Νευρακια ...τσαταλακια

[nnm004]

Γεια σε ολες τις μανουλες ,

επειτα απο μια κουραστικη μερα , ειπα να το συζητησουμε λιγακι εδω ολες μαζι . Ο μπεμπης μας ειναι λιγακι καλομαθημενος και καλα κανει και ειναι δηλαδη μιας και τον μεγαλωνουμε μονοι μας με τον αντρα μου διοτι δεν μπορουμε να εχουμε καποια βοηθεια απο γιαγιαδες , η μαμα μουθ ειναι αρρωστη και μεγαλη και η μαμα του μενει μακρια . Ο μπεμπης σε 15 μερες θα κλεισει τον 1ο χρονο , ολη μερα ειναι μαζι μου μιας και δεν εργαζομαι , παιζουμε μαζι , τραγουδαμε και ολα καλα , μεχρι που αν τολμγησω να τον βαλω λιγο στο παρκο και να φυγω απο το δωματιο για να παω τουαλετα η να παω κουζινα να του φτιαξω το φαγητο του αρχηζει και τζιριζει εως γανιασματος μεσα σε πολυ λιγα λεπτα , η αληθεια ειναι οτι ολο αυτο μου προκαλει εκνευρισμο επειδη στεναχωριεμε οτι κατι κανω λαθος , χωρις φυσικα να δειχνω τον εκνευρισμο στο παιδι . Ειναι φορες με το που γυρηζω στο δωματιο σταματαει το κλαμα και ειναι αλλες φορες σαν σημερα καλη ωρα οπου εκνευριζεται πολυ και δεν σταματαει ουτε με αγκαλια , ουτε αν τον αφησω αμολυτο κατω με τιποτα . Προσπαθω επισης να του μιλαω για να με ακουει η αμα κανει καποια σκανταλια τον "μαλωνω" με ηρεμο τροπο ωστε να αρχησει να καταλαβαινει οτι δεν πρεπει να το κανει αυτο , ομως ειναι μερικες φορες απιστευτα νευρικος σε σημειο απελπιστικο , χθες επειδη δεν τουθ καναμε το χατιρι επεσε στο παρκο και τσιριζε . Και ολα αυτα μεσα σε πολυ λιγα λεπτα , οπου ποτε δεν τοθ στερησαμε την αγκαλια του , αλλα και δεν ειναι λυση να κανω δουλειες μονο οταν κοιμαται ο μπεμπης ή ειναι εδω ο αντρας μου και τον κραταει εκεινος . Ξερω επισης οτι τα μωρα εως τα 2 ετη της ζωης τους εχουνε φοβερο αγχος εγκαταληψης αλλα ο μπεμπης κλαιει ακομνα και οταν με βλεπει μερικες φορες . Αντιμετωπιζει καμια αλλη μαμα τετοιο προβλημα ???

[ΡΟΥΛΑ]

Μαζί με σένα και εγώ και φαντάζομαι πολλές ακόμα, εγώ αυτό που κάνω πλέον είναι να την αφήνω κάτω και δεν της δίνω σημασία, μετά από λίγο σταματάει.

[eleana]

μια απο τα ιδια το περασα και το ξαναπερναω και τωρα πλεον το παρκο το χρησιμοποιουμε μονο για αποθηκευτικο χωρο,,τουαλετα παω μαζι με τον μικρο ουτε να φανταστω να τον αφησω για λιγο και οταν ετοιμαζω το φαγητο του τον βαζω για 5 λεπτα στο καροτσακι...ΥΠΟΜΟΝΗ

[nnm004]

αχχχχχχχ εγκεφαλικο κοντεψα να παθω σημερα κοριτσι , μου εσπασε τα νευρα εντελως και απο την αλλη να κρατας τα νευρα να μην φαινονται στο μικρο , τωρα τον κοιμισα και πινω καφε και εντωμεταξυ μπορει να ειμαι και εγκυος στο 2ο (θα μαθω σε 10 μερες ) αντε να δουμε , τουλαχιστον αμα εχει αδελφακι ισως ηρεμησει λιγακι λεω εγω τωρα

[eleana]

αχχχχχχχ εγκεφαλικο κοντεψα να παθω σημερα κοριτσι , μου εσπασε τα νευρα εντελως και απο την αλλη να κρατας τα νευρα να μην φαινονται στο μικρο , τωρα τον κοιμισα και πινω καφε και εντωμεταξυ μπορει να ειμαι και εγκυος στο 2ο (θα μαθω σε 10 μερες ) αντε να δουμε , τουλαχιστον αμα εχει αδελφακι ισως ηρεμησει λιγακι λεω εγω τωρα

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΩ ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙς ΝΑ ΗΡΕΜΗΣΕΙΣ ΜΕ ΕΝΑ 2 ΠΑΙΔΙ...ΓΕΡΑ ΝΕΥΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑΧΕΙΣ.....αλλιως θα ξεφυγουμε εντελως αστα...

