ψυχιατρικό πρόβλημα φίλης

[sogni d'oro]

Καλημέρα, η φίλη μου αντιμετωπίζει σοβαρό ψυχιατρικό θέμα αλλά δεν πηγαίνει σε ειδικό. Οι γονείς της προσπαθούν να την πείσουν να πάει αλλά δεν τα έχουν καταφέρει.

Τι να κάνω? Τι μπορούν να κάνουν εκείνοι.....

[Niki81]

Τι ηλικια εχει η φιλη σου? Οταν λες ψυχιατρικο προβλημα τι ακριβως εννοεις? Αντιλαμβανεται η ιδια το προβλημα η οχι? Δεν θελει να παει σε γιατρο γιατι δε δεχεται οτι εχει προβλημα η γιατι πιστευει πως μπορει να το αντιμετωπισει μονη της?

[χαρουλα#]

Καλημέρα' date=' η φίλη μου αντιμετωπίζει σοβαρό ψυχιατρικό θέμα αλλά δεν πηγαίνει σε ειδικό. Οι γονείς της προσπαθούν να την πείσουν να πάει αλλά δεν τα έχουν καταφέρει.

Τι να κάνω? Τι μπορούν να κάνουν εκείνοι.....[/quote']

 

Καλημερα.Οταν λες η φιλη σου εννοεις η σχεση σου ή η κολλητη σου;

Αυτο που συνηθως γινεται σ αυτες τις περιπτωσεις ειναι το εξης:Η οικογενεια του ασθενους ερχεται σε επαφη με το γιατρο αρχικα.Επειτα , της παρουσιαζετε το γιατρο σαν φιλο/μπατζανακη/ξαδερφο /απλο γνωστο ,ετσι ωστε η πρωτη επαφη μαζι του να μην γινει στο ψυχρο κλιμα ενος ιατρειου κ στα πλαισια του υποτειθεμενου προβληματος της.Ο ειδικος απο τις πρωτες κουβεντες μαζι της,θα καταλαβει αν χρηζει ψυχιατρικης περιθαλψης η φιλη σου.

Το θεμα ειναι να βρεθει ο γιατρος που θα δεχτει να παιξει αυτο το κρυφτουλι για οσο χρειαστει..Αν ερθετε σε επικοινωνια με καποιον ψυχιατρο , ισως να σας πει ιδεες για το πως θα την πεισετε.Αλλωστε , ποιος θελει να παει σε ψυχιατρο;Ποιος παραδεχεται οτι εχει προβλημα.......;

[stella261011]

δεν ξερω τι προβλημα εχετε ομως η εσχατη λυση σε τετοιες περιπτωσεις ειναι η εισαγγελικη παρεμβαση...

[Αναιδα]

Kαλημερα

 

Δυστυχως ειναι ακομα ταμπου το θεμα αυτο και ο ασθενης αντιμετωπιζεται με προκαταληψη απο την κοινωνια με αποτελεσμα να αποφευγει τη βοηθεια του ειδικου. Και η βοηθεια σε αρχικο σταδιο ειναι σωτηρια.

 

Ενας ψυχιατρος ειχε πει οτι ολοι οι ανθρωποι, θα φθασουν στα ορια τους τουλαχιστον μια φορα στη ζωη τους και πιθανον να χρειαστουν βοηθεια, ειδικα σημερα που τα προβληματα και οι πιεσεις ειναι πολλες

(Δεν ξερω εαν ισχυει, βεβαια)

 

Η γνωμη μου ειναι να συζητησουν μαζι της χωρις πιεσεις και να εστιασουν σε ενα συγκεκριμενο προβλημα που η ιδια αντιλαμβανεται και αποδεχεται .

 

Για την λυση μονον αυτου του προβληματος θα της προτεινετε να παει σε εναν ψυχαναλυτη χωρις να αναφερετε την λεξη ψυχιατρο. Υπαρχουν ψυχιατροι-ψυχαναλυτες.

 

Θα πρεπει να της πειτε οτι πολλοι ανθρωποι σημερα λογω της κρισης εχουν ψυχολογικα προβληματα-διαφορετικα ο καθενας-και αναζητουν τη βοηθεια ειδικων, απλα δεν το γνωριζουμε γιατι το κρατουν κρυφο και νομιζουμε οτι ο αριθμος ειναι περιορισμενος.

Μια φιλη νευρολογος μου ειχε πει ''δεν μπορεις να φανταστεις ποσο κοσμος παιρνει φαρμακα ψυχιατρικα γυρω μας''

Αυτο φαινεται και απο την αυξηση της ζητησης στα φαρμακεια τα τελυταια χρονια στην Ελλαδα .

