ΚΟΥΡΑΣΤΙΚΑ ΠΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ!!

[Nikolekaki]

ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΤΙΤΛΟΥ: ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ

 

Κοριτσάκια μου δεν αντέχω άλλο...

 

Από τον Οκτώμβρη μας έχει πάει... άντε να μην πω. Ξεκινάει τον χορό ο μικρός, πάρε 40 πυρετό δεν ξέρω κι εγώ πόσες μέρες. Συνέρχεται ο καημένος, πάρε κάτω τον μεγάλο με υμενίτιδα. 15 μέρες στο κρεβάτι με βαρίδια. Ακόμα προσέχουμε το πόδι του. Σηκώνεται ο μεγάλος, πάρε γαστρεντερίτιδα και τα δύο. Τελειώνει αυτό, πλησιάζουν Χριστούγεννα πια, λέμε άντε να ηρεμήσουμε λίγο. Κι εκεί τρώμε την αστρική σφαλιάρα... (Ποστάρω από άλλο θέμα που έγραψα...)

"Πρόσφατα μπήκαμε κι εμείς στο club της λοιμώδους... Και μπήκαμε και κολυμπήσαμε στα βαθιά... Τί εννοω:

 

Ξεκίνησε ο μικρός μου (2,5 στα 3) δέκα μέρες περίπου πριν τα Χριστούγεννα με δέκατα. Αφού κράτησαν καμιά εβδομάδα μαζί με μυξούλες και βηχαλάκι (ιωσούλα είναι σκέφτηκα), ξυπνάει μια μέρα με τους λεμφαδένες στο λαιμό... να! Χέσ...κα πάνω μου μετά συγχωρήσεως.

 

Παίρνω τον γιατρό μου λέει χαλάρωσε, αφού δεν έχει ψηλό πυρετό είναι καλό. Το ίδιο απόγευμα 39,5 το παιδί. Μου λέει ο γιατρός πήγαινε κάνε του μια αιματολογική να αποκλείσουμε κάποιο μικρόβιο ή ακόμα χειρότερα μονοπυρήνωση.

 

Κάνουμε το άλλο πρωί εξετάσεις (ο πυρετός συνεχιζόταν) και μας λέει η μικροβιολόγος (ήταν γνωστή του γιατρού μας) θα τα βγάλω νωρίς και μέχρι το μεσημέρι θα σας πάρω τηλ. να σας τα πω.

 

Το βράδυ στις οχτώ δεν είχαμε ακόμη νέα της. Την παίρνω τηλ. και μου τα μασάει. Μου λέει δεν έρχεστε από δω να τα πούμε? Με ζώσανε τα φίδια.

 

Να μην τα πολυλογώ, η κοπέλα όλη μέρα έκανε και ξαναέκανε τις εξετάσεις. Ο μικρός είχε λευκά 62.000 και κάποιες άλλες (πολλές) ενδείξεις για... λευχαιμία!

 

Βουτάμε το παιδί και τις εξετάσεις Πέμπτη βράδυ προπαραμονή Χριστουγέννων και πάμε στο Παίδων. Μόλις είδαν κι από κει τις εξετάσεις, άρχισαν τα περίεργα βλέματα μεταξύ τους, τους ρώτησα αν υποψιάζονται αυτό που υποψιαζόμασταν και ότι θέλω ειλικρινή απάντηση και μας είπαν πως ναι, αλλά πρέπει να κάνουν κι άλλες εξετάσεις γιατί δεν είναι τίποτα σίγουρο.

 

Άρχισε ένας μαραθώνιος εξετάσεων και ταλαιπωρίας για το παιδί φυσικά, εμείς χάσαμε καμιά δεκαετία ζωής (να φανταστείτε ότι πήγαμε με 95% πιθανότητες λευχαιμίας, σύμφωνα με την εργαστηριακή εικόνα του παιδιού). Είδαν τις εξετάσεις οι διευθυντάδες του αιματολογικού, τα έστειλαν στους ογκολόγους και τελικά μας είπαν ότι πρέπει να κάνει μυελόγραμμα γιατί μόνο έτσι θα ξεκαθαρίσει η εικόνα και θα αποκλειστεί (ή επιβεβαιωθεί φτου φτου φτου) η λευχαιμία. Κάναμε και τελικά μετά από 2 μέρες αγωνίας και με ένα καθαρό μυελόγραμμα βγήκε η διάγνωση:

 

Λοιμώδης μονοπυρήνωση που έδωσε λευχαιμοειδή εικόνα λόγω της σφοδρότητας που τον χτύπησε. Μείναμε 5 μέρες στο νοσοκομείο, 10 μέρες στο σπίτι, και μόλις προχθές ξεκίνησε πάλι σχολείο.

