μοναξια....

[nelly28]

γεια σας... σκευτομαι καιρο να γραψω αλλα δεν ειχα κοθραγιο να δω καθαρα, τα ειχα ολα μπερδεμενα στο μυαλο μου, λοιπον... πριν ενα χρονο περιπου ειχαμε σοβαρο προβλημα με τον αντρα μου σε σημειο να φτασουμε να μιλαμε για χωρισμο, ευτυχως ολα λυθηκαν και φτου φτου φτου ειμαστε πιο καλα απο ποτε, εχουμε ενα παιδακι 2,5 χρονων και ειμαι εγυος στον 5 μηνα. εκεινο το διαστημα ειχα διπλα μου 3 πολυ καλες μου φιλες οπως νομιζα και την αδερφη μου.που οπως αποδειχτικε τις ειχα μονο και μονο γιατι τους εδεινα τροφη για σχολια, ειμουν γεματη, δεν ηθελα τιποτα αλλο παρα να τα ξανα βρω με τον αντρα μου και οπως εγινε... αλλα και οι 4 εξεφανιστικαν απο την ζωη μου. το πρωτο τρημινο οι ορμονες μου ηταν απο μονες τους χαλια και μαζι με αυτο το περασα κλαιγοντας, μονο το παιδακι μου με ηρεμουσε και ο αντρας μου οσο μπορουσε γιατι δουλευει παρα πολλες ωρες την μερα. 15 μερες πριν ειχα μια μικρη αποκολλιση και καθησα στο κρεβατι για μια βδομαδα, ολες αφαντες, απο ενα τηλ. η καθε μια εκτος της αδερφης μου και αυτο με το ζορι. οι πραγματικες μου φιλες δυστιχως ειναι μακρια.. την πεμπτη πηγα στον γιατρο να δουμε αν ειναι ολα καλα, ευτυχως ειναι, το βραδυ με πηρε η μια απο αυτες να δει πως ειμαι και της ειπα τα νεα, τα ειπε και στις υπολοιπες... εχτες το βραδυ με περνει και η δευτερη να με ρωτησει κατι ασχετο και της λεω

- τα εμαθες με τον γιατρο ε?

- ναι ναι ολα καλα, μου τα ειπε η ... εχτες, μιλησαμε στο τηλ δηλαδη και μου τα ειπε, δεν εχουμε βρεθει...

οκ λεω και το κλεινουμε... κατι δεν μου αρεσε.... πηγαμε λοιπον μετα σε μια γιορτη σε ενα μαγαζι που μας ειχαν καλεσει και μαθαινω απο την κοπελα που δουλευει εκει οτι ηταν μαζεμενες την προηγουμενη και περασαν καταπληκτικα, μεσα σε ολο αυτο να και η αδερφη μου, με βλεπει, τρελαθηκε απο χαρα και ολο το βραδυ να μου μιλαει σαν να μην τρεχει τιποτα και εγς με τις εξεις αποριες που βεβαια δεν ηταν της ωρας να της τις πω.

- που ησουν τοσο καιρο που σε ειχα αναγκη? οταν χειροργιθηκε το αγορακι μου και δεν με πηρεσ ουτε τηλ? οταν ειχα καταθλιψη? οταν εμεινα μονη μου και δεν ειχα παρεα ουτε για εναν καφε να ξεχαστω λιγο? στην γιορτη μου ουτε μην δν μπορεσες να στειλεις? τι εκανεσ οταν εμαθες οτι επαθα αποκολληση? οταν φυγαμε το στομαχι μου ανακατευοταν.... περασα ενα καλοκαιρι να ειμαι μαζι της γιατι ειχε προβλημα (στο κεφαλι της) με παρα παρα πολλες θυσιες αλλα δεν τις γραφω γιατι ηδη εχω γραψει πολλα. απο χτες κοντευω να τρελαθω... απο την αρχη ελεγα... μια φαση ειναι θα περασει! ποτε??????? δοξαζω τον θεο για την υγεια μας και για την δευτερη εγγυμοσυνη που μου την εδωσε με το που την ζητησα αλλα εχω αναγγη να πω δυο κουβεντες και με μια φιλη, τοσο κακο ειναι?? ειμαι σε απογνωση..... συγνωμη αν σας κουρασα....

[ster]

Αχ κοριτσάκι μου, δεν κάνει να στεναχωριέσαι στην κατάσταση που είσαι. Σκέψου το μωράκι που είναι στην κοιλίτσα σου και αυτό και μόνο θα σου δώσει κουράγιο να δείς τα πράγματα πιο αισιόδοξα. Ολα τα άλλα μπορείς να τα λύσεις μετά την γέννα, να πείς σε όλους οτιδήποτε σε στεναχώρησε. Με το καλό το παιδάκι σου.

