Όταν το ταξίδι αλλάζει...

[maria1976]

αν και αργησα δυο μερες....

ΧΡΟΝΙΑ του ΠΟΛΛΑ, να ειναι παντα ευτυχισμένος και γελαστος!!!!!

χρονια πολλα και σε εσας να ειστε παντα καλα και να τον καμαρωνετε!

[rafa]

Απλά συγχαρητήρια σε όλες τις μανούλες!!! Με συγκινήσαν απίστευτα οι ιστορίες σας! Ναναι γερα τα παιδιά σας και να καμαρώνετε κάθε επιτυχία!!!

[alexaki]

Πόσο δύσκολο είναι αυτό το ταξίδι Θέε μου!!!!

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Πόσο δύσκολο είναι αυτό το ταξίδι Θέε μου!!!!

 

κανε κατι να το δεις ομορφο... κοιτα τα ματακια του Γιαννακη σου ...και κανε μια βουτια εκει ... μεινε εκει μαζι του να βλεπετε τα ιδια πραγματα ετσι θα βλεπετε το ιδιο ταξιδι αλλα με τα δικα σου χρωματα και με την δικη σου αισιοδοξια ...

[linav]

Alexaki δεν μπορώ να πω τίποτα, απλά υποκλίνομαι μπροστά στη δύναμη, στο κουράγιο και το μεγαλείο ψυχής το δικό σου και όλων των μαμάδων που τα παιδάκια τους αντιμετωπίζουν κάποιες ιδιαιτερότητες. Να είστε πάντα καλά, με υγεία και να χαίρεστε αυτά τα τόσο μοναδικά και υπέροχα παιδάκια που έχετε δίπλα σας! Η ζωή κάθε μέρα να σας φέρνει μόνο ευχάριστες στιγμές!

[eleanax]

θέλω να γράψω 2 λόγια, αλλά δεν ξέρω αν θα είναι παρηγοριάς, θαυμασμού, ή απλά αγάπης, alexaki να χαίρεσαι τον γιαννάκη σου και πάντα να τον χαίρεσαι, κάθε παιδάκι είναι ξεχωριστό και κανείς μας δεν ξέρει τι θα φέρει το αύριο, για όλους μας, οπότε χαιρόμαστε κάθε στιγμή που περνάμε με τα μικρά θαυματάκια, τα παιδάκια μας, και ελπίζουμε το καλύτερο για το αύριο, να είναι γερά κι ευτυχισμένα, να έχουν πάντα αγάπη γύρω τους, δε χρειάζεται να κάνουμε όλοι τα ίδια πράγματα με τον ίδιο τρόπο

καλό κουράγιο σε όλες τις μανούλες που αντιμέτωπίζουν κάποιο πρόβλημα υγείας ή ιδιαιτερότητα, όχι για τα παδάκια αλλά κυρίως για τους άλλους, τους ξένους, που δυστυχώς ακόμη και σήμερα πολύ δύσκολα αποδέχονται τη διαφορετικότητα, μάλλον γιατί τη φοβούνται

αγάπη και μόνο αγάπη κι αν μπορούμε να κάνουμε το οτιδήποτε για να βοηθήσουμε μη διστάσεις...

[viki35]

Ο μεγαλος μας ειναι 5 παρα 3 μηνων , εχει αναπτυξιακη διαταραχη στο φασμα του αυτισμου . Το καταλαβαμε απο τοτε που ητανε 2,5 ετων . Δεν ειναι κατι σοβαρο , ειναι ενα υπεροχο , τελειο και καταπληκτικο παιδι , πανεξυπνο και αγαπησιαρικο . Εχουμε τις διαταραχες μας , τις οποιες εχουμε κατανοησει πληρως . Στο σχολειο εχει διασπαση προσοχης αλλα το δουλευουμε με ειδικους παιδαγωγους . Δεν εχει καμια διαφορα απο τα αλλα παιδια , περαν οτι εχουμε καποια θεματα με εκρηξεις θυμου παρολο που δεν ειναι πολυ μικρος . Ειναι το πιο τελειο αγορι , και ευχαριστω το Θεο που μου τον χαρησε , δε θα ηθελα κανεναν αλλο , δεν με ενδιαφερει που ειμαστε στο φασμα του αυτισμου , ειμαστε εδω για να του προσφερουμε τα καλυτερα και να τον κανουμε να εχει μια φυσιολογικη ζωη . Ακουω ενα αγορι διπλα μας , οπου δεν εχει διασπαση , δεν εχει αυτισμο , ειναι ας μου επιτραπει η εκφραση "νορμαλ " , ομως ειναι επιθετικο , κλωτσαει , χτυπαει , ειναι αγριμι και μετα βλεπω τον δικο μου που ειναι τοσο τελειος , τοσο ευαισθητος , τοσο αγαπησιαρης , καθε μερα εχουμε και διαφορετικους στοχους . Χθες Θεε μου ποσο περιφανη ενοιωσα οταν περιμεναμε στο ταμειο και μου ελεγε τα γραμματα ενα ενα απο τις προτασεις που ειχε εκει . Οχι δεν θα θελα να παω , ιταλια , χαιρομαι που ο γιος μας , μας τα3ιδευει στα πιο τελεια τα3ιδια μαζι του .