 

Σήμερα, περίπου 20 μέρες πια μετά από αυτά, τα λευκά του έπεσαν στις 13.000 και η γενική αίματος έχει επανέλθει σχεδον στα φυσιολογικά. Η ψυχολογία μας όμως ακόμη όχι, το σοκ να σας πω την αλήθεια δεν το έχω ξεπεράσει ακόμη."

 

Μόλις ξεκίνησε λοιπόν πάλι παιδικό... τέζα και τα δύο με τραχηλική αδενίτιδα...

 

ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ! Η ψυχολογία μου στο πηγάδι... Νοιώθω ελαφρώς μουτζωμένη βρε κορίτσια... Κι ο χειμώνας καλά κρατεί ακόμα... Sorry που σας ζάλισα, αλλά ήθελα να τα βγάλω από μέσα μου... θα σκάσω... :(

[mamavasia]

Τι λές τώρα!!!! και μόνο που το διάβασα τρελάθηκα....φαντάζομαι εσύ!!!

Καθόμαστε και χάνουμε τον καιρό μας με βλακείες, μαλώνουμε τα παιδάκια μας, τα πρήζουμε και τελικά...τίποτα!

 

Την υγεία μας πάνω απο όλα!!!

 

Περαστικά σας!! πήγαινε άναψε κανένα κεράκι!

[alexele]

Καλημέρα και περαστικά σας!!!!!! έτσι κι΄εμείς με λοιμώδη αλλά τη παλεύουμε στο σπίτι από το Δεκέμβρη, αλλά δεν λέει να συνέλθει το παιδάκι μου!Έχει πρησμένους αδένες με αποτέλεσμα να κοιμάται το βράδυ με άπνοιες και με δυσκολία. Περιμένουμε να περάσει το δίμηνο της αναρρωσης που χρειάζεται!

Πάντως πολλά κρούσματα με λοιμώδη υπήρχαν αυτό το χειμώνα.

[natassa-tasos]

ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΤΙΤΛΟΥ: ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ

 

Κοριτσάκια μου δεν αντέχω άλλο...

 

Από τον Οκτώμβρη μας έχει πάει... άντε να μην πω. Ξεκινάει τον χορό ο μικρός, πάρε 40 πυρετό δεν ξέρω κι εγώ πόσες μέρες. Συνέρχεται ο καημένος, πάρε κάτω τον μεγάλο με υμενίτιδα. 15 μέρες στο κρεβάτι με βαρίδια. Ακόμα προσέχουμε το πόδι του. Σηκώνεται ο μεγάλος, πάρε γαστρεντερίτιδα και τα δύο. Τελειώνει αυτό, πλησιάζουν Χριστούγεννα πια, λέμε άντε να ηρεμήσουμε λίγο. Κι εκεί τρώμε την αστρική σφαλιάρα... (Ποστάρω από άλλο θέμα που έγραψα...)

 

"Πρόσφατα μπήκαμε κι εμείς στο club της λοιμώδους... Και μπήκαμε και κολυμπήσαμε στα βαθιά... Τί εννοω:

 

Ξεκίνησε ο μικρός μου (2,5 στα 3) δέκα μέρες περίπου πριν τα Χριστούγεννα με δέκατα. Αφού κράτησαν καμιά εβδομάδα μαζί με μυξούλες και βηχαλάκι (ιωσούλα είναι σκέφτηκα), ξυπνάει μια μέρα με τους λεμφαδένες στο λαιμό... να! Χέσ...κα πάνω μου μετά συγχωρήσεως.

 

Παίρνω τον γιατρό μου λέει χαλάρωσε, αφού δεν έχει ψηλό πυρετό είναι καλό. Το ίδιο απόγευμα 39,5 το παιδί. Μου λέει ο γιατρός πήγαινε κάνε του μια αιματολογική να αποκλείσουμε κάποιο μικρόβιο ή ακόμα χειρότερα μονοπυρήνωση.