[Goblin]

Ξέρεις τι έχω καταλάβει εδώ και λίγο καιρό? Ότι κάτι που θέλουμε (ιδικά με κοντινά μας πρόσωπα) πρέπει να το ζητάμε…

 

Δεν μπορεί ο άλλος να ξέρει τι γίνετε μέσα στην ψυχή μας, ή τι μπορεί να σκεφτόμαστε την συγκεκριμένη μέρα…. Από την στιγμή που είναι καλές σου φίλες (και σου έχουν σταθεί είδη μία φορά), θα μπορούσες πολύ απλά να ζητήσεις κάτι που θέλεις… πχ ‘’Ρε κορίτσια θέλω παρέα, είμαι μόνη μου και σκυλοβαριέμαι’’… ή να το πει στα ίσια αυτό που σε πείραξε ‘’ρε γαϊδούρες ούτε ένα τηλέφωνο δεν με πήρατε’’!!!!...

 

Εγώ έχω να πάρω τηλέφωνο μία φίλη μου 2 εβδομάδες… ε λοιπόν δεν πρόκειται να με παρεξηγήσει… ούτε και εγώ βέβαια δεν θα την παρεξηγήσω που δεν με πήρε…!!!

 

 

Με το καλό το μωράκι σου!!

[antaspil]

γεια σας... σκευτομαι καιρο να γραψω αλλα δεν ειχα κοθραγιο να δω καθαρα, τα ειχα ολα μπερδεμενα στο μυαλο μου, λοιπον... πριν ενα χρονο περιπου ειχαμε σοβαρο προβλημα με τον αντρα μου σε σημειο να φτασουμε να μιλαμε για χωρισμο, ευτυχως ολα λυθηκαν και φτου φτου φτου ειμαστε πιο καλα απο ποτε, εχουμε ενα παιδακι 2,5 χρονων και ειμαι εγυος στον 5 μηνα. εκεινο το διαστημα ειχα διπλα μου 3 πολυ καλες μου φιλες οπως νομιζα και την αδερφη μου.που οπως αποδειχτικε τις ειχα μονο και μονο γιατι τους εδεινα τροφη για σχολια, ειμουν γεματη, δεν ηθελα τιποτα αλλο παρα να τα ξανα βρω με τον αντρα μου και οπως εγινε... αλλα και οι 4 εξεφανιστικαν απο την ζωη μου. το πρωτο τρημινο οι ορμονες μου ηταν απο μονες τους χαλια και μαζι με αυτο το περασα κλαιγοντας, μονο το παιδακι μου με ηρεμουσε και ο αντρας μου οσο μπορουσε γιατι δουλευει παρα πολλες ωρες την μερα. 15 μερες πριν ειχα μια μικρη αποκολλιση και καθησα στο κρεβατι για μια βδομαδα, ολες αφαντες, απο ενα τηλ. η καθε μια εκτος της αδερφης μου και αυτο με το ζορι. οι πραγματικες μου φιλες δυστιχως ειναι μακρια.. την πεμπτη πηγα στον γιατρο να δουμε αν ειναι ολα καλα, ευτυχως ειναι, το βραδυ με πηρε η μια απο αυτες να δει πως ειμαι και της ειπα τα νεα, τα ειπε και στις υπολοιπες... εχτες το βραδυ με περνει και η δευτερη να με ρωτησει κατι ασχετο και της λεω

- τα εμαθες με τον γιατρο ε?

- ναι ναι ολα καλα, μου τα ειπε η ... εχτες, μιλησαμε στο τηλ δηλαδη και μου τα ειπε, δεν εχουμε βρεθει...

οκ λεω και το κλεινουμε... κατι δεν μου αρεσε.... πηγαμε λοιπον μετα σε μια γιορτη σε ενα μαγαζι που μας ειχαν καλεσει και μαθαινω απο την κοπελα που δουλευει εκει οτι ηταν μαζεμενες την προηγουμενη και περασαν καταπληκτικα, μεσα σε ολο αυτο να και η αδερφη μου, με βλεπει, τρελαθηκε απο χαρα και ολο το βραδυ να μου μιλαει σαν να μην τρεχει τιποτα και εγς με τις εξεις αποριες που βεβαια δεν ηταν της ωρας να της τις πω.

- που ησουν τοσο καιρο που σε ειχα αναγκη? οταν χειροργιθηκε το αγορακι μου και δεν με πηρεσ ουτε τηλ? οταν ειχα καταθλιψη? οταν εμεινα μονη μου και δεν ειχα παρεα ουτε για εναν καφε να ξεχαστω λιγο? στην γιορτη μου ουτε μην δν μπορεσες να στειλεις? τι εκανεσ οταν εμαθες οτι επαθα αποκολληση? οταν φυγαμε το στομαχι μου ανακατευοταν.... περασα ενα καλοκαιρι να ειμαι μαζι της γιατι ειχε προβλημα (στο κεφαλι της) με παρα παρα πολλες θυσιες αλλα δεν τις γραφω γιατι ηδη εχω γραψει πολλα. απο χτες κοντευω να τρελαθω... απο την αρχη ελεγα... μια φαση ειναι θα περασει! ποτε??????? δοξαζω τον θεο για την υγεια μας και για την δευτερη εγγυμοσυνη που μου την εδωσε με το που την ζητησα αλλα εχω αναγγη να πω δυο κουβεντες και με μια φιλη, τοσο κακο ειναι?? ειμαι σε απογνωση..... συγνωμη αν σας κουρασα....