Ο αυτισμος δεν ειναι παθηση , Δεν ειναι κανενα παιδακι που εχει και αυτισμο μεγαλου βαθμου , αρρωστο ..... δυστηχως στην ελλαδα υπαρχει μεγαλη αμαθεια . Υπαρχει αγνοια και πολλοι λενε οτι ναναι αρκει να το πουνε . Γνωριζουμε ενα ζευγαρι , παμε στους ιδιους παιδοτοπους χωρις να εχουμε μιλησει ποτε , εχει 3 παιδια ,το μεγαλυτερο απο τα παιδια εχει σοβαρο διανοητικο προβλημα , ειναι σε καροτσι χωρις να μιλαει , χωρις να κινειτε καν , ειναι ενα αγορι 10 ετων και τον ταιζουνε αγκαλια . Τα αλλα 2 αγορια τους ειναι 2 υπεροχα παιδια , με τον μεσαιο ο γιος μας παντα τα βρισκει και παιζουνε μαζι οταν βρισκονται . Θυμαμαι που βλεπαμε τον μπαμπα με το καροτσι , πριν απο 5 χρονια , με το παιδακι που ειναι αρρωστο , επειτα ξαφνικα ειδαμε μια μερα και τη γυναικα του εγκυο , και λιγο καιρο μετα τους ειδαμε και με το νεο μωρακι . Λιγο καιρο μετα ξανα εγκυος η μαμα , ξανα παιδακι . Και τωρα ειναι μια πανευτυχης οικογενεια . Ναι το μεγαλο παιδακι πιθανοτατα δεν θα επιβιωσει , ομως οι οικογενεια το κρατησε και το λατρεψε . Θα συμφωνησω με την κοπελα που ρωτησε την "τον" , αμα το παιδι σου (χτυπα ξυλλο ΕΝΝΟΕΙΤΕ ) παθει καποια στιγμη καποιο ατυχημα και μεινει σε ενα καροτσι θα το πετα3εις ως αχρηστο πλεον ????

Μια κυρια διπλα στη θεια μου , στην κλινικη που νοσηλευεται , επαθε ανευρισμα και ε μεινε 52 ετων γυναικα φυτο , δεν την πετανε ομως , κανουνε τα παντα να της δειχνουνε την αγαπη τους . Ας προσεχουμε τι λεμε , και ας εχουμε το στοιχειωδες μυαλλο να προσπαθουμε να καταλαβαινουμε τι πληγωνει τον αλλο και τι οχι . Μετα3υ μας κοπελα μου καλη αλε3ακη , εγω ειμαι περιφανη για το γιο μου και οχι δεν θα ηθελα αλλον χωρις αναπτυξιακη διαταραχη στο φασμα του αυτισμου και θεωρω οτι τα παιδια μας ειναι πολυ πολυ πολυ πολυ ανωτερα απο αλλα που δεν εχουνε αυτισμο ομως δεν εχουνε τροπους και ευαισθησια γιατι δεν τους μαθανε ποτε απο το σπιτι τους .

Οι μεγαλυτεροι επιστημονες της συγχρονης ιστοριας ειχανε αυτισμο .... και οχι απλες διαταραχες οπως τα δικα μας παιδια , κανονικοτατο αυτισμο ομως φτασανε πολυ πολυ ψηλα .

[Ellemphriem]

Ειστε καταπληκτικες μανες........τα σεβη μου....

[alexaki]

Χίλια ευχαριστώ για κάθε μήνυμά σας. Τα διαβάζω, συγκινούμαι, παίρνω δύναμη...

Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη ότι όλα θα πάνε καλά, θέλει μεγάλη προσπάθεια και δουλειά αλλά αυτό δεν με νοιαζει..ήδη έχουμε κάνει κάποια βηματάκια. Και ο Γιαννάκης μου είναι πράγματι το καλύτερο παιδί!! Το πιο ήσυχο και υπάκουο και υπομονετικό και πάντα γελαστό..και όλο αγκαλιές θέλει να με κάνει και να με φιλάει!!! Και τότε νιώθω ο πιο ευτυχισμένός άνθρωπος στον κόσμο!!!

Την Κυριακή όμως πήγαμε στον παιδικό σταθμό και έκαναν πρόβα ένα κομμάτι της γιορτής που θα γίνει αυριο..και τότε είδα την μεγάλη διαφορά. Δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί, ούτε καν να σταθεί σε ένα σημείο για 3 λεπτά (ήθελε να τρέχει πέρα δώθε - η στερεοτυπία μας είναι αυτή), ούτε να εκτελέσει την παραμικρή εντολή μπορούσε, ούτε να κοιτάξει τον κόσμο...Κοίταγε τα δαχτυλάκια του και στο τέλος έφυγε από την σειρά και γκρίνιαζε και ήθελε να έρθει αγκαλίτσα και μείναμε αγκαλιά μέχρι που όλα τα παιδάκια εκτός από τον Γιαννάκη έκαναν το κομμάτι τους. Και η δασκάλα της μουσικής έδωσε σε όλα τα παιδάκια βραβείο αλλά ξέχασε τον Γιαννάκη.. Στο τέλος μας το έδωσε όπως όπως. Μετά πήγαμε jumbo και ευχόμουν να ζητήσει κάτι - οτιδήποτε αλλά το μόνο που ήθελε ήταν ένα διαφημιστικό φυλλάδιο γιατί έχει εμμονή με αυτά. Και γύρισα σπίτι και κατέρρευσα. 5 ώρες έκλαιγα αλλα ο πόνος δεν έφυγε, και δεν ξέρω πως να τον κάνω να φύγει... Το αγαπάω το παιδάκι μου τρελλά, και πιστεύω σε αυτό και θα το παλέψω όσο δεν πάει....Αλλά αυτός ο πόνος....

