αγχος με τη γνωματευση

[vanabraham]

Καλησπερα σας.

ο γιος μου ειναι 6,5 ετων και παει στην 1η δημοτικου.περσι στο νηπιαγωγειο η νηπιαγωγος παρατηρησε καποια συμπεριφορα στο παιδι και μου προτεινε να παρω γνωματευση απο 3 ειδικα κεντρα-ειδικους.αρχικα αγχωθηκα γιατι εμενα δεν μου φαινοταν κατι τετοιο.ξεκινησαμε λοιπον απο την πρωτη γνωματευση απο τα ΚΕΔΥ οπου η γνωματευση ελεγε οτι το παιδι δεν εχει τιποτα και να απευθυνθουμε στη κοινωνικη υπηρεσια για ενδοοικογενειακα προβληματα.

μετα πηραμε γνωματευση απο το κεντρο ψυχικης υγιεινης η οποια ελεγε ηπια λεκτικη διαταραχη {το οποιο λεει προηλθε ισως απο το αγχος του}και μας εγραψε λογοθεραπειες κ.τ.λ.

περνουμε επισης γνωματευση απο παιδοψυχολογο η οποια ελεγε για διασπαση προσοχης,παιρνουμε και απο παιδοψυχιατρο και εκει ειναι που ''έμεινα''..ελεγε η γνωματευση διαχητη αναπτυξιακη διαταραχη-ηπιος αυτισμος.

δεν μπορουσα να το πιστεψω στην αρχη ή μαλλον δεν ηθελα..δεν ξερω.

και απο εκεινη την ημερα εχω αγχωθει.ο παιδοψυχιατρος μου εκανε πολλες ερωτησεις για το παιδι σε καθε συνεδρια.μου ειπε οτι το παιδι εχει εμμονες,ταυτιζετε με τα παντα,διασπατε η προσοχη του,δεν μπορει πολλες φορες να συγκεντρωθει κ.τ.λ γιαυτο και μου ειπε οτι το παιδι εχει ηπιο αυτισμο.πραγματα που εγω θεωρουσα οτι το παιδι απλως επαιζε ή οτι ειχε πολυ φαντασια,ο παιδοψυχιατρος ειπε οτι ειναι εμμονες κ.τλ.

τωρα πλεον που ειμαστε στην 1η δημοτικου εχουμε προβλημα στο διαβασμα και στη συγκεντρωση.εχει μπει στο τμημα ενταξης και κανει λογοθεραπειες κ.τ.λ.προσπαθω να μην χανω την υπομονη μου.καμια φορα κλειδωνομε στο μπανιο και ξεσπαω εκει σε κλαμματα για να ηρεμησω.αγωνιζομε μονη μου{γιατι ο μπαμπας δεν ασχολειτε καθολου} και εχω κουραστει ψυχολογικα.

εχετε εμπειρια πανω σε αυτο το θεμα?θα πρεπει να παρω και αλλες γνωματευσεις?σας ευχαρηστω πολυ και συγνωμη αν σας κουρασα,

[zwaki28]

