Σκέψεις για 2ο παιδάκι

[sissy]

Καλησπέρα,

θα ήθελα την άποψη σας για το θέμα του 2ου παιδιού.

Σκεφτόμαστε πως θέλουμε να χαρίσουμε στο γιο μας ένα αδερφάκι. Ο άντρας μου με το που κράτησε το γιο μας στην αγκαλιά του ήξερε πως σίγουρα θέλει και δεύτερο παιδί.

Εμένα πάλι μου πήρε 6 χρόνια για να το πάρω απόφαση. Δε θα σταθώ στους λόγους που μπορεί κάποιος να θέλει ή να μη θέλει 2ο ή 3ο παιδάκι ή το πόσο περιμένει για να το κάνει.

Ωστόσο με προβληματίζει η στάση των φίλων μου σε αυτό το θέμα και είναι όλοι άνθρωποι που αγαπώ και εκτιμώ τη γνώμη τους.

Για να δώσω το γενικό περίγραμα, οι περισσότεροι είναι σε καλή οικονομική κατάσταση και έχουν από ένα παιδάκι.

Σε συζητήσεις μας λοιπόν λέγεται πως το "σωστό" είναι να κάνεις ένα παιδί και να του δώσεις ΤΑ ΠΑΝΤΑ, σε αγάπη, σε εκπαίδευση σε υλικά αγαθά.

Η δική μας οικογένεια δεν είναι εύπορη αλλά θέλουμε να γίνουμε 4.

Μήπως τελικά έχουν δίκιο? Μήπως τελικά είμαστε εγωιστές που θέλουμε και άλλο παιδί ενώ άλλοι που είναι σε καλύτερη οικονομική κατάσταση ούτε που το σκέφτονται?

Ένα παιδί λοιπόν και του δίνουμε τα πάντα ή περισσότερα και μοιράζουμε ό,τι έχουμε?

[Stellakapa]

Καλησπέρα! Εγω παλι εχω να σου πω οτι ολη μέρα ακούω... Ενα ίσον κανενα!! Η αληθεια ειναι οτι δε πρεπει να σταθείς στα λογια των άλλων! Και εγω μπορω να σου πω ως επιχείρημα οτι τα αδέλφια μου ειναι ο,τι πολυτιμότερο εχω στη ζωη και νιωθω ευλογημένη λόγω της ύπαρξης τους γιατι μου εχουν σταθεί συναισθηματικά, οικονομικά, στα παντα! Άρα να κανεις δεύτερο και τρίτο για αυτο το λόγο. Και εγω ενα παιδάκι εχω και σκεφτομαι οτι θα ταν τυχερός να εχει μια μέρα, οταν πια δε θα χει εμενα , ανθρώπους που θα το αγαπάνε με διαφορετικό τροπο απ ' οτι ο σύζυγος κΙ οι φίλοι! Και οι γονείς μου , μου λένε ολη μέρα την ατάκα με την οποία ξεκίνησα. Εγω πιστεύω ομως δεν ειμαι ακομα ετοιμη και ενω θα το αγαπαμε παρα πολυ, θα πιεζομασταν αλλο τοσο και θα κλονιζοταν η σχέση μας. Καταβαθος τι θέλεις ; Και ποιος ειναι ο λόγος που σε κανει να το σκέφτεσαι;

[mmdad]

Η μαμα μου εκανε ενα παιδι αλλα επεμενε εγω να κανω δυο. Θεωρω οτι ξερει κατι παραπανω. Μεγαλωσε σε μεγαλη οικογενεια αλλα φυσικα δεν επεμενε να κανω και εγω τοσα παιδια (μετα το δευτερο μας απαγορευει και να δοκιμασουμε για τριτο).

Βλεπω και τον αντρα μου πως ειναι με την αδελφη του και πως στηριξαν ο ενας τον αλλον οταν εχασαν τους γονεις τους σε παιδικη/εφηβικη ηλικια

[Melina22]

Ότι αισθάνεσαι ΕΣΥ και ο άντρας σου. ΟΙ υπόλοιποι ας αποφασίσουν για τους εαυτούς τους....Τι θέλεις πραγματικά εσύ;

[KonstantinaDimitris]

Όταν γέννησα το 1ο μου παιδί δεν ήθελα να ακούσω για δεύτερο. Ημουν τόσο εξαντλημένη σωματικά που δεν άντεχα να το ξαναζήσω. Από την άλλη σκέφτηκα οτι δεν θα ήθελα το παιδι μου να μην εχει ενα στήριγμα στην μετέπειτα ζωη του, εναν δικό του άνθρωπο, εναν αδερφό που θα τρέξει οταν χρειαστεί. Φυσικά δεν ειναι όλες οι αδερφικες σχέσεις ιδανικές ή τελειες. Παντα όμως μου προκαλούσε θλίψη οταν έβλεπα μοναχοπαίδια να παίζουν μόνα.