[Sibylla]

Καλή μου alexaki,

μην αφήνεις σε παρακαλώ τη σύγκριση με άλλα παιδιά να σου πληγώνει την ψυχή. Το κάθε παιδί είναι μοναδικό. Πίστεψέ με, υπάρχουν και παιδιά που δεν "ακολουθούν το δικό σας ταξίδι", που κι αυτά μπορεί να μην καταφέρουν να παίξουν σε μια παράσταση. Έχω δει άπειρα παιδάκια να κλαίνε στη σκηνή, να μην μπορούν να αρθρώσουν λέξη... Άλλο γιατί είχε θέμα με το κοινό, άλλο γιατί ήταν κουρασμένο, άλλο γιατί φοβόταν/ντρεπόταν ... έτσι είναι τα παιδιά... Κι ο δικός μου κάθε φορά έβαζε τα κλάμματα, κι ας ήξερε τα λόγια του, κι ας οδηγούσε την ομάδα του, κι ας ήξερε και τα λόγια των άλλων παιδιών. Όταν έπρεπε να σταθεί σ΄ένα σημείο και να κοιτάξει το κοινό έβαζε τα κλάμματα, γιατί λέει, ήθελε να είναι μαζί μας και να βλέπει τα άλλα παιδάκια... Κι ο δικός σου γιος εσένα ήθελε, δεν είναι κακό αυτό. Γιατί να θέλει να είναι αλλού και να κάνει κάτι που προστάζουν άλλοι, όταν μπορεί να είναι στην αγκαλιά σου; Εξάλλου το ξέρεις κι εσύ πως μια του αγκαλίτσα είναι πιο πολύτιμη από τα χειροκροτήματα όλου του κόσμου, έτσι δεν είναι;

Μην αφήνεις λοιπόν να σε παίρνει από κάτω. Κι αν η δασκάλα βλέπει μόνο το δάσος κι όχι το δέντρο είναι δικό της πρόβλημα.

[ΡΙΑ84]

alexaki μου.......δεν εχω λογια για το μηνυμα σου......

θελω μονο να σου πω μακαρι το μοναδικο σου προβλημα να ειναι αυτο!!!!να μην λεει το ποιημα του και να του αρεσουν τα φυλλαδια!!!!

μην πεσεις στο "τρυπακι" να κανεις συγκριση με τα αλλα παιδια,καθε παιδι ειναι μοναδικο και εσυ το ξερεις αυτο σωστα;;;;;;;

και ο δικος μου γιος μεχρι αρκετα μεγαλος επαιζε με τα φυλλαδια(και ακομα το κανει!!)και μεχρι ακομα ποιο μεγαλος επαιζε με τα κουτια απο τα παιχνιδια και οχι με το παιχνιδι του,πανω απο 15 μερες σου λεω.........

σου ευχομαι να εχεις πολυ δυναμη,να σταθεις διπλα του βραχος,να εχετε παντα χαρα και τερμα ο πονος και τα δακρια!!!!!

[emmaki]

Χίλια ευχαριστώ για κάθε μήνυμά σας. Τα διαβάζω, συγκινούμαι, παίρνω δύναμη...

Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη ότι όλα θα πάνε καλά, θέλει μεγάλη προσπάθεια και δουλειά αλλά αυτό δεν με νοιαζει..ήδη έχουμε κάνει κάποια βηματάκια. Και ο Γιαννάκης μου είναι πράγματι το καλύτερο παιδί!! Το πιο ήσυχο και υπάκουο και υπομονετικό και πάντα γελαστό..και όλο αγκαλιές θέλει να με κάνει και να με φιλάει!!! Και τότε νιώθω ο πιο ευτυχισμένός άνθρωπος στον κόσμο!!!

Την Κυριακή όμως πήγαμε στον παιδικό σταθμό και έκαναν πρόβα ένα κομμάτι της γιορτής που θα γίνει αυριο..και τότε είδα την μεγάλη διαφορά. Δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί, ούτε καν να σταθεί σε ένα σημείο για 3 λεπτά (ήθελε να τρέχει πέρα δώθε - η στερεοτυπία μας είναι αυτή), ούτε να εκτελέσει την παραμικρή εντολή μπορούσε, ούτε να κοιτάξει τον κόσμο...Κοίταγε τα δαχτυλάκια του και στο τέλος έφυγε από την σειρά και γκρίνιαζε και ήθελε να έρθει αγκαλίτσα και μείναμε αγκαλιά μέχρι που όλα τα παιδάκια εκτός από τον Γιαννάκη έκαναν το κομμάτι τους. Και η δασκάλα της μουσικής έδωσε σε όλα τα παιδάκια βραβείο αλλά ξέχασε τον Γιαννάκη.. Στο τέλος μας το έδωσε όπως όπως. Μετά πήγαμε jumbo και ευχόμουν να ζητήσει κάτι - οτιδήποτε αλλά το μόνο που ήθελε ήταν ένα διαφημιστικό φυλλάδιο γιατί έχει εμμονή με αυτά. Και γύρισα σπίτι και κατέρρευσα. 5 ώρες έκλαιγα αλλα ο πόνος δεν έφυγε, και δεν ξέρω πως να τον κάνω να φύγει... Το αγαπάω το παιδάκι μου τρελλά, και πιστεύω σε αυτό και θα το παλέψω όσο δεν πάει....Αλλά αυτός ο πόνος....