[nnm004]

χαχαχαχα το ξερω , αλλα ειπα να παρηγορηθω λιγακι , γερα να ειναι και ζωη να εχουνε μωρε , ε μωρα και αυτα ρε γμτ θελουνε τα δικα τους

[ΡΟΥΛΑ]

εντωμεταξυ μπορει να ειμαι και εγκυος στο 2ο (θα μαθω σε 10 μερες ) αντε να δουμε , τουλαχιστον αμα εχει αδελφακι ισως ηρεμησει λιγακι λεω εγω τωρα

 

Μακάρι!!!!!!!

[eleana]

υπομονη κοριτσι θα μεγαλωσουν και τοτε θα λεμε <αχ τι καλα που ηταν μικρα και ταχαμε ολο κοντα μας>..γερα ναναι ακριβως και παιδια να δινει ο θεος σε ολους..η μεγαλυτερη ευτυχια

[Lia]

αλλα και δεν ειναι λυση να κανω δουλειες μονο οταν κοιμαται ο μπεμπης ή ειναι εδω ο αντρας μου και τον κραταει εκεινος . Ξερω επισης οτι τα μωρα εως τα 2 ετη της ζωης τους εχουνε φοβερο αγχος εγκαταληψης αλλα ο μπεμπης κλαιει ακομνα και οταν με βλεπει μερικες φορες . Αντιμετωπιζει καμια αλλη μαμα τετοιο προβλημα ???

 

.... έτσι, έτσι και μεις... Η μέση μου να είναι καλά που την έχω συνέχεια αγκαλιά....

ΥΠΟΜΟΝΗ...... ΟΛΕΣ ΜΑΣ.

[Olg@]

Γεια σε ολες τις μανουλες ,

επειτα απο μια κουραστικη μερα , ειπα να το συζητησουμε λιγακι εδω ολες μαζι . Ο μπεμπης μας ειναι λιγακι καλομαθημενος και καλα κανει και ειναι δηλαδη μιας και τον μεγαλωνουμε μονοι μας με τον αντρα μου διοτι δεν μπορουμε να εχουμε καποια βοηθεια απο γιαγιαδες , η μαμα μουθ ειναι αρρωστη και μεγαλη και η μαμα του μενει μακρια . Ο μπεμπης σε 15 μερες θα κλεισει τον 1ο χρονο , ολη μερα ειναι μαζι μου μιας και δεν εργαζομαι , παιζουμε μαζι , τραγουδαμε και ολα καλα , μεχρι που αν τολμγησω να τον βαλω λιγο στο παρκο και να φυγω απο το δωματιο για να παω τουαλετα η να παω κουζινα να του φτιαξω το φαγητο του αρχηζει και τζιριζει εως γανιασματος μεσα σε πολυ λιγα λεπτα , η αληθεια ειναι οτι ολο αυτο μου προκαλει εκνευρισμο επειδη στεναχωριεμε οτι κατι κανω λαθος , χωρις φυσικα να δειχνω τον εκνευρισμο στο παιδι . Ειναι φορες με το που γυρηζω στο δωματιο σταματαει το κλαμα και ειναι αλλες φορες σαν σημερα καλη ωρα οπου εκνευριζεται πολυ και δεν σταματαει ουτε με αγκαλια , ουτε αν τον αφησω αμολυτο κατω με τιποτα . Προσπαθω επισης να του μιλαω για να με ακουει η αμα κανει καποια σκανταλια τον "μαλωνω" με ηρεμο τροπο ωστε να αρχησει να καταλαβαινει οτι δεν πρεπει να το κανει αυτο , ομως ειναι μερικες φορες απιστευτα νευρικος σε σημειο απελπιστικο , χθες επειδη δεν τουθ καναμε το χατιρι επεσε στο παρκο και τσιριζε . Και ολα αυτα μεσα σε πολυ λιγα λεπτα , οπου ποτε δεν τοθ στερησαμε την αγκαλια του , αλλα και δεν ειναι λυση να κανω δουλειες μονο οταν κοιμαται ο μπεμπης ή ειναι εδω ο αντρας μου και τον κραταει εκεινος . Ξερω επισης οτι τα μωρα εως τα 2 ετη της ζωης τους εχουνε φοβερο αγχος εγκαταληψης αλλα ο μπεμπης κλαιει ακομνα και οταν με βλεπει μερικες φορες . Αντιμετωπιζει καμια αλλη μαμα τετοιο προβλημα ???

