποβάλλω; Απ την άλλη, διστάζω να του πω κάτι μήπως φανεί ότι του κάνω υποδείξεις (δεν λέω, τον εμπιστεύομαι). Και απ’ την άλλη, αν του το πω, ίσως μου πει «ναι, αλλά μια στο κατομμύριο, εμείς να είμαστε σίγουροι…» Τον έχω κόψει λίγο φοβητσιάρη και να μην θέλει να ρισκάρει για επαγγελματικούς λόγους… Το πρόβλημά μου είναι βέβαια και το ότι είμαι καθηλωμένη, αλλά περισσότερο είναι ο φόβος και το άγχος που μου έχει προξενήσει η όλη ιστορία. Φέρομαι σαν να είναι η εγκυμοσύνη μου υψηλότατου κινδύνου, ενώ μπορεί να μην τρέχει και τίποτα. Έχω γνωστές που έβγαλαν δυο και τρεις εγκυμοσύνες με συσπάσεις απ’ το δεύτερο τρίμηνο και γέννησαν μια χαρά. Απλώς γενικά πρόσεχαν. Σας κούρασα. Είχε καμιά παρόμοια εμπειρία; Είχε καμιά τέτοιου είδους συσπάσεις από τον 5ο μήνα; Τι είχε πει ο γιατρός; Είχαν καθηλωθεί στο κρεβάτι όπως εγώ; Το φαινόμενο των συσπάσεων (είναι αρκετά ενοχλητικό) υποχώρησε ποτέ ή συνεχίστηκε μέχρι το τέλος της εγκυμοσύνης; Έχετε ακούσει για δυσμενή εξέλιξη τέτοιου φαινομένου; Θα εκτιμήσω ιδιαίτερα κάθε βοήθεια καθώς δεν μπορώ να διανοηθώ το να φοβάμαι, να αγχώνομαι και να κλαίω για κάτι που ίσως δεν είναι τίποτα. Σας ευχαριστώ πολύ
  12. Γειά σας κορίτσια, Διάβασα πολλά άρθρα στο φόρουμ για πρεπάρ, συσπάσεις, κλπ. Θα ήθελα ωστόσο αν έχει καμία παρόμοια εμπειρία: Είμαι στη 18η εβδομάδα δεύτερης εγκυμοσύνης (σε λίγες μέρες μπαίνω στον 5ο μήνα) και εδώ και τρεις μέρες με έχει πιάσει πόνος δεξιά και αριστερά χαμηλά στην κοιλιά (στο όριο ας πούμε της κυλότας). Όχι στη μέση της κοιλιάς, μόνο δεξιά κ αριστερά. Προηγήθηκε μια απροσεξία μου: Έσκυψα να δέσω το παπούτσι μου χωρίς να ανοίξω καλά τα πόδια μου και το δεξί μου πόδι πίεσε την κοιλιά μου. Απ' τη στιγμή που σηκώθηκα και τεντώθηκα, έχω αυτόν τον πόνο, κυρίως δεξιά. Ο ίδιος πόνος με είχε ξαναπιάσει πριν κανα δυο βδομάδες μετά από πολύ περπάτημα και με σούβλιζε κάθε φορά που πατούσα το πόδι μου στο βάδισμα (οπότε πήγαινα κουτσαίνωντας) αλλά μόλις ξάπλωσα πέρασε. Και τώρα περνάει βέβαια όταν ξαπλώνω, αλλά μόλις κάτσω λίγη ώρα όρθια ή περπατήσω ή κάνω δουλειές, επιστρέφει. Έχει τώρα τρεις μέρες. Εγώ τον νιώθω για καθαρά μυικό πόνο -δηλ. πονάω όταν πατάω το πόδι ή όταν το σηκώνω, ξαπλωμένη όταν αλλάζω πλευρό, ακόμα κ όταν γελάω -δηλ. νιώθω ότι είναι σαν κράμπα-τράβηγμα στους κοιλιακούς. Η γυναικολόγος μου όμως μου