Άμεσα λοιπόν εκανα κ δεύτερο. Κ ναι, η κούραση κ τα έξοδα διπλασιαστηκαν, αλλά το σπιτι μας γέμισε φωνές κ αγκαλιές κ παραπάνω ζεστασιά.

Μην επηρεάζεσαι πάντως από κανέναν.

[mpoumpounitsa]

Όταν γέννησα το 1ο μου παιδί δεν ήθελα να ακούσω για δεύτερο. Ημουν τόσο εξαντλημένη σωματικά που δεν άντεχα να το ξαναζήσω. Από την άλλη σκέφτηκα οτι δεν θα ήθελα το παιδι μου να μην εχει ενα στήριγμα στην μετέπειτα ζωη του, εναν δικό του άνθρωπο, εναν αδερφό που θα τρέξει οταν χρειαστεί. Φυσικά δεν ειναι όλες οι αδερφικες σχέσεις ιδανικές ή τελειες. Παντα όμως μου προκαλούσε θλίψη οταν έβλεπα μοναχοπαίδια να παίζουν μόνα.

Άμεσα λοιπόν εκανα κ δεύτερο. Κ ναι, η κούραση κ τα έξοδα διπλασιαστηκαν, αλλά το σπιτι μας γέμισε φωνές κ αγκαλιές κ παραπάνω ζεστασιά.

Μην επηρεάζεσαι πάντως από κανέναν.

 

Αυτό. Συμφωνώ απολύτως. Και όχι εγώ δεν έχω δεύτερο παιδί και δυστυχώς δεν θα μπορέσω ποτέ να κάνω (μόνο με υιοθεσία). Όταν όμως το κοριτσάκι μου μου ζητάει αδερφάκι σπαράζει η ψυχή μου. Για αυτό...ναι. Αν το θες να κάνεις δεύτερο παιδί. Τα παιδιά μας μπορούν να μεγαλώσουν καλά και να είναι ευτυχισμένα με λιγότερα υλικά αγαθά από ότι νομίζουμε... Με το καλό

[BabyCute]

Sissy για να ρωτάς μαλλον δεν ειςαι πολυ έτοιμη ... Αν το ήθελες πραγματικά δεν θα το συζητουσες

Και για να σου απαντήσω ο λόγος που κάνουν δεύτερο κάποιες ειναι γιατι θέλουν να κρατήσουν παλι μωρακι στην αγκαλιά τους η γιατι θέλουν να δώσουν αδελφάκι στο πρωτο - εγω ήθελα και τα δυο

Αν δεν εχεις την ανάγκη για κανενα απο τα δυο δεν χρειάζεται να το κανεις, μην το κανεις μονο για τον άντρα σου γιατι θα το σκυλομετανοιωσεις

 

Και για να τελειώσω οταν εχεις μονο ενα υπαρχει μεγαλη πίεση πανω του (για φαγητο ύπνο συμπεριφορά μαθήματα κλπ)... Με το δεύτερο οι απαιτήσεις ειναι λιγότερες, εξισορροπούν τα πραγματα (οταν πχ φροντίζεις νεογέννητο δεν τρελλαινεσαι που ο μεγαλος δεν έφαγε το φαγητο του ...)

Για αυτο και εμεις δεν θέλαμε να είμαστε μονο οι 3 μας

 

Οτι και να αποφασίσεις good luck!

[hara86]

Sissy μπορεί να αγαπάς και να εκτιμάς τους φίλους και τη γνώμη τους,αλλά είμαι σιγουρη πως αγαπάς περισσότερο τον άντρα σου και το παιδί σου...

αν εσείς θέλετε πραγματικά να κάνετε και δεύτερο παιδάκι μη δίνεις σημασία στα λόγια άλλων,είναι όλοι έξω από την πόρτα σου...

αν είναι πραγματικοί φίλοι θα χαρούν μαζί σου και δε θα επικρίνουν την απόφαση σας...

Τέλος,σαφώς και δεν υπάρχει σωστό ή λάθος στο συγκεκριμένο θέμα,μην τρελαθούμε τελείως,είναι προσωπικές αποφάσεις που δεν θα έπρεπε να απασχολούν τρίτους...

