πως ειναι η ψυχολογια σας?

[jenny78]

καλημερα σε ολες σας.ειμαι στην εκτη εβδομαδα.εκανα εξωσωματικη και πετυχα την εγκυμοσυνη μου.το θεμα ειναι οτι εχω φοβερο αγχος οτι κατι δεν θα παει καλα με το μωρο και δεν το εχω χαρει καθολου.φοβαμαι.το θελω τοσο πολυ.εχετε και εσεις αγχος?πως νιωθετε?ανακαφουστικατε αφου κλεισατε το τριμηνο?απο νευρα πως τα πατε?τα δικα μου ειναι χαλια και φοβαμαι οτι ετσι κανω κακο στο μωρο μου αλλα δεν το θελω,στα καλα καθουμενα νευριαζω.

[matilda38]

καλημερα σε ολες σας.ειμαι στην εκτη εβδομαδα.εκανα εξωσωματικη και πετυχα την εγκυμοσυνη μου.το θεμα ειναι οτι εχω φοβερο αγχος οτι κατι δεν θα παει καλα με το μωρο και δεν το εχω χαρει καθολου.φοβαμαι.το θελω τοσο πολυ.εχετε και εσεις αγχος?πως νιωθετε?ανακαφουστικατε αφου κλεισατε το τριμηνο?απο νευρα πως τα πατε?τα δικα μου ειναι χαλια και φοβαμαι οτι ετσι κανω κακο στο μωρο μου αλλα δεν το θελω,στα καλα καθουμενα νευριαζω.

 

 

Με το καλό καταρχήν . Εχεις 9 μηνες μπροστα σου γαι να το χαρεις!!!

Οι φοβοι σου ειναι "διακαιολογημενοι" . Οι περισσοτερες κοπελες τις ειχαμε στην αρχη ανεξαρτητου εξωσωματικής. Εγώ ειμαι στο 4ο τωρα. Το πρωτο τριμηνο είχα τρελές φοβίες για το μωρο για τη γεννα για το αγχος μου μην επηρεασει το μωρο , τρελα νευρα , και τελως παντων επικρατουσε στο μυαλο μου μια γενικοτερη τρελα..

Τωρα περασαν ολα ως δια μαγειας και το απολαμβανω...

Σου ευχομαι να σου ερθουν ολα οπως τα θες και παλι με το καλο το μπεμπακι!!!

[dimitra-nikos]

Καλή σου μέρα! Κατ' αρχάς συγχαρητήρια για την εγκυμοσύνη σου! Σου εύχομαι να έχεις μια τελειόμηνη εγκυμοσύνη και ένα υγιέστατο μωράκι! Και ποιά δεν είχε άγχος στην αρχή??? Εγώ ακόμα και τώρα που πέρασε το "επικύνδυνο" πρώτο τρίμηνο και περιμένω πώς και πώς να πάω στον γιατρό κάθε μήνα για να δώ ότι ο μπέμπης μου είναι καλά! Με το που βγαίνω από τον γιατρό και για 10 μέρες μου φεύγει εντελώς το άγχος. Μετα το δεκαήμερο αρχίζω πάλι να κάνω σκέψεις του τύπου "είναι καλά"? "μήπως έπαθε κάτι"? Αυτές τις μέρες πέρασα και μια ίωση και έχω τρελαθεί στον βήχα και το φτάρνισμα και ανησυχώ μήπως έπαθε κάτι το μωράκι μου από το πολύ τράνταγμα! Το βρίσκω λογικό να περνάμε αυτές τις κρίσεις άγχους. Δεν πρέπει όμως να μας γίνουν καθημερινότητα. Πρέπει να χαιρόμαστε την εγκυμοσύνη μας για να είναι πάνω από όλα τα μωράκια μας καλά και μετά εμείς και οι άντρες μας! Πάντως η αληθεια είναι ότι όσο περνάει ο καιρός εγώ τόσο πιο πολύ ηρεμώ και έχω λιγότερες ανησυχίες!