είπε απ' το τηλέφωνο ότι δεν είναι μυικό και ότι φοβάται συσπάσεις, οπότε μου έδωσε το πρεπάρ (ναι, με τις γνωστές ταχυκαρδίες κλπ όλα όσα ξέρετε όλες) και είπε ξεκούραση (όχι απαραίτητα μόνο ξάπλα). Θυμάμαι ότι είχα ακριβώς το ίδιο σύμπτωμα και στην πρώτη εγκυμοσύνη ακριβώς την ίδια περίοδο και είχα πάρει πάλι πρεπάρ κλπ, αλλά τότε είχε περάσει μέσα σε μία μέρα. Τώρα είναι πολύ πιο επίμονο. Εξ αιτίας αυτού έχω τρομοκρατηθεί αρκετά, παίρνω φυσικά το πρεπάρ, και έχω καθηλωθεί στον καναπέ κ στο κρεβάτι, έχω στείλει το παιδάκι μου στα πεθερικά μου και έχω τον άντρα μου φέρε αυτό και κάνε εκείνο. Μήπως δεν είναι τόσο σοβαρό τελικά; Διάβασα και για τους πόνους των στρογγυλών συνδέσμων που ταιριάζουν στην περίπτωσή μου. Πώς όμως ξεχωρίζουν αυτοί οι πόνοι από τις συσπασεις; Ξέρει καμία; Φυσικά δεν θα σταματήσω το πρεπάρ και τη σχετική προσοχή και ξεκούραση, αλλά θα ήθελα λίγο να καθησυχαστώ αν δεν είναι κάτι σοβαρό... Τέλος: Μήπως κάποια ειδική ζώνη για στήριξη της κοιλιάς με ανακουφίσει; Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων
  13. Gerakina, το πιάσαμε το υπονοούμενο. Δεν σε κατηγορώ, πάντως, με τόσα που έχουν δει τα μάτια μας με προωθήσεις προϊόντων. Λοιπόν, η απάντηση είναι Ο Χ Ι !!! Εξάλλου, ούτε μάρκα πρότεινα, ούτε ξέρω πού τα πουλάνε, ούτε είπα πού να τα βρείτε. Το σάιτ που πρότεινα, απλά είναι το μόνο που βρήκα με τόσες πληροφορίες για το πώς λειτουργεί και το συνέστησα για περισσότερες πληροφορίες, δεν θα μπορούσα να γράψω εδώ τόσες λεπτομέρειες... Δεν το συνέστησα για να το αγοράσετε το συγκεκριμένο, άλλωστε είναι στην Αμερική, δεν νομίζω να παραγγείλει κανείς από την Αμερική ένα βραχιολάκι των 10 Ευρώ και εγώ να βγάλω κέρδος... Ο σκοπός είναι να ενημερωθούμε για το προϊόν και να βρούμε κάτι ανάλογο, ΌΠΟΥ το βρούμε και να βοηθηθούμε... Απλώς με βοήθησε ΤΟΣΟ πολύ και θέλησα να το μοιραστώ, τόσο ύποπτο είναι? Cruelty, εγώ και νερό ήπια, και έφαγα, και απ' όλα. Δεν έχει νόημα, όμως, να με ρωτάει η κάθε μια "κάνεις κι αυτό? κάνεις και εκείνο?" κλπ. Εγώ απλώς κατέθεσα ότι με βοήθησε, από κει και πέρα ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ το... άλλη μπορεί να τη βοηθήσει λιγότερο, άλλη περισσότερο... Απλώς μην το αγνοήσει κάποια επειδή οι γιατροί λένε "δεν κάνει τίποτα", είναι κρίμα, αξίζει μια δοκιμή, μπορεί να ανακουφίσει πραγματικά...
