Οι απόψεις των ανδρών για το θηλασμό

[Vicky-Elena]

Καλησπέρα κορίτσια,

 

ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες απόψεις για το θηλασμό που έχω δεί να έχουν διάφοροι άνδρες και περιμένω να μου πείτε και εσείς τι έχετε ακούσει από άλλους άνδρες ή τι έχετε βιώσει πχ από δικό σας άνδρα σχετικά με το θέμα.

 

Έχω παρατηρήσει ότι όσο είναι έγκυος μια γυναίκα ή τις πρώτες μέρες που ακολουθούν τον τοκετό το 100% των ανδρών είναι υπέρ του θηλασμού ενώ αρκετές γυναίκες είναι είτε διστακτικές ή ακόμη και αρνητικές! Χαρακτηριστικά αναφέρω την περίπτωση που μου διηγήθηκε μία φίλη που δουλεύει σε φαρμακείο:

Μπαίνει το πρωί ο σύζυγος της κυρίας Χ και λέει όλο χαρά ότι όλα πήγαν καλά με τον τοκετό και όλο λύπη 'δυστυχώς όμως η γυναίκα μου δεν έχει γάλα... τι να κάνουμε..και θέλαμε τόσο πολύ να θηλάσουμε.'. Το απόγευμα της ίδιας μέρας μπαίνει η κυρία Χ και αγοράζει χάπια που συνέστησε ο γιατρός της για να σταματήσει ή να μειώσει το γάλα και συμπληρώνει 'ότι δε χρειάζεται να το μάθει ο άνδρας της....' Και άλλες φορές έχω ακούσει από φίλους και γνωστούς πάρομοιες αντιδράσεις: άνδρες να θέλουν να θηλάσει η γυναίκα τους το παιδί τους (γιατί έχουν πληροφορηθεί ότι είναι το καλύτερο για το μωρό κτλ.) και γυναίκες να λένε πίσω από την πλάτη τους (ή και μπροστά τους) 'σιγά μην κάτσω εγώ μέσα κλεισμένη να ταλαιπωριέμαι κτλ.' ή 'έχεις δεί πληγωμένες θηλές? ξέρεις πως πονάει?' κτλ.

 

Όσο όμως περνάει ο καιρός (αναφέρομαι τώρα στις γυναίκες που θηλάζουν εδώ και κάποιους μήνες) α) κάποιοι άνδρες ξεκινούν τα παράπονα (πχ 'νιώθω παραγκωνισμένος, τί να προσφέρω εγώ στο παιδί κτλ) εδώ η λύση είναι απλή πχ τον βάζεις να αναλάβει το μπάνιο του μωρού ή κάτι άλλο και περιμένεις υπομονετικά πότε θα ξεκινήσουν οι στερεές τροφές να χαρεί εκείνος που θα το ταίσει και εσύ να ανασάνεις λίγο... β) κάποιοι λένε 'λυπάμαι την καημένη τη γυναίκα μου που τη βλέπω τόσο καιρό να ταλαιπωριέται' και 'εντάξει φτάνει τόσο να ζήσουμε και εμείς λίγο περισσότερο ως ζευγάρι' (άλλωστε είναι γνωστό ότι ο θηλασμός επηρεάζει λίγο αρνητικά την λίμπιντο της γυναίκας) και γ) κάποιοι που είναι πολύ περήφανοι που θηλάζει η γυναίκα τους και το λένε όπου βρεθούν και όπου σταθούν.

 

Εγώ εδώ και 7μιση μήνες θηλάζω την κόρη μου και στα στερεά δεν τα πάμε καλά (φρούτα δεν τρώει καθόλου, λαχανικά και κρέας μερικές κουταλίτσες, μόνο κρέμα βανίλια ρυζάλευρο της αρέσει) οπότε θηλάζουμε αρκετά.... (η κούρασή μου δεν περιγράφεται... ). Όσον αφορά στις απόψεις των ανδρών για το θέμα αυτό έχω ακούσει 'μπράβο' από πολλούς νέους άνδρες και έχω νιώσει και το θαυμασμό τους που τα'χω καταφέρει μέχρι τώρα ενώ από μεγαλύτερους σε ηλικία άνδρες ακούω συνέχεια 'φτάνει τόσο... πότε θα σταματήσεις? Ο άνδρας μου με έχει στηρίξει πολύ αλλά η αλήθεια είναι ότι νιώθω πολλές φορές την καρδιά μου μοιρασμένη στα δύο... Όταν έχω την κόρη μου κολλημένη στο στήθος μου ώρες ατελείωτες μου λείπουν οι ώρες που είχα με τον άνδρα μου οι δύο μας.. τι να πώ... κουράγιο....

[silia84]

τα ιδια συναισθηματα εχω και εγω ωρες-ωρες....

ο αντρας μου ηταν απο την αρχη διπλα μου και με στηριξε πααααρα πολυ στο θεμα θηλασμος....

παντου ελεγε (και λεει) εμεις ακομα θηλαζουμε!!!!

βεβαια ενημερωθηκε κ αυτος για το θεμα....

καμια φορα ομως οταν με βλεπει εκνευρισμενη μου λεει δεν πειραζει αν θελεις σταματα να θηλαζεις,να μπορεσουμε να τον αφησουμε και λιγο τον μικρο αλλου(για 2-3 ωρες μιλαμε)...τοσο καιρο παλι καλα τα καταφερες....

οταν ομως ειμαι φουλ στην τσιτα και μαλωνουμε...μου λεει δωσε ξενο..τοτε αρχιζω το κυρηγμα για τα οφελη του θηλασμου...και με κοροιδευει λεγοντας μου

--καλα αγλαια οτι πεις....:lol::lol:

απο εχθες ξεκινησα να δινω φορμουλα(με πολλες τυψεις) ο λογος ειναι οτι ετοιμαζουμε γαμοβαφτιση και επειδη θα κρατανε τον μικρο οι δικοι μας αγχωνομαι μην ζηταει να θηλασει...ολη την ημερα ειναι δυσκολο να ανταποκριθω...

ουφ δεν ξερω...πολυ αγχος με το θεμα....

παλια ξαπλωναμε στο σαλονι,βλεπαμε τηλεοραση και μου χαιδευε τα μαλλια μου ο αντρουλης μου(καθε μερα) τωρα που....απο τοτε που γεννησα ο μικρος ειναι συνεχεια στην αγκαλιτσα μου .....