[MarianS]

Εγω σκέφτομαι όπως οι φιλοι σου. Αν δεν μπορει να προσφερει καποιο ζευγαρι όσα μπορει περισσοτερα στο παιδι κυριως από εκπαιδευση, η γνωμη μου είναι ότι πρεπει να το σκεφτει πολύ να κανει 2ο. Επιπλέον η κουραση αν δεν εχεις βοηθεια, είναι μεγαλη. Γενικά περισσοτερα παιδια, περισσοτερα θέματα προκυπτουν. Επειτα δεν είναι σιγουρο ότι όλα τα αδερφακια ταιριαζουν μεταξυ τους καιθα κανουν παρεα και στη παιδική ηλικία αλλα και αργοτερα. Εχω τοσα παραδείγματα που καμια σχεση από αυτά που φανταζόμαστε ότι θα έκαναν μαζι. Ισως σε μεγαλη ηλικια είναι καλυτερα μεταξυ τους αλλα και παλι παιζεται και αυτό.

Εγω ως μοναχοπαιδι μια χαρα μεγαλωσα και δεν ένιωσα ποτε την αναγκη για αδερφάκι. Ειχα έναν εξαδερφο σαν αδερφο (με τον οποιο σκοτωνόμασταν τις περισσοτερες φορές) και πολλες μα πολλες φιλες.

Συμπέρασμα κατ' εμε παντα: αν το θες παρα πολύ, καντο και μη ρωτας κανενα. Αν όχι, και μεις τα μοναχοπαίδια μια χαρα μεγαλώσαμε με όλα τα καλα.

[ΑΝΝΑ24]

Καλησπέρα,

θα ήθελα την άποψη σας για το θέμα του 2ου παιδιού.

Σκεφτόμαστε πως θέλουμε να χαρίσουμε στο γιο μας ένα αδερφάκι. Ο άντρας μου με το που κράτησε το γιο μας στην αγκαλιά του ήξερε πως σίγουρα θέλει και δεύτερο παιδί.

Εμένα πάλι μου πήρε 6 χρόνια για να το πάρω απόφαση. Δε θα σταθώ στους λόγους που μπορεί κάποιος να θέλει ή να μη θέλει 2ο ή 3ο παιδάκι ή το πόσο περιμένει για να το κάνει.

Ωστόσο με προβληματίζει η στάση των φίλων μου σε αυτό το θέμα και είναι όλοι άνθρωποι που αγαπώ και εκτιμώ τη γνώμη τους.

Για να δώσω το γενικό περίγραμα, οι περισσότεροι είναι σε καλή οικονομική κατάσταση και έχουν από ένα παιδάκι.

Σε συζητήσεις μας λοιπόν λέγεται πως το "σωστό" είναι να κάνεις ένα παιδί και να του δώσεις ΤΑ ΠΑΝΤΑ, σε αγάπη, σε εκπαίδευση σε υλικά αγαθά.

Η δική μας οικογένεια δεν είναι εύπορη αλλά θέλουμε να γίνουμε 4.

Μήπως τελικά έχουν δίκιο? Μήπως τελικά είμαστε εγωιστές που θέλουμε και άλλο παιδί ενώ άλλοι που είναι σε καλύτερη οικονομική κατάσταση ούτε που το σκέφτονται?

Ένα παιδί λοιπόν και του δίνουμε τα πάντα ή περισσότερα και μοιράζουμε ό,τι έχουμε?

 

Sissy καλημέρα!

Στο ερώτημα που θέτεις είμαι σίγουρη ότι η σωστή απάντηση είναι η Β'. Μοιράζουμε ό,τι έχουμε. Και μοιραζόμαστε. Όλοι μαζί και τα παιδιά μεταξύ τους.

Μοιραζόμαστε τη ζωή μας, την καθημερινότητά μας, τα ρούχα μας, τα λεφτά μας, τις εμπειρίες μας, τις λύπες μας, τις απογοητεύσεις, τις ελπίδες μας, τα όνειρά μας, την αγάπη μας.

Τα παιδιά επίσης μοιράζονται τα στραβά μας και το βάρος μας και το φορτίο αυτό ελαφραίνει.

 

Στα λέω όλα αυτά κόντρα στο γεγονός ότι κι εγώ έχω μόνο ένα παιδάκι. Εμένα με πήρε ο χρόνος. Στην αρχή ήμουν πολύ κουρασμένη, μετά ήρθε η κρίση και φοβηθήκαμε, ο άντρας μου δεν ήθελε και δεν είχα όρεξη να τον "ψήνω", το ένα έφερε το άλλο...και πιθανώς πέρασε η στιγμή.

Επειδή όμως το σκηνικό που λες το έχω σπουδάσει, γιατί έτσι μεγάλωσε και ο πατέρας μου ως μοναχοπαίδι και ο άντρας μου ως άλλο μοναχοπαίδι, με γονείς που είχαν απολύτως τη νοοτροπία "να του τα δώσουμε όλα", έζησα στο πετσί μου πόσο περισσότερο κακό παρά καλό τους έκανε αυτή η στάση.