 

Κάνουμε το άλλο πρωί εξετάσεις (ο πυρετός συνεχιζόταν) και μας λέει η μικροβιολόγος (ήταν γνωστή του γιατρού μας) θα τα βγάλω νωρίς και μέχρι το μεσημέρι θα σας πάρω τηλ. να σας τα πω.

 

Το βράδυ στις οχτώ δεν είχαμε ακόμη νέα της. Την παίρνω τηλ. και μου τα μασάει. Μου λέει δεν έρχεστε από δω να τα πούμε? Με ζώσανε τα φίδια.

 

Να μην τα πολυλογώ, η κοπέλα όλη μέρα έκανε και ξαναέκανε τις εξετάσεις. Ο μικρός είχε λευκά 62.000 και κάποιες άλλες (πολλές) ενδείξεις για... λευχαιμία!

 

Βουτάμε το παιδί και τις εξετάσεις Πέμπτη βράδυ προπαραμονή Χριστουγέννων και πάμε στο Παίδων. Μόλις είδαν κι από κει τις εξετάσεις, άρχισαν τα περίεργα βλέματα μεταξύ τους, τους ρώτησα αν υποψιάζονται αυτό που υποψιαζόμασταν και ότι θέλω ειλικρινή απάντηση και μας είπαν πως ναι, αλλά πρέπει να κάνουν κι άλλες εξετάσεις γιατί δεν είναι τίποτα σίγουρο.

 

Άρχισε ένας μαραθώνιος εξετάσεων και ταλαιπωρίας για το παιδί φυσικά, εμείς χάσαμε καμιά δεκαετία ζωής (να φανταστείτε ότι πήγαμε με 95% πιθανότητες λευχαιμίας, σύμφωνα με την εργαστηριακή εικόνα του παιδιού). Είδαν τις εξετάσεις οι διευθυντάδες του αιματολογικού, τα έστειλαν στους ογκολόγους και τελικά μας είπαν ότι πρέπει να κάνει μυελόγραμμα γιατί μόνο έτσι θα ξεκαθαρίσει η εικόνα και θα αποκλειστεί (ή επιβεβαιωθεί φτου φτου φτου) η λευχαιμία. Κάναμε και τελικά μετά από 2 μέρες αγωνίας και με ένα καθαρό μυελόγραμμα βγήκε η διάγνωση:

 

Λοιμώδης μονοπυρήνωση που έδωσε λευχαιμοειδή εικόνα λόγω της σφοδρότητας που τον χτύπησε. Μείναμε 5 μέρες στο νοσοκομείο, 10 μέρες στο σπίτι, και μόλις προχθές ξεκίνησε πάλι σχολείο.

 

Σήμερα, περίπου 20 μέρες πια μετά από αυτά, τα λευκά του έπεσαν στις 13.000 και η γενική αίματος έχει επανέλθει σχεδον στα φυσιολογικά. Η ψυχολογία μας όμως ακόμη όχι, το σοκ να σας πω την αλήθεια δεν το έχω ξεπεράσει ακόμη."

 

Μόλις ξεκίνησε λοιπόν πάλι παιδικό... τέζα και τα δύο με τραχηλική αδενίτιδα...

 

ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ! Η ψυχολογία μου στο πηγάδι... Νοιώθω ελαφρώς μουτζωμένη βρε κορίτσια... Κι ο χειμώνας καλά κρατεί ακόμα... Sorry που σας ζάλισα, αλλά ήθελα να τα βγάλω από μέσα μου... θα σκάσω... :(

 

Τι ήταν αυτό που πάθατε βρε κοριτσάκι μου Χριστουγεννιάτικα; Σίγουρα χάσατε δέκα χρόνια απ' τη ζωή σας :cry:

Πάλι καλά που δεν ήταν τίποτα... Ο Θεός να φυλάει τα παιδάκια μας.

Όσο για τις άλλες ιώσεις, κάνε υπομονή, δεν είσαι η μόνη που τα περνάει.

Τις δυο προηγούμενες χρονιές το είχαμε 2 μέρες σχολείο 15 μέρες άρρωστοι στο σπίτι.

Και εγώ περιμένω τώρα μετά τις γιορτές να μου φέρει καμμιά ίωση.

