Οι Ελληνοοαμερικανοί ξαδερφο-κουμπάροι μας...

[Κυριακή]

Η Αννούλα και ο Μάικ είναι ξαδέρφια του συζύγου μου και ζούσαν στην Αμερική. Ο επαγγελματικός τομέας ήταν εύφορος και είχαν τα κλασικά σπίτια που βλέπουμε στις φωτογραφίες και στην ΤV. Ηταν καθηγητής πανεπιστημίου και εκείνη δασκάλα. Εκεί τους εκτιμούν αλλιώς οικονομικά. Όχι όπως εδώ που κάθε τόσο κάνουν απεργείες. Τέλοσπάντων κάθε καλοκαίρι έρχονταν Ελλάδα και έκαναν διακοπές λίγες μέρες Αθήνα και τις υπόλοιπες μέρες Κάρπαθο. Εκεί είχαν μεταναστεύσει οι γονείς τους αλλά τα παιδιά πάντα αγαπούσαν την Ελλάδα. Κάποια στιγμή αποφάσισαν να γυρίσουν στην Ελλάδα. Τον Μάικ τον ζήτησε ένα μεγάλο πανεπιστήμιο. Πούλησαν την περιουσία τους πήραν αυτοκίνητο και παιδιά και ήρθαν. Όμως το αυτοκίνητο ποτέ δεν το οδήγησαν στην Ελλάδα γιατί τους το κράτησαν στο τελωνείο λόγω το οτι είχε αμερικάνικες πινακίδες. Αφού το ξεπέρασαν αυτό τότε ότι του έταξαν στο πανεπιστήμιο αποδείχτηκαν τρίχες διότι το ότι τόσων χρόνων σπουδών, τόσων χρόνων ώς καθηγητης κοινωνιολογίας σε πανεπιστήμιο δεν τα αναγνώριζαν στην Ελλάδα. Θα ήθελα να ήξερα...αυτό δεν το ήξεραν απο πρίν...πρίν πεισθούν να έρθουν. Βρήκαν αλλού δουλειά. Σε ένα πανεπιστήμιο στις Σπέτσες κάθε Σαββατοκύριακο και κάποια μαθήματα σε άλλο πανεπιστήμιο. Τα χρήματα που έπαιρνε ο Μάικ ήταν 1000 € στο σύνολο και αυτό σας το αναφέρω για να δείτε την διαφορά...κάτι που θα δείτε στην υπόθεση παρακάτω. Η Άννα αναγκάστηκε να εργάζεται απογεύματα μόνο σε ένα φροντιστήριο κάνοντας ολιγόωρα μαθήματα αγγλικών. Το ποσό που έπαιρνε ανέρχονταν στο τεράστιο ποσό των 300 €. Δέν τα έβγαζαν πέρα. Άρχισαν να καταναλώνουν τα χρήματα απο τις πωλήσεις που είχαν κάνει στην Αμερική, δηλαδή στο σπίτι τους και σε σπίτια που ενοίκιαζαν. Περίμεναν, τους έταζαν, τους ξαναέταζαν. Αγαπούν την Ελλάδα και είναι πολύ καλοί άνθρωποι. Τότε αποφάσισαν να ξαναξεριζωθούν. Να γυρίσουν πίσω. Πρώτος έφυγε ο Μάικ που τον πήραν πίσω στην παλιά του εργασία, στο Πανεπιστήμιο. Και τον Ιούλιο έφυγαν και η Άννα μας. Τους στοίχησε πολύ. Να φανταστείτε οτι όταν μιά μέρα έκλαιγε στο αυτοκίνητο και δεν πρόσεξε και τράκαρε. Ευτυχώς δεν έπαθε κάτι. Τα παιδιά τους το πήραν επίσης άσχημα. Της έλεγαν οτι δέν ήθελαν να φύγουν. Πως δεν θα πάνε πουθενά και έκλαιγαν πάρα πολύ την τελευταία ημέρα. Η Άννα έναν μήνα πρίν φύγουν μου είπε οτί θα ήθελαν να μας βαφτίσουν το μωρό μας και επειδή θα έφευγαν για Αμερική θα ήταν άδικο για τον γιό μας να μην έχει κοντά τους νονούς. Εγώ όμως χωρίς να μου το έχουν πεί και οι ίδιοι, αυτούς ήθελα για νονούς, αλλά ντρεπόμουν να τους το πω για να μήν τους βλάψω οικονομικά. Σκεφτήκαμε 2-3 αλλά φάγαμε πόρτα. Όχι στα ίσα, αλλά όταν τρώς χυλόπιτα...το καταλαβαίνεις. Μόλις πήγε και η Άννα στην Αμερική βρήκε αμέσως και εκείνη δουλειά. Και τώρα θα σας πώ την διαφορά στις πληρωμές...ο Μάικ παίρνει τόσα όσα και όλοι οι άλλοι καθηγητές εκεί. Περίπου 5000 $ και η Άννα τα δεκαπλάσια από ότι έπαιρνε...3000$. Πήραν μεζονέτα με δάνειο. Μου έστειλαν φωτό και μου φάνηκε ...μεγάλο σπίτι για τα ελληνικά δεδομένα. Είδατε όμως διαφορά. Γι'αυτό και τα αναφέρω... για να δείτε την διαφορά. Και μετά βγαίνει η Θώδη και λέει οτι έχει αδικηθεί στην Ελλάδα και οτι η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της και πως έπρεπε να πάει αυτή eurovision. Να μην ξεφύγω και πολύ απο το θέμα... Συζητήσαμε με τον άντρα μου και είπαμε πως δεν βρίσκω άλλους ανθρώπους που να μπορέσω να αγαπήσω όπως την Άννα μας. Της έστειλα email και της είπα οτι ξέρω οτι βρίσκονται σε οικονομική δυσκολία...δεν ήξερα για τις πληρωμές τους...αλλά θα ήθελα να είναι αυτοί οι νονοί του γιού μου και ας τους βλέπουμε μόνο το καλοκαίρι. Μέσα στις επώμενες ώρες μας πήραν τηλέφωνο και είπαν οτι θέλουν να γίνουν νονοί και δεν αντιμετωπίζουν πλέον μεγάλο οικονομικό πρόβλημα. Περιμένω να έρθουν το καλοκαίρι να τους δούμε εμείς και ο γιός μου. Τους στέλνω συχνά φωτο και βιντεάκια με την ανάπτυξη του μωρού μας. Επίσης μου είπε πως θα βαφτίσει και την μπέμπα του αδερφού της. Τα ψώνια θα τα κάνει εκεί όλα, γιατί εδώ στην Ελλάδα είναι ακριβά. Και καλά θα κάνει. Περιμένω να μου πείτε την γνώμη σας για την ιστορία τους και να μου πείτε αν ξέρετε κάποια τέτοια παρόμοια ιστορία.

