ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΖΗΛΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ

[louiza marialena]

sos...Τα νεύρα μου έχουν σπάσει.Εχω μια κορούλα 2,5 ετων και το μικρό μου είναι 10 μηνών.Η μεγάλη μου μ εχει φτάσει στα όρια της υστερίας από τη ζήλια της...Το μικρό μου ήταν ανύπαρκτο μέχρι τώρα και παρόλα αυτά η μεγάλη ήταν μες τις τσιρίδες και την γκρίνια.Δεν τολμούσα να τον πάρω αγκαλιά και ουρλιαζε.Στην αρχη προσπαθούσα να την ηρεμήσω, μετά εκανα πως δεν ακουγα, μετά νευρίαζα και τελος χτυπούσα.Ενιωθα τυψεις όμως και το κοψα με αποτέλεσμα να τσιρίζω προκειμένου να μην την χτυπήσω.Δεν μ αφήνει να κάνω τίποτα που να εχει σχέση μαζί του.Όλα αυτά όμως τα κάνει μόνο σ εμένα.Σηκώνομαι το βράδυ να τον θηλάσω και έρχεται στο κεφαλάκι του και κλαίει.Εννοείται κοιμάται αναμέσα μας στο κρεβάτι μου.όλη την ώρα παρακαλάει να την πάρω αγκαλιά ζητώντας το σπαρακτικά.Βγαίνω μαζί της βόλτα με το καρότσι μόνες μας και στο 5λεπτο τσιρίζει για αγκαλιά.Βοηθεια δεν έχω ιδιαίτερη από τον αντρα μου αλλά και στις γιαγιάδες δεν θέλω να τη στέλνω συνέχεια.Την εστειλα παιδικό ένα μήνα πριν γεννήσω και ξυπνούσε με όρεξη. Τώρα θέλουμε 40 λεπτά για να ντυθούμε από το κλάμα της.Εχω απελπιστεί.Είπα τον αντρα μου ή ψυχολόγο αυτή ή εγώ.Δεν αντέχω άλλο.Είμαι δημόσιος υπάλληλος και σκέφτομαι πότε θα γυρίσω στ δουλειά να ξεφύγω λιγάκι.Τι να την κάνω??????

[gavramid]

με το ξυλο και τις φωνες δεν θα κανεις τιποτα πιστεψε με.Κανα υπομονη και θα περασει με αγαπη.Ξερω οτι πρεπει να γινεις χιλια κομματια αλλα δειξτης ποοοοσοοο πολυ την αγαπας και ποσοσ αγαπας και το μικρακι το ιδιο με αυτη και σιγα σιγα θα το καταλανει.το δικο μου το μικρο ειναι επισης 11 μηνων και την ιδια συμπεριφορα ειχε και η μεγαλη μου που δεν ειναι 2,5 αλλα 5 και υποτιθεται καταλαβαινει πιο πολυ. Αγκαλιά και τα δυο ...σε φεση να παθει η μεση μου απο δικη μου υπερβολη.Θηλαζα το ενα και ταιζα την γαιδουριτσα την μεγαλη με το αλλο χερι.Μαλωνα την μεγαλη και μαλωνα την μικρη σε λιγα λεπτα για κατι που εκανε,,,στο κρεβατι το μωρο στο κρεβατι και η μεγαλη μου.Παιδικο την σταματησα λιγο πριν γεννησω για να μην νιωσει οτι την διωχνω απο το σπιτι και την εστειλα 4 μηνες μετα μονο και μονο επειδη με παρακαλεσε να παει.της ελειψε.πιστευω οτι ηταν λαθος που την εστειλες τοσο κοντα με τον ερχομο του μωρου.Σιγουρα το συνδιασε στο μυαλουδακι της.Στη γιαγια οταν πανε να πηγαινουν και τα δυο μαζι.Πιστευω οτι πρεπει δεν πρεπει να περασουμε οτι πας στη γιαγια για να σε ξεφορτωθω ή οτι βγαινουμε μονες μας γιατι σε αγαπαω πιο πολυ εσενα.

ολοι μαζι εμεις λοιπον ολο το καλοκαιρι στις παιδικες χαρες,στις βολτες παντου.Καποια στιγμη της ειχα πει οτι εχω δυο παιδια αλλα δεν μειραζει η μανουλα την αγαπη στα δυο.Ο Θεουλης εχει δωσει τοση πολυ αγαπη στη μανουλα που οσο αγαπει στην Α.α γαπαει αλλο τοσο και την Μ.

Αυτο πρεπει να καταλαβει το παιδακι σου γιατι πιστεψε με υποφερει,νομιζει οτι χανει την μανουλα.

Υπομονη και θα περασει.Σε μας τουλαχιστον οχι μονο περασε αλλα την λατρευει!

[boy'smam]

Κι ο δικος μου π μεγαλος περασε πολυ δυσκολα τον πρωτο καιρο!Εγινε αλλο παιδακι...Ηταν τοσο χαρουμενο και γελαστο παιδι,δεν ακουγες το κλαμα του και 6 μηνες μετα τη εννηση του μωρου ακουγες ΜΟΝΟ τα κλαμα του!

Δυστυχως μεχρι να μεγαλωσουν και να αγαπηθουν συνειδητα δεν υπαρχει παιδακι που να χαιρεται με τον ερχομο αλλο μωρου στο σπιτι!Οπως και να το κανουμε τους στερουμε τον χρονο που θελουν και πρεπει με τον οπιοδηποτυε τροπο να μας διεκδικησουν!

Το κανει μονο σε σενα γιατι μονο εσενα θελει τοσο πολυ και μονο εσυ ασχολησε τοσο πολυ με το μωρο(λογικο αφου εσυ εισαι η μαμα)!

Σκεψου οτι απο τοτε που ηρθε το μωρο πως νιωθει?Την εστειλες παιδικο,αρχισες να την χτυπας και να της φωναζεις,δεν σε εχει σε αποκλειστικοτητα και τρεμει οτι σε χανει!Δεν σε κατηγορω,σε καταλαβαινω απολυτα,τα δικα μου αγορακια εχουν 23 μηνες διαφορα τα εχω περασει περιπου και ακομη τα περναω!Κι εγω τον πρωτο καιρο τα ιδια εκανα εκτος του παιδικου γιατι φοβομουν ακριβως αυτο που γραφει η garvamint.

Κανε υπομονη,δειξ της απεριοριστη αγαπη,μιλα τη ηρεμα χωρις φωνες,μαλωνε και το μωρο που και που(με σοβαρο υφος και καλα...),πες της να διαλεξει μια δραστηριοτητα να κανετε μονες σας,οταν νευριαζεις κανε 3 κυκλους γυρω απ τον εαυτο σου και μετα αντεδρασε...εχει πλακα αλλα πιστεψε με φτανει!

Θα περασει που θα παει...

Να δεις πλακα τωρα που ο μικρος ειναι 20 μηνων και ζηλευει το μεγαλο!Αν παρω αγκαλια τον μεγαλο μην τολμησω και δεν παρω και το μωρο αγκαλια!Ισα που μεφαγε!Η ερχεται και σπρωχνει το αδερφο του για να τον αγκαλιασω!