Κάθε Φεβρουάριο ειδικά, τραβάμε το μεγάλο ζόρι.

Υπομονή και περαστικά σας

[Nikolekaki]

Eυχαριστώ πολύ κορίτσια για τις ευχούλες σας... Ναι, το ξέρω ότι δεν είμαι η μόνη που τα περνάει... σημερα στο σχολείο λείπουν τα μισά παιδιά... Απλά, δεν ξέρω, νοιώθω ότι όλα έρχονται μαζεμένα. Ίσως είναι ότι δεν έχω συνέλθει ακόμα από το... Χριστουγεννιάτικο σοκ και τα βλέπω υπερβολικά. Απλά θέλω να περάσω μια βδομάδα, όχι παραπάνω, μια βδομάδα βρε αδερφέ, χωρίς αρρώστιες.

[Nikolekaki]

Γαστρεντερίτιδας week... Speechless!! :shock:

 

Όχι τίποτα άλλο, αλλά δεν μπορώ και να κάτσω με τα παιδάκια μου... πρέπει να πηγαίνω στη δουλειά. Γιατί λείπεις μία, λείπεις δύο... έ πόσο πια. Του εργοδότη η μούρη γυρνάει κάποια στιγμή ανάποδα. Και δεν είναι καιροί για ανάποδες μούρες...

Εντωμεταξύ και η μάνα μου που τα κρατάει έχουν υποτροπιάσει πια τα νεύρα της (νομίζω κρέμονται στα δέντρα αυτή τη στιγμή) αλλά τί να κάνω κι εγώ???

Ούφφ.... ??:

 

(Από πού πάνε για το Δαφνίιι???) 8)

[alexele]

MANA KOYΡΑΓΙΟ!!!!!!ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΝΑΡΡΩΣΗ.

[mama tou konstantinou]

κουράγιο και πολλά περαστικά, μπόρα είναι και θα περάσει

[Nikolekaki]

Ευχαριστώ πολύ κοριτσάκια...

[eleni_k]

Κοριτσακι... Περαστικά και αγύριστα, να τελειώσουν όλα εδώ!

 

Δεν έχεις ιδέα ΠΟΣΟ σε νιώθω, από τον Σεπτέμβρη μέχρι τώρα έχει έρθει η ζωή μου τούμπα. Και δόξα τω Θεώ να λέμε, τουλάχιστον είναι περαστικά...

Την φάση με την λοιμώδη και τα πολύ ανεβασμένα λευκά την περάσαμε κι εμείς, όχι φυσικά τόσο σοκαριστικά όσο εσείς (δεν θα το άντεχα!!!), τελικά ούτε λοιμώδης μονοπυρήνωση ήταν ούτε κάτι χειρότερο...

 

Σου εύχομαι ολόψυχα τα καλύτερα και να έχετε ησυχία από εδώ και πέρα!

[Nikolekaki]

Ευχαριστώ πολύ Ελένη μου... περαστικά και σε σας...

[νελλίτσα]

φαντάζομαοι το σοκ σας!!!!!!! ευτυχώς που παρέμεινε μόνο σοκ καιι ο παιδάκι είναι καλά. νομίζω πως τ υπόλλοπα είναι μέσα στο πρόγραμμα εφόσον πάει παιδικό. κουράγιο και θα περάσουν...

[mama tou kostantinoulh]

Πω πω τι πάθατε! Κι εγω γκρινιαζω που ο μεγάλος μου απο τα χριστουγεννα εχει παθει ωτιτιδα στο καπακι ερπητικη στοματιτιδα και μετά απο 4 μερες παιδικο, αμυγδαλίτιδα....Βεβαια τωρα το μωρο (ετσι για αλλαγή) εχει βρογχιολιτιδα.... Ελα παρε....

[emmaki]

Kαλές μου, ζητάω συγνώμη που παρεμβαίνω και κατά κάποιο τρόπο χαλάω το θέμα......

 

Δαιβάζω τόσα πολλά ποστ για αρρώστιες στα παιδιά και ακόμα περισσότερα ακούω από γνωστούς και φίλους που έχουν παιδιά (περαστικά και αγύριστα σε όλους).