 

δεν μας κουρασες κοριτσι μου... απλα στενοχωριεμαι οταν βλεπω οτι θελουμε ανθρωπους στην ζωη μας για να μην νιωθουμε μοναξια..ασχετα αν αυτοι οι ανθρωποι τελικα δεν ειναι οι καταλληλοι (μην φανταστεις δεν σε κρινω το κανω κ εγω κ τωρα ειμαι σε φαση που προσπαθω να το σταματησω) ητε αυτοι λεγονται φιλοι που στο παρελθον εχουμε περασει καλα ητε αυτοι λεγονται αδελφια..συνηδητοποιησα πλεον οτι οι ανθρωποι τις περισσοτερες φορες ειναι περαστικοι..οταν ανακαλυπτουν τα παντα για το ατομο μας ξαφνικα φευγουν..λες κ δεν εχουμε κατι αλλο ενδιαφερον πλεον..οκ ετσι ειναι..ας κρατησουμε τα καλα απο αυτες τις σχεσεις τελος τα παρακαλια..κ να θυμομαστε παντα οταν ενας φευγει ενας νεος ανθρωπος περνει την θεση του..

ισως τελικα ειναι κ δικο μας εγωιστικο θεμα το να θελουμε παντα να υπαρχει ενα αυτι να μας ακουει..δεν ειναι θεμα συντροφικοτητας ο ανθρωπος μπορει κ μονος του να κανει πολλα, βρισκει τις καλυτερες λυσεις οταν δεν τον ζαλιζουν κ ειναι πολυ δημιουργικος..δες τους πιο μεγαλους συγγραφεις, ποιητες, ζωγραφους τα πιο σοφα μυαλα δημιουργουν παντα κατω απο μοναξια..τι σου λεω τωρα ε? απλα σου λεω να συμφηλιωθεις με το εγω σου κ αν καποιος νιωσει το να ειναι πλαι σου οκ ολα καλα. εσυ αυτην την στιγμη η δουλεια σου ειναι να επικεντρωθεις στο να φτιαξεις εναν υγιη σωματικα νοητικα ψυχολογικα νεο ανθρωπο..σου στελνω την αμεριστη μου συμπαρασταση..ενα γλυκο μαμαδιστικο φιλι μιας κ ειμαι κ εγω μανουλα, κ καλη τελοιομηνη εγκυμοσυνη..φιλια.

[RIA SPIES]

ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ!!!ΟΤΑΝ ΕΜΕΙΝΑ ΕΓΚΥΟΣ ΣΤΟ 3 ΜΟΥ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΕ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΜΕ ΠΑΡΑΤΗΣΕ ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ Κ ΟΛΑΣ 7 ΕΒΔΟΜΑΔΩΝ!ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΑΠΟΜΑΚΡΟΙ Κ ΕΝΑ ΠΟΛΕΜΟ ΣΥΝΕΧΗ!ΟΛΟΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΗΚΑΝ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΤΡΑΓΙΚΟΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΛΑΕΙ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΖΟΥΣΑΝ!2 ΦΙΛΕΣ ΕΙΧΑ Κ Η ΜΙΑ ΑΠΟΔΗΧΤΗΚΕ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΟΤΑΝ ΔΟΥΛΕΥΕ Ο ΔΙΚΟΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑΓΕ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ.Κ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΜΑΘΑ ΑΦΟΥ ΓΕΝΝΗΣΑ!!!!Κ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΛΕΓΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΜΕ ΑΝΤΕΧΕ!!!ΑΧΧΑΧΑ!!!Κ ΕΓΩ ΑΣΧΟΛΙΟΜΟΥΝ ΠΟΙΟ ΠΟΛΥ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΗΣ ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΝΑΩ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ!!κΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΦΙΛΟΣΜΟΥ Κ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ????Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ!!!!ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΝΙΩΘΑ ΚΑΛΑ,ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ ΜΕ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ,ΟΤΑΝ ΕΝΙΩΑΘΑ ΜΟΝΑΞΙΑ Κ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΗ...ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΟΥΝ Κ ΕΛΕΓΑ ΘΕΕ ΜΟΥ ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΔΥΝΑΜΗ!!! Κ ΤΟΤΕ ΑΝΟΙΓΕ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ Κ ΚΑΘΑΡΙΖΑΝ ΟΛΑ Κ ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΩ ΤΑ ΑΛΛΑ 2 ΜΟΥ ΠΑΙΔΑΚΙΑ Κ ΤΟ ΑΛΛΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΧΟΤΑΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Κ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΟΠΙΣΩ Κ ΤΟΝ ΕΞΩ ΚΟΣΜΟ Κ ΝΑ ΤΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΩ!!!ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΕΣΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΘ ΠΑΙΡΝΑΣ ΗΤΕ ΑΣΧΗΜΑ ΗΤΕ ΚΑΛΑ,ΑΛΛΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΤΙ?ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΣΤΑΘΕΙ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΣΟΥ Κ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΚΑΛΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ...Κ ΕΓΩ ΕΙΔΑ Κ ΗΤΑΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΩ ΠΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ...Κ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΜΕΤΡΗΜΕΝΟΙ!!!ΑΝ ΘΕΣ ΣΤΕΙΛΕ ΜΟΥ ΣΤΟ Ε-ΜΑΙΛ ΜΟΥ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΝΙΩΘΕΙΣ ΜΟΝΑΞΙΑ[email protected].ΚΟΙΤΑ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΣΟΥ Κ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΙΤΣΑ ΣΟΥ Κ ΚΟΙΤΑ Κ ΤΟΝ ΑΝΤΡΟΥΛΗ ΣΟΥ (ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΘΑ ΦΥΓΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ Κ Μ ΑΥΤΟΥΣ ΜΕΝΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ)Κ ΟΛΑ ΚΑΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ...Κ ΜΙΛΑ ΣΤΗΝ ΑΔΕΡΦΗ ΣΟΥ ...ΠΕΣ ΤΗΣ ΟΠΩΣ ΝΙΩΘΕΙΣ!!!

