Ψάχνοντας σπίτι να στεγάσω εμένα τον γιο μου και τα λάθη μου

[kopela]

Ααααχ Κοπέλα μου, είναι μεγαλειώδες όταν ακόμα και την τελευταία στιγμή πριν διαλυθούν όλα θες να είσαι αυτή που δεν θα δώσει πάτημα για οποιαδήποτε κατηγορία προς εσένα!!! Όμως... αυτό λειτουργεί όταν και τα δύο μέρη είναι έτσι και από ότι γράφεις μάλλον δεν φαίνεται να είναι...

 

"Τότε άρχισε να αμύνεται γιατί η λέξη υποχρεώσεις του έκανε αμέσως τον συνειρμό "λεφτά" και έγινε χαμός.Είναι τραγικό που ορισμένοι άνθρωποι νομίζουν πως με 200 ή 300 ευρώ ψωροδιατροφή οι γυναίκες τους κάνουν τη μεγάλη ζωή μετά το διαζύγιο.Άνθρωποι εργαζόμενοι που ξέρουν πως τα χρήματα αυτά δεν φτάνουν ούτε για ζήτω.Γενικά απο την όλη κουβέντα βγήκα η πονηρή που ζητάει χρήματα λες και οι υποχρεώσεις του είναι μόνο οικονομικές."

 

Σκέψου καλά. Έχεις κι ένα παιδί μαζί σου και όχι μόνο τον εαυτό σου.

Ενοίκιο 300

Κοινοχρηστα 100

Ρεύμα 80

Νερο 40

τηλεφωνο 70

Φαγητο 300

Σύνολο για τα ελάχιστα και άκρως απαραίτητα περίπου 900 Ευρώ το μήνα και επιπλέον έχεις και τον εξοπλισμό του σπιτιού από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο.

Στο ξαναέγραψα για την επιμέλεια, ότι για να είναι διασφαλισμένο πρώτα το παιδί καλό είναι να την έχει ο ένας γονιός (την γονική μέριμνα ασκούν οι δύο) γιατί ούτως ή άλλως η ουσία ενδιαφέρει και αν ο πατέρας είναι δίπλα του δεν έχουν σημασία τα τυπικά αλλά τα ουσιαστικά. Μην θεωρείς ότι οι συμπεριφορές είναι δεδομένες, συζητείστε και συμφωνείστε ξεκάθαρα και έγγραφα.

 

Γιατί όπως σου είπε και το Μιραντίνι και έχουμε νιώσει όλες στο πετσί μας:

 

"Οσο για το "δεν το βρίσκω σωστό"....... ετοιμάσου να βρεθεις προ εκπλήξεων! πόσα πράγματα-γεγονότα μπορούν να συμβούν ενώ δεν είναι σωστά...."

 

Καλές γιορτές με υγεία και δύναμη.

 

Κάποτε αγαπηθήκαμε και δεν το ξεχνώ.Απο την αγάπη αυτή ήρθε ο γιος μας και ότι και αν συμβαίνει δεν το ξεχνώ.Δεν είναι οτι δεν θέλω να δώσω πάτημα για να μην με κατηγορήσει αμα κάποιος θέλει θα βρεί την αφορμή και απο το παραμικρό όπως συνέβη και στον γάμο μας που σε αρκετές περιπτώσεις έβρισκα τον μπελά μου χωρίς να φταίω άμεσα ή χωρίς να φταίω καθόλου.Προσπαθώ να βγω απο την ιστορία αυτή με όσο το δυνατόν λιγότερες πληγές αλλά δεν ξέρω απο που να αρχίσω.Εκείνος ισχυρίζεται οτι θέλει να καλύψει εξολοκλήρου τα έξοδα του παιδιού φαγητό πάνες κρέμες γάλατα ρούχα.Νοίκια λογαριασμοί και φαγητό για εμένα, φαντάζομαι είναι και απο νομικής πλευράς, έξοδα καθαρά δικά μου αλλά και να μην είναι δεν αξιώνομαι κάτι για αυτά.Να παίρνω το μερίδιο απο το νοίκι ή τα κοινόχρηστα για το παιδί μου; Αλίμονο!!!!Δεν παριστάνω την ανώτερη θέλω απλά να διεκδικήσω για μένα οσο το δυνατό λιγότερα εως και τίποτα για να έχω και όσο το δυνατό λιγότερους τσακωμούς παροτι καταλήγω με αυτά που ακούω να μαλώνω σαν το κοκόρι επειδή έχω απέναντι μου κάποιον που ονομάζει την επιβίωση απληστία και υπονοεί οτι είμαι φιλοχρήματη επειδή θέλω απλά να εξασφαλίσω πως οτι και να γίνει με τη χαμηλόμισθη δουλειά μου το παιδί μου θα έχει να φάει.Σκόπευα να τα συμφωνήσουμε προφορικώς όλα αυτά σε ένα πολιτισμένο επίπεδο και γνωρίζοντας μέχρι στιγμής πως γενικά με τις πληρωμές και τα λεφτά είναι τυπικός.Αλλά μετά και τα χθεσινά αποφάσισα να γίνουν όλα γραπτώς ωστε να μην είναι ούτε να νιώθει ριγμένος κανείς.και κάτι χρήματα που είχα δώσει πολύ παλιά για να φτιάξει ένα κομμάτι του σπιτιού δεν τα θέλω.στο παιδί μου θα μείνει αυτό το σπίτι ας θεωρήσουμε οτι τα έδωσα για εκείνο.

[kopela]

του παιδιου τα πραγματα θα τα παρεις ? κουνια και γενικα ολα τα πραγματα του παιδιου .......ή θα του τα αφησεις και αυτα ... κουβερτες σεντονια πετσετες ..τα ειχε ολα αυτα οταν εμεινες μαζι του ...ολα ......νομιζω οτι θα πρεπει να παρεις ακομα καποια πραγματα απο εκει .....τουλαχιστον οτι δεν ηταν οταν πηγες εσυ ...και εγω δεν θα ηθελα να μεινω στο σπιτι του ..ουτε να παρω πραγματα που ηταν ειδη εκει και δεν μου ανηκουν ....αλλα νομιζω οτι κατι θα εχεις αγοραση και εσυ .....σκεψου το και προχωρα

 

Ναι θα τα πάρω εννοείται και δεν έχει αντίρηση ούτε ο σύζυγος.