[jenny78]

μακαρι να περασει ο φοβος μου.πραγματικα κουραστηκα να ζω αγχομενη.την τριτη θα το ακουσω για πρωτη φορα.μακαρι να ειναι καλα και να ηρεμησω.απλα ειχα διδυμα και το ενα εφυγε,αποροφηθηκε απο τον οργανισμο και για αυτο ισως ειμαι λιγο περιεργα ψυχολογικα.

[giwta-la]

βαση οσα εχω διαβασει στο φορουμ σε αλλο ποστ, συμβαινει να γινει απορροφηση του ενος σακου απο τα δυο χωρις να σημαινει κινδυνος για τον αλλο σακο. κατα τα αλλα οσο δε κουραζεσαι και δε κανεις πραγματα απαγορευτικα απο το γιατρο, πιστευω πως αφου αυτος δεν ανησυχει να συμμεριστεις τις σκεψεις του! η ανησυχει?

[limnoula]

κοριτσια καλημερα! εύχομαι να ειστε ολες καλα. για να κανω μια εισαγωγη.. ειμαι 25 ετών και μόλις πριν μία εβδομάδα έμαθα το νέο. 6 εβδομάδων. με το συντροφο μου έχουμε μια πάρα πολύ όμορφη σχέση, με τα καβγαδακια μας φυσικά, αλλά μόλις 4 μηνών. μόλις το έμαθα με έπιασε πανικός, φόβος, σοκ.μια κατασταση συναισθηματικη πρωτογνωρη. στην πορεία άρχισα να εξοικειώνομαι και να μου αρέσει.. μέχρι που το έμαθαν οι δικοί μου στο σπίτι.. έγινε ένας χαμός.. ήθελαν να το ρίξω και το θεωρούσαν δεδομένο και αδιέξοδο.. δεν σκεφτόντουσαν καν την περίπτωση να το κρατήσω, και γενικά μου παρουσιάσαν τη ζωή μου αν δεν το ρίξω μαύρη, μαύρη μαύρη.. όλα χάλια.. όλα δύσκολα.. δεν θα τα καταφέρεις οικονομικά, δε θα δουλεύεις, θα εξαρτάσαι από τον άντρα σου, θα κλειστείς στο σπίτι, θα καταντήσεις νοικοκυρά, θα χωρίσετε, πιστεύεις ότι είσαι έτοιμη να γίνεις μάνα,η φτώχια φέρνει γκρίνια και άλλα τέτοια τα οποία μου δηλητηρίασαν τη ψυχολογία... με λύγισε αυτή η κατάσταση, μας λύγισε και τους δύο.. αρχίσαμε να σκεφτόμαστε άσχημα και αρνητικά.. μήπως να... αλλά δε μπορούσαμε.. κλαίγαμε και οι δύο... μία ημέρα μετά οι γονείς μου μου δήλωσαν ότι θα είναι δίπλα μου σε ότι και να αποφασίσω ότι θα είναι πάντα εκεί η πόρτα τους ανοιχτή για μένα και κλάψαμε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου... από τότε όμως εμένα η ψυχολογία μου είναι πολύ ασχημη.. πολύ μαύρη.. δεν μπορώ πια να σκεφτώ τίποτα μα αισιοδοξία και ευχάριστα.. δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα ότι θα πάει καλά και ότι θα είμαι ξανά ευτυχισμένη.. όλες οι άλλαγές ήρθαν μαζί και έχω χάσει τη μπάλα... έφυγα απο το σπίτι των γονιών μου γιατί τους είπα ότι θέλω να πάρω αποφάσεις ηρεμα και όμορφα, μένω πλέον μαζί με το σύντροφο μου, είμαι στο 2 μήνα και όλα μου φαίνονται όχι απλά βουνό.. δεν μπορώ καν όμως να διανοηθώ ότι ριχνω το παιδί.. βλέπω μωράκια στο δρόμο να μου χαμογέλανε και σφίγγεται η καρδιά μου όιταν σκέφτομαι ότι θα μπορούσαν να μην υπήρχαν.. δεν είναι δικαιωμα μου να το κάνω.. το θέλω...αλλά φοβάμα.. εμπιστεύομαι τον φίλο μου και έχει δείξει μια αξιοθαύμαστη στάση σε όλο το θέμα.. φοβάμαι όμως.. φοβάμαι πολύ... και μετά πως θα είναι η ζωή μου.. πως θα είμαι? τις προγηούμενες δύο μέρες έκλαιγα συνέχεια, συνέχεια, έπινα μόνο νερό για να έχω δάκρυα, (!) χωρίς υπερβολή, τώρ αηρεμώ σιγά σγι/α αλλά όλα πάλι φαντάζουν μαύρα.. σε κάθε περίπτωση... πείτε μου σας παρακαλώ.. ποιο είναι το συναίσθημα που σε ανταμείβει για όλα αυτα?...έχουν ξεκινήσει και οι αναγούλες.. οι κομμαρες.. η υπνηλία!!!! ευτυχώς σκετικά εύκολα έκοψα το τσιγάρο.. απλά πια δε θέλω.. πότε νιώθει κάποιος έτομος για να γίνει γονιός?? νιωθει άραγε ποτέ?

