Πάρκο ή κάτω για μπουσούλημα?

[Μαράκι]

Καλημέρα σε όλους...

ήθελα να σας ρωτήσω,το μικρό μου είναι 9μιση μηνών, κατά τη διάρκεια της ημέρας την αφήνουμε και σε έναν περιορισμένο χώρο στο σαλόνι και μουσουλάει, αλλά γενικα΄το απόγευμα την έχουμε στο πάρκο...μιλούσα με μία φίλη μου η οποία μου έλεγε ότι το δικό της το αφήνει όλη μέρα κάτω, δεν έχει καν πάρκο, και γενικά το μικρό της, ίδια ηλικία, μπορεί να είναι στο ένα δωμάτιο και η ίδια να είναι στο άλλο..εγώ φοβάμαι πολύ μην πέσει και χτυπήσει το κεφάλι της...είναι μήπως προτιμότερο σε αυτή την ηλικία να το έχουμε ελέυθερο όντως να μπουσουλάει κάτω απο το να το περιορίζουμε στο πάρκο??

[ΧΡΥΣΑ]

Μαρακι καλημερα,

εγω τον μικρο μου τον ειχα και μπουσουλαγε σε ολο το σπιτι αλλα παντα φροντιζα να τον επιβλεπω. Επισης ειχα φροντισει να απομακρυνω επικυνδυνα πραγματα οπως φωτιστικο δαπεδου, γυαλικα στα τραπεζακια κτλ. Ακομα εβαλα προστατευτικα στις γωνιες των τραπεζιων στο σαλονι γιατι ειναι σιδερο και οι γωνιες ειναι πολυ κοφτερες. Πιστευω οτι ειναι καλυτερα να ειναι ελευθερο το παιδι αν εχεις βεβαια τη δυνατοττητα απο το να ειναι περιορισμενο σε ενα παρκο. Εξαλλου η εξερευνηση ειναι αυτο που βοηθα τα παιδια σε αυτη την ηλικια να μαθουν και να αναπτυχθουν.

[elena73]

καλημερα!!

εχω μιλησει σχετικα για αυτο...για δες...

edit admin εξαιτίας συγχώνευσης

ειχαμε ανοιξει ηδη το θεμα......

[elena73]

τωρα ειναι 1ο 1/2 και περπατανε μονα τους τελειως!!!

 

ειμαι πολυ χαρουμενη γι αυτο!!

[xrysalis]

Για την ελευθερια του "τριγυριζω στο πατωμα" αγχωνομαι στη σκεψη πως 1ον μπορει να χτυπήσει το κεφαλακι και πολυ περισσοτερο τα δοντακια του... 2ον δεν θα τολμουσα να απομακρυνθω λεπτο! 3ον θα φρικαρα με την καθαριοτητα και την υγιεινη... αυτος τα βαζει όλα στο στομα! (οπως ολα φανταζομαι τα παιδακια!!!) να τον εβλεπα πχ να γλυφει το πατωμα ε, οσο και να το απολυμανει κανεις....

 

Εγω παντως επειδη φοβαμαι γενικα πολυ τα χτυπηματα/πεσηματα τον εβαλα απο νωρις στο παρκο, το συνηθισε και του αρεσε να παιζει με τα παιχνιδια του, μαλιστα καθετε εκει αρκετη ωρα και χωρις να με βλεπει συνεχεια, πραγμα που μου δινει την ανεση να κανω και καμια δουλεια! εμαθε να καθεται και στον πωπω του και τωρα γαντζωνεται στα δυχτια και σηκωνεται πανω, σιγα σιγα φερνει βολτα γυρο-γυρο το παρκο!! το μπουσουλημα δεν το εχει και τοσο σε εκτιμηση!! οσες φορες γυρναει μπρουμητα παει προς τα πίσω!! τι να πω μαλλον θα περπατησει κατευθειαν!!!

 

επίσης εχουμε αρχισει δειλα δειλα να τον βαζουμε στη στρατα! η χαρα του απεριγραπτη!! επιτελους μπορει να σκαλισει οτι τοσο καιρο ζαχαρωνε εξ' αποστασεως

[ΡΟΥΛΑ]

Εμένα βασικά κανένα από τα παιδιά μου δεν ήθελε το πάρκο, οπότε δεν είχα και άλλη λύση εκτός του κάτω, όμως έτσι έμαθαν πολύ γρήγορα να περπατάνε και να προσέχουν, δεν λέω ότι δεν υπάρχουν "ατυχήματα" αλλά ευτυχώς οχι τίποτα σοβαρό.