[nelly28]

καλημερα κοριτσια, σας ευχαριστω παρα πολυ για τις συμβουλες σας, με κανατε να νιωσω πολυ πιο καλα. το μονο που με κανει να ξεχνιεμαι το μωρακι μου ειναι και ποσο μαλλον το αντρακι μου που και μονο που με κοιταει λιωνω αλλα παντα υπαρχουν οι δυσκολες ωρες. οι "φιλες μου" οπως και η αδερφη μου ξερουν παρα πολυ καλα τι περναω και τους εχω πει απειρες φορες να βγουμε ακομα και στο σπιτι της μιας να παω αλλα μου ειπε οτι θα με παρει να μου πει την μερα γιατι δεν μπορουσε και ακομα περιμενω και εχει περασει μηνας. antaspil και να ξερες ποσο συμφωνω μαζι σου.... πριν πολλα χρονια ειχα πατησει τοσο πανω στην σχεση μου που οταν χωρησαμε εχασα την γη κατω απο τα ποδια μου μονο και μονο γιατι ειχα συνιθησει την παρεα και εκανα υπερανθρωπες προσπαθιες να το ξεπερασω και να περναω καλα εγψ με την μοναξια μου και γι αυτο τα βαζω με τον εαυτο μου που αφησα τριτα ατομα να τα ξεχασω ολα αυτα και να βασανιζομαι μονη μου. ειχα βρει τον εαυτο μου και ολη αυτη η ενεργεια μου βγηκε μονο σε καλο. ΗΤΑΝ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΟΤΑΝ ΔΟΥΛΕΥΕ Ο ΔΙΚΟΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑΓΕ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ. ΗΤΑΝ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΟΤΑΝ ΔΟΥΛΕΥΕ Ο ΔΙΚΟΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑΓΕ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ. Κ ΕΓΩ ΕΙΔΑ Κ ΗΤΑΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΩ ΠΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ... αυτο μου το εκανε η αδερφη μου που οπως σκευτομαι σοβαρα μαλλον πρεπει να το κουβεντιασουμε γιατι οπως και να το κανουμε ειναι κριμα να αφηνουμε εκρεμοτιτες με τοσο κοντινους μας ανθρωπους και μετα ας μη ξανα μιλησουμε που δεν το ευχομαι βεβαια. θα τα πουμε συντομα με mail. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΟΛΑ........

[antaspil]

καλημερα κοριτσια, σας ευχαριστω παρα πολυ για τις συμβουλες σας, με κανατε να νιωσω πολυ πιο καλα. το μονο που με κανει να ξεχνιεμαι το μωρακι μου ειναι και ποσο μαλλον το αντρακι μου που και μονο που με κοιταει λιωνω αλλα παντα υπαρχουν οι δυσκολες ωρες. οι "φιλες μου" οπως και η αδερφη μου ξερουν παρα πολυ καλα τι περναω και τους εχω πει απειρες φορες να βγουμε ακομα και στο σπιτι της μιας να παω αλλα μου ειπε οτι θα με παρει να μου πει την μερα γιατι δεν μπορουσε και ακομα περιμενω και εχει περασει μηνας. antaspil και να ξερες ποσο συμφωνω μαζι σου.... πριν πολλα χρονια ειχα πατησει τοσο πανω στην σχεση μου που οταν χωρησαμε εχασα την γη κατω απο τα ποδια μου μονο και μονο γιατι ειχα συνιθησει την παρεα και εκανα υπερανθρωπες προσπαθιες να το ξεπερασω και να περναω καλα εγψ με την μοναξια μου και γι αυτο τα βαζω με τον εαυτο μου που αφησα τριτα ατομα να τα ξεχασω ολα αυτα και να βασανιζομαι μονη μου. ειχα βρει τον εαυτο μου και ολη αυτη η ενεργεια μου βγηκε μονο σε καλο. ΗΤΑΝ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΟΤΑΝ ΔΟΥΛΕΥΕ Ο ΔΙΚΟΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑΓΕ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ. ΗΤΑΝ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΟΤΑΝ ΔΟΥΛΕΥΕ Ο ΔΙΚΟΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑΓΕ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ. Κ ΕΓΩ ΕΙΔΑ Κ ΗΤΑΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΩ ΠΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ... αυτο μου το εκανε η αδερφη μου που οπως σκευτομαι σοβαρα μαλλον πρεπει να το κουβεντιασουμε γιατι οπως και να το κανουμε ειναι κριμα να αφηνουμε εκρεμοτιτες με τοσο κοντινους μας ανθρωπους και μετα ας μη ξανα μιλησουμε που δεν το ευχομαι βεβαια. θα τα πουμε συντομα με mail. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΟΛΑ........