 

Το να μην θέλει να πει το ποίημα του δεν είναι και σπουδαίο....Ξέρεις πόσα παιδάκια "φυσιολογικά" στο νηπιαγωγείο (=μεγαλύτερα) δεν λένε κάθε χρόνο το ποίημα τους;;;; Και τι έγινε;;;;

Αν η στερεοτυπία σας είναι να τρέχει πάνω κάτω, μπορεί η δασκάλα να "εκμεταλλευτεί" αυτή τη στερεοτυπία και να του δίνει κάποιον ανάλογο ρόλο, π.χ. μπορούσε να γίνει ο Καλικάντζαρος που τρέχει πάνω κάτω..... Ένα παιδάκι που είχα εγώ στο σχολέιο και δεν μπορούσε με τίποτα να πάρει μέρος στις γιορτές (έτσι έλεγε η μαμά), στην 25η (28η έλλειπε) του δώσαμε ένα πλακάτ με λόγια του Ρήγα και βγήκαμε μαζί από το χεράκι και το δείξαμε (είχα και τη μαμά του stand by μήπως δεν ήθελε μαζί μου, να έβγαινε με τη μαμά του), το καλοκαίρι τον κάναμε "Τουρίστα" και τριγυρνούσε ανάμεσα στον κόσμό.....

Γενικά με λίγη φαντασία και λίγη καλή θέληση κάθε παιδί μπορεί να πάρει μέρος στην οποιαδήποτε γιορτή (αρκεί να μην γίνεται αυτό με πίεση)....

 

Αν του αρέσουν τα φυλλάδια, άφησε τον ανα ασχολέιται με φυλλάδια και να παίζει με αυτά. Μπορείτε να κάνετε ασκήσεις λεπτής κινητικότητας (σκίσιμο στην αρχή, κόψιμο με ψαλίδι μετά), να μάθετε τις συσκευές (κουζίνα για να κάνουμε το φαγητό, τηλεόραση για να βλέπουμε το αγαπημένο μας πρόγραμμα...), να μάθετε τα τρόφημα και τα απορρυπαντικά (που χρησιμοποιούνται, ποιά είναι απικίνδυνα), να ονομάσετε τα μπαρμπαλέκια/κουκολακια που εικονίζονται, να πλάσετε ιστορίες καθημερινές κάπως σαν τις κοινωνικές ιστορίες που δουλέυονται στον αυτισμό (π.χ. η κούκλα συτή κάθε πρωί που ξυπνάει πλένει το πρόσωπο της, ντύνεται, τρώει πρωινό....), να κάνετε τις κάρτες του TEECH ή του PECS (ανάλογα με τι δουλέυετε) από τις εικόνες του φυλλαδίου......και άλλα πολλά.......

 

Ο δρόμος που έχειτε να τραβήξετε είναι μακρύς και θέλει δουλειά....Αλλά κάθε μικρό βηματάκι που θα κάνει θα είναι τεράστιο και θα σας προκαλεί απίστευτη χαρά!!!!!!!!!!!!

[ΜΑΡΙΑΛ]

συγνωμη δηλάδη ......εξετάσεις που ο γιατρός σου λεει υποχρεωτικός να της κανεις και εσυ δεν της κάνεις εσκεμένα διότι εισαι της αποψης οτι οτι σου στειλει ο θεος το κρατας ..............

στη εποχή μας.......

δηλαδη αν το παιδι στην εξετασει βγει οτι εχει συνδρομο νταουν εσυ το κρατα ς κανονικα ........

 

μην εντυπωσιάζεσαι τόσο...

 

ούτε εγώ έκανα προγεννητικές στα μωρά μου

 

γιατί τυχαίνει είτε άρρωστο είτε υγειές να ναι παιδί ΜΟΥ, και αυτό συμβαίνει στη σύλληψη και όχι στη γέννηση

[eleanax]

μην εντυπωσιάζεσαι τόσο...

 

ούτε εγώ έκανα προγεννητικές στα μωρά μου

 

γιατί τυχαίνει είτε άρρωστο είτε υγειές να ναι παιδί ΜΟΥ, και αυτό συμβαίνει στη σύλληψη και όχι στη γέννηση

 

με συγχωρείς, αλλά αυτό είναι μεγάλη ανευθυνότητα, οι προγεννητικές εξετάσεις δεν αφορούν μόνο στη διακοπή της κύησης, είναι ένας τρόπος ελέγχου της καλής υγεία της μητέρας και του παιδιού και εντάσσεται σε αυτό που λέμε πρόληψη, δηλ. μπορεί αν κάτι διαγνωσθεί έγκαιρα να αντιμετωπιστεί ή να πρέπει να αλλάξει κάτι στον τρόπο ζωής, στη διατροφή, πιθανά στη φαρμακευτική αγωγή της εγκύου, μην τα ισοπεδώνουμε όλα, η επιστήμη δεν είναι ανάθεμα, είναι ένα πολύτιμο εργαλείο που σώζει ζωές, όλοι έχουμε δει ότι γίνονται ακόμη και εγχειρήσεις σε έμβρυα προκειμένου να αντιμετωπιστούν σοβαρά καρδιακά και άλλα προβλήματα, δεν είναι λοιπόν επιλογή αλλά υποχρέωση προς τη νέα ζωή οι προγεννητικές εξετάσεις

[zwaki28]