[kopela]

Πάντως δεν ξέρω για άλλες περιοχές, αλλά στον Πειραιά λόγω του ότι έχουν λιγοστέψει οι φοιτητές έχει πολλά δυαράκια επιπλωμένα το πολύ με 300 ευρώ και μπορείς να ρίξεις κι άλλο την τιμή, ψάχνουν ενοικιαστή με το δίκαννο!Αφού δεν έχεις τίποτα από έπιπλα και συσκευές σε συμφέρει το επιπλωμένο, μπες στη χρυσή ευκαιρία να δεις!

 

Κατά τ'άλλα να σου ευχηθώ καλό κουράγιο και στο μέλλον να έρθει ένας άνθρωπος στο δρόμο σου που θα θέλει να σου προσφέρει όσα στερήθηκες (συναισθηματικά εννοώ) αλλά αξίζεις!

 

Δυστυχώς έχω δει αρκετά μέχρι τώρα που άλλα λένε στις αγγελίες και αλλιώς είναι.Τί να το κάνω το επιπλωμένο των 300ευρώ όταν το οίκημα δεν έχει ασανσέρ ή όταν σε όλο το οίκημα είναι 3διαμερίσματα με υψηλά κοινόχρηστα ή όταν το διαμέρισμα είναι ερείπιο; Δυστυχώς έχω δει πολλά τέτοια και έφαγα άδικα τον χρόνο μου.Ας ελπίσω πως θα βρεθεί κάτι καλό. Σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές και εύχομαι τα ίδια σε όλες εσάς που ασχοληθήκατε με την περιπτωση μου.Είναι λυπηρό να ξέρεις πόσοι άνθρωποι έχουν περάσει τη δική σου ιστορία και έχουν πληγωθεί αλλά και ευχάριστο που βοηθάτε τους άλλους.Ευχαριστώ.

[mousmoulitsa]

Δεν ξέρεις πόσο μα πόσο σε καταλαβαίνω ....λες και τα έχω διηγηθεί εγω. Θέλω να σου πω ένα μεγάλο μπράβο που αποφάσισες να φύγεις είναι τρομέρα δύσκολο με ανθρώπους χειριστικούς όπως ο αντρας σου. Κάθε φορά τον δικαιολογεις μέσα σου , στους φίλους σου , στους δικούς σου ...μα στην ουσία ξέρεις την αλήθεια και κάθε φορά τον συγχωρείς γιατι τον αγαπας και περνάει μια περίοδος καλη και πάλι τα ίδια. Οσο περνάει ο καιρός οι καλές περιοδοι μικρένουν και μετά μένει μόνο ο θυμός και η θλίψη . Σου εύχομαι ότι καλύτερο να έρθουν όλα καλά και να βρεις κάποια στιγμη κάποιον που να αξιζει να σε έχει.

[Luce]

kopela μου, καλή δύναμη σου εύχομαι. Φαίνεσαι από τα γραφόμενά σου άνθρωπος πολύ αξιοπρεπής, δεν διεκδικείς από τον σύζυγο και δεν προσπαθείς να εκμεταλλευτείς, απλά θέλεις να φύγεις από αυτό τον γάμο αξιοπρεπής και με το κεφάλι ψηλά.

 

Θα σου έλεγα, επειδή οι καταστάσεις είναι δύσκολες, να πας προσωρινά στους δικούς σου για ένα διάστημα, για να μπορέσεις να μαζέψεις μερικά χρήματα και να ψάξεις σπίτι με την ησυχία σου, μήπως βρεις κάποια καλή ευκαιρία. Χρειάζεται βέβαια και να το επιπλώσεις, μένοντας με τους γονείς σου θα βάλεις ένα ποσό στην άκρη. Ο μισθός σου είναι μικρός και με τον μισό να πηγαίνει στο ενοίκιο τα πράγματα θα είναι δύσκολα αν ο σύζυγός σου αθετήσει τις υποσχέσεις του να τηρήσει τις υποχρεώσεις του. Ποτέ δεν ξέρεις πώς εξελίσσονται τα πράγματα. Το σημαντικό είναι να είσαι εσύ καλά, αν δηλητηριάζεσαι από αυτή τη σχέση καλύτερα να απομακρυνθείς πριν καταρακωθείς ψυχολογικά.

 

Σου εύχομαι πραγματικά όλα αυτά να τελειώσουν με τον πιο ανώδυνο τρόπο για εσένα και το παιδί. Καλές γιορτές και καλή τύχη για τη μετέπειτα ζωή σου.

[tzitzikaki123]

τωρα εγω δεν θα επρεπε να μιλαω γιατι ειμαι απιστευτα εξω φρενων με τις μ@@@ς του πρωην και των δικων του, αλλα τελος παντων.

οτι μπορεις να διεκδικησεις , παρτο γιατι εχεις παιδι. αστον να χτυπιεται. και γω με φερομουν με σεβασμο μονο και μονο γιατι ειναι ο πατερας του παιδιου μου και εχω καταπιει απιστευτα σκηνικα μετα το διαζυγιο και απο αυτον και απο τους δικους του, αλλα πλεον δεν μπορω αλλο!παω στο αλλο τοπικ να γραψω τα δικα μου..

