Αυριο επιστρεφω στη δουλεια μετα απο 11 μηνες..

[etheodor]

Εχω τα χαλια μου. Νιωθω απιστευτα ασχημα, νομιζω εχω παθει κριση πανικου. δεν θελω με τιποτα να γυρισω στη δουλεια. δεν θελω να αφησω το μωρο μου, μου ερχεται ταση για εμετο. πως θατο ξεπερασω? πως θα συγκεντρωθω ναδουλεψω? ποτε δεν περιμενα οτι θαηθελανααφησω την δουλεια μου λογω του μωρου μου...μακαρι να γινοταν κατι να κερδιζα το τζοκερ κατι...παραληρημα ? σιγουρα συγνωμη άλλα καπου πρεπει νατα πω κ στον αντρα μουτο παιζω γενναια...

[farfalina 09]

σκεψου οτι καποιες αλλες μανουλες τα αφησαν οταν ηταν 4 μηνων, κ θα αισθανθεις καλυτερα

[alexele]

Kαλημέρα και καλή επιστροφή, είναι λίγο ζόρικο το πρώτο διάστημα αλλά θα δεις ότι σιγά σιγά θα βρεις τους ρυθμους σου και το πρόγραμμά σας!

Κάθε αρχή και δύσκολη! Το παιδί θα το κρατάει κάποιος ή σε σταθμό?

[liveloula]

Aκου και τα χειροτερα μηπως νιωσεις καλυτερα!

επιστρεφω σε δυο βδομαδες σε μια δουλεια οπου .....

εχει γινει επιχειρισιακη συμβαση τουτεστιν θα παιρνω 250 ε λιγοτερα απο

το μισθο μου ,θα εχω ενα αντιπαθητικο αφεντικο πανω απο το κεφαλι μου 8 ωρες την ημερα ,να ρωταει καθε 5' λεπτα τι κανω " καλα ειμαι !"να μου λειε οτι αργω στην δουλεια ,να μην ειναι ευχαριστημενη ,να φευγω και να εχει μουτρα ,να μην λεει καλημερα ..φυσικα και ειμαι στον ιδιο χωρο μαζι της ..μα φυσικα και η εταιρια που δουλευω παει για κλεισιμο αφου οταν γυρισω ολοι η συναδελφοι μου θα ειναι καινουργιοι ολοι υπολοιποι απολυθηκαν ....καλα καταλαβες με την πρωτη ευκαιρια θα με διωξουν ...θελεις κι αλλα ?

[vasdeli]

Εχω τα χαλια μου. Νιωθω απιστευτα ασχημα, νομιζω εχω παθει κριση πανικου. δεν θελω με τιποτα να γυρισω στη δουλεια. δεν θελω να αφησω το μωρο μου, μου ερχεται ταση για εμετο. πως θατο ξεπερασω? πως θα συγκεντρωθω ναδουλεψω? ποτε δεν περιμενα οτι θαηθελανααφησω την δουλεια μου λογω του μωρου μου...μακαρι να γινοταν κατι να κερδιζα το τζοκερ κατι...παραληρημα ? σιγουρα συγνωμη άλλα καπου πρεπει νατα πω κ στον αντρα μουτο παιζω γενναια...

 

Γλυκιά μου....

Τι μου θύμισες!

 

Στο πρώτο μου παιδί μετά από 1 χρόνο γύρισα στην δουλειά, την κράτησε η μαμά μου μέχρι τα 2 και μετά την έστειλα στον παιδικό μιας και η μητέρα μου μένει σε άλλη πόλη και δεν θα μπορούσε να ξεσπιτωθεί άλλο!

Όταν την άφησα πρώτη μέρα στον παιδικό.....ένιωθα ότι θα πεθάνω.....

 

Μην στενοχωριέσαι, θα είναι λίγο δύσκολα στην αρχή αλλά θα το συνηθίσεις....και θα γυρνάς με περισσή χαρά στο θαυματάκι σου! Ποιος θα το κρατά τώρα το παιδί; Κάποιος στο σπίτι ή θα πάει στον σταθμό;

 

Τα συναισθήματά σου αυτά είναι γιατί θα αφήσεις το μικρό ή υποβόσκει και ένας φόβος αν θα τα καταφέρεις και πάλι πίσω στην δουλειά; Αυτό στο ρωτάω γιατί προσωπικά με φόβιζε ΚΑΙ αυτό....αλλά ήταν κάτι παροδικό....

