αγχος εκπαιδευτικών

[ΖΑΝΙ]

Kατά καιρούς προσπαθώ να καταλαβώ γιατί κάποιοι συμμετέχουν σε ένα θέμα ενώ στην πραγματικότητα δεν τους ενδιαφέρει ή δεν το γνωρίζουν αλλα μπαινουν στη διαδικασια να γραψουν μονο και μονο για να πουν οτι το θεμα δε θα επρεπε να μπει ή κατι αλλο ασχετο εως αντιδραστικό . Δεν έιναι υποχρεωτικο να απανταμε όλοι σε όλα εκτος αν έχουμε αστείρευτο ελεύθερο χρόνο και όρεξη για αντιπαραθεσεις χωρίς ουσία ...

 

μπηκε ενα θεμα για το αγχος των εκπαιδευτικων ,. Προφανως αυτος που το εβαλε εχει εναν προβληματισμό πανω στο θεμα της δουλειας του ,, και οποιος μπορει να βοηθησει συμμετέχει .

Ποιος ο λογος να απαντησω για να πω, ΟΧΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΕΧΕΙς ΑΓΧΟς, οχι οι εκπαιδευτικοι δεν εχουν αγχος . ΝΑΙ ΜΑ ΕΓΩ ΕΧΩ ,,, ΠΟΙΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ΠΟΥ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ? ΕΛΕΟΣ ΔΗΛΑΔΗ , ΑΣΧΟΛΗΣΟΥ ΜΕ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ...

 

ΕΧΩ φρικάρει με αυτά που διαβάζω. ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ , το ξεκαθαριζω .

 

 

ειμαι μητερα 2 παιδιων που πηγα και εγω τα παιδια μου στον παιδικο σταθμο , προνηπιο , νηπιο κλπ.. και ολα αυτα τα χρόνια ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τους ανθρώπους που τα προσεχουν , τα εκπαιδευουν , και τα Αγαπουν , τόσες ώρες και μπορώ να είμαι ησυχη την ώρα που είμαι στη δουλειά μου και κάνω πράξεις ή πωλήσεις. Και προσπαθω να εχω επαφη με τους δασκαλους , να βοηθησω σε κατι αν μπορω από το να ενημερώσω για μιά παιδικη εκδήλωση που έμαθα οτι γίνεται , μέχρι να αντιγράψω cd στο δάσκαλο για κάτι ενδιαφερον που θα βοηθησει στο μάθημα .

 

και ΠΙΣΤέψτε με ΜΈΧΡΙ ΤΏΡΑ το έχουν εκτιμησει ΟΛΟΙ . το σχολειο δεν είναι μόνο οι δάσκαλοι και τα παιδια . Το ΣΧΟΛΕΊΟ ειναι ΠΑΙΔΙΑ -ΔΑΣΚΑΛΟΙ και ΓΟΝΕΙς .

 

ΘΥΜΩΝΩ καθε φορά που κολάμε τους εκπαιδευτικους στον τοίχο για το οτιδήποτε

 

στον παιδικο σταθμο μια μητερα εριχνε ευθύνες στις παιδαγωγούς που δεν βγαζουν τα παιδια καθολου έξω , πολυ ωραιο παράπονο .. αλλα ο παιδικος σταθμος ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΥΛΗ . ή έκαναν παραπονα στην παιδαγωγο γιατι τις ημερες που ΔΕΝ ΑΠΕΡΓΟΥΣΕ (μιλαω για δημοτικο σταθμο ) επρεπε το παιδι να εχει μαζι του φαί . και τί να εκανε η παιδαγωγος αφου η μαγείρισα απεργουσε ???

 

τις άκουγα και ηθελα να ουρλιάξω .. ωρες ωρες γινόμαστε παραλογοι .

 

 

και το να ειμαστε παραλογοι δεν μας ¨ονομαζει " καλυτερους γονεις !!!!!