[boy'smam]

Επισης αυτο που μας βοηθησε πολυ ηταν που ελεγα στον μεγαλο να με βοηθαει με τον μικρο!Πανες,μωρομαντηλα το νερακι και οτι αλλο μπορουσε να μου φερει του το ζητουσα!Και του λεω αααα σε ευχαρηστω πολυ μωρο μου που με βοηθας τοσο πολυ!Και κοκορευεται κι εχει πολυ πλακα!Η μαγειρευουμε μαζι και μετα λεει μπαμπα εγω εφτιαξα φαγακι για να φαμε και ο μπεμπης μας κοιταζε γιατι ειναι μωρο και δεν ξερει!η τωρα πια του μαθαινει πραγματα,λεξουλες και πως να παιζει με τα παιχνιδια και νιωθει χρησιμος και του δειχνει και ο μικρος πολυ αγαπη και εχουν αρχισει και δενονται μεταξυ τους και τα δυσκολα σιγα σιγα αριζουν να περνανε@!

[louiza marialena]

Σας ευχαριστω παρα πολύ για το κουράγιο που μου δίνετε. Όταν ήμουν οχτω μηνών εγκυος την εστειλα παιδικό γιατί δεν τα εβγαζα περα.Ειναι πολύ υπερκινητική και δεν αντεχα άλλο.Ο αντρας μου δουλεύει ωραριο καταστημάτων όποτε και δεν είχα κάποια ιδιαίτερη βοήθεια.Τα μωρά τα παίρνω συνεχεια μαζί μου όπου και αν πάω γιατί θηλάζω κιόλας.Ίσως αυτό με κουρασε.Η πεθερά μου μένει από πάνω μου και με το παραμικρό αν την μαλώσω ή δεν γίνει το δικό της ζητάει τη γιαγιά της.Χθες που εκλεγε της είπα ΄πηγαινε αλλά θα μείνεις επάνω εγω θα κοιμηθώ με το μιρό΄πρωτη φορά που δεν ηθελε να ανέβει.Δεν είμαι της λογικής να τη στέλνω επάνω.ΜΈΧΡΙ 18 μηνων την είχα αποκλειστικότητα , στις γιαγιάδες της αντε να κοιμήθηκε 5 φορες συνολο.Νομίζω όμως ότι η υπομονή μου εξαντλήθηκε.Από τη μια φοβάμαι μηπως μου πάθει και τίποτα τόσο που τη ΄γλωσσοτρώω΄, άλλοι παρακαλάνε να εχουνε ζωηρά και όχι κοιμισμένα΄μωρά.

[elenip]

Σας ευχαριστω παρα πολύ για το κουράγιο που μου δίνετε. Όταν ήμουν οχτω μηνών εγκυος την εστειλα παιδικό γιατί δεν τα εβγαζα περα.Ειναι πολύ υπερκινητική και δεν αντεχα άλλο.Ο αντρας μου δουλεύει ωραριο καταστημάτων όποτε και δεν είχα κάποια ιδιαίτερη βοήθεια.Τα μωρά τα παίρνω συνεχεια μαζί μου όπου και αν πάω γιατί θηλάζω κιόλας.Ίσως αυτό με κουρασε.Η πεθερά μου μένει από πάνω μου και με το παραμικρό αν την μαλώσω ή δεν γίνει το δικό της ζητάει τη γιαγιά της.Χθες που εκλεγε της είπα ΄πηγαινε αλλά θα μείνεις επάνω εγω θα κοιμηθώ με το μιρό΄πρωτη φορά που δεν ηθελε να ανέβει.Δεν είμαι της λογικής να τη στέλνω επάνω.ΜΈΧΡΙ 18 μηνων την είχα αποκλειστικότητα , στις γιαγιάδες της αντε να κοιμήθηκε 5 φορες συνολο.Νομίζω όμως ότι η υπομονή μου εξαντλήθηκε.Από τη μια φοβάμαι μηπως μου πάθει και τίποτα τόσο που τη ΄γλωσσοτρώω΄, άλλοι παρακαλάνε να εχουνε ζωηρά και όχι κοιμισμένα΄μωρά.

 

Συγνώμμη εάν φανώ λίγο σκληρή αλλά αυτό που γράφω θα ήθελα να τα διαβάσουν και άλλες μαμάδες και σε καμία περίπτωση δεν θέλω να σου χαιδεψω τα αυτιά... όπως και άλλες μαμάδες βλέπεις τα πράγματα από την δική σου πλευρά και όχι από των παιδιών.... το ύφος μου θα είναι σκληρό και ειλικρινά δεν με πειράζει εάν με παρεξηγήσεις... αυτό που αισθάνομαι θα το πω.... και μόνο το ότι χτυπάς ένα παιδί είναι από μόνο του ασύλληπτο για εμένα... ναι υπάρχουν μητέρες που φτάνουν στα όρια τους και το κάνουν.... ειλικρινά λυπάμαι για αυτά τα παιδιά... κατ' αρχάς τα 2 παιδιά είναι πολύ κοντά σε ηλικία... εμένα ο μικρός μου είναι 2,5 ετών όσο δηλαδή η κορούλα σου και φέρεται τελείως σαν μωρό (όπως δηλ. όλα τα παιδάκια της ηλικίας του).. θέλει τα δικά του, τσιρίζει αμα δεν γίνεται κάτι, έχει τις ιδιοτροπίες του και τις παραξενιές του, αποζητά την αγκαλιά και ένα παραμύθι κάθε βράδυ για να κοιμηθεί.... είναι προφανές ότι η κορούλα σου νιώθει ότι σε μοιράζεται (άσχετα εάν λες πως το μωρό είναι παραμελημένο για χάρη της, που ούτε αυτό ειναι δικαιο για το μωρό).... σε αυτή της την ανάγκη θα πρέπει να δείξεις πολύ υπομονή και μόνο αγάπη.. ειλικρινά στενοχωριέμαι να χτυπιούνται τα παιδιά γιατί φτάνουμε στα όρια μας... και σε ρωτώ όπως θα ήθελα να μου απαντήσουν και άλλες μαμάδες που είναι στη θέση σου .... εφόσον οι απαιτήσεις των παιδιών είναι τόσο μεγάλες, πως παίρνεις την απόφαση να κάνεις τόσο γρήγορα δεύτερο παιδί όταν έχεις ήδη ένα μωρό στο σπίτι... ΔΕΝ ΣΕ ΚΡΙΝΩ και δεν ειναι προσωπική επίθεση αυτά που σου γράφω... θα σου δώσω 2 παραδείγματα από την προσωπική μου ζωή για να καταλάβεις τι εννοώ... η μία κουμπάρα μου έχει 2 παιδιά.. ίδια κατάσταση με εσένα.... συνέχεια έφτανε στα όρια της, έριχνε ξύλο, το αποτέλεσμα? έχει μια ωραιότατη κατάθλιψη, τα παιδιά δεν την ακούνε και ακόμη και τώρα που έχουν μεγαλώσει τα παιδιά υπάρχει συνέχεια εκνευρισμός και τσιρίδες στο σπίτι... η άλλη μου η κουμπάρα εχει και αυτή 2 παιδιά.... εάν πας σπίτι της δεν χωράς να περάσεις από τα πράγματα που έχει... ασχολείται ΜΟΝΟ με τα παιδιά με απίστευτη υπομονή, δεν έχει σηκώσει ποτε χέρι πάνω τους, τους δίνει μόνο αγάπη και την αγκαλια της... αποτέλεσμα? ειναι τρισευτυχισμένη και σκέφτεται να κανει και τριτο.... δεν ειμαι η τέλεια μαμά, αλλά θεωρώ άδικο για τα παιδιά, επιλογές δικές μας (π.χ. να κάνω 2ο ή 3ο παιδί) να τα λούζονται αυτά.... συμβουλές μου: δείξε στην κόρη σου ότι το μωρό δεν είναι ανταγωνιστής στην αγάπη σου, κάντε πράγματα οι 2 σας μερικές φορές, χωρίς το μωρό, κοίμιζέ την με ένα παραμύθι που να αναφέρει όλα τα μέλη της οικογένειας, δώσε της ρόλο στην φροντίδα του μωρού π.χ. πρέπει να ταίσουμε το μωρό μας, φέρε την πάνα να το αλλάξουμε γιατί δεν πρέπει να μείνει βρεγμενο το μωρό, κάντης ένα δώρο και πες της ότι το μωρό σου είπε μυστικά στο αυτί να αγοράσουμε αυτό το δώρο στην αδελφούλα του.... δώσε μόνο αγάπη και αγκαλιά και στα 2 .. είναι ο μόνος τρόπος για να είσαι εσύ ευτυχισμένη... και ευτυχισμένη μαμά σημαίνει και ευτυχισμένα παιδιά... ο Θεός σε ευλόγησε να έχεις 2 υγιη παιδάκια στην αγκαλιά σου.... δες το από αυτή την οπτική γωνία, δες την ευτυχία που σου προσφέρουν και μόνο αυτό!!!