  14. Πω πω! Δεν περίμενα τόσα responses τόσο γρήγορα. Μα πραγματικά, τι βασανιστικό πρόβλημα είναι αυτό και πόσες επηρεάζει. Εγώ είμαι ακόμα εδώ, μια χαρά φορώντας τα βραχιολάκια μου. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι γιατροί λένε "δεν κάνουν τίποτα" κλπ. Μα να είναι κάτι κουφό που συνέβη μόνο σε εμένα? Τι να πω, βρε παιδιά. Μπορεί απλά να μην πιάνει σε όλες. Εγώ απλώς κατέθεσα την απόλυτα θετική μου εμπειρία και ελπίζω να βοηθηθούν κι άλλες γυναίκες, αλλά να μην παρασύρω κιόλας κάποια γυναίκα σε επόμενη εγκυμοσύνη και πάλι ξερνάει και με καταριέται Η μόνη λύση και απάντηση είναι η δοκιμή. Απλώς προτείνω σε όλες να το δοκιμάσουν, και ακόμα καλύτερα να μοιραστούν μαζί μας την εμπειρία τους για να δούμε τελικά πόσο αποτελεσματικό είναι. Επίσης, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν υπάρχουν στα φαρμακεία και δηλώνουν άγνοια. Παραθέτω εδώ κάποια ελληνικά σάιτ που αναφέρουν για τα βραχιολάκια: http://www.babybaby.gr/showarticle.jsp?CMRCode=11NSR0N6R&CMCCode=020104&extLang= (Λύση νούμερο 12) http://www.ivf-embryo.gr/content/view/275/377/lang,el/ και πολλά άλλα... Μπορεί να μην τα έχουν ΌΛΑ τα φαρμακεία, αλλά μερικά και να θέλει λίγο ψάξιμο. Εγώ επαναλαμβάνω, τα βρήκε ο άντρας μου τυχαία στο αεροδρόμιο του Μονάχου, σε μαγαζί με ταξιδιωτικά βοηθήματα (ωτοασπίδες, μαξιλαράκια, κλπ), σαν βραχιολάκια για τη ναυτία της κίνησης για το ταξίδι. Για την Μαρία-nmeb που ρωτά πού ασκούν τα βραχιολάκια πίεση, μπορείτε να μπείτε εδώ http://www.biobands.com/instructions.htm για να δείτε εικόνα. Το σημείο βρίσκεται στο κάτω (εσωτερικό) μέρος του καρπού (πχ εκεί που κουμπώνει το ρολόι), σε απόσταση περίπου τρία δάχτυλα από την αρχή της παλάμης και ακριβώς στη μέση, ανάμεσα στους δύο τένοντες. Συνήθως πρέπει να μπουν τα βραχιολάκια και στους δυο καρπούς. Διάβασα κάπου ότι η ναυτία μπορεί να ανακουφιστεί ακόμα και αν γίνει ελαφρό μασάζ στο σημείο εκείνο των δύο καρπών. Μπορεί κάποια να δοκιμάσει να της κάνει κάποιος ελαφρό μασάζ για 5 10 λεπτά στα σημεία των δύο καρπών ταυτόχρονα και να δει αν νιώθει κάποια ανακούφιση. Για οποιαδήποτε απορία εδώ είμαι. Ελπίζω να βοήθησα. Αλλά και όποια καταφέρει να τα βρει να μας πει πού τα βρήκε, ή αν τα δοκιμάσει, να μας πει την εμπειρία της... Καλή συνέχεια...