και εμενα μου λειπει πολυ ο καλος μου, αλλα θα αναπληρωσω τα παντα σε λιγο καιρο...

[Vicky-Elena]

τα ιδια συναισθηματα εχω και εγω ωρες-ωρες....

ο αντρας μου ηταν απο την αρχη διπλα μου και με στηριξε πααααρα πολυ στο θεμα θηλασμος....

παντου ελεγε (και λεει) εμεις ακομα θηλαζουμε!!!!

βεβαια ενημερωθηκε κ αυτος για το θεμα....

καμια φορα ομως οταν με βλεπει εκνευρισμενη μου λεει δεν πειραζει αν θελεις σταματα να θηλαζεις,να μπορεσουμε να τον αφησουμε και λιγο τον μικρο αλλου(για 2-3 ωρες μιλαμε)...τοσο καιρο παλι καλα τα καταφερες....

οταν ομως ειμαι φουλ στην τσιτα και μαλωνουμε...μου λεει δωσε ξενο..τοτε αρχιζω το κυρηγμα για τα οφελη του θηλασμου...και με κοροιδευει λεγοντας μου

--καλα αγλαια οτι πεις....:lol::lol:

απο εχθες ξεκινησα να δινω φορμουλα(με πολλες τυψεις) ο λογος ειναι οτι ετοιμαζουμε γαμοβαφτιση και επειδη θα κρατανε τον μικρο οι δικοι μας αγχωνομαι μην ζηταει να θηλασει...ολη την ημερα ειναι δυσκολο να ανταποκριθω...

ουφ δεν ξερω...πολυ αγχος με το θεμα....

παλια ξαπλωναμε στο σαλονι,βλεπαμε τηλεοραση και μου χαιδευε τα μαλλια μου ο αντρουλης μου(καθε μερα) τωρα που....απο τοτε που γεννησα ο μικρος ειναι συνεχεια στην αγκαλιτσα μου .....

και εμενα μου λειπει πολυ ο καλος μου, αλλα θα αναπληρωσω τα παντα σε λιγο καιρο...

 

Silia μου,

 

δε μπορείς να φανταστείς πόσο σε νιώθω.... και 'μενα ο δικός μου όταν με βλέπει ΄'κάπως' (ειδικά όταν ταλαιπωριέμαι πολύ με απόφραξη πόρων κτλ.) μου λέει πάντα 'αν θέλεις σταμάτα, εξάλλου το κάνεις εδώ και πολύ καιρό, όπως νιώθεις κτλ.' και εγώ βέβαια ως μάνα κάνω υπομονή και πάμε παρακάτω.... πάντως νομίζω πως λόγω θηλασμόυ κυρίως νιώθω περισσότερο μάνα και λιγότερο γυναίκα ή σύζυγος... όποια φίλη μου έχει θηλάσει λίγο η καθόλου βλέπω πως νιώθει περισσότερο γυναίκα από 'μενα.... ξέρεις τι μου έχει λείψει πάρα πολύ? καθόμασταν τα βράδια και πηγαίναμε για φαγητό ή βλέπαμε κανένα DVD αγκαλιά στον καναπέ... τώρα έχω συνέχεια αγκαλιά τη μικρή....

Μα πώς τα καταφέραμε και από εκεί που ξεκίνησα το θέμα 'άνδρες και θηλασμός' κατέληξα από τώρα να συζητάω για το πως νιώθει η γυναίκα που θηλάζει?

 

καλές ετοιμασίες με το γάμο! και τη βάφτιση! (εγώ πάντως ευτυχώς που παντρεύτηκα πριν μείνω έγκυος γιατί τώρα έχω καταστραφεί...είμαι αρκετά κιλά σε σχέση με τη μέρα που έμεινα έγκυος ενώ μια ζωή ήμουν αδύνατη και γυμνασμένη (άστα, μεγάλος καημός αυτό.... το φυσάω και δεν κρυώνει...)

[silia84]

μην νομιζεις οτι επειδη θηλαζουμε...νιωθουμε ετσι.

απλα επειδη εχουμε την αποκλειστικη ευθυνη ειναι λιγο κουραστικο....και το ριχνουμε στο θηλασμο..

εγω σημερα που ξυπνησα το πρωι και ετοιμασα μπιμπερο ηταν σαν να με σκοτωνεις ειναι η αληθεια...πολυ μπελαλιδικο μου φανηκε!

για τις γυναικες που αναφερεις οτι δεν θηλασαν και νιωθουν πιο γυναικες...χμ...πιστευω τα φαινομενα απατουν....

μια χαρα νιωθω εγω παντως....

αντε χασε και τα κιλακια και θα εισαι super mama!!!

an δεν ειχα το γαμο δεν θα αποθηλαζα απο τωρα...μετα το χρονο.

[Vicky-Elena]

μην νομιζεις οτι επειδη θηλαζουμε...νιωθουμε ετσι.

απλα επειδη εχουμε την αποκλειστικη ευθυνη ειναι λιγο κουραστικο....και το ριχνουμε στο θηλασμο.. εγω σημερα που ξυπνησα το πρωι και ετοιμασα μπιμπερο ηταν σαν να με σκοτωνεις ειναι η αληθεια...πολυ μπελαλιδικο μου φανηκε!για τις γυναικες που αναφερεις οτι δεν θηλασαν και νιωθουν πιο γυναικες...χμ...πιστευω τα φαινομενα απατουν....

Λές? Μπορεί....

μια χαρα νιωθω εγω παντως.... αντε χασε και τα κιλακια και θα εισαι super mama!!!

an δεν ειχα το γαμο δεν θα αποθηλαζα απο τωρα...μετα το χρονο. Μάλλον έχεις δίκιο τώρα που το σκέφτομαι και εγώ...

 

Σε καταλαβαίνω.... εμένα τώρα να δείς πόσο μπελαλίδικο μου φαίνεται να ετοιμάζω και να ταίζω κρέμα βανίλια!....πλέον ο θηλασμός είναι πιο εύκολη λύση.... (ποτέ δεν περίμενα να το πώ αυτό...)

Μπράβο που νιώθεις μια χαρά! Να δώ πότε θα νιώσε και εγώ μια χαρά! Μάλλον όταν ξαναδυνατισω...