[louiza marialena]

Σεβομαι την ειλικρινεια σου.Συμφωνω ότι ήταν επιλογή μου αλλά επειδη με τις αδερφες μου εχω πολύ κοντινη διαφορα ήθελα και τα παιδια μου να είναι έτσι.Βεβαια και η μαμα μου που μας εκανε στα 20, δουλευε κιόλας, λεει πως εγω ήμουν γκρινιάρα αλλά με την τηλεοραση, με κατι άλλο, ξεγελιόμουν.Ο αντρας μου που είναι κατά του ξυλου έχει φτασει στιγμές που τη χτυπησε και όταν μιλαμε για ξυλο εννοείται στον ποπό πάντα. Δεν μιλάω για σφαλιάρες.Τελος πάντων εγραψα σ αυτό το λινκ με την προυπόθεση να βοηθηθώ, εννοείται ότι θελω μια ηρεμη και ευτυχισμένη οικογένεια, το οποίο όμως και μπορεις να το επιτυχεις όχι μόνο με το να ασχολείσαι μόνο με τα παιδιά σου.π.χ έχω μια γειτόνισσα που μου λέει δεν με νοιάζει πως είναι το σπίτι αρκει που ξοδευω το χρόνο μου με τα παιδιά μου.Και μενα στο σπίτι υπάρχουν πολλές ωρες της ημέρας που δεν μπορείς να περάσεις από τα παιχνίδια αλλά θέλω και γω το χρόνο μου και με τον αντρά μου και την ηρεμία μου.

[elenip]

Σεβομαι την ειλικρινεια σου.Συμφωνω ότι ήταν επιλογή μου αλλά επειδη με τις αδερφες μου εχω πολύ κοντινη διαφορα ήθελα και τα παιδια μου να είναι έτσι.Βεβαια και η μαμα μου που μας εκανε στα 20, δουλευε κιόλας, λεει πως εγω ήμουν γκρινιάρα αλλά με την τηλεοραση, με κατι άλλο, ξεγελιόμουν.Ο αντρας μου που είναι κατά του ξυλου έχει φτασει στιγμές που τη χτυπησε και όταν μιλαμε για ξυλο εννοείται στον ποπό πάντα. Δεν μιλάω για σφαλιάρες.Τελος πάντων εγραψα σ αυτό το λινκ με την προυπόθεση να βοηθηθώ, εννοείται ότι θελω μια ηρεμη και ευτυχισμένη οικογένεια, το οποίο όμως και μπορεις να το επιτυχεις όχι μόνο με το να ασχολείσαι μόνο με τα παιδιά σου.π.χ έχω μια γειτόνισσα που μου λέει δεν με νοιάζει πως είναι το σπίτι αρκει που ξοδευω το χρόνο μου με τα παιδιά μου.Και μενα στο σπίτι υπάρχουν πολλές ωρες της ημέρας που δεν μπορείς να περάσεις από τα παιχνίδια αλλά θέλω και γω το χρόνο μου και με τον αντρά μου και την ηρεμία μου.

 

ηρεμία και παιδιά δεν πάνε μαζί εκτός εάν είναι αυτά τα παιδιά - μπιμπελό που όπου τα βάλεις κάθονται... προτιμω βέβαια τα ζωηρά παιδάκια και ας σου βγαζουν το λάδι από τα παιδάκια - στολίδι! την ηρεμία σου θα την βρεις όταν μεγαλώσουν λίγο τα παιδιά ... ακόμη ειναι νωρίς για να έχεις τέτοιες απαιτήσεις εφόσον όμως όπως γράφεις η πεθερά σου μένει από πάνω γιατί δεν τα αφήνεις και τα 2 κάποιες φορες και να πας να πιεις ενα καφε με την ησυχία σου? επίσης στα μεγάλα εμπορικά υπάρχουν παιδότοποι που μπορείς να βάλεις την μικρή να παίξει... εντάξει δεν θα είσαι κυριλέ αλλά τουλάχιστον θα μπορείς να κάτσεις σαν άνθρωπος να πιεις ενα καφε με τις φίλες σου.... δεν ξέρω τι ώρα τα κοιμίζεις το βράδυ (υπάρχουν περιπτώσεις που λένει ότι 8-9 είναι στο κρεβάτι) αλλά εάν κοιμάται αργά η μικρή μπορείς να της αλλάξεις το πρόγραμμα, να μπαίνει πιο νωρίς για ύπνο έτσι ώστε να μπορείς να κάτσεις και εσύ λίγο, φαντάζομαι ότι με το μωρό δεν υπάρχει σταθερότητα μεγάλη εφόσον θηλάζεις αλλά με υπομονή θα βρεις τις λύσεις σου.... δεν θέλει κόπο θέλει τροπο....