 

οι περισσότερες απο αυτες τις υστερικές μαμαδες , τις αυστηρες , τις ¨δηθεν " λεω εγω, δεν καθονται με τα παιδια τους να παιξουν , να κανουν κατασκευες , να κανουν παρτυ (αλιμονο να λερωθει το σπιτι και οι τοιχοι ? α πα πα ") ,

 

τα μαλωνουν , τα βριζουν , ουρλιάζουν στα παιδια αλλα με ολους τους αλλους είναι αλυπητοι . και επιπλεον επιβάλλουν σε ολο τον εκπαιδευτικο κλαδο ότι δεν εχει δικαιωμα να εχει αγχος ,,,,,,,,,,,,,,,,

[mariazil]

Νομίζω κι εγώ πως οι καθηγητές Πανεπιστημίου είναι άλλη υπόθεση. Τώρα για το γυμνάσιο και το λύκειο, λόγω ειδικότητας έχω μαθητές διαφόρων ηλικιών, θα σου έλεγα ότι εκεί είναι άλλου είδους τα άγχη, δεδομένου ότι τα παιδιά βρίσκονται σε "δύσκολη" ηλικία, οι απαιτήσεις είναι πιο πολλές, εξετάσεις κλπ. Θα τα πει καλύτερα κάποιος συνάδελφος της Δευτεροβάθμιας.

Εγώ που διδάσκω αγγλικά σε τέτοιες ηλικίες, θα σου πω ότι νιώθω σαν να προπονώ για τους Ολυμπιακούς. Τα παιδιά καλούνται να πάρουν διπλώματα νωρίς-νωρίς, γιατί μετά θα αρχίσουν τα φροντιστήρια για πανελλήνιες, οι καθηγητές πρέπει να τα ετοιμάσουν ανάλογα χωρίς να τα αγχώνουν κι άλλο, οι γονείς αγχώνονται (μερικοί υπερβολικά) για το μέλλον των παιδιών τους κι έτσι δημιουργείται ένας άλλος φαύλος κύκλος.

Θα ήταν όμως πιο κατάλληλη από μένα μια καθηγήτρια της Δευτεροβάθμιας που περνάει τη μέρα στο σχολείο μαζί με τα παιδιά.

[mariazil]

kalamaraki, κι εγώ έτσι τη βγάζω καθαρή και το εννοώ όταν λέω ότι κάνουμε το καλύτερο επάγγελμα του κόσμου!!!

zani, δεν θα μπορούσα να το θέσω καλύτερα!

[soevan07]

ΜΠΟΡΩ να μιλήσω;;;

Με συγχωρείτε πάάάρα πολύ,

να σας παρακαλέσω για το δικαίωμα

να έχω κι εγώ άποψη,

 

που επειδή δεν είμαι εκπαιδευτικός

ΔΕΝ ΜΕ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΘΕΜΑ (!!!!!!!! )

κι ας έχω παιδί που θα πάει σχολείο

και θα συναντήσει εσάς τους εκπαιδευτικούς!!!!!!!!!!!

 

Στο θέμα μας:

 

οταν μπαινω στο σχολειο και τρεχουν να με αγκαλιασουν και να μου δωσουν φιλακι!

 

 

Kalamaraki, σε τιμάει πάάάρα πολύ αυτό!!

 

Αυτό για μένα είναι η μεγαλύύύτερη απόδειξη,

γιατί τα παιδιά

δεν ξέρουν να κρύβουν τα συναισθήματά τους!!

[ANNA27!]

καλοί και κακοί υπάρχουν παντού το ίδιο και αγχωμένοι και μη!

τι σας έπιασε και κάντε διάλογο σε τέτοιους τόνους!

 

κι εμείς που είμαστε εκπαιδευτικοί κακώς διαχειριζόμαστε αυτήν εδώ τη συζήτηση με τέτοιο τρόπο και οι κοπέλες άλλων επαγγελμάτων ας είναι πιο συγκεκριμένες και εποικοδομητικές!

 

καλαμάρι κάνεις καλλιτεχνικά σε ολοήμερα στη θεσ.νικη; καλά κατάλαβα; το ίδιο ακριβώς και η κουνιάδα μου, στη περιοχή της τούμπας, μέχρι πριν 2 χρόνια, μετά διορίστηκε και έκανε τη μικρή της.

[mariazil]

Niki, σε φροντιστήριο εργάζομαι, ναι, αλλά αυτό δεν αλλάζει την άποψή μου για το θέμα. Να μην σου πω ότι ο καθηγητής που διδάσκει τα "δευτερεύοντα" έχει και ένα επιπλέον άγχος να επιβληθεί σε μια τάξη με εφήβους που σνομπάρουν το αντικείμενό του και η συμπεριφορά τους ξεκινά από την αδιαφορία και φτάνει ως τον χαβαλέ σε πολλές περιπτώσεις.