 

Αν δεν αισθάνεσαι την ανάγκη και την επιθυμία να αποκτήσεις άλλο παιδί, καλά κάνεις και μην αφήσεις κανένα να σε κρίνει. Αν όμως θέλεις, μην αισθάνεσαι ότι το παιδί σου θα χάσει από αυτή την επιλογή. Μόνο να κερδίσει έχει.

[sissy]

Καλημέρα και σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τις απαντήσεις σας

 

Ενα ίσον κανενα!!

Αυτό το άκουσα και γω, μα ποτέ δε μου άρεσε αυτή η έκφραση.

 

Η αληθεια ειναι οτι δε πρεπει να σταθείς στα λογια των άλλων!

Έχεις δίκιο, έλα όμως που επηρρεάζομαι και πολύ εύκολα.

 

Εγω πιστεύω ομως δεν ειμαι ακομα ετοιμη και ενω θα το αγαπαμε παρα πολυ, θα πιεζομασταν αλλο τοσο και θα κλονιζοταν η σχέση μας. Καταβαθος τι θέλεις ; Και ποιος ειναι ο λόγος που σε κανει να το σκέφτεσαι;

Είμαι σίγουρη πως θέλω, δυστυχώς το περιβάλλον με βάζει σε σκέψεις.

Όταν πχ σου λέει μια φίλη "οι γονείς πρέπει να τα δίνουν όλα στα παιδιά τους" δε σε βάζει σε σκέψεις?

Η δική μου φιλοσοφία είναι να του δώσω τα εφόδια να αποκτήσει αυτό που θέλει.

Αλλά σκέφτομαι μήπως είμαι λάθος τελικά?

 

Βλεπω και τον αντρα μου πως ειναι με την αδελφη του και πως στηριξαν ο ενας τον αλλον οταν εχασαν τους γονεις τους σε παιδικη/εφηβικη ηλικια

Αυτό θα το ήθελα και για το γιο μου, τη στήριξη που λες.

 

Ότι αισθάνεσαι ΕΣΥ και ο άντρας σου. ΟΙ υπόλοιποι ας αποφασίσουν για τους εαυτούς τους....Τι θέλεις πραγματικά εσύ;

 

Όταν γέννησα το 1ο μου παιδί δεν ήθελα να ακούσω για δεύτερο. Ημουν τόσο εξαντλημένη σωματικά που δεν άντεχα να το ξαναζήσω. Από την άλλη σκέφτηκα οτι δεν θα ήθελα το παιδι μου να μην εχει ενα στήριγμα στην μετέπειτα ζωη του, εναν δικό του άνθρωπο, εναν αδερφό που θα τρέξει οταν χρειαστεί. Φυσικά δεν ειναι όλες οι αδερφικες σχέσεις ιδανικές ή τελειες. Παντα όμως μου προκαλούσε θλίψη οταν έβλεπα μοναχοπαίδια να παίζουν μόνα.

Άμεσα λοιπόν εκανα κ δεύτερο. Κ ναι, η κούραση κ τα έξοδα διπλασιαστηκαν, αλλά το σπιτι μας γέμισε φωνές κ αγκαλιές κ παραπάνω ζεστασιά.

Μην επηρεάζεσαι πάντως από κανέναν.

Στο ίδιο μήκος κύματος και γω. Δεν ήθελα αμέσως. Το θέμα μοναχοπαίδι δε με απασχολεί επειδή ούτως ή άλλως θα έχουν 6-7 χρόνια διαφορά, οπότε μάλλον δε θα παίζουν μαζί.

 

Αυτό. Συμφωνώ απολύτως. Και όχι εγώ δεν έχω δεύτερο παιδί και δυστυχώς δεν θα μπορέσω ποτέ να κάνω (μόνο με υιοθεσία). Όταν όμως το κοριτσάκι μου μου ζητάει αδερφάκι σπαράζει η ψυχή μου. Για αυτό...ναι. Αν το θες να κάνεις δεύτερο παιδί. Τα παιδιά μας μπορούν να μεγαλώσουν καλά και να είναι ευτυχισμένα με λιγότερα υλικά αγαθά από ότι νομίζουμε... Με το καλό

Να'σαι καλά! Και ό,τι επιθυμείς για την οικογενειά σου.