[boy'smam]

Σεβομαι την ειλικρινεια σου.Συμφωνω ότι ήταν επιλογή μου αλλά επειδη με τις αδερφες μου εχω πολύ κοντινη διαφορα ήθελα και τα παιδια μου να είναι έτσι.Βεβαια και η μαμα μου που μας εκανε στα 20, δουλευε κιόλας, λεει πως εγω ήμουν γκρινιάρα αλλά με την τηλεοραση, με κατι άλλο, ξεγελιόμουν.Ο αντρας μου που είναι κατά του ξυλου έχει φτασει στιγμές που τη χτυπησε και όταν μιλαμε για ξυλο εννοείται στον ποπό πάντα. Δεν μιλάω για σφαλιάρες.Τελος πάντων εγραψα σ αυτό το λινκ με την προυπόθεση να βοηθηθώ, εννοείται ότι θελω μια ηρεμη και ευτυχισμένη οικογένεια, το οποίο όμως και μπορεις να το επιτυχεις όχι μόνο με το να ασχολείσαι μόνο με τα παιδιά σου.π.χ έχω μια γειτόνισσα που μου λέει δεν με νοιάζει πως είναι το σπίτι αρκει που ξοδευω το χρόνο μου με τα παιδιά μου.Και μενα στο σπίτι υπάρχουν πολλές ωρες της ημέρας που δεν μπορείς να περάσεις από τα παιχνίδια αλλά θέλω και γω το χρόνο μου και με τον αντρά μου και την ηρεμία μου.

Ηρεμια και παιδια πραγματικα δεν πανε μαζι...

Στη φαση που βρισκομαστε ολες οι μωρομανες με ενα ,δυο η περισσοτερα παιδια νομιζω οτι μονο με το αν ασχοληθεις με τα παιδια σου ΤΩΡΑ θα φτιαξεις μια ευτυχισμενη και ηρεμη οικογενεια!τωρα ο,τι κανουμε μεχρι τα 5-6...μετα δεν μπορουμε να κανουμε και πολλα!Θα φυγουν στα σχολεια στα φροντηστηρια και αν δεν εχεις γερες βασεις κλαφτα!Αυτη ειναι η γνωμη μου!

Η μεγαλη τι ωρα γυριζει απο τον παιδικο?Απο προγραμμα στο σπιτι πως τα πατε?εννοω προγραμμα φαγητου-μπανιου-υπνου -παιχνιδιου κτλ?Ενα σταθερο προγραμμα παντα βοηθαει στην πιο ηρεμη καθημερινοτητα και εμας και τα παιδια!

Οσο αναφορα το ξυλο αν η κορη σου ειναι παιδια-αντιδραση οπως ημουν εγω φοαβαμαι οτι εστωκαι μια στο ποπο πολυ περισσοτερο κακο θα κανει παρα καλο.

Παντως οι ωρες καταστηματων που δουλευει ο αντρα σου δεν ειναι και τοσο ασχημες...ο αντρας μου δουμευει 9-9 καθημερινα ολα τα σαββατα και καποιες κυριακες.Αργιες αν εχει δουλεια δουλευει ,διακοπες κανονιζουμε παντα τελευταια στιγμη.Οταν γεννησα το δευτερο γυρισα σπιτι Κυριακη και Δευτερα πρωι ημουν μονη στο σπιτι με 2 παιδια....Και με καισαρικη.

Οποτε πες και δοξα το Θεο και δες τα πραγματα απο αλλη οπτικη.

αν θες την ηρεμια σου βρες τον τροπο να κανεις το παιδι σου να νιωσει ασφαλεια!δεν ειναι τοσο δυσκολα οσο τα εχεις στο μυαλο σου!Προσπαθησε και θα βρεις τον τροπο...

Αν παλι δεν βρισκεις ακρη ζητα την γνωμη ενος παιδοψυχολογου!Εγω το εκανα πριν χρονισει το μωρο γιατι η αλλαγη του μεγαλου ηταν τεραστια.Δεν συμφωνησα σε ολα οσο μου ειπε αλλα εντοπισα τα λαθη μου και τα διορθωσα!Γιατι δυστυχως η δικη μας κακη διαχειριση φερνει αυτα τα αποτελεσματα!

[itsme]

Οσες φορές έχω φωνάξει στον μικρό μου, πυροδοτώ μια απαράδεκτη συμπεριφορά από πλευράς του!

 

Προσπάθησε να της εξηγήσεις, να της πεις πως την αγαπάς, να την αγκαλιάσεις την ώρα που θηλάζεις το μωρό και εκείνη έρχεται κλαίγοντας, να της χαιδέψεις τα μαλλιά...

 

Το ξέρω πως δεν είναι εύκολο αλλά πιστεύω πως θα δεις θεαματική διαφορά.

[gavramid]

Οσες φορές έχω φωνάξει στον μικρό μου, πυροδοτώ μια απαράδεκτη συμπεριφορά από πλευράς του!

 

Προσπάθησε να της εξηγήσεις, να της πεις πως την αγαπάς, να την αγκαλιάσεις την ώρα που θηλάζεις το μωρό και εκείνη έρχεται κλαίγοντας, να της χαιδέψεις τα μαλλιά...

 

Το ξέρω πως δεν είναι εύκολο αλλά πιστεύω πως θα δεις θεαματική διαφορά.

αυτο ακριβως να κανεις.Και σκεψου οτι ειναι και ο τιτλος στο θεμα σου.Εχεις εντοπισει το προβλημα αλλα δεν το λυνεις σωστα.Το παιδακι δεν θα καταλαβει οτι θα το παρεις αγκαλια μετα.δεν υπαρχει μετα.Εκεινη την ωρα νιωθει οτι σε χανει!!!μετα που δεν θα κρατας το μωρο δεν θα τη νοιαζει και τοσο.

Εγω οταν εφερα τομωρο στο σπιτι και θηλαζαμε επι ωωωρρρρες η μεγαλη ολο πειναω και πειναω.το φυλαγε για την ωρα του θηλασμου.τις αλλες ωρες δεν ετρωγε.Θηλαζα και με το ασαραντιστο αγκαλια εφτιαχνα να φαει και η μεγαλη.και μετα την ταιζα κι ολας παραλληλα.Τα νευρα μου κουδουνια και οι αντοχες μηδεν αλλα εκανα την παπια,Υσηχασε οτι νοιαζομαι και για το δικο της φαι και παρατησε .Μετα βρηκε αλλο τροπαρο για να μου τραβηξει την προσοχη.και μετα αλλο και αλλο.Και ακομα βρισκει αλλα το ξεπερναει πολυ γρηγορα.ειμαστε ολες μαζι χαρουμενες και αγαπημενες χωρις καυγαδες!!

Αγκαλιασε την οποτε και οταν το εχει αναγκη και θα δεις!!