Και σε αυτό σε καταλαβαίνω (που γράφεις για τη φόρμουλα) γιατί εγώ στη βάφτιση της κόρης μου που κάναμε τη δεξίωση στο προαύλιο της εκκλησίας 'έφαγα' τη μισή δεξίωση σε ένα δωματιάκι έξω από την εκκλησία θηλάζοντας τη μικρή.... άμα ήταν να γίνω και νύφη δεν το συζητάω.... και το χειρότερο είναι που οι συγγενείς δεν είναι και πολύ συνεργάσιμοι (δεν ξέρω για τους δικούς σου) αλλά όταν τα μωρά είναι μεγαλύτερα των 6 μηνών η γενιά των γονιών μας θεωρεί πως φτάνει με το θηλασμό.... τι να πείς!

[Vicky-Elena]

Καλησπέρα κορίτσια,

 

ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες απόψεις για το θηλασμό που έχω δεί να έχουν διάφοροι άνδρες και περιμένω να μου πείτε και εσείς τι έχετε ακούσει από άλλους άνδρες ή τι έχετε βιώσει πχ από δικό σας άνδρα σχετικά με το θέμα.

 

Έχω παρατηρήσει ότι όσο είναι έγκυος μια γυναίκα ή τις πρώτες μέρες που ακολουθούν τον τοκετό το 100% των ανδρών είναι υπέρ του θηλασμού ενώ αρκετές γυναίκες είναι είτε διστακτικές ή ακόμη και αρνητικές! Χαρακτηριστικά αναφέρω την περίπτωση που μου διηγήθηκε μία φίλη που δουλεύει σε φαρμακείο:

Μπαίνει το πρωί ο σύζυγος της κυρίας Χ και λέει όλο χαρά ότι όλα πήγαν καλά με τον τοκετό και όλο λύπη 'δυστυχώς όμως η γυναίκα μου δεν έχει γάλα... τι να κάνουμε..και θέλαμε τόσο πολύ να θηλάσουμε.'. Το απόγευμα της ίδιας μέρας μπαίνει η κυρία Χ και αγοράζει χάπια που συνέστησε ο γιατρός της για να σταματήσει ή να μειώσει το γάλα και συμπληρώνει 'ότι δε χρειάζεται να το μάθει ο άνδρας της....' Και άλλες φορές έχω ακούσει από φίλους και γνωστούς πάρομοιες αντιδράσεις: άνδρες να θέλουν να θηλάσει η γυναίκα τους το παιδί τους (γιατί έχουν πληροφορηθεί ότι είναι το καλύτερο για το μωρό κτλ.) και γυναίκες να λένε πίσω από την πλάτη τους (ή και μπροστά τους) 'σιγά μην κάτσω εγώ μέσα κλεισμένη να ταλαιπωριέμαι κτλ.' ή 'έχεις δεί πληγωμένες θηλές? ξέρεις πως πονάει?' κτλ.

 

Όσο όμως περνάει ο καιρός (αναφέρομαι τώρα στις γυναίκες που θηλάζουν εδώ και κάποιους μήνες) α) κάποιοι άνδρες ξεκινούν τα παράπονα (πχ 'νιώθω παραγκωνισμένος, τί να προσφέρω εγώ στο παιδί κτλ) εδώ η λύση είναι απλή πχ τον βάζεις να αναλάβει το μπάνιο του μωρού ή κάτι άλλο και περιμένεις υπομονετικά πότε θα ξεκινήσουν οι στερεές τροφές να χαρεί εκείνος που θα το ταίσει και εσύ να ανασάνεις λίγο... β) κάποιοι λένε 'λυπάμαι την καημένη τη γυναίκα μου που τη βλέπω τόσο καιρό να ταλαιπωριέται' και 'εντάξει φτάνει τόσο να ζήσουμε και εμείς λίγο περισσότερο ως ζευγάρι' (άλλωστε είναι γνωστό ότι ο θηλασμός επηρεάζει λίγο αρνητικά την λίμπιντο της γυναίκας) και γ) κάποιοι που είναι πολύ περήφανοι που θηλάζει η γυναίκα τους και το λένε όπου βρεθούν και όπου σταθούν.

 

Εγώ εδώ και 7μιση μήνες θηλάζω την κόρη μου και στα στερεά δεν τα πάμε καλά (φρούτα δεν τρώει καθόλου, λαχανικά και κρέας μερικές κουταλίτσες, μόνο κρέμα βανίλια ρυζάλευρο της αρέσει) οπότε θηλάζουμε αρκετά.... (η κούρασή μου δεν περιγράφεται... ). Όσον αφορά στις απόψεις των ανδρών για το θέμα αυτό έχω ακούσει 'μπράβο' από πολλούς νέους άνδρες και έχω νιώσει και το θαυμασμό τους που τα'χω καταφέρει μέχρι τώρα ενώ από μεγαλύτερους σε ηλικία άνδρες ακούω συνέχεια 'φτάνει τόσο... πότε θα σταματήσεις? Ο άνδρας μου με έχει στηρίξει πολύ αλλά η αλήθεια είναι ότι νιώθω πολλές φορές την καρδιά μου μοιρασμένη στα δύο... Όταν έχω την κόρη μου κολλημένη στο στήθος μου ώρες ατελείωτες μου λείπουν οι ώρες που είχα με τον άνδρα μου οι δύο μας.. τι να πώ... κουράγιο....

 

 

Και να συμπληρώσω βέβαια και την προσωπική μου άποψη πως ο θηλασμός δεν είναι γυναικεία υπόθεση αλλά οικογενειακή... το ζευγάρι αποφασίζει αν θα θηλάσει το μωρό ή όχι γιατί χωρίς τη στήριξη του συντρόφου τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα (βέβαια εννοείται ότι υπάρχουν εξαιρέσεις όπως μαμάδες που είναι ελεύθερες ή χωρισμένες κτλ.)

 

Εσείς τι λέτε?

Οι άντρες σας τι λένε?

 

Φιλιά σε όλες!!!