Μπορείς να διαβάσεις αυτό το τοπικ http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=84660 και να πάρεις μια ιδέα. Να σου πώ να μην πανικοβάλεσαι είναι μάλλον ανορθόδοξο. Σκέψου απλά οτι εσύ θα κάνεις οτι είναι καλύτερο για το παιδί σου οποιαδήποτε έλλειψη και αν παρουσιάζει. Απο κεί και πέρα ο αυτισμός παρουσιάζει διάφορες συμπεριφορές οι οποίες νομίζω πως θα σε προβλημάτιζαν ακόμα και απο την μικρότερη ηλικία του. Μου φαίνεται παράξενο να φτάσει σε αυτή την ηλικία και να μην έχεις εντοπίσει έστω και κάτι το ανησυχητικό όπως ας πούμε στο λόγο του, στο παιχνίδι του, στην επικοινωνία του με εσάς αλλά και με το σύνολο. Όταν λές οτι ταυτίζεται με πολλά πράγματα τί εννοείς; και σαν εμμονές τι μπορεί να σου διέγνωσαν; Γενικά ρίξε μια ματιά στα τοπικ που αναφερονται στον αυτισμό δες περίπου τι συμπτώματα έχουν αλλά να ξέρεις οτι το φάσμα είναι μεγάλο και δε θα καταλάβεις πολλά και επειδή είσαι επηρρεασμένη μπορεί και να μπερδευτείς. Μην εφησυχαστείς και ψάξτο όσο καλύτερα μπορείς παίρνοντας και άλλες γνώμες απο τη στιγμή που ήδη έχεις διαφορές στις απόψεις όσων σας είδαν. Καλό κουράγιο σου εύχομαι γιατί φαντάζομαι οτι οταν παλεύεις μόνος το βάρος είναι ακόμα μεγαλύτερο. Μη φοβάσαι τις ορολογίες κοίτα τι πραγματικά χρειάζεστε!!

[vanabraham]

Μπορείς να διαβάσεις αυτό το τοπικ http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=84660 και να πάρεις μια ιδέα. Να σου πώ να μην πανικοβάλεσαι είναι μάλλον ανορθόδοξο. Σκέψου απλά οτι εσύ θα κάνεις οτι είναι καλύτερο για το παιδί σου οποιαδήποτε έλλειψη και αν παρουσιάζει. Απο κεί και πέρα ο αυτισμός παρουσιάζει διάφορες συμπεριφορές οι οποίες νομίζω πως θα σε προβλημάτιζαν ακόμα και απο την μικρότερη ηλικία του. Μου φαίνεται παράξενο να φτάσει σε αυτή την ηλικία και να μην έχεις εντοπίσει έστω και κάτι το ανησυχητικό όπως ας πούμε στο λόγο του, στο παιχνίδι του, στην επικοινωνία του με εσάς αλλά και με το σύνολο. Όταν λές οτι ταυτίζεται με πολλά πράγματα τί εννοείς; και σαν εμμονές τι μπορεί να σου διέγνωσαν; Γενικά ρίξε μια ματιά στα τοπικ που αναφερονται στον αυτισμό δες περίπου τι συμπτώματα έχουν αλλά να ξέρεις οτι το φάσμα είναι μεγάλο και δε θα καταλάβεις πολλά και επειδή είσαι επηρρεασμένη μπορεί και να μπερδευτείς. Μην εφησυχαστείς και ψάξτο όσο καλύτερα μπορείς παίρνοντας και άλλες γνώμες απο τη στιγμή που ήδη έχεις διαφορές στις απόψεις όσων σας είδαν. Καλό κουράγιο σου εύχομαι γιατί φαντάζομαι οτι οταν παλεύεις μόνος το βάρος είναι ακόμα μεγαλύτερο. Μη φοβάσαι τις ορολογίες κοίτα τι πραγματικά χρειάζεστε!!

το προβλημα ειναι οτι εγω δεν ειχα εντωπισει τιποτα απολυτως στο παιδι.

ειναι πανεξυπνος,το λεξιλογιο του ειναι πλουσιο,συζηταει τα παντα και πολλες φορες αν τον απασχολει κατι ερχετε και μου λεει''μαμα μπορουμε να συζητησουμε κατι που θελω?'',με κοιταει στα ματια οταν του μιλαω.ακομα και η νηπιαγωγος εξεπλαγην με την γνωματευση και οτι ο μονος λογος που με εστειλε για γνωματευση ειναι η ελληψη συγκεντρωσης.επισης να πω οτι ειχαμε και δευτερη νηπιαγωγο ειδικης αγωγης λογω το οτι ειχαμε αυτιστικα παιδακια στην ταξη.ακομη και εκεινη τρελαθηκε οταν της ειπα για τον ηπιο αυτισμο.και στη λογοθεραπεια που πηγαινω το παιδι,ολοι γενικα μου ειπαν οτι αποκλειετε το παιδι να εχει ηπιο αυτισμο.