[kopela]

Χθες τον πήρα τηλέφωνο απο τον δρόμο και κάναμε μια μικρή αλλά ειλικρινή κουβέντα.Του είπα πως ακόμη κι αν χωρίζουμε δεν θέλω να είμαστε έτσι και μου απάντησε πως εγώ φταίω για αυτό οτι τον κρίνω για τα πάντα οτι με γουστάρει σαν γυναίκα αλλά σαν σύντροφο εχει παγώσει μαζί μου εξαιτίας των γεγονότων και επειδή λέει του μιλάω άσχημα.Στο πρώτο κομμάτι τί να σας πω δύο τινα συμβαίνουν.Ή εγώ τον κρίνω και μετά παθαίνω αλτσχάιμερ ή αναγνωρίζει την κριτική σαν ένα κομμάτι της δικής του προσωπικότητας που το ρίχνει στους άλλους επειδή τον ενοχλεί.Η αλήθεια και ταυτόχρονα μέγιστη ειρωνία είναι πως πρόκειται για έναν τοσο επικριτικό άνθρωπο που όταν χθες μου έλεγε οτι εγώ φταίω που τον κρίνω συνεχώς, δεν ήξερα αν έπρεπε να κλάψω ή να γελάσω. Στο δεύτερο σκέλος δεν λέει αλήθεια διότι έχει παγώσει μαζί μου πολύ πρίν συμβούν τα γεγονότα αλλά όταν ανα περιόδους του το επεσήμαινα με έβγαζε την τρελλή που φαντάζεται οτι ο άντρας της είναι παγωμένος μαζί της.Για το τρίτο σκέλος ναι το παραδέχομαι οτι του μιλάω άσχημα.Αν αυτός βρει άνθρωπο που θα του βρίζει ολη μερα τους γονεις και δεν θα του απαντήσει ποτέ τίποτα να μου πει ποιός είναι και που μένει να πάω να συζήσω μαζί του.Αναγνωρίζω τα λάθη μου δεν υπονοώ και δεν εννοώ πως φταίει για όλα εκείνος.Όμως όπως προείπα αναγνωρίζω τα δικά μου λάθη οχι τα δικά του για δικά μου.Έχω στενοχωρηθεί διοτι βρήκα χθες ένα πολύ ωραίο σπίτι που όμως δεν έχει σαλόνι.Και δεν με νοιάζει για το σαλόνι με νοιάζει που είχα στον νου μου οτι θα παραχωρήσω την κρεβατοκάμαρα στο παιδί για να έχει δικό του δωμάτιο και εγώ θα κοιμάμαι στο σαλόνι σε καναπέ κρεβάτι.Τώρα αν πιάσω αυτό το σπίτι πού θα κοιμάμαι στην κουζίνα; Δεν περίμενα πως το να βρείς ένα πρακτικό διαμέρισμα θα ήταν τόσο δύσκολο.

Σήμερα του πρότεινα να πάμε όλοι μαζί μέχρι κάποιο εμπορικό να αλλάξει παραστάσεις ο μικρός και να πιούμε κι εμείς έναν καφέ.Δεν με εξέπληξε που αρνήθηκε ο άνθρωπος αυτός ήταν πάντα ένα οχι απο πάνω ως κάτω.Περίμενα τουλάχιστον οτι ειδικά τώρα αυτές τις γιορτές που περνάμε πρώτη φορά με το παιδί μας θα ήθελε να κάνουμε κάτι όλοι μαζί να ξεσκάσει απο την κλεισούρα του σπιτιού και να νιώσει και εκείνο τους γονείς του κοντά του αλλά σημασία είχε και έχει πάντα τί χρειάζεται αυτός και οχι τί χρειάζονται και οι άλλοι ή τί απαιτούν οι καταστάσεις. Μια ζωή ο εαυτός του.......

[manoula giorgou]

ειλικρινα ακριβως, μα ακριβως οτι εχεις περιγραψει, οτι αισθανεσαι, οτι ειναι ο αντρας σου, οτι γραφεις..εχω παθει πλακα..ειναι ακριβως ιδια με μενα και την δικη μου περιπτωση. σε διαβεβαιωνω πως ειμαι μια κοπελα που ενω ημουν σε μια σχεση με εναν ανθρωπο ο οποιος ηταν το οχι προσωποποιημενο, δεν με αγαπουσε και τελικα ημουν παντα μονη μου με τον μικρουλη, δεν ηθελα να χωρισω με τιποτα. τον αγαπουσα παρα παρα πολυ και με σκοτωνε το οτι εκεινος ηταν απων, αλλα ηθελα ο μικρος να μεγαλωσει σ'ενα σπιτι και με τους δυο. τελικα βεβαια εκεινος το ζητησε, απηυδυσε μαλλον που εβλεπε οτι εγω δεν το εκανα πραξη( το να του ζητησω διαζυγιο). Εκει που θελω να καταληξω ειναι οτι ενω εχουν περασει εννια μηνες, τον βλεπω και δεν νιωθω τιποτα και κυριως ειμαι ηρεμη. Δεν το πιστευα οτι θα γινοταν..αλλα συνεβη.

 

Οσον αφορα τα πρακτικα, θελει να οργανωθεις παρα πολυ καλα. Εισαι τυχερη που το μικρουλη σου ειναι μαλλον μωρο απ'οτι καταλαβαινω διοτι εμενα ειναι 3 και κατι και ειναι τεραστιο προβλημα το οτι καταλαβαινει τα παντα, μιλαει, ρωταει..ειναι σαν μεγαλο παιδι. Εγω εψαχνα σπιτι σαν εσενα, μ'ενα δωματιο για να ειναι και πιο οικονομικο και ελεγα τί να κάνω θα κοιμαμαι σε καναπε κρεβατι. Βρηκα σπιτι σε 2 βδομαδες, σκεψου οτι η προτερη "εστια" μας ηταν 28 χλμ μακρια,εκανα συνεχεια δρομολογια, βρηκα ενα σπιτι 49τ.μ. με 2 μικρα δωματια, το μεγαλο το πηρε ο αρχοντας!! σαλοκουζινα και μπανιο.ειμαι σχεδον 4 μηνες στο σπιτι, χωρις ηλεκτρικες συσκευες παρα μονο ψυγειο και μια δανεικη τβ..αλλα το να μην ζω μ'εναν ανθρωπο που με κοιτουσε υποτιμητικα και εχασα τονους αυτοεκτιμησης απο πανω μου..ειναι ανα-ντι-κα-τα-στα-το. Ειμαι καλομαθημενη, ζουσαμε πολυ ανετα, οκ ωρες ωρες δυσκολευομαι που ζουμε χωρις καποια πραγματα, το σπιτι βεβαια το χω κανει θεικο,ικεα βεβαια..σιγα σιγα ολα θα τα κανεις. Εσυ εχεις και δουλεια..εγω σκεψου οτι δεν εχω, ψαχνω ακομα και σε φυλλαδια αλλα τιποτα.