[Βερενίκη]

Δυόμισι ετών το κοριτσάκι σου είναι μωρό. Κι εμένα τόση διαφορά έχουν και είχα αποφασίσει τότε ότι θα έχω πάντα στο μυαλό μου ότι έχω δύο μωρά, με διαφορετικές ανάγκες το καθένα. Το δεύτερο παιδί δεν μεγαλώνει όπως το πρώτο, θηλασμός με μουσική και χαλάρωση. Το δεύτερο έχει το πρώτο και αυτό πρέπει να το καταλάβεις. Κι εγώ στην αρχή θεωρούσα το δεύτερο αδικημένο, γιατί δεν μπορούσα να το περιποιηθώ όπως το πρώτο. Λάθος έκανα και η ηρεμία μου ήρθε όταν σταμάτησα να έχω ενοχές. Πολλές αγκαλιές και στα δύο (όχι απαραίτητα μπροστά στο άλλο), χρόνος με τα δύο χώρια και βοήθεια από όποιον προσφέρεται. Εμένα με είχε βολέψει τότε η γιαγιά. Το πρώτο είχε το χώρο του εκεί, είχε κάτι αποκλειστικά δικό του. Τον άφηνα να πηγαίνει όποτε ήθελε, ποτέ με πίεση. Όταν κατάλαβε ότι δεν τον πιέζω, έμενε περισσότερο. ήταν δύσκολο να τα αφήσω και τα δύο τότε για να βγούμε. Αργότερα έγιναν φίλοι και τώρα είναι αχώριστοι.

[boy'smam]

Εγω οταν εφερα τομωρο στο σπιτι και θηλαζαμε επι ωωωρρρρες η μεγαλη ολο πειναω και πειναω.το φυλαγε για την ωρα του θηλασμου.τις αλλες ωρες δεν ετρωγε.Θηλαζα και με το ασαραντιστο αγκαλια εφτιαχνα να φαει και η μεγαλη.και μετα την ταιζα κι ολας παραλληλα.

Αχ τι μου θυμισες τωρα και ηθελα να τα ξεχασω...

Κι εμενα το εκανε αυτο για παρα μα παρα πολυ καιρο φαντασου ειχαμε ξεκινησεοι τις στερεες και συνεχιζοταν αυτη η κατασταση!Αλλα οχιι με το φαγητο αλλα με την τουαλετα,Στην αρχη που κοβαμε την πανα εκανε κακα και τσισα οποτε θηλαζα και οχι στο γιογιο αλλα στο πατωμα διπλα στο γιο γιο !τον πρωτο καιρο βεβαια,μετα πηγαινε τουαλετα αλλα ηθελε βοηθεια οποτε με φωναζε....και κλαααααμα το μωρο που του εκοβα το γευμα!Τι ειχε τραβηξει κι αυτο το ταλαιπωρο!

[louiza marialena]

Σας ευχαριστω παρα πολύ, θα αρχισω να της δειχνω την αγάπη μου πιο πολύ και θα σκεφτομαι τα μηνυματα σας προκειμένου να την φωνάζω.Ελπίζω να ρθω δρυμύτερη σε λίγο καιρό και να σας γραψω ευχάριστα νέα.

[gavramid]

Αχ τι μου θυμισες τωρα και ηθελα να τα ξεχασω...

Κι εμενα το εκανε αυτο για παρα μα παρα πολυ καιρο φαντασου ειχαμε ξεκινησεοι τις στερεες και συνεχιζοταν αυτη η κατασταση!Αλλα οχιι με το φαγητο αλλα με την τουαλετα' date='Στην αρχη που κοβαμε την πανα εκανε κακα και τσισα οποτε θηλαζα και οχι στο γιογιο αλλα στο πατωμα διπλα στο γιο γιο !τον πρωτο καιρο βεβαια,μετα πηγαινε τουαλετα αλλα ηθελε βοηθεια οποτε με φωναζε....και κλαααααμα το μωρο που του εκοβα το γευμα!Τι ειχε τραβηξει κι αυτο το ταλαιπωρο![/quote']

Καλα συνενοημενα ειναι?το εκανε και η δικη μου αυτο.μετα το φαγητο ολα τα τσισα την ωρα του θηλασμου!!:pΤο αλλο το καημενο ουρλιαζε με 50 διακοπες τη φορα!!!

Σεβομαι την ειλικρινεια σου.Συμφωνω ότι ήταν επιλογή μου αλλά επειδη με τις αδερφες μου εχω πολύ κοντινη διαφορα ήθελα και τα παιδια μου να είναι έτσι.Βεβαια και η μαμα μου που μας εκανε στα 20, δουλευε κιόλας, λεει πως εγω ήμουν γκρινιάρα αλλά με την τηλεοραση, με κατι άλλο, ξεγελιόμουν.Ο αντρας μου που είναι κατά του ξυλου έχει φτασει στιγμές που τη χτυπησε και όταν μιλαμε για ξυλο εννοείται στον ποπό πάντα. Δεν μιλάω για σφαλιάρες.Τελος πάντων εγραψα σ αυτό το λινκ με την προυπόθεση να βοηθηθώ, εννοείται ότι θελω μια ηρεμη και ευτυχισμένη οικογένεια, το οποίο όμως και μπορεις να το επιτυχεις όχι μόνο με το να ασχολείσαι μόνο με τα παιδιά σου.π.χ έχω μια γειτόνισσα που μου λέει δεν με νοιάζει πως είναι το σπίτι αρκει που ξοδευω το χρόνο μου με τα παιδιά μου.Και μενα στο σπίτι υπάρχουν πολλές ωρες της ημέρας που δεν μπορείς να περάσεις από τα παιχνίδια αλλά θέλω και γω το χρόνο μου και με τον αντρά μου και την ηρεμία μου.

Ολοι θελουμε τον χρονο μας και αγανακτουμε,κι εγω δεν το παιζω η σουπερ μαμα και δεν νευριαζω απλα ειμαι πρωτοτοκο παιδι και εχω ερθει στη θεση της κορης μου της μεγαλης.Ακομη θυμαμαι αν και ειχα μονο τρια χρονια διαφορα απο τον αδερφο μου-φασεις απο το ποσο ασχημα ενιωθα που προσεχαν ολοι το μωρο και νταντευαν μονο το μωρο ,και μετα επρεπε εγω ενα μικρο παιδι να προσεχω το μικρο παιδι...και οταν παθαινε κατι το παιδι εφταιγα εγω που δεν το προσεχα ας ημουν ενα 6 χρονο που το ειχαν βαλει να προσεχει ενα τριχρονο!!!