[Niki81]

Niki, σε φροντιστήριο εργάζομαι, ναι, αλλά αυτό δεν αλλάζει την άποψή μου για το θέμα. Να μην σου πω ότι ο καθηγητής που διδάσκει τα "δευτερεύοντα" έχει και ένα επιπλέον άγχος να επιβληθεί σε μια τάξη με εφήβους που σνομπάρουν το αντικείμενό του και η συμπεριφορά τους ξεκινά από την αδιαφορία και φτάνει ως τον χαβαλέ σε πολλές περιπτώσεις.

 

 

Σ'αυτό το ειδος αγχους που λες συμφωνω.

Επειδη εχω τελειωσει πληροφορικη...αυτος ακριβως ηταν και ο λογος που απερριψα το καθηγητηλικι για την περιπτωση μου.Ηξερα πως η πληροφορικη στο σχολειο ειναι λιγο η ωρα του παιδιου και δε θα αντεχα μια τετοια αντιμετωπιση.

[marandnik]

 

Προσωπικά, πέρασα δίπλα από το burnout και τη γλίτωσα γιατί αφενός το πήρα είδηση νωρίς κι αφετέρου οι συνθήκες της ζωής μου επέτρεψαν να μειώσω τις ώρες διδασκαλίας και να συμπληρώσω το εισόδημά μου με μεταφράσεις, μέχρι να πάρω μια ανάσα και να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Αναρωτιέμαι όμως τί θα γινόταν αν δεν μπορούσα να το χειριστώ έτσι.

Αν λοιπόν δεν έχουμε εναλλακτική (όπως είχα εγώ τότε) τί κάνουμε; Ποιός μας στηρίζει;

 

 

Εγώ προσωπικά σ'αυτή σου την ερώτηση mariazil θεωρώ αυτονόητη την παρακάτω απάντηση:

 

Εμένα αυτο που με κρατάει πάντα απο το συνδρομο burn out ειναι οταν μπαινω στο σχολειο και τρεχουν να με αγκαλιασουν και να μου δωσουν φιλακι!

 

 

Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο...

Εμπιστεύομαι σε έναν εκπαιδευτικό τα παιδιά μου και περιμένω από αυτόν το ελάχιστο που μπορεί να δώσει: ανθρωπιά. Και ναι, δεν θεωρώ ότι τα οποιαδήποτε προβλήματα, οικονομικά, συντεχνιακά, ιδεολογικά, κλπ μπορούν να στερήσουν από έναν άνθρωπο αυτό το χαρακτηριστικό της ανθρωπιάς του.

 

Γιατί επιμένω στη διαφορά μεταξύ ιδιωτικού τομέα και δημοσίου; Μα απλούστατα γιατί αν το παιδί μου τύχει σε εκπαιδευτικό με burnout στην πρώτη δημοτικού, μπορεί να σημαδευτεί για το υπόλοιπο της ζωής του. Αν μας τύχει στο φροντιστήριο αγγλικών, απλά θα αλλάξουμε φροντιστήριο. Και αυτά δεν τα λέω για να υποτιμήσω τη δουλειά οποιουδήποτε εκπαιδευτικού, τα λέω καθαρά από την πλευρά επιπτώσεων στη ζωή των μαθητών.

 

Όταν μιλώ για αξιολόγηση και πιθανή άρση της μονιμότητας σε περίπτωση που κάποιος κριθεί ακατάλληλος για αυτή τη δουλειά, δεν το κάνω για να θίξω εργασιακά κεκτημένα αλλά καθαρά από την πλευρά του γονιού που υπερασπίζεται τα συμφέροντα των παιδιών του.

 

Έχω συναντήσει και ως μαθήτρια και ως γονιός εκπαιδευτικούς που σημάδεψαν τη ζωή των μαθητών τους (άλλοι θετικά και άλλοι αρνητικά). Και κακά τα ψέματα όλοι γνωρίζουμε ότι έτσι όπως λειτουργεί αυτή τη στιγμή το εκπαιδευτικό σύστημα, η πορεία ενός μαθητή στο σχολείο κρίνεται κυρίως από την τύχη (σε ποια σειρά εκπαιδευτικών θα "πέσει" το παιδί). Ωστόσο να ξέρετε ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο αγχωτικό και πιο στρεσογόνο από το να είσαι γονιός και να πετύχει το παιδί σου στις πρώτες τάξεις του δημοτικού εκπαιδευτικό με burnout. Και εσύ να μην μπορείς να κάνεις τίποτα για να το βοηθήσεις.