 

Sissy για να ρωτάς μαλλον δεν ειςαι πολυ έτοιμη ... Αν το ήθελες πραγματικά δεν θα το συζητουσες

Και για να σου απαντήσω ο λόγος που κάνουν δεύτερο κάποιες ειναι γιατι θέλουν να κρατήσουν παλι μωρακι στην αγκαλιά τους η γιατι θέλουν να δώσουν αδελφάκι στο πρωτο - εγω ήθελα και τα δυο

Αν δεν εχεις την ανάγκη για κανενα απο τα δυο δεν χρειάζεται να το κανεις, μην το κανεις μονο για τον άντρα σου γιατι θα το σκυλομετανοιωσεις

 

Και για να τελειώσω οταν εχεις μονο ενα υπαρχει μεγαλη πίεση πανω του (για φαγητο ύπνο συμπεριφορά μαθήματα κλπ)... Με το δεύτερο οι απαιτήσεις ειναι λιγότερες, εξισορροπούν τα πραγματα (οταν πχ φροντίζεις νεογέννητο δεν τρελλαινεσαι που ο μεγαλος δεν έφαγε το φαγητο του ...)

Για αυτο και εμεις δεν θέλαμε να είμαστε μονο οι 3 μας

 

Οτι και να αποφασίσεις good luck!

Μ'αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι. Το καλοκαίρι έμεινα τυχαία έγκυος και χάρηκα πάρα πολύ, δυστυχώς όμως το έχασα στην 8η εβδομάδα. Μέχρι τότε δεν το σκεφτόμουν να βάλουμε μπρος.

 

 

 

Οι φίλοι μου είναι σημαντικοί για 'μένα, αλλά το είπες πολύ όμορφα

αν είναι πραγματικοί φίλοι θα χαρούν μαζί σου και δε θα επικρίνουν την απόφαση σας...

[sissy]

Εγω σκέφτομαι όπως οι φιλοι σου. Αν δεν μπορει να προσφερει καποιο ζευγαρι όσα μπορει περισσοτερα στο παιδι κυριως από εκπαιδευση, η γνωμη μου είναι ότι πρεπει να το σκεφτει πολύ να κανει 2ο. Επιπλέον η κουραση αν δεν εχεις βοηθεια, είναι μεγαλη. Γενικά περισσοτερα παιδια, περισσοτερα θέματα προκυπτουν. Επειτα δεν είναι σιγουρο ότι όλα τα αδερφακια ταιριαζουν μεταξυ τους καιθα κανουν παρεα και στη παιδική ηλικία αλλα και αργοτερα. Εχω τοσα παραδείγματα που καμια σχεση από αυτά που φανταζόμαστε ότι θα έκαναν μαζι. Ισως σε μεγαλη ηλικια είναι καλυτερα μεταξυ τους αλλα και παλι παιζεται και αυτό.

Εγω ως μοναχοπαιδι μια χαρα μεγαλωσα και δεν ένιωσα ποτε την αναγκη για αδερφάκι. Ειχα έναν εξαδερφο σαν αδερφο (με τον οποιο σκοτωνόμασταν τις περισσοτερες φορές) και πολλες μα πολλες φιλες.

Συμπέρασμα κατ' εμε παντα: αν το θες παρα πολύ, καντο και μη ρωτας κανενα. Αν όχι, και μεις τα μοναχοπαίδια μια χαρα μεγαλώσαμε με όλα τα καλα.

Όντως σκέφτεσαι όπως οι φίλοι μου. Ακριβώς όμως! Και πέρα από την εκπαίδευση, να το εξασφαλίσεις και με ένα σπίτι κλπ. Οπότε ανάλογα τα πόσα έχεις(χρήματα σπίτια), τόσα παιδιά να κάνεις.

[ekavi_]

Η απόφαση πρέπει να είναι αποκλειστικά δική σου και του άντρα σου με βάση τις επιθυμίες σας, τις δυνατότητές σας, τις αντοχές σας, την κοσμοθεωρία σας κτλ. Όχι με βάση την κοσμοθεωρία των φίλων σας.

Η δική μου γνώμη είναι πως αν υπάρχει η δυνατότητα και η θέληση, ένα αδερφάκι είναι πολύτιμο για το παιδί.

[Χαρα-Μαρια2]

Αυτοι που λενε ενα=κανενα, θελω να ερθουν ενα πρωινο να δουν μια τρελη, αναμαλλιασμενη να ψαχνει ταξι με δυο τσαντες (μια του παιδιου και μια δικη της), μια σακουλα με ταπερ, μια σακουλα με υλικα για το νηπιαγωγειο, δυο μπουφαν, δυο σκουφακια, και μια ομπρελα στο χερι....

[Χαρα-Μαρια2]

Όντως σκέφτεσαι όπως οι φίλοι μου. Ακριβώς όμως! Και πέρα από την εκπαίδευση, να το εξασφαλίσεις και με ένα σπίτι κλπ. Οπότε ανάλογα τα πόσα έχεις(χρήματα σπίτια), τόσα παιδιά να κάνεις.