 

κοριτσι μου δεν ειμαστε τελειες ,δεν τα ξερουμε ολα..ισως ειμαστε μισο βηματακι παραπανω απο εσενα..εδω λοιπον θελουμε να ερθεις κ εσυ..μην ζητας ποτε την αγαπη απο αυτον που δεν στην εχει δωσει απο μονος του..οποιος κ αν ειναι αυτος ητε ειναι σχεση αιματος ητε σχεση ζωης. σε φιλω..

[Rea_1971]

Ξέρεις τι έχω καταλάβει εδώ και λίγο καιρό? Ότι κάτι που θέλουμε (ιδικά με κοντινά μας πρόσωπα) πρέπει να το ζητάμε…

 

Δεν μπορεί ο άλλος να ξέρει τι γίνετε μέσα στην ψυχή μας, ή τι μπορεί να σκεφτόμαστε την συγκεκριμένη μέρα…. Από την στιγμή που είναι καλές σου φίλες (και σου έχουν σταθεί είδη μία φορά), θα μπορούσες πολύ απλά να ζητήσεις κάτι που θέλεις… πχ ‘’Ρε κορίτσια θέλω παρέα, είμαι μόνη μου και σκυλοβαριέμαι’’… ή να το πει στα ίσια αυτό που σε πείραξε ‘’ρε γαϊδούρες ούτε ένα τηλέφωνο δεν με πήρατε’’!!!!...

 

Εγώ έχω να πάρω τηλέφωνο μία φίλη μου 2 εβδομάδες… ε λοιπόν δεν πρόκειται να με παρεξηγήσει… ούτε και εγώ βέβαια δεν θα την παρεξηγήσω που δεν με πήρε…!!!

 

 

Με το καλό το μωράκι σου!!

 

Ακριβώς ότι θα ήθελα να γράψω!!!!!

[ELENI G]

Καταλαβαίνω ακριβώς πως νιώθεις. Τους τελευταίους μήνες αισθάνομαι και εγώ μόνη και αποκομμένη από τις φίλες μου και γενικά από τον περίγυρό μου. Η μοναδική μου παρέα είναι τα παιδιά μου. Κανείς άλλος. Να σκέφτεσαι ότι έχεις ανθρώπους γύρω σου και κυρίως το παιδί σου και τον άνδρα σου. Να χαίρεσαι αυτά που έχεις και μη χαλιέσαι.

[ΜΑΡΙΑΛ]

αγαπητή φίλη νομίζω ότι είσαι "γκρινιάρα" και δεν το λέω με κακία αυτό...

διαβασα το ποστ σου και αυτό διέκρινα (αφού πραγματικό προβλημα δεν υπάρχει), προτίνω να έχεις ένα καλό λόγο για τις φίλες σου, δεν είναι όλα ύπουλα και κακά...

 

να σου πω την δικιά μου εκδοχή της ιστορίας σου;

 

όσο καιρό μαλώνατε με τον άνδρα σου ήταν κοντά σου όχι για να σε κουτσουμπολεύουν όπως λες, αλλά επειδή προσπαθούσαν να σε παρηγορήσουν και να σου σημπαρασταθούν....

δε σε πήραν μια φορά μαζί τους για βόλτα ... βρε φιλενάδα μην κάνεις σα 10 χρονω μπορεί να σκεύτηκαν ότι προσέχεις λόγω της αποκόλησης ή οτιδήποτε άλλο ή απλά να το ξέχασαν....

 

και πρόσεχε με τη γκρίνια... φαντάζομαι το παιδί και τον άνδρα σου να τους τα φορτώνεις όλα (ειδικά εφόσων δεν πρόκειται για κάτι σημαντικό αλλά για προβλήματα του στυλ: με πήρε μόνο η μία τηλ, δε μου είπαν να βγούμε κτλ), δεν είναι διόλου ευχαριστο.....

[alepapa]

Καλό μου κορίτσι πρέπει να το δούμε το όλο πράγμα με "άλλο" μάτι...Πρέπει να έχουμε την υγεία μας, να είναι γερά τα παιδιά μας, να είναι είμαστε καλά μέσα μας και όποιος έχει πρόβλημα να το λύσει μόνος του.....και εγώ ζορίστικα μέχρι να μεγαλώσει λίγο η μικρή αλλά και νέους φίλους έκανα και στην δουλειά μου ξεφεύγω και γενικώς είμαι λίγο φευγάτη...αν τα πάρω όλα στα σοβαρά αυτά που μου συμβαίνουν θα τρελλαθώ....ο άνδρας μου με λέει αμελής και χαζοχαρούμενο αλλά δεν με νιάζει....εξώ ξέρω πολύ καλά τι είμαι και τι κάνω......

Η ζωή είναι μικρή για να την χαραμίζουμε για ασήμαντα πράγματα...