ο παιδιψυχιατρος απο την αλλη μου λεει οτι δεν χρειαζετε να πανικοβαλομε διοτι ο αυτισμος εχει διαφορες συμπεριφορες και το παιδι μου ειναι στο φασμα του αυτισμου.

οσο για τις εμμονες ,ο μικρος αρχικα ειχε εμμονη με τα τρενα.ζωγραφιζε τρενα,πηγαινε και τα εβλεπε απο κοντα,εκανε συλλογη απο φωτογραφιες με τρενα,εβλεπε στο ytube τρενα και τα παιχνιδια του τα εβαζε στη σειρα για να φτιαξει βαγονια,κυβακια κ.τ.λ.τωρα εφυγε απο τα τρενα και του αρεσει ο αστυνομικος.και σε αυτη τη φαση τα ιδια.εγω κατα την αποψη μου το θεωρω ως κατι που λατρευει το παιδι.

τωρα με την ταυτιση περσι συγκεκριμεννα οτι εβλεπε επικεντρονοταν σε κατι που εβλεπε και το εκανε και εκεινος.π.χ εβλεπε φωτιες στην τηλεοραση και τη πυροσβεστικη και μετα επαιζε με τον αναπτηρα για να δει τη φλωγα που εκαιγε και αν του τον επαιρνα απο τα χερια αρχιζε τις φωνες και τα κλαμματα.τωρα βεβαια σταματησε να ταυτιζετε με οτιδηποτε.και εδω απλως πιστευω οτι το παιδι ηθελε να δει απο περιεργια.ολα αυτα γινοταν περσι.

τωρα στο δημοτικο το μονο που εχουμε ειναι η διασπαση προσοχης κατι που το εχει παρατηρησει και η δασκαλα και μου εχει πει οτι το παιδι εκδηλωνει πολλες φορες αγχος και ανασφαλεια.π.χ στην ορθογραφια συνεχει ειναι με την γομα στο χερι και σβηνει και ξαναγραφει γιατι νομιζει οτι τα κανει λαθος ενω ειναι σωστη η ορθογραφια του.στην αναγνωση σε καθε σειρα σταματαει και ρωταει την δασκαλα αν το ειπε σωστα.

στο σπιτι παλι με το διαβασμα εχει ολο νευρα,βαριετε φωναζει και δεν συγκεντρωνετε γιατι του λεω να ξανακανει αλλη μια φορα αναγνωση γιατι εκεινος θελει μονο μια με αποτελεσμα να φωναζει.

οι συμβουλες που μου δινουν ειναι να εχω συγκεκριμενο ωραριο για το διαβασμα σε μερος που να μην εχει ερεθισματα και του αποσπαει την προσοχη και να ειμαι πιο αυστηρη και να βαλω ορους γιατι με κανει οτι θελει πραγμα που οντως εγω δεν ειμαι αυστηρη μαζι του και δεν του εβαζα πολλους ορους με αποτελεσμα λενε να με κανει οτι θελει.

αυτα.παντως οτιδηποτε και αν εχει το παιδι θελω να το γνωριζω και σκεφτομε να παρω και αλλη γνωμη αλλα δεν ξερω που να απευθυνθω.

[emmaki]

Ως εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής με πολλά χρόνια υπηρεσία σε όελς τις δομές τις ΕΑ και τα τελευταία χρόνια στο ΚΕΔΔΥ (και με πολύ ενασχόληση με τον αυτισμό) θα πω:

 

1) Οι γονείς συνήθως δεν βλέπουν τίποτα "στραβό" στα παιδιά τους. Χωρίς φυσικά να αναφέρομαι προσωπικά σε σένα, ένα γονιός είναι πάρα πολύ δύσκολο να εντοπίσει ότι κάτι δεν πάει καλά. Οι λόγοι είναι κυρίως 2: α) δεν μπορεί να φανταστεί καν ότι το παιδί του είναι κάτι λιγότερο από τέλειο, β) δεν έχει μεγάλη τριβή με άλλα παιδιά για να μπορέσει να εντοπίσει το "στραβό" που δεν το έχουν τα άλλα παιδιά. Και τα 2 είναι απόλυτα φυσιολογικά και κατανοητά και δεν θεωρώ ότι φταίει σε κάτι ο γονιός. Έτσι λειτουργεί, απλά!