 

Αρα οι φτωχοι, να μην κανουν κανενα? Η μια σαν εμενα, με τη δουλεια της κλπ, αλλα χωρις σπιτι. Ειμαι ενοικιο. Να μην κανω? Και αν εχω σπιτι, ειμαι υποχρεωμενη να το δωσω στο παιδι μεθαυριο?

Δε συμφωνω με αυτη τη λογικη. Τα λεφτα δεν ειναι το παν-και μπορει καποιος να τα χασει, σε μια μερα μεσα.

Κανε ο,τι θελει η καρδουλα σου, αν το θελεις, καντο. Μην ακους τριτους.

[ΑΝΝΑ24]

Αυτοι που λενε ενα=κανενα, θελω να ερθουν ενα πρωινο να δουν μια τρελη, αναμαλλιασμενη να ψαχνει ταξι με δυο τσαντες (μια του παιδιου και μια δικη της), μια σακουλα με ταπερ, μια σακουλα με υλικα για το νηπιαγωγειο, δυο μπουφαν, δυο σκουφακια, και μια ομπρελα στο χερι....

 

Δε θα τον βρω αυτόν που τη σκέφτηκε αυτή τη φράση??? Που θα μου πάει!!!

 

Μα με τα λογικά μας συγκρίνουμε το να είσαι μαμά με το να μην είσαι??????

[sissy]

Αυτοι που λενε ενα=κανενα, θελω να ερθουν ενα πρωινο να δουν μια τρελη, αναμαλλιασμενη να ψαχνει ταξι με δυο τσαντες (μια του παιδιου και μια δικη της), μια σακουλα με ταπερ, μια σακουλα με υλικα για το νηπιαγωγειο, δυο μπουφαν, δυο σκουφακια, και μια ομπρελα στο χερι....

χαχαχα έτσι ακριβώς!!!

 

Αρα οι φτωχοι, να μην κανουν κανενα? Η μια σαν εμενα, με τη δουλεια της κλπ, αλλα χωρις σπιτι. Ειμαι ενοικιο. Να μην κανω? Και αν εχω σπιτι, ειμαι υποχρεωμενη να το δωσω στο παιδι μεθαυριο?

Δε συμφωνω με αυτη τη λογικη. Τα λεφτα δεν ειναι το παν-και μπορει καποιος να τα χασει, σε μια μερα μεσα.

Κανε ο,τι θελει η καρδουλα σου, αν το θελεις, καντο. Μην ακους τριτους.

Ναι με αυτή τη λογική δε θα έπρεπε να έχω καν παιδί!

 

 

Δε θα τον βρω αυτόν που τη σκέφτηκε αυτή τη φράση??? Που θα μου πάει!!!

 

Μα με τα λογικά μας συγκρίνουμε το να είσαι μαμά με το να μην είσαι??????

 

Είναι άσχημη έκφραση όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ.

Κι όμως το ακούω από τα πεθερικά μου κάθε φορά, και το κορυφαίο που ακολουθει είναι "ε άμα σου πάθει κάτι το ένα θα έχεις το άλλο", κάτι σαν ανταλλακτικό!

Ίσως όμως να το λένε από την άποψη ότι φαντάσου πως είναι να έχεις ένα παιδί, σκέψου τώρα να έχεις τις ίδιες υποχρεώσεις επί 2 παιδιά.

Μια γυναίκα μου είπε "εσείς λέει με ένα παιδί είστε σαν εκδρομούλα, πάτε όπου θέλετε κάνετε ότι θέλετε, δε ζορίζεστε ιδιαίτερα." Ειδικά τώρα που αυτοεξυπηρετείται κιόλας.

[daisy1]

Αυτοι που λενε ενα=κανενα, θελω να ερθουν ενα πρωινο να δουν μια τρελη, αναμαλλιασμενη να ψαχνει ταξι με δυο τσαντες (μια του παιδιου και μια δικη της), μια σακουλα με ταπερ, μια σακουλα με υλικα για το νηπιαγωγειο, δυο μπουφαν, δυο σκουφακια, και μια ομπρελα στο χερι....

 

xaxaxaxaxa Πότε με είδες???? Και αν λείψει το τάπερ ακούω μια ώρα τη γκρίνια της γιαγιάς "Πάλι έχασες το τάπερ μου με το μπλέ καπάκι" Άσε τον ώμο μου που με πονάει μετά με τις 2 τσάντες!

[ΑΝΝΑ24]

Είναι άσχημη έκφραση όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ.

Κι όμως το ακούω από τα πεθερικά μου κάθε φορά, και το κορυφαίο που ακολουθει είναι "ε άμα σου πάθει κάτι το ένα θα έχεις το άλλο", κάτι σαν ανταλλακτικό!