[Coraline]

Εγώ θα έλεγα από την εμπειρία μου ότι ο θηλασμός είναι δύσκολος στην αρχή. Και εκεί πραγματικά χρειάζεται η στήριξη του συντρόφου. Μετά γίνεται μια καθιερωμένη κατάσταση για την οικογένεια. Εγώ είχα αποφασίσει ότι ήθελα να θηλάσω το παιδί και το είχα ανακοινώσει στον σύζυγο μου πριν γεννηθεί. Ποτέ δεν είπε τίποτα υπέρ ή κατά και πάντα θεωρεί ότι όσο εγώ και η μικρή είμαστε ευτυχισμένες και οι δύο τότε δεν τον ενδιαφέρει τι κάνουμε.

[Aeriko]

O δικός μου με είχε αφήσει ελεύθερη να αποφασίσω. Είχε κάτσει είχε ψάξει μου είχε στείλει άρθρα και όλα τα σχετικά με το θηλασμό (έτσι άλλωστε βρέθηκα εδώ μέσα) όσο ήμουν έγκυος και δεν χρειάστηκε ποτέ να το συζητήσουμε γιατί το θεωρούσαμε και οι δύο αυτονόητο.

 

Όταν όμως είδε τα προβλήματα που είχα με το μωρό και το θηλασμό μου στάθηκε όσο μπορούσε και όταν έκλαιγα που δεν μπορούσα να κάνω τη μικρη να θηλάσει μου έλεγε "σταμάτα το δεν πειράζει είναι κρίμα να ταλαιπωρείστε και οι δύο τόσο!" ενώ στην αρχή επέμεινε να προσπαθήσουμε τουλάχιστον για το πρωτόγαλα... Τελικά για να με ηρεμήσει και να σταματήσω να κλαίω απο τύψεις μου βρήκε ένα άρθρο που έλεγε ότι είναι "υπερεκτιμημένος" ο θηλασμός και με παρότρυνε να σταματήσω....

 

Αν όμως είχαν πάει όλα καλά θα έκανε ό,τι και στην αρχή... θα καθόταν και θα μας χάζευε και θα έλεγε "οι γυναίκες της ζωής μου ενωμένες" όπως έκανε στην αρχή!

[Coraline]

Και εγώ είχα τόσα προβλήματα στην αρχή που έλεγα στον ευατό μου 'αν δεν βελτιωθεί η κατάσταση σε 10 μέρες σταματάω', μετά λυνόταν το ένα θέμα προέκυπτε κάτι άλλο και πάλι το ίδιο. Ο άντρας μου δεν έλεγε τίποτα ο καημένος όλο αυτό το διάστημα, ούτε υπερ, ούτε κατά. Βέβαια όταν του είπα ότι δεν το ξαναπερνάω αυτό και αν στο δεύτερο μωρό τα πράγματα δεν είναι ευκολότερα θα του δώσω Frisolac μου είπε 'ουτε για πλακα'.

[fenaki]

μπράβο βρε κορίτσια.....εγω πάλι δεν θηλασα πολυ παρα μονο ενα μηνα και αυτο απο άγνοια.....

εγω ξεκινησα πολυ καλα τις πρωτες μερες στο νοσοκομειο αλλα μου έκανε αφορητες πληγες και παρολο που πόναγα ήθελα...και το συνεχιζα....με θηλες κτλ...όταν πήγα σπιτι επειδη έχω μια πεθερα σκατοψυχη και ζηλιάρα....ακριβώς στις 42 μερες με επεισε να κοψω το γάλα........ειναι κάτι το οποιο το μετανιώνω και απορω πως το κατάφερε.....

ξεκινησε πρωτα απο όλα μια απιστευτη γκρινια απο την πλευρα του άντρα μου να φύγει η μάνα μου απο το σπίτι απο την μερα που γέννησα...είχαμε συμφωνισει να μεινει (επειδη δεν ειμαι απο αθηνα )και μετά την γέννα για μερικές μερες μέχρι να δω ότι τα καταφερνω....και πως δεν χρειάζομαι καμια βοήθεια.... και μάλιστα ήταν δική του προταση.....

μαλωναμε τωρα στο νοσοκομειο λεχωνα εγω....για το αν θα μεινει ήθα φύγει....πάμε σπιτι με το μωρο και ξεκιναει μια πιεση απο την μ....κο....για το καθε ποτε θηλαζω και τα σχετικά.....πιάνει και την μανα μου στην άκρη και με λίγα λογια την έκανε να φυγει απο μονη της.....δευτερη μέρα στο σπίτι....και μου λεει παιδι μου να φυγω αλλά δεν μου της της ειπε η άλλη...δεν πιεσα και εγω και της λεω οκ αν δεν αισθάνεσαι άνετα φυγε....

μαλώναμε κάθε μερα με τον άντρα μου και η ατάκα ήταν η εξής...αφου δεν εχεις γαλα κοψτο......μην ταλαιπωρεις το παιδι....έρχόταν και η άλλη καθε μερα μπλα μπλα μπλα....εγω το ζωων δεν είχα ενημερωθει σχετικά με το θηλασμο....και την πίστεψα γιατι με βάζανε να τραβηξω γάλα ενω ειχα θηλάσει...και τι γάλα ειναι αυτο 40ml και πως ειναι το γάλα σου ετσι και τα λοιπά....τα θυμαμαι και τρέμω....ακουστε πονηριά δεν με άφησε να θηλάσω για να μην αδυνατισω και για να μην δεθει το παιδι μαζι μου.......σοκ...........σημειωση θεμα βαρους δεν ειχα αλλά επειδη ειχε πάρει η κορη της 30κιλα και δεν τα ξεφορτωθηκε ποτε ζηλευε.......

έλα ντε που υπάρχει θεος.....ομως το άκουσα κάποια στιγμη γιτι τοτε έμεναν απο πανω μας....το έλεγε στην κορη της......βγηκα να πάρω κατι απο το μπαλκόνι.....και μιλάγανε δεν με ακουσαν ουτε με ειδαν....

δεν θα ξεχάσω τα λόγια της ποτε....και ευχομαι να την τιμωρεί συνεχεια ο θεός.....

βέβαια δεν με πιστεψε ο άντρας μου αλλά όταν μεσα απο εδω του έδειξα αρθρα για το θέμα.....και του απεδειξα τοθλαχιστον τι μαλ.....ιες έλεγε δεν μου ξανακανε παιδιά σκηνη.....γιατι αν δεν ξέρεις και σου λενε βλακειες και ειδικα είναι η μνα σου τα πιστευεις...απο τοτε του μπηκαν ιδεες και πλεον ρωτάμε γιατρο........