:confused:??::(

[Skybeam]

νιωθει άραγε ποτέ?

:confused:??::(

Σε πολλές περιπτώσεις ποτέ. Είσαι τυχερή που έμεινες έγκυος φυσιολογικά και όλα καλά. Άλλες κοπέλες περνάνε γολγοθά... Απόλαυσέ το! Είναι περίοδος για να είσαι αισιόδοξη, να διαβάσεις για τα παιδιά, να οργανώσεις μες στο μυαλό σου τη μαμά που θέλεις να είσαι. Βασικά είναι τέλειο, μην κάνεις κακές σκέψεις! Καλή εγκυμοσύνη και με το καλό να υποδεχτείς το μωρό σου!

[Niki81]

Για μενα παντως και η πρωτη εγκυμοσυνη και τωρα η δευτερη δεν ηταν αυτ που περιμενα.Μεσα στα νευρα ημουν ολα με ενοχλουσαν ...ολοι με ενοχλουσαν...ολα με αγχωναν...ολα με επηρεαζαν.Και τωρα παλι μια απο τα ιδια.Ειδικα στην πρωτη ιναι και το αγνωστο που σε τρομαζει.Εισαι και μικρη...μην τρελλαινεσαι...9 μηνες ειναι θα περασουν.Οταν παρεις τοπαιδακι σου αγκαλια σιγα σιγα ολα θα αποκτησουν το νοημα τους.

 

Οταν σε πιανει αυτο και αρχιζουν τα κλαμματα ..να σκφτεσαι οτι φταινε οι ορμονες...με τοπυ θα γεννησεις και θα αρχισουν οι ορμονες να ηρεμουν θα δεις πως ολα θα φτιαξουν...θα τα σκεφτεσαι και θα λς ...ματι χαζομαρες καθομουν και σκεφτομουν.

 

Με το καλο το παιδακι σου....σε λιγο πυ θα αρχισει να στριφογυριζει και να κλωτσαει θα δεις ποσο καλυτερα θα αισθανεσαι.

[rrrrr]

καλημερα σε ολες σας.ειμαι στην εκτη εβδομαδα.εκανα εξωσωματικη και πετυχα την εγκυμοσυνη μου.το θεμα ειναι οτι εχω φοβερο αγχος οτι κατι δεν θα παει καλα με το μωρο και δεν το εχω χαρει καθολου.φοβαμαι.το θελω τοσο πολυ.εχετε και εσεις αγχος?πως νιωθετε?ανακαφουστικατε αφου κλεισατε το τριμηνο?απο νευρα πως τα πατε?τα δικα μου ειναι χαλια και φοβαμαι οτι ετσι κανω κακο στο μωρο μου αλλα δεν το θελω,στα καλα καθουμενα νευριαζω.