Εμείς είμαστε στη φάση που το ψάχνουμε ακόμα αν συμβαίνει πραγματικά κάτι ή όχι. Έχω αναρτήσει το θέμα μου στο '' Αυτισμός ή όχι" και έτσι δε κάθομαι να γράψω αναλυτικά τι μας συμβαίνει. Έχουμε αντικορουόμενες απόψεις απο τους γιατρούς κα τους εργο-λογοθεραπευτές του μικρού μας που ΔΟΞΑ ΤΟ ΘΕΟ άρχισε ήδη να μας λέει τις πρώτες του λεξούλες και καθημερινά βλέπουμε την αλλαγή στην γλωσσική του ανάπτυξη (΄το οτι δε μιλούσε καθόλου ήταν ο λόγος που το έψαξα). Αυτό που ήθελα να πώ έιναι 1ον δεν υπάρχει λόγος (κατά την ταπεινή μου άποψη) να παίρνουμε τις μετρητοίς ότι ακούμε γύρω μας και ότι γράφει ο/η καθένας/μια μέσα στο forum. Δεν είμαστε ίδιοι άνθρωποι και δεν βλέπουμε τα πάντα απο την ίδια οπτική γωνία. Με πληγώνει πραγματικά να βλέπω αντιπαραθέσεις χωρίς νόημα (και όχι μόνο στο συγκεκριμένο θέμα) ειδικά όταν το θέμα είναι τόσο λεπτό. 2ον σίγουρα καμία μανούλα δε μπορεί να νιώσει το πόνο μίας μάνας με ιδιαίτερο παιδί. Υπάρχει η υπόνοια οτι μπορεί ο μικρούλης μου να έχει κάτι και έχω χάσει 10 χρόνια απο τη ζωή μου. Θα μου πείς γιατί;;;;; Γιατί καμία μανούλα δε σκέφτεται το κόπο της αλλά το κόπο που θα κάνει ένα παιδί με ιδιαιτερότητα να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της σημερινής κοινωνίας που είναι τεράστιες. Αυτή τη στιγμή έχουμε ωτίτιδα και κάθε φορά που ο μικρός πονάει και κλάιει θέλω να κλαίω και εγώ;; Δεν με καταλαβαίνει καμία;; Δεν νομίζω όλες πάνω κάτω εκεί κυμαινόμαστε συναισθηματικά γιατί άλλωστε αυτά είναι η "ζωή μας". Το λοιπόν βλέπω γύρω μου μητέρες που πραγματικά τις θαυμάζω για την δύναμη τους και μετά κοιτάζω τον εαυτό μου που δεν ξέρουμε καν ακόμα αν συμβαίνει κάτι και πραγματικά ντρέπομαι! Η αλήθεια ομως είναι οτι για να φτάσουν σε αυτό το σημείο πέρασαν απο 40 κύμματα και παραπάνω. Έκλαψαν ατελείωτα και θα υπάρχουν πάντα φορές που θα κλαίνει. ΄Κάποιες συνέχισαν και ξέρω περιπτώσεις που έγιναν και πολύτεκνες μητέρες αλλά πραγματικά αν ο Θεός θέλει να σε δοκιμάσει με αυτό το τρόπο και σου στείλει τον αγώνα σπίτι ε δεν μπορείς παρά να αγωνιστείς! Δε μπορείς παρά μετά απο σκέψεις και τρεξίματα και συγκρίσεις να αποδεχτείς την ιδιαιτερότητα του ΔΙΚΟΥ σου παιδιού να το λατρέψεις όπως θα λάτρευες οποιοδήποτε παιδί σου. Λαϊκιστή είναι αυτό που λένε αν μπείς στο χορό θα χορέψεις!! Επίσης μας λένε όλοι μη συγκρίνεται το παιδί σας με άλλα παιδιά δεν είναι σωστό! Μα οι γιατροί αυτό δεν κάνουν;;; Σου λένε σύμφωνα με τα άλλα παιδιά σε ποιό αναπτυξιακό στάδιο βρίσκεσαι και στο κάτω κάτω εδώ σκύλο έχεις βλέπεις του γείτονα που του φέρνει την εφημερίδα και λες το δικό μου γιατί;; (Και δεν θέλω να παρεξηγηθεί αυτή η παρομοίωση!) Είναι λογικό να θές το παιδί σου να ειναι φυσιολογικό μέσα στα πλαίσια του φυσιολογικού και να μην παιδεύεται για να σε φωνάξει μανούλα! Η καλύτερη ευχή που μπορώ να δώσω στον εαυτό μου και στους γονείς που ζούν παρόμοιες καταστάσεις είναι να μας δίνει δύναμη ο Θεός!! Να μας δίνει σωστή κρίση και αμέριστη αγάπη χωρίς περιορισμούς στα αγγελούδια μας! Ο Θεός μας τα χάρισε αυτός θα αποφασίσει! Πονάει οταν το σκέφτομαι! πολύ!! αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει άλλη επιλογή ένας είναι ο δρόμος. Δίπλα του, πιάνοντας το χεράκι του δίνοντας του δύναμη και εμπειρίες και για όσους πιστέυουν στο Θεό (μπορεί να έχω γίνει κοραστική ) πίστη! σώζει ακόμα και απο το θάνατο.

[alexaki]

Το να μην θέλει να πει το ποίημα του δεν είναι και σπουδαίο....Ξέρεις πόσα παιδάκια "φυσιολογικά" στο νηπιαγωγείο (=μεγαλύτερα) δεν λένε κάθε χρόνο το ποίημα τους;;;; Και τι έγινε;;;;

Αν η στερεοτυπία σας είναι να τρέχει πάνω κάτω, μπορεί η δασκάλα να "εκμεταλλευτεί" αυτή τη στερεοτυπία και να του δίνει κάποιον ανάλογο ρόλο, π.χ. μπορούσε να γίνει ο Καλικάντζαρος που τρέχει πάνω κάτω..... Ένα παιδάκι που είχα εγώ στο σχολέιο και δεν μπορούσε με τίποτα να πάρει μέρος στις γιορτές (έτσι έλεγε η μαμά), στην 25η (28η έλλειπε) του δώσαμε ένα πλακάτ με λόγια του Ρήγα και βγήκαμε μαζί από το χεράκι και το δείξαμε (είχα και τη μαμά του stand by μήπως δεν ήθελε μαζί μου, να έβγαινε με τη μαμά του), το καλοκαίρι τον κάναμε "Τουρίστα" και τριγυρνούσε ανάμεσα στον κόσμό.....