 

Από 3 χρονών πηγα παιδικό (δεν υπήρχαν παιδικοί για πιο μικρά στην πόλη μου τότε....πριν πολλάααααα χρόνια). Ρώτησα, λοιπόν, τη μαμά μου αν και εγώ αρρώσταινα έτσι.....ρώτησα και τη μαμά του "αγαπημένου" μου (ω ναι! Από τα 3 μέχρι τα 6 αγαπούσα ένα αγοράκι!!!!).......

Και οι 2 μου είπαν κατηγορηματικά ότι ΔΕΝ αρρωσταίναμε! Η μαμά μου μάλιστα θυμάται ότι συνήθως αρρώσταινα "βαριά" (και εννοώ τις παιδικές που τις πέρασα όλες) τα καλοκαίρια και μόνο τότε! Η πρώτη φορά που τους ανησύχησα και τρέχαμε νοσοκομεία ήταν όταν ήμουν πέμπτη δημοτικού για σκωληκοειδίτιδα....

 

Και αναρρωτιέμαι......Γιατί τώρα τα παιδιά αρρωσταίνουν πιο συχνά;;;;;

 

Και βέβαια, δεν υπονοώ ότι υπερβάλετε! Αν λέτε ότι το παιδί είναι άρρωστο, δεν έχω κανένα λόγο να το αμφισβητήσω!!!!! Απλά αναρρωτιέμαι.......Τι μπορεί να φταίει;

[missirlou]

Και εγω αναρρωτιεμαι Εμμακι καμια φορα....

Εχω καταλληξει λοιπον (αυθαιρετο το συμπερασμα, οχι καμια επιστημη!!!) οτι :

α) αρρωστεια παλια ελεγαν κατι σοβαρο και οχι εναν τριημερο η τετραημερο πυρετο, η μύξες η βηχα. Ακομη και την ωτιτιδα δεν την θεωρουσαν αρρωστεια απλα κατι 'ενοχλητικο'

β) Παλια οι αρρωστειες δεν ειχαν βαφτιστει!!! Ηταν ολες 'κρυωμα'....Τωρα εχουμε λαρυγγιτιδες, βρογχιτιδες κλπ....

γ)Οι ιωσεις οντως εχουν αυξηθει τα τελευταια χρονια...προφανως φταιει η μεταλλαξη των ιων και

δ) Παλια τα παιδια πηγαιναν νηπιο στα 5 ας πουμε που το ανοσοποιητικο τους ηταν πιο ολοκληρωμενο....Ηταν λιγα αυτα που πηγαιναν σε βρεφονηπιακους......

 

Με λιγα λογια δηλαδη, αφενος ειμαστε πιο υπερβολικοι τωρα (ισως φταιει και η υπερπληροφορηση), αφετερου οντως οι ιοι εχουν αυξηθει.

 

Θυμαμαι χαρακτηριστικα τον εαυτο μου να εχω αυτρες στο στομα (ερπητικη στοματιτιδα), να με πονανε και να με ενοχλουν και η γιατρος με τη μανα μου και την φαρμακοποιο να λενε απλα ''δεν ειναι τιποτα, θα περασει....''

[linav]

Συμφωνώ και γω με τη φίλη missirlou. Λίγα παιδιά πήγαιναν στην εποχή μας παιδικό, τουλάχιστον στην δικιά μου εποχή, αρχές δεκαετίας 80. Η μαμά μου μου λέει ότι σπάνια αρρωσταίναμε και εγώ και ο αδερφός μου. Η παιδίατρος επίσης μου είπε το ίδιο. Επίσης μου είπε ότι παλιότερα σπάνια άκουγες για γαστρεντερίτιδες στα παιδιά, τώρα τα τελευταία χρόνια τείνουν να παίρνουν διαστάσεις επιδημίας. Τί να πώ, ο Θεός βοηθός στα παιδάκια μας και να τα περνάνε τις αρρώστιες όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα.

[tzini]

νικολεκακι,

δια πυρός κ σιδήρου κ εμείς αυτόν τον χειμώνα.

το τί έχω τραβήξει κ εγώ κ τα παιδιά δεν περιγράφεται απλά!

 

περαστικά μας σε όλες!

 

(εμμάκι το μόνο για το οποίο δεν είμαι σίγουρη είναι αν τελικά το εμβόλιο της γρίπης μας τσάκισε, ή μας ωφέλησε.)