ειναι ευλογια αυτό το πραγμα

[pitsikoki]

Ο δικος μου ανδρας πορωθηκε πολυ με το θηλασμο!Τα ειχε διαβασει ολα, ειχε ρωτησει τον γιατρο μας, ηταν ενημερωμενος στο φουλ!Τοσο πολυ που ετυχε να κανει και ΄κυρηγμα' σε μερικες συναδερφισες του στη δουλεια που του ελεγαν οτι δεν ειχαν γαλα. Εκεινος απαντουσε οτι ολες οι γυναικες εχουν γαλα κτλ κτλ σε σημειο που η αλλη η κοπελα στεναχωρεθηκε τοσο πολυ που του ειπε οτι ειναι ανδρας και δεν μπορει να παιζει ετσι με την ψυχολογια της...Μετα το εκοψε το κηρυγμα αλλα ειναι πολυ περηφανος που ακομη θηλαζουμε και βαζει στην θεση τους και ολους που μας λενε οτι φτανει πια....

[Vicky-Elena]

Ο δικος μου ανδρας πορωθηκε πολυ με το θηλασμο!Τα ειχε διαβασει ολα, ειχε ρωτησει τον γιατρο μας, ηταν ενημερωμενος στο φουλ!Τοσο πολυ που ετυχε να κανει και ΄κυρηγμα' σε μερικες συναδερφισες του στη δουλεια που του ελεγαν οτι δεν ειχαν γαλα. Εκεινος απαντουσε οτι ολες οι γυναικες εχουν γαλα κτλ κτλ σε σημειο που η αλλη η κοπελα στεναχωρεθηκε τοσο πολυ που του ειπε οτι ειναι ανδρας και δεν μπορει να παιζει ετσι με την ψυχολογια της...Μετα το εκοψε το κηρυγμα αλλα ειναι πολυ περηφανος που ακομη θηλαζουμε και βαζει στην θεση τους και ολους που μας λενε οτι φτανει πια....

 

α, τυχερή είσαι που τους βάζει στη θέση τους... και εγώ θα ήθελα να'χα το 'δικηγόρο' μου... να τους δίνω το τηλέφωνο του?

[Vicky-Elena]

μπράβο βρε κορίτσια.....εγω πάλι δεν θηλασα πολυ παρα μονο ενα μηνα και αυτο απο άγνοια.....

εγω ξεκινησα πολυ καλα τις πρωτες μερες στο νοσοκομειο αλλα μου έκανε αφορητες πληγες και παρολο που πόναγα ήθελα...και το συνεχιζα....με θηλες κτλ...όταν πήγα σπιτι επειδη έχω μια πεθερα σκατοψυχη και ζηλιάρα....ακριβώς στις 42 μερες με επεισε να κοψω το γάλα........ειναι κάτι το οποιο το μετανιώνω και απορω πως το κατάφερε.....

ξεκινησε πρωτα απο όλα μια απιστευτη γκρινια απο την πλευρα του άντρα μου να φύγει η μάνα μου απο το σπίτι απο την μερα που γέννησα...είχαμε συμφωνισει να μεινει (επειδη δεν ειμαι απο αθηνα )και μετά την γέννα για μερικές μερες μέχρι να δω ότι τα καταφερνω....και πως δεν χρειάζομαι καμια βοήθεια.... και μάλιστα ήταν δική του προταση.....

μαλωναμε τωρα στο νοσοκομειο λεχωνα εγω....για το αν θα μεινει ήθα φύγει....πάμε σπιτι με το μωρο και ξεκιναει μια πιεση απο την μ....κο....για το καθε ποτε θηλαζω και τα σχετικά.....πιάνει και την μανα μου στην άκρη και με λίγα λογια την έκανε να φυγει απο μονη της.....δευτερη μέρα στο σπίτι....και μου λεει παιδι μου να φυγω αλλά δεν μου της της ειπε η άλλη...δεν πιεσα και εγω και της λεω οκ αν δεν αισθάνεσαι άνετα φυγε....

μαλώναμε κάθε μερα με τον άντρα μου και η ατάκα ήταν η εξής...αφου δεν εχεις γαλα κοψτο......μην ταλαιπωρεις το παιδι....έρχόταν και η άλλη καθε μερα μπλα μπλα μπλα....εγω το ζωων δεν είχα ενημερωθει σχετικά με το θηλασμο....και την πίστεψα γιατι με βάζανε να τραβηξω γάλα ενω ειχα θηλάσει...και τι γάλα ειναι αυτο 40ml και πως ειναι το γάλα σου ετσι και τα λοιπά....τα θυμαμαι και τρέμω....ακουστε πονηριά δεν με άφησε να θηλάσω για να μην αδυνατισω και για να μην δεθει το παιδι μαζι μου.......σοκ...........σημειωση θεμα βαρους δεν ειχα αλλά επειδη ειχε πάρει η κορη της 30κιλα και δεν τα ξεφορτωθηκε ποτε ζηλευε.......

έλα ντε που υπάρχει θεος.....ομως το άκουσα κάποια στιγμη γιτι τοτε έμεναν απο πανω μας....το έλεγε στην κορη της......βγηκα να πάρω κατι απο το μπαλκόνι.....και μιλάγανε δεν με ακουσαν ουτε με ειδαν....

δεν θα ξεχάσω τα λόγια της ποτε....και ευχομαι να την τιμωρεί συνεχεια ο θεός.....

βέβαια δεν με πιστεψε ο άντρας μου αλλά όταν μεσα απο εδω του έδειξα αρθρα για το θέμα.....και του απεδειξα τοθλαχιστον τι μαλ.....ιες έλεγε δεν μου ξανακανε παιδιά σκηνη.....γιατι αν δεν ξέρεις και σου λενε βλακειες και ειδικα είναι η μνα σου τα πιστευεις...απο τοτε του μπηκαν ιδεες και πλεον ρωτάμε γιατρο........

ειναι ευλογια αυτό το πραγμα

 

Φενάκι,

καταλαβαίνω τι στεναχώρια σου αλλά θα σου πώ τα εξής...

1) καθετί που μας συμβαίνει είτε καλό είτε κακό γίνεται για κάποιο λόγο... ποτέ δεν ξέρεις...

