Βοήθεια! 11 μηνών και κοιμούνται μόνο στα καρεκλάκια τους!!!!!!!!!!!!!!!

[diony]

Καλησπέρα σας,

Εχω δύο πολυ ζωηρά αλλά αξιολάτρευτα δίδυμα κοριτσάκια 11 μηνών.

 

Λόγω σοβαρής παλινδρόμησης και οισοφαγίτιδας κρατούσαμε τα μωρά 6 φορές την ημέρα (6 γεύματα) αγκαλιά για να κοιμηθούν περίπου 1 ώρα κάθε φορά ή τα βάζαμε στα καθισματάκια/ καρεκλάκια αυτοκινήτου που είναι και λίγο σαν ρηλάξ.

 

Η παλινδρόμηση πέρασε τα καρεκλάκια έμειναν.

Τα παιδάκια δεν έχουν μάθει ΠΩΣ να κοιμούνται σε κρεβάτι!!!

Κοιμούνται μόνο στα χέρια μας ή στα καρεκλάκια και μετά τις βάζουμε στο κρεβάτι, όπου εάν δεν έχουν αποκοιμηθεί καλά πετάγονται όρθια σαν ελατήρια.

Τα βάζουμε κάτω ανάσκελα ή μπρούμυτα, τίποτα!!!!!!!!!!!!!

πετάγονται όρθιες και κλαίνε!!!!!!!!!!!

 

Πως θα τις μάθω να κοιμούνται σε κρεβάτι και μόνες τους?????????

Την νύχτα εάν ξυπνήσουν δεν ξέρουν πως να κοιμηθούν μόνες τους, τις λυπάμαι και θα πέσω κάτω από την εξάντληση...

 

Σας παρακαλώ μια βοηθεια!!!!!!!!!

[ΟΛΓΑ78]

Καλησπέρα σας,

Εχω δύο πολυ ζωηρά αλλά αξιολάτρευτα δίδυμα κοριτσάκια 11 μηνών.

 

Λόγω σοβαρής παλινδρόμησης και οισοφαγίτιδας κρατούσαμε τα μωρά 6 φορές την ημέρα (6 γεύματα) αγκαλιά για να κοιμηθούν περίπου 1 ώρα κάθε φορά ή τα βάζαμε στα καθισματάκια/ καρεκλάκια αυτοκινήτου που είναι και λίγο σαν ρηλάξ.

 

Η παλινδρόμηση πέρασε τα καρεκλάκια έμειναν.

Τα παιδάκια δεν έχουν μάθει ΠΩΣ να κοιμούνται σε κρεβάτι!!!

Κοιμούνται μόνο στα χέρια μας ή στα καρεκλάκια και μετά τις βάζουμε στο κρεβάτι, όπου εάν δεν έχουν αποκοιμηθεί καλά πετάγονται όρθια σαν ελατήρια.

Τα βάζουμε κάτω ανάσκελα ή μπρούμυτα, τίποτα!!!!!!!!!!!!!

πετάγονται όρθιες και κλαίνε!!!!!!!!!!!

 

Πως θα τις μάθω να κοιμούνται σε κρεβάτι και μόνες τους?????????

Την νύχτα εάν ξυπνήσουν δεν ξέρουν πως να κοιμηθούν μόνες τους, τις λυπάμαι και θα πέσω κάτω από την εξάντληση...

 

Σας παρακαλώ μια βοηθεια!!!!!!!!!

 

Αχ, καλή μου κοπέλα, κι εγώ ομοιοπαθούσα!!! Η μικρή μου μέχρι πριν από λίγο καιρό -κοντεύει 13 μηνών-, μόνο στο καρεκλάκι φαγητού!! Είχα απελπιστεί!! Τώρα μόνο κάτι πάμε να κάνουμε με το κρεβατάκι μας, αλλά με πολλή υπομονή, κλάματα και κούραση. Τώρα, εσύ που έχεις τα διδυμάκια το καταλαβαίνω ότι΄είναι πάρα πολύ δύσκολο να τα κάνεις να συνηθίσουν. Μόνο αν αναλάβεις εσύ το ένα και ο άντρας σου το άλλο και μέσα στην ημέρα τα βάζετε κάπου κάπου στην κούνια για να την συνηθίσουν? Όχι για να κοιμηθούν, να παίξουν λίγο για να το δουν πιο θετικά και να αρχίσουν έτσι, ίσως, σιγά σιγά....με βοήθεια όμως...μόνη σου το αντιλαμβάνομαι ότι είναι εξαντλητικό.

[stellini]

καλημέρα.εχω δίδυμα αγορακια 2χρ και 3 μηνων.είχαμε κ εμείς παλινδρόμηση βαρειάς μορφής και τα δικά μου κοιμόντουσαν σε ρηλαξ.Οταν ξεπεράστηκε το πρόβλημα ανασήκωσα τα στρώματα απο τα κρεβατάκια τους βάζοντας βιβλία.Κάθε φορά αφαιρούσα κ απο ένα και μέχρι να κοιμηθούν καθόμουν δίπλα τους.επειδή όμως ξυπνούσαν μέσα στη νύχτα και ο ένας αναστάτωνε τον αλλον τα χώρισα.Έκανα δρομολόγια για έναν μήνα και τελικά συνήθισαν,αφού φυσικα εξαφάνισα και τα ρηλάξ που τα λάτρευαν.Στα καρεκλάκια μπορείς να τα βάζεις μόνο για φαγητό μεχρι να πάρουν το μήνυμα οτι εκεί μονο τρώμε.στα κρεβατάκια θα έλεγα να τα βάζεις μονο για ύπνο για τον ίδιο λόγο(μόνο για ύπνο) για να μην τα συνδιάσουν με παιχνίδι.χρειάζεσαι και λίγη βοήθεια για να αναλάβει κάποιος το ένα απο τα 2 παιδιά το βράδυ για να ξεκουράζεσαι.Υπομονή και να χαιρεσαι τα ζουζούνια σου.!