[tzini]

πάντως εμμάκι οφείλω να ομολογήσω πως αν κ σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσα να είμαι παιδαγωγός κ ειδικά σε νήπια,

θα μπορούσα να λέω στα παιδιά στην τάξη μου όταν επικρατούν θερμοκρασίες πολικού ψύχους έξω, να μην σηκώνουν την μπλούζα τους κάτω από το παράθυρο που μόλις ανοίξαμε για να μπεί λίγος φρέσκος αέρας.

 

το έχω δεί στο σταθμό της κόρης μου κ δεν μου άρεσε η αδιαφορία.

[pashalitsa]

Οκ ΝΙΚΟΛΕΚΑΚΙ, μετά από αυτά που διάβασα , είμαι πολύ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ που η κόρη μου έχει μια ωτίτιδα...

 

ΚΟΥΡΑΓΙΟ!!!

[Rea_1971]

νικολεκακι κουράγιο...

 

πολύ ζόρικα τα πράγματα...

[Nikolekaki]

Καλημέρα κόρες και καλή εβδομάδα!

 

Ευχαριστώ πολύ κατ΄αρχήν για τις ευχές σας και περαστικά σε όσα παιδάκια είναι άρρωστα. Σε μάς ο χορός καλά κρατεί. Ο μικρός έτρεχε για ακτινογραφία την Παρασκευή με 39,5 πυρετό, και υποψίες βρογχοπνευμονίας που ευτυχώς αυτή τη φορά τη σκαπουλάρισε με βαρβάτη βρογχίτιδα μόνο. Ο μεγάλος επίσης πυρετό χωρίς όμως επιπλοκές. Οπότε θα τους κρατήσω σπίτι αυτή την εβδομάδα να πάρουν λίγο τα πάνω τους.

 

Ούτως ή άλλως από αύριο μάλλον θα είμαστε όλοι σπίτι λόγω χιονιού οπότε... οκ! Το έχω πάρει πλέον απόφαση το θέμα ότι ο χειμώνας θα πέράσει έτσι, οπότε απλώς εύχομαι να μην ξαναπεράσουμε απλώς την πόρτα του νοσοκομείου και να τα περνάμε σπίτι.

 

Κατά τα άλλα, συμφωνώ κι εγώ απόλυτα με το post της missirlou. Έτσι είναι. Εγώ σαν μαμά κατά γενική ομολογία είμαι πολύ κουλ με το θέμα αρρώστιες και πολύ ψύχραιμη. Ακόμα κι εκείνες τις δύσκολες ώρες στο νοσοκομείο τα Χριστούγεννα ψύχραιμη ήμουν, είχαν να το λένε οι γιατροί. Ούτε τρέχω στο γιατρό τα παιδιά με το παραμικρό. Απλά μετά απ' αυτό (όταν πια πέρασε και κάθησε λίγο μέσα μου το όλο πράγμα), έγινα λίγο παραπάνω φοβική. Νομίζω ότι θα περάσει με την πρώτη ανεμώνα... :D

 

(mama tou kostantinoulh, βροχιολίτιδα είχε περάσει ο μικρός όταν ήταν 1 έτους, μάλιστατην ημέρα της βάφτισής του ήταν στο νοσοκομείο όπου κάτσαμε 5 μέρες... φυσικά η βάφτιση αναβλήθηκε...)

 

Κουράγιο σε όλες τις μανούλες και περαστικά!!

[MY TREASURE]

Kαλές μου, ζητάω συγνώμη που παρεμβαίνω και κατά κάποιο τρόπο χαλάω το θέμα......

 

Δαιβάζω τόσα πολλά ποστ για αρρώστιες στα παιδιά και ακόμα περισσότερα ακούω από γνωστούς και φίλους που έχουν παιδιά (περαστικά και αγύριστα σε όλους).

 

Από 3 χρονών πηγα παιδικό (δεν υπήρχαν παιδικοί για πιο μικρά στην πόλη μου τότε....πριν πολλάααααα χρόνια). Ρώτησα, λοιπόν, τη μαμά μου αν και εγώ αρρώσταινα έτσι.....ρώτησα και τη μαμά του "αγαπημένου" μου (ω ναι! Από τα 3 μέχρι τα 6 αγαπούσα ένα αγοράκι!!!!).......