  15. Αγαπητές φίλες, Ανακάλυψα πρόσφατα την ΤΕΛΕΙΑ λύση για την ναυτία της εγκυμοσύνης. Μα, είναι πραγματικά τόσο απίστευτη, που σίγουρα θα δυσκολευτείτε να το πιστέψετε. Μια δοκιμή όμως σίγουρα δεν βλάπτει. Ας τα πάρω όμως τα πράγματα από την αρχή. Στην πρώτη εγκυμοσύνη μου είχα τεράστιο πρόβλημα ναυτίας και εμετών κατά το πρώτο τρίμηνο. Είχα αυτό που λένε «υπερέμεση της κύησης». Έκανα ασταμάτητα εμετό όλη μέρα για έξι εβδομάδες. Πραγματικά, τα πέρασα φρίκη. Κανένας δεν μπόρεσε να μου προσφέρει κάποια λύση. Η γιατρός μου, μου είχε μεν επιτρέψει να παίρνω vomex ή primperan, αλλά το μόνο αποτέλεσμα ήταν να κοπούν κάπως οι εμετοί. Όποια το έχει βιώσει γνωρίζει ότι και εμετό να μην κάνεις, η ναυτία, η ακακατωσούρα και η αναγούλα δεν σε αφήνουν να εγκαταλείψεις την ξαπλωτή θέση. Έτσι και αλλιώς, αισθάνεσαι συνέχεια απαίσια. Τώρα κοντεύω να μπω στον τρίτο μήνα της δεύτερης εγκυμοσύνης μου. Τα ίδια συμπτώματα, κάπως πιο ήπια, επανήλθαν με το που μπήκα στην έβδομη εβδομάδα. Δεν είχα υπερέμεση, αλλά έκανα εμετό αρκετές φορές την ημέρα, ενώ ένιωθα συνέχεια αναγούλα και ανακατωσούρα. Σε κάθε περίπτωση ήμουν ανήμπορη και συνεχώς ξάπλα. Και τότε κάτι φοβερό συνέβη. Ανακάλυψα την τέλεια λύση και μέσα σε δέκα λεπτά έγινα περδίκι!!! Ποια είναι λοιπόν αυτή η λύση; Μα, σας το λέω, δεν θα το πιστεύετε. Σίγουρα ακούγομαι σαν διαφημιστικό σποτ, αλλά πραγματικά είμαι ενθουσιασμένη. Δεν είναι φάρμακο, δεν είναι δύσκολο, δεν είναι ακριβό και είναι απόλυτα ασφαλές για την εγκυμοσύνη. Τι είναι; Είναι τα ειδικά βραχιολάκια κατά της ναυτίας. Από την πρώτη μου εγκυμοσύνη είχα διαβάσει για αυτά τα βραχιολάκια στο βιβλίο «Η βίβλος της εγκυμοσύνης» σαν αντιμετώπιση της ναυτίας. Είχα όμως ρωτήσει τη γιατρό μου και μου απάντησε κάπως απαξιωτικά –σαν ότι αυτά είναι χαζά, δεν υπάρχει λύση. Έτσι, δεν τα έδωσα σημασία και δυστυχώς υπέφερα. Δεν την κατηγορώ, όμως. Στην Ελλάδα δυστυχώς επικρατεί η άποψη ότι αν δεν είναι φάρμακο, είναι άχρηστο. Τώρα, στη δεύτερη έκανα πάλι προσπάθεια να μάθω για αυτά. Ξαναρώτησα τη γιατρό και η απάντησή της ήταν ίδια. Πήγα και σε ένα φαρμακείο, τα ίδια και η φαρμακοποιός. Και εκείνη είπε απαξιωτικά «δεν υπάρχουν τέτοια» σαν να λέει «τι θες κυρία μου, έγκυος είσαι θα ξερνάς»… Και τότε βοήθησε η τύχη. Ο άντρας μου πήγε ένα ταξίδι και πέτυχε τα βραχιολάκια αυτά σε ένα αεροδρόμιο, για την καταπολέμηση της ναυτίας του ταξιδιώτη. Είναι τα ίδια, αυτά, για τη ναυτία πάσης φύσεως, ακόμα και της εγκυμοσύνης. Έκαναν 8 ευρώ. Τα πήρε και μου τα έφερε. Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή δεν τα πολυπίστεψα και τα είχα πολλές μέρες να κάθονται. Μέχρι που εχθές λέω «δεν τα δοκιμάζω». Τα φόρεσα. Το πιστεύετε; Μέσα σε δέκα λεπτά έγινα περδίκι!!! Έφυγε κάθε αίσθηση αναγούλας. Για εμετό ούτε συζήτηση. Σηκώθηκα, έπαιξα με το παιδάκι μου, έφαγα, ήπια… Μέχρι και σήμερα (25η Μαρτίου) πήγα σε ψαροταβέρνα και διασκέδασα με τους φίλους μου, πράγμα που θα ήταν αδύνατον. Είμαι τόσο χαρούμενη, σίγουρα θα ακούγομαι χαζοχαρούμενη, αλλά δεν με νοιάζει. Θέλησα αμέσως να μοιραστώ αυτή τη λύση με όσο περισσότερες γυναίκες γίνεται γιʼ αυτό και σας γράφω. Γιατί πραγματικά αναστήθηκα!!! Τι είναι αυτά τα βραχιολάκια και πώς λειτουργούν; Βασίζονται στη μέθοδο accupressure, δηλαδή την μέθοδο ανακούφισης κάποιων συμπτωμάτων με την άσκηση της πίεσης σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος. Συγκεκριμένα για τη ναυτία, έχει ανακαλυφθεί πως αν ασκείται πίεση σε ένα συγκεκριμένο σημείο στο εσωτερικό των δύο καρπών, η ναυτία –οποιασδήποτε αιτίας- υποχωρεί. Τα βραχιολάκια αυτά λοιπόν, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία ταινία velcro που έχει ένα πλαστικό κουμπί που προεξέχει. Τοποθετείς το κουμπί ώστε να πιέζει το ειδικό σημείο στο εσωτερικό του καρπού (δείχνει στις οδηγίες) και κλείνεις το velcro ώστε να σε πιέζει απαλά και να μη σε σφίγγει. Και μέσα σε δέκα λεπτά η ναυτία εξαφανίζεται. Δεν ξέρω αν πωλούνται σε φαρμακεία ή πού αλλού. Σίγουρα πάντως δεν θα είναι δύσκολο να τα βρει κανείς. Τα δικά μου από το αεροδρόμιο λέγονται acustrap ενώ βρήκα στο ίντερνετ και αυτή τη μάρκα που έχει και πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες στο σάιτ. Επισκεφθείτε το αν θέλετε να μάθετε περισσότερα σχετικά με τα βραχιολάκια στο http://www.biobands.com. Προσοχή: Πρώτον: Τα βραχιολάκια ΔΕΝ είναι μαγνητικά. Έχουν απλώς ένα πλαστικό κουμπί που ασκεί πίεση. Δεύτερον: Σύμφωνα με την έρευνά μου, είναι απολύτως ακίνδυνα. Για καλό και για κακό, πάντως, παρακαλώ τις αναγνώστριες να συμβουλευτούν τον/την γυναικολόγο τους πριν τα χρησιμοποιήσουν για οποιονδήποτε πιθανό κίνδυνο. Ουδεμία ευθύνη φέρω για οποιοδήποτε ένα-στο-τρισεκατομμύριο πρόβλημα που θα προκύψει αν κάποια έγκυος δεν συμβουλευτεί τον/την γιατρό της. Τρίτον: Παρακαλώ να σημειώστε ότι εδώ απλώς καταθέτω την εμπειρία μου, με ενθουσιασμό και ελπίδα ότι θα βοηθήσει και άλλες γυναίκες να ξεπεράσουν το φριχτό πρόβλημα της ναυτίας. Ίσως να μην πιάνει σε όλες. Ίσως κάποια απλώς να νιώσει λίγο καλύτερα και να μην γίνει περδίκι. Ίσως άλλη να μην καταλάβει διαφορά. Ακόμα (δεν το πολυπιστεύω) μπορεί να λειτούργησε σαν placebo και να θεραπεύτηκα μόνο από την ιδέα μου. Όπως και ναʼ χει, όμως, πιστεύω ότι αξίζει πραγματικά να το μοιραστώ και αξίζει πραγματικά κάποια έγκυος να το δοκιμάσει. Το μόνο που έχει να χάσει είναι 8 – 10 ευρώ. Θα χαρώ πολύ να μάθω και άλλες παρόμοιες θετικές εμπειρίες…. Εύχομαι καλή επιτυχία και καλή εγκυμοσύνη. Και ακόμα και αν δεν βρεθεί λύση, εδώ που τα λέμε, ακόμα και ενάμισης μήνας εμετών αξίζουν για το αγγελουδάκι. Το πέρασα… Το ξέρω…