ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ FORUM ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ;;

[SASSA]

Είπα να ξεκινήσω κι εγω ένα νέο θέμα.

Πως βολεύεστε τώρα που τα σχολειά έκλεισαν;;;

Τα παιδάκια τι τα κάνετε;;;

Εμένα δε ζουν οι γονείς μου αλλά ευτυχώς τα πεθερικά είναι νέοι σχετικά (61 & 65 ετών) και βοηθάνε όσο μπορούν. Η αλήθεια είναι βέβαια οτι με τα 2 παιδιά τρελλαίνονται μιας και η αγαπημένη τους ασχολία όταν είναι μαζί είναι να ... τρώγονται (εκεί είναι που νιώθει κι έρμη η μάνα αποτυχία!!!)

Η μικρή μας Νοτούλα τελίωσε μόλις το νηπιαγωγείο αλλά παρακολούθησε νηπιαγωγείο παιδικού σταθμού οπότε λειτουργούν μέχρι 25/7. Τώρα βέβαια έχει πάει λίγες μέρες στη γιαγιά γιατί μας τρώει και η ... ζήλεια! Θα επιστρέψει και πάει λέγοντας μέχρι να πάρουμε την άδεια.

Ο Διονυσάκος είναι σε 10ήμερο προπονητικό camp με το κουνγκ φου που κάνει. Μετά που θα γυρίσει, θα πάει στη γιαγιά (Σαλαμίνα) μέχρι τις άδειες!

[Belfaccino]

Πολύ καλό ερώτημα... ερώτημα που θα καίει και θα μας βασανίζει κάθε φορά που έχουν διακοπές από το σχολείο!

 

Εμείς τον γράψαμε στις αθλοπαιδείες του Δήμου... διαρκεί 5 εβδομάδες, αλλά μου δήλωσε οτι κουράστηκε. Η αλήθεια είναι ότι πραγματικά φαινόταν ότι κουραζόταν (είναι 7 ετών) και έπεφτε "ξερός" περίπου στις 9 το βράδυ...καμία φορά στις 8.30 και μια φορά τον πήρε ο ύπνος στις 7.30...

 

Για να καταφέρω να τον στείλω αθλοπαιδείες, παρακάλασα το διευθυντή μου να δεχτεί για 3 εβδομάδες να πηγαίνω στις 7.30 το πρωί στη δουλειά για να προλαβαίνω να τον παραλάβω στις 4μμ που σχολάνε. Δέχθηκε, αν και ψιλοστραβομουτσούνιασε.

Το πρωί τον πηγαίνουν οι γονείς ενός συμμαθητή (και φίλο) του.

 

Πάντως πέρασε καλά, αλλά δε θέλει να συνεχίσει τις επόμενες 2 εβδομάδες. Τώρα θα μείνει με τη γιαγιά και θα τσακώνονται (το βλέπω το έργο) και θα βαρεθεί μέσα στο σπίτι... μέχρι τις 15 Αυγούστου που θα έχουμε άδεια.

 

Δύσκολα πράγματα, πάντως, αν δεν έχεις βοήθεια...

[NTINAT]

Καλη ερωτηση αλλα παντα με την ιδια απαντηση..

 

στο σπιτι μεχρι στιγμης μεχρι να βγει η αδεια.........

 

κ πολυ με στεναχωρει που δεν μπορουν να κανουν

 

ενα μπανακι ή να χαρουν εξω να παιξουν μιας κ

 

μενουμε σε πολυκατοικια ....

[Ντέπυ]

Αστα να πάνε. Με το που κλείσανε τα σχολεία την έστειλα κατασκήνωση. Μεθαύριο την παίρνω κα μέχρι που θ'ανοίξουν τα σχολεία δεν θα πάμε πουθενά Δεν έχει διακοπές φέτος

Πως θ' ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις του χειμώνα ούτε και γώ ξέρω. Χωρίς να έχουμε ανανεωθεί χωρίς να έχουμε γεμίσει τις μπαταρίες μας Πω πω...

[mata]

Αυτή την απορία την είχα κι εγώ.Όχι βέβαια για το δικό μου παιδί, μια που ευτυχώς έχω τους γονείς μου.

Δηλαδή οι γονείς οι οποίοι είναι εργαζόμενοι, και που είναι για παράδειγμα, από ξένο μέρος και δεν έχουν κοντά δικούς τους ανθρώπους τί κάνουν την περίοδο του καλοκαιριού;

Γυναίκα είναι πολύ δύσκολο να ψάχνεις ξαφνικά μόνο για την περίοδο του καλοκαιριού.