 

Πρεπει η φιλη σου να πιστεψει οτι το προβλημα της δεν ειναι σπανιο (και ας μην ειναι στα συνηθισμενα ψυχιατρικα προβληματα ), και θα λυθει πολυ ευκολα εαν καταφυγει σε εναν ειδικο αντιθετα εαν δεν παει θα βασανιζεται και θα χειροτερευει.

Παντα ομως θα της μιλατε για το προβλημα που παραδεχεται η ιδια.

 

Ποτε δεν θα της αμφισβητειτε αυτα που πιστευει οσο παραλογα και να σας φαινονται. Γιατι ο τροπος σκεψης της ειναι αυτος, μπορει λαθος , αλλα ετσι σκεφτεται και ετσι νιωθει . Για παραδειγμα και εμεις μπορει να εχουμε μια φοβια, οσο και να μας λενε οι αλλοι οτι ειναι παραλογη η φοβια μας, εμεις ετσι νιωθουμε και δεν βοηθαει σε κατι το επιχειρημα αυτο των αλλων .

 

Αυτο πρεπει να το καταλαβουν οι γυρω της , πολυ καλα και να μην χειροτερευουν την κατασταση με το να την αμφισβητουν.

Θελει λεπτους χειρισμους και ισως το καλυτερο ειναι να απευθυνθουν οι ιδιοι οι γονεις σε ενα γιατρο ωστε να τους κατευθυνει αναλογα.

[alcyon]

...

Το θεμα ειναι να βρεθει ο γιατρος που θα δεχτει να παιξει αυτο το κρυφτουλι για οσο χρειαστει..Αν ερθετε σε επικοινωνια με καποιον ψυχιατρο , ισως να σας πει ιδεες για το πως θα την πεισετε.Αλλωστε , ποιος θελει να παει σε ψυχιατρο;Ποιος παραδεχεται οτι εχει προβλημα.......;

Κανένας γιατρός δε θα το δεχτεί αυτό. Ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να γνωρίζει ποιος είναι απέναντί του.

 

........

Θελει λεπτους χειρισμους και ισως το καλυτερο ειναι να απευθυνθουν οι ιδιοι οι γονεις σε ενα γιατρο ωστε να τους κατευθυνει αναλογα.

Αυτό!

 

 

Κι αν δεν είναι από τα σοβαρά προβλήματα τα οποία θέτουν τον ίδιο και τους γύρω του σε κίνδυνο ζωής (οπότε μπορεί να γίνει κάποια εισαγγελική παρέμβαση), τότε αν δε θέλει η ίδια, δε μπορεί κανένας τρίτος άνθρωπος να κάνει τίποτα.

Σε ενήλικο άνθρωπο, η παρέμβαση γίνεται μόνο αν θέλει ο ίδιος.

[Αναιδα]

H εισαγγελικη παρεμβαση σε πολλες περιπτωσεις ειναι δυνατη .

 

Πιστευω εαν συγγενεις ειχαν τολμησει να καταφυγουν στον εισαγγελεα σιγουρα πολλες αυτοκτονιες θα ειχαν αποφευχθει, γιατι οι συγγενεις τις περισσοτερες φορες δεν γνωριζουν τις σκεψεις και τη διαθεση του ασθενους και ουτε μπορουν να το φανταστουν οτι ο ανθρωπος τους σκεφτεται να καταστρεψει τον εαυτο του.

[sogni d'oro]

Σας ευχαριστώ για την ανταπόκριση.

Η φίλη μου δεν αντιλαμβάνεται ότι έχει πρόβλημα. Πιστεύει ότι έχουν όλοι οι άλλοι.

Αμφισβητεί τους ψυχολόγους....

Απομονώνεται σιγά σιγά... αφού όλοι τις "βρωμάνε". Πιστεύει ότι ΟΛΟΙ είναι στραμμένοι εναντίον της. Ότι την παρακολουθούν κτλ.

Είναι 35 ετών χωρίς σχέση (δεν θέλει γιατί θα τον έχουν βάλει λέει να την παρακολουθούν...)

Είχα σκεφτεί αυτό που έγραψε μια κοπέλα... να παρουσιαστεί ένα γιατρός ως φίλος...

οι γονείς της μάλλον εθελοτυφλούν.