2) οι πεθερές σχεδόν πάντα δύσκολες είναι και σχεδόν όλες κάνουμε υπομονή.... (εγώ ήξερα ότι θα με ταλαιπωρούσε η δικιά μου στο θέμα του θηλασμού οπότε γύρισα από το μαιευτήριο και επέλεξα να'μαι μόνη -ούτε μαμά ούτε πεθερά... χωρίς βοήθεια κατάφερα να θηλάσω αλλά τα νεύρα μου....ΤΣΑΤΑΛΙΑ.... όλα μου φταίγανε... άσε που κόντεψα να λιποθυμήσω 2 φορές...

3) μην ανησυχείς... τιμωρείται μόνη της... είναι χαρούμενη? ευτυχισμένη? είμαι σίγουρη πως όχι και τρώγεται όλη μέρα με τα ρούχα της... και κάτι που είχα διαβάσει (και δεν ξέρω αν θα σε βοηθήσει αλλά αν τα καταφέρναμε θα'ταν υπέροχο) 'το να δείξεις αγάπη ή καλωσύνη σε κάποιον που σε ταλαιπωρεί και θέλει το κακό σου είναι σαν να του δίνεις κάρβουνα αναμμένα στα χέρια'... σκέψου το... ξέρω είναι δύσκολο....

4) κάτι που διάβασα... στο βιβλίο της Πατσούρου νομίζω.... ότι μια κυρία είχε κάνει 8 παιδιά και λόγω κακής ενημέρωσης κατάφερε να θηλάσει μόνο το όγδοο παιδί της... λοιπόν δε σου προτείνω να κάνεις 8 παιδιά αλλά εύχομαι στο δεύτερο να ζήσεις αυτή την εμπειρία όπως την επιθυμείς και χωρίς να αντιμετωπίσεις κανένα από τα προβλήματα που μπορεί να συνοδεύουν το θηλασμό!!!

 

Α, και χαίρομαι που ο άνδρας σου κατάλαβε τι παίζει... (τους παίρνει λίγο καιρό να καταλάβουν ότι οι μαμάδες τους δεν ξέρουν τι τους γίνεται... )

και εννοείται η πεθερά σου τα έκανε όλα από ζήλεια (προφανώς επειδή δεν ήθελε/ δεν κατάφερε να θηλάσει τον άντρα σου όταν ήταν μωρό ήθελε να σου στερήσει και εσένα αυτή τη δυνατότητα....

[Vicky-Elena]

Και εγώ είχα τόσα προβλήματα στην αρχή που έλεγα στον ευατό μου 'αν δεν βελτιωθεί η κατάσταση σε 10 μέρες σταματάω', μετά λυνόταν το ένα θέμα προέκυπτε κάτι άλλο και πάλι το ίδιο. Ο άντρας μου δεν έλεγε τίποτα ο καημένος όλο αυτό το διάστημα, ούτε υπερ, ούτε κατά. Βέβαια όταν του είπα ότι δεν το ξαναπερνάω αυτό και αν στο δεύτερο μωρό τα πράγματα δεν είναι ευκολότερα θα του δώσω Frisolac μου είπε 'ουτε για πλακα'.

 

ωραίος... πολύ διπλωμάτη τον βρίσκω τον δικό σου... έτσι δεν μπορείς να τον γκρινιάξεις ποτέ....

[Vicky-Elena]

O δικός μου με είχε αφήσει ελεύθερη να αποφασίσω. Είχε κάτσει είχε ψάξει μου είχε στείλει άρθρα και όλα τα σχετικά με το θηλασμό (έτσι άλλωστε βρέθηκα εδώ μέσα) όσο ήμουν έγκυος και δεν χρειάστηκε ποτέ να το συζητήσουμε γιατί το θεωρούσαμε και οι δύο αυτονόητο.

 

Όταν όμως είδε τα προβλήματα που είχα με το μωρό και το θηλασμό μου στάθηκε όσο μπορούσε και όταν έκλαιγα που δεν μπορούσα να κάνω τη μικρη να θηλάσει μου έλεγε "σταμάτα το δεν πειράζει είναι κρίμα να ταλαιπωρείστε και οι δύο τόσο!" ενώ στην αρχή επέμεινε να προσπαθήσουμε τουλάχιστον για το πρωτόγαλα... Τελικά για να με ηρεμήσει και να σταματήσω να κλαίω απο τύψεις μου βρήκε ένα άρθρο που έλεγε ότι είναι "υπερεκτιμημένος" ο θηλασμός και με παρότρυνε να σταματήσω....

 

Αν όμως είχαν πάει όλα καλά θα έκανε ό,τι και στην αρχή... θα καθόταν και θα μας χάζευε και θα έλεγε "οι γυναίκες της ζωής μου ενωμένες" όπως έκανε στην αρχή!

 

Να τον χαίρεσαι λοιπόν τον άντρα της ζωής σου... ότι και να κάνεις σε στηρίζει... ότι και να επιλέξεις! μπράβο (να μας γράψεις το ζώδιο του!!!)

[Μανθουλα]

μπράβο βρε κορίτσια.....εγω πάλι δεν θηλασα πολυ παρα μονο ενα μηνα και αυτο απο άγνοια.....

εγω ξεκινησα πολυ καλα τις πρωτες μερες στο νοσοκομειο αλλα μου έκανε αφορητες πληγες και παρολο που πόναγα ήθελα...και το συνεχιζα....με θηλες κτλ...όταν πήγα σπιτι επειδη έχω μια πεθερα σκατοψυχη και ζηλιάρα....ακριβώς στις 42 μερες με επεισε να κοψω το γάλα........ειναι κάτι το οποιο το μετανιώνω και απορω πως το κατάφερε.....

ξεκινησε πρωτα απο όλα μια απιστευτη γκρινια απο την πλευρα του άντρα μου να φύγει η μάνα μου απο το σπίτι απο την μερα που γέννησα...είχαμε συμφωνισει να μεινει (επειδη δεν ειμαι απο αθηνα )και μετά την γέννα για μερικές μερες μέχρι να δω ότι τα καταφερνω....και πως δεν χρειάζομαι καμια βοήθεια.... και μάλιστα ήταν δική του προταση.....