[nnm004]

γεια σας κοριτσια , εγω τον εχο στο παρκο το πρωι που ξυπναμε ισα ισα για να πιω τον καφε μου , δεν του πολυαρεσει βεβαια αλλα αναγκαστικα καθεται και παιζει με τα παιχνιδακια του. Την αλλη βδομαδα κλεινουμε τον 1ο χρονο , δεν περπαταει ακομα αλλα τρεχει μπουσουλοντας σηκωνεται και γενικως τουθ αρεσει να ανακαλυπτει τον κοσμο ετσι . Τον εχω πολλες ωρες της ημερας αμολυτο , ιδιαιτερα στο δωματιο του οπου επιτρεπεται να "γκρεμιζει" οτι θελει , στο υπολοιπο σπιτι με επιβλεψη ισα ισα για να ανακαλυπτει τους χωρους , δεν του επιτρεπω να μπαινει στην κουζινα επειδη εχουμε προβλημα με κατσαριδες και στο μπανιο μην τυχων φαει κανα απορυπαντικο η σαμπουαν και στο γραφειο μου επειδη ειναι γεματο καλοδια απο τον υπολογιστη , αυτο το δωματιο πολυ το λιγουρευεται ο καιμενος . Κατω τον αφησα δειλα δειλα απο 9 μηνων και συνεχως αυξαναμε το χρονο οπου θα ειναι κατω. Καθημερινο σφουγγαρισμα και χωρις παππουτσια κανεις μεσα στο σπιτι , και δεν ανυσηχω καθολου αμα βαζει στο στομα του τα παιχνιδια που ειναι κατω ,αμα καθαριζεις καθημερινα καθαρα ειναι κατω μας το ειπε και η παιδιατρος .

[Afroditi D]

...έτσι έμαθαν πολύ γρήγορα να περπατάνε και να προσέχουν, δεν λέω ότι δεν υπάρχουν "ατυχήματα" αλλά ευτυχώς οχι τίποτα σοβαρό.

 

συμφωνώ , τα παιδάκια έχουν το ένσικτο της αυτοσυντήρησης!

και εμας ο μικρός στο πάρκο δεν κάθησε καθόλου .... και εχει να μου λέει ο άντρας μου οτι "φαγώθηκα" να το πάρουμε!

να σου πώ την αλήθεια , κάποιες φορές που ήθελα πχ.να σιδερώσω , παρακαλούσα να μπορούσε να κάτσει λίγο στο πάρκο!

Ο Χαράλαμπος περπάτησε πολύ νωρίς , πιανόταν απο τα έπιπλα και σηκωνόταν με μεγαλη ευκολία ....βέβαια τα μάτια μου 14 εννοείτε , πάντα τον είχα σε χώρο που ήμασταν μαζί του ή που μπορούσα να τον επιβλέπω!

[annastasia]

Είμαστε και εμείς από τις περιπτώσεις εκείνες που πάρκο δεν πήραμε ποτέ... το θεωρούσαμε σα "φυλακή" για το παιδάκι μας (όχι ότι εγώ που σα μωρό που ήμουνα σε πάρκο έπαθα τίποτα, απλά προσωπικά με ενοχλεί σα θέαμα...) από τη στιγμή που μπουσούλησε τον είχαμε συνεχώς στο πάτωμα με συνεχή βέβαια επίβλεψη... και ναι τα βάζει όλα στόμα του και πλεον το έχουμε συνηθίσει αυτό...

Παρόλα αυτά βέβαια όχι ότι η ελευθερία τον έμαθε να περπατήσει γρήγορα...κάνει μόνος του βήματα αλλά πολύ διστακτικά...