Γενικά με λίγη φαντασία και λίγη καλή θέληση κάθε παιδί μπορεί να πάρει μέρος στην οποιαδήποτε γιορτή (αρκεί να μην γίνεται αυτό με πίεση)....

 

Αν του αρέσουν τα φυλλάδια, άφησε τον ανα ασχολέιται με φυλλάδια και να παίζει με αυτά. Μπορείτε να κάνετε ασκήσεις λεπτής κινητικότητας (σκίσιμο στην αρχή, κόψιμο με ψαλίδι μετά), να μάθετε τις συσκευές (κουζίνα για να κάνουμε το φαγητό, τηλεόραση για να βλέπουμε το αγαπημένο μας πρόγραμμα...), να μάθετε τα τρόφημα και τα απορρυπαντικά (που χρησιμοποιούνται, ποιά είναι απικίνδυνα), να ονομάσετε τα μπαρμπαλέκια/κουκολακια που εικονίζονται, να πλάσετε ιστορίες καθημερινές κάπως σαν τις κοινωνικές ιστορίες που δουλέυονται στον αυτισμό (π.χ. η κούκλα συτή κάθε πρωί που ξυπνάει πλένει το πρόσωπο της, ντύνεται, τρώει πρωινό....), να κάνετε τις κάρτες του TEECH ή του PECS (ανάλογα με τι δουλέυετε) από τις εικόνες του φυλλαδίου......και άλλα πολλά.......

 

Ο δρόμος που έχειτε να τραβήξετε είναι μακρύς και θέλει δουλειά....Αλλά κάθε μικρό βηματάκι που θα κάνει θα είναι τεράστιο και θα σας προκαλεί απίστευτη χαρά!!!!!!!!!!!!

 

Καλημέρα emmaki. Καταρχήν διάβασα το βιβλίο που μου είχες πει, είναι όντως καταπληκτικό.

Σχετικά με τα φυλλάδια, απλά τα ξεφυλλίζει ψάχνοντας να βρει λογότυπα - αυτά είναι οι εμμονές του - το ίδο κάνει με τις εφημερίδες και με τα περιοδικά. Μπορεί για ώρες συνεχομενες να ψάχνει σε αυτά να ανακαλύψει τα λογότυπα. Έχω προσπαθήσει να το εκμεταλλευτώ αυτό αλλα κάθε φορά με σπρώχνει, δεν θέλει να δούμε μαζί τις εικόνες ή να σκίσουμε σελίδες κτλ. Με τις κάρτες ξεκινάμε τώρα..

Σήμερα έχει την κανονική γιορτή. Δεν έχει ποίημα. Πρέπει να περιμένει στην σειρά και όταν έρθει η δικιά του να χτυπήσει ένα καμπανάκι. Αλλά απλά δεν μπορεί να σταθεί ακίνητος ...

Είμαι ειλικρινά πολύ χαρούμενη αυτά που έχει καταφέρει ο Γιαννάκης σε τόσο λίγο διάστημα θέλω να τον βοηθήσω όσο περισσότερο μπορώ!!

[emmaki]

Σήμερα έχει την κανονική γιορτή. Δεν έχει ποίημα. Πρέπει να περιμένει στην σειρά και όταν έρθει η δικιά του να χτυπήσει ένα καμπανάκι. Αλλά απλά δεν μπορεί να σταθεί ακίνητος ...

Είμαι ειλικρινά πολύ χαρούμενη αυτά που έχει καταφέρει ο Γιαννάκης σε τόσο λίγο διάστημα θέλω να τον βοηθήσω όσο περισσότερο μπορώ!!

 

Καλέ, ας μην σταθεί ακίνητος!

Ας τρέχει πάνω κάτω χτυπώντας το καμπανάκι!!!!!

Ας το χτυπήσει ενώ κάθεται δίπλα σου!!!!!!

Ας το χτυπήσει από την πόρτα!!!!!

 

Θέλω να πω ότι αν το παιδί δεν θέλει ή δεν μπορεί να κάνει κάτι πρέπει να είμαστε λίγο ευέλικτοι.....Είπα το παράδειγμα με το παιδί που το κάναμε "Τουρίστα"......

 

Όσο για τα φυλλάδια.....Θα βρείτε σιγά σιγά τρόπο να τα εκμεταλλευτείτε....Υπομονή!!!!!!! (Κοινότοπο, το ξέρω, αλλά είναι σίγουρο ότι χρειάζεται πάρα πολλή)

[nikol_te]

Και ο δικος μας προορισμός άλλαξε.........

Το καταλάβαμε στα 3,5 περίπου γιατί δεν είχε μιλήσει ακόμα. Ναι είμαστε στο φάσμα....... ASPENGER λένε οι ειδικοί.......Το δουλεύουμε και πάμε καλά.

Όλοι τον λένε ζωηρό, χαϊδεμένο, τον "καλύπτει" το ότι είναι μοναχοπαίδι......... Δεν υστερεί στις δραστηριότητες, στο νηπιαγωγείο δεν έχουν αντιληφθεί καμία διαφορά, αντικειμενικά ( κουκουβαααααααα) έχει ΦΟΒΕΡΗ αντίληψη και μνήμη.