 

2) Ο αυτισμός πράγματι έχει πάρα πολλές υπο-περιπτώσεις. Μου έτυχε παιδί που αν το έβλεπες με τη μαμά του, η συμπεριφορά του ήταν όπως κάθε άλλυ παιδιού. όΤαν, όμως, ήταν στο χώρο του σχολέιου ή κάπου άλλού με κόσμο, πήγαινε σε μια γωνιά, έπαιρνε 3-4 παιχνίδια και τα έβαζα στη σειρά με διάφορούς τρόπους. Ο λόγος του ήταν τέλειος, "κυκλοφορούσε" άνετα (εννοώ πήγαινε σε μαγαζιά, ψώνιζε, ζητούσε αυτό που ήθελε κλπ)

 

3) Το ΚΕΔΔΥ πράγματι, αν δεν έχει παιδοψυχίατρο (αν και προβλέπεται από το νόμο, δεν γνωρίζω κάποιο ΚΕΔΔΥ που να έχει παιδοψυσίατρο) δεν μπορεί να κάνει διάγνωση αυτισμού. Εμείς, όταν έχουμε ενδείξεις ή όταν πρόκειται για παιδί κάτω των 7 ετών, πάντα ζητάμε να πάνε σε παιδοψυχίατρο και πάντα βασίζουμε τη δική μας γνωμάτευση στον ΠΨ.

 

 

4) Ένα πράγμα που θα παρακολουθούσα εγώ, και συμβαίνει σχεδόν πάντα σε παιδιά με αυτισμό, είναι ο τρόπος που παίζει. Κάθε παιδί παίζει. Τα αυτιστικά παιδιά, δεν κάνουν συμβολικό παιχνίδι. ΑΥτό σημαίνει ότι δεν θα πάρουν το αυτοκινητάκι και θα το πάνε "βόλτα", αλλά θα το γυσρίσουν ανάποδα και θα γυρίζουν συνέχεια τις ρόδες, ή θα τα βάζουν στη σειρά και θα τα κοιτάνε.... Αυτά που περιγράφεις (π.χ. τρένα και φωτιές) ίσως και να εντάσσονται σε αυτό που αναφέρω (δεν μπορώ ΦΥΣΙΚΑ) να είμαι σίγουρη αφού δεν γνωρίζω το παιδί....

 

5) Αν το πας και σε κάποιον άλλο ειδικό, το πιο πιθανό είναι ότι απλά θα μπερδέψεις παρα πολύ το παιδί. Καλύτερα να δουλέψεις με το παιδί σου με τα δεδομένα που έχεις. Ό,τι και να είναι κακό δεν κάνει στο παιδί να μπει σε όρια, να δουλέυει σε περιβέλλον με ελάχιστα ερεθίσματα κλπ

Αν πάλι επιλέξεις να πας το παιδί και σε κάποιον άλλο, να είσαι απόλυτα ειλικρινής για ό,τι σας έχουν πει....Μάλιστα καλό είναι να έχεις ό,τι χαρτιά σας έχουν δώσει και να τα του τα δείξεις.

[Little Monkey]

οσο για τις εμμονες ,ο μικρος αρχικα ειχε εμμονη με τα τρενα.ζωγραφιζε τρενα,πηγαινε και τα εβλεπε απο κοντα,εκανε συλλογη απο φωτογραφιες με τρενα,εβλεπε στο ytube τρενα και τα παιχνιδια του τα εβαζε στη σειρα για να φτιαξει βαγονια,κυβακια κ.τ.λ.τωρα εφυγε απο τα τρενα και του αρεσει ο αστυνομικος.και σε αυτη τη φαση τα ιδια.εγω κατα την αποψη μου το θεωρω ως κατι που λατρευει το παιδι.