[Τόνια]

Καλημέρα και από μένα,

 

πάρκο δεν αγοράσαμε ποτέ γιατί και οι δύο το θεωρούσαμε φυλακή...άσε που δεν χωράει και στο σπίτι. Από 5,5 μηνών που έκατσε στον ποπό του του έβαλα ένα πάπλωμα στο πάτωμα του δωματίου του και εκεί έπαιζε, τραβιόταν από τα συρτάρια για να σηκωθεί, έπεφτε ευτυχώς στα μαλακά...και μπουσούλησε περίπου 8,5 μηνών.. και εκεί άρχισε το σόου!!!!! σε όλο το σπίτι και το μπαλκόνι ήταν και καλοκαίρι...όλη μέρα όλα ανοιχτά... . Σφουγγάριζα με όλα τα καθαριστικά...κάθε μεσημέρι που κοιμόταν και κάθε βράδυ που κοιμόταν... Ευτυχώς τον Ιούλιο πήγαμε στο χωριό και εκεί ξεσάλωσε να κυνηγάει γάτες και σκύλους μπουσουλώντας κάτω....εκεί ψιλοέπαθα σοκ με την καθαριότητα αλλά ήταν αδύνατο να το σταματήσω...οπότε καλό σφουγγάρισμα και άντε κυνήγι με τις γάτες πάλι...αυτές οι γάτες ακόμα ακούν Νικόλα και τρέχουν. 11 μηνών έκανε τα πρώτα βήματα και τελείωσε....!! Απο εμπειρία δεν έπαθε τίποτα ούτε που μπουσουλούσε στο πάτωμα ούτε που μπουσουλούσε στο χωριό!!!! Ούτε ίωση μέχρι σήμερα (φτου να μην τον ματιάσω....!!!!!) εκτός μια γαστρεντερίτιδα πριν 3 εβδομάδες που του την έδωσα εγώ!!!

Αυτά από εμπειρία!!!!

[eleana]

εγω και τα 2 μου παιδακια τα αφηνα ελευθερα να μπουσουλανε σε ολο το σπιτι.ειχα και εχω μαζεψει τραπεζακια σαλονιου καρεκλες και καθετι που μπορει να θεσει σε κινδυνο το μωρο και ετσι εχει ελευθερια κινησεων.πιστευω πως το να το κλεισεις στο παρκο ε δεν ειναι και οτι καλυτερο ιδιαιτερα για μωρα που μπουσουλανε.σφουγγαριζω το σπιτι με χλωρινη καθε 2 μερες και ειμαστε οκ...και το σημαντικοτερο δεν εχουν παθει τιποτα...

εκει που δεν τα αφηνω απο την αγκ;αλια μου ειναι οταν πηγαινουμε επισκεψεις...

[SophiaT]

Εμας δεν μας αρεσε η ιδεα του παρκου και πολυ αλλα θελαμε καπου να την περιοριζουμε για λιγες ωρες. Τελικα πηραμε το παρκο της Lindham

http://www.eurosale.gr/itm_cat.php?catkey=1574&itm_id=24756 το οποιο μας βολεψε πολυ. Εκει εμαθε να σηκωνεται και να στηριζεται και, νομιζω, οτι δεν ενοιωθε απομονωμενη. Τωρα που περπαταει μπαινει και βγαινει μονη της στο παρκο καθεται και παιζει για λιγο και μετα παλι κοβει βολτες στο σπιτι. Και οταν χρειαζεται κλεινω και την πορτα και δεν μπορει να βγει.

 

Το σπιτι το σφουγγαριζω καθε τρεις-τεσσερις μερες, αλλα κυκλοφορουμε με παντοφλες. Και ολοι οσοι ερχονται για επισκεψη.

[Olg@]

Το πάρκο το χρησιμοποιήσαμε πολύ στην αρχή, όταν πρωτοστεκόταν ... να φανταστείτε ήθελε από μονη της να την βάλουμε εκεί γιατί μπορούσε και έκανε βηματάκια γύρω γύρω, για να κάτσει κάτω και να παίξει ούτε λόγος. Έμενε αρκετή ώρα εκεί μόνο όμως αν ήταν και κάποιος από δίπλα και της μιλούσε ... το καλύτερο τής βέβαια ήταν όταν ήμασταν μεγάλη παρέα ... έδινε παράσταση με γελάκια, λογάκια ... είχε κοινό παιδί μου και ξεσάλωνε !!!