Το ξέρει μόνο η αδελφή μου. Γιατί δεν το λέμε?

Δεν θέλω να τον ακολουθεί μια ταμπέλα. Η κριτική του κόσμου είναι σκληρή σε οτιδήποτε διαφορετικό. Η αγένεια......... χειρότερη. Ίσως η ανάγκη για επιβεβαίωση του εαυτού μας να μας κάνει τόσο άγριους απέναντι σε ότι εμείς νίωσουμε κατώτερο...... τι να πώ. Θέλω μόνο να τον προστατεύσω από τέτοιου είδους αντιδράσεις. Ας δείξει τον εαυτό του μεγαλώνοντας και ας τον αγαπήσουν για αυτό που θα είναι οι άνθρωποι που θα τον επιλέξουν για φίλο, σύντροφο, συνεργάτη ή ότι άλλο.

Απλά σαν σημείωση να πώ ότι ΟΧΙ δεν θα άλλαζα το διαφορεικό παιδί μου για τίποτα στον κόσμο και ας στεναχωρίεμαι γιατί έχασα την Ιταλία, και ας παλεύω καθημερινά για απλά πράγματα όπως πχ το ότι μιλάει δυνατά.

 

 

νομιζω οτι κανεις λαθος σ αυτον τον τομεα. πώς θα τον βοηθησουν οι δασκαλοι του αυριο μεθαυριο στο σχολειο,αν δεν ξερουν τι εχει?αλλιως συμπεριφερομαστε σε ενα κακομαθημενο μοναχοπαιδι κ αλλιως σε ενα παιδι με ασπεργκερ ή αυτισμο.

εχω παιδι με αυτισμο στην ταξη,ειναι υψηλης λειτουργικοτητας,αλλα με παρα πολλα προβληματα.αν δεν ηξερα τι εχει απο την αρχη,αν δεν συνεργαζομουν με τους λογοθεραπευτες του κ τους εργοθεραπευτες του,θα ηξερα νομιζεις πώς να τον χειριστω??δεν εχω ιδιαιτερες γνωσεις ειδικης παιδαγωγικης κ με βοηθησε παρα πολυ αυτη η συνεργασια.φαντασου απλα να μου τον φερνανε στην ταξη κ να μου λεγανε οτι ειναι λιγο ζωηρος!!

τα παιδια παλι,αναγνωριζουν οτι εχει καποια ιδιαιτεροτητα κ ολοι,μα ολοι στο σχολειο τον ξερουν,τον αγαπανε κ τον προσεχουν.κ ας μη δινει σημασια σε κανεναν τους.κ ας μη μιλαει ακομη στα παιδια,παρα μονο στους μεγαλους.τον εχουν αποδεχτει πληρως κ ειδικα οι συμμαθητες του τον λατρευουν.εχουν γινει ιδιαιτερα ευαισθητα σ αυτο το θεμα κ τον εχουν αγκαλιασει.

μιλαω μεσα απο την εμπειρια μου παντα,γιατι οπως ειπα,δεν εχω γνωσεις ειδικης παιδαγωγικης.

να χαιρεστε τα παιδακια σας κ να τα καμαρωνετε για τα ιδιαιτερα τους χαρισματα!!

[Sibylla]

Καλέ, ας μην σταθεί ακίνητος!

Ας τρέχει πάνω κάτω χτυπώντας το καμπανάκι!!!!!

Ας το χτυπήσει ενώ κάθεται δίπλα σου!!!!!!

Ας το χτυπήσει από την πόρτα!!!!!

 

Θέλω να πω ότι αν το παιδί δεν θέλει ή δεν μπορεί να κάνει κάτι πρέπει να είμαστε λίγο ευέλικτοι.....

 

Ακριβώς! Θέμα καλής διάθεσης είναι. Ας δείξουν πια κι οι δασκάλες λίγη ευελιξία! Καμμιά φορά χρειάζεται να τροποποιούμε την αρχική μας σκέψη, δεν είναι κακό. Κακό θεωρώ να θέλεις να ανεβάσεις μια "άριστη" παράσταση χωρίς να λαμβάνεις υπόψη σου τις ανάγκες και δυνατότητες των παιδιών.

 

Αλήθεια, πως πήγε η γιορτή;

[emmaki]

Ακριβώς! Θέμα καλής διάθεσης είναι. Ας δείξουν πια κι οι δασκάλες λίγη ευελιξία! Καμμιά φορά χρειάζεται να τροποποιούμε την αρχική μας σκέψη, δεν είναι κακό. Κακό θεωρώ να θέλεις να ανεβάσεις μια "άριστη" παράσταση χωρίς να λαμβάνεις υπόψη σου τις ανάγκες και δυνατότητες των παιδιών.

 

Αλήθεια, πως πήγε η γιορτή;

 

 

Η άριστη παράσταση είναι πολύ υποκειμενική....

Ποιά είναι άριστη; Αυτή που έχει κάποιος στο μυαλό του; Αυτή που έπαιξαν οι τάδε ηθοποιοί; Αυτή που οι ηθοποιοί ή "ηθοποιοί" πρσπάθησαν;

 

Για μένα προσωπικά η άριστη παράσταση είναι αυτή που οι "ηθοποιοί" (δηλαδή τα παιδιά) προσπάθησαν... Και ας ξέχασαν τα λόγια τους, και ας ξέχασαν τη σειρά που εμφανιζόταν, και ας βγήκε κάποιος και με τη μαμά/δασκάλα να που το ποίημα......