 

Οσον αφορα το παιδακι σας, πραγματικα δεν θα μεγαλωνε μαλλον φυσιολογικα και σου το λεω επειδη πηγαινω σε παιδοψυχιατρο και συζηταω μαζι του για τον μικρουλη μου,ρωταω διαφορα και οταν του περιεγραψα πως ζουσαμε μου ειπε πως το παιδι πιθανα να επαιρνε λαθος προτυπα για τις σχεσεις, την αγαπη, σεβασμο κτλ. Κοιτα να σαι συγκεντρωμενη σε αυτο που πας να κανεις γιατι τα δυσκολα δεν τα χεις δει ακομη και δυστυχως παντα ερχονται. Και εγω ολα ηρεμα, ανωδυνα τα ηθελα..αλλα ειναι αδυνατο. Διανυκτερευση δεν παιζει σε τοσο μικρο παιδι, και μισες μερες εδω μισες μερες εκει κανει πολυ μεγαλο κακο στο παιδι..ολα αυτα μου τα χουν πει ειδικοι. Δεν θα το παρει αποφαση το μικρουλη,θα μπερδευτει κτλ. Εγω του τον δινω πολυ παραπανω απο τα φυσιολογικα και δυστυχως μου γυρναει μπουμερανγκ..ο μικρος κουραζεται με τα πηγαινε ελα, ενω το ειχε εμπεδωσει αυτο που συμβαινει αρχισε πισωγυρισματα στην συμπεριφορα..ασε. ειναι συνεχης αγωνας να παλευεις να σαι καλα και ψυχραιμη και να διατηρεις και το παιδι σου σε μια κατασταση χαρας και ανεμελιας ενω το μονο που θες να κανεις ειναι να κλεισεις στορια,τηλεφωνα,να κατσεις κατω απο το παπλωμα και να κοιμασαι για οσο χρειαζεται μονο και μονο για να μη σκεφτεσαι..

 

Θα παρεις χαρτι και στυλο και θα ιεραρχησεις το τι πρεπει να κανεις.Ολα αυτα θα σε κρατησουν απασχολημενη ουτως ωστε το συναισθηματικο και ψυχολογικο κομματι να μην καταλαμβανει πολυ χρονο απο την μερα σου. Εξοδα θα υπαρχουν πολλα και ειδικα αργοτερα και σε ικετευω οταν θα αποχωρησεις να εχετε συμφωνησει γραπτως ή να σε εχει αναλαβει ενας δικηγορος. το συναινετικο ειναι πολυ φθηνοτερο και εαν υπαρχει η διαθεση(που δεν στο συνιστω βεβαια) μπορει να σας αναλαβει ο ιδιος δικηγορος οποτε τα πληρωνετε απο μισα. Εγω εμεινα στην γενναιοδωρια του, στις υποσχεσεις του, μαλωσα με 3 δικηγορους γιατι μου ελεγαν οτι ειμαι πολυ παραχωρητικη και το αποτελεσμα? Ηλεκτρικα μηδεν, του αφησα τα παντα μεσα στο σπιτι γιατι και καλά θα μου εδινε ενα ποσο για αυτα, αμαξι μηδεν, μικρο σπιτι..ειναι μεγα λαθος. Για να τα παρω, πρεπει να υπογραψουμε το συμφωνητικο, το οποιο καθε φορα που παει να κλεισει σαν εκκρεμοτητα, κατι μου βγαζει, κατι θυμαται, στο οποιο ειναι αδυνατο να συμφωνησω και ολο χρονοτριβουμε..Εχεις ευθυνη απεναντι στο παιδι σας και πρεπει ενα τυπικο επιπεδο ποιοτητας διαβιωσης να το εχεις εξασφαλισει και για τους δυο σας.

 

Σας υπερκουρασα μαλλον..σταματαω. Καλη δυναμη και οτι θες εδω ειμαι οπως ολες για σενα και για την οποιαδηποτε το χρειαζεται. Αντε και καλα χριστουγεννα..λεμε τωρα!!

[Clelia]

Τελικά όλα τα γουρούνια την ίδια μούρη έχουν!!

Αυτά που γράφεις για τον "κύριο", ισχύουν κ για τον δικό μου "κύριο". Κ άμα βάλεις κ αυτόν της tzitzikaki, της manoula giorgou, της mousmoulitsa κ τόσων άλλων κοριτσιών που απλά δεν έτυχε να γράψουν εδώ κ που όλες βιώνουμε τις ΙΔΙΕΣ καταστάσεις, με τις ΙΔΙΕΣ συμπεριφορές κ τα ΙΔΙΑ ξεφτιλίκια από τους δήθεν "κυρίους" μας, τι να πω. Κλωνοποιήθηκαν?

 

Μην δεχτείς κοινή επιμέλεια, αυτό που σου λένε οι υπόλοιπες: κοινή μέριμνα αλλά ΔΙΚΗ ΣΟΥ η επιμέλεια!! Κάτι ξέρουν. Δεν θυμάμαι άμα ήδη πήγες σε δικηγόρο, νομίζω όχι. Άμα πεις στον δικηγόρο σου για κοινή επιμέλεια ΔΕΝ θα συμφωνήσει, κ θα σου εξηγήσει κ τους λόγους.

 

Επίσης ΜΗΝ κάνεις κινήσεις να φύγεις από το σπίτι κλπ ΠΡΙΝ συμβουλευτείς δικηγόρο. Για να μην χάσεις τα δικαιώματά σου! Κ για να μην σε κατηγορήσει για βλακείες τύπου "αρπαγή/απαγωγή ανηλικου" κ διάφορα τέτοια!