 

Να ανοίξουμε και ένα τέτοιο τόπικ ή μπορούμε να το συζητήσουμε εδώ; Θα ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση.

[credo83]

εχεις δικιο..

εγω πχ στα 10 χρονια υπηρεσια ενιωσα καποια στιγμη οτι μπαινανε εμποδια σε κατι διαφορετικο που ηθελα να κανω, απο ατομα που ειχαν εντονη φοβια για τις αλλαγες.σου χει τυχει στο σχολειο;ενιωσα οτι ακομα κ με παραπανω ωρες δουλειας η κοστους παλι εχεις τα χερια σου δεμενα ρε παιδι μου δε σ αφηνουν ευκολα να το κανεις..οχι σε ολα τα σχολεια ομως..ετυχε να δουλεψω καπου που οι συνθηκες ηταν ετσι..αυτο ας πουμε μου δημιουργησε μια αισθηση ματαιοτητας!

 

επειδη εγω συνεχιζω να θελω να ακουσω τις αποψεις εκπαιδευτικων αν και κατα ποσο το αγχος και οι δυσκολιες επιρεαζουν τον τροπο που διδασκουν επιμενω στο θεμα μας!

κατερινα καταλαβαινω αυτο που λες.ευτυχως στο φροντιστηριο που ειμαι οι ανθρωποι ειναι ευσυνειδητοι και θελουν να δοκιμαζουν καινουρια πραγματα.ο λογος που πολλες φορες αγχωνομαι ειναι οτι σκεφτομαι αν ειμαι αρκετα καλη στη δουλεια μου(διδασκω ξενη γλωσσα) και αν προσφερω στα παιδια αυτο που χρειαζονται.αλλο ενα αγχος ειναι η υλη! μεσα σε 50 λεπτα πρεπει να εξετασω,να παραδωσω και να παιξουμε! σ'αυτο το κομματι κατερινα θα συμφωνησω μαζι σου αφου οσες φορες προσπαθησαμε να εξηγησουμε στην αφεντικινα μας οτι η ωρα δεν μας φτανει για ολα αυτα δεν το δεχεται.με αποτελεσμα να εχω αγχος ολη την ωρα μην τυχων και καποιο παιδι με ρωτησει κατι και χασουμε τον χρονο μας! ειναι δυνατον?! μερικες φορες νιωθω οτι θελουμε τα παιδια να ειναι ρομποτακια! δηλαδη αν καποιο παιδι θελησει να μου πει μια ιστορια παει ο χρονος! ε αυτο δε μ'αρεσει!με αγχωνει και νιωθω ασχημα που απ'τη μια λεω στα παιδια οτι μπορουν να μου λενε τα παντα και απ'την αλλη τους κλεινω το στομα! νιωθω ασχημα που δεν μπορω να κανω τιποτα!

αυτο που με ενοχλησε στο αρθρο ειναι οτι ο εκπαιδευτικος μπορει να φτασει στο σημειο να μη νοιαζεται! το νιωσατε αυτο ποτε?

περσι ειχαμε σοβαρο οικονομικο προβλημα και δεν πληρωνομασταν.μια συναφελφος μου λοιπον μετα απο μηνες υπομονης ειπε οτι εξαιτιας αυτης της καταστασης δεν εχει ορεξη να ερχεται στο μαθημα.κοριτσια με πειραξε τοσο πολυ αυτο!

[ANNA27!]

μήπως αυτή η όρεξη μειωνόταν λόγω της δόσης του δανείου που έπρεπε να πληρώσει ή το μισθό της γυναίκας που φύλαγε πιθανόν το παιδί της όσο εκείνη ήταν στην εργασία της;

των λογαριασμών, των υποχρεώσεων κτλ

όπως και σε όλα τα επαγγέλματα!

ο εκπαιδευτικός δεν είναι θεός που ζει με νέκταρ και αμβροσία....

έχει σαφώς ανάγκες ως άνθρωπος εργαζόμενος, οικογενειάρχης κλτ

καλή η ιδεολογία αλλά ας είμαστε και ρεαλιστές.

σαφώς πάνω από πολλά η εργασία η ουσιαστική και οι επιτυχίες των μαθητών σε κάθε επίπεδο αλλά υπάρχει και το πεζό κομμάτι της καθημερινότητας.