 

Πάντως εμένα μια θεία μου είπε μια φορά μετά από γιορτή 25ης όπου τα παιδιά για μένα έκαναν μια θαυμάσια γιορτή "Σιγά! Χάσαμε όλο το πρωινό μας για να έρθουμε να δούμε τα παιδιά να τραγουδάνε φάλτσα και εσένα να λές τα λόγια"....

Αυτό εμένα με επίραξε! Όχι για μένα και για τη δουλειά που έκανα, αλλά για την προσπάθεια των παιδιών.............

[Sibylla]

Η άριστη παράσταση είναι πολύ υποκειμενική....

Ποιά είναι άριστη; Αυτή που έχει κάποιος στο μυαλό του; Αυτή που έπαιξαν οι τάδε ηθοποιοί; Αυτή που οι ηθοποιοί ή "ηθοποιοί" πρσπάθησαν;

 

Για μένα προσωπικά η άριστη παράσταση είναι αυτή που οι "ηθοποιοί" (δηλαδή τα παιδιά) προσπάθησαν...

 

emmaki, συμφωνούμε απόλυτα. Θα προσθέσω μόνο ένα συστατικό της "τέλειας παράστασης" : να την έχουν ευχαριστηθεί τα παιδιά! Κι ας είναι φάλτσα, ας έχουν πει τα μισά λόγια, ας έχουν πει και λάθος ποίημα ! (έχει γίνει κι αυτό ). Αν συνδέσουν αυτή τη μέρα με ευχάριστα συναισθήματα, η παράσταση έχει πετύχει. Αν πάλι έχουν τρελαθεί από το άγχος, δεν βλέπω να υπάρχει κάποιο νόημα σε όλο το εγχείρημα.

Λοιπάμαι αν η θεία δεν το κατάλαβε αυτό...

[alexaki]

Καλημέρα σας και χρόνια πολλά!!

 

Η γιορτή μας πήγε τέλεια, δεν συμπεριλάμβανε το κομμάτι εκείνο που είχαν κάνει πρόβα απλά ανέβηκαν στην σκηνή όλα τα παιδάκια πιασμένα δύο δύο και γύρναγαν γύρω γύρω και χόρευαν. Τον Γιαννάκη τον είχαν βάλει με ένα μεγαλύτερο κοριτσάκι που ουσιαστικά τον καθοδηγούσε και τα πήγε τέλεια!!! Δεν το περίμενα, μέσα σε τόσο χαμό με τέτοια φασαρία το παιδάκι μου ήταν στην σκηνή και γέλαγε κιολας!! Το ευχαριστήθηκε πραγματικά!! Περιττό να πω ότι τραβούσα βίντεο και έκλαιγα ταυτόχρονα από ευτυχία!!

[linav]

Αlexaki να είσαι σίγουρη ότι το παιδάκι σου έχει να σου δώσει ακόμα πολλές-πολλές χαρές! Είσαι αξιόλογη μανούλα και ο Γιαννάκης όσο σε βλέπει χαρούμενη και αισιόδοξη θα βάζει και αυτός τα δυνατά του για το καλύτερο! Σου στέλνω όλες μου τις ευχές!

[DimiAl]

Η δασκάλα μας αξιοποιήσε την υπερκινητικότητα του γίου μου. Του έδωσε τον ρόλο του ρολογιού και του ανέθεσε να καλοσορίζει τούς μήνες, κάθε παιδάκι και ένας μήνας, και να δίνει το μικρόφωνο από το ένα παιδάκι στο άλλο.Την ευχαριστώ ειλικρινά για την βοήθεια της. Ο μικρός ήταν πολύ χαρούμενος και συμμετύχε κανονικά στην γιορτή.

Πάντως, alexaki σε καταλαβαίνω απόλυτα. Η απογοήτευση δεν είναι για το ότι τρέχει το παιδί ή ψάχνει τα φυλλάδια. είναι ειλικρινά δύσκολο να το αποδεχτούμε ότι το παιδάκι μας διαφέρει. Αυτό είναι που πονάει. Θέλει δουλεία και χρόνο. Να σκέφτεσαι τις χαρές που μας δίνουν και να πέρνεις δύναμη.

[mmmmmmm]

alexaki υποκλίνομαι στη δύναμή σου.

Ο γιος μου είναι στην ελαφρότερη κατηγορία του φάσματος (δεν ξέρουν πού να τον κατηγοριοποιήσουν και το ονομάζουν διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή) και όταν μας το είπαν οδηγούσα με τις ώρες χωρίς να μπορώ να γυρίσω σπίτι. Η εργοθεραπεία μας βοηθάει πάρα πολύ. Πηγαίνει σε κανονικό σχολείο και είναι από τους πιο επιμελής. Κάνουμε θεατρικό παιχνίδι και κολύμπι. Δεν θα γίνει ποτέ πρωταθλητής μας είπαν αλλά τον βοηθάει η επαφή με το νερό. Όταν χαίρεται πολύ κουνάει τα χέρια του σαν το πουλί. Όταν ήταν στα 2 ήταν χαριτωμένο αλλά τώρα στα 6 φοβάμαι μήπως τον κοροϊδεύουν τα άλλα παιδιά. Δεν φοβήθηκα να κάνω άλλα δύο παιδιά και είμαι πολύ ευτυχισμένη με την οικογένειά μας.

Νά'σαι καλά να φχαριστηθείς την Ολλανδία της καρδιάς σου!