Εσύ τώρα θα δώσεις προτεραιότητα στην οικογένειά σου...με το καλό το μωράκι σου!!!

[elenip]

Γεια σου και από μένα.. μία απλή αναζήτηση να κάνεις στο φορουμ και θα βρεις ένα σωρό θέματα παρόμοια με το δικό σου... αλλιώς είναι οι φίλες πριν έρθουν τα παιδιά αλλιώς μετά... θες λίγο ότι αλλάζουν οι καταστάσεις, θέλεις λίγο ότι η καθεμιά κοιτάζει την δική της ζωή, θες ότι τα ενδιαφέροντα πια παύουν να είναι κοινά... καταλαβαίνω πως νιώθεις απόλυτα... και εμείς 3 κολλητές ήμασταν και σήμερα που σου γράφω έχουν να με πάρουν τηλ και οι 2 πάνω από 1 μήνα... αλλά και εγώ έχω πεισμώσει και δεν θα της πάρω να δω πόσο καιρό θα κάνουν να εμφανιστούν... εγώ είμαι μέσα στα νεύρα φαντάζομαι εσύ που είσαι και έγκυος και έχεις και τις ορμόνες εγώ είμαι πολύ εγωίστρια για να το κάνω, αν όμως και εσύ δεν είσαι το ίδιο θα σε συμβούλευα να ρίξεις τα μούτρα σου και να της πλησιάσεις εσύ ... καλό στον ευατό σου θα κάνεις και θα μετριάσεις τη μοναξιά σου! που εδώ που τα λέμε με ένα παιδάκι και άλλο ένα καθ' οδόν δεν βλέπω καμία μοναξιά

[maela]

Εγω ρε κοριτσια δεν κολλαω στα "τηλεφωνα".Και η φιλια νομιζω δεν κρινεται απο εκει!Σε πηρα εγω αρα τωρα πρεπει να με παρεις εσυ και βλακειες!Για σκεφτειτε οτι οι ζωες αλλαζουν και ποσο μαλλον με παιδια.. ο καθενας εχει τα δικα του προβληματα τα οποια του φαινονται μεγενθυμενα!Αν ειναι καλες κοπελες και γνωριζεστε χρονια δεν υοαρχει λογος να τα παιρνουμε!Μπορει να παιζει και το ενδεχομενο οτι νιωθουν ασχημα που δεν πηραν ενα μηνα τηλεφωνο και τωρα ντρεπονται να ξαναπαρουν.Ολες μου οι φιλες ειναι απο παιδι.Η πιο προσφατη φιλεναδα μου την γνωρισα πριν15 χρονια!Συνολικα εχω 5 φιλες κοντινες μου!Ολα αυτα τα χρονια.... εχουμε τσακωθει εχουμε κλαψει.. εχουμε λιγο χαθει.. τα εχουμε ξαναβρει κλπ κλπ!Σαν κυκλος ειναι!Πλεον σχεδον ολες εχουμε παιδια και λιγο χανομαστε .. λιγο ξαναβρισκομαστε!Με την κουμπαρα μου συγκεκριμενα(της εχω βαφτισει την κορη) απο τοτε που εμεινα εγκυος ειχαμε ψιλοχαθει!Την επαιρνα τηλεφωνα συνεχεια και χωρις να της λεω κατι μου ελεγε ξερεις ειμαι γαιδουρα!Εισαι της ελεγα αλλα τι να κανουμε!Εχει και αυτη τα προβληγματα της.Ανεργη.. χωρισμενη με 2 παιδια στο ενοικιο!Να κατσω εγω να θυμωσω για αυτα ενω η κοπελα σε λιγο θα εχει προβλημα επιβιωσης?Και πολλα τετοια κατακαιρους εχουν συμβει και φυσικα απο την πλευρα μου!Δεν νομιζω να πρεπει να στεναχωριομαστε η να το βλεπουμε εγωιστικα εφοσον οι φιλες ειναι καλες κοπελες και η φιλια μετραει χρονια!

Αποψη μου παντα!

[elenip]

Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα και δεν νομίζω η φίλη μας να εννοεί ότι δεν την παίρνουν απλώς τηλέφωνο.. συμφωνώ ότι οι ζωές όλων αλλάζουν αλλά πίστεψέ με διαισθάνεσαι πότε κάποια πράγματα αλλάζουν... εμένα δεν είναι μόνο το τηλέφωνο που με ενοχλεί αλλά και όταν μαθαίνω ότι οι 2 κολλητές μου κανονίζουν μεταξύ τους και τα καφεδάκια τους και τις βολτίτσες τους και ούτε για τα μάτια να μου πουν .. και στην τελική να σου πω και το άλλο.. αν ήθελαν να με δουν θα μπορούσαν να έρθουν για καφέ σπίτι που της έχω ζαλίσει να έρθουν.. αλλά με ένα μικρό παιδί στα πόδια μας δεν είναι τόσο εύκολο να πιούμε τον καφέ... είναι ή δεν είναι "γαιδούρες"? είμαι σίγουρη ότι η φίλη μας νιώθει λίγο παραμελημένη και είναι και έγκυος στο φινάλε και έχει και ένα μικρό παιδί.... από ότι κατάλαβα οι φίλες της δεν έχουν κάνει ακόμη οικογένεια και έχουν ελεύθερο χρόνο.... που το κακό να της δείξουν λίγο παραπάνω ενδιαφέρον τώρα?? τέλος πάντων ειναι μια μεγάλη κουβέντα που νομίζω στην τελική ο καθένας έχει τα παράπονά του αλλά εγώ συμπάσχω με την κοπέλα που άνοιξε το θέμα