 

 

παρεπιπτόντως είμαι ΠΟΛΥ θυμωμένη με τη δασκάλα στο παιδικό σταθμό του γιου μου (δημόσιο). της τόνισα, το γράψαμε στη καρτέλα του κτλ. δε κάνει το παιδί να φάει συγκεκριμένη τροφή γιατί κινδυνεύει!!!!!! κι όμως το θεώρησε θέμα άξιο προσπέρασης κι έδωσε στο μωρό ψάρι! τρέχαμε και δε φτάναμε σε νοσοκομεία! μεγάαααλο άγχος!

 

είναι στον άνθρωπο τελικά όπως και να το κάνεις.

σόρυ για τη κατάχρηση τώρα μου ρθε!

[katerinak]

credo δεν το ενιωσα αυτο ακομα..ελπιζω να νιωθω οτι εμπνεομαι παντα κ να το προλαβαινω..

 

στη διδασκαλια,επειδη στο νηπιαγωγειο,υπαρχει μεν υλη αλλα οχι με λεπτομερεια(αυτο ειναι καλο), ψαχνουμε πολυ για ιδεες τετοιες ωστε να εχουμε γρηγορα κ καλα αποτελεσματα!το αγχος λοιπον ειναι αν καθε μερα θα εχω καποια καλη ιδεα κ αν δεν τραβαει να την αντικαταστησω με αλλη εκεινη τη στιγμη.

κατι αλλο ειναι οτι τα παιδια απο μονα τους μπορουν να οδηγησουν το μαθημα παρακατω..απο τη μια ειναι πολυ ελευθερο κ ωραιο ολο αυτο απο την αλλη θελει μεγαλη προσοχη μηπως φυγει ο ελεγχος..

οσο για την παιδαγωγικη-ψυχολογικη πλευρα,παντα υπαρχει κατι που εχουν αναγκη να συζητησουν η καποια φοβια που μας λενε οι γονεις.ολο αυτο πρεπει να το βαλουμε μεσα σε ενα θεμα κ να περασει ανωδυνα στο παιδι χωρις να φαινεται οτι μιλαμε γιαυτο..ευτυχως εμεις μπορουμε να αφιερωσουμε χρονο για να εμβαθυνουμε,στο φροντηστηριο δυσκολο να το κανεις ε;

[credo83]

εχεις διλιο αννα οτι ο εκπαιδευτικος δεν ειναι θεος! και βεβαια το οικονομικο ειναι συμαντικο.αλλα να πηγαινω χωρις ορεξη στο μαθημα και να το δειχνω στους μαθητες μου?

τεσπα εγω θεωρω οτι πρεπει να διαχειριζομαστε σωστα το αγχος μας και να μην το βγαζουμε.

[credo83]

credo δεν το ενιωσα αυτο ακομα..ελπιζω να νιωθω οτι εμπνεομαι παντα κ να το προλαβαινω..

 

στη διδασκαλια,επειδη στο νηπιαγωγειο,υπαρχει μεν υλη αλλα οχι με λεπτομερεια(αυτο ειναι καλο), ψαχνουμε πολυ για ιδεες τετοιες ωστε να εχουμε γρηγορα κ καλα αποτελεσματα!το αγχος λοιπον ειναι αν καθε μερα θα εχω καποια καλη ιδεα κ αν δεν τραβαει να την αντικαταστησω με αλλη εκεινη τη στιγμη.

κατι αλλο ειναι οτι τα παιδια απο μονα τους μπορουν να οδηγησουν το μαθημα παρακατω..απο τη μια ειναι πολυ ελευθερο κ ωραιο ολο αυτο απο την αλλη θελει μεγαλη προσοχη μηπως φυγει ο ελεγχος..

οσο για την παιδαγωγικη-ψυχολογικη πλευρα,παντα υπαρχει κατι που εχουν αναγκη να συζητησουν η καποια φοβια που μας λενε οι γονεις.ολο αυτο πρεπει να το βαλουμε μεσα σε ενα θεμα κ να περασει ανωδυνα στο παιδι χωρις να φαινεται οτι μιλαμε γιαυτο..ευτυχως εμεις μπορουμε να αφιερωσουμε χρονο για να εμβαθυνουμε,στο φροντηστηριο δυσκολο να το κανεις ε;

πολυ δυσκολο! δεν εννοω φυσικα να καθομαστε και να κανουμε συζητηση ολη την ωρα! θελω να ειμαι ηρεμη στο μαθημα και να απανταω στις αποριες των παιδιων χωρις να σκεφτομαι συνεχεια τον χρονο.