 

Τώρα, τρίτη φορά που βίωσα την επιστροφή στην δουλειά μετά από γέννα(έχω 3 παιδιά) έχω πάθει πλήρη ανοσία.....

[Dawn]

Είναι μια πάρα πολύ δύσκολη περίοδος. Ακόμη την θυμάμαι και πονάω. Έχεις απολυτο δίκαιο που νιώθεις πανικό. Το μόνο θετικό είναι πως αρκετά γρήγορα θα προσαρμοστείτε και οι δυο στις νέες συνθήκες. Απλώς θα πρέπει να κάνεις λίγο υπομονή και να αγκαλίάζεις το ζουζουνι πολύ περισσότερο τις ώρες που είσαι σπίτι.

[SOFIAK2]

Einai ontws poly dyskolo to prwto diastima.. kane ypomoni kai tha ftiaksoun ta pragmata...

 

 

Gyrisa stin douleia arxes augoustou meta apo adeia enos xronou kai egw.. kai dn tha sou krypsw oti einai dyskkolo, meta logo routinas kai kathimerinotitas ginetai kapws ypoferto , ennoeitai oti tha sou leipei to mwro sou .. alla eksartatai i psixologia sou kai apo to poios sto krataei! Ola tha pane kala tha deis...

[babycobra]

δύσκολη στιγμή αυτή..το μόνο σίγουρο ...συνηθίζεις και ισορροπείς καλύτερα ..οι δουλειές μοιράζονται στον χρονο που τους αναλογεί, τα νεύρα μειώνονται..ο χρόνος γίνεται -αναγκαστικά- πιο ποιοτικός..ετοιμάζομαι να το ζήσω για δεύτερη φορά, το μωρό είναι μονο δύο μηνών, ας όψεται το κράτος πρόνοιας που θεωρεί 'μητέρες' μόνο ορισμένες κατηγορίες γυναικών και τους δίνει εννιάμηνο με πλήρεις αποδοχές (γιατί παίζει και αυτό ρόλο)

 

όλα τα συνηθίζει ο άνθρωπος και τα μωρά προσαρμόζονται..καλή αρχή..

[oneiraki]

Αν σε κάνει να αισθάνεσαι καλύτερα θα επιστρέψω και εγώ στην δουλειά μετά από 13 μήνες τον Δεκ,δεν έχω κανέναν να μου κρατήσει το παιδί =θα πληρώνω το μισό+ μισθό σε κοπέλα,καθότι η δουλειά μου απέχει 1ώρα+ από το σπίτι θα φεύγω από τις 8 και θα επιστρέφω το νωρίτερα 7-7.30+...Δηλ την ώρα του ύπνου του με την προϋπόθεση ότι θα φύγω κανονικά από το γραφείο...

[efiithaki]

καλο κουραγιο σε ολες μας.

το κοριτσακι μου θα το κραταει ο αντρας μου κ η μαμα μου καποιες φορες..

ο αντρας μου ειναι ανεργος..θελειπολυ να βρει δουλεια βεβαια αλλα που?

ειμαι τυχερη δεν αλλαζει περιβαλλον κ πρωτη μερα σημερα απο οτι μου ειπαν περασε καλα εκτος απολογη γκρινια το μεσημερι που ειναι η ωρα της να κοιμηθει κ συνηθως θηλαζει..

οσο για μενα τι να πω? πηγαινα στο μπανιο κ εκλαιγα. αντι να λεω δοξα το θεο που υπαρχει κ αυτη η δουλεια το εχω κανει ανατολικο..

ποσο θα θελα να κατσω σπιτι να μεγαλωσω το παιδι μου! ποτε δε περιμενα οτι θα το ελεγα αυτο γιατι ημουν εργασιομανης...

[barbie2000]

Εχω τα χαλια μου. Νιωθω απιστευτα ασχημα, νομιζω εχω παθει κριση πανικου. δεν θελω με τιποτα να γυρισω στη δουλεια. δεν θελω να αφησω το μωρο μου, μου ερχεται ταση για εμετο. πως θατο ξεπερασω? πως θα συγκεντρωθω ναδουλεψω? ποτε δεν περιμενα οτι θαηθελανααφησω την δουλεια μου λογω του μωρου μου...μακαρι να γινοταν κατι να κερδιζα το τζοκερ κατι...παραληρημα ? σιγουρα συγνωμη άλλα καπου πρεπει νατα πω κ στον αντρα μουτο παιζω γενναια...