 

Μας εύχομαι Καλή Χρονιά, Χρόνια Πολλά και Καλά και Καλή Λευτεριά!!!

[kopela]

καλησπέρα σε όλες και χρόνια πολλά. Διαβάζω με θλίψη τις απαντήσεις σας.Είμαστε τόσες πολλές τελικά.

Οι εξελίξεις δεν είναι πολύ δυσάρεστες ουτε ευχάριστες ουδέτερες θα τις έλεγα.Μου ζήτησε να κάνουμε μια προσπάθεια.Δεν μου είπε πως με αγαπάει αλλά προχθες το βράδυ μου κράτησε το χέρι ενώ κοιμόμασταν.Χθες κάναμε έρωτα όπως παλιά.Είμαι ακόμη ερωτευμένη μαζί του και το "εκμεταλλεύεται".Νιώθω όμως πως εκείνος δεν αισθάνεται το ίδιο.Νιώθω πως οτι κάνει το κάνει για να μην χαλάσει το σπιτι του για να μην χάσει στιγμές με το παιδί του. κατ ανάγκη δηλαδή.Δεν συζητήσαμε.Εγώ ακόμη ψάχνω σπίτι νιώθω πως αυτή η ηρεμία είναι προσωρινή.Μαζεύω χρήματα και θα μαζεύω κρυφά για να μην έχω να σκέφτομαι και το οικονομικό.Κάτι μέσα μου μου λέει πως απλά δώσαμε παράταση στο τέλος.Καλες γιορτές με υγεία σε όλες μας.

[mömmu]

Το έχω σκεφτεί αλλά τί να μας κάνει ο οικ.σύμβουλος; Να του πει πως να με αγαπάει; Να του πεί να μην με βρίζει; Να μου πει εμένα να μην χάνω την ψυχραιμία μου μπροστά στο μωρό όταν ακούω τις απίστευτες κατηγορίες;Ίσως να είναι λύση αλλά δεν θέλω να πάω.Βασικά πιστεύω πως δεν αξίζει καν να προσπαθήσω.Προσπαθώ χρόνια πρίν το παιδί να τα βρω μαζί του και ενώ για ένα μήνα είμαστε καλά μετά πάλι καταλήγουμε εδώ και κάθε φορά είναι χειρότερη.Και έμενα εδώ γιατί πίστευα σε εμάς σε αυτό που παρά τους καυγάδες νιώθουμε σε αυτό που μας δένει όταν έρχονται τα δύσκολα στην απίστευτη συνεργασία που δεν πίστευα οτι θα είχαμε απο τη πρώτη στιγμή που γεννήθηκε ο γιος μας στις στιγμές ευτυχίας που περάσαμε τους πρώτους μήνες οι οποίοι ήταν μαγικοί και ειλικρινά δεν θα τους ξεχάσω ποτέ.Αλλά η ευτυχία πρέπει να είναι ο κανόνας οχι η εξαίρεση.Μαράζι το είχα.Να πάω με τον άντρα μου ένα σινεμά.Να πάμε για ένα ποτό.Να πάμε για φαγητό να πάμε σε ένα μπαράκι στα μπουζούκια να γιορτάσουμε να ξεσκάσουμε που μας έπεσαν τόσα στο κεφάλι.Να πάμε ένα ταξίδι που έχω να φύγω απο την Αθήνα τρία και βάλε χρόνια.Ότι και να του πεις αρνείται.Αρνείται γιατί δεν αισθάνεται την ανάγκη να τα κάνει όλα αυτά με έναν άνθρωπο που δεν θέλει.Αν ήθελε θα συμερριζόταν την ανάγκη μου να ξεφύγω.Πήγαινε με τις φίλες σου λεει.Γιατί τις φίλες παντρεύτηκα;Δεν μπορώ άλλο.

 

Καλησπέρα και Χρόνια Πολλά!

Να πω και εγώ την άποψη μου, οι ανάγκες που εκφράζεις, είναι απόλυτα φυσιολογικές, και επιτακτικές ακόμη, όταν θέλεις να τις μοιραστείς με τον άνθρωπό σου.

 

Τώρα θα ήθελα να σε ρωτήσω κάτι σχετικά με την γενική συμπεριφορά του συζύγου σου,( πιθανόν να το έχεις επισημάνει ήδη, αν ναι, συγγνώμη εκ των προτέρων που δεν το είδα, ωστόσο…) έχει φίλους; Η κοινωνική του ζωή πως είναι; Προτιμά να βγαίνει χωρίς εσένα, η μόνο δουλειά σπίτι και πολύωρη απασχόληση με το διαδίκτυο;

 

Υπάρχει το ενδεχόμενο να αποφεύγει κάθε κοινωνική τριβή και επαφή με τον κόσμο εσκεμμένα;, Ίσως να λοξοδρομώ ίσως και τα συμπεράσματά μου να είναι επισφαλή, αλλά έχεις σκεφτεί πως μπορεί να υποθάλπει κάποια μορφή κατάθλιψης; Ίσως αγοραφοβία; Μήπως δεν το έχει καταλάβει και ο ίδιος , η μήπως από φόβο πως θα το καταλάβεις εσύ, η ο περίγυρός του το κρύβει και το καλύπτει;

 

Ίσως να χρειάζεται άλλου είδους προσέγγιση και βοήθεια, για δες λίγο και αυτή την πτυχή. Επίσης, δεν θέλω να μπω στην διαδικασία να τον κρίνω περισσότερο από ό,τι έχουν κάνει ήδη οι κοπέλες εδώ, και συμφωνώ σχεδόν εξ ολοκλήρου μαζί τους, γιατί τα δεδομένα που έχεις αναφέρει, μόνο σε τέτοιου είδους συμβουλές λογικής μας πάνε.

Εύχομαι πραγματικά τα καλύτερα, σε εσένα και σε όσες κοπέλες αντιμετωπίζουν τέτοιες καταστάσεις.