τωρα με την ταυτιση περσι συγκεκριμεννα οτι εβλεπε επικεντρονοταν σε κατι που εβλεπε και το εκανε και εκεινος.π.χ εβλεπε φωτιες στην τηλεοραση και τη πυροσβεστικη και μετα επαιζε με τον αναπτηρα για να δει τη φλωγα που εκαιγε και αν του τον επαιρνα απο τα χερια αρχιζε τις φωνες και τα κλαμματα.τωρα βεβαια σταματησε να ταυτιζετε με οτιδηποτε.και εδω απλως πιστευω οτι το παιδι ηθελε να δει απο περιεργια.ολα αυτα γινοταν περσι.

τωρα στο δημοτικο το μονο που εχουμε ειναι η διασπαση προσοχης κατι που το εχει παρατηρησει και η δασκαλα και μου εχει πει οτι το παιδι εκδηλωνει πολλες φορες αγχος και ανασφαλεια.π.χ στην ορθογραφια συνεχει ειναι με την γομα στο χερι και σβηνει και ξαναγραφει γιατι νομιζει οτι τα κανει λαθος ενω ειναι σωστη η ορθογραφια του.στην αναγνωση σε καθε σειρα σταματαει και ρωταει την δασκαλα αν το ειπε σωστα.

στο σπιτι παλι με το διαβασμα εχει ολο νευρα,βαριετε φωναζει και δεν συγκεντρωνετε γιατι του λεω να ξανακανει αλλη μια φορα αναγνωση γιατι εκεινος θελει μονο μια με αποτελεσμα να φωναζει.

Αυτά που περιγράφεις παραπέμπουν σε αυτιστικό φάσμα. Κατά τ' άλλα προσυπογράφω όλα όσα σου είπε η Emmaki και θέλω να τονίσω ιδιαίτερα το τελευταίο, ότι τα όρια δεν κάνουν κακό σε κανένα παιδί και επίσης είναι καλό να δουλεύει το παιδί σε περιβάλλον με ελάχιστα ερεθίσματα. Οπότε αυτά μπορείς να τα τηρήσεις άμεσα, δεν χρειάζεται να περιμένεις να πάρεις δεύτερη γνώμη.

[vanabraham]

Ως εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής με πολλά χρόνια υπηρεσία σε όελς τις δομές τις ΕΑ και τα τελευταία χρόνια στο ΚΕΔΔΥ (και με πολύ ενασχόληση με τον αυτισμό) θα πω:

 

1) Οι γονείς συνήθως δεν βλέπουν τίποτα "στραβό" στα παιδιά τους. Χωρίς φυσικά να αναφέρομαι προσωπικά σε σένα, ένα γονιός είναι πάρα πολύ δύσκολο να εντοπίσει ότι κάτι δεν πάει καλά. Οι λόγοι είναι κυρίως 2: α) δεν μπορεί να φανταστεί καν ότι το παιδί του είναι κάτι λιγότερο από τέλειο, β) δεν έχει μεγάλη τριβή με άλλα παιδιά για να μπορέσει να εντοπίσει το "στραβό" που δεν το έχουν τα άλλα παιδιά. Και τα 2 είναι απόλυτα φυσιολογικά και κατανοητά και δεν θεωρώ ότι φταίει σε κάτι ο γονιός. Έτσι λειτουργεί, απλά!