[boy'smam]

Kαι στα 2 μου παιδακια αφου και τα δυο ηθελαν η αγκαλια η στηθος η το κρεβατι μας εκανα το εξης.

στον μεγαλο εβαλα ενα στωμα διπλα στην κουνια του και ξαπλωνα διπλα του και του κραταγα το χερακι μεχρι να κοιμηθει.Σιγα σιγα αρχισα να σηκωνομαι και μετα απο μερες εφευγα απο το δωματιο και πηγαινα στο μπανιο που ειναι απεναντι απο το δωματιο του και με εβλεπε μεχρι που δεν με χρειαζοταν καθολου!

Στον μικρο τον θηλαζα και πριν κοιμηθει τον αφηνα στην κουνια αν εκλαιγε τον χαιδευα λιγο και εβγαινα απο το δωματιο και καθε φορα που τον ακουγα να κλαει(πριν κλαψει πολι γιατι αν εκλαιγε πολυ μετα δεν ηρεμουσε)ξανμπαινα μεσα τον χαιδευα και αν τον εβλεπα πολυ τσιτωμενο τον επαιρνα αγκαλιτσα ηρεμουσε και τον ξανααφηνα.

Γενικα δεν τα αφησα να κλαινε μονα τους,ημουν διπλα τους και εμαθαν να κοιμουνται μονα τους σχετικα ευκολα.Βεβαια δεν εγινε απ τη μια μερα στην αλλη πηρε κανα μηνα αλλα εγινε με ηρεμια.Ο μεγαλος ηταν 8 μηνων και ο μικρος 7.

[diony]

σας ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας!

 

το πρόβλημα υπάρχει και στον πρωινό ύπνο και στον μεσημεριανό.

μπορούν να κοιμηθούν 2ωρα στο καρεκλάκι/ρηλάξ ενώ με το που τις βάζω στο κρεβάτι είναι σαν να τρομάζουν μετά από λίγο, πετάγονται όρθιες και σπαράζουν!!!!

Ειναι σαν να μην έχουν συνηθίσει και το δωμάτιο, όχι μόνο το κρεβάτι.

Υπάρχει περίπτωση να φταίει ότι όλα τα κάνουμε στο σαλόνι? Ταϊσμα όλες τις φορές, παιχνίδι και ύπνο?

Κάνουν σαν να τρομάζουν που δεν με βλέπουν στο δωμάτιο τους ενώ όταν ξυπνάνε στο σαλόνι είμαι κάπου εκεί γύρω συνέχεια... (κουζίνα σαλόνι ένας χώρος).

Μήπως πρέπει να ξεκινήσω και από την ημέρα να περνάνε περισσότερο χρόνο εκεί για να συνηθίσουν το χώρο του δωματίου τους??? Να τις αφήνω να παίζουν στα κρεβάτια τους ???

 

Βοηθήστε με σας παρακαλώ, δεν ξέρω πια τι να κάνω???

[antigonil]

σας ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας!

 

το πρόβλημα υπάρχει και στον πρωινό ύπνο και στον μεσημεριανό.

μπορούν να κοιμηθούν 2ωρα στο καρεκλάκι/ρηλάξ ενώ με το που τις βάζω στο κρεβάτι είναι σαν να τρομάζουν μετά από λίγο, πετάγονται όρθιες και σπαράζουν!!!!

Ειναι σαν να μην έχουν συνηθίσει και το δωμάτιο, όχι μόνο το κρεβάτι.

Υπάρχει περίπτωση να φταίει ότι όλα τα κάνουμε στο σαλόνι? Ταϊσμα όλες τις φορές, παιχνίδι και ύπνο?

Κάνουν σαν να τρομάζουν που δεν με βλέπουν στο δωμάτιο τους ενώ όταν ξυπνάνε στο σαλόνι είμαι κάπου εκεί γύρω συνέχεια... (κουζίνα σαλόνι ένας χώρος).

Μήπως πρέπει να ξεκινήσω και από την ημέρα να περνάνε περισσότερο χρόνο εκεί για να συνηθίσουν το χώρο του δωματίου τους??? Να τις αφήνω να παίζουν στα κρεβάτια τους ???

 

Βοηθήστε με σας παρακαλώ, δεν ξέρω πια τι να κάνω???

 

Όταν τα πιτσιρίκια μου ήταν μικρά φρόντιζα να μένουν στο δωμάτιό τους κάποιες ώρες για να συνηθίζουν και στη "μοναξιά". Έλεγχα βέβαια κάθε λίγο την κατάσταση, αλλά πρόσεχα να μην με βλέπουν. Το απόγευμα φρόντιζα να τα έχω μαζί μου στο σαλόνι, περνώντας το μήνυμα ότι εκεί συναντιόμαστε σαν οικογένεια λίγο πριν τη βραδυνή ξεκούραση. Πέρασαν και μένα μία φάση λατρείας με το ρηλάξ, αλλά δεν έδωσα τόση σημασία και το ξεπέρασαν. Άφησέ τες λίγο στο δωμάτιο, δεν παθαίνουν τίποτα. Θα είναι λίγο δύσκολο στην αρχή, αλλά μετά πιστεύω θα συνηθίσουν. Καλό κουράγιο!