Ίσως όμως να το λένε από την άποψη ότι φαντάσου πως είναι να έχεις ένα παιδί, σκέψου τώρα να έχεις τις ίδιες υποχρεώσεις επί 2 παιδιά.

Μια γυναίκα μου είπε "εσείς λέει με ένα παιδί είστε σαν εκδρομούλα, πάτε όπου θέλετε κάνετε ότι θέλετε, δε ζορίζεστε ιδιαίτερα." Ειδικά τώρα που αυτοεξυπηρετείται κιόλας.

 

Προφανώς δεν ξέρω πως μοιάζει να έχεις περισσότερα παιδιά, θα είχε πολύ ενδιαφέρον να συμμετέχουν στο θέμα μας οι πολύτεκνες φιλενάδες από το διπλανό τόπικ, να σου δώσουν τη δική τους οπτική.

Καταλαβαίνεις ότι οι δυο άξονες που σε πιέζουν δεν συναντιούνται πουθενά. Από τη μια ένα ίσον κανένα (θα το απορρίπτω μέχρι να σκάσω) από την άλλη "τα πάντα όλα για το ένα".

 

Εκεί που είσαι ήμουνα, γενικώς, γι αυτό και δεν προσπάθησα να αλλάξω τη γνώμη του άντρα μου που ταυτιζόταν με της MarianS.

Το μόνο ίσως χρήσιμο που μπορώ να προσθέσω, είναι ότι, τώρα που για μένα ο χρόνος λήγει φοβάμαι μήπως στο μέλλον το μετανιώσω. Δεν ξέρω την ηλικία σου, εγώ είμαι καλά πατημένα 41 και μπορώ να πω ότι είναι δύσκολο να βλέπεις το τρένο να φεύγει.

 

Ο Θεός, ο Βούδας, το σύμπαν, η ψυχανάλυση ας σε φωτίσουν να κάνεις αυτό που θα είναι η καλύτερη επιλογή για την οικογένειά σου.

[ekavi_]

Από τη μια συμφωνώ ότι πρέπει να συνυπολογίζεις την τρέχουσα οικονομική σου κατάσταση όταν αποφασίζεις πόσα παιδιά θα κάνεις, από την άλλη το να υπολογίζεις από τώρα πόσα σπίτια έχεις/θα έχεις για να αφήσεις στα παιδιά μετά από δεκαετίες είναι τουλάχιστον γελοίο.

[Mytwinsroses]

Προτού μείνω έγκυος ήθελα να κάνω το λιγότερο 4 παιδιά. Ο άντρας μου 1 και να του δώσουμε τα πάντα. Φυσικά και διαφωνούσαμε. Όταν τελικά έμεινα έγκυος ήτανε δίδυμα. Είναι αυτό που λέμε όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελά. Είμαι 23 και έχω 2 μωρά. Δεν δουλεύω και γενικά όσοι με θυμούνται στο φόρουμ, περνάω δύσκολα λόγω προωρότητας των μωρών μου και κάποια προβλήματα που ακολούθησαν τα παλεύουμε για να πετύχουμε το καλύτερο. Σε κάποια στιγμή, όταν ξεπεράσουμε τα προβλήματα και όταν με το καλό παν δημοτικό θα προσπαθήσω για το τρίτο. Οικονομικά οκ δεν λέω πως είναι εύκολα τα 2 μωρά και να δουλεύει μόνο ο ένας, αλλά παλεύετε. Εξαρτάται και πώς ζει ο καθένας και τι υποχρεώσεις έχει. Δεν έχω ενοίκιο ούτε κάποιο δάνειο μιας και ακόμα δεν ξεκινήσαμε το σπίτι μας, αλλά έχουμε τις φυσιοθεραπείες κάθε μήνα 300? το λιγότερο.

