προβλημα με φυλαξη παιδιων!

[Σίτσα]

Καλημερα! Θα ηθελα να σας πω το προβλημα που αντιμετωπιζω κ να μου πειτε την αποψη σας.

Εχω 2 παιδακια ενα αγορακι 3 ετων κ ενα κοριτσακι 10 μηνων. Τα Χριστουγεννα, μετα την εξαμηνη του οαεδ κ οταν επρεπε να γυρισω στη δουλεια επρεπε να εξασφαλησω τη φυλαξη κ των 2 παιδιων στο σπιτι μεχρι μετα το πασχα που θα εστελνα το μεγαλο μου στο σταθμο. Η πεθερα μου ηταν η πρωτη κ σιγουρη λυση για το θεμα. Με ολη της την καρδια κ με πολυ χαρα προσφερθηκε να βοηθησει. Επειδη τα παιδια ομως ειναι 2 κ ο μεγαλος ζηλευει πολλες φορες τη μικρη θεωρησαμε με τον αντρα μου πως η πεθερα μου χρειαζεται βοηθεια τουλαχιστον για κανα 2-3 ωριτσες.

Οταν αρχισαμε να το ζητηταμε με τους δικους μας η νυφη μου (αρραβωνιαστικια του αδερφου μου) προσφερθηκε απο μονη της. Εμεις δεχτηκαμε γιατι της ειχαμε απολυτη εμπιστοσυνη, ειχε αριστη σχεση με τα παιδια, τα αγαπουσε πολυ κ γενικα οταν βρισκομασταν ολοι μαζι ηταν πανω κατα πανω...

Απο την αρχη της εξηγησαμε πως για οποιοδηποτε λογο αισθανθει πως κουραστηκε ή δεν θελει αλλο να ερχεται, χωρις παρεξηγηση κ χωρις ντροπη να μας το πει κ πραγματικα δεν θα αλλαζε τιποτα μεταξυ μας.

Οσα για το θεμα τον χρηματων δεν σηκωνε κουβεντα με τιποτα δεν δεχοταν να πληρωθει για να παιζει με τα ανηψια της(ετσι μας ειπε) Παρολα αυτα τα χρηματα που θα της διναμε τα βαζαμε στην ακρη ουτος ωστε οταν θα πηγαινανε στο νεο τους σπιτι θα τους περναμε ενα μεγαλυτερο δωρο απο αυτο που σκοπευαμε.

Ολα καλα λοιπον κ ξεκινησανε με την πεθερα μου. Τα πηγαινανε τελεια, αριστη συνεργασια κ συνενοηση κ τα παιδια κατενθουσιασμενα, δεν επιρεαστηκανε απο την απουσια μου καθολου.

Τις 10 τελευταιες μερες ομως κατι συνεβαινε ασχημο κ επρεπε να το ανακαλυψω.... επεστρεφα κ ολα ηταν διαφορετικα...

Ο μεγαλος ειχε ασχημα ξεσπασματα μας χτυπουσε, εκλαιγε με το παραμικρο κ γενικα αλλο παιδι, η μικρη οταν με εβλεπε ξεσπουσε σε λιγμους κ μου εδινε τα χερια για αγκαλια, η πεθερα μου προβληματισμενη κ η νυφη μου μολις εμπαινα εξαφανιζοταν στο λεπτο. Προβλημα σκεφτομουν... Μια δυο, τι συμβαινει βρε παιδια? τι εγινε? κουβεντα κανεις.... ωσπου προσχες γυριζω κ επικρατει ο πανικος η πεθερα μου 22 πιεση, η νυφη μου απιστευτα νευρα κ τα παιδια κ τα δυο εξω φρενων. Σφυγγω τα δοντια κ με πολυ ηρεμο τροπο προσπαθω να καταλλαβω τι εγινε ξεκινοντας απο το ποιο σωστο ατομο, το γιο μου!!!!!! Τι συμβαινει χαρα μου?????????? "η θεια με χτυπησε, δεν με αγαπαει κ ειναι κακια" εγω :twisted::twisted::twisted::twisted::twisted::twisted:

" με αναγκασες, ξεπερασες στα ορια μου" του λεει.