[maela]

Δεν διαφωνω σε αυτο που λες!Απλα οπως ειπα .. αμα αξιζουν τον κοπο κανεις πισω .. αμα δεν αξιζουν τοτε αλλαζει!Ξερεις τι πιστευω?Οτι η φιλη μας.. η και εσυ αποκλειεται να μην ειχατε δει οτι δεν ειναι και οι τελειες φιλες τοσο καιρο.Ισως καπου το παραμελουσατε γτ περνουσατε καλα.Και τωρα στα δυσκολα ... δηλ που εχετε αναγκη απο παρεα ενω αυτες εχουν χρονο να κανουν "αλλα" απομακρυνθηκαν!

Αν κανω λαθος διορθωσε με!

[τον]

συμφωνο μαελα με την αποψη σου ..........απολυτα ..Η αληθεια ειναι οτι χωρις φιλους εγω προσωπικα δεν ζω...... ....... μπορει οι υποχρεωσεις να ειναι απιστευτα πολλες αλλα εστω και μια ωρα θα επιδιωξω να βρεθω με φιλες μου ακομα και αναμεσα σε δρομολογια για τις υποχρεωσεις των παιδιων.....Πολλες φορες για να μην πω ολες εγω επιδιωκω να συναντιομαστε ή σε σπιτι ή εξω με ή χωρίς παιδια εστω καιγια 2 ωρες μόνο ..περνω μια και σιγα σιγα ενηπερωνονται ολες ειμαστε και πολλες παναθεμα μας και αντε να συντονησεις 5 μαμαδες ...δυσκολο αλλα μια το μηνα τα καταφερνουμε ...αλλιως εγω προσωπικα θα παω σεμια μια μια χωριστα .....Θα μπορουσα να σκεφτω γιατι παντα εγω να το κανονιζω .....και οχι αυτες ..πιστευω ειναι θεμα ανθρωπου ..και οσο περισσοτερα παιδια εχεις τοσο πιο οργανωμενη εισαι ....Αυτη που εχει 1 πνιγεται σε μια κουταλια νερο αυτη που εχει 3 της φενονονται τα πραγματα πλεον πολυ πιο απλα ......βεβαια παντα αποψη μου και εμενα .........

[elenip]

Δεν διαφωνω σε αυτο που λες!Απλα οπως ειπα .. αμα αξιζουν τον κοπο κανεις πισω .. αμα δεν αξιζουν τοτε αλλαζει!Ξερεις τι πιστευω?Οτι η φιλη μας.. η και εσυ αποκλειεται να μην ειχατε δει οτι δεν ειναι και οι τελειες φιλες τοσο καιρο.Ισως καπου το παραμελουσατε γτ περνουσατε καλα.Και τωρα στα δυσκολα ... δηλ που εχετε αναγκη απο παρεα ενω αυτες εχουν χρονο να κανουν "αλλα" απομακρυνθηκαν!

Αν κανω λαθος διορθωσε με!

 

Να σου πω την αλήθεια δεν ξέρω τι αξίζει και τι δεν αξίζει τελικά... πριν κάνω το παιδί δεν ήταν έτσι τα πράγματα... ειδικά με την 1 κολλητή μου ήμασταν από το νηπιαγωγείο μαζί... περάσαμε ένα κάρο πράγματα και εύκολα και δύσκολα, ήμασταν συγκάτοικοι 10 χρόνια ως φοιτήτριες και μετά δουλεύαμε μαζί... την στήριξα και με στήριξε σε πάρα πολλά ... χαρές - λύπες... η άλλη κολλητή ήρθε στην παρέα μας πολύ μετά... πως να μην με πειράζει που με το που παντρεύτηκα αυτές συνέχισαν όλα όσα κάναμε και εγώ στην απέξω.... αυτό είναι που με πειράζει και αυτό πειράζει και την φίλη μας... ο τίτλος "μοναξιά" πιστεύω ταιριάζει στο πόσο μακριά πια νιώθουμε από καποιους ανθρώπους στους οποίους επενδύσαμε ακόμη και για μια ζωή... στην αρχή και εγώ δεν μετρούσα πόσες φορές με πήραν τηλ αυτές και πόσες εγώ.. όταν όμως φτάσαμε στο σημείο να παίρνω τηλ μόνο εγώ εεε μετά λες τι στο καλό? δεν τους νοιάζει εάν ζω ή εάν πεθανα? και όπως έγραψα και πιο πάνω είμαι πολύ εγωίστρια... αυτό το έχω πληρώσει γενικά στη ζωή μου αλλά μυαλό δεν βάζω είμαι και παραπονιάρα άστα να πάνε...