Δεν σου λεω οτι θα φτασεις στο ιδιο λανθασμενο σημειο που εφτασε η μητερα μου με το μικρο γιο της...αλλα καταλαβαινω πως νιωθουν τα πρωτοτοκα ως πρωτοτοκη και δεν θυμωνω στιγμη απλα κανω υπομονη!Ξερω πως ειναι το συναισθημα και θα ηθελα κι εγω η μαμα μου να μην εχει σταματησει να με αντιμετωπιζει σαν τη μεγαλη και να μας αγκαλιαζει το ιδιο και οχι οταν της αφηνε χρονο το μικρο αλλα μαζι.την ιδια στιγμη...οπως εκανε ο μπαμπας μου ο συγχωρεμενος!Ειπα και τον πονο μου

το χειροτερο το παθαμε εμεις φετος τον Σεπτεμβρη που επεστρεψα και επισημως στη δουλεια και αφησα τα παιδια στην πεθερα μου.Ενω ειχαμε φερει την κατασταση σε αψογο επιπεδο χωρις ζηλειες και εκρηξεις της μεγαλης εκει αναγκαστικα το μωρο δεν περνουσε απαρατηρητο..ολοι ασχολουνταν μαζι του και η μεγαλη μπηκε εκει στο περιθωριο....δεν μπορω να σου περιγραψω την απιστευτη αλλαγη στη συμπεριφορα τηε.Επινοησε οτι κατι θα παθει..καθε πεντε λεπτα με ρωταγε...μαμα πειραζει που εφαγα το νυχι μου?μαμα πειραζει που χτυπησα στο γονατο?πειραζει που ποναει το ματι μου..περαζει πειραζει πειραζει..και τελος εκλαιγε και ελεγε οτι κατι κακο θα παθει!!!:confused:και κλααααμα!!!και εδειχνε και να το πιστευει κι ολας!!

δεν μπορεις να φανταστεις τι σκαρφιζονται για να κερδισουν τη προσοχη!!!

Αρχισα να την παιρνω στη δουλεια για να το ξεχασει...ζητησε και η ιδια το παιδικο και εκανα και εξηγηση στην πεθερα μου να προσεχουν πααααρα πολυ και τελος...

μπες με υπομονη στη θεση της και προσπαθησε να την κατανοησεις και θα βρεθει η χρυση τομη!

[louiza marialena]

Να σκεφτείτε ότι οταν μπαίνει στο σπίτι το μεσημέρι και εχει τυχει να με δει να ταιζω το μικρο ουρλιαζει και με παρακαλάει΄αστον μην τον ταιζεις σου λέω΄.Πριν κανένα μηνα είχαμμε κρισεις στον υπνο της, σηκωνόταν ουρλιαζε και μας χτυπούσε, κλωτσιες και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε.Κάποιες φορες παραμιλούσε, καποια φορά καταλαβα ότι εδιωχνε καποιον και όταν τη ρωτησα το πρωι τι ελεγε μου απαντησε΄μαμα εδιωχνα τον Χ.δεν τον θελω΄.Πειτε μου μετά πως να αντιδράσω?Τοσους μηνες ασχολούμαι μονο μαζί της, το μικρό ήταν μαμ, κακά και νανι.Μεχρι 6-7 μηνών κατεβαινα και με τα δυο στη μαμα μου, κοιμιζα το μικρό, το άφηνα στη γιαγιά μου και 3ωρες ήμασταν βολτες στον πεζόδρομο.

[gavramid]

Να σκεφτείτε ότι οταν μπαίνει στο σπίτι το μεσημέρι και εχει τυχει να με δει να ταιζω το μικρο ουρλιαζει και με παρακαλάει΄αστον μην τον ταιζεις σου λέω΄.Πριν κανένα μηνα είχαμμε κρισεις στον υπνο της, σηκωνόταν ουρλιαζε και μας χτυπούσε, κλωτσιες και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε.Κάποιες φορες παραμιλούσε, καποια φορά καταλαβα ότι εδιωχνε καποιον και όταν τη ρωτησα το πρωι τι ελεγε μου απαντησε΄μαμα εδιωχνα τον Χ.δεν τον θελω΄.Πειτε μου μετά πως να αντιδράσω?Τοσους μηνες ασχολούμαι μονο μαζί της, το μικρό ήταν μαμ, κακά και νανι.Μεχρι 6-7 μηνών κατεβαινα και με τα δυο στη μαμα μου, κοιμιζα το μικρό, το άφηνα στη γιαγιά μου και 3ωρες ήμασταν βολτες στον πεζόδρομο.

 

Κουραγιο!!!σε λιγο καιρο θα σου φαιενεται αστειο!!οτι κανει καντο και μετα δυο παιδια...μηνα αφηνεις το ενα για να εχεις το αλλο γιατι ετσι δεν θα συνηθησουν γρηγορα το ενα το αλλο.Τωρα ειναι η πιο δυσκολη φαση γιατι η μεγαλη τωρα συνειδητοποιησε οτι αυτο το μωρο ηρθε για να μεινει και οτι θα γινει και αυτο παιδιακι που θα διεκδικει!!ψυχραιμια και οτι κανεις με το ενα κανε και με το αλλο και αργοτερα που θα μεγαλωσουν και θα γινουν best friends -γιατι ενια και κοντα σε ηλικια θα ηρεμησετε!!

[louiza marialena]

Ελπίζω να με καταλαβαίνετε, ο αντρας μου έχει λίγο καιρό που το κατάλαβε.Το καλοκαίρι πέρασε και δεν κατάλαβα ζόρι γιατί το πρωί η μικρή έλειπε παιδικό, το μεσημέρι τη ζόριζα για να κοιμηθεί και το απόγευμα πηγαίναμε θάλασσα.Σχεδόν μερα παρά μέρα.Και λέω τη ζόριζα γιατί αν την άφηνα , κουραζόταν, όλο το απόγευμα είχαμε γκρίνια και το βράδυ κοιμόταν 22:30 ενω με μεσημεριανό ύπνο κοιμάταν 23:00.Βεβαια Αυγουστο και Σεπτεμβριο βόγκηξα γιατί εκλεισε ο παιδικός, είχα και τη βάπτιση του μικρού...Οι γιαγιαδες δουλεύουν και οι δυο, βεβαια η πεθερα μου που με βλέπει τι περνάω όποτε έχει χρόνο έρχεται και με βοηθάει.Αρκετα σας ζάλισα.

[louiza marialena]

Σημερα ήταν το αποκορύφωμα.Την έχω από χθες με γατρεντεριτιδα.Σημερα από το πρωι δε σταματησε να κλαίει και να παρακαλάει ΄μαμά αγκαλίτσα΄.Προσπάθησα να ταισω το μικρό και να τραβάει το κουτάλι και να λέει΄μην τον ταίζεις αυτόν΄πάρε με αγκαλίτσα.Το μεσημέρι κοιμάται και μόλις αντιλαμβάνεται ότι σηκώνομαι να βάλω πιπίλα το μικρό αρχίζει και ουρλιάζει άγκαλίτσα΄.Κατεβαίνει η πεθερά μου και αναρωτιέται μηπως χτυπησε και κλαίει, της απαντάω ότι έτσι είναι όλη μέρα και μου λέει μηπως να τη δωσεις λίγο depon?Δεν κατάλαβα το λόγο και τι λέω γιατί?Μου απάντησε μήπως χαλαρωσει λίγο και ηρεμήσει, θα πάθουν τα νεύρα σου μαζί της.Τα πήρα και τα δυο αγκαλιά και τον εσπρωχνε λέγοντας μου δεν τον θέλω.Νομίζω η κατασταση μας χειροτερευει και δεν βελτιώνεται λες και τον είδε χθες για πρωτη φορά.