Επειδη την προηγουμενη μας ειχε ανακοινωσει πως ειναι εγκυος κρατηθηκα κ δεν της εριξα μπουνια, ηθελα να τη στειλω στο νοσοκομειο χωρις δοντια... το μονο που εκανα ειναι να της πω να φυγει.

Μετα απο μια κουβεντα με την πεθερα μου η οποια ξεσπασε σε γοερο κλαμμα, εμαθα πως τις τελευταιες μερες φεροταν πολυ ασχημα στο παιδι, το εβριζε κακομαθημενο, παλιοπαιδο κ το εδιωχνε απο διπλα της χωρις κανενα λογο.

Ενα αλλο ατομο.... ετσι ξαφνικα.

Σημειωσεις: η εγκυμοσυνη της ειναι καθαρη επιλογη τους κ χαρμοσυνο νεο για ολους μας φυσικα!!!!!!!!! Κ στην συμπεριφορα του παιδιου δεν παρατηρουσαμε τιποτα το διαφορετικο που μπορει να την ενοχλησε.

Ειμαι της αποψης πως εαν ειχε κουραστει επρεπε να μας το ειχε πει αφου κ απο μονη μου της προτεινα λογο εγκυμοσυνης εαν ηθελε μπορουσε να μην ερχετε στα παιδια, πραγμα που το αρνηθηκε.

Απο προχθες δεν με εχει παρει ουτε ενα τηλ για συγνωμη!!!!!!!

Δεν θελω με τιποτα να χαλασω την αριστη σχεση που εχω κ γω κ ο αντρας μου με τον αδερφο μου. Εννοειται που δεν την αφησα να ξαναερθει στα παιδια τα οποια αναλαβανε τα πεθερικα μου κ ο πατερας μου μιας κ η μαμα μου δουλευει.

Ειναι πολυ φορτησμενη κ φοβαμαι πως θα αντιδρασω οταν την ξαναδω γι αυτο κ θελω την αποψη σας.

Συγνωμη για τα πολλα λογια, ηθελα να το περιγραψω ακριβως για να εχετε σωστη γνωση των πραγματων.

 

 

 

 

__________________

[manoulina]

Τι να σου πω βρε κορίτσι μου! Είναι δύσκολο να κρατηθούν οι ισορροπίες ανάμεσα σε οικογενειακά πρόσωπα,και ειδικά σε τέτοιες περιπτώσεις.

 

Εσύ τι σκέφτεσαι να κάνεις?

Μήπως να το συζητούσες ήρεμα με τον αδερφό σου. Φαντάζομαι οτι θα έχει παρατηρήσει αλλαγές επάνω της....

[ethy]

Προφανως η εγκυμοσυνη την εχει επηρεασει πολυ ψυχολογικα,οι ορμονες ισως,τωρα αν συμβαινει και κατι περισσοτερο,δεν το αποκλειω,αλλα κρινοντας και απο τον εαυτο μου,οι ορμονες τον πρωτο καιρο ειναι αρκετες να σε κανουν αλλο ανθρωπο...φυσικα και δεν πρεπει να κρατα αλλο τα παιδια.Προτεινω να αφησετε λιγο τον καιρο να περασει και καποιοα στιγμη ενδεχομενως ζητησει η ιδια να σας προσεγγισει και να πει με τον τροπο της συγγνωμη...αν το κανει μην την αποπαρετε.Το λεω αυτο κρινοντας απο αυτο που λες πως μεχρι τωρα ειχε αριστη σχεση με τα παιδια και καλη διαθεση...μολις περασει καποιος καιρος και ηρεμησετε ισως αμα τη δειτε κλεισμενη στον εαυτο της να ειναι καλο να της μιλησετε και σεις πρωτοι...απο αυτα που διηγεισαι δε νομιζω να εκανε κατι εσκεμμενα.Ευχομαι συντομα να βρειτε ξανα τις ισορροπιες μεταξυ σας.Με τη φυλαξη τελικα βρηκες λυση;

[zouzounel]

Διαβαζω και ξαναδιαβαζω το θεμα σου, προσπαθω να μην απαντήσω εν βρασμό... γιατί το δικό μου σκεπτικό ειναι "σηκωνει χερι, κοβω χερι", κανεις δε θα ακουμπήσει το δικό μου το παιδί... ειναι ομως καπως ιδιαίτερη περιπτωση... ειναι συγγενής ΚΑΙ εγκυος... χμμμ

Ειναι προφανές οτι δεν ξερει τιποτα απο παιδιά, δεν κατεχει γρι απο παιδικη ψυχολογια.