Φαντάζομαι ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι σε απόγνωση μια που φυσικά δεν μπορείς να πάρεις το παιδι σου μαζί σου στη δουλειά.

[maritsa]

Belfaccino κι εμένα ο γιος μου στις αθλοδιακοπές του δήμου πηγαίνει, λες να είμαστε στον ίδιο δήμο και να μην το γνωρίζουμε;

[Belfaccino]

Belfaccino κι εμένα ο γιος μου στις αθλοδιακοπές του δήμου πηγαίνει, λες να είμαστε στον ίδιο δήμο και να μην το γνωρίζουμε;

 

Γεια σου Μαρίτσα. Εμείς πηγαίνουμε στου Δήμου Αλίμου.

[Toula]

Εμείς τα τελευταία τρία χρόνια, κάθε καλοκαίρι πηγαίνουμε τα κορίτσια μας (9 και 5 1/2 χρονών τώρα) στα πεθερικά μου.

 

Την πρώτη χρονιά τα πήγαμε μόνο για δυο βδομάδες για να συνηθίσουν σιγά - σιγά μακριά μας και οι λόγοι ήταν δύο:

 

1) Γιατί τότε μετακομήζαμε απο το διαμέρησμα που μαίναμε σε άλλο (μέσα στην ίδια πόλη) και δεν θέλαμε να ταλαιπορούμε και τα παιδιά με την αναστάτωση που φέρνει μια μετακόμηση.

 

2) Γιατί τα πεθερικά μου μαίνουν σε απόσταση 5 χλμ. μακριά απο την θάλασσα και ο πεθερός μου έχει αυτοκίνητο. Έτσι τα κορίτσια θα μπορούσαν καθημερινά να κάνουν το μπανάκι τους που κάνει τόσο καλό στην υγεία.

 

Και όντως η θάλασσα τους έκανε πολύ καλό και δεν είχαμε τόσα κρυολογήματα εκείνο το χειμώνα και τα κορίτσια ξόλλησαν πολύ λιγότερες ιώσης.

 

Την επόμενη χρονιά τ΄αφήσαμε για περίπου ενα μήνα και φέτος είναι στα πεθερικά μου απο τα μέσα του Ιουνίου.

 

Εμείς στα τέλη του Ιουνίου είχαμε πάλι μετακόμηση, αυτή τη φορά όμως σε άλλη πόλη.

Μόλις τακτοποιηθήκαμε λιγάκι στο καινούργιο σπίτι πήγαμε να τις δούμε για μια βδομάδα γιατί η μικρή φέτος είχε λίγο πρόβλημα να μείνει στα πεθερικά μου.

Με είχε συνηθίσει τόσα χρόνια να είμαι πάντα στο σπίτι και να μην εργάζομαι. Απο τα τέλη του Ιανουαρίου όμως και μέχρι τα τέλη του Ιουνίου εργαζόμουν και τα παιδιά πήγαιναν στο ολοήμερο. Κατα συνέπεια τους έλειψα πάάάρα πολύ γιατί δούλευα 8ωρο και πολλές γορές είχα και υπερωρίες.

Η μεγάλη μου κόρη δεν έδειξε να έχει πρόβλημα που θα πήγαιναν στα πεθερικά μου και γενικά βλέπω πως τα τελευταία δύο χρόνια έχει οριμάσει πολύ παραπάνω απ΄ότι περίμενα για την ηλικία της. Αυτό συναίβει κυρίως λόγο κάποιον σοβαρών γεγονότων που είχαμε με την υγεία της μητέρας μου.

Η μικρή όμως το πρώτο βράδυ που τις πήγε ο άντρας μου στα πεθερικά μου - μόνος του γιατί εγώ όπως είπα εργαζόμουν - έκλαιγε όταν την πήρα τηλέφωνο και με ήθελε κοντά της. Ο άντρας μου έμεινε μαζί τους για μια βδομάδα και η μικρή φάνηκε να προσαρμώστικε τελικά με την βοήθεια της μεγαλύτερης κόρης μου που της εξήγησε γιατί η μαμά δεν μπορούσε να είναι μαζί τους.

 

Τώρα πέρασε ο καιρός και την άλλη βδομάδα θα πάμε κι εμείς να κάνουμε διακοπές στα πεθερικά μου και η οικογένεια θα ξανασμήξει.

 

Στα μέσα του Αυγούστου θα επιστρέψουμε πια όλοι μαζί - ο άντρας μου εγώ και τα παιδιά μας - στην καινούργια πόλη που μετακομήσαμε, στο νέο μας σπίτι και η οικογένεια θα ξαναμπεί σε φυσιολογικούς ρυθμούς.