 

Kαλημέρα και από εμένα!

Κάθε αρχή και δύσκολη.

Σκέψου όμως ότι υπάρχουν άλλες μανούλες που επέστρεψαν στους 2 1/2 μήνες....

Και επίσης σκέψου πως έχεις δουλειά.

Σιγά σιγά θα μπεις στο κλίμα πάλι...

Εντελώς φιλικά

[Tsitsiko]

Σκέψου ότι εγώ γύρισα και τις δύο φορές που γέννησα μετά από 40 ημέρες Δε δικαιούμαστε καθόλου άδεια με το καθεστώς που δουλεύουμε

[babycobra]

καλο κουραγιο σε ολες μας.

το κοριτσακι μου θα το κραταει ο αντρας μου κ η μαμα μου καποιες φορες..

ο αντρας μου ειναι ανεργος..θελειπολυ να βρει δουλεια βεβαια αλλα που?

ειμαι τυχερη δεν αλλαζει περιβαλλον κ πρωτη μερα σημερα απο οτι μου ειπαν περασε καλα εκτος απολογη γκρινια το μεσημερι που ειναι η ωρα της να κοιμηθει κ συνηθως θηλαζει..

οσο για μενα τι να πω? πηγαινα στο μπανιο κ εκλαιγα. αντι να λεω δοξα το θεο που υπαρχει κ αυτη η δουλεια το εχω κανει ανατολικο..

ποσο θα θελα να κατσω σπιτι να μεγαλωσω το παιδι μου! ποτε δε περιμενα οτι θα το ελεγα αυτο γιατι ημουν εργασιομανης...

 

να σου πω κάτι..περιγράφεις για μένα την ιδανική κατάσταση..είσαι πολύ τυχερή πραγματικά..θα τους βρείτε τους ρυθμούς σας..όλα καλά.

[vasdeli]

Σκέψου ότι εγώ γύρισα και τις δύο φορές που γέννησα μετά από 40 ημέρες Δε δικαιούμαστε καθόλου άδεια με το καθεστώς που δουλεύουμε

 

Πω, πω!

Τι βάναυσο!

[oneiraki]

Να που ήρθε η μέρα να γράψω και εγώ εδώ..Αύριο λοιπόν επιστρέφω στην δουλειά μετά από 15 μήνες σχεδόν απουσίας. Η ψυχολογία μου έχει πιάσει πάτο άπατο..Το χειρότερο είναι ότι όλα πήγαιναν καλά και το είχα συνειδητοποιήσει μέχρι που χθες ο μικρός ξανακύλησε στο συνάχι και ανέβασε & 38.5 πυρετό.Σήμερα όλη μέρα θέλει να είναι αγκαλιά μου,δεν κάθεται με την κοπέλα που τον κρατάει η οποία είναι μαζί μας από τον Σεπτ (δεν είναι δηλ ότι δεν την έχει συνηθίσει κιόλας) και το κυριότερο είναι ότι δεν τρώει τίποτα..μόνο στήθος!Έκει που θηλάζαμε πρωί βράδυ άντε και μεσημέρι τώρα θέλει μόνο αυτό. Χθες έφαγε 2 παιδικά γιαουρτάκια όλη μέρα..αυτό με στρεσάρει ακόμη περισσότερο γιατί πραγματικά δεν ξέρω τι θα γίνει από αύριο..Το χειρότερο είναι ότι θα φεύγω στις 7.30 για να είμαι 9.30 το αργότερο δουλειά & δεν θα φεύγω πριν τις 6.30 για να είμαι κατά τις 8παρά εδώ...Χάλια δηλ..