Η δική μου εμπειρια ως μαμα (εστω και μικρή) ειναι οτι δεν εμπιστευομαστε τα παιδιά σε άτομα που δε γνωρίζουν εστω τα βασικά (πχ εγω ηθελα η δικη μας νταντα να εχει μεγαλωσει δικα της παιδιά, το θεωρούσα πιο σημαντικό από το να εχει κανει σπουδές) και το πώς πρεπει να συμπεριφέρονται σε παιδάκια, τοσο μικρά και σε τόσο ευαισθητη ηλικία.

Δεν ξερω τι θα εκανα στη θεση σου με τη νύφη σου... αλήθεια δεν ξερω...

Αυτο που πρεπει όμως να κανεις, ειναι να πιασεις το μικρό και να τον συζητήσεις, να του δωσεις να καταλάβει ότι δε φταιει αυτός που η θεια ειχε τετοια συμπεριφορά και σιγουρα δεν την "αναγκασε" εκεινος να τον χτυπήσει. Ειναι πολυ σημαντικο για την ψυχουλα του, το μωράκι μου, εχω το δικό μου στην ίδια ηλικία και φανταζομαι πώς θα αισθάνεται, ο δικός μου με ρωταγε προχθές αν τον αγαπανε οι καναπεδες και οι καρεκλες (!!!), αν με δει εκνευρισμενη ερχεται και με ρωταει, όχι να του λεω κιόλας "εσυ φταις που σε δερνω" ή "εσύ με αναγκασες να σε δείρω"! ΗΜΑΡΤΟΝ ΘΕΕ ΜΟΥ, ΠΩΣ ΛΕΓΟΝΤΑΙ ΤΕΤΟΙΑ ΛΟΓΙΑ ΣΕ ΠΑΙΔΑΚΙ 3 ΧΡΟΝΩΝ??? Και σκεψου τι μηνυμα παιρνει, τι θα σκεφτεται το μυαλουδάκι του...

Η νύφη σου θα κανει τα δικά της παιδιά και θα καταλαβει... για την ωρα απλά ας μεινει μακριά από τα δικά σου...

[VeLouTeLa]

Εγώ πιο πολύ σκέφτομαι το παιδί που θα φέρει στον κόσμο ... αν αντιδράει έτσι σε ένα παιδάκι που το αγαπάει και το προσέχει για λίγες ώρες μόνο τι θα κάνει στο δικό της που θα το έχει μέρα-νύχτα?

Να κουβεντιάσεις μαζί της , πέρα από το να της ζητήσεις τον λόγο για την συμπεριφορά προς το δικό σου παιδί πρέπει να μάθει να ελέγχει τα νεύρα της. Και εγώ έχω νεύρα, και εμένα οι ορμόνες μου με τρελαίνουν ( κύστες ,ινομυώματα, δύσκολη περίοδο, θεραπείες με ορμόνες ότι θέλεις έχω περάσει ) αλλά ποτέ δεν ξέσπασα σε κάποιο παιδάκι και τα είχα 12 ώρες την ημέρα σαν νταντά.

[Σίτσα]

αυτο που σκεφτομαι για αρχη ειναι να την κρατησω σε μια αποσταση χωρις βεβαια να την απομακρινω! Δεν ξερω παιδια τι να πω ποναει η ψυχη μου!!!!! Φυσικα κ εξηγησα στο παιδι! Τωρα οσο για τον αδερφο μου δεν ξερω εαν τα ξερει κ ολα, εαν του εχει πει δηλαδη τι ακριβως εκανε! ειμαι πολυ μπερδεμενη!