η φωτογραφία είναι άσχετη αλλά μου άρεσε και θέλησα να την δείτε.

[balabol]

Κάπως έτσι ζουν και τα ξαδέρφια μου στην Αμερική και δεν αποφασίζουν να γυρίσουν πίσω για όλους τους λόγους που περιέγραψες.

Απ΄όσα διάβασα πιστεύω ότι αυτοί οι άνθρωποι θα είναι ιδανικοί νονοί για το παιδί σου κι ας είναι μακριάμ, η απόσταση δεν είναι το κύριο ζητούμενο σε μια τέτοια σχέση.

[lenagr1]

Η Αννούλα και ο Μάικ είναι ξαδέρφια του συζύγου μου και ζούσαν στην Αμερική. Ο επαγγελματικός τομέας ήταν εύφορος και είχαν τα κλασικά σπίτια που βλέπουμε στις φωτογραφίες και στην ΤV. Ηταν καθηγητής πανεπιστημίου και εκείνη δασκάλα. Εκεί τους εκτιμούν αλλιώς οικονομικά. Όχι όπως εδώ που κάθε τόσο κάνουν απεργείες. Τέλοσπάντων κάθε καλοκαίρι έρχονταν Ελλάδα και έκαναν διακοπές λίγες μέρες Αθήνα και τις υπόλοιπες μέρες Κάρπαθο. Εκεί είχαν μεταναστεύσει οι γονείς τους αλλά τα παιδιά πάντα αγαπούσαν την Ελλάδα. Κάποια στιγμή αποφάσισαν να γυρίσουν στην Ελλάδα. Τον Μάικ τον ζήτησε ένα μεγάλο πανεπιστήμιο. Πούλησαν την περιουσία τους πήραν αυτοκίνητο και ..................

Εμάς η νονά μας μένει μόνιμα στην Ιταλία και την βλέπουμε απο κοντα κάθε καλοκαίρι και ίσως το πάσχα -όχι πάντα! Αλλά την βλέπουμε κάθε απογευμα μέσω internet με κάμερα που έχει εκείνη σπίτι της και εμείς στο δικό μας.