μαλωναμε τωρα στο νοσοκομειο λεχωνα εγω....για το αν θα μεινει ήθα φύγει....πάμε σπιτι με το μωρο και ξεκιναει μια πιεση απο την μ....κο....για το καθε ποτε θηλαζω και τα σχετικά.....πιάνει και την μανα μου στην άκρη και με λίγα λογια την έκανε να φυγει απο μονη της.....δευτερη μέρα στο σπίτι....και μου λεει παιδι μου να φυγω αλλά δεν μου της της ειπε η άλλη...δεν πιεσα και εγω και της λεω οκ αν δεν αισθάνεσαι άνετα φυγε....

μαλώναμε κάθε μερα με τον άντρα μου και η ατάκα ήταν η εξής...αφου δεν εχεις γαλα κοψτο......μην ταλαιπωρεις το παιδι....έρχόταν και η άλλη καθε μερα μπλα μπλα μπλα....εγω το ζωων δεν είχα ενημερωθει σχετικά με το θηλασμο....και την πίστεψα γιατι με βάζανε να τραβηξω γάλα ενω ειχα θηλάσει...και τι γάλα ειναι αυτο 40ml και πως ειναι το γάλα σου ετσι και τα λοιπά....τα θυμαμαι και τρέμω....ακουστε πονηριά δεν με άφησε να θηλάσω για να μην αδυνατισω και για να μην δεθει το παιδι μαζι μου.......σοκ...........σημειωση θεμα βαρους δεν ειχα αλλά επειδη ειχε πάρει η κορη της 30κιλα και δεν τα ξεφορτωθηκε ποτε ζηλευε.......

έλα ντε που υπάρχει θεος.....ομως το άκουσα κάποια στιγμη γιτι τοτε έμεναν απο πανω μας....το έλεγε στην κορη της......βγηκα να πάρω κατι απο το μπαλκόνι.....και μιλάγανε δεν με ακουσαν ουτε με ειδαν....

δεν θα ξεχάσω τα λόγια της ποτε....και ευχομαι να την τιμωρεί συνεχεια ο θεός.....

βέβαια δεν με πιστεψε ο άντρας μου αλλά όταν μεσα απο εδω του έδειξα αρθρα για το θέμα.....και του απεδειξα τοθλαχιστον τι μαλ.....ιες έλεγε δεν μου ξανακανε παιδιά σκηνη.....γιατι αν δεν ξέρεις και σου λενε βλακειες και ειδικα είναι η μνα σου τα πιστευεις...απο τοτε του μπηκαν ιδεες και πλεον ρωτάμε γιατρο........

ειναι ευλογια αυτό το πραγμα

χριστε μου!!αυτη δεν ειναι πεθερα ειναι ο διαολος μεταμορφωμενος!!καλα ανατριχιασα!!κοπελα μου τι να σου πω δεν εχω λογια..προσεχε την οικογενεια σου να εισται δεμενοι και αγαπημενοι και μην ξαναδωσεις ποτε σημασια σε οτι σου πει..

καλο κουραγιο και σου ευχομαι στο δευτερο (αν θες με το καλο )να θηλασεις οσο εσυ πραγματικα θελησεις...

οσο για το δεσιμο του παιδιου να εισαι σιγουρη οτι μανα ειναι μονο μια και ητε θηλασεις ητε οχι στα ματια του παιδιου σου εισαι ''το φως του '':D

[Aeriko]

Να τον χαίρεσαι λοιπόν τον άντρα της ζωής σου... ότι και να κάνεις σε στηρίζει... ότι και να επιλέξεις! μπράβο (να μας γράψεις το ζώδιο του!!!)

 

Ιχθείς με Κριό (μεταίχμιο)... παίζει ρόλο;

[Μανθουλα]

παντως κοριτσια και μενα ο αντρας μου ειναι πολυ περηφανος που ''θηλαζουμε''ακομη και οπου βρεθουμε και δεν το ξερουν φροντιζει (παντα με διακρητικο τροπο καθοτι και χαμηλων τονων) να το μαθουν με ατακες του τυπου-εμας δεν χρειαζεται ζεσταμα ειναι παντα στη σωστη θερμοκρασια...η το κουβαλαμε παντα μαζι μας κτλ..και αν δεν το ακουσουν η δεν δωσουν σημασια το επαναλαμβανει μεχρι να ακουστει εκει κρυφογελαω......

τις προαλες πηγαμε σε ενα γαμο και ειμασταν σε ενα τραπεζι με το σοι του και ενας θειος του τον ρωτησε κατι για το μωρο και οαντρας μου του απαντησε... και εκει κολλησε και το ''ε και αφου δεν χρειζετε ζεσταμα θειε παντα ειναι ζεστο εμας''(ψιλοασχετο με την κουβεντα απλα ηθελε να το πει) ο θειος αδιαφορησε και οι θειες:shock:γουρλωσαν που ακοοοοοοοοοοοομα θηλαζω!!και ετσι μετα του ειπα οτι δεν χρειαζετε να το λεει πια γιατι ο κοσμος ειναι ανενημερωτος και πιστευει διαφορες χαζομερες (βλεπε'' τι αλλο θα ακουσω'' τοπικ}τωρα που μεγαλωνει το μωρο...γιατι και γω δεν ειμαι να με προσβαλουν και αν μην απαντησω αναλογαπαντα με ευγενια....

παντως και τις πρωτες μερες ηταν πολυ υποστηρικτικος και με βοηθησε πολυ στο να συνεχισω..

[Μαρια.X]

Kι εμενα ειναι πολυ υποστηρικτος με το θηλασμο (2 χρονια τωρα του'χω κανει πλυση εγκεφαλου του ανθρωπου).

Ξερει το βιβλιο της Πατσουρου (την περιληψη),του διαβαζω ολα τα νεα αρθρα περι θηλασμου,τα οφελη τα εχουμε ξεκοκαλισει,πλεον μπορω να πω οτι εχω ενα αριστο μαθητη .

 

Οταν συζηταμε για το δευτερο,μου λεει ''θα πεις του γιατρου να θηλασεις μολις γεννησεις'',και ''το μωρο θα κοιματε στο δωματιο σου,οχι οπως την αλλη φορα''.

 

Μανθουλα εγω γεννησα στου καπακη με το μαρινακη,κανουν αραγε rooming in εκει?