θελω να παραδωσω με την ησυχια μου την καινουρια γραμματικη και αν χριαστει να μεινω στο ιδιο κεφαλαιο και οχι να προχωρισω την υλη που με πιεζει παραβλεποντας οτι τα παιδια δεν εχουν καταλαβει!

[ANNA27!]

απ ότι κατάλαβα είστε όλες εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

άλλη η δουλειά κι άλλα τα άγχη σε σχέση με αυτά της προετοιμασίας πανελληνίων. δε βάζω πρόσιμο βέβαια σε αυτό.

 

αλλά διαπιστώνω ότι η δουλειά του εκπαιδευτικού ανάλογα με τη βαθμίδα ή ακόμα και με την ειδικότητα διαφέρει πάρα πολύ!

 

το κοινό σαφώς είναι η αγάπη μας για τα παιδιά και η αγάπη για τη μετάδοση γνώσης.

με τα + και τα - που αντιμετωπίζουμε στο κάθε χώρο.

 

στο λύκειο τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. ο στόχος είναι αποκλειστικά οι πανελλήνιες και όλα πρέπει να στρέφονται γύρω απ αυτό.

πολλές φορές ακούω για τα φλερτ τους γιατί έχουν ανάγκη να μου τα εκμυστηρευτούν αλλά δίνω βάση στο κρητικό ζήτημα ή τις εκλογικες αναμετρήσεις του βενιζελου που πρέπει να ολοκληρωθούν γιατί ειναι τόσα αυτα που πιεζουν.

[mariazil]

marandnik:), θα δεις ότι κι εγώ στο #115 λέω τα ίδια με σένα. Πράγματι, το χαμόγελο των παιδιών είναι το καλύτερο φάρμακο!

 

Βέβαια, επειδή όπως λέει και η ΑΝΝΑ27 είμαστε άνθρωποι και όχι θεοί, είναι άλλο πράγμα το burnout, το οποίο είναι συσσωρευμένο, καταπιεσμένο άγχος για χρόνια και σε συνδυασμό με πολλές ώρες δουλειάς και άλλο να είμαι λίγο "πεσμένη" και να πάω στο μάθημα και με ένα χαμογελάκι κι ένα ωραίο λογάκι να μπούνε τα πράγματα στη θέση τους! Επίσης είναι άλλο το σκηνικό στο δημοτικό κι άλλο στο λύκειο για παράδειγμα, όπου τα παιδιά έχουν κι αυτά τα άγχη και τις αντιδράσεις τους και καμμιά διάθεση να φτιάξουν το δικό μας κέφι και με το δίκιο τους!

 

Όπως σας προείπα, πέρασα ξυστά δίπλα από το burnout και θα σας πω και τους λόγους: υπερβολικά πολλές ώρες δουλειάς κάτω από επισφαλείς συνθήκες και με την πίεση του αφεντικού σε 55' να γίνεται το μάθημα πουλέγαμε, που να αξίζει για 3 ώρες. (credo, όταν μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους με λιγότερα λεφτά, γιατί να μπουν στον κόπο να σε "καταλάβουν";).

 

Όπως είπα, είχα τη δυνατότητα να μειώσω τις ώρες διδασκαλίας και να συμπληρώσω το εισόδημά μου με άλλο τρόπο. Αν δεν γινόταν; Αν έπρεπε να συντηρήσω μια οικογένεια; Ξέρω ότι εγώ θα προτιμούσα να αλλάξω επάγγελμα, παρά να μπω σε τέτοιο τέλμα, όπως αντίστοιχα θα έφευγα από ένα φροντιστήριο αν δεν με πλήρωναν, γιατί δουλεύω για να ζήσω και όχι από χόμπι.

[UFO]

λεμε ανχη εδω ????

ν α πω???? (αν και δε με λες εκαπιδευτικό εκπαιδευτικο....)

λεω :

το μεγαλυτερο μου ανχος ever ειναι οταν βλεπω κατι σε ενα παιδικι πρεπει να ενημερωσω τους γονείς για αυτο ....

και αρχιζω τους κλασικούς εσωτερικού διαλόγους απο μεσα μου....

και πως θα το πω στους γονεις?

θα το δεχτούν?

μηπως να τοπω ετσι ?

μηπως να το πω αλλιως???