[itsme]

Προσπάθησε να της πεις πως κουράζεσαι πολύ και χρειάζεσαι βοήθεια. Εκεί που φωνάζει να μην ταίσεις το μωρό, πες της μπορείς να τον ταίσεις εσύ και να ξεκουραστεί η μανούλα και δώσε της το κουτάλι για να ταίσει τον μικρό.

Αστην να πατήσει το κουμπί για να αλέσει το φαγητό του μωρού.

Αστην να σε βοηθά γενικά.

[boy'smam]

Απο τα λιγα μηνυματα σου καταλαβαινω οτι αυτο που σε νοιαζει ειναι η ηρεμια σου και το πως περνας εσυ την ημερα σου.Ελπιζω να κανω λαθος.

Το παιδι σου περναει 100 φορες μςγαλυτερο ζορι κι εσυ λες οτι θες να ηρεμησεις με τον αντρα σου και ποσο βογκηξες οταν εκλεισε ο παιδικος...

Δεν ξερω τι ακριβως αλλα μαλλον καπου εχεις κανει λαθος με την κορη σου.

Εννοειται οτι απο ενα φορουμ δεν μπορει κανεις να καταλαβει τι ακριβως γινεται οποτε κουβεντα κανουμε και

σου ζητω συγνωμη αν μιλαω καπως αλλα αυτο λαμβανω.

Για να σου φερω ενα παραδειγμα του τι εννοω,μια φιλη οταν πηγε να γεννησει το δευτερο μωρο της εφυγε απο το σπιτι κρυφα για να μην κλαιει ο μεγαλος 2,5 χρονων που εφευγε η μαμα του!Να μην σου πω τι επαθε το παιδι....

Εκεινη το εκανε για καλυτερα αλλα το παιδι σημερα 5,5 χρονων ακομη το θυμαται και κλαιει και λεει μην με αφησετε ποτε ξανα!και εχουν περασει 2,5 χρονια

Γι αυτο σου λεω ψαξ το λιγο μηπως κατι εχει παρει στραβα η μικρη!

Βαλ'την προτεραιτητα σου γιατι ζηλευει πολυ το κακομοιρο και ειναι ακομη μωρο κι αυτο.Ξερω οτι σου φαινεται ολοκληρο παιδακι μπροστα στο μωρο αλλα δεν ειναι.Κθιστε να παιξεται ολοι μαζι και οι 3,βαλε το μωρο μαζι στο καρεκλακι και βαλε την μεγαλη να ζωγραφισει κατι,η πλαστελινες,νερομπογιες δωσε και κανα παιχνιδι στο μικρο!Παρε παιχνιδια και στρωστα στο χαλι και καθιστε ολοι μαζι,πες της να σε βοηθησει να μαγειρεψετε,φτιαξτε ενα κεικ,καντα μαζι μπανιο,διαβασε της παραμυθια,βαλτε μουσικη να χορεψετε.Ολα αυτα καντα με την κορη σου και ασε το μωρο απλο παρατηρητη.εσεις πως περνατε τη μερα σας?

Στον παιδικο τι λενε οι δασκαλες?πως ειναι με τα αλλα παιδακια?Συνηθως οι παιδικοι σταθμοι συνεργαζονται με παιδοψυχολογους,μιλα με καποιον να παρεις μια γνωμη βρε κοριτσακι!Ειναι κριμα και για τους τεσσερις σας να δυσκολευεστε ετσι!

[boy'smam]

http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=36885

 

http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=20209

 

http://parents.org.gr/psych/a155

[louiza marialena]

Εδω και 10 μηνες μόνο μαζι της ασχολούμαστε.Αρχισε όμως και το μωρό να διεκδικεί πραγματα και με το δίκιο του.Μεχρι τωρα το μωρό ξυπνουσε 7-8 το πρωι καθόταν στο κρεβατάκι του κατά τις 8:30 τον έφερνα σττο σαλόνι και επειτα στο καθισματάκι, ετρωγε το φρουτο και 10:30 κοιμόταν ενα 2ωρο.Όπότε όταν δεν πήγαινε παιδικό είχαμε το χρονο να ζωγραφίσουμε, να κάνουμε πυργους με τα τουβλάκια, να δουμε ζουζούνια κανενα μισαωρο...Το μικρο ξυπναει κατα τη 13:00 περίπου όποτε και είναι ευδιάθετο. Πάλι καθισματάκι ή ρυλάξ και ο χρόνος πάλι μαζί της.Το μωρό ετρωγε κατά τις 14:00 kai 15:30 ξανακοιμόταν και εννοείται τον εβαζα μόνο του στο παιδικό γιατί δεν είχα το περιθωριο να τον κοιμίσω αγκαλιά.Δεν ξερω πως το καταλαβαίνεις ΄θελω την ηρεμία μου΄να μην ποναει το κεφαλι μου απο τις τσιρίδες της.Δεν είμαι καμία που νοιαζεται μόνο για την καλοπέραση της γιατί όπως προανέφερα μεχρι 19 μηνων την μεγαλωσα κατα αποκλειστικότητα, όπου και αν πηγαίνα την ΄επαιρνα μαζί μου, 4 μηνων πήγα 3ημερο στο Βόλο και δεν σκεφτηκα στιγμη να την αφησω.Θήλαζα, θαμπορούσα να βγάλω γάλα και να φυγω. Εννοείται ηθελα και το κανα, δεν με πιεσε κανεις. Ισως το μεγαλύτερο λάθος ήταν που είχα πάντα αυτην στο επίκεντρο και το μικρό στο ρυλάξ ή στο καθισματάκι μόνο του και τωρα που διεκδικεί ή ακόμα που προσπαθεί να μπουσουλήσει αυτή νομίζει ότι χάνει τα πρωτία.Στον παιδικό είναι ζωηρή αλλά η κυρία της μου λέει ότι εκει δεν την παίρνει να κάνει αυτά που κάνει σε μένα.Από τη 13:00 τα βαζουν να κοιμηθούν είναι η μόνη που δεν κοιμάται απλά τη βάζουν να ξαπλώσει για να μην ξυπνέι τα αλλα.Γενικά θελει να ασχολείσαι μαζί της μου είπε η δασκάλα της και αν ασχοληθώ λίγο παραπάνω με κάποιο άλλο κανει κάτι για να τραβηξει την προσοχή.Ειναι πολύ εξυπνη, κοινωνική σκεψου ότι στο νοσοκομείο που είχαμε νοσηλευθεί πηγαίναμε σ όλους τους θαλάμους να γνωρίσουμε τα παιδάκια.Νομίζω ότι ασχολούμαι παραπολύ μαζί της απλά τη ζηλια της δεν μπορω να ελέγξω.Την προηγούμενη εβδομάδα, τους εχω και τους δυο στο χαλί και παιζουμε , καποια στιγμή ενω παιζει μόνη της εχω ανασκελα το μικρο και παιζω΄΄παει ο λαγος να πιει ...΄ανεβαίνει πάνω στο τραπέζι και πηδαει πάνω στο κεφάλι του με τον ποπό της.Όχι πες μου πόσο ψυχραιμη να μεινεις?