[kopela]

Καλησπέρα και Χρόνια Πολλά!

Να πω και εγώ την άποψη μου' date=' οι ανάγκες που εκφράζεις, είναι απόλυτα φυσιολογικές, και επιτακτικές ακόμη, όταν θέλεις να τις μοιραστείς με τον άνθρωπό σου.

 

Τώρα θα ήθελα να σε ρωτήσω κάτι σχετικά με την γενική συμπεριφορά του συζύγου σου,( πιθανόν να το έχεις επισημάνει ήδη, αν ναι, συγγνώμη εκ των προτέρων που δεν το είδα, ωστόσο…) έχει φίλους; Η κοινωνική του ζωή πως είναι; Προτιμά να βγαίνει χωρίς εσένα, η μόνο δουλειά σπίτι και πολύωρη απασχόληση με το διαδίκτυο;

 

Υπάρχει το ενδεχόμενο να αποφεύγει κάθε κοινωνική τριβή και επαφή με τον κόσμο εσκεμμένα;, Ίσως να λοξοδρομώ ίσως και τα συμπεράσματά μου να είναι επισφαλή, αλλά έχεις σκεφτεί πως μπορεί να υποθάλπει κάποια μορφή κατάθλιψης; Ίσως αγοραφοβία; Μήπως δεν το έχει καταλάβει και ο ίδιος , η μήπως από φόβο πως θα το καταλάβεις εσύ, η ο περίγυρός του το κρύβει και το καλύπτει;

 

Ίσως να χρειάζεται άλλου είδους προσέγγιση και βοήθεια, για δες λίγο και αυτή την πτυχή. Επίσης, δεν θέλω να μπω στην διαδικασία να τον κρίνω περισσότερο από ό,τι έχουν κάνει ήδη οι κοπέλες εδώ, και συμφωνώ σχεδόν εξ ολοκλήρου μαζί τους, γιατί τα δεδομένα που έχεις αναφέρει, μόνο σε τέτοιου είδους συμβουλές λογικής μας πάνε.

Εύχομαι πραγματικά τα καλύτερα, σε εσένα και σε όσες κοπέλες αντιμετωπίζουν τέτοιες καταστάσεις.[/quote']

 

Χρόνια πολλά:p:p

Ο άντρας μου έχει πολλούς φίλους τους οποίους βλέπει μια φορά την εβδομάδα γιατί μαζεύονται όλοι μαζί στο σπίτι κάποιου.Αλλά αυτό.Δεν πάει για καφέ ή για ποτό ή ταξίδια μαζί τους ειδικά μετά το παιδί τον παρακαλάω να ξεπορτίσει.Ποτέ δεν ήταν κοινωνικός και το ήξερα αλλά όσο περνάνε τα χρόνια το πράγμα χειροτερεύει.Δεν μπορούμε να ζούμε αιωνίως μέσα σε 4ντουβάρια.Αλλά και αν υποθέσουμε πως έχει αγοραφοβία ή κατάθλιψη δεν καταλαβαίνω τί σχέση έχει που μου φέρεται άσχημα

[mömmu]

Χρόνια πολλά:p:p

Ο άντρας μου έχει πολλούς φίλους τους οποίους βλέπει μια φορά την εβδομάδα γιατί μαζεύονται όλοι μαζί στο σπίτι κάποιου.Αλλά αυτό.Δεν πάει για καφέ ή για ποτό ή ταξίδια μαζί τους ειδικά μετά το παιδί τον παρακαλάω να ξεπορτίσει.Ποτέ δεν ήταν κοινωνικός και το ήξερα αλλά όσο περνάνε τα χρόνια το πράγμα χειροτερεύει.Δεν μπορούμε να ζούμε αιωνίως μέσα σε 4ντουβάρια.Αλλά και αν υποθέσουμε πως έχει αγοραφοβία ή κατάθλιψη δεν καταλαβαίνω τί σχέση έχει που μου φέρεται άσχημα

 

Η υποβάθμιση που δέχεσαι σαν προσωπικότητα και σαν μητέρα από τον σύντροφό σου είναι το λιγότερο απαράδεκτη, σου το έχουν πει όλες οι κοπέλες εδώ πέρα, εγώ απλά απέφυγα να το τονίσω.

Η κατάθλιψη για παράδειγμα, μπορεί να έχει πολλές κλινικές μορφές, και σε κάθε άνθρωπο να εκφράζεται και διαφορετικά, δεν θα επεκτείνω όμως περισσότερο.

 

Προσπάθησα να δώσω μια άλλη διάσταση στην συμπεριφορά του συζύγου, μήπως και είναι απόρροια κάποιας νευρολογικής και ψυχιατρικής φύσεως , και όχι απλά θέμα χαρακτήρα, η πρόθεσή μου δεν είναι να δικαιολογήσω τον σύζυγο σου, αλλά από πείρα σου λέω πως ακόμη και κάποια ορμονική διαταραχή για παράδειγμα του θυρεοειδή μπορεί να μας δώσει διαταραχή της προσωπικότητας.

 

Φυσικά, εσύ είσαι αυτή που βιώνει καθημερινά και για χρόνια αυτή την σχέση και σίγουρα γνωρίζει όλες τις παραμέτρους καλύτερα από τον καθένα, εμείς μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε.

 

Μακάρι να ήταν αλλιώς τα πράγματα, και να μπορούσατε να συνυπάρξετε αρμονικά για το καλό όλων σας, αλλά από ό,τι βλέπω στην συγκεκριμένη περίπτωση αυτή που υποφέρει είσαι εσύ (αν και στην προκειμένη έχουμε μονόπλευρη θέαση), οπότε προχώρα μπροστά και κατά το πώς ορίζει η ψυχούλα σου,και όπως μια μάνα μόνο ξέρει!

[kopela]

Η υποβάθμιση που δέχεσαι σαν προσωπικότητα και σαν μητέρα από τον σύντροφό σου είναι το λιγότερο απαράδεκτη, σου το έχουν πει όλες οι κοπέλες εδώ πέρα, εγώ απλά απέφυγα να το τονίσω.