[teacher40]

Η φίλη σου πρέπει να πάει σε ειδικό πάση θυσία. Το ποιος είναι ο καταλληλότερος τρόπος (εισαγγελική παρέμβαση ή δήθεν φίλος - ψυχίατρος) θα το κρίνετε εσείς, αν και κατά τη γνώμη μου καλύτερα είναι να της πείτε την αλήθεια. Τον ειδικό που θα την αναλάβει πρέπει να τον εμπιστεύεται για να του μιλήσει και να τη βοηθήσει. Κι αν της εμφανιστεί με ψεύτικητ ταυτότητα δεν ξέρω αν θα τον εμπιστευτευτεί στην πορεία...και γιατί και να εμπιστευτεί και κάποιον που δεν ξέρει και που δεν ξέρει κι ότι είναι ειδικός...

 

εγώ θα σου πω δυο εμπειρίες που έχω. Η μία είναι η αδερφή μου...χρόνια πάσχει από κατάθλιψη (15 χρόνια)η οποία στην αρχή ξεκίνησε ήπια και τώρα έχουμε φτάσει μέχρι και να πιστεύει ότι την παρακολουθούν και θέλουν να τη σκοτώσουν(πριν δυο χρόνια). Ευτυχώς στην περίπτωσή της αναγνωρίζει η ίδια ότι κάτι δεν πάει καλά και πάει στο γιατρό. Δυστυχώς πάντα καθυστερημένα. Στην αρχή κι αυτή αρνείται ότι πρέπει να πάει - εμείς δυστυχώς αναγνωρίζουμε τα σημάδια πια νωρίς. Παίρνει την αγωγή της και μετά από κάποιους μήνες σιγά σιγά συνέρχεται.

 

έχω και μια φίλη η οποία είχε το ίδιο πρόβλημα ακριβώς με την αδερφή μου, η οποία επίσης μόνη της αναγνώρισε ότι πρέπει να πάει κάπου και μάλιστα νοσηλεύτηκε κι ένα διάστημα στο Δαφνί. Από τότε παίρνει μόνη της τα φάρμακά της, τα τελευταία 4-5 χρόνια δεν έχει κανει υποτροπή, κρατάει μόνη της μαγαζί και σπίτι και τους τελευταίους μήνες έχει και σχέση.

 

Πρέπει η φίλη σου να πάει σε ειδικό γιατί αυτά τα προβλήματα όσο μένουν σοβαρεύουν και μετά είναι πιο δύσκολο να αντιμετωπιστούν. Χρειάζεται αγωγή στην αρχή και ψυχανάλυση μετά.

 

ό,τι θέλεις ευχαρίστως να βοηθήσω, στείλε μου π.μ. Κι εμείς το παλεύουμε ακόμα με την αδερφή μου. Δεν κάνει σωστά την αγωγή και υποτροπιάζει, δε τα λέει κι όλα στον ψυχαναλυτή για να βοηθηθεί...θα δούμε

 

καλή δύναμη!!

[teacher40]

Kαλημερα

 

Δυστυχως ειναι ακομα ταμπου το θεμα αυτο και ο ασθενης αντιμετωπιζεται με προκαταληψη απο την κοινωνια με αποτελεσμα να αποφευγει τη βοηθεια του ειδικου. Και η βοηθεια σε αρχικο σταδιο ειναι σωτηρια.

 

Ενας ψυχιατρος ειχε πει οτι ολοι οι ανθρωποι, θα φθασουν στα ορια τους τουλαχιστον μια φορα στη ζωη τους και πιθανον να χρειαστουν βοηθεια, ειδικα σημερα που τα προβληματα και οι πιεσεις ειναι πολλες

(Δεν ξερω εαν ισχυει, βεβαια)

 

Η γνωμη μου ειναι να συζητησουν μαζι της χωρις πιεσεις και να εστιασουν σε ενα συγκεκριμενο προβλημα που η ιδια αντιλαμβανεται και αποδεχεται .

 

Για την λυση μονον αυτου του προβληματος θα της προτεινετε να παει σε εναν ψυχαναλυτη χωρις να αναφερετε την λεξη ψυχιατρο. Υπαρχουν ψυχιατροι-ψυχαναλυτες.

 

Θα πρεπει να της πειτε οτι πολλοι ανθρωποι σημερα λογω της κρισης εχουν ψυχολογικα προβληματα-διαφορετικα ο καθενας-και αναζητουν τη βοηθεια ειδικων, απλα δεν το γνωριζουμε γιατι το κρατουν κρυφο και νομιζουμε οτι ο αριθμος ειναι περιορισμενος.

