Κλαίει με τις φωνες

[taz18]

Θα ηθελα λιγο την γνωμη και την εμπειρια σας με ενα θεμα που αντιμετωπιζω με τον μικρο

 

ειναι 2,5 ετων και το τελευταιο διαστημα μολις βρεθουμε σε χωρο που είναι παιδια μόλις καποιο απο αυτα κλαψει ή φωναξει ή υπαρξει ένταση ή καυγας ο μικρος κλαιει με λυγμους και πρεπει να φυγουμε απο κει για να ηρεμησει

 

ειναι μοναχοπαιδι και μεγαλωνει κυριως με τους γονεις. δεν μπορω να πω οτι υπαρχει η τελεια κοινωνικοποιηση αλλά λογω των προβληματων που ειχαμε με το περπατημα κλπ λιγο το δικο μου κομπλεξ που για μεγαλο χρονικο διαστημα απεφευγα να τον φερνω σε επαφη με συνομηλικα γιατι στεναχωριομουν με την διαφορα στην ολη αναπτυξη (ειναι πρωτη φορα που το ομολογω αλλά ελπιζω να με καταλαβετε, ειδικα οι μανουλες που αντιμετωπιζουν καποιο θεμα με τα παιδακια τους....) ο μικρος δεν εμαθε να ειναι πολύ με αλλα παιδακια.

 

και τωρα εμφανιστηκε κι αυτο....

 

με τους γιατρους μας που μιλησα μου ειπαν οτι πιθανον τρομαξε απο καποιο καυγα παιδιων και εκτοτε μολις βλεπει παιδια περιμενει οτι παλι θα γινει κατι τετοιο και φοβαται

 

ειχατε ποτε αντιστοιχο θεμα; πως το ξεπερασατε;

[elenip]

Το ίδιο θέμα είχε μίας φίλης μου... και αυτός γύρω στα 2,5 μόλις έρχονταν σπίτι μας και ο δικός μας που ήταν βρέφος έκλαιγε, μαζευόταν τρομαγμένο στην μητέρα του και έβαζε τα κλάματα και τραβολογούσε τους γονείς του να φύγουν... και αυτός δεν τον έβγαζε συχνά η φίλη μου να έρχεται σε επαφή με άλλα παιδακια (λόγω του κολλήματος που είχαν για ιώσεις) και με μία τρελή παιδίατρο που τους λέει να μην τον πανε σε παιδότοπους κλπ γιατί ειναι εστία μικροβίων.. ακόμη και τώρα που το παιδάκι είναι 4 ετών το έχουν ακόμη σπίτι... η φίλη μου είχε αγχωθεί γιατί έμεινε ξανά έγκυος και φοβόταν όταν γεννηθεί το μωρό που θα κλαίει πως θα αντιδρά.... σιγά σιγά όμως του έφυγε από μόνο του.. τώρα που έχει γεννηθεί το δεύτερο μωρό τους μόλις κλαίει το μωρό πάει και του χορεύει

[Ράνια Κωστελέτου]

Καλό θα ήταν να επισκέφτεστε συχνότερα χώρους με συνομίληκα παιδάκια, ώστε σταδιακά να εξοικιωθεί και να το συνηθίσει.

Άλλωστε σε λίγο καιρό ο παιδικός , θα είναι κίνητρο κοινωνικοποίησης και χρειάζεται μια προετοιμασία ώστε να επιτευχθεί η ομαλή του ένταξη.

Καλή συνέχεια !

[zwaki28]

Φάση είναι και αυτή και θα περάσει όπως ολες οι άλλες!Η ανιψιά μου όποτε μάλλωνα τον δικό μου και εκείνος έκλαιγε λειτουργούσε όπως το μικρό σου. Μετά απο λίγο καιρό και μετά απο εξηγήσεις και πολύ μπιριμπιρι έπαψε να δίνει ιδιαίτερη σημασία. Είναι εύλογο όμως να αναστατώνονται απο έντονες φωνές ή φασαρίες. Ο δικός μου όποτε συνέβαινε κάτι τέτοιο εξω (και τον έχω μέσα σε παιδότοπους-καφε-πλατείες-παιδικές χαρές απο βρέφος) ερχόταν κοντά μου και μαζευόταν. Τώρα μου λέει μαλώνουν αυτοί και μετά συνεχίζει το παιχνίδι του. Δοκίμασε όταν ξανασυμβεί να του εξηγήσεις οτι δεν μαλώνουν αυτό και γιατί φαντάζεσαι οτι συμβαίνει η φασαρία και να μην φύγετε απο το σημείο γιατί ετσι του δίνεις την εντύπωση οτι είναι ο μόνος τρόπος για να φύγει ο φόβος του. Ξεγέλασε τον με κάτι που του αρέσει εκείνη την ώρα. (δεν ξέρω αν τα έχεις κάνει και απέτυχαν αλλά η επιμονή και η υπομονή πιάνουν!).

[anastasia1977]

Κορίτσια εμένα ο γιος μου είναι τριών χρονών . Πέρυσι το καλοκαίρι πήγαμε στην γιορτή του σχολείου της ανιψιάς μου (7 χρονών). Νόμιζα ότι θα του αρέσει να δει και να παίξει με άλλα παιδιά (μαζί ήταν και ο ξάδελφος του συνομήλικος). Ε λοιπόν όλο αυτό λειτούργησε αντίθετα. Ήταν όλη την ώρα με τα χέρια του στα αυτιά να τα κλείνει και με τράβαγε να φύγουμε. Από τότε όταν βρισκόμαστε σε χώρο που έχει πολλή φασαρία κλείνει τα αυτιά του. Ακόμα και όταν βαζω το μίξερ στο σπίτι. Στα γενέθλια του με τα άλλα παιδάκια να τραγουδάνε "να ζήσεις...." έχουμε πρόβλημα. Μήπως το πίεσα το παιδί εκείνη τη μέρα και του δημιούργησα κανένα πρόβλημά?