[poukis]

Ο λογος που καταφερα να θηλασω τον γιο μου 3 μηνες κ την μικρή μου που ακομη θηλαζω ειναι ο αντρας μου.Οχι οτι εγω δεν ηθελα αλλα καθησε διαβασε,ενημερωθηκε με στηριξε.Εχει κανει "διατριβει" πανω στο θηλασμο,την ενοτητα περι θηλασμου τα ξερει ολα απ εξω.Με στηριξε κ με υποστηριξε παρα πολυ,ειδικα στον γιο μου(ημουν πιο άπειρη τοτε) ολα τα ξενυχτια μαζι τα καναμε.Τωρα τελευταια αρχισε να με κανει "νερα" κ να μου λεει οτι φτανει τοσο κ αλλα διαφορα αλλα τον δικαιολογο γιατι ειναι φορες που κουράζομαι.Το θεμα μου με την μικρη ειναι το νυχτερινο,ξυπναει συνεχεια μπορει κ καθε μια ωρα,την εχω στο κρεβατι κ πιπιλιζει,αν την τραβήξω ξυπναει κ κλαει.(λιγο off topic για να πω τον "πονο" μου)

[Μανθουλα]

Kι εμενα ειναι πολυ υποστηρικτος με το θηλασμο (2 χρονια τωρα του'χω κανει πλυση εγκεφαλου του ανθρωπου).

Ξερει το βιβλιο της Πατσουρου (την περιληψη),του διαβαζω ολα τα νεα αρθρα περι θηλασμου,τα οφελη τα εχουμε ξεκοκαλισει,πλεον μπορω να πω οτι εχω ενα αριστο μαθητη .

 

Οταν συζηταμε για το δευτερο,μου λεει ''θα πεις του γιατρου να θηλασεις μολις γεννησεις'',και ''το μωρο θα κοιματε στο δωματιο σου,οχι οπως την αλλη φορα''.

 

Μανθουλα εγω γεννησα στου καπακη με το μαρινακη,κανουν αραγε rooming in εκει?

Μαρια.Χ σου εστειλα πμ

[lina]

Όταν έχω την κόρη μου κολλημένη στο στήθος μου ώρες ατελείωτες μου λείπουν οι ώρες που είχα με τον άνδρα μου οι δύο μας.. τι να πώ... κουράγιο....

 

Οι ώρες με τους άνδρες μας έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Δεν τα μάθατε; Γίναμε μάνες και μέχρι να πάνε τα παιδιά κατασκήνωση (αυτό το χρονικό όριο έχω βάλει εγώ για να μην πω φαντάροι), η αγκαλιά μας και οι αγκαλια των ανδρών μας ζεσταίνει τα βλαστάρια μας. Ούτε ο θηλασμός φταίει ούτε τίποτα. Ίσα-ίσα που για τον άνδρα που γνωρίζει η εικόνα της μαμάς που ανασταίνει το βρέφος με το γάλα της είναι το ομορφότερο πράγμα στον κόσμο...

[Vicky-Elena]

Ιχθείς με Κριό (μεταίχμιο)... παίζει ρόλο;

α, για αυτό! ευαίσθητος αλλά και δυναμικός... σπουδαίο στήριγμα!!!

είσαι πολυυυυύ τυχερή!!!

[Vicky-Elena]

Ο λογος που καταφερα να θηλασω τον γιο μου 3 μηνες κ την μικρή μου που ακομη θηλαζω ειναι ο αντρας μου.Οχι οτι εγω δεν ηθελα αλλα καθησε διαβασε,ενημερωθηκε με στηριξε.Εχει κανει "διατριβει" πανω στο θηλασμο,την ενοτητα περι θηλασμου τα ξερει ολα απ εξω.Με στηριξε κ με υποστηριξε παρα πολυ,ειδικα στον γιο μου(ημουν πιο άπειρη τοτε) ολα τα ξενυχτια μαζι τα καναμε.Τωρα τελευταια αρχισε να με κανει "νερα" κ να μου λεει οτι φτανει τοσο κ αλλα διαφορα αλλα τον δικαιολογο γιατι ειναι φορες που κουράζομαι.Το θεμα μου με την μικρη ειναι το νυχτερινο,ξυπναει συνεχεια μπορει κ καθε μια ωρα,την εχω στο κρεβατι κ πιπιλιζει,αν την τραβήξω ξυπναει κ κλαει.(λιγο off topic για να πω τον "πονο" μου)

 

κορίτσια θα αρχίσω να ζηλεύω!... εμένα ο δικός μου ότι και να του έδωσα να διαβάσει βαριότανε... μου έλεγε ότι τα ξέρει και συμφωνεί.... εμένα όμως θα μου άρεσε να διαβάζουμε παρέα... τι να κάνω, έναν τον έχω όμως

[Vicky-Elena]

Οι ώρες με τους άνδρες μας έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Δεν τα μάθατε; Γίναμε μάνες και μέχρι να πάνε τα παιδιά κατασκήνωση (αυτό το χρονικό όριο έχω βάλει εγώ για να μην πω φαντάροι), η αγκαλιά μας και οι αγκαλια των ανδρών μας ζεσταίνει τα βλαστάρια μας. Ούτε ο θηλασμός φταίει ούτε τίποτα. Ίσα-ίσα που για τον άνδρα που γνωρίζει η εικόνα της μαμάς που ανασταίνει το βρέφος με το γάλα της είναι το ομορφότερο πράγμα στον κόσμο...

 

Μη μου λές τέτοια... και εγώ που ελπίζω ότι οι ώρες για τον εαυτό μας και τον άντρα μας θα επιστρέψουν όταν το παιδί πάει σχολείο? όνειρο θερινής νυχτός είναι αυτό?

 

Α, και δε μου λές... έχω ακούσει ότι με το ένα παιδί αλλάζει η ζωή σου ενώ με τα 2 παιδιά 'τελειώνει'.... αλήθεια είναι? (εννοείται χιούμορ κάνω!)

 

Ένα σινεμά γίνεται να πάμε? Πως θα γίνει να μη θηλάσω ένα βράδυ? Ένα break χρειάζομαι...αχ, επειδή η μικρή μου παρόλο που κοντεύει 8 μηνών δεν τρώει ούτε μεσημεριανό ούτε φρούτα (μόνο κρέμα βανίλια) σχεδόν θηλάζουμε όπως όταν ήταν 3 μηνών.... έχω εξαντληθεί!!!! (και ο άνδρας μου έχει κουραστεί να μας βλέπει έτσι....)