Η κατάθλιψη για παράδειγμα, μπορεί να έχει πολλές κλινικές μορφές, και σε κάθε άνθρωπο να εκφράζεται και διαφορετικά, δεν θα επεκτείνω όμως περισσότερο.

 

Προσπάθησα να δώσω μια άλλη διάσταση στην συμπεριφορά του συζύγου, μήπως και είναι απόρροια κάποιας νευρολογικής και ψυχιατρικής φύσεως , και όχι απλά θέμα χαρακτήρα, η πρόθεσή μου δεν είναι να δικαιολογήσω τον σύζυγο σου, αλλά από πείρα σου λέω πως ακόμη και κάποια ορμονική διαταραχή για παράδειγμα του θυρεοειδή μπορεί να μας δώσει διαταραχή της προσωπικότητας.

 

Φυσικά, εσύ είσαι αυτή που βιώνει καθημερινά και για χρόνια αυτή την σχέση και σίγουρα γνωρίζει όλες τις παραμέτρους καλύτερα από τον καθένα, εμείς μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε.

 

Μακάρι να ήταν αλλιώς τα πράγματα, και να μπορούσατε να συνυπάρξετε αρμονικά για το καλό όλων σας, αλλά από ό,τι βλέπω στην συγκεκριμένη περίπτωση αυτή που υποφέρει είσαι εσύ (αν και στην προκειμένη έχουμε μονόπλευρη θέαση), οπότε προχώρα μπροστά και κατά το πώς ορίζει η ψυχούλα σου,και όπως μια μάνα μόνο ξέρει!

 

Και πολύ καλά έκανες γιατί έχει πέσει και στη δική μου αντίληψη κάποια παθολογία οπότε ουσιαστικά με επιβεβαίωσες!παράδειγμα τον τελ.καιρό ετσι ξαφνικά βγάζει κάποια αλλεργία σε όλο του το σώμα κάτι που είχε πάθει πολύ παλιά όταν πέρασε μια δυσάρεστη οικογενειακή κατάσταση και ψυχολογικά ήταν χάλια.Έχω καταλάβει οτι δεν περνάει ούτε αυτός καλά.Το βλέπω στο βλέμμα του που με κοιτάζει με απέχθεια στις κινήσεις του που με αποφεύγουν στα τηλεφωνήματα που δεν μου κάνει πια οταν είμαστε στις δουλειές μας.Νιώθω περισσότερο ανεπιθύμητη από ποτέ.Κάτι που επίσης θεωρω οτι φταίει είναι και η απώλεια του βάρους μου.Μπορεί να ακούγεται αστείο αλλά δεν είναι.Παλιά όταν είχα χάσει περίπου 25 κιλά υπήρξε ένα διάστημα με απίστευτους καυγάδες βρισιές και ζήλιες.Τώρα πάλι που έχασα 20 κιλά να το πω τυχαίο; Δεν λέω πως είναι αυτή η αιτία που δεν επικοινωνούμε όχι προς θεού.Πιστεύω πως αυτό απλά ενισχύει πιο πολύ την ανασφάλεια του.

[mömmu]

Και πολύ καλά έκανες γιατί έχει πέσει και στη δική μου αντίληψη κάποια παθολογία οπότε ουσιαστικά με επιβεβαίωσες!παράδειγμα τον τελ.καιρό ετσι ξαφνικά βγάζει κάποια αλλεργία σε όλο του το σώμα κάτι που είχε πάθει πολύ παλιά όταν πέρασε μια δυσάρεστη οικογενειακή κατάσταση και ψυχολογικά ήταν χάλια.Έχω καταλάβει οτι δεν περνάει ούτε αυτός καλά.Το βλέπω στο βλέμμα του που με κοιτάζει με απέχθεια στις κινήσεις του που με αποφεύγουν στα τηλεφωνήματα που δεν μου κάνει πια οταν είμαστε στις δουλειές μας.Νιώθω περισσότερο ανεπιθύμητη από ποτέ.Κάτι που επίσης θεωρω οτι φταίει είναι και η απώλεια του βάρους μου.Μπορεί να ακούγεται αστείο αλλά δεν είναι.Παλιά όταν είχα χάσει περίπου 25 κιλά υπήρξε ένα διάστημα με απίστευτους καυγάδες βρισιές και ζήλιες.Τώρα πάλι που έχασα 20 κιλά να το πω τυχαίο; Δεν λέω πως είναι αυτή η αιτία που δεν επικοινωνούμε όχι προς θεού.Πιστεύω πως αυτό απλά ενισχύει πιο πολύ την ανασφάλεια του.

 

Ορίστε που κάτι μπορεί να γίνει, εντοπισμός του προβλήματος και παραδοχή αυτού, πως αλλιώς μπορείς να φθάσεις σε επίλυση, χωρίς τα προϋπάρχοντα ;

Να σου πω την αλήθεια, δεν πέρασε από το μυαλό μου πως και αυτός δεν υποφέρει η το ό,τι δεν βιώνει δύσκολες ώρες.

Μια ειλικρινής συζήτηση επιβάλλεται, λες πως τον αγαπάς και είσαι ακόμη ερωτευμένη μαζί του , του το έχεις πει, το βλέπει το βιώνει; (Ξέρω πως είναι πάρα πολύ δύσκολο αν ο άλλος είναι μέσα στην άρνηση, αλλά…)

Όντας άνθρωπος με πολλές ανασφάλειες, και ίσως να μην γνωρίζει ποιος είναι ο ρόλος του σαν σύζυγος πρωτίστως, επίσης δείχνει να έχει προσωποποιήσει επάνω σου όλα τα κακά της μοίρας του, και αντί να σε βλέπει σαν σύμμαχο στην κοινή ζωή σας προσπαθεί να αποστραφεί από εσένα.

Σταματάω κάπου εδώ, γιατί παρασύρθηκα από το ψυχογράφημα!

