νεο αδελφακι

[maraki10]

το παιδι μου ειναι 4,5 ετων και ειμαι εγκυος το δευτερο....πώς να το προετοιμασω για τον ερχομο το νεου μελους και πως θα προλαβω πιθανες αρνητικες αντιδρασεις?

γνωριζει οτι ειμαι εγκυος και με προστατευει πολύ αλλα αμα κραταω αλλο παιδακι κανει τα παντα για να στρεψει την προσοχη μας!!!!

[DEMS]

Τα δικά μου έχουν ακριβώς 4 χρόνια διαφορά. Στον Ευριπίδη ανακοινώσαμε την εγκυμοσύνη μου μετά την αυχενική διαφάνεια (4ο μήνα δηλαδή) χωρίς πολλά λόγια. Του είπαμε απλά "αποφασίσαμε να κάνουμε κι άλλο παιδί" μας ρώτησε "αγόρι ή κορίτσι;" του είπαμε "μάλλον κορίτσι είναι" και ρώτησε "πως θα τη λένε την αδερφή μου;" είπαμε "Ιφιγένεια".

Από τότε κατά διαστήματα ρωτούσε διάφορα του στυλ "πότε θα μεγαλώσει η κοιλιά σου να πας στο νοσοκομείο να σου βγάλει ο γιατρός την αδερφή μου;" "που είναι το νοσοκομείο;", "πόσες μέρες θα μείνεις;", "μπορώ να έρθω να σε δω;". Πάντα του απαντούσα σε αυτό που ρωτούσε, χωρίς πολλά λόγια και περιττές πληροφορίες, που δεν είχε ζητήσει. Τον παίρναμε μαζί μας στις επισκέψεις στο γυναικολόγο. Όχι ότι καταλάβαινε πολλά από τους υπέρηχους (ποιός καταλαβαίνει άλλωστε; ),του άρεσε πάντως να ακούει την καρδιά του μωρού (το σχόλιό του ήταν ότι ακούγεται σαν τρένο).

 

Για τον ερχομό του μωρού στο σπίτι του είπαμε ότι στην αρχή θα χρειαστεί να ασχολούμαι εγώ πολλές ώρες μαζί της και αυτός θα πρέπει να κάνει περισσότερο παρέα με τον μπαμπά. Του είπαμε ότι τα πολύ μικρά μωρά δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, δεν μιλάνε, δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους και τα πόδια τους και πρέπει για όλα να φροντίζει η μαμά τους. Του είπαμε ότι θα κλαίει τη νύχτα και θα τον ξυπνάει (κοιμούνται στο ίδιο δωμάτιο). Του παρουσιάσαμε δηλαδή την κατάσταση όσο πιο ρεαλιστικά γινόταν. Όταν αρχίσαν διάφοροι να τον ρωτάνε "θα την αγαπάς την αδερφή σου;" του είπαμε ότι δεν είναι υποχρεωμένος να την αγαπάει, αν δεν θέλει. Μόνο οι γονείς του είναι υποχρεωμένοι να αγαπάνε ένα παιδί.

Μέχρι στιγμής δείχνει να το έχει δεχθεί πολύ καλά. Όσο ήμουν στο μαιευτήριο δεν με ζήτησε ούτε μια φορά. Ήρθε ένα απόγευμα μαζί με τον πατέρα του να με δει, εκατσε μαζί μας 10 λεπτά (ίσα για να φάει το παγωτό του) και μετά πήγε στον παιδότοπο του Ιασώ.

 

Στη αδερφή του μιλάει γλυκά και τη χαϊδολογάει. Όπου βρεθεί και όπου σταθεί μιλάει για την αυτή. "Η αδερφή μου με κοίταξε", "η αδερφή μου χαμογέλασε", "η αδερφή μου με χάιδεψε" κλπ. Άκουγε μέχρι τώρα τους φίλους του να μιλάνε για τα αδέρφια τους και μάλλον ζήλευε. Τώρα μπορεί και αυτός να λέει και το ευχαριστιέται. :lol:

Η Ιφιγένεια ξυπνάει τουλάχιστον 2-3 φορές τη νύχτα για να πιεί γάλα. Ανάμεσα στην κούνια της και το κρεβάτι του Ευριπίδη βρίσκεται η αλλαξιέρα. Ο Ευριπίδης δεν έχει ξυπνήσει ούτε μια φορά και δεν είναι από τα παιδιά που κοιμούνται βαριά. Μέχρι τώρα δεν τολμούσαμε να μπούμε βράδυ στο δωμάτιό του γιατί αν π.χ. έτριζε το πάτωμα θα ξύπναγε.