 

Δεν ξέρω αν θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα .... αλλά είμαι ακριβώς μια από τα ίδια ... την μεγαλώνουμε τελείως μόνοι μας και βασικά εγώ που δεν δουλεύω προσωρινά ... πλέον θεωρώ έξοδο το να πάω στο σούπερ μάρκετ μόνη μου !!!

[Olg@]

Είναι κεφάτη ψωνίζει στου Βερόπουλου !!!

[annastasia]

Και εμάς βάλτε μας στο club που θέλει συνεχώς καποιον μαζί του στο δωμάτιο που είναι... καλά όχι ότι θα τον άφηνα μόνο του ποτέ και για λόγους ασφαλείας, αλλά ούτε να τον αφήσω στο κρεβάτι του να πάω τουαλέτα... Κάνουμε υπομονή κορίτσια, έτσι είναι τα περισσότερα παιδάκια! Μεγαλώνοντας θα το κόψουν και αυτό!

[angela]

Εμένα μέχρι και σήμερα είναι η "ουρά" μου!!!

[nnm004]

καλησπερα κοριτσια ,

κοιμηθηκαμε ολοι μαζι και ηρεμησαμε το μεσημερι , ο μπομπιρας μεσα στην καλη χαρα πλεον αν και ειναι νηστικος απο μεσημερι γιατι εδιωχνε το φαγητο , παιδακιααααααα τελικα ολα ετσι ειναι απο οτι διαβαζω , δεν ειναι μονο ο δικος μας γκρινιαρουλης

[ΛΗΤΩ]

Πολύ ωραία!Κι εγώ ήλπιζα ότι μεγαλώνωντας δεν θα μας θέλει συνέχεια δίπλα της και θα ανεξαρτητοποιηθεί λιγάκι....διαβάζοντας αυτά που γράφετε βλέπω ότι δεν έχω ελπίδα ούτε όταν γίνει ενός έτους!!!

Από μωρό με ήθελε συνέχεια δίπλα,ή τελοσπάντων το μπαμπά ή τη γιαγιά της που τη βλέπει συχνά και της έχει αδυναμία...γι αυτό όπως έχω ήδη γράψει και σε άλλο topic έχω κάνει το σαλόνι παιδότοπο...έτσι με βλέπει συνέχεια (κουζίνα-σαλόνι ενιαίος χώρος)οπότε κάνω και καμμιά δουλειά...

[Eliza]

Πολύ ωραία!Κι εγώ ήλπιζα ότι μεγαλώνωντας δεν θα μας θέλει συνέχεια δίπλα της και θα ανεξαρτητοποιηθεί λιγάκι....διαβάζοντας αυτά που γράφετε βλέπω ότι δεν έχω ελπίδα ούτε όταν γίνει ενός έτους!!!

Να μην σε απογοητεύσω, αλλά εμείς που χρονίσαμε....μάλλον προς το χειρότερο πάμε.... .

Ασε τώρα που περπατάει κιολας.... δεν υπάρχει ελπίδα να απομακρυνθείς...κανονική σκιά

και φυσικά αν αυτός θέλει να πάει σε άλλο δωμάτιο, με παίρνει από το χέρι και πρέπει υποχρεωτικά να τον ακολουθήσω έχει πλάκα η κατάσταση

[Olg@]

και φυσικά αν αυτός θέλει να πάει σε άλλο δωμάτιο, με παίρνει από το χέρι και πρέπει υποχρεωτικά να τον ακολουθήσω έχει πλάκα η κατάσταση

 

Χα χα χα και εμένα το κάνει τώρα αυτό και έχει πολύ πλάκα (για την ώρα σε λίγο μάλλον δεν θα έχει ). ΄Εχει καταλάβει ότι με τη βοήθεια μου περπατάει και μου τραβάει τα χέρια για να προχωρήσω μαζί της! Ευτυχώς πια περπατάει αρκετά καλά και δεν χρειάζεται να σκύβω, κάτι είναι και αυτό βρε !!!