 

2) Ο αυτισμός πράγματι έχει πάρα πολλές υπο-περιπτώσεις. Μου έτυχε παιδί που αν το έβλεπες με τη μαμά του, η συμπεριφορά του ήταν όπως κάθε άλλυ παιδιού. όΤαν, όμως, ήταν στο χώρο του σχολέιου ή κάπου άλλού με κόσμο, πήγαινε σε μια γωνιά, έπαιρνε 3-4 παιχνίδια και τα έβαζα στη σειρά με διάφορούς τρόπους. Ο λόγος του ήταν τέλειος, "κυκλοφορούσε" άνετα (εννοώ πήγαινε σε μαγαζιά, ψώνιζε, ζητούσε αυτό που ήθελε κλπ)

 

3) Το ΚΕΔΔΥ πράγματι, αν δεν έχει παιδοψυχίατρο (αν και προβλέπεται από το νόμο, δεν γνωρίζω κάποιο ΚΕΔΔΥ που να έχει παιδοψυσίατρο) δεν μπορεί να κάνει διάγνωση αυτισμού. Εμείς, όταν έχουμε ενδείξεις ή όταν πρόκειται για παιδί κάτω των 7 ετών, πάντα ζητάμε να πάνε σε παιδοψυχίατρο και πάντα βασίζουμε τη δική μας γνωμάτευση στον ΠΨ.

 

 

4) Ένα πράγμα που θα παρακολουθούσα εγώ, και συμβαίνει σχεδόν πάντα σε παιδιά με αυτισμό, είναι ο τρόπος που παίζει. Κάθε παιδί παίζει. Τα αυτιστικά παιδιά, δεν κάνουν συμβολικό παιχνίδι. ΑΥτό σημαίνει ότι δεν θα πάρουν το αυτοκινητάκι και θα το πάνε "βόλτα", αλλά θα το γυσρίσουν ανάποδα και θα γυρίζουν συνέχεια τις ρόδες, ή θα τα βάζουν στη σειρά και θα τα κοιτάνε.... Αυτά που περιγράφεις (π.χ. τρένα και φωτιές) ίσως και να εντάσσονται σε αυτό που αναφέρω (δεν μπορώ ΦΥΣΙΚΑ) να είμαι σίγουρη αφού δεν γνωρίζω το παιδί....

 

5) Αν το πας και σε κάποιον άλλο ειδικό, το πιο πιθανό είναι ότι απλά θα μπερδέψεις παρα πολύ το παιδί. Καλύτερα να δουλέψεις με το παιδί σου με τα δεδομένα που έχεις. Ό,τι και να είναι κακό δεν κάνει στο παιδί να μπει σε όρια, να δουλέυει σε περιβέλλον με ελάχιστα ερεθίσματα κλπ

Αν πάλι επιλέξεις να πας το παιδί και σε κάποιον άλλο, να είσαι απόλυτα ειλικρινής για ό,τι σας έχουν πει....Μάλιστα καλό είναι να έχεις ό,τι χαρτιά σας έχουν δώσει και να τα του τα δείξεις.

 

καλησπερα και σε ευχαρηστω πολυ για την ενημερωση.

οντως εχεις δικιο.ισως να μην μπορεσα να εντωπισω κατι στο παιδι.καποιες φορες με παρεξενευε η συμπεριφορα του αλλα το θεωρουσα φυσιολογικο.σκεφτομε τελικα να μην παρω αλλη γνωματευση.πιστευω οτι αυτες ειναι αρκετες που πηρα και φοβαμε μην αγχωσω το παιδι με το να το τρεχω.στον παιδοψυχιατρο μιλησα με ειλικρινια και του απαντησα σε ολες τις ερωτησεις.θα σας παραθεσω μερικα πραγματα που συζητησα με τον παιδοψυχιατρο για το παιδι που η γνωματευση ηταν διαχυτη αναπτυξιακη διαταραχη-ηπιος αυτισμος.

περσι συγκεκριμενα....ειχε εμμονες με τα τρενα.οτιδηποτε του εδινες π.χ κυβακια τα εβαζε στη σειρα και ελεγε οτι εφτιαξε τρενα.εκανε συλλογη,ζωγραφιζε τρενα κ.τ.λ και φετος φυγαμε απο τα τρενα και του αρεσει ο αστυνομικος.θελει το δωματιο του να εχει τα φωτα περιπολικου που εχουν στην οροφη τα περιπολικα.

οτιδηποτε παιχνιδια τους εφερναν δεν τον απασχολουσαν καν ακομα και τωρα.