Και οι 2 μου είπαν κατηγορηματικά ότι ΔΕΝ αρρωσταίναμε! Η μαμά μου μάλιστα θυμάται ότι συνήθως αρρώσταινα "βαριά" (και εννοώ τις παιδικές που τις πέρασα όλες) τα καλοκαίρια και μόνο τότε! Η πρώτη φορά που τους ανησύχησα και τρέχαμε νοσοκομεία ήταν όταν ήμουν πέμπτη δημοτικού για σκωληκοειδίτιδα....

 

Και αναρρωτιέμαι......Γιατί τώρα τα παιδιά αρρωσταίνουν πιο συχνά;;;;;

 

Και βέβαια, δεν υπονοώ ότι υπερβάλετε! Αν λέτε ότι το παιδί είναι άρρωστο, δεν έχω κανένα λόγο να το αμφισβητήσω!!!!! Απλά αναρρωτιέμαι.......Τι μπορεί να φταίει;

 

 

θα συμφωνησω... εμεις δεν βάζαμε ποτε φυσιλογικο ορο στη μυτη δεν ξερω αν υπηρχε τοτε, δεν καναμε μασκες με αερολιν και φλιξοταιντ για να μας περασει ο βηχας, και στο γιατρο πηγαιναμε μονο αν ο πυρετος κρατουσε πανω απο 48 ωρες, ποτε νωριτερα για να μας μπουκωσουν στην αντιβιοση για μια ιωση...

με βικς και χαμομιλια την παλευαμε...

[Nikolekaki]

MY TREASURE αυτό δε σημαίνει ότι ο ορός στη μύτη δεν κάνει καλό, ούτε ότι δεν πρέπει να βοηθάμε τα παιδιά μας με αερολίν όταν πρέπει... επειδή δεν κάναμε εμείς ώς παιδιά.

 

Όσο για το πότε θα πάμε το παιδί στον γιατρό, μετά δηλαδή από πόσες μέρες πυρετού, ή όσον αφορά τη χρήση πιο δυνατών φαρμάκων όπως flixo ή αντιβίωση, ε, αυτό πια εξαρτάται από την αναγκαιότητα της κατάστασης, την κάθε μανούλα και τον γιατρό... άλλοι δίνουν αντιβίωση για πλάκα (μέγα λάθος κατά τη γνώμη μου), άλλοι όχι...

 

Εγώ πάντως μια χαρά αρρώσταινα ως παιδί.

 

Η χρήση των φαρμάκων είναι να βοηθάνε στις αρρώστιες. Δεν είναι κακό να τα χρησιμοποιούμε εφόσον μας προσφέρονται. Κακό είναι η κατάχρηση. Στα πάντα, όχι μόνο στα φάρμακα φυσικά.

 

Ο μικρός μου που έχει περάσει έναν κόσμο αρρώστιες, αντιβίωση έχει πάρει 2 φορές. Τότε με την βροχιολίτιδα στο νοσοκομείο και φέτος με την ιστορία της μονοπυρύνωσης, πάλι στο νοσοκομείο. Και όχι για την μονοπυρύνωση φυσικά (δεν αντιπετωπίζεται έτσι) αλλά γιατί πάνω σ' αυτήν είχε και λοίμωξη...

 

Και κατά τη γνώμη μου αν ψυχανεμιστούμε ότι ο γιατρός μας δίνει στα παιδιά αντιβίωση ή κορτιζόνη ας πούμε (flixo) για πλάκα (δεν χρειάζεται να είμαστε γιατροί για να το καταλάβουμε), λέμε και κανένα όχι, ή τον αλλάζουμε...

[sofiamk]

θα συμφωνησω... εμεις δεν βάζαμε ποτε φυσιλογικο ορο στη μυτη δεν ξερω αν υπηρχε τοτε, δεν καναμε μασκες με αερολιν και φλιξοταιντ για να μας περασει ο βηχας, και στο γιατρο πηγαιναμε μονο αν ο πυρετος κρατουσε πανω απο 48 ωρες, ποτε νωριτερα για να μας μπουκωσουν στην αντιβιοση για μια ιωση...

με βικς και χαμομιλια την παλευαμε...