Ο άντρας μου έχει 1 αδερφό και εγώ 3 αδέρφια. Στο πατρικό μου που μένουμε, μένει και όλη μου η πατρική οικογένεια μιας και μόνο εγώ είμαι παντρεμένη και μεγαλύτερη. Δηλαδή σύνολο 9 άτομα. Όταν καθόμαστε στο τραπέζι όλοι μαζί πραγματικά είναι υπέροχο. Νιώθεις την ευλογία μιας πολυμελής οικογένειας. Είναι τόσο ωραία αλήθεια. Του άντρα μου του αρέσει πολύ όταν είναι Κυριακή και δεν δουλεύουν και θα καθίσουμε όλοι μαζί...τι ωραία να έχεις μεγάλη οικογένεια μου λέει! Είδες του λέω που ήθελες να κάνουμε 1 για να του δώσουμε τα πάντα? Και τα πάντα ρε κορίτσια τι είναι τι θεωρείτε τα πάντα? Να έχει όλο μάρκες και τα τελευταία είδη ηλεκτρονικών που κυκλοφορούν? Εγώ θυμάμαι στο σχολείο έκανα παράπονα στην μάνα μου που όλες μου οι φίλες φορούσαν μάρκα παπούτσια και κρατούσαν μάρκα τσάντα ενώ εγώ φορούσα παπούτσια κ κρατούσα τσάντα των 20 ευρώ!! Κι όμως δεν πέθανα που ήταν των 20 ευρώ μια χαρά ήτανε. Τώρα που μεγάλωσα έχω καταλάβει τι πραγματικά έχει αξία. Τα χρήματα δεν είναι το παν. Κι όταν κάνεις 1 μωρό πιστεύω το κακομαθαίνεις στο τέλος. Γιατί ότι ζητήσει το δίνεις εσύ. Δεν θα ήθελα με τίποτα να ήμουνα μοναχοπαίδι. ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ. Οι αδερφές μου με βοηθούν με τα μωρά, είναι φίλες μου, μοιραζόμαστε τα πράγματα μας και οι κόρες μου τις φωνάζουν μαμμά και τις 2. Έχουν 3 μαμμάδες τα τρελλά μου. Στην τελική μην μείνεις με το ένα. Το ένα ίσον κανένα δεν μου αρέσει ούτε εμένα σαν φράση αλλά, θα δεις πόση χαρά θα σου δώσει ένα ακόμα μωρό!! Εύχομαι να κάνω μια μεγάλη και σωστή οικογένεια! Και κάπου στην Αγία Γραφή λέει ότι όσο πιο πολλά μωρά κάνεις τόσες πιο πολλές αμαρτίες ξεγράφεις.... Φιλικά και σόρυ για το μεγάλο κείμενο.

[sofi@p]

ο καθένας μας έχει διαφορετική φιλοσοφία για τη ζωή. πρέπει να σκεφτείς τί θα σε κάνει να νιώσεις καλά με τον εαυτό σου, ότι κάνεις το χρέος σου ως γονιός. αν κάνεις άλλο ένα παιδί, θα αλλάξει τόσο πολύ το βιοτικό επίπεδο του πρώτου? τα παιδιά σου θα έχουν αρκετή διαφορά ηλικίας (τόσο περίπου έχω εγώ με την αδερφή μου) και η αδερφική σχέση θα αναπτυχθεί (αν ανατυχθεί) μετά την εφηβεία. μπορεί να είναι στήριγμα τα αδέρφια αλλά μπορεί να γίνουν και θανάσιμοι εχθροί, μην παίρνουμε ως δεδομένο ότι όλα τα αδέρφια είναι αγαπημένα για πάντα.

προσωπικά θεωρώ καλό να υπάρχει αδερφάκι με την προυπόθεση να μεγαλώσω τα παιδιά μου με κάποια πράγματα που εγώ θεωρώ δεδομένα ότι πρέπει να προσφέρω (μόρφωση, όχι μόνο εκπαίδευση και σπίτι για το μέλλον) για να πω ότι έκανα το καλύτερο για τα παιδιά μου.

 

όσον αφορά στην κούραση των 2 παιδιών, συγγνώμη που θα στενοχωρήσω κάποιες, αλλά, όντως, ένα ίσον κανένα.

[ekavi_]

όσον αφορά στην κούραση των 2 παιδιών, συγγνώμη που θα στενοχωρήσω κάποιες, αλλά, όντως, ένα ίσον κανένα.

 

Ε, καλά έχει και την κούρασή του το πρώτο, αλλά νομίζω είναι δεδομένο ότι με κάθε παιδί αυξάνεται και η κούραση + η προσπάθεια για να διατηρηθούν οι ισορροπίες.

[sofi@p]

Ε, καλά έχει και την κούρασή του το πρώτο, αλλά νομίζω είναι δεδομένο ότι με κάθε παιδί αυξάνεται και η κούραση + η προσπάθεια για να διατηρηθούν οι ισορροπίες.

... και οι υποχρεώσεις, που προσθέτουν έξτρα κούραση και άγχος.

[BabyCute]

Ε, καλά έχει και την κούρασή του το πρώτο, αλλά νομίζω είναι δεδομένο ότι με κάθε παιδί αυξάνεται και η κούραση + η προσπάθεια για να διατηρηθούν οι ισορροπίες.

 

+ το παρακαλητο να μην βαρεςεί ο μεγαλος τον μικρο!

 

Και μένα μου φαίνεται πιο δύσκολο με δυο αλλα μου φαινόταν δύσκολο και με ενα!!!