και ερχεται η ωρα που εχω φαει στα στομαχια μου

και το λεω και αυτοι...ΔΕΝ ΜΕ ΑΚΟΥΝ !!!!..... ΘΕΩΡΟΥΝ οτι αυτο που τους ειπα ειναι προσωπική τους αποτυχια

μπερδευονται οι γονεις και δεν κοιτανε το πρόβλημα αλλα το δικό τους και μόνο συναισθημα σε σχεση με το πρόβλημα...!!!!

 

 

αυτο ειναι το μεγαλυτερο μου ανχος.... να μιλήσω στους γονεις !!!

(ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΆ ΣΤΟΥς ΚΟΦΟΎς) ΧΑΧΑΧΑΧΑΧ

 

Σε γενικές γραμμές νιωθω οπως περιεγραψε η αννα=-+ (χαχαχαχ)

[katerinak]

συμφωνω..τον ιδιο εσωτερικο διαλογο κανω κ εγω αλλα ειναι δυσκολο να προβλεψεις την αντιδραση.αν βλεπουμε κατι πανω στο παιδι που ο γονιος δεν το βλεπει η δεν θελει ο τροπος πρεπει να ειναι πολυ λεπτος κ διακριτικος.στη χειροτερη περιπτωση σκεφτομαι οτι καλυτερα να ξερουν παρα να αγνοουν..ενας τροπος για να μπουνε λιγο στο κλιμα ειναι καποια γραμματα για γονεις που ειχαμε καθιερωσει στο σχολειο,οπου υπηρχαν αρθρα πανω σε καποιο θεμα καθε φορα.πιστυυω οτι εστω κ ενας βοηθηθηκε καθε φορα

[Imagine]

ΜΠΟΡΩ να μιλήσω;;;

Με συγχωρείτε πάάάρα πολύ,

να σας παρακαλέσω για το δικαίωμα

να έχω κι εγώ άποψη,

 

που επειδή δεν είμαι εκπαιδευτικός

ΔΕΝ ΜΕ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΘΕΜΑ (!!!!!!!! )

κι ας έχω παιδί που θα πάει σχολείο

και θα συναντήσει εσάς τους εκπαιδευτικούς!!!!!!!!!!!

 

Στο θέμα μας:

 

 

 

 

Kalamaraki, σε τιμάει πάάάρα πολύ αυτό!!

 

Αυτό για μένα είναι η μεγαλύύύτερη απόδειξη,

γιατί τα παιδιά

δεν ξέρουν να κρύβουν τα συναισθήματά τους!!

 

Πράγματι, το είχε πει και ένας καθηγητής Πανεπιστημίου στα παιδαγωγικά. "Ο καλός ο δάσκαλος φαίνεται στο διάλειμμα. Όταν τα παιδιά τον δουν και κρεμαστούν από τα μπατζάκια του".

[miriki]

Ααααχ, πόσο σας νιώθω......

Εμένα αυτό που με ενοχλεί περισσότερο από όλα και που πολλά πρωινά μ' έχει κάνει να λέω "δε θέλω να πάω σχολείο σήμερα" λες και είμαι πεντάχρονο, είναι ότι λειτουργούμε ως κυματοθραύστης για το υπουργείο, για το δήμο, για..... Τα λέω σε σένα να τα πεις στον ανώτερό σου είναι η λογική, αν και τις περισσότερες φορές όταν έχουν τη δυνατότητα να τα πουν στους πιο πάνω (π.χ. να μαζέψουν υπογραφές, να πάνε στο γραφείο κ.λ.π.) κάνουν την πάπια πεκίνου (την πάπια και τον Κινέζο ταυτόχρονα).

 

Κάποια στιγμή που συνειδητοποίησα ότι δεν άντεχα, έκανα το μεταπτυχιακό μου (και παραιτήθηκα από τον παιδικό που εργαζόμουν). Αντίστοιχα κάποια χρόνια μετά ξεκίνησα διδακτορικό όχι μόνο από αγάπη για την επιστήμη, αλλά και για τα παιδιά που θα έπρεπε να με υποστούν, αναγνωρίζοντας ότι δεν είμαι αυτό που θεωρώ ότι θα έπρεπε να ήμουν. Οπότε αξιοποίησα ένα από τα προνόμια του δημοσίου (εκπαιδευτική άδεια). Τώρα την επόμενη φορά που θα κλατάρω, τι να πω ... κάτι θα σκεφτώ.....

 

Γενικά πάντως στο εξωτερικό κάθε πέντε χρόνια περίπου ο εκπαιδευτικός βγαίνει από την τάξη για μετεκπαίδευση ή κάτι τέτοιο ,αλλά κυρίως για επαναφόρτιση των μπαταριών του.