 

Δεν θα διαφωνήσω εντελώς μαζί σου, αλλά εγώ έχω λίγο διαφορετική εμπειρία από τα παιδικά μου χρόνια. Ναι, δεν πηγαίναμε βρεφονηπιακό από 1 έτους ή και μικρότερα, ναι δε μας τρέχανε στο γιατρό αν δεν κάναμε 48 ώρες πυρετό, αλλά εγώ προσωπικά την αντιβίωση που έχω φάει.... δε λέγεται....

Ακόμα σιχαίνομαι τις φράουλες λόγω του γνωστού σιροπιού με την ανάλογη γεύση (δε μπορώ να ξέρω πόσο συχνά το έπαιρνα μέχρι τα 8 μου που ήμασταν σε ένα συγκεκριμένο μέρος). Θυμάμαι επίσης τον εαυτό μου γύρω στα 12 να παίρνω Augementin των 625 επί μήηηηηηνες για ιγμορίτιδα και ωτίτιδα... Και τελικά το πρόβλημα λύθηκε όταν μετά το κολυμβητήριο (που πήγαινα τότε και μάλλον ευθυνόταν για την ευαισθησία) φορούσα μάλλινο σκουφάκι για να μην κρυώσω....

Τέλος πάντων, πιστεύω ότι και τότε μας φλόμωναν χωρίς πάντα σοβαρό λόγο στα αντιβιοτικά. Γι' αυτό και τα μικρόβια έχουν πλέον εξαιρετική ανθεκτικότητα και αντιμετωπίζονται πιο δύσκολα και προκαλούν πιο σοβαρές λοιμώξεις.

Κουράγιο στις μανούλες και να δίνετε στα παιδάκια σας φάρμακα με φειδώ. Αν δεν σας καλύπτει η γνώμη του παιδιάτρου σας, πάρτε κι άλλη!

Φιλικά.

[MY TREASURE]

MY TREASURE αυτό δε σημαίνει ότι ο ορός στη μύτη δεν κάνει καλό, ούτε ότι δεν πρέπει να βοηθάμε τα παιδιά μας με αερολίν όταν πρέπει... επειδή δεν κάναμε εμείς ώς παιδιά.

 

Όσο για το πότε θα πάμε το παιδί στον γιατρό, μετά δηλαδή από πόσες μέρες πυρετού, ή όσον αφορά τη χρήση πιο δυνατών φαρμάκων όπως flixo ή αντιβίωση, ε, αυτό πια εξαρτάται από την αναγκαιότητα της κατάστασης, την κάθε μανούλα και τον γιατρό... άλλοι δίνουν αντιβίωση για πλάκα (μέγα λάθος κατά τη γνώμη μου), άλλοι όχι...

 

Εγώ πάντως μια χαρά αρρώσταινα ως παιδί.

 

Η χρήση των φαρμάκων είναι να βοηθάνε στις αρρώστιες. Δεν είναι κακό να τα χρησιμοποιούμε εφόσον μας προσφέρονται. Κακό είναι η κατάχρηση. Στα πάντα, όχι μόνο στα φάρμακα φυσικά.

 

Ο μικρός μου που έχει περάσει έναν κόσμο αρρώστιες, αντιβίωση έχει πάρει 2 φορές. Τότε με την βροχιολίτιδα στο νοσοκομείο και φέτος με την ιστορία της μονοπυρύνωσης, πάλι στο νοσοκομείο. Και όχι για την μονοπυρύνωση φυσικά (δεν αντιπετωπίζεται έτσι) αλλά γιατί πάνω σ' αυτήν είχε και λοίμωξη...

 

Και κατά τη γνώμη μου αν ψυχανεμιστούμε ότι ο γιατρός μας δίνει στα παιδιά αντιβίωση ή κορτιζόνη ας πούμε (flixo) για πλάκα (δεν χρειάζεται να είμαστε γιατροί για να το καταλάβουμε), λέμε και κανένα όχι, ή τον αλλάζουμε...

 

είπα εγώ οτι ο ορος κανει κακό? ή οτι δεν κανει καλο? ή να μη δινουμε φάρμακα στο παιδι αν χρειαζεται? όπως σωστα εγραψες η καταχρηση ειναι το προβλημα και γι' αυτο έγραψα... θεωρώ οτι στις μέρες μας (ισως λιγο πριν την ηλεκτρονική συνταγογραφηση) γινεται καταχρηση φαρμακων και το λεω απο προσωπικες εμπειριες μου.