Παρόλα αυτά θέλω να πω ότι αν εσύ τους νιώθεις για νονούς και μπορείς να εμπιστευτείς το μωράκι σου τότε είναι καλή ιδέα. Για μένα ο ανάδοχος γονιός είναι αυτός που αναλαμβάνει το μωρό σε περίπτωση που κάτι συμβεί. Και η νονά μας είναι τέτοιο άτομο. Είναι η καλύτερη μου φίλη από τον καιρό που γεννηθηκα γιατί είμαι και ένα χρόνο μικρότερή της. Ποτέ δεν θα φανταζόμουν ένα ιδανικότερο ατομο για την μικρή μου Εύα. Ήταν η πρώτη που την πήρε αγκαλιά στο μαιευτήριο, μετά τον άντρα μου και εμένα. Την τάισε, την άλλαξε και έμεινε και κάποια βράδια μαζί μας να βοηθήσει γιατί δεν μπορόύσα εγώ -λόγω καισαρικής.

Πιστεύω πως πρέπει να κάνεις αυτό που νιώθεις και να επιλέξεις τους κατάλληλους για το αγγελούδι σου.

Παράδειγμα προς αποφυγή.... Ο άντρας μου βαφτισε το αγοράκι της αδερφης του, αλλά δεν ήταν έτοιμος για νονός. Ούτε τηλ το παιρνει ούτε ασχολείται να δει τι κάνει.

Βγάλε συμπέρασμα!!

[Κυριακή]

Η Αννούλα και ο Μάικ είναι ξαδέρφια του συζύγου μου και ζούσαν στην Αμερική. Ο επαγγελματικός τομέας ήταν εύφορος και είχαν τα κλασικά σπίτια που βλέπουμε στις φωτογραφίες και στην ΤV. Ηταν καθηγητής πανεπιστημίου και εκείνη δασκάλα. Εκεί τους εκτιμούν αλλιώς οικονομικά. Όχι όπως εδώ που κάθε τόσο κάνουν απεργείες. Τέλοσπάντων κάθε καλοκαίρι έρχονταν Ελλάδα και έκαναν διακοπές λίγες μέρες Αθήνα και τις υπόλοιπες μέρες Κάρπαθο. Εκεί είχαν μεταναστεύσει οι γονείς τους αλλά τα παιδιά πάντα αγαπούσαν την Ελλάδα. Κάποια στιγμή αποφάσισαν να γυρίσουν στην Ελλάδα. Τον Μάικ τον ζήτησε ένα μεγάλο πανεπιστήμιο. Πούλησαν την περιουσία τους πήραν αυτοκίνητο και ..................

Εμάς η νονά μας μένει μόνιμα στην Ιταλία και την βλέπουμε απο κοντα κάθε καλοκαίρι και ίσως το πάσχα -όχι πάντα! Αλλά την βλέπουμε κάθε απογευμα μέσω internet με κάμερα που έχει εκείνη σπίτι της και εμείς στο δικό μας.

Παρόλα αυτά θέλω να πω ότι αν εσύ τους νιώθεις για νονούς και μπορείς να εμπιστευτείς το μωράκι σου τότε είναι καλή ιδέα. Για μένα ο ανάδοχος γονιός είναι αυτός που αναλαμβάνει το μωρό σε περίπτωση που κάτι συμβεί. Και η νονά μας είναι τέτοιο άτομο. Είναι η καλύτερη μου φίλη από τον καιρό που γεννηθηκα γιατί είμαι και ένα χρόνο μικρότερή της. Ποτέ δεν θα φανταζόμουν ένα ιδανικότερο ατομο για την μικρή μου Εύα. Ήταν η πρώτη που την πήρε αγκαλιά στο μαιευτήριο, μετά τον άντρα μου και εμένα. Την τάισε, την άλλαξε και έμεινε και κάποια βράδια μαζί μας να βοηθήσει γιατί δεν μπορόύσα εγώ -λόγω καισαρικής.

Πιστεύω πως πρέπει να κάνεις αυτό που νιώθεις και να επιλέξεις τους κατάλληλους για το αγγελούδι σου.

Παράδειγμα προς αποφυγή.... Ο άντρας μου βαφτισε το αγοράκι της αδερφης του, αλλά δεν ήταν έτοιμος για νονός. Ούτε τηλ το παιρνει ούτε ασχολείται να δει τι κάνει.

Βγάλε συμπέρασμα!!