[katerinak]

H πληρωμή ενός δασκάλου σε σχέση με ένα ... υδραυλικό. Φυσικά πρόκειται για μια σειρά απλών συλλογισμών που έστειλε ένας φίλος. Η πλάκα είναι πως η... αριθμητική του είναι σωστή, δικαιώνει τις απόψεις των συνδικάτων, παρότι το ζήτημα έχει και άλλες τεράστιες εκπαιδευτικές και κοινωνικές πλευρές....

* <<Καταλαβαίνεις πόσο κυνικός έχει γίνει έναςλαός όταν θεωρεί φυσιολογικό να πληρώνει περισσότερο αυτόν που ασχολείται με τις αποχετεύσεις του παρά αυτόν που ασχολείται με ταμυαλά των παιδιών του>>.** J. F. Kennedy*

 

Με τους παχυλούς μισθούς τους βάζουν μέσα το ελληνικό κράτος και δουλεύουν

μόνο 9 μήνες τον χρόνο! Ήρθε η ώρα να βάλουμε τα πράγματα στην σωστή σειρά

και να τους πληρώνουμε για αυτό που πραγματικά κάνουν....baby-sitting

(προσέχουν τα παιδιά μας)!

 

Μπορούμε να πετύχουμε να το κάνουν με λιγότερο από τον βασικό μισθό. Κάτι

τέτοιο θα ήταν δίκαιο. *Θα τους έδινα 3 ευρώ την ώρα και μόνο*

*για τις ώρες που δουλεύουν και όχι για όλο τον χρόνο.* Αυτό σημαίνει

15ευρώ την ημέρα (8:15 πμ to 1:30 μμ ). Κάθε γονιός θα πρέπει να πληρώνει

15ευρώ την ημέρα στους δασκάλους που κρατάνε τα παιδιά του.

 

Τώρα πόσα παιδιά διδάσκουν την ημέρα; Γύρω στα 25; Δηλαδή 15Χ25=375 ευρώ την

ημέρα.. Όμως θυμηθείτε δουλεύουν μόνο 180 μέρες τον χρόνο! Δεν πρόκειται να

τους πληρώνουμε για να κάνουν διακοπές!!! *Για να **δούμε...αυτό είναι 375 Χ

180 = 67.500 ευρώ τον χρόνο. (Περίεργο! μάλλον η αριθμομηχανή μου θέλει

μπαταρίες!)* Και τι γίνεται με τους δασκάλους ειδικής αγωγής και αυτούς που

έχουν μεταπτυχιακούς τίτλους;

 

Για να είμαστε και λίγο δίκαιοι θα τους πληρώνουμε το βασικό ωρομίσθιο που

για λόγους στρογγυλοποίησης είναι *7ευρώ. αυτό σημαίνει 7 επί 5 ώρες επί 25

παιδιά επί 180 μέρες= 157.500 ευρώ τον χρόνο! Για περιμένετε ένα λεπτό, κάτι

πρέπει να γίνεται λάθος εδώ! Κάτι είναι σίγουρα λάθος!*

 

*****

*Κάντε ένα δάσκαλο να χαμογελάσει,* στείλτε το σε κάποιον* που καταλαβαίνει

τι σημαίνει να είσαι Δάσκαλος!!! *(Μέσος μισθός Δασκάλου 20,000/180 μέρες =

111 ευρώ την ημέρα /25 μαθητές =4.44/5 ώρες = 0.88 ευρώ την ώρα ανά μαθητή.)

Τρομερά φτηνή φροντίδα και φύλαξη παιδιών και *από πάνω μορφώνουν και τα

παιδιά σας. **Τρελό εεε;* Τα νούμερα από την αρχική δημοσίευση έχουν αλλάξει

για να ταιριάζουν με τον μέσο μισθό των δασκάλων στην Ελλάδα!

 

 

μ αρεσε κ το βαζω να το δειτε!

[bouboukakia]

Πού χάθηκε αυτός ο "Μεσσίας", που το έγραψε, και δεν τον πήρε η Διαμάντω για σύμβουλο, μπας και δούμε άσπρη μέρα;

Με αυτά που μας κόβει από το μισθό, το μόνο που θα μας κρατάει στην εκπαίδευση θα είναι η αγάπη για τα παιδιά και το σχολείο. Να δούμε μέχρι πότε κι αυτό.