Από τότε που άρχισε να περπατάει και να εξερευνεί, δεν θέλει πια ούτε να το δει και φυσικό είναι. Τώρα το καλύτερό της είναι στο σαλόνι, πηγαίνει γύρω γύρω απο το τραπεζάκι, βάζει πάνω τα παιχνίδια της και παίζει και γενικά όσες ώρες είναι ξύπνιο αυτό το παιδί είναι όρθιο ... δεν κάθεται στον πωπουδάκο της καθόλου μα καθόλου.

[Αντιγόνη]

Το πάρκο το χρησιμοποιήσαμε πολύ στην αρχή, όταν πρωτοστεκόταν ... να φανταστείτε ήθελε από μονη της να την βάλουμε εκεί γιατί μπορούσε και έκανε βηματάκια γύρω γύρω, για να κάτσει κάτω και να παίξει ούτε λόγος. Έμενε αρκετή ώρα εκεί μόνο όμως αν ήταν και κάποιος από δίπλα και της μιλούσε ... το καλύτερο τής βέβαια ήταν όταν ήμασταν μεγάλη παρέα ... έδινε παράσταση με γελάκια, λογάκια ... είχε κοινό παιδί μου και ξεσάλωνε !!!

 

Έτσι ακριβώς και η δικιά μου. Το πάρκο τη βοήθησε πρώτα να πιάνεται από το δίχτυ και να στηρίζεται μόνη της, και εκεί έκανε και τα πρώτα της βήματα, ίσως γιατί ένιωθε ότι και αν έπεφτε δεν θα χτύπαγε.

[Eliza]

Δεν βάλαμε καθόλου τον Κωστή μας σε πάρκο. Από τη στιγμή που άρχισε να κάθεται ήταν πάντα στο πάτωμα, πάντα με επίβλεψη. Για λόγους ασφαλείας αν υπάρχει ανάγκη (για λίγη ώρα) τον βάζουμε στο κρεβάτι του. Κατα τα άλλα είναι πάντα ελεύθερος να τριγυρίζει -εκτός από κουζίνα+μπάνιο που κλείνουμε τις πόρτες.

[renik]

Yπάρχουν παιδάκια που κάθονται στο πάρκο και άλλα που δεν κάθονται λεπτό.Το δικό μου δυστυχώς ανήκει στην δεύτερη κατηγορία οπότε το πάρκο δεν μας βόλεψε καθόλου.Το θετικό ήταν πως είχα στρώσει χαλιά και όταν έπεφτε με τα μούτρα δεν χτύπαγε πολύ.Επίσης είχα βγάλει στην άκρη όλα τα τραπεζάκια και είχα ασφαλίσει όλα τα ντουλάπια έτσι ώστε να μην πιάσει τίποτα και του έρθει στο κεφάλι ή μην χτυπήσει πουθενά.Το κακό είναι πως μέχρι να στρώσω τα χαλιά σφουγγάριζα κάθε μερα.μεγάλη ταλαιπωρία αυτό!!!!Το πιο δύσκολο πάντως ήταν πως δεν μπορούσα να κάνω τίποτα όσο ήταν στο πάτωμα γιατί ή με κυνήγαγε ή είχα το άγχος με το που εξαφανιζόταν απο το οπτικό μου πεδίο μην χτήπησε πουθενά ή μην έφαγε τίποτα και αναγκαζόμουν να κάνω όλες μου τις δουλειές όσο κοιμόταν και όταν κοιμόταν ή όταν ερχόταν ο μπαμπάς σπίτι και αναλάμβανε να κάνειι τη νταντά εκείνος

[theano]

και εμείς είχαμε πάρει πάρκο αλλά κάθησε για κάνα μήνα στην αρχή και μετά δεν ήθελε με τίποτα. τελικά του έφτιαξα ένα προστατευμένο χώρο σαν παιδότοπο στο δωμάτιο του και παίζει εκεί ανενόχλητος όσο θέλει. του έκλεισα και την πόρτα με ειδικό καγκελάκι και έχω και το κεφάλι μου ήσυχο. στο δωμάτιο του μπαίνουν όλοι μόνο χωρίς παπούτσια. Οπότε έχω και το κεφάλι μου ήσυχο ότι δεν θα χτυπήσει πουθενά, μιας και είναι πολύ πιο εύκολο να προστατεύσω το δωμάτιο του απο ότι όλο το σπίτι που κάτι μπορεί να μου ξεφύγει αλλά να το βρει ο μικρός.