Συμφωνώ 100% μαζί σου. Για μένα αυτή ήταν η φίλη μου. Το θέμα είναι οτι έννιωσα προδομένη πάνω σε αυτό το θέμα και απο δικούς μου ανθρώπους. Ακόμη ακόμη και απο συγγενείς 1ου βαθμού. Και νιώθω πως αυτή η κοπέλα έχει τόσο καλοσύνη. Δέν παρεξηγείτε με τίποτα. Είναι πολύ ευαίσθητη τόσο που μου είχε κάνει εντύπωση η καλοσύνη της. Εγώ ήθελα κάποιο άτομο να μας αγαπάει. Να αγαπάει το παιδί μου και όχι να κάνει "καταναγκαστηκά έργα". Γιατί άκουσα και το εξής "Αν μέχρι του χρόνου το καλοκαίρι δεν έχεις βρεί νονό, τότε θα στο βαφτίσω". Η Άννα όπως διάβασες παραπάνω...δέχτηκε αμέσως και μου είπε οτι το ήθελαν πολύ.

[Polina]

Σίγουρα αληθεια είναι ότι οτι οι μισθοί έχουν τεράστιες διαφορές.

Ωστόσο διατηρώ μια επιφύλαξη, ότι ενώ βρήκε δουλειά σε πανεπιστήμιο μετά δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν τα πτυχία και την προϋπηρεσία του. Επειδή γνωρίζω πως γίνονται οι προσλήψεις διδασκόντων (είτε ως μέλη ΔΕΠ είτε ώς συμβασιούχοι) στα ΑΕΙ της χώρας μας, ξέρω ότι πρώτα αφού καταθέσεις δικαιολογητικά κλπ και ολοκληρωθούν οι διαδικασίες μετά αναλαμβάνεις καθήκοντα. Οπότε ίσως δεν ήταν απαιραίτητο πριν διασφαλίσει τη δουλειά να μετακομίσουν μόνιμα στην Ελλάδα. Αυτό το σχόλιο ως προς την εργασία του συζύγου.

[lenagr1]

αυτο εχει σημασία. Μην φοβάσαι για τίποτα. Το βασικό είναι να υπάρχει χημεία μεταξύ του μκρούλη σου και των νονών του. Που όπως βλέπω υπάρχει. Οπότε όλα καλα. Σκεψου επίσης ότι σε κάποια χρόνια θα πηγαίνετε και εσείς εκεί να τους βλέπετε. Όλα καλά!! θα δεις

Φιλιά χχχ

[Κυριακή]

Σίγουρα αληθεια είναι ότι οτι οι μισθοί έχουν τεράστιες διαφορές.

Ωστόσο διατηρώ μια επιφύλαξη, ότι ενώ βρήκε δουλειά σε πανεπιστήμιο μετά δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν τα πτυχία και την προϋπηρεσία του. Επειδή γνωρίζω πως γίνονται οι προσλήψεις διδασκόντων (είτε ως μέλη ΔΕΠ είτε ώς συμβασιούχοι) στα ΑΕΙ της χώρας μας, ξέρω ότι πρώτα αφού καταθέσεις δικαιολογητικά κλπ και ολοκληρωθούν οι διαδικασίες μετά αναλαμβάνεις καθήκοντα. Οπότε ίσως δεν ήταν απαιραίτητο πριν διασφαλίσει τη δουλειά να μετακομίσουν μόνιμα στην Ελλάδα. Αυτό το σχόλιο ως προς την εργασία του συζύγου.

Να σου πώ κάτι...(ξύπνησα τώρα γιατί ο μικρός μου ζήτησε να φάει)...εγώ αυτό που τους είπα είναι γιατί αποφάσισαν να έρθουν Ελλάδα και πως εγώ στη θέση τους δεν θα ερχόμουν!!! Βέβαια αυτό δεν το είπα στην αρχή, λίγο πριν φύγουν τους το είπα. Διότι άσε τους ίδιους...τα παιδιά τους τί μέλλον επαγγελματικό θα έχουν εδώ; Εδώ όλο απεργείες και καταλήψεις γίνονται. Επίσης όταν έφτασε Αμερική μέ πήρε τηλέφωνο και ξέρεις τι μου είπε; Οτι αγόρασε ένα ταψί γλυκά και συγκεκριμένα κερασόπιτα και πλήρωσε 2 $ (περίπου 1,5 €)που εδώ το λιγότερο θα πλήρωνε 20 €. Εκεί παίζει και διαφορά οτι ενώ πληρώνονται καλά, τα έξοδά τους είναι λίγα.