ταυτιζετε{οπως μου ειπε ο παιδιψυχιατρος}με διαφορα πραγματα.

π.χ εβλεπε φωτιες και ειχε εστιασει τα ματια του εκει και δεν αντιδρουσε οταν του μιλαγα.οταν εκλεινα τον υπολογιστη γινοταν εξαλλος και πεταγε πραγματα απο δω και απο κει.

επειτα επαιρνε αναπτηρα και προσπαθουσε να βαλει μικροφωτιες οπως σε ενα ξυλακι και να το κραταει αναμμενο.

περσι ειχε δει τη σταυρωση του Ιησου και πηγε και μου κρεμασε τον αρκουδο στο τοιχο λεγοντας οτι τωρα σταυρωνετε ο αρκουδος.

πηγαινε στη βρυση και την ανοιγε και εστιαζε τα ματια του στο τρεχουμενο νερο για πολυ ωρα.ο παιδοψυχιατρος ελεγε οτι απλως τον ηρεμει κοιταζοντας το νερο να τρεχει.

φετος ασχολειτε μονο με την αστυνομια.κανει διαφορες χειροτεχνιες στο γραφειο του.πχ τα χριστουγεννα εφτιαχνε χιονανθρωπους απο χαρτι που ειδε στο σχολειο.του αρεσει να χρησιμοποιει το συρατικο.αυτο που με αγχωνει περισσοτερο ειναι οτι οταν βρισκομαστε σε γιορτες ειναι μαζεμενος.π.χ στη γιορτη των χριστουγεννων στο σχολειο ειχε ερθει ο αη βασιλης και δεν πηγαινε να παρει το δωρο του ηθελε με μενα μαζι.δεν πηγαινε με τα παιδια να παιξει που επαιζε στα διαλειμματα μεχρι που φυγαμε απο τη γιορτη.ισως επειδη ειχε πολυ κοσμο?δεν ξερω.

δεν θελει να τον γραψω σε ποδοσφαιρο ,μπασκετ κ.τ.λ.δεν του αρεσει λεει.μια μερα που θυμωσε που δεν τον πηρα μαζι μου σε μια δουλεια που πηγα με απειλουσε οτι θα παρει το μαχαιρι και θα σκοτωθει γιατι ελεγε οτι δεν τον αγαπαω.ο παιδοψυχιατρος ελεγε οτι προσπαθουσε να με δοκιμασει ωστε να περασει το δικο του και να μην δειξω οτι φοβαμε εκεινη τη στιγμη.δεν το ξανακανε μετα.δεν μπορω να θυμηθω κατι αλλο.

τωρα δυσκολευομαστε στα διαβασματα γιατι πολλες φορες δεν συγκεντρωνετε.αυτα.σε ευχαρηστω και παλι και συγνωμη αν σας κουρασα.

[vanabraham]

Αυτά που περιγράφεις παραπέμπουν σε αυτιστικό φάσμα. Κατά τ' άλλα προσυπογράφω όλα όσα σου είπε η Emmaki και θέλω να τονίσω ιδιαίτερα το τελευταίο, ότι τα όρια δεν κάνουν κακό σε κανένα παιδί και επίσης είναι καλό να δουλεύει το παιδί σε περιβάλλον με ελάχιστα ερεθίσματα. Οπότε αυτά μπορείς να τα τηρήσεις άμεσα, δεν χρειάζεται να περιμένεις να πάρεις δεύτερη γνώμη.

ναι εχεις δικιο.τα ιδια μου ειπε και ο παιδοψυχιατρος και επισης να μην ειμαι τοσο υπερπροστατευτικη με τα παιδια και να μην αγχωνομε και στεναχωριεμε γιατι οσο και αν προσπαθω να ''κρυφτω''το παιδι θα με καταλαβαινει και θα αγχωνετε και αυτο μετα.εχω βαλει τα δυνατα μου και προσπαθω οσο μπορω.

σας ευχαρηστω ολες για την αμεση απαντηση σας στο θεμα μου