ετσι ΑΚΡΙΒΩΣ ημουν κι εγω...και οχι μονο στο πρωτο τριμηνο αλλα σε ολη την εγκυμοσυνη δυστυχως....με ελαχιστα διαλειμματα χαλαρωσης (ιδιως οταν αρχισα να το νιωθω να κλοτσαει)...

εκανα 4 χρονια να συλλαβω και εμεινα εγκυος λιγο πριν παμε για εξωσωματικη.....το ηθελα τοοοοσοοο πολυ που ειχα κι εγω αγχος αν θα πανε ολα καλα,πολλα νευρα,πολυ κλαμα με το παραμικρο και πολλες τυψεις γιατι σκεφτομουν πως κανω κακο στο μωρακι μου.....οι μονες στιγμες που το απολαμβανα και χαιρομουν απιστευτα ηταν οταν εκανα υπερηχο κι εβλεπα το ζουζουνι μου να κανει τουμπες και να ειναι υγιεστατο....αφου ελεγα ''γιατι να μην υπαρχουν υπερηχοι τσεπης''!!!!

τωρα το μετανοιωσα που δεν απολαυσα την εγκυμοσυνη μου και αγχωνομουν χωρις λογο ομως σε καταλαβαινω απολυτα...δεν μπορεις να το ελενξεις...

προσπαθησε οσο μπορεις να σκεφτεσαι θετικα....σκεψου πως το 97% των κυησεων εχουν θετικη εκβαση γιατι να μην εισαι κι εσυ μια απ'αυτες;

απεφυγε να διαβαζεις και ν'ακους για ατυχεις εγκυμοσυνες και προσπαθησε να χαλαρωσεις....και μην νιωθεις τυψεις....το μωρακι σου σ'αγαπαει και σε ''καταλαβαινει''.....κι οταν με το καλο γεννηθει θα σου χαμογελαει ευτυχισμενο!!!!

καλη συνεχεια!!!!

[rrrrr]