Το θέμα στην τελική είναι να βρείτε έναν κώδικα επικοινωνίας, να καταλάβει πως θέλεις να τον βοηθήσεις , πως τον αγαπάς, και να απευθυνθείτε σε ειδικούς, αυτή η παθολογία που έχεις εντοπίσει και εσύ , ας μην το αφήνετε να περάσει έτσι, υπάρχουν τόσες ειδικότητες , ξεκινήστε από τα πιο απλά και καταλήγετε αν χρειαστεί στα πιο εξειδικευμένα, τι λες και εσύ;

[kopela]

Ορίστε που κάτι μπορεί να γίνει' date=' εντοπισμός του προβλήματος και παραδοχή αυτού, πως αλλιώς μπορείς να φθάσεις σε επίλυση, χωρίς τα προϋπάρχοντα ;

Να σου πω την αλήθεια, δεν πέρασε από το μυαλό μου πως και αυτός δεν υποφέρει η το ό,τι δεν βιώνει δύσκολες ώρες.

Μια ειλικρινής συζήτηση επιβάλλεται, λες πως τον αγαπάς και είσαι ακόμη ερωτευμένη μαζί του , του το έχεις πει, το βλέπει το βιώνει; (Ξέρω πως είναι πάρα πολύ δύσκολο αν ο άλλος είναι μέσα στην άρνηση, αλλά…)

Όντας άνθρωπος με πολλές ανασφάλειες, και ίσως να μην γνωρίζει ποιος είναι ο ρόλος του σαν σύζυγος πρωτίστως, επίσης δείχνει να έχει προσωποποιήσει επάνω σου όλα τα κακά της μοίρας του, και αντί να σε βλέπει σαν σύμμαχο στην κοινή ζωή σας προσπαθεί να αποστραφεί από εσένα.

Σταματάω κάπου εδώ, γιατί παρασύρθηκα από το ψυχογράφημα!

Το θέμα στην τελική είναι να βρείτε έναν κώδικα επικοινωνίας, να καταλάβει πως θέλεις να τον βοηθήσεις , πως τον αγαπάς, και να απευθυνθείτε σε ειδικούς, αυτή η παθολογία που έχεις εντοπίσει και εσύ , ας μην το αφήνετε να περάσει έτσι, υπάρχουν τόσες ειδικότητες , ξεκινήστε από τα πιο απλά και καταλήγετε αν χρειαστεί στα πιο εξειδικευμένα, τι λες και εσύ;[/quote']

 

Εγώ λέω ότι σαν παραδοσιακός άντρας που πάει σε γιατρό μόνο ένα βήμα πριν τον τάφο κλασσικά αρνείται να πάει οπουδήποτε γιατί όπως λέει δεν έχει τίποτα.Φταίω σε πολλά του έχω μιλήσει κι εγώ άσχημα είμαι απότομη μαζί του λόγω κούρασης και εξάντλησης ή λόγω άμυνας επειδή πχ μπήκε μέσα βρίζοντας και απάντησα και γίναμε μύλος.Δεν θέλω να είμαι απαισιόδοξη αλλά δεν πιστεύω πως θέλει να διορθωθεί κάτι αυτός θέλει να ζούμε συμβατικά να μην χωρίζουμε γιατί τί θα πει ο κόσμος και όλα καλά.Αν εγώ είμαι δυστυχισμένη και μου πέφτουν τα μαλλιά απο τη στενοχώρια επειδή πχ αρνείται να μιλήσουμε γιατί έχει μόνιμα δουλειά βαριέται κλπ. δεν τον αφορά.Αντί να πάμε σε ειδικό μήπως να πάω σε άλλο σπίτι με το παιδάκι μου να τραβήξει κι ο καθένας τον δρόμο του;

[mömmu]

Εγώ λέω ότι σαν παραδοσιακός άντρας που πάει σε γιατρό μόνο ένα βήμα πριν τον τάφο κλασσικά αρνείται να πάει οπουδήποτε γιατί όπως λέει δεν έχει τίποτα.Φταίω σε πολλά του έχω μιλήσει κι εγώ άσχημα είμαι απότομη μαζί του λόγω κούρασης και εξάντλησης ή λόγω άμυνας επειδή πχ μπήκε μέσα βρίζοντας και απάντησα και γίναμε μύλος.Δεν θέλω να είμαι απαισιόδοξη αλλά δεν πιστεύω πως θέλει να διορθωθεί κάτι αυτός θέλει να ζούμε συμβατικά να μην χωρίζουμε γιατί τί θα πει ο κόσμος και όλα καλά.Αν εγώ είμαι δυστυχισμένη και μου πέφτουν τα μαλλιά απο τη στενοχώρια επειδή πχ αρνείται να μιλήσουμε γιατί έχει μόνιμα δουλειά βαριέται κλπ. δεν τον αφορά.Αντί να πάμε σε ειδικό μήπως να πάω σε άλλο σπίτι με το παιδάκι μου να τραβήξει κι ο καθένας τον δρόμο του;

 

Δεν είμαι άνθρωπος που ανέχομαι και πολλά, είμαι από φύση έτσι, και έχω φύγει από σοβαρή σχέση για πολύ λιγότερα, (βέβαια δεν υπήρχε παιδί τότε). Κάπως πιο διαλλακτική, και αφήνοντας στην άκρη εγωισμούς έχω γίνει τα τελευταία χρόνια, αφού έκρινα πως πραγματικά είναι το καλύτερο αυτό.

Όπως έγραψα και σε άλλο μήνυμα μου, "προχώρα μπροστά και κατά το πώς ορίζει η ψυχούλα σου, και όπως μια μάνα μόνο ξέρει!"

Καλή τύχη σε όλα Kopela μου!

[kopela]

Σας ευχαριστώ και καλή χρονιά σε όλες και όλους.Το 2012 να μας φέρει υγεία ευτυχία χαρά και σοφότερες επιλογές σε φίλους, σε συντρόφους, σε κυβέρνηση!

[νανσυ2]

καλημερα...εχεις καιρο να γραψεις...πως εισαι?