Μια φιλη νευρολογος μου ειχε πει ''δεν μπορεις να φανταστεις ποσο κοσμος παιρνει φαρμακα ψυχιατρικα γυρω μας''

Αυτο φαινεται και απο την αυξηση της ζητησης στα φαρμακεια τα τελυταια χρονια στην Ελλαδα .

 

Πρεπει η φιλη σου να πιστεψει οτι το προβλημα της δεν ειναι σπανιο (και ας μην ειναι στα συνηθισμενα ψυχιατρικα προβληματα ), και θα λυθει πολυ ευκολα εαν καταφυγει σε εναν ειδικο αντιθετα εαν δεν παει θα βασανιζεται και θα χειροτερευει.

Παντα ομως θα της μιλατε για το προβλημα που παραδεχεται η ιδια.

 

Ποτε δεν θα της αμφισβητειτε αυτα που πιστευει οσο παραλογα και να σας φαινονται. Γιατι ο τροπος σκεψης της ειναι αυτος, μπορει λαθος , αλλα ετσι σκεφτεται και ετσι νιωθει . Για παραδειγμα και εμεις μπορει να εχουμε μια φοβια, οσο και να μας λενε οι αλλοι οτι ειναι παραλογη η φοβια μας, εμεις ετσι νιωθουμε και δεν βοηθαει σε κατι το επιχειρημα αυτο των αλλων .

 

Αυτο πρεπει να το καταλαβουν οι γυρω της , πολυ καλα και να μην χειροτερευουν την κατασταση με το να την αμφισβητουν.

Θελει λεπτους χειρισμους και ισως το καλυτερο ειναι να απευθυνθουν οι ιδιοι οι γονεις σε ενα γιατρο ωστε να τους κατευθυνει αναλογα.

 

πραγματικά δεν είναι σπάνια τα ψυχιατρικά προβλήματα....είναι η τόση πίεση που δεχόμαστε από παντού...εγώ γνωρίζω τη φίλη μου, την αδερφή μου, μια άλλη φίλη έχει θέματα άγχους, εγώ τώρα τελευταία, ένας ξάδερφος...εγώ πιστεύω ότι όλοι έχουμε τα θεματάκια μας. άλλοι κατορθώνουμε να τα χειριστούμε κι άλλοι όχι...κάποια στιγμή φτάνουμε στα όριά μας και τότε θέλουμε βοήθεια ειδικού

[Αναιδα]

Kαλημερα

 

sogni d'oro, Αντιλαμβανεται σιγουρα οτι εχει προβλημα, οχι σε ολο το μεγεθος του ομως.

Δεν ξερω εαν θα βοηθησει να φερετε καποιον ειδικο στο σπιτι γιατι χαζη δεν ειναι και φοβαμαι οτι θα γινει χειροτερα.

 

Ειχα εναν φιλο που ειχε πολλα κοινα στον τροπο σκεψης του με τη φιλη σου, πιστευε οτι τον παρακολουθουν με σκοπο να του κανουν κακο και υποψιαζοταν ολους και εμενα εννοειται. Κατι σαν μανια καταδιωξης

Ειχε απομονωθει απο τον κοσμο .

Ομως οταν δεν του αμφισβητουσα αυτα που μου ελεγε παραδεχοταν οτι κατι δεν πηγαινε καλα με τον εαυτο του και ενιωθε καταθλιψη.

Γιαυτο σου εγραψα να μην διαφωνειτε μαζι της και να βρειτε ενα προβλημα που αντιλαμβανεται η ιδια πχ Μια καταθλιψη που μπορει να νιωθει , και να εστιασετε σε αυτο ωστε να την πεισετε να επισκεφθει καποιον ειδικο.

 

Ο λανθασμενος τροπος σκεψης της ειναι αποτελεσμα συσσωρευσης πολλων ψυχολογικων προβληματων

Θελει πολυ κατανοηση και συναισθηση απο τους γυρω και οχι αμφισβητηση

 

Φρασεις ''Δεν σκεφτεσαι σωστα, εισαι παραλογη, τι ειναι αυτα που μας λες, ξεφευγεις ....'' θα την εξοργιζουν πολυ και την οδηγουν ακομα περισσοτερο στην αρνηση

 

Ο πονος των γονιων ειναι μεγαλος σε αυτες τι περιπωσεις και γιαυτο δυσκολα το παραδεχονται και εθελοτυφλουν.

 

Μαλλον οι γονεις πρεπει να επισκεφτουν πρωτα εναν ειδικο για τους εξηγησει το προβλημα και τις επιπτωσεις εαν δεν κανει η κορη τους θεραπεια και να τους καθοδηγησει , ωστε να ενεργησουν πιο δυναμικα.