κοριτσια καλημερα! εύχομαι να ειστε ολες καλα. για να κανω μια εισαγωγη.. ειμαι 25 ετών και μόλις πριν μία εβδομάδα έμαθα το νέο. 6 εβδομάδων. με το συντροφο μου έχουμε μια πάρα πολύ όμορφη σχέση, με τα καβγαδακια μας φυσικά, αλλά μόλις 4 μηνών. μόλις το έμαθα με έπιασε πανικός, φόβος, σοκ.μια κατασταση συναισθηματικη πρωτογνωρη. στην πορεία άρχισα να εξοικειώνομαι και να μου αρέσει.. μέχρι που το έμαθαν οι δικοί μου στο σπίτι.. έγινε ένας χαμός.. ήθελαν να το ρίξω και το θεωρούσαν δεδομένο και αδιέξοδο.. δεν σκεφτόντουσαν καν την περίπτωση να το κρατήσω, και γενικά μου παρουσιάσαν τη ζωή μου αν δεν το ρίξω μαύρη, μαύρη μαύρη.. όλα χάλια.. όλα δύσκολα.. δεν θα τα καταφέρεις οικονομικά, δε θα δουλεύεις, θα εξαρτάσαι από τον άντρα σου, θα κλειστείς στο σπίτι, θα καταντήσεις νοικοκυρά, θα χωρίσετε, πιστεύεις ότι είσαι έτοιμη να γίνεις μάνα,η φτώχια φέρνει γκρίνια και άλλα τέτοια τα οποία μου δηλητηρίασαν τη ψυχολογία... με λύγισε αυτή η κατάσταση, μας λύγισε και τους δύο.. αρχίσαμε να σκεφτόμαστε άσχημα και αρνητικά.. μήπως να... αλλά δε μπορούσαμε.. κλαίγαμε και οι δύο... μία ημέρα μετά οι γονείς μου μου δήλωσαν ότι θα είναι δίπλα μου σε ότι και να αποφασίσω ότι θα είναι πάντα εκεί η πόρτα τους ανοιχτή για μένα και κλάψαμε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου... από τότε όμως εμένα η ψυχολογία μου είναι πολύ ασχημη.. πολύ μαύρη.. δεν μπορώ πια να σκεφτώ τίποτα μα αισιοδοξία και ευχάριστα.. δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα ότι θα πάει καλά και ότι θα είμαι ξανά ευτυχισμένη.. όλες οι άλλαγές ήρθαν μαζί και έχω χάσει τη μπάλα... έφυγα απο το σπίτι των γονιών μου γιατί τους είπα ότι θέλω να πάρω αποφάσεις ηρεμα και όμορφα, μένω πλέον μαζί με το σύντροφο μου, είμαι στο 2 μήνα και όλα μου φαίνονται όχι απλά βουνό.. δεν μπορώ καν όμως να διανοηθώ ότι ριχνω το παιδί.. βλέπω μωράκια στο δρόμο να μου χαμογέλανε και σφίγγεται η καρδιά μου όιταν σκέφτομαι ότι θα μπορούσαν να μην υπήρχαν.. δεν είναι δικαιωμα μου να το κάνω.. το θέλω...αλλά φοβάμα.. εμπιστεύομαι τον φίλο μου και έχει δείξει μια αξιοθαύμαστη στάση σε όλο το θέμα.. φοβάμαι όμως.. φοβάμαι πολύ... και μετά πως θα είναι η ζωή μου.. πως θα είμαι? τις προγηούμενες δύο μέρες έκλαιγα συνέχεια, συνέχεια, έπινα μόνο νερό για να έχω δάκρυα, (!) χωρίς υπερβολή, τώρ αηρεμώ σιγά σγι/α αλλά όλα πάλι φαντάζουν μαύρα.. σε κάθε περίπτωση... πείτε μου σας παρακαλώ.. ποιο είναι το συναίσθημα που σε ανταμείβει για όλα αυτα?...έχουν ξεκινήσει και οι αναγούλες.. οι κομμαρες.. η υπνηλία!!!! ευτυχώς σκετικά εύκολα έκοψα το τσιγάρο.. απλά πια δε θέλω.. πότε νιώθει κάποιος έτομος για να γίνει γονιός?? νιωθει άραγε ποτέ?

:confused:??::(

 

αχ γλυκεια μου....μη μου αγχωνεσαι και μη στεναχωριεσαι....φταινε οι ορμονες κυριως γιατι κι εγω που το λαχταρουσα πολυ και προσπαθησα παρα πολυ για να μεινω εγκυος παρ'ολα αυτα η ψυχολογια μου ηταν ψιλοχαλια στην εγκυμοσυνη αλλα και μετα τη γεννα....αισθανομουν πως δε θα τα καταφερω ενιωθα πως ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ να το κανω....κι αλλα πολλα αρνητικα συναισθηματα ομως οταν ηρθαν οι ορμονες στη θεση τους και ηρεμησα και το εβλεπα να με κοιταει καταματα και να μου χαμογελαει η ΕΥΤΥΧΙΑ ηταν απιστευτη!!!!!!!!!κι οσο περναει ο καιρος τρελαινομαι περισσοτερο μαζι της.....τωρα ειναι 2,5 χρονων ζουζουνα,ειναι τοσο γλυκεια,με κανει και γελαω με την ψυχη μου,με κανει να χαμογελαω απο περηφανεια οταν κανει τα κατωρθωματα της κι οταν την αγκαλιαζω ειναι σα να εχω ολο τον κοσμο δικο μου.....δεν περιγραφεται η αγαπη που θα νιωσεις γι αυτο το πλασμα κι η ευτυχια που θα σε γεμισει.....!!!!!!

αυτη θα ειναι η ανταμοιβη σου και πιστεψε αξιζει οοοολη την ταλαιπωρια,η οποια σε λιγο καιρο θα σου φαινεται τοσο μακρυνη που θα νιωθεις πως δεν την εζησες ποτε!!!!!