[boy'smam]

Καλημερα!Σου ζητω παλι συγνωμη αν παρεξηγησα κατι.ευτυχως ειναι το μωρακι σου ησυχο και αυτο καπως σωνει την κατασταση!Σε καταλαβαινω πιστεψε με!ειναι πολυ δυσκολα.οταν σου ζηταει αγκαλια τι κανεις?

Η παιδοψυχιλογος που ειχα παει περσυ χωρις να εχει δει το παιδι,απο αυτα που της ειπα, μου ειπε οτι ειναι πολυ καλομαθημενος και θα πρεπει να γινω πιο σκληρη-αυστηρη.επισης μου ειπε οτι ειναι τραγικο που ερχεται στο κρεβατι μας τη νυχτα(ακομη το κανει).

Να σου πω την αληθεια νομιζω οτι απεναντι του ημουν και ειμαι αρκετα αυστηρη και του εχω βαλει αρκετα ορια ,οι αλλοι λιγο τον "χαλανε".

Παντως οταν γυρισα στο σπιτι και σθυζητησα με τον αντρα μου οτι πρεπει να ειμαστε πιο σκληροι-αυστηροι και προσπαθησαμε να τα εφαρμοσουμε ειχαμε τα αντιθετα αποτελεσματα.

Μετα απο μονη μου αφου δεν αντεχα αλλο την γκρινια του πραματικα ειναι στιγμες που βγαινω εκτος εαυτου αρχισαμε να τον εχουμε με το καλο και σιγα σιγα αρχισαμε να του "στερουμε "προνομια.Δηλαδη καναμε αυτα που μας ειπε η παιδοψυχολογος αλλα πολυ πιο ηπια.χωρις καυγαδες και φωνες.Και μπορω να πω καπως πετυχε.

Βεβαια μετον καιρο μεγαλωσαν κι αυτα(ας πουμε δηλαδη 3,5 και 1,5 ειναι)ηρεμησα κι εγω αρκετα και οσο περναει ο καιρος βλεπω οτι οσο πιο ηρεμη και ζαμανφου ειμαι τοσο καλυτερα για ολους!

Προχθες για να καταλαβεις ηθελα να τους παω κουνιες και στο πανηγυρι.Κυνηγαγα τον μεγαλο 45 λεπτα,εκλαιγε και φωναζε γιατι οτι θυμταν χαιροταν.πειραζε προζες πεταγε κατω τα μπισκοτα και τα παταγε εβγαζε τα ρουχα του χτυποαγε το μωρο.Του λεω αν δεν σταματησεις δεν θα σε παρω μαζι(ητν εδω η μαμα μου).Οταν ηρεμησε του λεω παμε ολοι μαζι αρχισε παλι να κλαει γιατι ηυελε να παρει μαζι ενα καλο παιχνιδι.Μολις ακουσα παλι γκρινια γυρισαν τα μυαλα μου εκλεισα ποτρα και εφυγα με το μικρο.Οταν γυρισα μετα απο 1,5 ωρα ηταμν ενας αγγελος.Μολις κοιμησα το μωρο τον πηρα και πηγαμε μαζι και ηταν παρα πολυ ησυχος.

[louiza marialena]

Καλημέρα.Μετα από 2,5 βδομάδες μεγάλης προσπάθειας και αφού το ψάξαμε παραπάνω με τον αντρα μου η μικρή μας ηρέμησε όχι απλά αρκετά αλλά εγινε άλλο μωρό.Δεν ξυπναει το βράδυ, βεβαια κοιμάται ακομα αναμεσα μας, δεν μας χτυπάει, δεν ουρλιαζει...Χαμογελάει, προσέχει το μικρό, χαιρεται, παίζει μαζί μας...Τωρα θα μου πείτε πως εγινε αυτό.Σταμάτησα να της φωνάζω εντελώς, με το που τσιριζε προσπαθούσα να την ξεγελάσω και να της αποσπάσω την προσοχή... με κάποια σοκολάτα, καραμελίτσες...Την αγκαλιά βεβαια την έχουμε ψωμοτύρι.Αρχισε ο αντρας μου να ασχολείται αρκετα μαζί της ώστε να ξεκουράζομαι λίγο, να εχει χρόνο μαζί της και να μην τον βλέπει μόνο ως παιχνίδι που δεν της χαλάει χατήρι.Της θεσαμε κάποιους ΄όρους΄.Αν εισαι καλό κορίτσι και δεν κλαις θα πας το απόγευμα στη γιαγιά,θα πάμε παιδότοπο,στα ξαδερφάκια σου.Απ΄ότι σας είπα η πεθερά μου μένει από πάνω μας και ζει μόνη της οπότε φαντάζεστε τι γίνεται όταν ανεβαίνει...Παρεπιπτόντως, η πεθερά μου είναι πολύ ηρεμος άνθρωπος και υπερβολικά γλυκομίλητη.(θα σας πω γιατί το λέω παρακάτω).Την δασκάλεψαμε βεβαια να μην της κάνει όλα τα χατηρια...Το συμπέρασμα,νομίζω πως η συμπεριφορά της ήταν αντιδραση απέναντι στις φωνές μου, ίσως για να μην δείξει ότι φοβάται ή δεν ξέρω τι άλλο...Πάντως το μωρό μου άλλαξε 180 μοίρες και εγω κατάλαβα πόσο δυσκολο ήταν και για αυτήν ότι ΄δυστυχισμένες΄ήμασταν και οι δυο .Αρχισα να της παίρνω πραγματάκια μικρής αξίας που ήξερα όμως ότι θα χαρεί.Προχτες το μεσημέρι που πήγα να την κοιμίσω με χαιδευει και μου λέει ΄σε λατεύω΄, λέξη που ζητημα να την έχει ακούσει να τη λέω 2 φορες και πάλι δεν νομίζω να καταλαβε τη σημασία της λέξης...Πιο πολύ τα εγραψα όλα αυτά για να πάρουν θάρρος και κουράγιο μαμάδες που περνάνε ό,τι πέρασα και εγώ, δεν είναι υπερβολή ότι είχα σαλτάρει με τη συμπεριφορά της και υπήρχαν στιγμες που έλεγα να της λείψω ένα Σαββατοκυριακο μπας και ηρεμήσει.Απλά θα θελα να πω πως για να φτάσει μια μαμά να ζητάει συμβουλές και να εξομολογείται έτσι το πρόβλημα της δημόσια , σκεφτείται πως εστειλα 2 φορες email στο ΣΚΑΙ για να βρω τα επεισοδια της νταντας πρωτων βοηθειων, σιγουρα θελει υποστηριξη και ενθαρρυνση και όχι υποδείξεις και κριτική και αυτες καλές είναι όταν δίνονται με ευγενικό τρόπο.. Ευχαριστω όλες για τη βοηθεια