[angel306]

Καλη μου καλως ηρθες στο κλαμπ!Εγω ξεκηνησα περιπου ενα μηνα δουλεια αν και οχι τοσες ωρες αλλα παλι το εχω το αγχος μου συνεχεια...εφαγε,κοιμηθηκε?Συνεχεια παιρνω τηλεφωνο!Απλα αυτο που παρατηρησα ειναι οτι και το μωρο προσαρμοζεται στην καινουρια κατασταση.Οταν ειμαι σπιτι σπανια να θελει καποιον αλλον ολο εμενα ψαχνει για αγκαλια,αλλα οταν λειπω συνηθιζει με τους αλλους και δεν με ψαχνει.Οπως και να εχει θα βρει τον τροπο η κοπελα θα το βρει και το μωρο,ισως ζοριστειτε τις πρωτες μερες αλλα θα συνηθισει.Το μονο ''σπαστικο'' να το πω,ειναι οτι οταν ειμαι εγω προσπαθω να προσαρμωσω τις ωρες φαγητου,υπνου κτλ ενω οι αλλοι δεν μπορουν τοσο και μας βρισκει πολλες φορες το βραδυ να καθομαστε ξυπνιοι μεχρι τις 12-1

[polina26]

απλα σας ευχομαι κουραγιο..

εγω ανεργη στα χαρτια αλλά ξεκινησα να κάνω δουλεια απο το σπιτι...

ουτε που μπορω να φανταστω πως νιωθετε... καλο κουραγιο και καλη δυναμη

[MilouD]

Παιδιά καλημέρα,

Είμαι κι εγώ σε παρόμια φάση, επιστρέφω σε 1 μήνα στην δουλειά και το παιδί θα το κρατάει η πεθερά μου κατά κύριο λόγο.

Έχω φρικάρει τελείως, ξυπνάω μεσ'την νύχτα και κλαίω (καλά για την ημέρα δεν το συζητάω..), σκέφτομαι οτι το παιδί θα κολλήσει στην γιαγιά γιατί εγώ θα απουσιάζω 10 με 11 ώρεσ απο το σπίτι, οτι θα γυρνάω για ένα γρήγορο παιχνίδι- μπάνιο και μετά νάνι και οτι θα χάσω την καθημερινότητα του παιδιου μου.

Έχω τόσες τύψεις και παράλληλα τοσο θυμό που η πεθερά μου θα "παρει" την θέση μου και νιώθω πραγματικά οτι θα τρελαθώ μέχρι να έρθει εκείνη η ώρα.

Έπειτα έρχονται και τα χριστούγεννα και θα πρέπει να απουσιάζω απο το σπίτι για να την μάθει και το παιδί και φρικάρω...

Εντομεταξή με το αγχος αποχωρισμού τι κάνουμε?

[oneiraki]

Δεν κοιμήθηκε όλο το βράδυ.Ήθελε να τον έχω αγκαλιά και να τρίβεται πάνω μου:(:(και πριν φύγω στις 7.30 ξύπνησε (είχε ξυπνήσει από τις 5.30 και κοιμήθηκε ξανά στις 7) και ήθελε να τον πάρω αγκαλιά για 2' και μετά μου έδειχνε την κούνια να τον ξαναβάλω..

[MilouD]

Ονειρακι, χαρα στο κουράγιο σου...

[oneiraki]

Άσε εγώ είμαι ξύπνια από το μαύρο χάραμα και δεν έχω και ιδέα τι ώρα θα σχολάσω...κατά τις 6.30 στην καλύτερη..

[elenitsa1]

ονειρακι υπομονη!!και κουραγιο σε ολες τις μανουλες που δουλευουν κ αφηνουν τα παιδακια τους....

η δικη μου σειρα πλησιαζει....31 δεκεμβρη επιστρεφω κ θα τον κραταει κ μενα η πεθερα μου. εγω δεν αγχωνομαι μηπως κολλησει μαζι της κ δε με θελει. ποιο παιδακι δε θελει τη μαμα του? στεναχωριεμαι που τωρα βγαζει το πρωτο του δοντακι, που θα του λειπω κ δε θα μπορω να τον παρω τηλεφωνο, που θα μιλησει κ δε θα ειμαι, που θα περπατησει κ δε θα ειμαι... και βουρκωνω που το σκεφτομαι, και ολα αυτα που εχω ακουσει απο τοσες φιλες που το περασαν κ απλα συνηθισαν. ειναι δυσκολος ο πρωτος καιρος αλλα ας λεμε παλι καλα που δουλευουμε.και που ειχαμε τη δυνατοτητα να μεινουμε τοσο με τα παιδια μας...

[oneiraki]

Εμείς δεν έχουμε βοήθεια από κανέναν και έχουμε μία κοπέλα που τον κρατάει..Χώρια που ο άνδρας μου είναι & εκτός Αθηνών από τον Σεπτ (ερχόταν μόνο ΣΚ) και ήμασταν οι 2 μας οπότε καταλβαίνετε..