φιλακια και καλη συνεχεια!!!!!

[jenny78]

ετσι ΑΚΡΙΒΩΣ ημουν κι εγω...και οχι μονο στο πρωτο τριμηνο αλλα σε ολη την εγκυμοσυνη δυστυχως....με ελαχιστα διαλειμματα χαλαρωσης (ιδιως οταν αρχισα να το νιωθω να κλοτσαει)...

εκανα 4 χρονια να συλλαβω και εμεινα εγκυος λιγο πριν παμε για εξωσωματικη.....το ηθελα τοοοοσοοο πολυ που ειχα κι εγω αγχος αν θα πανε ολα καλα,πολλα νευρα,πολυ κλαμα με το παραμικρο και πολλες τυψεις γιατι σκεφτομουν πως κανω κακο στο μωρακι μου.....οι μονες στιγμες που το απολαμβανα και χαιρομουν απιστευτα ηταν οταν εκανα υπερηχο κι εβλεπα το ζουζουνι μου να κανει τουμπες και να ειναι υγιεστατο....αφου ελεγα ''γιατι να μην υπαρχουν υπερηχοι τσεπης''!!!!

τωρα το μετανοιωσα που δεν απολαυσα την εγκυμοσυνη μου και αγχωνομουν χωρις λογο ομως σε καταλαβαινω απολυτα...δεν μπορεις να το ελενξεις...

προσπαθησε οσο μπορεις να σκεφτεσαι θετικα....σκεψου πως το 97% των κυησεων εχουν θετικη εκβαση γιατι να μην εισαι κι εσυ μια απ'αυτες;

απεφυγε να διαβαζεις και ν'ακους για ατυχεις εγκυμοσυνες και προσπαθησε να χαλαρωσεις....και μην νιωθεις τυψεις....το μωρακι σου σ'αγαπαει και σε ''καταλαβαινει''.....κι οταν με το καλο γεννηθει θα σου χαμογελαει ευτυχισμενο!!!!

καλη συνεχεια!!!!

σε ευχαριστω πολυ.εχω ηρεμησει λιγο γιατι ακουσα την καρδουλα τους πριν λιγες μερες και νιωθω πιο καλα.πραγματικα νιωθω οτι με καταλαβες.να εισαι καλα.

[irene75]

κοριτσια καλημερα! πρωτη φορα μπαινω σε τετοιο φορουμ γιατι νομιζω οτι σε καταλαβαινει οποιος περναει τα ιδια με σενα. ειμαι στον 2ο μηνα εγκυος και αντι να νιωθω χαρουμενη οπως ολοι γυρω μου εγω νιωθω χαλια. δεν εχω διαθεση , ολο θελω να κλαιω κ δεν μπορω να το εξηγησω στον αντρα μου. ειναι οι ορμονες λενε. θα περασει ποτε αυτο?

[μαρακι!]

κοριτσια καλημερα! πρωτη φορα μπαινω σε τετοιο φορουμ γιατι νομιζω οτι σε καταλαβαινει οποιος περναει τα ιδια με σενα. ειμαι στον 2ο μηνα εγκυος και αντι να νιωθω χαρουμενη οπως ολοι γυρω μου εγω νιωθω χαλια. δεν εχω διαθεση , ολο θελω να κλαιω κ δεν μπορω να το εξηγησω στον αντρα μου. ειναι οι ορμονες λενε. θα περασει ποτε αυτο?

 

 

 

καλημερα!!πρωτη φορα και εγω σε αυτο το forum.ειμαι στην 12 βδομαδα.τις 10 πρωτες βδομαδες ειχα πολλα νευρα και δεν ειχα διαθεση για τιποτα!αφου η μητερα μου ανησυχουσε και μου ελεγε μα καλα πως γινεται να σου συμβαινει κατι το οποιο το ηθελες πολυ και να μην εισαι χαρουμενη??δεν μπορουσα να καταλαβω το γιατι.πριν 2 βδομαδες αρχισε η ψυχολογια μου να αλλαζει και τωρα ειμαι μεσα στην καλη χαρα!!μην ανησυχεις!ειναι καθαρα ορμονικο!ολα θα περασουνε και θα αρχισεις να χαιρεσαι την εγκυμοσυνη σου!