[maela]

Να σου πω την αλήθεια δεν ξέρω τι αξίζει και τι δεν αξίζει τελικά... πριν κάνω το παιδί δεν ήταν έτσι τα πράγματα... ειδικά με την 1 κολλητή μου ήμασταν από το νηπιαγωγείο μαζί... περάσαμε ένα κάρο πράγματα και εύκολα και δύσκολα, ήμασταν συγκάτοικοι 10 χρόνια ως φοιτήτριες και μετά δουλεύαμε μαζί... την στήριξα και με στήριξε σε πάρα πολλά ... χαρές - λύπες... η άλλη κολλητή ήρθε στην παρέα μας πολύ μετά... πως να μην με πειράζει που με το που παντρεύτηκα αυτές συνέχισαν όλα όσα κάναμε και εγώ στην απέξω.... αυτό είναι που με πειράζει και αυτό πειράζει και την φίλη μας... ο τίτλος "μοναξιά" πιστεύω ταιριάζει στο πόσο μακριά πια νιώθουμε από καποιους ανθρώπους στους οποίους επενδύσαμε ακόμη και για μια ζωή... στην αρχή και εγώ δεν μετρούσα πόσες φορές με πήραν τηλ αυτές και πόσες εγώ.. όταν όμως φτάσαμε στο σημείο να παίρνω τηλ μόνο εγώ εεε μετά λες τι στο καλό? δεν τους νοιάζει εάν ζω ή εάν πεθανα? και όπως έγραψα και πιο πάνω είμαι πολύ εγωίστρια... αυτό το έχω πληρώσει γενικά στη ζωή μου αλλά μυαλό δεν βάζω είμαι και παραπονιάρα άστα να πάνε...

Καποιες φορες.. λιγος εγωισμος δεν κανει κακο!Ισα ισα χρειαζεται!Καταλαβαινω ετσι οπως τα λες.. οτι νιωθεις στην απεξω.. και εγω ετσι θα ενιωθα η αληθεια ειναι!Καθε περιπτωση ειναι και διαφορετικη!

[nelly28]

ΜΑΡΙΛΙΑΛ δεν θα το επερνα ποτε σαν κακια, δεν θα εγραφα εδω αν δεν δεχομουν αλλες γνωμες.

εγωηστρια ημουν και εγω και μετανιωνω που αλλαξα γιατι τοτε τα εβλαπα αλλιως και δεν σταναχωριομουν. ενοειτε οτι δεν κολλαω στα τηλ., με τις φιλες μου που ειναι μακρια μπορει να τυχει να μιλησουμε και μηνα, επισεις τυχαινει συχνα να με παρει πολλες φορες και να μην το σηκοσω γιατι θα εχω δουλεια και να την παρω πισω μετα απο 10 μερες και το αντιθετο, αυτο δεν αλλαζει την σχεση μας. εδω ειναι διαφορετικα, το νιωθω οτι ηταν το συμφερον γιατι εχουν γινει πολλα τα οποια ειναι ολοκληρη ιστορια. την πηρα τηλ την μια και πηγαμε για καφε στην δευτερη, η αλλη δουλευε. τους ρωτησα πως περασαν που βγηκαν χωρις ειρωνια και νευρα, για να δουν οτι δεν εχω τετοια προβληματα, επρεπε να δειτε τι εγινε.... αλλα η μια αλλα η αλλη.... 2 ατομα 4 δικαιολογιες, η μια "εγω τους ειπα να μη σου πουν γιατι ειχες τη αποκολληση και θα εμπαινες στον πιρασμο να ερθεις" , η αλλη "δεν σου ειπα γιατι μας εβγαλε η ταδε που αρραβωνιαστικε" ψεμα, δεν ητν μαζι και αν ηταν ετσι θα μου ελεγε, και ξανα η αλλη "να να δεν το ειχαμε κανονισει, περασε απο εδω (η τριτη της παρεας) και μου ειπε δεν παμε καμια βολτα?? και πηγαμε" αυτο αδυνατον να γινει, τα τυχαια τα εχουμε στα,ατησει γιατι οι δυο δεν μπορουν για δικους τους λογους που δεν ειναι της παρουσης. καπου εκει αλλαξα κουβεντα γιατι εβγαλα τα συμπερασματα μου, χωρια που παραλιγο μα τσακωθουν γιατι η μια τα εριχνε στην αλλη που μου το ειπε και ολα αυτα μπροστα μου και δεν μπηκαν καν στον κοπο να με ρωτησουν απο που το εμαθα. χρονο εχουν και οι 3 και εγω ακομα περισσοτερο τωρα γιατι το πρωι ο μικρος παει παιδικο, τα απογευματα μπορω ανετα να τον αφησω στη μαμα μου και τα βραδυα δεν εχει ο αντρας μου κανενα προβλημα να τον κρατησει για να βγω, για να μην παρεξηγηθω... οχι ολα αυτα μαζι και οχι καθε μερα. απλα ειναι ευκολο να κανονισω κατι και το χειροτερο δεν ειναι το μοναδικο παιδακι της παρεας αλλα προσφατα με ξεχασε να με καλεσει και σε μια εκδηλωση για τα απιδακια η μαμα του και "καλη μου φιλη" και μου το ειπε καταμουτρα αλλα παρολαυτα εγω στον κοσμο μου!