Ο άντρας μου ασχολείται πολλές ώρες μαζί του και εγώ του αφιερώνω όσο χρόνο μου περισσεύει. Του λέμε πολλά μπράβο, τον αγκαλιάζουμε συχνά, του δίνουμε πολλά φιλιά και τον ενθαρύνουμε να μας πει αν κάτι δεν του αρέσει. Το μόνο που έχει πει μέχρι στιγμής είναι ότι θέλει να πάμε βόλτα όλοι μαζί.

Στο μέλλον, όταν θα είναι και η Ιφιγένεια μεγαλύτερη και θα διεκδικεί και αυτή περισσότερα πράγματα δεν ξέρω τι θα γίνει. Βλέποντας και κάνοντας...

Με όλο αυτό το σεντόνι θέλω να πω ότι όσο πιο καλά προετοιμασμένα είναι τα παιδιά για αυτό που πραγματικά τα περιμένει, τόσο πιο καλά αντιδρούν στις αλλαγές.

[loukomamy]

Dems, πολύ όμορφος ο τρόπος σας!! Τελικά νομίζω οτι είναι ευκολότερο να κάνεις το δεύτερο όταν το πρώτο έχει φτάσει σε αυτή την ηλικία... που να μπορείς δηλαδή να συνενοηθείς.

 

Sorry για το off topic...

[kyra]

DEMS, να σου ζήσουν τα παιδάκια σου. Να σε προειδοποιήσω όμως ότι τα προβλήματα ζήλιας ξεκινούν όταν το μικρό γίνει περίπου 12 μηνών. Γι αυτό .... μη χαλαρώνετε...:wink:

[DEMS]

Dems, πολύ όμορφος ο τρόπος σας!! Τελικά νομίζω οτι είναι ευκολότερο να κάνεις το δεύτερο όταν το πρώτο έχει φτάσει σε αυτή την ηλικία... που να μπορείς δηλαδή να συνενοηθείς.

 

Sorry για το off topic...

 

Σε ευχαριστώ! ήμουν πάντα της άποψης ότι πρέπει το μεγαλύτερο παιδί να έχει κάνει κάποια βήματα ανεξαρτησίας για να κάνεις το επόμενο.

 

DEMS, να σου ζήσουν τα παιδάκια σου. Να σε προειδοποιήσω όμως ότι τα προβλήματα ζήλιας ξεκινούν όταν το μικρό γίνει περίπου 12 μηνών. Γι αυτό .... μη χαλαρώνετε...:wink:

 

Ευχαριστώ για τις ευχές σου!

Απάντησα σε αυτό το θέμα γιατί η περίπτωσή μου είναι παρόμοια με αυτή της maraki10 και γιατί το θέμα της προετοιμασίας το έχω πρόσφατο Ξέρω ότι έχουμε πολύ δουλειά ακόμα.

 

Αν προσέξεις στο προηγούμενο μήνυμά μου γράφω:

Στο μέλλον, όταν θα είναι και η Ιφιγένεια μεγαλύτερη και θα διεκδικεί και αυτή περισσότερα πράγματα δεν ξέρω τι θα γίνει. Βλέποντας και κάνοντας...

 

Άλλωστε οι σχέσεις δεν είναι στάσιμες

[ALIKOYLA]

κι εγω εχω αρχισει να λεω στη κορη μου για το μωρακι,οχι πολλα πολλα .οτι θα ειναι μικρο και θα κλαιει.λεει οτι θα με βοηθαει να το ταισουμε και να το αλλαξουμε.θα δειξει.αλλα νομιζω οτι αν παιζω μαζι της οπως τωρα αλλα με διαλλειματα λογω του μωρου, θα τα καταφερουμε.βεβαια θεωρω οτι καποιες ζηλειες ειναι αναποφευκτες αλλα με υπομονη παλευονται.

[maraki10]

ακριβως!!!!

θελει διπλωματια και εξυπνους χειρισμους!!!

 

μου αρεσουν τα αρχαια ονοματα τους!!!!