[riniw 1980]

ekana xoriaki stis 15/2 me 3386 monades panygiriza opws fantazeste kai stis 22 pe8ane o pateras mou..eutixws tin epomeni ebdomada akousame kardoula opote ola kala...dystyxws perimenw kai ton pe8ero opote elpizw mono ston kalo 8eouli gia mia kali kai teleiomini egkimosini

kata t'alla para polla neura......se simeio na skotwsw an8rwpo!!!!!!idiws an peinaw.:lol:

[nelly28]

δεν εχω λογια....... ελπιζω να περασοθν γρηγορα ολα τα ασχημα γεγονοτα σε ολες ωστε να μπορεστε να χαρητε την εγγθμοσθνη σας οσο πιο πολους μηνες γινετε.... ειμαι εγγυος στο δευτερο παιδακι μου και ειναι σαν να ειναι το πρωτο και χειροτερα γιατι ξανα εω τα ιδια αγχοι, αν θα ειμαι καλη μανα, αν θα τα καταφερω, αν ειμαι ετοιμη αααχαχαχααα απιστευτο αλλα ναι και περα απο αυτα εχω και το αγχος πως θα ειμαι με 2 μωρα!!!!! εκει που τα σκευτομαι αυτα εκει μετανιωνω και λεω τα παιδακια μου να ειναι καλα και δεν με νοιαζει ολα θα τα καταφερω και νιωθω ασχημα για τις προηγουμενες σκεψεις. καταρχην 3 μηνες εκλαιγα χωρις λογο και αιτια και μεγαλοποιουσα καταστασεις ασημαντες, δεν εχει φτιαξει εντελως η διαθεση μου αλλα ειμαι πολυ καλυτερα, ειναι παρηγορο που δεν το ειχα μονο εγω αυτο γιατι δεν το ηξερα οτι μπορει να επηρεαστει και η ψυχολογια μου στη εγγυμοσυνη, στη πρωτη ημουν καλυτερα απο ποτε!!!!!!! εμεινα φυσιολογικα εγγυος, αμεσως μολις το αποφασησαμε και δοξα το θεο χωρις καποιο προβλημα σοβαρο που να με επηρεασει και παρολαυτα υπεφερα απο το αγχος ενα διαστημα, παθαινα πανικους και το μονο που καταφερα ηταν να παθω αποκολληση στην 18 βδομαδα, σκευτιτε ποσο θα επιρεαζεστε εσεις αλλα μη το αφηνετε ολα θα περασουν και μαζι και η εγγυμοσυνη και δεν θα εχετε χαρει την πιο ωραια περιοδος της ζωησ σας, δεν αξιζει για κανεναν και για τιποτα, οπως με συμβοθλεψε μια κοπελα απο εδω μεσα και την ακουσα και επιασε αμεσως ασχολιθητε λιγο παρα πανω με τον εαυτο σας, καντε πραγματα για εσας και θα αλλαξει καπως η διαθεση και που θα παει ... καποιες βδομαδες ειναι θα περασουν!!!!

Υ.Γ τα λεω για να τα ακουω και εγω γιατι οπως ειπα κια πιο πανω δεν εχω επανελθει εντελως....... νευρα που εχω να δειτε!!!!!!!!!!!!!! με το καλοοοοοοο

[irene75]

ευχαριστω κοριτσια που με κανετε και νιωθω λιγο καλυτερα. τουλαχιστον δεν ειμαι μονη!θα πρεπει να κανω υπομονη για να περασουν ολα αυτα τα αρνητικα συμπτωματα!!καλη μας συνεχεια!!