[dora]

Εγω που τον παιρνω και στη δουλεια ακόμα μαζι μου τι να πω???????

Και στη δουλεια αγκαλια ειναι.. αντε εναλλακτινα να παει και λιγο αγκαλια στους συναδελφους..

[Μαράκι]

Εγώ ήμουνα τόσο χαρούμενη που μέχρι πρότινος καθότανε με τις ώρες στο πάρκο και έπαιζε με τα παιχνιδάκια της... μόλις μπήκε στους 8 μήνες, άρχισαν τα όργανα...αυτό το ΄΄αγχος του αποχωρισμού΄΄ .....μόλις με χάσει από το οπτικό της πεδίο, ουρλιαχτα!!! και όταν με βλέπει, αν την προσέχω δηλαδή θέλει αγκαλιά ή εστω οπουδήποτε εκτός από το πάρκο...αν βέβαια δεν την προσέξω, κλαίει λίγο και μετά ξεχνιέται...αλλά τότε γεννιούνται οι δικές μου τύψεις, αφού αν δεν της μιλάω, νιώθω χάλια, μιας και είμαι εργαζόμενη και δεν την βλέπω πολύ...όταν περπατήσει και αρχίσει και καταλαβαίνει ευελπιστώ μήπως και αλλάξουν κάπως τα πράγματα αν και δεν το πολυπιστεύω..το αστείο είναι ότι μόλις είναι και άλλοι στον χώρο, και κυρίως ο μπαμπάς της εμένα ούτε να με φτύσει...πώς εξηγείται αυτό, μου λέτε??

[Μαράκι]

Εγω που τον παιρνω και στη δουλεια ακόμα μαζι μου τι να πω???????

Και στη δουλεια αγκαλια ειναι.. αντε εναλλακτινα να παει και λιγο αγκαλια στους συναδελφους..

 

άσχετο:

τί εννοείς τον παίρνεις στη δουλειά σου δώρα?? για πόσες ώρες??πώς απασχολείται ο μικρούλης εκεί? σε θαυμάζω!!!

[mamy]

κορίτσια το πρόβλημα το έχουμε εμείς..! Τα παιδιά μας μαθαίνουν ευκολα, εμείς είμαστε που κλαίμε μέσα μας περισσότερο απο αυτά την ώρα που προσπαθούμε να τα αφήσουμε για λίγο..! Εγώ προσπάθησα και κατάφερα πολλά πράγματα.. Τώτα 17 μηνών μου ζητάει απο μόνη της να την παω στο κρεβατάκι της για να παίξει με το "νινι" της! εχει καθήσει μέχρι και 2 ώρες μόνη της! Υπερ αρκετές για να κάνω πολλές δουλιές...!

[lenagr1]

να σας πω και εγώ κορίτσια, η Εύα μου μου είναι και εμένα η ουρά μου. Αλλά αυτά τα προβλήματα τα ξεπεράσαμε με υπομονή. Όταν άρχιζε να κλαίει στο πάρκο ξάπλωνα στο πατωμα δίπλα της και της έλεγα παραμυθάκια. Βέβαια το πάρκο το κρατήσαμε πολύ λίγο γιατί μολις αρχισαμε να περπατάμε γύρω στους 9 - 10 μήνες το είχαμε μόνο για τον ύπνο στις διακοπές και όταν πήγαινε καμια φορά στην γιαγιά της.

Το θέμα του πάρκου είναι λίγο λεπτό, απλά θα πρεπει να το έχεις σε κάποιο σημείο κοντα σου όπου το παιδί θα σε βλέπει και να κάνεις παράλληλα τις δουλειές σου.

Επειδή εγώ δουλευα και έπρεπε να βρω χρόνο να μαζέψω το σπίτι το απογευμα είχα το πάρκο στο σαλόνι και συνήθως έκανα τον ¨καραγκιόζη¨. Της κρυβόμουν και την έκανα να νιωθει ότι ενώ είναι μέσα φυλακισμένη, στην ουσία ήταν έξω μαζί μου και επαιζε. Επίσης ένα καλό ήταν ότι της έβαζα λίγα λίγα τα παιχνίδια της κάθε φορά ώστε να μην τα συνηθίζει και να έχει και κάτι διαφορετικό να κάνει όταν ήταν να μπει εκεί.